Toen hij dit gezegd had, werd hij voor hun ogen omhooggeheven en opgenomen in een wolk, zodat ze hem niet meer zagen. Terwijl hij zo van hen wegging en zij nog steeds naar de hemel staarden, stonden er opeens twee mannen in witte gewaden bij hen. Ze zeiden: ‘Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken? Jezus, die uit jullie midden in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie hem naar de hemel hebben zien gaan.’ Handelingen 1:9-11

Jezus heeft zijn laatste instructies gegeven en laat een handvol trouwe navolgers verbijsterd op aarde achter. Hij geeft hen het nakijken, zogezegd. En wij, navolgers die veel later leven en die niet zo goed raad weten met Hemelvaart (oh ja, we zijn wel blij met een jaarlijks terugkerende vrije dag, maar wat vieren we ook al weer?) staren ook met ongelovige ogen naar deze woorden.

Er zijn ongetwijfeld veel mensen die de hemelvaart van Jezus als fabel, fantasie of collectieve zinsbegoocheling afdoen. Immers, als Jezus werkelijk met dezelfde snelheid is doorgereisd als waarmee hij van aarde is opgestegen, dan is hij in astronomische zin in tweeduizend jaar nauwelijks opgeschoten. Onzin natuurlijk, want wie zegt dat het waarneembare vertrek van Jezus alles vertelt over zijn hele thuisreis? En wie weet waar de hemel is en hoelang je erover doet om daar aan te komen? De hemel is geen plaats als de aarde en Jezus is niet gebonden aan de natuurwetten die hij zelf bedacht heeft. Ik denk dat Jezus, eenmaal uit zicht, in vliegende vaart verdwenen is. In een oogwenk was hij thuis – daar twijfel ik niet aan. Zijn waarneembare vertrek was een zichtbaar teken voor zijn navolgers.

Waarom moesten Jezus’ leerlingen op deze wijze afscheid van hun Meester nemen? Omdat het een passende afsluiting was van een leven vol ongelofelijke woorden en onvoorstelbare daden. Jezus ging geheel in stijl naar huis, zo zie ik het. Ook op zijn laatste aardse dag deed hij iedereen versteld staan – we kennen hem eigenlijk niet anders. Alleen die twee hemelse figuren in witte gewaden zijn er niet ondersteboven van, zij waren waarschijnlijk wel wat gewend en hun woorden klinken dan ook broodnuchter: ‘…wat staan jullie naar de hemel te kijken?’ Goede vraag, ook voor vandaag!

Het afscheid van Jezus is een duidelijke verwijzing naar zijn terugkomst. Dat zeg ik niet, dat hebben de hemelse figuren – engelen, naar ik mag aannemen – ons verteld. En ik neem die woorden serieus, al verklaren veel mensen me waarschijnlijk voor gek. Het zij zo. Ik geloof dat Jezus terugkomt en ik ben blij dat ons verteld is dat we in de tussentijd niet naar de hemel mogen blijven staren. Aan de slag, navolgers, er is werk te doen!

Jezus belooft dat er speciale kracht beschikbaar komt voor zijn leerlingen. Hij sprak over de heilige Geest, inderdaad. Maar laten we nu niet net doen alsof wij precies begrijpen wie of wat daarmee bedoeld is. De Geest van God is een ondoordringbaar mysterie, een ongrijpbaar goddelijk geheim. Probeer maar niet om het helemaal te vatten, maar neem in geloof aan dat het zo is. De Geest van Jezus, de Geest van God, de heilige Geest… hij is als de wind – je ziet hem niet, maar haal niet je schouders op omdat je gelooft dat hij niets kan aanrichten.

We voelen ons als een bruid die hartstochtelijk verlangt naar de dag dat haar bruidegom komt om zijn geliefde aan zijn Vader voor te stellen. Onze ziel zucht: Kom Jezus, kom! Maar onze handen blijven handelen, onze voeten blijven volgen, ons hart blijft onrustig kloppen op het ritme van geloof, hoop en liefde.

-2 april 2008-

Dan is nu eindelijk de tijd gekomen. Het lang verwachte vervolg op “Liefde… tranen. *Zucht*” , de blog over de beëindigde “relatie”. Relatie tussen haakjes want het was namelijk nog niet officieel iets. En toch beschouw ik het wel een beetje zo. Na dat blog, geschreven op 21 februari, is de wereld niet stil blijven staan. De wereld draaide gewoon door. Ook ik draaide figuurlijk bijna door. De maanden daarvoor waren al inspannend, daarna werd het alleen maar gekker. Ik huil niet snel, maar ik heb gehuild. Meer dan eens. Ik wil meestal mijn aandacht richten op iemand anders, maar ik kon wekenlang de energie niet vinden om mij met iemand anders of wat dan ook bezig te houden. Pas een week of wat geleden voelde ik mij sinds lange tijd mijzelf. Een voorzichtig gevoel van thuiskomen.

