Tags » Grammar

Fact & Opinion Adjectives

Some adjectives give us factual information about the noun – age, size colour etc (fact adjectives – can’t be argued with).

Examples: 0ld, young, big, large, huge, enormous, small, golden, black, red… 52 more words

Siobhan

So you can speak proper English - like what I does!

Here’s something I found on my morning prowl of the web.

There is lots of useful information here to help us with this crazy, irritating, but beautiful thing we call the English language. 86 more words

Writing

Error correction code: SV

This week you will be working on correcting your WP1 Drafts.

  • Use  the error codes to help you find your mistakes.
  • SV – means the subject and the verb in your sentence do not agree.
  • 15 more words
GRAMMAR

學術指導者應詢問具體的學生問題 (研究生英文編修出版投稿日報) 4/28/2015

研究生英文編修出版投稿日報:
* 學術指導者應詢問具體的學生問題
* 學術英文投稿教學影片 (464) Writing in the Sciences 1.6 – Stanford University Online 469 more words
ESL

വ്യാകരണചിന്തകൾ ഭാഗം 1 (ലേഖനം)

വ്യാകരണചിന്തകൾ ഭാഗം 1 (ലേഖനം)
രചന: സുനിൽ എം എസ്

“നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദം തെറ്റാണ്, “നില്ക്കുന്നു” എന്നാണ് ശരിരൂപം എന്നൊരഭിപ്രായം ഈയിടെ കേൾക്കാനിടയായി. “നില്ക്കുന്നു” ആണു ശരിരൂപമെന്ന് 118 വർഷം മുമ്പു രചിയ്ക്കപ്പെട്ട കേരളപാണിനീയത്തിലും 96 വർഷം മുമ്പു രചിയ്ക്കപ്പെട്ട ശബ്ദതാരാവലിയിലും പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു എന്നും കേൾക്കുന്നു.

“നിൽക്കുന്നു”വിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രചാരം

“നിൽക്കുന്നു” എന്ന പ്രയോഗം ഇക്കാലത്ത് സർവ്വസാധാരണമായിത്തീർന്നിരിയ്ക്കുന്നു. ദിവസേന അച്ചടിയ്ക്കുന്ന മാതൃഭൂമി, മലയാളമനോരമ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പത്രങ്ങളിൽ “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു പദങ്ങളും സുലഭമാണ്. പത്രങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, മറ്റു പലയിടങ്ങളിലും “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദവും അനുബന്ധ രൂപങ്ങളും കാണാം. “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പ്രയോഗത്തിന് പൊതുജനമദ്ധ്യത്തിൽ എത്രത്തോളം പ്രചാരം സിദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നറിയാൻ വേണ്ടി ചില അന്വേഷണങ്ങൾ നടത്തി:

(1)  ചില പ്രശസ്തരുടെ ചില രചനകൾ
(2)  മാതൃഭൂമി പത്രം – അച്ചടിയും വെബ്സൈറ്റും
(3)  മലയാളമനോരമ – (ഇ-പേപ്പർ)
(4)  കേരള ഗസറ്റ്
(5)  കേരളസർക്കാരിന്റെ വെബ്പേജുകൾ
(6)  കേരളഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ വെബ്പേജുകൾ
(7)  പൊതുജനത്തിന്റെ ഉച്ചാരണം
(8)  നിയമവശം

അന്വേഷണത്തിൽ കണ്ട കാര്യങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

പ്രൊഫസ്സർ എം കെ സാനു വ്യാഖ്യാനമെഴുതിയ അദ്ധ്യാത്മരാമായണത്തിൽ നിന്ന്

തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛന്റെ അദ്ധ്യാത്മരാമായണത്തിന് പ്രൊഫസ്സർ എം കെ സാനു വ്യാഖ്യാനമെഴുതി, മാതൃഭൂമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന് സാനുമാഷു തന്നെയെഴുതിയ മുഖവുരയുടെ (ഏഴാം പതിപ്പ്) ഒന്നാം പേജിൽത്തന്നെ “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്; അതിന്റെ ചിത്രം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:


ചിത്രം 1

(ചിത്രത്തിൽ ക്ലിക്കു ചെയ്താൽ ചിത്രം കൂടുതൽ വലിപ്പത്തിൽ കാണാനാകും.)

ഇതേ പുസ്തകത്തിൽത്തന്നെ “നിൽക്കുന്നില്ല” എന്ന പദവും സാനുമാഷ് ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്; അതിന്റെ ചിത്രവും താഴെ കൊടുക്കുന്നു:


ചിത്രം 2

ആകെ 720 പേജുകളുള്ള ആ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലെ ഏതാനും പേജുകൾ മാത്രമേ ഈ ആവശ്യത്തിലേയ്ക്കായി പരിശോധിച്ചിട്ടുള്ളു. പുസ്തകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽത്തന്നെ “നിൽക്കുന്നു”, “നിൽക്കുന്നില്ല” എന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ട് ശേഷിയ്ക്കുന്ന എഴുനൂറിലേറെ പേജുകളിൽ പലതിലും “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദമോ അതിന്റെ മറ്റു രൂപങ്ങളോ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാദ്ധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ല.

“നിൽക്കുന്നു”, “നിൽക്കുന്നില്ല” എന്നിവ തെറ്റാണ് എന്നു ബോദ്ധ്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ മഹാരാജാസ് കോളേജിലെ മലയാളം പ്രൊഫസ്സറായിരുന്ന സാനുമാഷ് അവ ഉപയോഗിയ്ക്കുമായിരുന്നില്ല. “നിൽക്കുന്നു”, “നിൽക്കുന്നില്ല” എന്നിവ തെറ്റാണ് എന്നു നാം ശഠിയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ സാനുമാഷ് എഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നത് തെറ്റാണ് എന്നു വരും. പണ്ഡിതനും ജ്ഞാനപീഠജേതാവുമായ സാനുമാഷ് “നിൽക്കുന്നു”, “നിൽക്കുന്നില്ല” എന്നീ പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതു കൊണ്ട് ആ പദങ്ങൾക്ക് ആധികാരികതയുണ്ട് എന്നു തെളിയുന്നു.

“നില്ക്കുന്നു” എന്ന പദം തെറ്റാണെന്നു സ്ഥാപിയ്ക്കുകയല്ല ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം. നാമിന്ന് പതിവായി ഉപയോഗിച്ചുപോരുന്ന ‘നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദവും അതിന്റെ അനുബന്ധരൂപങ്ങളും ശരിരൂപങ്ങളായി കണക്കാക്കണം എന്നേ ഈ ലേഖനം പറയാൻ ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്നുള്ളു. “നില്ക്കുന്നു” എന്ന പദം ശരിരൂപമാണെന്ന് കേരളപാണിനി വിധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതേപ്പറ്റി നാം തർക്കിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ, അതോടൊപ്പം, വർത്തമാനകാലത്ത് ഏറെ പ്രചാരവും ആധികാരികതയും നേടിക്കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പ്രയോഗവും ശരിരൂപങ്ങളിലൊന്നാണെന്ന് അംഗീകരിയ്ക്കേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു. ഒരേ പദത്തിനു തന്നെ ഒന്നിലേറെ ശരിരൂപങ്ങളുണ്ടാകുന്നത് മലയാളത്തിൽ വിരളമല്ല. സാനുമാഷ് “നിൽക്കുന്നു”, “നിൽക്കുന്നില്ല” എന്ന പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നതു കൊണ്ട് അവയ്ക്ക് അംഗീകാരം ലഭിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. മറ്റു തെളിവുകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

“ഭാരതീയ മനഃശാസ്ത്രം” – നിത്യചൈതന്യയതി

വേദപണ്ഡിതനും തത്വചിന്തകനുമായിരുന്ന യതി രചിച്ച “ഭാരതീയ മനഃശാസ്ത്രം” എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ (1996ലെ പതിപ്പ്, കറന്റ് ബുക്സ്) പന്ത്രണ്ടാം പേജിൽ “നിറഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോൾ” എന്ന പദം കാണാം. അതിന്റെ ചിത്രം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:


ചിത്രം 3

ഇതേ പുസ്തകത്തിന്റെ പതിന്നാലാം പേജിൽ “നിൽക്കുന്നതായ” എന്ന പദവും യതി ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ ചിത്രം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:


ചിത്രം 4

ഈ പുസ്തകത്തിന് 160 പേജുകളുണ്ടെങ്കിലും പതിന്നാലിനു ശേഷമുള്ള പേജുകളിൽ പരിശോധന നടത്തിയിട്ടില്ല. അവയിലും സമാനമായ പദപ്രയോഗമുണ്ടായിരിയ്ക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. പണ്ഡിതനും തത്ത്വചിന്തകനുമായിരുന്ന യതിയ്ക്ക് കേരളസാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഉദയകാന്തി – ഡോ. വെള്ളായണി അർജ്ജുനൻ

എഴുപതുകളിൽ പത്താംക്ലാസ്സിലെ പാഠപുസ്തകമായിരുന്നു, ഉദയകാന്തിയെന്ന വിവർത്തനം. 1972ലെ പതിപ്പിന്റെ എഴുപത്തേഴാം പേജിൽ “നിൽക്കൂ”, “നിൽക്കുന്നു” എന്നീ പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചിത്രം താഴെ കൊടുക്കുന്നു. പുസ്തകത്തിന് ആകെ 192 പേജുകളുണ്ടെങ്കിലും മറ്റു പേജുകൾ പരിശോധിച്ചിട്ടില്ല. അവയിൽ പലതിലും സമാനപദങ്ങളുണ്ടാകാനിടയുണ്ട്.


