<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>wayne-escoffery &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/wayne-escoffery/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "wayne-escoffery"</description>
	<pubDate>Sat, 06 Sep 2008 21:50:30 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Wayne Escoffery]]></title>
<link>http://vagarag.wordpress.com/?p=416</link>
<pubDate>Fri, 15 Feb 2008 17:29:03 +0000</pubDate>
<dc:creator>vagarag</dc:creator>
<guid>http://vagarag.wordpress.com/?p=416</guid>
<description><![CDATA[Wayne Escoffery: “Veneration” (Savant Records)
Στις δύο πρώτες του δουλει]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Wayne Escoffery: “Veneration” (Savant Records)</strong><a href="http://vagarag.files.wordpress.com/2008/05/veneration.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-503" src="http://vagarag.wordpress.com/files/2008/05/veneration.jpg?w=180" alt="" width="180" height="180" /></a><br />
Στις δύο πρώτες του δουλειές ο σαξοφωνίστας Wayne Escoffery είχε κρατήσει σε ισορροπία τις συνθετικές και τις εκτελεστικές φιλοδοξίες του. Στο καινούριο του CD, που είναι ζωντανά ηχογραφημένο στο νεοϋρκέζικο κλαμπ Smoke, είναι ο ρόλος του περφόρμερ αυτός που υπερισχύει, καθώς αφενός τον ενδιαφέρει περισσότερο η αμεσότητα και η επικοινωνία με το κοινό και αφετέρου δηλώνει ξεκάθαρα ότι θέλει να τιμήσει μερικούς από τους αγαπημένους του μουσικούς, γι αυτό άλλωστε έδωσε και αυτό τον τίτλο στο άλμπουμ.<br />
<!--moreσυνέχεια--><br />
Σε ένα τέτοιο εγχείρημα είναι εύκολο να περάσει κανείς από την επιρροή και την έμπνευση στη μίμηση, αφού πέφτει πάνω του βαριά η σκιά από τις μεγάλες ερμηνείες του παρελθόντος. Ο Escoffery χωρίς να ξεμακραίνει πολύ από τους προκατόχους του, προσπερνά αυτό τον κίνδυνο χάρη στο ζεστό ήχο και τη φυσικότητα της έκφρασής του. Με το μετρημένο, πλούσιο και σίγουρο φύσημά του στο τενόρο και με την άψογη υποστήριξη από τους πολύ έμπειρους Joe Locke (βιμπράφωνο) και Lewis Nash (τύμπανα) και από τον μπασίστα Hans Glawischnig, απονέμει τα δέοντα στον Dizzy Gillespie, τον Freddie Hubbard, τον Billy Strayhorn, στον Booker Little και τον Jackie McLean. Ειδικά στις συνθέσεις των δύο τελευταίων το γκρουπ φτάνει στο μάξιμουμ της απόδοσής του: στο “Looking Ahead” και το “Bee Vamp” του τρομπετίστα Booker Little - του μεγάλου ταλέντου που έγινε γνωστό περισσότερο από το λάιβ στο Five Spot με τον Eric Dolphy και που χάθηκε μόλις στα 23 του - που είναι τα δύο μόνα κομμάτια του άλμπουμ σε γρήγορο τέμπο και στο “Melody for Melonae”, τη σύνθεση διαρκείας του Jackie McLean, με τις χαρακτηριστικές ρυθμικές και μελωδικές εναλλαγές. Στο κομμάτι αυτό ο Escoffery μοιάζει να «ξεπληρώνει» το μεγαλύτερο χρέος του - ακολουθώντας με σεβασμό τη δομή, ακόμη και τη διάρκεια του πρωτότυπου - αφού ο McLean ήταν δάσκαλός του και πέθανε μόλις δύο μήνες πριν γίνει αυτή η ηχογράφηση.<br />
Επαφή: <a href="http://www.escofferymusic.com">www.escofferymusic.com</a><br />
<a title="wayne-escoffery-photo.jpg" href="http://vagarag.wordpress.com/files/2008/02/wayne-escoffery-photo.jpg"><img src="http://vagarag.wordpress.com/files/2008/02/wayne-escoffery-photo.jpg" alt="wayne-escoffery-photo.jpg" /></a><br />
jazz &#38; tzaz, Φεβρουάριος 2008</p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