Het was mijn eerste, echte verliefdheid. Een verliefdheid die niet alleen in mijn hart en hoofd was, maar die ik deelde met degene op wie het gericht was. Ik was een puber in de liefde. Ongemakkelijk eerste stappen zettende. Ik merkte dat ik de ander heel diep in mijn hart liet. Dieper dan dat iemand anders ooit is geweest, behalve God. Een nieuwe ervaring. Nu denk ik te weten wat God bedoelt met twee mensen die een eenheid worden. Je zo innig verbonden voelen dat het niet slechts een keuze alleen is, maar dat je hart die ander inbedt om daar niet meer weg te laten gaan. En bij mij was dat nog maar amper een maand bezig, en het voelde al zo sterk. Wonderlijk hoe God dat heeft gemaakt.

Gelukkig hoefde ik niet in mijn eentje af te kicken van die verliefdheid. Ik kreeg er “uitleg” over van vrienden. Over welke fases elkaar zouden opvolgen. In grote lijnen zou ik verdriet hebben van het opbreken, dan denken er overheen te zijn en dat het vervolgens weer dubbel zo hard terugkomt. En dat ik die ander niet wil haten, maar dat toch ga doen en dat dát er gewoon bij hoort. Al is haten wel een groot woord. Heb ik die fase al gehad?

Eerst dacht ik dat het wel zou meevallen hoe voorspelbaar het afkicken van verliefdheid is, maar het bleek echt zo te gaan. Verliefdheid houdt zich aan een schema, blijkt. Dus enkele van die fasen ben ik nu al doorgegaan. Toch merk ik dat ik er niet helemaal overheen ben. De verliefdheid is weg, hij is uit mijn hart. In ieder geval van die plek. Maar terwijl hij doorgaat met zijn leven merk ik dat ik dat wel eens moeilijk vind. Hij lijkt zo makkelijker de draad weer op te pakken. Gun ik hem dat? Ben ik jaloers?

Hij zat op die diepe plek in mijn hart ingegroeid. Als een woekerplant? Want ik heb grote moeite moeten doen om de oorspronkelijke bloem die er stond, weer te laten bloeien op die plek. Ik heb getwijfeld aan God. En als ik zeg getwijfeld, dan bedoel ik ‘big time’ getwijfeld. Bijna net zo erg als in mijn eerste tienerjaren.

Ik merkte wat verliefdheid met mijn persoon deed. Hoe gevoel mij kan beïnvloeden. Hoe geloof afhangt van gemoedstoestand. Ik las de bijbel, dacht na over getuigenissen van mensen en dacht na over mijn gelovende leven. Wat is daar veel van gebaseerd op gevoel en domweg vertrouwen! Vertrouwen of aangeleerd geloof? Kon God de test aan? Liet Hij zich bewijzen door feiten? Of komt Hij slechts voort uit de wens van de mens? De bijbel is prachtig, maar zelfs daarin wordt vaak uitgeroepen de vraag waar God is. En zelfs dat God niet te “ontdekken” is door mensen (Prediker 8:17). Hoe kan ik dan weten dat God echt iemand is? God stond in de verte met de rug naar mij toe.

Door de hele verliefdheid afkickperiode werd mijn hele ik tot op de grondvesten geschud. Het kwam allemaal op losse schroeven te staan. Ik voelde mij niet thuis zoals ik mij thuis had gevoeld. Mijn zekerheden, in het bijzonder mijn geloof, waren niet mijn zekerheden meer. Daar bovenop komen nog de schuldgevoelens. Ik was te ver gegaan, verder dan ik dacht dat God oké vindt. Had ik niet zelf met mijn geile kop besloten om toch datgene te doen? Was het God niet die met de rug naar mij stond, maar had ik nu zelf bewust God de rug toe gekeerd en was de deur nu dicht? Ik bad om vergeving. En nog vertel ik Hem van mijn spijt.

Nu ben ik aan het thuiskomen bij mijzelf, als na een lange periode van afwezigheid. Het huis staat er leeg bij. Leefbaar maar nog niet ademend. Er ligt stof op de meubelen van verwaarloosde zaken. Toch is mijn hart weer van mij. God staat niet meer op de drempel waar ik Hem ongemerkt had heen gewerkt. Hij is weer binnen en neemt één voor één weer intrek in de kamers waar ik Hem in toelaat. Nog steeds heb ik mijn sceptische vragen soms. Ik ben er zeker kritischer ten opzichte van geloof uitgekomen. Maar ik zit nog middenin dat proces. Zeker is wel, Hij is mijn God!

Nog steeds zijn er ups and downs. Soms even heftige downs, andere keren weet ik van mijzelf dat het na een paar uur wel weer over is. Ik hoef mij niet altijd even serieus te nemen. En het leven gaat door. Gelukkig wel.