ചിത്രം 5

പ്രൊഫസ്സർ എം കെ സാനു, നിത്യചൈതന്യയതി, ഡോ. വെള്ളായണി അർജ്ജുനൻ എന്നിവർ “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പദങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന നിലയ്ക്ക് അവയെല്ലാം ശരിരൂപമായിത്തന്നെ കണക്കാക്കണം.

സുനിൽ പി ഇളയിടം

കേരളസാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡു നേടിയ സാഹിത്യകാരൻ, മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ്, കാലടി സംസ്കൃതകോളേജിലെ മലയാളം അദ്ധ്യാപകൻ, പ്രഭാഷകൻ എന്നീ നിലകളിൽ സുനിൽ പി ഇളയിടം ഇന്നു പ്രശസ്തനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ഓൺലൈൻ ലേഖനത്തിൽ “നിൽക്കുന്ന”, “നിൽക്കുന്നതിന്” എന്നീ പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതായി കണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു; അവയുടെ ചിത്രം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:


ചിത്രം 6

ആ ലേഖനത്തിൽത്തന്നെ അദ്ദേഹം “നിലനിൽക്കാൻ” എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതിന്റെ ചിത്രം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:


ചിത്രം 7

ലേഖനം മുഴുവനും പരിശോധിച്ചിട്ടില്ല. ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങൾ ആ ലേഖനത്തിൽ ഇനിയുമുണ്ടായിരിയ്ക്കാം.

മാതൃഭൂമി പത്രത്തിലെ ഉപയോഗം

വ്യാകരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പത്രങ്ങൾക്കെന്തു പ്രസക്തി എന്ന് ചിലരെങ്കിലും ചോദിയ്ക്കാനിടയുണ്ട്. ഭാഷയുടെ കാര്യത്തിൽ പത്രങ്ങൾക്കു പ്രസക്തിയുണ്ടെന്നു മാത്രമല്ല, പത്രങ്ങൾക്കാണ് ഏറ്റവുമധികം പ്രസക്തി. കാരണം ഭാഷ ഏറ്റവുമധികം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് പത്രങ്ങളാണ്. ജനത ഏറ്റവുമധികം പതിവായി വായിയ്ക്കുന്നതും പത്രങ്ങൾ തന്നെ. ചില കണക്കുകൾ പരിശോധിയ്ക്കാം.

മാതൃഭൂമിപ്പത്രത്തിന്റെ ഒരു പേജിൽ ചുരുങ്ങിയത് 2500 വാക്കുകളെങ്കിലുമുണ്ടാകും. ദിവസവും ഇരുപതു പേജുകളുണ്ടാകുന്നെന്നു കരുതാം. ആകെ 50000 വാക്കുകൾ. ഒരു വർഷം 1,82,50,000 വാക്കുകൾ. ഒരു കോടി എൺപത്തിരണ്ടര ലക്ഷം! തീർന്നില്ല: 10,50,000 വാക്കുകൾ മാതൃഭൂമി വാരികയിലും പ്രതിവർഷം അച്ചടിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. ആകെ ഏകദേശം രണ്ടു കോടി വാക്കുകൾ. മലയാളമനോരമയിൽ പേജുകൾ കൂടുതലുണ്ടാവാറുള്ളതുകൊണ്ട് ഇതിനേക്കാളേറെ വാക്കുകൾ അതിലുണ്ടാകും. ദേശാഭിമാനി, ദീപിക, കേരളകൌമുദി, മാധ്യമം, ചന്ദ്രിക, എന്നിങ്ങനെ മലയാളത്തിലുള്ള പത്രങ്ങളെല്ലാം കൂടി ഓരോ വർഷവും അഞ്ചു കോടിയിൽ കുറയാത്ത വാക്കുകൾ അച്ചടിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. മലയാളം ഏറ്റവുമധികം ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് ഈ പത്രങ്ങൾ തന്നെയെന്നു പറഞ്ഞത് ഇക്കാരണത്താലാണ്. ഈ പത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതാണ് സമകാലിക മലയാളം. മലയാളഭാഷയുടെ വികാസത്തിൽ ഇവരുടെ ദൈനംദിനോപയോഗം കാതലായ പങ്കു വഹിയ്ക്കുന്നു.

മലയാളമനോരമപ്പത്രം എൺപത്തഞ്ചു ലക്ഷം പേരും, മാതൃഭൂമിപ്പത്രം അറുപത്തൊന്നു ലക്ഷം പേരും വായിയ്ക്കുന്നുണ്ട് എന്നാണു 2013ലെ ഐ ആർ എസ് സർവ്വേഫലങ്ങൾ കാണിയ്ക്കുന്നത്. ജ്ഞാനപീഠജേതാക്കളും മറ്റു സാഹിത്യകാരന്മാരും മലയാളം പ്രൊഫസ്സർമാരുമുൾപ്പെടുന്ന കേരളജനത വായിയ്ക്കുന്ന അച്ചടിച്ച മലയാളത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഈ പത്രങ്ങളിലും ആനുകാലികങ്ങളിലും ഉള്ളവയാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ഒരു സംശയവും വേണ്ട. നമ്മെപ്പോലുള്ള സാധാരണക്കാരിൽ ഭൂരിപക്ഷവും പത്താം ക്ലാസ്സുവരെ പഠിച്ചു നിർത്തിയ മലയാളപഠനം തുടരുന്നത് ഈ മലയാളപത്രങ്ങളുടേയും ആനുകാലികങ്ങളുടേയും വായനയിലൂടെയാണ്. സ്കൂൾതലത്തിൽ നാം കണ്ടിട്ടുപോലുമില്ലാതിരുന്ന നിരവധി മലയാളപദങ്ങളുമായി നാം പരിചയപ്പെടുന്നത് ഈ പത്രങ്ങളിലും ആനുകാലികങ്ങളിലും കൂടിയാണ്. പ്രതിവർഷം അഞ്ചുകോടി മലയാളപദങ്ങൾ അച്ചടിയ്ക്കുന്ന ഈ പത്രങ്ങളിലൂടെ ലഭിയ്ക്കുന്ന ഭാഷാപരിചയം മറ്റൊരിടത്തു നിന്നും നമുക്കു കിട്ടുന്നില്ല.

“നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പദങ്ങളും മാതൃഭൂമി പത്രത്തിൽ നിരവധി തവണ ഉപയോഗിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ഏതാനും ചിത്രങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

“നിൽക്കുന്ന” – മാതൃഭൂമി പത്രം

ചിത്രം 8

“നിൽക്കേണ്ട” – മാതൃഭൂമി പത്രം

ചിത്രം 9

“നിൽക്കട്ടെ” – മാതൃഭൂമി പത്രം


ചിത്രം 10

“നിലനിൽക്കുന്ന” – മാതൃഭൂമി പത്രം


ചിത്രം 11

“നിൽക്കു” – കെ ൽ മോഹനവർമ്മയുടെ (മാതൃഭൂമിയിൽ വന്ന) ലേഖനത്തിൽ നിന്ന്


ചിത്രം 12

“നിലനിൽക്കണമെങ്കിൽ” – മാതൃഭൂമി പത്രം


ചിത്രം 13

“നിൽക്കുന്നവരാണ്” – മാതൃഭൂമി പത്രം


ചിത്രം 14

“നിലനിൽപ്പിനെയും” – മാതൃഭൂമി പത്രം


ചിത്രം 15

ഈ പദങ്ങൾ പതിവായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് ഈ ചിത്രങ്ങൾ ഏതെല്ലാം തീയതികളിലെ പത്രങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവയാണെന്ന് ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നില്ല. മിയ്ക്ക ദിവസങ്ങളിലെ പത്രങ്ങളിലും ഇവയുണ്ടാകും.

