ALL SIZES (blow up)

When I contact him it turned out that he already know the Striptiz rubric of Mladina weekly, but I had mixed feelings. On one hand it's great that people know your work, but on the other hand if people like my work they expect nothing else then masterpiece from me and that ALWAYS puts me in a strange situation, because I don't have a rabbit in my sleeve. I NEVER do, but I know that I can make a good picture if I just have enough time. I find a way with certain lens, moment, composition, light, scenario or combination of everything. Sometimes everything comes together, sometimes I need to work bloody hard.

This portrait was the really hard one. Conditions were ideal: Žiga was super cooperative and we brainstormed before the shoot, he helped me out with access to the Prirodoslovni muzej (Natural history museum), kurator of the museum was really kind, Manca Jevšček was assisting me (THX!!!) and I even visited the museum day before the shoot, for better planning of the shoot. I even made a selfportrait as a sketch for the shoot.

But when I start to shot I realize my plan doesn't work, so I start to change compositions, lightning, angles, gestures, ... I tried everything, but still without success. Composition was plain and simple and all the tricks looked cheap. After an hour of torturing everybody, while lying on the floor I got this idea of the picture above. When I asked Žiga to stand above me, I realized it works and I was so relieved! I changed the lightning with a big smile and did few more shots.

Which one do you prefer?

I wanted to photograph him in a context of stars and I had in mind Da Vinci's painting of man's proportions, but was not sure how to make the picture, but when I arrived I started to check possible backgrounds. I didn't want to do it on the floor, walls were OK, but then I saw the door of hay barn and I illuminated it with one flash from within. I draw a star with a torch during the long exposure and illuminate face with detached flash. It took me about 8 tries to make it right. Here is a plain shot of the scenery.

Here is a new portrait for Mladina's Stripiz rubric. Rosana Hribar and Gregor Luštek are renown dancers that recently won an important international contest in Hanover. I now Gregor from secondary school but he moved to Ljubljana and I see him only on national celebrations where he performs. The image is shot on a parking lot beside Bežigrad stadium and it's one of rare free parking lots in Ljubljana. And since it's free it's also not maintained and there are so many puddles it looks very surreal, so I wanted for a long time to make a portrait there. When I made first test shot I was surprised myself on blueness of the sky. It's not artificially saturated, it's just evening sky, that I underexposed it. Portrait of dancers was perfect occasion and I find a perfect metaphor in contrast between dirt, wet, earth, cold,... and air, sky, clean,...

It's a metaphor of artist's pursuit for beauty in everyday.

PS: Klemen Ilovar was assisting me. thx! Please choose one image! I need to submit it today, so quick! thx!

Check their music on Myspace.

For Striptiz rubric I did a portrait of curator and art critic Vasja Nagy. He used to work for Obalne galerija Piran, but now he is a freelance art critic and curator. A really bold move!

Well for this project I was thinking to make something with the sea and a gallery. Either to bring a seaside scene into the gallery or to bring a gallery out to the seaside. In my mind I browsed through many versions of this situation, but nothing was really striking. When I was working on a new coverpage of Mladina weekly I pulled out from my storage room a background that was deep blue - sort of an abstract sea.

I was thinking to make a picture with a normal sea, it's abstract picture and an art critic. I was trying all sorts of scenarios trying to make it work, but it was really difficult. The hardest was to make it clear and obvious the sea and it's abstract version. And then I had another problem of a person that is interacting with a canvas, but I not shot in the back.

Anyhow I've select out this three pictures and I'll see what you have to say about it. In the worst case I'll use the portrait without the canvas. It's out of the Striptiz concept, but it's OK nevertheless.

Prosimy nie przeszkadzać
Czerpią radość z seksu i nie wstydzą się o tym mówić publicznie. Czy to odwaga? Perwersja? Nie, miłość! Trzy pary, zakochane w sobie do szaleństwa tylko w Glamour zdradzają sekrety swojej sypialni.
UWIELBIAMY KOCHAĆ SIĘ NA ŁONIE NATURY
Małgorzata Czaja, 32 lata, menedżer i Maciej Czaja, 32 lata, elektronik. Poznali się w liceum, razem od 12 lat.

Kochają się 2–3 razy w tygodniu, ale – jak twierdzi Małgosia – „to stanowczo za mało”. (Maciek: „Czasami jesteśmy zmęczeni i dlatego ciężko nam się zgrać”). Najbardziej lubią pozycję na jeźdźca. W seksie nie tracą czasu na zbędną grę wstępną, wolą szybko „wejść na szczyt”. Ponieważ łóżko działa na nich usypiająco, szukają doznań w miejscach publicznych.