Ik ben blij dit allemaal te hebben meegemaakt en ervaren. De geweldige en de moeilijke dingen. Leren doe je van het leven zelf en niet uit theorie. Ik wil niet verbitterd raken of haten. Niet naar diegene. Niet in het algemeen. Ik wil mijn hart niet op slot zetten voor pijn. Want dan doe ik ook de deur dicht voor de mooie dingen.

En ik leer. Mijn manier van leven en mening over zaken heeft zich al sterk gevormd door de jaren heen. Maar ik beweer niet de volledige waarheid te hebben over o.a. homoseksualiteit, relaties en andere gelinkte onderwerpen. Anderen hebben ideeën bij die onderwerpen, die voor mij nieuw zijn. Mijn mening is niet van steen.

In mijn hart is plaats voor God. Tot nu toe is er in mijn hart is niet plaats voor één iemand. In mijn hart is alleen plaats voor veel personen.

Bedankt, en spreek je laterr!

(wat is verliefdheid een irritant gedonder ;))

Prediker 8:17

-21 februari 2008-

Weer een hoofdstuk in mijn openbare leven. Een soort van einde van een hoofdstuk in een boek. Misschien voel je ‘em al aankomen. Die jongen op wie ik verliefd ben/was: wat nog niet echt officieel iets was, zal ook nooit iets worden. In feite zijn er misschien verschillende redenen te noemen om het stop te zetten, maar van mijn kant kon ik het niet meer verantwoorden naar God.

Wat ik voor hem voel is echt, en ik voel nog steeds wel voor hem. Ik hoop dan ook dat we vrienden kunnen blijven. Maar dat zien we wel…

Dit keer heb ik niet de bijbel opengeslagen en een pakkende tekst gelezen. Of een preek gehoord die mij rechtstreeks aansprak. Dit keer sprak mij aan wat ik al wist. En het draaide niet zozeer om de seksuele handelingen die wel of niet mogen. Alhoewel God duidelijk een afkeer heeft tegen (bepaalde) seksuele handelingen tussen gelijk gesekste mensen. Het gaat echter volgens mij om de eenheid.

Eenheid is voor mij één van de belangrijkste woorden in dit hele gedoe. God heeft in het begin Adam gemaakt. Een man naar Gods beeld. Hij schiep Eva, een vrouw naar Gods beeld. Twee totaal verschillende spiegels van wie God is. Samen zijn zij een ultiem beeld van God. Er is geen ander alternatief daarvoor mogelijk of gewenst. Ik voelde dat ik hem een plek in mijn hart wilde geven of had gegeven, die niet voor hem bedoelt was.

Ik heb het misschien teveel gewild. Een relatie, een jongen en verder. Misschien dat ik daardoor niet naar mijn innerlijke stem luisterde, waar ik daarvoor zo vaak direct altijd naar luisterde. Nu ging dat veel moeilijker. Ik voelde geen “aanklacht” dat ik fout bezig zou zijn, maar misschien wilde ik daar ook wel gewoon niet aan.

God was er wel bij, vanaf het begin. Ik weet zeker dat Hij er bij was. Zo vaak gebeden dat Hij ons wilde leiden. En dat is voor mij ook wel merkbaar geweest afgelopen periode. Het voelde oké allemaal, maar tot hier en niet verder.

Deze jongen zal de enige zijn met wie ik zo’n relatie heb gehad of zal hebben. Ik schrijf dat nu zo stellig, maar ik weet natuurlijk niet wat de toekomst brengt. Wel is dit mijn uitgangspunt. Het is een mooie tijd geweest, het was leuk en goed. Dat maakt het ook zo pijnlijk om er een punt achter te zetten.

Een poos geleden was er een preek in de kerk, het maakte veel indruk op mij. Het ging over toewijding aan God. Mijn binnenste schreeuwde dat mijn leven daar om draaide! Daar wil ik naar terug.

Ik heb ook wel spijt. Ik kan niet achter alles staan hoe het is gegaan. Vergeeft God het mij?

Verrassend hoe rustig ik mij nu toch voel.

"En? En?", flikkeren moeders ogen als ik thuiskom.

"En? En? En?", wil vriendin weten via mail.

Ik slaak een diepe zucht en wens zo hard dat ik er met geen woord had over gerept. Ik weet wel dat ze meeleven, oprecht en enthousiast. Volstrekt normaal dat ze erom vragen en ja, natuurlijk vind ik hun nieuwsgierigheid geweldig! Maar mannekes, het ligt écht niet meer zo simpel als 'k vraag het aan.

Ik nestel me languit bij mezelf op de sofa en onderga een grondige analyse, te starten met de hamvraag: "What the HELL is wrong with me?"

Twee jaar vol vallen en opstaan. Soms zwaar vallen in de figuurlijke zin met dweeptoestanden en diepe verlangens. De keren dat ik echt hopeloos zot verliefd was, kreeg ik geen respons. Terug rechtkrabbelen it was. Maar ook kortstondige, avontuurlijke flirts waarin vrijheid voor alles stond. Jagen, verleiden, begeren, experimenteren. Daarbij ook de one-nights die het niet begrepen en opeens veel meer wilden. En ik die hen respectvol afwees.