മലയാളമനോരമ ഇ-പത്രത്തിലെ ഉപയോഗം

ഞാൻ പതിറ്റാണ്ടുകളായി മാതൃഭൂമിപ്പത്രത്തിന്റെ അച്ചടിച്ച പതിപ്പിന്റെ വായനക്കാരനാണ്. മനോരമപ്പത്രം വരുത്താറില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ ഓൺലൈൻ എഡീഷൻ കാണാറുണ്ട്. അതിൽ കാണാനിടയായ ചില പ്രയോഗങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

“നിലനിൽക്കാത്ത”

ചിത്രം 16

“നിലനിൽക്കും”


ചിത്രം 17

“നിലനിൽക്കുന്നു”


ചിത്രം 18

“നിൽക്കാമെന്ന്”


ചിത്രം 19

“നിൽക്കുന്ന”


ചിത്രം 20

“നിൽക്കുകയായിരുന്നുവെന്നു”


ചിത്രം 21

“നീണ്ടുനിൽക്കും”


ചിത്രം 22

“നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന”


ചിത്രം 23

കേരള ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ വെബ് പേജുകളിൽ നിന്ന്

ലിപിപരിഷ്കരണം നടത്തിയത് ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടായിരുന്നു. മലയാളഭാഷയെ സമ്പന്നമാക്കാൻ വേണ്ടി വിവിധമേഖലകളിലായി രണ്ടായിരത്തിലധികം പുസ്തകങ്ങൾ ഭാഷാഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മലയാളത്തെക്കുറിച്ച് ആധികാരികതയോടെ സംസാരിയ്ക്കാൻ കേരളഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന് അർഹതയുണ്ട്. ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ചില വെബ്പേജുകളിൽ കണ്ടത് താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

“നിൽക്കുന്നു”


ചിത്രം 24

“നിൽക്കുന്ന”


ചിത്രം 25

കേരള ഗസറ്റിൽ നിന്ന്

കേരളത്തേയും മലയാളത്തേയും സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അന്തിമമായ അധികാരം കേരളസർക്കാരിന്റെ പക്കലാണുള്ളത്. സർക്കാർവിജ്ഞാപനങ്ങളുള്ള ഗസറ്റിനും ആധികാരികതയുണ്ട്. കേരള ഗസറ്റിൽ കണ്ടത്:

“നിലനിൽക്കേണ്ട”


ചിത്രം 26

കേരളസർക്കാരിന്റെ സ്വന്തം വെബ്പേജുകളിൽ നിന്ന്

നാടു ഭരിയ്ക്കുന്ന സർക്കാരിന്റെ വെബ് പേജുകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന പദങ്ങൾക്ക് ആധികാരികതയുണ്ട്.

“നിലനിൽക്കുന്നതാണ്”


ചിത്രം 27

“നിൽക്കുന്ന”


ചിത്രം 28

“നിൽക്കുന്നവർക്കും”


ചിത്രം 29

“നിൽക്കുന്നുവെന്നും”


ചിത്രം 30

ഇന്റർനെറ്റിലെ ഉപയോഗം

ആധുനികസമൂഹത്തിന് ഒഴിവാക്കാനാകാ‍ത്ത ഒന്നായിത്തീർന്നിരിയ്ക്കുന്നു, ഇന്റർനെറ്റ്. 2014 ആഗസ്റ്റിലെ പത്രവാർത്തയനുസരിച്ച് ഇന്ത്യയിൽ 20 കോടി ഇന്റർനെറ്റ് ഉപയോക്താക്കളുണ്ട്. 2014 ഏപ്രിലിലെ ഒരു വാർത്തയനുസരിച്ച് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ ഇന്റർനെറ്റിന്റെ പ്രചാരം ദേശീയതലത്തിൽ 0.4 ശതമാനം മാത്രമായിരുന്നപ്പോൾ കേരളത്തിലത് 3.4 ശതമാനം, അതായത് എട്ടിരട്ടി, ആയിരുന്നു. ഇന്റർനെറ്റിൽ എഴുതപ്പെടുന്ന മലയാളപദങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ഏതാനും വർഷം കൊണ്ട് പല മടങ്ങു വർദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാകണം. അതുകൊണ്ട് ഇന്റർനെറ്റിലെ മലയാളപദപ്രയോഗങ്ങൾക്ക് പ്രസക്തിയേറിയിട്ടുണ്ട്.

“നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദം “ഗൂഗിൾ” ചെയ്തപ്പോൾ 0.27 സെക്കന്റുകൊണ്ട് 318000 വെബ്പേജുകളുടെ ലിസ്റ്റ് കൊണ്ടുവന്നു. ആദ്യത്തെ പേജിൽ പത്തു യൂ ആർ എല്ലുകൾ. അവയിൽ ഒമ്പതെണ്ണത്തിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ വീതം “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദം ‘ഹൈലൈറ്റ്’ ചെയ്തു വന്നിരുന്നു. ഒന്നു വീതം എന്ന കുറഞ്ഞ നിരക്കെടുത്താൽത്തന്നെയും ആകെ മൂന്നു ലക്ഷത്തിലേറെ തവണ “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദം നെറ്റിൽ ഉപയോഗിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. (രണ്ടു വീതമെടുത്താൽ 636000 തവണ.) അവയിലെ ഒരു പേജിന്റെ സ്നിപ്ഷോട്ട് താഴെ കൊടുക്കുന്നു:


ചിത്രം 31

മാതൃഭൂമി വെബ്സൈറ്റിന്റെ ഹോം പേജിൽ ഒരു സെർച്ച് ബോക്സുണ്ട്. അതിൽ “നിൽക്കുന്നു” എന്ന വാക്കെഴുതി സെർച്ചു ചെയ്തപ്പോൾ കിട്ടിയത് ആറു പേജുകളിലായി 4430 യൂ ആർ എല്ലുകൾ. ഇവ മാതൃഭൂമി വെബ്സൈറ്റിലെ മാത്രം ഉപയോഗമാണ്. ഈ പേജുകളിലൊന്നിന്റെ ചിത്രവും താഴെ കൊടുക്കുന്നു; ചുരുക്കത്തിൽ മാതൃഭൂമി അവരുടെ വെബ് പേജുകളിൽ “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദം 4430 തവണ ഉപയോഗിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു എന്നർത്ഥം. മാതൃഭൂമിയ്ക്ക് അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ ഉയർന്ന അലക്സാ റാങ്കിംഗ് ഉണ്ട് (3254):


ചിത്രം 32

ചുരുക്കത്തിൽ, “നിൽക്കുന്നു” എന്ന പദം നാലോ അഞ്ചോ ആറോ ലക്ഷം തവണ ഇന്റർനെറ്റിൽ മനോരമയും മാതൃഭൂമിയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ജനം ഉപയോഗിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.

വിക്കിഗ്രന്ഥശാല: കല്യാണസൌഗന്ധികം തുള്ളൽ – “നിൽക്കെത്തന്നെ”


ചിത്രം 33

പൊതുജനത്തിന്റെ ഉച്ചാരണം

എഴുത്തിൽ നിന്നു വിഭിന്നമായ ഉച്ചാരണമുള്ള ഭാഷയാണ് ഇംഗ്ലീഷ്. മലയാളമാകട്ടെ, അക്ഷരോച്ചാരണഭാഷയും: അതായത് എഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നതു തന്നെ പദങ്ങളുടെ ഉച്ചാരണവും. ഉച്ചരിയ്ക്കുന്നതു തന്നെയാണ് എഴുതേണ്ടതും. എഴുത്തും ഉച്ചാരണവും വ്യത്യസ്തമാകരുത് എന്നർത്ഥം.

“നിൽക്കുന്നു”, “നില്ക്കുന്നു” എന്നീ പദങ്ങളുടെ ഉച്ചാരണങ്ങൾ പരിശോധിയ്ക്കാം:

(1)  അക്ഷരങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു നോക്കുക: നി, ല്, ക്കു, ന്നു. ഇനി അക്ഷരങ്ങൾ കൂട്ടിവായിയ്ക്കുക – “നില്ക്കുന്നു”: ഇങ്ങനെ ഉച്ചരിച്ചു കേൾക്കാറില്ല.

