Tags » Day Dreaming

Clouds Rolling In

Feel free to share if you’d like…

Don’t forget to mention the photo belongs to Agatha Christa @ agathachrista.com; thanks!


February 25- In the mood for an exotic island

Dear February,

what would you suggest in terms of an exotic island? Just to motivate myself I started day-dreaming of beautiful weather, beaches, and people. Isn’t this a good compensation for the serious and efficient work I have been doing ;-)? 93 more words


Sinking Mind

“I am going to be strong,I have to be,I cannot let you get the best of me”… Depression,it is the empty vase waiting for the flowers,something pretty could be there but it is empty…the sunflowers drooping when the sun is shining…it is sitting on the couch clutching your hair…looking up at the sky when all you see is the clouds not the sun shining through after a storm. 643 more words


A new beggining

I don’t even know where to start.Did I skipped classes last semester that made my fail because ?

1.I was depressed because I was lonely and ugly? 116 more words


Κάποτε διάβαζα βιβλία (για μεγάλους)

Η πρώτη μου σοβαρή ρήξη με το διάβασμα ήταν όταν απέκτησα αυτοκίνητο. Κορίτσι των ΜΜΜ (εκτός των ΜΜΕ), ήταν μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις της καθημερινότητας: να ξεκινάω για τη δουλειά με το βιβλίο παραμάσχαλα και μέχρι να φτάσω στο γραφείο να έχω ταξιδέψει όπου μπορεί να βάλει ο νους σου, κι αν έλεγε η διαδρομή μόνο το μίζερο Άνω Πατήσια – Γέρακας. Ο μόνιμος σελιδοδείκτης των (υπερ)αστικών μου περιπλανήσεων ήταν το εισιτήριό μου και δεν ήταν λίγες οι φορές που είχα περπατήσει μια – δυο στάσεις επειδή είχα ξεχαστεί.

Όταν έκατσα στο τιμόνι, το βιβλίο έγινε ραδιόφωνο και αυτομάτως ο ετήσιος αριθμός των βιβλίων που διάβαζα μειώθηκε βίαια και αισθητά. Το αυτοκίνητο μου έλυσε τα χέρια από πολλές απόψεις, αλλά μου έδεσε τα μάτια μπροστά σε εκατοντάδες βιβλία που θα ήθελα να έχω διαβάσει αφού, ως γνωστόν, «τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος.

Ο δεύτερος μεγάλος μας τσακωμός έγινε όταν ήρθε η Έλενα. Ξαφνικά και μόνο η σκέψη να ξαπλώσω αγκαλιά με ένα βιβλίο και να το αφήσω να με παρασύρει στις σελίδες του λειτουργεί πιο υπνωτιστικά και από το να μετράω προβατάκια. Ζήτημα αν εδώ και ενάμιση χρόνο έχω διαβάσει πάνω από είκοσι βιβλία, με τα μισά να αφορούν σε -τι άλλο- ανατροφή παιδιών, συναισθηματική νοημοσύνη, παιδική διατροφή και άλλα τέτοια συναρπαστικά θέματα.

Μα τι λέω; Διαβάζω βιβλία. Τουλάχιστον 4 -5 την ημέρα, πολλές φορές και παραπάνω. Μερικά τα έχω διαβάσει τόσες φορές που τα ξέρω απ’ έξω. Κάποια με συγκινούν κιόλας, ενώ σε άλλα κάθομαι και χαζεύω μόνη μου την εικονογράφηση. Εντάξει, οι πρωταγωνιστές τους μπορεί να μην έχουν τον πολυσχιδή χαρακτήρα των ηρώων του Ντοστογιέφσκι ή του Φλομπέρ αλλά έχουν το ενδιαφέρον τους. Και το βασικότερο; Κάνουν την Έλενα να τους κοιτάζει με γουρλωμένα μάτια, όλο απορία και ερωτηματικά σαν να θέλει να μπει μέσα τους και να κοιμηθεί εκεί, στις κουβέρτες και τα κρεβατάκια που βλέπει στις ιλουστρασιόν σελίδες.

Λέω να την αφήσω μια μέρα να το κάνει. Κι εγώ να κάτσω στο δικό μου κρεβάτι να διαβάσω μια – δυο σελίδες από το βιβλίο μου, λίγο πριν αποκοιμηθώ.

Υ.Γ. Στη φωτογραφία η κόρη μου λίγο πριν τα βάλει με τον Τζο Νέσμπο, ο οποίος φιλότιμα προσπάθησε να με παρασύρει. Μαντέψτε ποιος κέρδισε…

Υ.Γ2 Θέλω πολύ και θα γράψω σύντομα για τα παιδικά βιβλία – αυτόν τον τρόμο. Σήμερα το θέμα ήταν για τα βιβλία της μανούλας.

Υ.Γ3. Σας ζηλεύω λίγο εσάς εκεί. Ακούτε;


Positive Petals

Look at the picture of the beautiful blue flower above and for each petal that is on this flower, I want you to think of something you are grateful for.   291 more words


kissmeunderthepinkblossomtree reblogged this on kissmeunderthepinkblossomtree and commented:

Dear Clarabelle, I adore your blog for all it is and this post I simply had to reblog, just wish the flower was PINK 😉. I think us humans spend so much time on the negatives, and just to say what we are grateful for can be hard sometimes, but I believe we should. <3 Miss Popette x

My Mind, My Enemy

“I look at your eyes, you look at mine, little do you know,the pain I hide inside. I suffer from an illness,many hold as stigma, although I want to think of myself as a special enigma”. 1,050 more words