Małgosia: Jesteśmy permanentnie zakochani w sobie. Znamy się już 17 lat i jeszcze nigdy się sobą nie znudziliśmy. Maciej: To wina hormonów!
Małgosia: Bardzo dobrze potrafię dostrzec, kiedy Maciej ma ochotę na seks. Robi takie „maślane oczka”. Lubię też zapach jego świeżo umytego i ogolonego ciała. Nie potrafię mu się wtedy oprzeć. Najbardziej lubię kochać się rano. I w nocy, ale Maciek nie znosi być budzony. Zaczepiam go delikatnie i pieszczę, nie wybudzając od razu, a on zaczyna marudzić.
Maciej: Tak, wtedy zazwyczaj mruczę sobie coś pod nosem.
Małgosia: Jak widzę, że jest mocno zaspany i moje nocne zaloty odnoszą słaby skutek, to odpuszczam. Ale częściej jednak wszystko kończy się po mojej myśli. Tak naprawdę, to nie ma złej pory i miejsca, jeśli oboje mamy ochotę na seks.
Maciej: Dlatego zdarzyło nam się już parę „seksualnych wyskoków” w miejscach publicznych. Moim ulubionym jest ambona w lesie. Niesamowita panorama z góry i powiew świeżego wiatru sprawiają, że mój apetyt na seks jeszcze bardziej rośnie.
Małgosia: Ambonę odkryłam podczas przejażdżek konnych. Jest zabudowana, wysoka i przypomina domek na drzewie. Któregoś dnia pojechaliśmy tam z Maćkiem na spacer z psami. Weszliśmy na ambonę, żeby pooglądać okolicę, no i tak jakoś wyszło, że zostaliśmy na dłużej. Od tamtej pory mieliśmy jeszcze parę „leśnych” wyskoków. Maciej: Odpowiada mi intymność pośród natury...
Małgosia: Akurat nie było nikogo, kto mógłby nas zauważyć (chyba że sarny). Ale zdarzało nam się też uprawiać seks tam, gdzie byli ludzie, np. w morzu w Bułgarii.
Maciej: Nie myśleliśmy wtedy o nikim, nie czuliśmy się skrępowani. I tak inni mówili w niezrozumiałym dla nas języku (śmiech).
Małgosia: To była nasza podróż poślubna. Na plaży było dosłownie parę osób. Weszliśmy do wody, trochę popływaliśmy. Pamiętam, że fale najpierw sięgały nam do pasa, potem stopniowo zaczęły zakrywać nas coraz bardziej... Więc stwierdziliśmy, że nikt nie zauważy, co tam kombinujemy w wodzie.
Maciej: A ja bym chciał kochać się w minimorisie. Czemu? Bo to się wydaje technicznie niewykonalne!

ZGŁĘBIAMY KAMASUTRĘ
Magdalena Michalik, 27 lat, kierownik i Marcin Michalik, 27 lat, przedsiębiorca. Poznali się w górach, od trzech lat są małżeństwem.

Pierwszy raz uprawiali seks w noc poślubną. Od tamtej pory kochają się 4 razy w tygodniu. Razem chodzą do sex-shopu i oglądają gadżety – filmy, wibratory, kulki. Na razie na nic się nie skusili. Teraz wypróbowują nowe pozycje.