(2)  അക്ഷരങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു നോക്കുക: നി, ൽ, ക്കു, ന്നു. ഇനി കൂട്ടിവായിയ്ക്കുക: “നിൽക്കുന്നു”.

“നി ല് ക്കു ന്നു” എന്ന് ആരും ഉച്ചരിയ്ക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല. അതായത് “ല്” എന്ന അക്ഷരം ഈ പദോച്ചാരണത്തിൽ കേൾക്കാനിട വന്നിട്ടില്ല എന്നർത്ഥം. ൽ എന്നാണു കേട്ടിട്ടുള്ളത്. പ്രസംഗങ്ങൾ ധാരാളം കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവയിലൊന്നും ഇതുവരെ “നി, ല്, ക്കു, ന്നു” എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു കേട്ടിട്ടില്ല. പ്രസംഗങ്ങളിലും സംഭാഷണങ്ങളിലുമെല്ലാം “നി, ൽ, ക്കു, ന്നു” എന്നാണ് ഉച്ചരിച്ചു കേട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്. സംഭാഷണമദ്ധ്യേ നിൽക്ക്, നിൽക്കുന്നുണ്ട്, നിൽക്കെടോ എന്നും മറ്റുമുള്ള പ്രയോഗങ്ങൾ പതിവാണ്. ഉച്ചാരണത്തിന്റെ പിൻബലം മുഴുവനും നിൽക്കുന്നു എന്ന പദത്തിനാണ് നില്ക്കുന്നു എന്ന പദത്തിനല്ല, എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം.

ഉച്ചാരണവും എഴുത്തും ഒന്നു തന്നെയാകണമെങ്കിൽ “നിൽക്കുന്നു” എന്നു തന്നെ എഴുതേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു. നില്ക്കുന്നു എന്നെഴുതിയാൽ ഉച്ചാരണവും എഴുത്തും വ്യത്യസ്തമാകും.

നിയമവശം

“നിൽക്കുക” എന്ന പദത്തിന്റെ ക്രിയാധാതു “ നില് ” ആണെന്ന അഭിപ്രായം ഉയർന്നു വന്നിട്ടുണ്ട്. നിൽക്കുക എന്ന പദത്തിന്റെ ക്രിയാധാതു “നില്” അല്ലെന്നാണ് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത്. നമുക്ക് ക്രിയാധാതുവിന്റെ നിർവ്വചനം പരിശോധിയ്ക്കാം:

വെട്ടം മാണിയുടെ ഭാഷാശാസ്ത്രം (1993 ജൂണിലെ പതിപ്പ്) ക്രിയാധാതുവിനു നൽകുന്ന നിർവ്വചനം (പേജ് 40) താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

“ഒരു ക്രിയയുടെ മൂന്നു കാലങ്ങളിലും തുല്യമായിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിന് ക്രിയാധാതു അല്ലെങ്കിൽ പ്രകൃതി എന്നു പറയുന്നു.”

താഴെപ്പറയുന്ന ഉദാഹരണങ്ങൾ നോക്കുക:

നടക്കുന്നു, നടന്നു, നടക്കും.

നടക്കുക എന്ന ക്രിയയുടെ മൂന്നു കാലങ്ങളാണ് മുകളിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. മൂന്നു കാലങ്ങളിലും തുല്യമായിരിക്കുന്ന ഭാഗമാണ് ‘നട’. അതുകൊണ്ട് നടക്കുക എന്ന ക്രിയയുടെ ധാതു (പ്രകൃതി) നട എന്നാണ്.

മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ച ഭാഗത്തിന്റെ ചിത്രം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:


ചിത്രം 34

വെട്ടം മാണിയുടെ പുസ്തകത്തിൽ കൊടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന ഉദാഹരണങ്ങളിൽ “നിൽക്കുക” എന്ന ക്രിയ പെട്ടിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് നിയമപ്രയോഗത്തിലൂടെ ആ പദത്തിന്റെ ക്രിയാധാതു കണ്ടുപിടിയ്ക്കേണ്ടി വരും. “നിൽക്കുക” എന്ന ക്രിയയുടെ മൂന്നു കാലങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

നിൽക്കുന്നു, നിന്നു, നിൽക്കും

മൂന്നു കാലങ്ങളിലും തുല്യമായിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിന് ക്രിയാധാതു എന്നു പറയുന്നു എന്ന് മുകളിലുദ്ധരിച്ച നിർവ്വചനമനുസരിച്ച് “നിൽക്കുക” എന്ന ക്രിയയുടെ മൂന്നു കാലങ്ങളിൽ തുല്യമായിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗം
ഏതെന്നു നോക്കാം:

നിൽക്കുന്നു
നിന്നു
നിൽക്കും

“നി” ആണ് മൂന്നു കാലങ്ങളിലും തുല്യമായിരിയ്ക്കുന്ന ഭാഗം. അതുകൊണ്ട് ക്രിയാധാതുവിന്റെ നിർവ്വചനമനുസരിച്ച് നിൽക്കുക എന്ന ക്രിയയുടെ ക്രിയാധാതു “നി” ആണെന്നു വ്യക്തം. നിൽക്കുക എന്ന ക്രിയയുടെ ധാതു “നില്” ആണെന്ന് ഉയർന്നു വന്നിരിയ്ക്കുന്ന അഭിപ്രായം മുകളിലുദ്ധരിച്ച ക്രിയാധാതുവിന്റെ നിർവ്വചനമനുസരിച്ച് ശരിയല്ല. കാരണം, “നിന്നു” എന്ന ഭൂതകാലത്തിൽ “നില്” ഇല്ല, “നി” മാത്രമേയുള്ളു. ക്രിയയുടെ മൂന്നു കാലങ്ങളിലും ക്രിയാധാതു തുല്യമായിരിയ്ക്കണം എന്നാണു നിർവ്വചനം.

മുകളിലുദ്ധരിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന നിർവ്വചനമനുസരിച്ച് “നിൽക്കുക” എന്ന ക്രിയയുടെ ധാതു “ നില് ” അല്ലാത്തതുകൊണ്ട് “നില്ക്കുക”, “നില്ക്കും”, “നില്ക്കുന്നു” എന്നീ പദങ്ങളും നിർവ്വചനമനുസരിച്ചുള്ളതല്ല.

ചില നിയമങ്ങൾക്ക് അപവാദമുണ്ടാകാം; ‘എൿസപ്ഷൻ’. വ്യാ‍കരണനിയമങ്ങളുടെ അപവാദങ്ങൾ എടുത്തു കാണിയ്ക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇവിടെ “നില്ക്കുക” ഒരപവാദമായി വെട്ടം മാണിയുടേയും പ്രൊഫസ്സർ ഗോപിക്കുട്ടന്റേയും വ്യാകരണപ്പുസ്തകങ്ങളിൽ കൊടുത്തിട്ടില്ല. “നിൽക്കുക” എന്ന പദം ശരിയായതുകൊണ്ടാകാം “നില്ക്കുക” എന്ന പ്രയോഗത്തെപ്പറ്റി പുസ്തകങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദത പാലിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.

ചില്ലുകളെപ്പറ്റിയുള്ള നിയമവശം പരിശോധിയ്ക്കാം. “ല്” ഒരു ചില്ലാണെന്നും അതിന്റെ ശരിയായ രൂപം “ൽ” എന്നാണെന്നും പ്രൊഫസ്സർ ഗോപിക്കുട്ടന്റെ മലയാളവ്യാകരണം (കറന്റ് ബുക്ക്സ്, അഞ്ചാം പതിപ്പ്, 2013 ജൂൺ) പറയുന്നു. താഴെ കൊടുക്കുന്ന ചിത്രം നോക്കുക:


ചിത്രം 35

പ്രൊഫസ്സർ ഗോപിക്കുട്ടന്റെ മലയാളവ്യാകരണത്തിന്റെ പേജ് 43ൽ നിന്നുദ്ധരിയ്ക്കുന്നു:

“ചില്ലുകളിൽ അവസാനിക്കുന്ന പദങ്ങൾ സാധാരണ ഉച്ചാരണത്തിൽ സംവൃത ഉകാരം ചേർത്ത് ഉറപ്പിക്കുന്നു.

പാല് – പാല്

ഹ്രസ്വമായ ഒറ്റയക്ഷരത്തിനു ശേഷമാണ് ചില്ലു വരുന്നതെങ്കിൽ ചില്ലിന്റെ വ്യഞ്ജനത്തിന് ഇരട്ടിപ്പും ഉണ്ട്.