Maar mijn god, wat verlangde ik ondertussen naar stabiliteit en genegenheid. Een maatje, een minnaar, beide zeveraar én redenaar. Allemaal in de juiste dosis aanwezig.

En nu komt het.

Wat ik ondertussen helemaal niet doorhad: ik leefde m'n leven en deed m'n eigen ding. Ik sta sterk en stevig en ben onderhand wel gewend aan het alleen zijn. Ik doe wat ik wil, wanneer ik het wil. Tot mijn grote verrassing moet ik dus vaststellen dat ik op korte tijd behoorlijk individualistisch ben geworden. Ik ben ik en zo ongeveer zal het lopen.

Mannekes, dat individualisme nekt me nu.

De voorbije dagen waren plezierig en plezant. Teder en warm. Nog steeds onschuldig, maar des te begrijpender. Iemand die met één been over mijn muur van kieskeurigheid staat. En wat is dan het fucking probleem?

Ik vraag me af of het wel goed gaat zo. Hoort het zo traag of niet? Moet het niet een dweperige verliefdheid zijn? Kan het rationeler ook? Tegelijk overweldigd zijn en teruggetrokken blijven. Je moet het maar kunnen.

Je moet het maar kunnen om niet te kunnen vallen.

Omdat Het Lief in een andere tijdszone zit en PMS weldra aan mijn deur zal staan kloppen, is het ook het perfecte moment voor een melige post. Mensen die gevoelig zijn voor zulke posts, kijken nu best ook even weg en kunnen misschien iets leren over Alaska.

Bon, Mission Meligheid. Het Lief en ik zijn een beetje tegenpolen, op momenten. Meestal op momenten waarop hij zegt dat tegenpolen elkaar aantrekken en ik daarop antwoord met “een relatie is geen pure fysica”. Ik heb nooit gezegd dat ik een gemakkelijke ben, he. Het Lief en ik, wij zijn niet van hetzelfde hout gemaakt. Bij ons is 1 + 1 nog altijd 2. Als we ruzie hebben, wordt er bij mij één of andere emotionele vloedgolf veroorzaakt die ervoor zorgt dat ik dingen uitkraam zoals “misschien zijn we niet voor elkaar gemaakt”. Als we ruzie hebben, wordt er bij Het Lief één of andere rationele vloedgolf veroorzaakt die ervoor zorgt dat hij dingen uitkraamt zoals “slaap er nog eens een nachtje over”. U kunt zien dat dat voor de emo in mezelf géén correct antwoord is op éénder welk probleem waarmee ik op dat moment kamp. Zelfs niet als het probleem iets te maken heeft met moe zijn. Hij verwijt mij mood swings, ik verwijt hem gevoelloosheid. Wij verwijten elkaar koppigheid. En als we niet aan het verwijten zijn, vullen we elkaars zinnen aan.

We schrijven maandagnacht 4 augustus. We zijn moe, het afscheid is al te lang uitgesteld. We beseffen dat we elkaar een tijdje niet zullen zien. Hij blijft het afscheid rekken, het wordt een beetje pijnlijk.

“Het zijn maar twee weken, 15 dagen”, zeg ik hem. Ik behoud mijn koelte, afscheid nemen is niet aan mij besteed. Ik kijk naar hem en zie hoe hij tranen in zijn ogen heeft.

“Zijt gij mij geworden, ofzo, zo rationeel?”, vraagt hij mij. En of hij een zakdoekje mag hebben. Hij kan mij niet achterlaten, hij heeft het moeilijk. Heel moeilijk. Hij is emotioneel en ik ben rationeel. Ik besef dat dit wellicht één van de mooiste momenten is. Pijn om het nakende afscheid en tegelijk het besef dat die pijn wederzijds is. Het besef dat hij voor het eerst een traantje wegpinkt bij de werkelijkheid van het mij moeten missen en niet bij mijn 94738e mood swing. Het bésef.