Marcin: Największej ochoty na nowe pozycje nabieram wówczas, gdy wyjeżdżamy razem na wakacje. Słońce, woda, relaks i żona na wyciągnięcie ręki sprzyjają fantazji. A jak Magda pojawia się w sypialni w koronkowej koszuli z odkrytymi plecami, to już po mnie...
Magda: Niedawno dostaliśmy od znajomych Kamasutrę. Stwierdziliśmy, że to idealna okazja do tego, żeby urozmaicić swój seks. Przeprowadziliśmy już nawet „eksperyment łazienkowy”, ale skończył się siniakami i proszkiem do prania we włosach. Okazało się, że małe powierzchnie nie są wskazane do eksperymentów seksualnych (śmiech). Marcin: „Eksperyment łazienkowy” polegał na tym, że najpierw kochaliśmy się na pralce, potem na podłodze. Następnym razem wybierzemy większe pomieszczenie.
Magda: Ja najbardziej lubię kochać się na łyżeczkę. Uwielbiam, gdy Marcin namiętnie całuje moją szyję i kark i przylega całym ciałem do mojego. Wtedy czuję się przy nim – silnym i męskim – taka malutka i bezpieczna... To uczucie sprawia, że seks jest niesamowity.
Marcin: Ja tam wolę na leniuszka. Widzę wtedy Magdę w pełnej krasie – jak się porusza, mogę dotykać jej piersi, przyglądać się jej twarzy.
Magda: Wypróbowaliśmy już wiele pozycji: klasyczną, siedzącą, siedzącą odwróconą, odwróconą klasyczną i na jeźdźca.
Marcin: I wszystkie jak najbardziej polecamy!
Magda: Kamasutra jest interesująca, chociaż Marcin jest większym jej entuzjastą.
Marcin: Mnie najbardziej podobał się rozdział dotyczący przygotowania do miłości i tao seksu (tao wzmacnia zdrowie, więź partnerską i poprawia wydolność seksualną). Jednak niektóre z przedstawionych w Kamasutrze technik wymagają nie lada sprawności fizycznej i dlatego – przynajmniej na razie – pozostają poza naszym zasięgiem. Są to np. pozycje o takich wdzięcznych nazwach jak ptaki w locie, smok, biały tygrys, sosna czy kaczki. Jeśli ktoś chce rozszyfrować te nazwy, to polecam Kamasutrę! My tymczasem popracujemy nad naszą kondycją (śmiech).
Magda: Eksperymentowanie z nowymi pozycjami dostarcza nam wielu nowych doznań.
Marcin: Marzy mi się seks z Magdą u niej w biurze na stole. Ona jak zwykle ubrana w spódniczkę przed kolano, ale do tego bluzka z dużym dekoltem i koniecznie dwunastocentymetrowe szpilki na nogach. To dopiero by było coś!

WYSYŁAMY SOBIE SPROŚNE MMS-y
Małgorzata Zajączkowska, 25 lat, kucharz i Kamil Łuniewski, 24 lata, barman. Poznali się w pracy, parą są od dwóch miesięcy.

Kochają się o każdej porze dnia i po kilka razy w ciągu nocy. Małgosia marzy o przypięciu Kamila kajdankami do łóżka. Zanim zostali parą, zdarzało im się uprawiać seks we trójkę, teraz chcą mieć siebie na wyłączność. Kuchnia, przedpokój, podłoga – każde miejsce jest dobre, jeśli właśnie mają ochotę na seks. Gdy Gosia była młodsza, zdarzało jej się kochać w samochodzie, na łódce albo w lesie. Dzisiaj wybiera domowe zacisze.

Kamil: Lubię, jak Gonia spaceruje po domu w samej bieliźnie. Gdy wychodzi z kąpieli owinięta tylko ręcznikiem. Lubię nawet jej luźne spodnie od piżamy, które wyglądają jak kalesony mojego dziadka (śmiech). Jest wtedy taka seksowna... Ale najbardziej lubię czuć jej nagie, delikatne ciało.
Małgosia: Kiedy jestem z Kamilem, nie przestaję się uśmiechać. Kocham jego ciało, dołeczki w policzkach, tatuaże i kolczyk w języku. Kocham go za opiekuńczość, upodobanie do kreskówek i że kiedy mi gra na gitarze w nocy, sąsiadki się wkurzają. I za to, że tak wspaniale pasujemy do siebie w łóżku. Mogłabym wymieniać bez końca.
Kamil: Kochając się po raz pierwszy, patrzyliśmy sobie prosto w oczy. Czułem, że lewituję gdzieś w chmurach. To było wspaniałe uczucie, na które długo czekałem.
Gosia: Nie potrafiłam oderwać się od Kamila. Stał się spełnieniem moich wszystkich marzeń. To było magiczne przeżycie.
Kamil: Pierwszego MMS-a wysłałem Gosi, gdy była w pracy. Okazało się, że mój pomysł bardzo jej się spodobał. Szkoda, że nie widziałem wtedy jej miny (śmiech).
Gosia: Od razu poprawił mi humor. Miałam ochotę rzucić wszystko i pobiec do domu. Ten MMS zadziałał na mnie jak płachta na byka. Co to było? Kamil, który po wyjściu z kąpieli wpadł na wspaniały pomysł, żeby stanąć przed lustrem i uwiecznić swoje odbicie na zdjęciu. Miałam ochotę odwdzięczyć mu się tym samym, ale byłam w pracy i nie miałam możliwości. Więc czekałam na więcej MMS-ów, które zdradzą kolejne szczegóły, ale dostałam tylko słodkiego SMS-a, którego treści nie mogę zdradzić.
Kamil: Od tamtej pory co pewien czas wysyłam Gosi jakiegoś sprośnego MMS-a – swoje zdjęcie lub pokaz slajdów. Ale nie zdradzę nic więcej, bo to nasza słodka tajemnica.
Gosia: Ważne, aby w MMS-ie nie było wszystkiego widać. Niedomówienie najbardziej podkręca atmosferę. Zaczynam wtedy jeszcze bardziej tęsknić za Kamilem. Dzięki takiej wiadomości mam swojego chłopaka cały czas przed oczami.
Kamil: Bardziej podniecające mogłoby być chyba tylko to, gdyby Gosia zrobiła przede mną striptiz.
Magdalena Fiejdasz