വില് – വില്ല്”

“ല്” എന്ന പ്രയോഗം വരുന്നത് “ല്”കാരത്തിൽ അവസാനിയ്ക്കുന്ന പദങ്ങളിലാണെന്ന് പുസ്തകത്തിൽ പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നതു കൊണ്ട്, “ ല് ” എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ അവസാനിയ്ക്കാത്ത പദങ്ങളിൽ അതിന്റെ ഉച്ചാരണം “ ല് ” എന്നല്ല, “ൽ” എന്നായിരിയ്ക്കുമെന്നു വ്യക്തം. ഉദാഹരണം: നിൽക്കുക, കൽക്കണ്ടം, മൽപ്പിടുത്തം, വിൽപ്പന, പാൽക്കട്ടി, കാൽച്ചുവട്. ഈ പദങ്ങൾ “ല്”കാരത്തിൽ അവസാനിയ്ക്കുന്നില്ല. ഈ നിയമങ്ങളനുസരിച്ചും “നിൽക്കുക” എന്ന പദവും, നിൽക്കുന്നു, നിൽക്കും മുതലായ അതിന്റെ മറ്റു രൂപങ്ങളും ശരിതന്നെയെന്നു കരുതാം.

കാലഹരണപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ

കൃത്രിമ കൊമ്പൻ മീശ ധരിച്ചുകൊണ്ട് പള്ളിയിൽ പോകാൻ പാടില്ല, തെരുവിൽ വച്ച് കുട നിവർത്താൻ പാടില്ല, ജനലുകൾ തുറന്നിട്ടുകൊണ്ട് കൂർക്കം വലിയ്ക്കാൻ പാടില്ല, തിങ്കളാഴ്ച ഉയരമുള്ള തൊപ്പി ധരിയ്ക്കാൻ പാടില്ല, എന്നിങ്ങനെ രസകരമായ ചില നിയമങ്ങൾ ഏറ്റവുമധികം വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ജനാധിപത്യരാജ്യമായ അമേരിക്കയിലെ ഏതാനും സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും നിലവിലുണ്ട്. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പ് നിലനിന്നിരുന്ന ചില പ്രത്യേക പരിതഃസ്ഥിതികൾ മൂലം സൃഷ്ടിയ്ക്കപ്പെട്ട ഇത്തരം നിയമങ്ങളിൽ പലതും ഇപ്പോഴും തുടരുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവയെ നിയമങ്ങളായി ആരും കണക്കാക്കാറില്ലെന്നും, അവയുടെ ലംഘനം നിയമലംഘനമല്ലെന്നുമാണ് അമേരിക്കക്കാർ പറയുന്നത്.

നമ്മുടെ രാജ്യത്തും ഇത്തരം പല നിയമങ്ങളും നിലവിലുണ്ട്. ഇവിടുത്തെ പല നിയമങ്ങളും “ചിരിപ്പിയ്ക്കുന്നവ”യാണെന്ന് ഇപ്പോഴത്തെ കേന്ദ്ര നിയമമന്ത്രി ഇക്കഴിഞ്ഞ ഒക്ടോബറിൽ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ വേണ്ടി 1998ൽ കേന്ദ്രസർക്കാർ ഒരു കമ്മീഷൻ രൂപീകരിച്ചിരുന്നു: “കമ്മീഷൻ ഓൺ റിവ്യു ഓഫ് അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് ലാ”. 1382 കേന്ദ്രനിയമങ്ങൾ അത്തരത്തിലുള്ളവയാണെന്ന് കമ്മീഷൻ കണ്ടെത്തി. തുടർന്ന് അവയിൽ 415 എണ്ണം സർക്കാർ പിൻ‌വലിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. കഴിഞ്ഞ വർഷം കേന്ദ്രസർക്കാർ വീണ്ടും ഇത്തരമൊരു കമ്മിറ്റിയ്ക്കു രൂപം കൊടുത്തു. ചുമതല മുൻ കമ്മീഷന്റേതു തന്നെ: പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞ നിയമങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക. ഇത്തരം 1741 നിയമങ്ങൾ കമ്മിറ്റി കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞതായി ഇക്കഴിഞ്ഞ (2015) ഏപ്രിൽ 16ലെ ഒരു വാർത്തയിൽ കാണുന്നു.

പിൻ‌വലിയ്ക്കപ്പെട്ട നിയമങ്ങളൊന്നും തന്നെ ഒരു വ്യക്തി സൃഷ്ടിച്ചവയായിരുന്നില്ല. അവയെല്ലാം തന്നെ ജനപ്രതിനിധിസഭകൾ പലപ്പോഴായി ചർച്ചചെയ്തു പാസ്സാക്കിയവയായിരുന്നു. അനേകം ജനപ്രതിനിധികളുടെ ചിന്താശക്തി ആ നിയമങ്ങളുടെ പിന്നിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും അവ കാലഹരണപ്പെട്ടു. ജനപ്രതിനിധികൾ ചർച്ചചെയ്തു സൃഷ്ടിച്ച നിയമങ്ങളുടെ പോലും സ്ഥിതി അതായിരിയ്ക്കെ, കേവലം ഒരു വ്യക്തി സ്വേച്ഛാനുസരണം സൃഷ്ടിച്ച വ്യാകരണനിയമങ്ങൾ, അതും 118 കൊല്ലം മുൻപ് സൃഷ്ടിച്ചവ, എങ്ങനെ കാലഹരണപ്പെടാതിരിയ്ക്കും! ഏ ആർ രാജരാജവർമ്മ കേരളപാണിനീയം രചിച്ചത് 1896ലായിരുന്നു. അതായത് സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയ്ക്കും അര ശതാബ്ദം മുമ്പ്. ക്ഷേത്രപ്രവേശവിളംബരത്തിനും നാലു പതിറ്റാണ്ടു മുമ്പ്. “ഭ്രാന്താലയം” എന്ന് സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ കേരളത്തെ പരിഹസിച്ചത് ആയിടെ, അതായത് 1892ൽ, ആയിരുന്നു. ജനത്തിനു വഴിനടക്കാനാകാത്ത, സ്ത്രീകൾക്കു മാറുമറയ്ക്കാനാകാത്ത, സാമൂഹ്യപരമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളും അനാചാരങ്ങളും നിലനിന്നിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ രചിയ്ക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു കേരളപാണിനീയം.

അന്നിവിടെ നിലവിലിരുന്നത് ജനാധിപത്യമായിരുന്നില്ല, ഏകാധിപത്യമായിരുന്നു എന്നതിലുമുപരി, അച്ചടിച്ച മലയാളം അന്ന് അതിവിരളമായിരുന്നു എന്നതാണു കൂടുതൽ ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം. കേരളപാണിനീയം രചിയ്ക്കപ്പെട്ട 1896 വരെ മലയാളത്തിൽ ആകെ അച്ചടിച്ചത് പതിനൊന്നു നോവലുകളും ഒമ്പതു കഥാപ്പുസ്തകങ്ങളും നാലു സഞ്ചാരസാഹിത്യഗ്രന്ഥങ്ങളും മാത്രമായിരുന്നു. അച്ചടിച്ച മലയാളപത്രങ്ങളും അന്നു വിരളമായിരുന്നു. ദീപികപ്പത്രം 1887ലും മലയാളമനോരമ 1888ലും അച്ചടിച്ചു തുടങ്ങിയെങ്കിലും അവയ്ക്ക് ഇന്നത്തെ നിലവാരം ഉണ്ടായിരുന്നിരിയ്ക്കില്ല. തന്നെയുമല്ല, അന്ന് എറണാകുളം – കോട്ടയം – കൊല്ലം തീവണ്ടിപ്പാത ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് പത്രവിതരണവും കാര്യക്ഷമമായിരുന്നു കാണില്ല. (ഈ തീവണ്ടിപ്പാത വന്നത് 1956ലായിരുന്നു.) 1923നു മുമ്പ് മാതൃഭൂമിപ്പത്രം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പത്രം വായിയ്ക്കാനുള്ള അവസരം പൊതുജനത്തിന് വളരെക്കുറവായിരുന്നു എന്നു ചുരുക്കം.