Buy | My Lulu | Community | Help

Log In | View Cart

Edgard Adriaens's Storefront
	All About Hypnotic Seduction Print: €19.05  -  Download: €4.00 This workbook will teach you ten simple techniques that will allow you to create an atmosphere of appreciation and happy belonging, which will bring your date in a trance like state, in which all becomes possible. The Incredible Power Of Words Print: €18.60  -  Download: €3.99 The present workbook lists ten indispensable and infallible stepstones for successfully applying the art of influencing people. In fact, by using only these ten ingredients, your success rate in such fields as selling, convincing and seducing will soar dramatically. CODEPENDENCE Print: €20.00  -  Download: FREE Dr Irene Matiatos says : "Some of the nicest people I know are codependent. They always smile, never refuse to do a favor. They are happy and bubbly all the time. They understand others and have the ability to make people feel good. People like them!" But then she and other specialists in the field explain you why this attitude is in fact very destructive to relationships, what its origins are and how you can overcome it. If you value your relationship and you have the feeling that the giving - taking part is not always in balance, than this is the one work that you should read ! Download for Free Elementary Flirting and Dating Print: €18.05  -  Download: FREE THE ART OF SUCCESSFUL FLIRTING AND DATING is a public domain compilation containing the elementary techniques for flirting, dating and making conversation. It is the essential guide to flirting and dating for boys and girls, revealing the secret to successful seduction and lasting passion. Learn now how to get the boy or girl you want ... and keep them. Download for Free DE KRACHT VAN WOORDEN Print: €14.00  -  Download: €5.00 In deze Powercursus leer je de technieken aan die gebruikt worden om ons wereldbeeld, onze opvattingen, visies en voorkeuren te wijzigen. Je verwerft inzicht in geraffineerde manieren om mensen te beïnvloeden, te verleiden, te misleiden, te overhalen en te hypnotiseren. HET ADRIAENS BOEK Download: €5.00 - Hardcover Print: €50.33 Familiegeschiedenis van de familie Adriaens - De Pauw uit Terjoden, aangevuld met stambomen van de 16e eeuw tot nu, van de families Adriaens, De Pauw en De Schryver afkomstig uit Denderhoutem, Oost Vlaanderen, België en met interessante teksten over de geschiedenis van onze streek. MARLEEN Dagboek Van Mijn Apenjaren In De Handelsschool In Aalst Download: €2.50  -  Hardcover Print: €18.51 Dit verhaal situeert zich in Aalst en begint op de eerste schooldag in 1970. Die dag wordt Eddy verliefd op een nieuwe klasgenote, Marleen. Een paar maanden later al krijgt hij de bons. Wanneer blijkt dat de beide jonge mensen elkaar niet echt kunnen loslaten, begint een moeilijke dans van aanhalen en afstand nemen. Wij volgen Eddy gedurende deze periode en de twee volgende jaren en maken mee hoe hij worstelt om voor zichzelf antwoorden te vinden op de vragen die wij ons in die levensfaze allemaal stellen: over verliefd worden, liefde, omgaan met mensen, respect, de redenen waarom we zijn zoals wij zijn, enz ... What To Say After You Said Hello ! Print: €13.45  -  Download: €4.00 So you walked up to her and said "Hi!" ... and now : what ? This is a book about starting up conversations and keeping them going. Contrary to what you may have been thinking, finding the perfect opening line need not be a problem at all: You can say almost anything you want as long as you do so in a friendly way. If a girl is interested in you, she won't care much about your first line. It's what comes next, that matters! How to Write a Fairy Tale Print: €17.90 - Download: €5.00 Complete course on writing Fairy Tales. Compilated from information freely available on the world wide web, completed with "some salt and pepper from my own storehouse".

<!--

MY  LULU.COM
 STOREFRONT

All About Hypnotic Seduction

Print: €19.05  -  Download: €4.00

This workbook will teach you ten simple techniques
that allow you to create an atmosphere of happy
belonging and appreciation, which will bring your
date in a trance like, euphoric state. 

The Incredible Power Of Words

Print: €18.60  -  Download: €3.99

The present workbook lists ten indispensable
and infallible stepstones for successfully applying
the art of influencing people.  In fact, by using
only these ten ingredients, your success rate in
such fields as selling, convincing and seducing
will soar dramatically.

Codependence

Print: €20.00  -  Download: FREE

Dr Irene Matiatos says: "Some of the nicest
people I know are codependent. They always
smile, They never refuse to do a favor. 
They are happy and bubbly all the time. 
They understand others and have the ability
to make people feel good.  People like them!"
... and then she and a series of other specialists
in the field explain why this attitude is in fact
very destructive to relationships, what its origins
are and how you can overcome it. 
If you value your relationship and you have the
feeling that the giving - taking part is not always
in balance, than this is the one work that you
should read!

INTERNET ACCESS

http://stores.lulu.com/store.php?fAcctID=1171166

Elementary Flirting and Dating

Print: €18.05  -  Download: FREE

THE ART OF SUCCESSFUL FLIRTING
AND DATING is a public domain compilation
containing the elementary techniques for flirting,
dating and making conversation. It is the essential
guide to flirting and dating for boys and girls,
revealing the secret to successful seduction and
lasting passion.  Learn now how to get the boy
or girl you want ... and keep them.

De Kracht Van Woorden

Print: €14.00  -  Download: €5.00

In deze Powercursus leer je de
technieken aan die gebruikt worden
om ons wereldbeeld, onze opvattingen,
visies en voorkeuren te wijzigen.
Je verwerft inzicht in geraffineerde
manieren om mensen te beïnvloeden,
te verleiden, te misleiden, te overhalen
en te hypnotiseren.