Anyhow. I was asking him to do a Striptiz portrait of him half a year ago, but we didn't found proper time and occasion. Now time was perfect, but again I didn't had a firm idea how to do the portrait. I started to write him an email and as I was typing I was developing an idea. I wanted to have some romantic (paris.love) elements in, but didn't want to get cheesy. In the email I developed the idea to the point that he would stand with a flower bouquet that would be set on fire. He wanted to have an element of waiting in the picture and so the idea was born that he would light up his cigarette. We shot the image at Kinoteka where on Wednesday at 8pm first official screening will happen. Roses were artificial with few drops of gasoline.

His blog is http://jjbeauregard.blogspot.com/

http://www.vip54.pl

Vip 54 - to nowa elitarna polska grupa zrzeszająca najlepszych tancerzy z całej Polski i współpracująca z innymi artystami z całego Świata.

Grupa powstała zaledwie w 2006 roku - założycielem był najbardziej znany i doświadczony polski tancerz Dawid Ozdoba. Przez dłuższy czas występował on jedynie z elitarną grupą BadBoys Polish Chippendales, jednak bardzo duże zapotrzebowanie na pokazy tej grupy zmusiło go do założenia kolejnej grupy,która obok tancerzy z BadBoys zrzesza także innych tancerzy, artystów, akrobatów, tancerki itd. Nie każdy może być jej członkiem-współpracujemy jedynie z najlepszymi.

Taniec był zawsze wyśmienitym narzędziem uwodzenia i dlatego każdy tancerz przechodzi dokładną selekcje. Nagie ciało bardziej działa na zmysły niż statyczny akt. Żądze u kobiet wywołuje umięśniona, opalona sylwetka, którą tancerz momentami odkrywa przed swoja publicznością. Treningi na siłowni, sali fitness oraz częste korzystanie z basenu kształci ciało tancerzy z Vip 54. Ich perfekcyjny wygląd sprawia, że show staje się oszałamiające,zniewalające, jednym słowem magiczne - pełne zmysłowych doznań.

Występy przystojnych i skąpo odzianych mężczyzn budzą wielkie zainteresowanie pań w każdym wieku. Dlatego też tancerze z Vip54 obok tańca i idealnej sylwetki musza wykazywać się duża kultura osobistą oraz kreatywnością. Przystojni, dobrze zbudowani mężczyźni w połączeniu z dynamiką pokazu i wysokim profesjonalizmem rozbudzają zmysły i pobudzają pragnienia kobiet. Ich najbardziej namiętne fantazje teraz mogą stać się rzeczywistością.

Pokazy Vip54 obrazują najskrytsze myśli i pragnienia kobiet oraz bez wątpienia doprowadzają do ekstazy i pozwalają oderwać się od szarej codzienności życia. Wszyscy tancerze posiadają duży dorobek artystyczny oraz idealnie dopracowane show taneczno - aktorskie.

Kliknijcie "więcej" , a zobaczycie foty striptizerów...

Ten facet ma fajną minę,

o lol

żelazne pośladki ;p

Dziewczyny, więcej na ===> http://www.badboys.pl/index.php?page=cin_cin_galeria1〈=pl

Bo, no hey Jude, nie ma co nosić ciężaru świata na swoich ramionach. Paru sępiących o kasę jest już dla mnie rozpoznawalnych. Centralna, młody chłopak szwendający się po peronach w godzinach wieczornych. Wiecznie brakuje mu paru złotych do biletu do Piły. Po twarzy błąka się uśmiech. Czy to bezczelnośc, czy to desperacja. Nie, sory. Nie.

To łatwe, wszystko czego trzeba to miłość. Nocna, unosząca się na procentowych falach, rozbierająca kobiety przed ekranami laptopów. Rozbierająca mnie, pozwalająca wstydzić się świntuchom. Na zewnątrz szaleją dzikie żywioły i tak można kończyć książki, ale ja tańczę na łóżku, a jedynym widzem jest czyjaś wyobraźnia.