തുടർന്നുള്ള 118 വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ സാരമായ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചു: കേരളത്തിൽ അയിത്തോച്ചാടനം നടന്നു, സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥിതികൾ മാറി, ഇന്ത്യയ്ക്കു സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടി, ജനാധിപത്യം നിലവിൽ വന്നു, ജനതയ്ക്കു വോട്ടവകാശം ലഭിച്ചു, അഭിപ്രായപ്രകടനസ്വാതന്ത്ര്യം ജനതയുടെ മൌലികാവകാശമായി. സാക്ഷരതാ‍നിരക്ക് കുത്തനെ ഉയർന്നു. ഒന്നിലേറെത്തവണ മലയാളലിപികൾ പരിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെട്ടു. ലക്ഷക്കണക്കിനു മലയാളപുസ്തകങ്ങൾ അച്ചടിയ്ക്കപ്പെട്ടു. കമ്പ്യൂട്ടർ യുഗം വന്നു. ഇന്റർനെറ്റു വന്നു, ഇന്റർനെറ്റിൽ മലയാളവും വന്നു. ഇന്നിപ്പോൾ പത്രങ്ങളിൽ മാത്രമായി അഞ്ചുകോടിയോളം വാക്കുകൾ പ്രതിവർഷം അച്ചടിയ്ക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും ഒരു പത്രം മാത്രം പതിവായി വായിയ്ക്കുന്ന ഒരു ശരാശരി വായനക്കാരൻ ഒരു വർഷം കൊണ്ട് ഒരു കോടിയിലേറെ വാക്കുകൾ വായിയ്ക്കുന്നുണ്ടാകും. ഇന്നത്തെ ഒരു ശരാശരി വായനക്കാരൻ ഒരു വർഷം കൊണ്ടു വായിച്ചു തീർക്കുന്നയത്ര പദങ്ങൾ 1863ൽ ജനിച്ച് 1918ൽ അന്തരിച്ച കേരളപാണിനി തന്റെ 55 വർഷത്തെ ആയുസ്സിനിടയിൽ വായിച്ചുകാണാൻ വഴിയില്ല. കേരളപാണിനിയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്ന മലയാളം 2015ലെ മലയാളത്തോളം ഉയർന്നതായിരുന്നു കാണാൻ വഴിയില്ല. അക്കാലത്തെ ചില രേഖകൾ – വിളംബരങ്ങളുൾപ്പെടെ – കാണുമ്പോൾ അന്നത്തെ മലയാളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വൈകല്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടും. മലയാളഭാഷയുടെ ഉപയോഗം ഏറ്റവുമധികം നടക്കുന്നത് ഇന്നത്തെയീ വർത്തമാനകാലത്തിലാണ്. ഭാഷയിൽ ഏറ്റവുമധികം മാറ്റങ്ങളും വികാസവും ഉണ്ടായിരിയ്ക്കുന്നതും ഇക്കഴിഞ്ഞ ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകളിലാണ്. ഈ മാറ്റങ്ങളും വികാസവും ഇപ്പോഴുള്ള പ്രചാരവും പ്രയോഗവും ഉച്ചാരണവുമെല്ലാം കണക്കിലെടുക്കുന്നവയായിരിയ്ക്കണം ഇന്നത്തെ വ്യാകരണനിയമങ്ങൾ.

അല്പം ചരിത്രം

കേരളപാണിനീയം രചിച്ച ഏ ആർ രാജരാജവർമ്മ രസതന്ത്രം (കെമിസ്ട്രി) ബീ ഏ പരീക്ഷ ആദ്യതവണയെഴുതിയപ്പോൾ തോറ്റുപോയെന്ന് വിക്കിപ്പീഡിയയിൽ പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. വീണ്ടുമെഴുതിയപ്പോൾ കടന്നുകൂടി. അങ്ങനെ ബിരുദധാരിയായപ്പോൾ ബിരുദാനന്തരബിരുദം എടുത്താൽ കൊള്ളാമെന്നായി. പക്ഷേ അത് ഒരു തവണ തന്നെ തോൽപ്പിച്ച രസതന്ത്രത്തിൽ വേണ്ട, സംസ്കൃതത്തിലാകട്ടെ എന്നു വച്ചു. സംസ്കൃതത്തിൽ അഭിരുചിയുണ്ട്. സംസ്കൃതം വായിച്ചു പരിചയവുമുണ്ട്. സംസ്കൃതഗ്രന്ഥങ്ങൾ മലയാളഗ്രന്ഥങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ ലഭ്യമായിരുന്നു താനും. അങ്ങനെയദ്ദേഹം സംസ്കൃതം എം ഏയ്ക്കു ചേരുകയും ഒന്നാം റാങ്കോടുകൂടി അതു പാസ്സാകുകയും ചെയ്തു. അന്ന് യൂജീസിയും നെറ്റും പീ എസ് സിയുമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒന്നോ രണ്ടോ വ്യക്തികൾ വിചാരിച്ചാൽ അക്കാലത്ത് നിയമനം ഉറപ്പ്. ഉന്നതങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധം കൂടിയുണ്ടെങ്കിൽ പറയാനുമില്ല. ഏ ആർ രാജരാജവർമ്മയാണെങ്കിൽ രാജാവിന്റെ ബന്ധുവുമായിരുന്നു. രാജാവുമായുള്ള ബന്ധുത്വം എത്രത്തോളം സഹായകമായി എന്നറിയില്ല. എന്തായാലും അദ്ദേഹത്തിന് സംസ്കൃതകോളേജ് പ്രിൻസിപ്പലായി ഉടൻ നിയമനം കിട്ടി.

കേരളപാണിനിയ്ക്ക് മലയാളത്തിൽ ബിരുദമോ ബിരുദാനന്തരബിരുദമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മലയാളപഠനം പത്താം ക്ലാസ്സിനപ്പുറത്തേയ്ക്ക് നീണ്ടു കാണില്ല. മലയാളം പുസ്തകങ്ങൾ അക്കാലത്തു വിരളമായിരുന്നെന്നു പറഞ്ഞുവല്ലോ. മലയാളം വ്യാകരണനിയമങ്ങൾ എഴുതിയുണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന് സംസ്കൃതഗ്രന്ഥങ്ങളേയും സംസ്കൃതനിയമങ്ങളേയും ആശ്രയിയ്ക്കേണ്ടി വന്നു കാണണം. സംസ്കൃതവൈയാകരണനായിരുന്ന പാണിനി (ഇത് കേരളപാണിനിയല്ല) തന്റെ പാണിനീസൂക്തങ്ങളിലൂടെ സംസ്കൃതവ്യാകരണത്തിനു ശാസ്ത്രീയമായ ചട്ടക്കൂടുകൾ നിർമ്മിച്ചതിനു സമാനമായി കേരളപാണിനി കേരളപാണിനീയം രചിച്ചു എന്നു വിക്കിപ്പീഡിയയിൽ പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. സംസ്കൃതനിയമങ്ങളെ അദ്ദേഹം മലയാളത്തിലേയ്ക്കു പകർത്തി എന്നർത്ഥം. മലയാളവ്യാകരണത്തിൽ ധാരാളം സംസ്കൃതവൃത്തങ്ങളും (ഉദാ: ഇന്ദ്രവജ്ര, രഥോദ്ധത, ഭുജംഗപ്രയാതം…) അലങ്കാരങ്ങളും (ഉദാ: അപഹ്‌നുതി, സ്മൃതിമാൻ, ഉൽ‌പ്രേക്ഷ…) കടന്നുവന്നത് അങ്ങനെയായിരിയ്ക്കണം. കേരളപാണിനീയത്തെപ്പറ്റി ഒരു വെബ്സൈറ്റിൽ കണ്ട അഭിപ്രായം താഴെ ഉദ്ധരിയ്ക്കുന്നു:

“…അലങ്കാരങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകി; ഔചിത്യം, ധ്വനി, വക്രോക്തി തുടങ്ങിയ പദ്ധതികൾക്ക് വേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യം നൽകിയില്ല അതിൽ…”