Het Adriaens Boek

Hardcover Print: €50.33  - Download: €5.00

Familiegeschiedenis van de familie Adriaens
- De Pauw uit Terjoden, aangevuld met
stambomen van de 16e eeuw tot nu, van de
families Adriaens, De Pauw en De Schryver
afkomstig uit Denderhoutem, Oost Vlaanderen,
België en met interessante teksten over de
geschiedenis van onze streek.

MARLEEN
Dagboek Van Mijn Apenjaren
In De Handelsschool In Aalst

Hardcover Print: €18.51  -  Download: €2.50

Dit verhaal speelt zich af in Aalst
en begint op de eerste schooldag
in 1970.  Die dag wordt Eddy
verliefd op een nieuwe klasgenote,
Marleen. Een paar maanden later
al krijgt hij de bons.
Wanneer blijkt dat de beide jonge
mensen elkaar niet echt kunnen loslaten,
begint een moeilijke dans van aanhalen
en afstand nemen.
Wij volgen Eddy gedurende deze
periode en de twee volgende jaren
en maken mee hoe hij worstelt om
voor zichzelf antwoorden te vinden
op de vragen die wij ons in die
levensfase allemaal stellen: over
verliefd worden, liefde, omgaan
met mensen, respect, de redenen
waarom we zijn zoals wij zijn, enz ...

How to Write a Fairy Tale

Print: €17.90  -  Download: €5.00

Complete course on
writing Fairy Tales.

compilated from information
freely available on the world
wide web, completed with
"some salt and pepper from
my own storehouse".

  READ THIS :

IMPORTANT

MESSAGE

http://stores.lulu.com/store.php?fAcctID=1171166

PRICES ARE INDICATIVE ONLY:

All listed prices were valid on july 15th 2008.

After this date, the correct prices and purchase conditions are these listed at www.lulu.com  and in my storefront at Lulu’s:

http://stores.lulu.com/store.php?fAcctID=1171166

soms ook niet!

- ik geef de verliefheid op-

Duizenden adviezen heb ik al opgezocht. Ik draag oordopjes. Ik heb weet van ramen die opengezet moeten worden. Ik heb al gelezen dat je je computer gerust moet laten, geen televisie mag kijken en dat je ook best niet meer leest. “Je moet een bepaald moment op je dag vrijmaken waarop je je gedachten de vrije loop kan laten, dan moet je er ’s nachts niet meer een denken” is ook een vaak voorkomende raad. En tellen. Als je niet kan slapen moet je oldskool wise schaapjes tellen. Maar dan zonder de schaapjes, wat het een pak volwassener én saaier maakt.

Ik, ik kan dat allemaal niet. Na zestig schaapjes heb ik het wel gehad en vraag ik me af waar de boze wolf vertoeft. Ik heb dàgelijks meerdere momenten waarop ik stevig kan nadenken, ik heb oordopjes, ik heb weet van 38292 adviezen. Het enige wat ik niet heb is de mogelijkheid om als een blok in slaap te vallen. Bed. Blok. Slaap. Dàt zou ik graag hebben. Nu is het eerder: bed, twijg, overvloed aan existentiële vragen. Peace of mind kan je niet kopen. En hoe vaak ik ook naar Ingeborg kijk, mijn innerlijke rust lijkt onvindbaar.

Maar als ik vrijdagavond mijn televisie afstem op National Geographic, leg ik mijn hoofd op zijn borstkas. Dan voel ik dat mijn oogleden na enkele uren de strijd opgeven. Ik voel ze dichtglijden. Zijn warmte schommelt me in slaap. Ik wéét wat er gaat gebeuren en ik geef toe. Ik geef toe aan de herwonnen kalmte in mijn hoofd. In zijn armen, dicht bij Hem.

En dan, dan slààp ik.

waarom? zei hij: omdat ik nog maar 2 speeches heb moeten geven en beiden waren voor jou. omdat jij zo grappig en lief lacht, omdat jij zoveel schrijvers citeert en ik je nog nooit met een boek gezien heb. omdat jij zoveel weet en toch nog zo onzeker bent. maar als je vraagt waarom ik je graag zie, ben ik nog de hele nacht bezig met opsommen.

Het verhaal van Skim a.k.a Keiko een niet-zo-slanke-wanna-bee-goth, speelt zich af op een private meisjes school.

Wanneer haar beste vriendin zelfmoord pleegt na gedumpt te zijn door haar vriendje, worden Skim's twijfels over het leven onderstreept.

Suicide, depressie, liefde, sexuele identiteitscrisis, eerste verliefdheden en 'jezelf' worden zijn de onderwerpen die dit verhaal onderzoekt.
De tekenstijl -die je zou kunnen vergelijken met Thompsons' blankets maar dan geschoold in klassiek japanse inktprenten- zorgt ervoor dat de lezer niet verdrinkt in de melancholie.
Volg de link naar www.jilliantamaki.com voor meer achtergronden en zeer mooie platen uit het boek.