Kochana, otwórz oczy i patrz w koło, naokoło koło około koła. Patrz. W tym samym momencie, gdy ja skaczę po łóżku, dokładnie między trzecią a czwartą w nocy, w tej chwili powstają nowe religie, ktoś kogoś zabija, a pod Twoim domem gromadzą się nieszczęśliwi ludzie. Stają w kolejce po jedzenie i walczą ze wstydem. Albo z pobliskim napisem "alkohol 24h". Piję bo się wstydzę, a wstydzę się tego, że piję.

Nie piję, bo się nie wstydzę.

Szczęście to może być ciepła broń przy skroni. Te parę wdeptanych w ziemię monet nie zmieni niczego. Są takie nierealne miejsca w pobliżu, gdzie brodzi się po polach truskawek i modli o odwagę. Zachowanie spokoju to akt wiary. Ktoś bliski trzyma palec na spuście. Idę pozornie spokojnie, z parzącą moje myśli lufą przy skroni. Nawet nie zamykam oczu. Ufam, że przez to przejdziemy.

Co z tego, że nikt nie mówi o wietrznym uśmiechu, i porannym księżycu, i potrzebie dotyku. Wystarczy nie wywoływać wilków z ciemnych kątów. One już dawno oswojone, ale nigdy nie wiadomo, czy nie rozszarpałyby kogoś bezwstydnego. Oswojenie niesie ze sobą ryzyko łez. Tych, na których napuszczę moje oswojone wilczki. Zwykle, przy obiedzie mówię im tak: żerujcie na oszustach, tchórzach sprzedających swoich przyjaciół i perfidnych kłamcach. Dla takich nigdy nie zatańczę.

I nie mam ich na sumieniu.

Faceci marzą o jednym...

To prawda, że seks dla facetów jest bardzo ważny. Ale nie są oni aż tak "sprośni", jak większość z nas uważa! Nawet jeżeli niektóre ich marzenia są zaskakujące...

To naturalne, że mężczyźni oddają się erotycznym fantazjom. Są wzrokowcami, więc gdy zobaczą ładną kobietę, ich wyobraźnia natychmiast zaczyna pracować i podsuwa różne obrazy. Ty potrafisz siedzieć z przystojnym facetem i rozmawiać - a on w tym czasie jest w stanie myśleć tylko o jednym… I niestety większość panów tak właśnie się zachowuje! Nie bądź zazdrosna - to tylko marzenia. A poza tym… nie są takie złe. Fantazje podniecają, przełamują rutynę, dodają pikanterii. Może nawet warto, gdy już je poznasz, wyjść im naprzeciw… Tym bardziej że często ich bohaterką jesteś ty!

Miłość w windzie

Mężczyźni najczęściej marzą o swoich partnerkach! Ale nie wspominają ostatniego, "grzecznego" seksu w sypialni. O nie! Ich fantazje są bardziej frywolne. Np. jedziecie windą, która nagle zatrzymuje się między piętrami. Ale strach, zamiast w panikę, przeradza się w podniecenie. Emocje dodatkowo podsyca jeszcze ryzyko. Co będzie, gdy winda ruszy? Przecież w każdej chwili ktoś może was zobaczyć. Adrenalina rośnie - to coś, co facetów podnieca!

Seks z inną kobietą

Ładna kobieta przechodząca na pasach, atrakcyjna ekspedientka w sklepie, sympatyczna policjantka - mężczyzna marzy o każdej, która zwróci jego uwagę. Może to być sąsiadka czy gwiazda z Hollywood. W wyobraźni zdobywa je wszystkie. Ale - na szczęście - zazwyczaj tylko w wyobraźni. Nie traktuj więc tego jak zdrady. W końcu tobie też zdarza się oddawać rozmyślaniom o księciu z bajki, prawda?

Brutalna zabawa

Macho - silny, brutalny, całkowity zdobywca. W wyobraźni rzuca cię na łóżko, zrywa ubrania, związuje, bierze siłą… Oczywiście, tak naprawdę bałby się tak postąpić, pozostają mu więc tylko marzenia. Może trochę szkoda?

Jest twoim podnóżkiem

On pragnie poddać ci się całkowicie - twoim rękom, ustom… Czy wiesz, że gdy całujesz mężczyznę w intymnych miejscach, on czuje się bezbronny? I to jest dla niego bardzo ekscytujące. Między innymi dlatego faceci tak bardzo lubią uprawiać miłość francuską. Ona też jest jednym z najczęstszych tematów ich fantazji erotycznych.