ഏ ആർ രാജരാജവർമ്മ സൃഷ്ടിച്ച മലയാളവ്യാകരണനിയമങ്ങൾക്ക് അക്കാലത്ത് വലുതായ സ്വീകാര്യത പെട്ടെന്നു തന്നെ ലഭിയ്ക്കാനിടയായതിനുള്ള കാരണങ്ങളും ഊഹിയ്ക്കാവുന്നതാണ്. ഒന്നാമത്, ആദ്യമായാണ് അത്തരമൊരു വ്യാകരണഗ്രന്ഥം മലയാളത്തിലുണ്ടാകുന്നത്. രണ്ടാമത്, ഏ ആർ രാജരാജവർമ്മ രാജവംശജനായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന് വിശാഖം തിരുനാൾ മഹാരാജാവുമായും ശ്രീമൂലം തിരുനാൾ മഹാരാജാവുമായും ബന്ധവും അടുപ്പവുമുണ്ടായിരുന്നു. സവർണ്ണമേധാവിത്വം നിലനിന്നിരുന്നൊരു കാലഘട്ടമായതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം എഴുതിയുണ്ടാക്കിയ വ്യാകരണനിയമങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ആരും ധൈര്യപ്പെട്ടു കാണില്ല. “തിരുവായ്ക്കെതിർവായില്ല”. പത്രങ്ങൾ പോലും ഇല്ലാതിരുന്ന അക്കാലത്ത് അച്ചടിച്ച മലയാളം വായിയ്ക്കാൻ അവസരം കിട്ടിയവർ വിരളമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കേരളപാണിനിയെ വിമർശിയ്ക്കാനുള്ള പാണ്ഡിത്യം അന്ന് ആർക്കുമുണ്ടായിരുന്നിരിയ്ക്കില്ല. മലയാള വ്യാകരണത്തിന് അദ്ദേഹം അടിത്തറ പാകിയെന്നതു ശരി തന്നെ. എന്നാൽ അന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതിവച്ച മലയാള വ്യാകരണനിയമങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റിപ്പതിനെട്ടു കൊല്ലത്തിനിടയിൽ മലയാളഭാഷയ്ക്കുണ്ടായ മാറ്റങ്ങളെയെല്ലാം അതിജീവിയ്ക്കാൻ പോന്നവയായിരുന്നു എന്നു കരുതാനാവില്ല. വർത്തമാനകാലത്തെ പ്രയോഗങ്ങളിൽ പലതും കേരളപാണിനീയത്തിലെ നിർദ്ദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കുന്നവയാണ്. “നിൽക്കുന്നു” അവയിലൊന്നു മാത്രം. പഴയ വ്യാകരണനിയമങ്ങൾക്ക് ഇന്നും പ്രസക്തിയും പ്രായോഗികതയും സ്വീകാര്യതയുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നിയമം ഒരു വഴിയിലൂടെയും പ്രയോഗം മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെയും സഞ്ചരിയ്ക്കുമായിരുന്നില്ല.

ഇനി മറ്റൊരു വ്യക്തിയുടെ കാര്യമെടുക്കാം. ഇദ്ദേഹം പത്താംക്ലാസ്സു പരീക്ഷ ആദ്യമെഴുതിയപ്പോൾ തോറ്റു. വീണ്ടുമെഴുതിയപ്പോൾ പാസ്സായി. കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞ് മജിസ്ട്രേറ്റു പരീക്ഷ പാസ്സായി, തിരുവനന്തപുരത്ത് പ്രാക്ടീസു തുടങ്ങി. അതിനിടെ അദ്ദേഹം എഴുത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി. പല കൃതികളും രചിച്ചു. അങ്ങനെയിരിയ്ക്കെ ഒരു മലയാളം നിഘണ്ടു തയ്യാറാക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. ഇരുപതു വർഷം അദ്ദേഹം കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്ത് നിഘണ്ടു പുറത്തിറക്കി. നിഘണ്ടുവിന്റെ പേര് “ശബ്ദതാരാവലി”. ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം പത്മനാഭപിള്ളയുടെ കാര്യമാണ് മുകളിൽ പറഞ്ഞതെന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ശബ്ദതാരാവലി തയ്യാറായിക്കൊണ്ടിരുന്ന കാലത്ത്, നിലവാരമുള്ള വായനയ്ക്കുതകുന്ന മലയാളം പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ കേരളപാണിനീയം തയ്യാറായ കാലത്തേക്കാൾ അല്പം കൂടി ലഭ്യമായിരുന്നു കാണണം. എങ്കിലും ഇന്നത്തേക്കാൾ വളരെക്കുറവ് പുസ്തകങ്ങൾ മാത്രമാണ് അന്ന് ലഭ്യമായിരുന്നിരിയ്ക്കുക. മാതൃഭൂമിപ്പത്രം പോലും 1923ൽ മാത്രമാണ് പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ചത്.

കേരളപാണിനീയം പ്രസിദ്ധീകൃതമായത് 1896ലായിരുന്നു. അതായത് 118 വർഷം മുമ്പ്. ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം പത്മനാഭപിള്ളയുടെ ശബ്ദതാരാവലിയെന്ന നിഘണ്ടു പ്രസിദ്ധീകരിയ്ക്കപ്പെട്ടത് 1918ലായിരുന്നു; അതായത് 96 വർഷം മുമ്പ്. ഏ ആർ രാജരാജവർമ്മ കേരളപാണിനീയത്തിൽ എഴുതി വച്ചിരുന്ന നിയമങ്ങൾ ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം അതേപടി ശബ്ദതാരാവലിയിൽ പിന്തുടർന്നിട്ടുണ്ടാകും. കേരളപാണിനി സംസ്കൃതം എം ഏ ഒന്നാം റാങ്കും ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം വെറും പത്താം ക്ലാസ്സുമായിരുന്നു. അതിനു പുറമേ, കേരളപാണിനി രാജാവിന്റെ ഉറ്റ ബന്ധു. ശ്രീകണ്ഠേശ്വരമാകട്ടെ ഒരു സാധാരണ പ്രജ. “നില്ക്കുന്നു” ആണു ശരി എന്ന് കേരളപാണിനി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം അതിന് “എറാൻ” മൂളിയിട്ടുമുണ്ടാകും.

കുറ്റമറ്റ വ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങളും നിഘണ്ടുക്കളും തയ്യാറാക്കണമെങ്കിൽ വിപുലമായ വായന ആവശ്യമാണ്. ചുരുങ്ങിയ വായന മാത്രം നടത്തിയ ശേഷം രചിയ്ക്കപ്പെടുന്ന വ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നിഘണ്ടുക്കളിലും ന്യൂനതകളുണ്ടാകും. അവയിലെ ന്യൂനതകൾ കാലം ചെല്ലുന്തോറും, ഭാഷ വികസിയ്ക്കുന്തോറും പ്രകടമായിവരും. ഒടുവിൽ അവ ഉപയോഗശൂന്യമായിത്തീരും. കേരളപാണിനീയം രചിയ്ക്കപ്പെട്ട അച്ചടിച്ച മലയാളം 1896ൽ വിരളമായിരുന്നതിനാൽ വിപുലമായ മലയാളവായന നടത്തുക അക്കാലത്ത് അസാദ്ധ്യമായിരുന്നു. അതിന്റേതായ ന്യൂനതകൾ കേരളപാണിനീയത്തിൽ കടന്നു കൂടിയിട്ടുണ്ടാകും. 1918ൽ അച്ചടിച്ച മലയാളത്തിന്റെ ലഭ്യത 1896നെ അപേക്ഷിച്ച് നേരിയ തോതിൽ മെച്ചപ്പെട്ടിരുന്നിരിയ്ക്കും. എങ്കിലും അന്യൂനമായൊരു നിഘണ്ടു രചിയ്ക്കാനുള്ള വിഭവസമ്പത്ത് അന്നത്തെ അച്ചടിമലയാളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു കാണില്ല. മാതൃഭൂമിപ്പത്രം അഞ്ചു വർഷം കൂടി കഴിഞ്ഞ്, 1923ലാണ് പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ചത്. 1887 മുതൽ ദീപികയും 1888 മുതൽ മനോരമയും നിലവിൽ വന്നിരുന്നെങ്കിലും, ഭാഷാപരമായി അവ അതിശുഷ്കമായ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായിരുന്നെന്ന് അക്കാലത്തെ ചില ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്നു മനസ്സിലാകുന്നു.

1901ലെ അവിഭക്തഭാരതത്തിലെ സാക്ഷരതാനിരക്ക് (“ക്രൂഡ് സാക്ഷരതാ നിരക്ക് എന്നു പരാമർശിയ്ക്കപ്പെടുന്നു) കേവലം 5.4% ശതമാനം മാത്രമായിരുന്നുവെന്ന് ഒരു വെബ്സൈറ്റിൽ കാണുന്നു! കേരളത്തിലെ അന്നത്തെ സാക്ഷരതാനിരക്ക് എത്രയായിരുന്നു എന്നു കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഭൂരിപക്ഷം പൊതുജനത്തിനും വനിതകൾക്കും സ്കൂൾവിദ്യാഭ്യാസം അപ്രാപ്യമായിരുന്നതുകൊണ്ട് കേരളത്തിലെ അന്നത്തെ സാക്ഷരതാനിരക്ക് ദേശീയനിരക്കിനേക്കാൾ മെച്ചപ്പെട്ടതാകാനിടയില്ല. കേരളത്തിലെ ഇന്നത്തെ സാക്ഷരതാനിരക്ക് 94 ശതമാനമാണ്. ഒരു നൂറ്റാണ്ടു മുമ്പ് നൂറിൽ അഞ്ചു പേർക്കു മാത്രം മലയാളം എഴുതാനും വായിയ്ക്കാനും അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നിപ്പോൾ മലയാളം അറിയാത്തവരില്ല. അക്കാലത്ത് എഴുത്തു മലയാളം ചുരുക്കം ചിലർ മാത്രം കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നിപ്പോൾ ലക്ഷക്കണക്കിനു മലയാളികൾ മലയാളം എഴുതുന്നു.