Een paar weken terug bedacht ik tijdens een gesprek met een vriend een ontzettend leuke metafoor betreffende verliefdheid en liefde. Al zeg ik het zelf. Ik wou het jullie niet onthouden, dus bij deze pen ik ze even neer.

Liefde is een brug die je bouwt tussen twee personen. Je leert de andere kennen en je raakt gelinkt met de andere. Beide partijen zijn echter eilanden die in de tijd niet helemaal op dezelfde plek blijven drijven, de brug moet dus wel stevig genoeg zijn. Liefst ook breed genoeg, zodat er genoeg uitgewisseld kan worden.

Nu, waar komt de verliefdheid dan in de metafoor voor? Wel, de verliefdheid is het staketsel dat de brug tijdens de bouw ondersteunt. Verliefdheid is iets broos, maar wel iets dat snel evolueert. Snel opgebouwd en even snel weer afgebroken kan worden. Net als een staketsel. En dit in tegenstelling tot de stenen brug zelf.

Verliefdheid is in deze metafoor ook een vereist iets, wil er liefde zijn. Zonder staketsel bouw je geen brug. Liefde maakt jou blind voor kleine dingetjes en geeft je vleugels. Twee dingen die je nodig hebt om de eerste maanden te overvleugelen in een soort van roes. En hopelijk heb je, tegen dat het staketsel helemaal in elkaar stuikt, een degelijke brug gebouwd. Ze moet nog niet perfect zijn, maar als de brug samen met het staketsel ineen stort, is het allemaal voor niets geweest. Dan moet je op zoek naar een nieuwe oever. Om een nieuwe brug te bouwen. Naar een nieuw eiland.

Dit gedicht is zeker de moeite waard om te lezen, omdat het heel herkenbaar kan zijn voor vele mensen. Het is ook mooi verwoord.

Hier vindt u het uitgeschreven gedicht: Voor de liefste onbekende

Dat begon met mijn eerste vriendinnetje op de middelbare school. Ze zat, in elk lokaal, bijna altijd op dezelfde plaats -- in het middelpad, vooraan, als eerste of tweede in de rij, op de linkerplek. Ook ik had zo mijn vaste stek. Schuin rechts achter haar.

Rietje Smit. Geen gezegende naam, maar daar stond ik toen niet bij stil. Zij was een frêle figuur, met donkerblond, lang steil haar. Er zat nauwelijks slag in. Haar neus en kin verraadden eigenlijk boekdelen: ze was pinnig en allesbehalve lief.

Maar, dat is het 'm nu juist, bij vrouwen zie ik de realiteit pas achteraf.

Toen vond ik Rietje heel, heel bekoorlijk en deed, in mijn onzekere onbeholpenheid, van alles om bij haar in de smaak te vallen. Voornamelijk briefjes sturen, en bij haar vriendin vissen wat ze voor me voelde. Geen rechtstreeks contact. Dat was ook onmogelijk, want Rietje zag me niet staan. Overigens, min of meer geen enkele jongen in de klas -- zij was zich zeer bewust hoe verliefd de hele meute op haar was en wilde het sprookje niet verstoren.

Wat ik mij heel goed herinner, is dat wij met elkaar 'communiceerden' door de namen van bands die we op onze tas -- had toen de naam pukkel -- kalkten. Ik was toch een buitenbeentje, want ik had er geen. Maar bij Rietje stond alles in het teken van de Bee Gees. Met die groep had ik ook niks; een stelletje veredelde kwijlkasten. De leadzanger, Barry Gibb, was wat Rietje in een man wilde zien. Hij had een getrimde baard, een loense oogopslag en een satijnen shirt. Nee, die eigenschappen bezat ik niet, of nog niet. En op die baard zou ik te lang moeten wachten.

De Bee Gees hadden in die tijd, eind jaren zestig, de ene hit na de andere. Onder meer: Words. Daar droop de zoetgevooistheid helemaal vanaf. Op klassefeestjes werd dat nummer altijd gedraaid. Ik bleef hopen met Rietje op Words te kunnen slijpen.

Eerlijk gezegd weet ik niet meer of het er eens van gekomen is. In ieder geval: deze liefde was geen milimeter diep.

En geen goed begin.

De menselijke deugden en ondeugden speelden samen verstoppertje. De dwaasheid was aan de beurt om de anderen te zoeken. Ze vond de jaloezie, de moed, het geduld…,maar de verliefdheid kon ze niet vinden.
Toen de dwaasheid bij een ondoordringbare rozenstruik kwam vermoedde ze dat de verliefdheid zich daar zou schuilhouden. Boeh!!! riep ze hard.
De verliefdheid schrok, sprong op en kreeg een tak met doornen in de ogen.
De verliefdheid werd blind. De dwaasheid voelde zich heel schuldig.
“Maak je geen zorgen” troostte ze de verliefdheid, “vanaf nu zal ik je altijd vergezellen.”
(oorsprong mij onbekend)

Met dank aan Blanche :)

In plaats van God (zwijgt altijd) heeft Carla (zwijgt nooit) gesproken.