Igraszki z kilkoma naraz

Gdy kocha się z partnerką, jest w siódmym niebie. Wyobraża więc sobie rozkosz, jaką przeżywałby, gdyby w jego łóżku było więcej kobiet. To tak jak z tobą i słodyczami - niezapomniany smak ptasiego mleczka na podniebieniu sprawia, że masz ochotę sięgnąć po więcej. Więc nie ma co się dziwić…

W miejscu publicznym

Może to być dla ciebie szokujące, ale faceci marzą o tym, by ktoś ich podglądał. Każdy z nich jest bowiem chwalipiętą. I tu ma problem! Z jednej strony najchętniej pokazałby całemu światu, jaką wspaniałą ma kochankę i jakim to on jest ogierem w łóżku. A z drugiej - ani normy społeczne, ani tym bardziej jego własna zazdrość nie pozwalają mu na to! Ale sam pomysł, że ktoś mógłby go podglądać, jest bardzo podniecający.

Żona wyuzdana

Taniec na rurze, striptiz, prowokujące gesty - twój partner chciałby to zobaczyć w twoim wykonaniu. Chce być uwodzony, dla niego takie zachowanie byłoby dowodem miłości. Mężczyźni często też wyobrażają sobie, że ich partnerka sama się pieści, a oni to obserwują. Czasem nawet marzą, by nakręcić taki film. No cóż - są wzrokowcami…

Z twoją przyjaciółką

Facet lubi posiadać, mieć na własność i jest zaborczy. Zdobył cię, kocha się z tobą, zna twoje smutki i radości. Ale niepokoi go twoja przyjaźń, duchowa więź z inną osobą. Co prawda, to kobieta, ale… Poza tym - widzi ją dość często, a to także pobudza wyobraźnię. Niektórzy mężczyźni marzą więc o różnych intymnych sytuacjach właśnie z twoją najbliższą koleżanką. Co ciekawe - w tych fantazjach występujecie obie!

Z żoną przyjaciela

Zakazany owoc smakuje najlepiej. Do tego dochodzi element rywalizacji - przyjaciel ją ma, a on nie może? Ale z drugiej strony jest lojalny, no i zwyczajnie boi się, więc jedną z ostatnich rzeczy, jaką zrobi facet, będzie romans z żoną kolegi. Pozostają mu więc marzenia…

Nauczyciel miłości

Cicha myszka, nijaka, w okularach i bardzo nieśmiała… O tak! Trzeba wprowadzić ją w wielki świat, nauczyć ją seksu. A kto ma to zrobić, jeżeli nie największy ekspert w tej dziedzinie? W wyobraźni zabiera ją na randkę, by potem pokazać, co to jest rozkosz…

Dziki seks

Czy wiesz, że wielu mężczyzn marzy o gwałcie? Pragnie, by kobieta rzuciła się po prostu na niego i - bez względu na to, co on o tym sądzi - rozebrała go, gryzła, podarła na nim ubranie i posiadła go. Bez gry wstępnej, bez pytań, uczuć, namiętnych pocałunków. Hm… To może lepiej, żebyś to była ty?