അച്ചടിച്ച മലയാള പുസ്തകങ്ങളും മലയാള ദിനപ്പത്രങ്ങളും വിരളമായിരുന്ന, അവിഭക്തഭാരതത്തിലെ സാക്ഷരതാനിരക്ക് കേവലം 5.4% മാത്രമായിരുന്ന ഒരു കാലത്ത് കേവലം ഒന്നോ രണ്ടോ വ്യക്തികൾ എഴുതിയുണ്ടാക്കിയ നിയമങ്ങൾക്ക് യാതൊരു മാറ്റവും ആവശ്യം വരാതെ 118 കൊല്ലം ആധികാരികതയോടെ നിലകൊള്ളാനുള്ള കെല്പുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവുകളിലൊന്നാണ് “നില്ക്കുന്നു” എന്ന പദപ്രയോഗം. ഭൂരിപക്ഷജനത ഇക്കാലത്ത് ഏതു തരത്തിൽ മലയാളം ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച് എഴുതുകയും ഉച്ചരിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, അവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, അവയ്ക്കനുസൃതമായുള്ള വ്യാകരണനിയമങ്ങളാണ് ഇന്നു വേണ്ടത്. മറ്റു നിയമങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ, വ്യാകരണനിയമങ്ങളും ജനങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങളനുസരിച്ച് ജനങ്ങൾ തന്നെയാണ് സൃഷ്ടിയ്ക്കേണ്ടത്. ഈ ബ്ലോഗിൽ കൊടുത്തിരിയ്ക്കുന്ന നിരവധി ചിത്രങ്ങൾ ജനങ്ങളുടെ ഉപയോഗത്തിനുള്ള തെളിവുകളാണ്. ഈ ഉപയോഗത്തിനനുസരിച്ച് വ്യാകരണനിയമങ്ങൾ പരിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെടണം.

മലയാളത്തിൽ വ്യാകരണപുസ്തകങ്ങൾക്ക് ഇന്നു പഞ്ഞമില്ല. മൂന്നെണ്ണം എന്റെ പക്കലുണ്ട്. അവയ്ക്കുള്ളതായി തോന്നുന്ന ഒരു പൊതുന്യൂനത, അവ വർത്തമാനകാലമലയാളത്തെ കണക്കിലെടുക്കാതെ, ജനതയുടെ ദൈനംദിന ഉപയോഗം ഏതു രീതിയിലാണെന്ന് ശ്രദ്ധിയ്ക്കാതെ, കേരളപാണിനീയത്തെ പകർത്തിയെഴുതുന്നു എന്നതാണ്. കേരളപാണിനി സംസ്കൃതവ്യാകരണം പകർത്തിയെഴുതിയെങ്കിൽ, ഇവർ കേരളപാണിനീയത്തിൽ നിന്നു പകർത്തുന്നു. കേരളപാണിനീയത്തിലുണ്ടായിരുന്നു കാണാൻ വഴിയുള്ള ന്യൂനതകളെല്ലാം ഇന്നും പകർത്തിയെഴുത്തിലൂടെ വ്യാകരണപ്പുസ്തകങ്ങളിൽ തുടരുന്നു. ആധുനികസമൂഹം ഏതു തരത്തിൽ മലയാളപദങ്ങൾ എഴുതുകയും ഉച്ചരിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു കൂടി, ഉദാഹരണസഹിതം, ആധുനിക മലയാളവ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണം. ഇന്നുള്ള ജനത എഴുതുകയും ഉച്ചരിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതികളുടെ ഉദാഹരണസഹിതമുള്ള പരാമർശങ്ങൾ വ്യാകരണപുസ്തകങ്ങളിൽ പെടുത്തണമെന്നു മാത്രമല്ല, അവയ്ക്ക്  മുൻ‌തൂക്കം കിട്ടുകയും വേണം. ഉദാഹരണത്തിന്, ഇന്നിപ്പോൾ വ്യാപകമായ തോതിൽ ജനത ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത് “നിൽക്കുന്നു” ആയതുകൊണ്ട് അതിൽ നിന്നു വേണം ധാതു ഉണ്ടാക്കാൻ എന്നർത്ഥം. ഇന്ന്, ഇപ്പോൾ മലയാളം എഴുതുകയും പറയുകയും ചെയ്യാനുള്ളത് ഇന്നത്തെ സമ്പ്രദായങ്ങളനുസരിച്ചാണ്. വർത്തമാനകാല സമ്പ്രദായങ്ങളനുസരിച്ച് “നിൽക്കുന്നു” ശരി തന്നെയെന്നു വ്യക്തമായി, ഉദാഹരണസഹിതം, വ്യാകരണപുസ്തകങ്ങളിൽ പറയേണ്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു എന്നു ചുരുക്കം. “നിൽക്കുന്നു” ഒരുദാഹരണം മാത്രം. ഇന്നു പതിവായി പ്രയോഗിയ്ക്കപ്പെടുന്ന മറ്റനേകം പദങ്ങൾ കൂടി ഇത്തരത്തിൽ തെറ്റായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.

ഒന്നോ രണ്ടോ പേർ മാത്രം വ്യാകരണനിയമങ്ങളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി എഴുതുമ്പോൾ അത് തെറ്റായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ലക്ഷക്കണക്കിനു പേർ അങ്ങനെയെഴുതുമ്പോൾ “അതും ശരിതന്നെ” എന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഭൂരിപക്ഷം പേരും വ്യാകരണനിയമങ്ങളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി എഴുതുമ്പോൾ വ്യാകരണനിയമങ്ങൾ പരിഷ്കരിയ്ക്കപ്പെടേണ്ട സമയമായെന്നു വ്യക്തം.

ഭാഷ ആശയവിനിമയത്തിനുള്ളതാണ്. സംഭാഷണവും എഴുത്തുമാണ് ആശയവിനിമയത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങൾ. സംഭാഷണത്തിലും എഴുത്തിലും അനുസരിയ്ക്കേണ്ടവയാണ് ഭാഷാനിയമങ്ങൾ. അവയെപ്പറ്റിയുള്ള കാതലായ രണ്ടു നിബന്ധനകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

(1) ഭൂരിപക്ഷം പേർക്കും സ്വീകാര്യമായിരിയ്ക്കണം.
(2) ഭൂരിപക്ഷം പേരും അനുസരിയ്ക്കുന്നവയായിരിയ്ക്കണം.

ഭൂരിപക്ഷജനത അനുസരിയ്ക്കാത്തതോ സ്വീകരിയ്ക്കാത്തതോ ആയ നിയമങ്ങൾ സൃഷ്ടിയ്ക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല. പ്രായോഗികതയും പ്രസക്തിയും കുറഞ്ഞ അത്തരം നിയമങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടെങ്കിൽ അവയെ പിൻ‌വലിയ്ക്കുക തന്നെ വേണം. അതുമല്ലെങ്കിൽ അവയെ വേണ്ടും വണ്ണം പരിഷ്കരിയ്ക്കണം. ഇത്തരം പിൻ‌വലിയ്ക്കലോ പരിഷ്കരണമോ നടക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്തു സംഭവിയ്ക്കുമെന്ന് മഹാകവി കുമാരനാശാൻ പാടിയിട്ടുണ്ട്:

“മാറ്റുവിൻ ചട്ടങ്ങളെ സ്വയമല്ലെങ്കിൽ
മാറ്റുമതുകളീ നിങ്ങളെത്താൻ”

ഈ ബ്ലോഗിൽ “നിൽക്കുക” എന്ന പദത്തെപ്പറ്റി മാത്രമാണ് പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇതൊരു മുഖവുര മാത്രമാണ്. പഴയ നിയമം നെറ്റിചുളിയ്ക്കുന്ന, എന്നാൽ ആധുനികസമൂഹം ഉപയോഗത്തിലൂടെ സ്വീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന മറ്റു പല പദങ്ങളേയും പറ്റി അടുത്ത പോസ്റ്റുകളിൽ പരാമർശിയ്ക്കുന്നതാണ്.

മലയാളം