Carla (met de C van Cut) is de zus van Bart, en wij kunnen niet om haar heen omdat ze even met de fiets is komen langsrijden om Bart de Corsa weer af te pakken.

Ik en Bart zitten nog altijd voor de portable van mijn moeder. We proberen die zo hard mogelijk af te schermen, maar ze ziet per abuis toch de illustratie bij Bart komt weer zeiken.

- Leuk leuk leuk zelfportretje, zegt ze. Dit dus:

In dank aanvaard. Ik ga het Carla niet vertellen, want vrouwen kun je maar beter niet tegenspreken, maar ik wil de bezoeker dit toch graag op het hart drukken: ik sta dus niet op dat prentje! Ik ben zestien! Geen zeventig zoals de figuur op de tekening (Bing)! En ik gebruik geen stok om te lopen!

Ik gebruik die illustratie gewoon omdat ze zo treffend grote treurigheid verbeeldt. Net daarover gaat natuurlijk Liefde en Hondjes. Heftige emoties als verliefdheid, woede, walg, en treurigheid. - Maar niet bij mij! Wel bij de personages. Vooral bij de helden Al en Bing.

Voor wie nog niet ver is met het lezen van L & H: Al en Bing zijn allebei in een liefdesrelatie verwikkeld met de mooie Gerrie. Een boeiende driehoeksrelatie die tot enorm veel interessant lief en leed leidt dus. Ondertussen redden zij bovendien de wereld van de dictatuur. Romantiek en spanning samen! Wat moet je nog meer hebben in een roman?

(d.d. 14.II/5)

Woont U in Europa, bestel dan bij voorkeur via WWAOW !!! 

http://www.wwaow.com/wwaow/site/bookdetail/?bookid=2248
Prijs : €  17,86

http://www.lulu.com/content/1018054
Prijs : € 18,51

Ik heb zonet een boek online geplaatst.

Je kan het inkijken en eventueel aankopen in boekvorm op : http://www.wwaow.com/wwaow/site/bookdetail/?bookid=2248

 Price: € 17.86

Korte inhoud

In 1970 begint Eddy aan zijn voorlaatste jaar in de Handelsschool te Aalst.

De eerste dag van het schooljaar wordt hij al meteen verliefd op een nieuwe klasgenote : Marleen.
Het boek beschrijft de korte tijd dat ze als koppel samen zijn, maar ook de daaropvolgende twee jaren van zijn leven.

Wij ontdekken hoe diep de kennismaking met Marleen hem getekend heeft en volgen hem stap voor stap in het groeiproces dat hij tijdens de rest van zijn apenjaren meemaakt.

die het gras aaien,

druppels dauw strelen

elke teen.

koude grond,

fris graswarme lucht die

gonst van

verliefdheid engenot.

laat ons nog een laatste keer

lente zijn,een laastste liefde.

een laatste ongekendeliefde. 

:: update: dit gedicht heeft de poeziewedstrijd Seizoenen Om Te Zoenen gewonnen en is uit meer dan 100 inzendingen gekozen ::

“Kijk eens, bij verliefd worden zijn er drie neurotransmitters in het spel: dopamine, noradrenaline en serotonine. Als je verliefd bent, maken je hersenen meer dopamine aan - dopamine, dat betekent euforie, energie, concentratie. Noradrenaline is daar nauw aan verwant: het heeft een stimulerend effet. En serotonine speelt ook een rol, al was het maar vanwege de link met de andere twee: stijgt de dopaminespiegel, dan daalt vanzelf de serotoninespiegel. [...] Verliefd zijn stimuleert je hersenen kennelijk op dezelfde manier als cocaïne. Tja. [...]

Er bestaat een link tussen dopamine en testosteron - het lusthormoon bij uitstek Op het moment van het orgasme piekt het dopaminepeil ongelooflijk. Wist je trouwens dat vrouwen makkelijker klaarkomen bij symmetrisch gebouwde mannen? [...]

Verbondenheid is een kwestie van oxytocine en vasopressine, alias de 'knuffelhormonen'. Oxytocine, dat wordt aangemaakt in de eierstokken, speelt een grote rol bij de band tussen moeder en kind. Maar uit recent onderzoek blijkt dat het ook invloed heeft op de band tussen man en vrouw. Vasopressine wordt aangemaakt in de hypothalamus en in de teelballen. Muizen die werden ingespoten met vasopressine, beginnen meteen hun vrouwtje te verdedigen tegen indringers. Maar wordt de aanmaak van de stof uitgeschakeld, dan gaan ze over tot de orde van de dag: hun vrouwtje bespringen, en op zoek naar de volgende.”

Dr. Helen Fisher, geïnterviewd door Martin Coenen in Humo van 14 februari 2006