Kury domowe tańczą na rurze
Rura kojarzy się z jednym. Niesłusznie. Historia tego tańca i sportu nie jest tak prosta jak jego główne narzędzie. I już dawno toczy się nie tylko w klubach ze striptizem
Ćwiczenia na rurze kształtują charakterystyczną dla profesjonalnych tancerek sylwetkę: harmonijną i mocną
Prosta rura, a tyle możliwości. Wspinaczka, ocieranie, zaczep, obroty, pozycje do góry nogami, figury statyczne, wygięcia – akrobacje z użyciem rury mają sportowe nazwy. Bo choć rura to podstawowy warsztat pracy tancerek erotycznych, nie tylko im służy.
– Przy pole dance pracują wszystkie grupy mięśni, zwłaszcza rąk, ramion, brzucha oraz nóg – tłumaczy 31‑letnia Dana Hesse, włoska nauczycielka „pole dance” (tak taniec na rurze nazywa się po angielsku). – Ćwiczenia na rurze kształtują charakterystyczną dla profesjonalnych tancerek sylwetkę: harmonijną i mocną.
The Bambolaia Studio, pierwszą – i jak dotąd jedyną – akademię pole dance we Włoszech Hesse otworzyła dwa lata temu. Chętnych nie brakuje. „Zwykłe” kursantki przyjeżdżają nawet z drugiego końca Mediolanu. Te „zrzeszone”, tancerki z night-clubów w rodzaju ekskluzywnego Foca Loca, zaglądają tu, żeby podszkolić umiejętności. – Jedne chcą, by udzielać im lekcji, inne przychodzą po prostu skorzystać z naszej rury i potrenować samodzielnie – tłumaczy Hesse, która romans z pole dance- nawiązała dziewięć lat temu. Tańczyła dorywczo, w klubach nocnych, „żeby za coś skończyć studia”. Tymczasowe zajęcie szybko przerodziło się w pasję. Dana zaczęła odkrywać nie tylko finansowe, ale także sportowe atuty tańca. Sama nauczyła się akrobacji na rurze. Z czasem dziewczyny, z którymi pracowała w klubie, zaczęły ją prosić, żeby nauczyła je kroków i figur, które pokazywała podczas swoich nocnych występów.
Po latach systematycznych ćwiczeń zrobienie chorągiewki (tancerka opiera klatkę piersiową o rurę i trzyma się rękami, reszta ciała jest uniesiona prostopadle do niej) czy zjazd do góry nogami nawet na zwykłym słupie znaku drogowego nie sprawia Danie najmniejszej trudności.
Polki skarżą się na forach internetowych, że u nas nie ma szkół pole dance. Fakt, nie ma. Narzekają też nasze sąsiadki zza wschodniej granicy. Niepotrzebnie. Googluję. Znajduję. Dzwonię. Jak wyglądają zajęcia u pani? – Jest rozgrzewka, są obroty na rurze, zjazdy... Zależy od tego, kto w jakiej formie jest na początku – tłumaczy Elena Shishkova z Nowosybirska. Po rosyjsku mówi się na to „sziestowoj taniec”, ale szkoła tańca i fitnessu, którą prowadzi od kwietnia ubiegłego roku, nazywa się już z angielska – Poledance. Właścicielka przez kilkanaście lat tańczyła w klubach. Uczeniem zajęła się pięć lat temu. O pole dance mówi, że to „taniec elitarny”. Kształci na kilku poziomach zaawansowania – od początkującego do mistrzowskiego.
Jak długo trzeba trenować, żeby dojść do klasy mistrzowskiej? – Czas nie ma znaczenia, zwłaszcza dla pasjonatów i fanów tego tańca. Jeśli ma się do niego talent i zamiłowanie, w półtora roku można osiągnąć mistrzowskie rezultaty. Pasja, pasja – to słowo Elena powtarza jak mantrę.
Do szkół pole dance przyjmowane są wszystkie chętne. Wiek, figura, profesja oraz możliwości fizyczne są nieistotne. – Zwykłe kobiety, które mają normalną pracę, rodzinę i nie za dużo wolnego czasu, też przychodzą poćwiczyć albo po prostu nauczyć się, jak zrzucić ciuchy w seksowny sposób – opowiada Dana Hesse. – Zadziwiają mnie niektóre kobiety po czterdziestce. Potrafią bawić się jak dzieci. Nawet jeśli są zmęczone, to i tak zawsze uśmiechnięte.
– Te zajęcia pomagają oderwać się od codzienności, pozbyć się kompleksów, poznać własne ciało i jego możliwości – wylicza Shishkova.
O zwykłych kobietach pomyślały też trenerki z L’Ru Motion, amerykańskiej szkoły pole dance w Denver. Oferują lekcje nie tylko w studiu (25 dolarów za godzinę, abonament miesięczny – spotkania w poniedziałki i środy, 200 dolarów), ale też prywatne w domu klientki, szkoła dysponuje bowiem przenośnymi rurami. W rosyjskich szkołach miesięczny abonament wynosi trzy tysiące rubli (około 300 złotych). Pierwsze, próbne zajęcia – 500 rubli, a lekcje indywidualne – tysiąc rubli za godzinę. Chyba że chcemy się uczyć na prawdziwej scenie pole dance. Wtedy zapłacimy trzy tysiące rubli.
Zalecenia: przed zajęciami nie można smarować ciała balsamem czy oliwką, ćwiczy się boso, przy tanecznej muzyce.
– Bardzo ważny jest też swobodny strój – mówi Elena. Uściślijmy, co znaczy swobodny: im mniej, tym lepiej. Najlepiej spodenki i top lub po prostu bikini. Nago łatwiej wykonać trudne akrobacje, bo jest lepsza przyczepność. Śliski dres mógłby zniweczyć efekt.
Kto pierwszy zatańczył na rurze? Początki pole dance datuje się na lata 20. ubiegłego wieku, okres najgłębszego amerykańskiego kryzysu. Wówczas to obwoźne wesołe miasteczka jeździły z miejsca na miejsce, zabawiając gawiedź. Wokół głównego namiotu rozstawiano mniejsze, w których znajdowały się różne dodatkowe atrakcje. Wśród nich tancerki erotyczne nazywane „hoochie coochie” od sugestywnych ruchów bioder, które wykonywały w tańcu.
Dziewczęta pojawiały się na niewielkiej scenie przed dopingującym je tłumem. Jako że namiot był niewielki, jego maszt znajdował się na krawędzi sceny. Z czasem tancerki zaczęły wykorzystywać go w tańcu, maszt namiotu zaczął funkcjonować jako rura.
Pole dance stopniowo zaczął przenosić się z namiotów do barów, gdzie święcił triumfy w latach 50. Potem przez wiele lat było o nim cicho – aż do lat 80., gdy taniec na rurze i striptiz znów stały się popularne w Kanadzie i USA.
Przełomem był pomysł Kanadyjki Fawnii Mondey, która w latach 90. zaczęła uczyć zwykłe kobiety sztuki pole dance. Nagrała pierwsze instruktażowe DVD z ćwiczeniami i tańcem na rurze. Jednak najbardziej owocny okazał się początek XXI wieku. Z pole dance wyewoluowały różne gatunki: egzotyczny, siłowy oraz fitness-, a cała zabawa – już jako sport – stała się popularna wśród gwiazd i gwiazdek. Pole dance w domowym zaciszu uprawia na przykład Teri- Hatcher, amerykańska gwiazda serialu „Gotowe na wszystko”. Twierdzi, że to właśnie dzięki temu może się pochwalić tak świetną figurą.
Ale co tam gwiazdy, w Japonii pole dance w warunkach domowych ćwiczą tysiące zacnych gospodyń domowych. Rura w domu? Wystarczy trochę wolnej przestrzeni i można ją wstawić. Grubość oczywiście ma znaczenie. W Ameryce i Europie dominują rury o średnicy pięciu centymetrów. To pozwala na swobodne uchwycenie ich jedną ręką. W Azji średnica rury jest o co najmniej pięć milimetrów mniejsza.
Rura do ćwiczeń powinna być wykonana ze stali nierdzewnej, chromowej, polakierowanej akrylem. Może być z tytanu lub mosiądzu. Każdy materiał daje inne możliwości. Wypolerowana stal jest jednym z najbardziej śliskich materiałów – akrobacje na takiej rurze są szybsze i płynniejsze. Rura z mosiądzu zapewnia większe tarcie, łatwiej ją uchwycić i utrzymać rękami bądź udami. Taniec jest wprawdzie wolniejszy, ale jaki zmysłowy...
Także Brytyjki traktują pole dance jak formę fitnessu i denerwują się, że w mediach dominuje jeden obraz ich pasji – wyłącznie erotyczny. Mogą za to wziąć udział w Pole Divas, czyli sportowo-gimnastycznych zawodach popularyzujących umiejętności pole dance. Najlepsze tancerki zostaną wybrane w mniejszych konkursach w siedmiu regionach Anglii, by w czerwcu walczyć w finale. Hasło zawodów brzmi: „Otwórz swój zamknięty umysł”.
Podobne konkursy od lat odbywają się w USA. Główna nagroda to 10 tysięcy dolarów. Nieoficjalne mistrzostwa świata Pole-A-Palooza 2007 roku w Las Vegas wygrała niejaka Anika. Zmysłowymi akrobacjami, które zaprezentowała w night-clubie JET, pokonała 25 konkurentek ze Stanów.
Tancerki pole dance z całego świata żyją nadzieją, że ich pasja jako forma tańca i ćwiczeń zdobędzie trochę szacunku. Bo jak twierdzą: „Rura jest lepsza niż bieżnia. Nie służy tylko do jednego”.
Judyta Sierakowska

Anyhow I had to make his portrait and I knew that the key for the good portrait would be mixture of two-dimensional and three-dimensional world. Like I made a very successful portrait of Darko Tomič, a comic collector. So I didn't copy the concept and execution of the picture, just the principle.

My friend Jure Kocuvan just bought a huge 23" iMac and was showing me a Mac OS X Leopard operation system. I really liked the way you view folders, so I decided to make comics as a three-dimensional objects and with a mirror I'll make a person as a two dimensional object. I was not sure if it'll work, but it did! Jolly good! I'm planning to make a book with my portraits.

Jure Aleksič will write his profile and I'm looking forward big time!

The idea derived from keywords: team, vision, enthusiasm, crazy, youth, working, producing,... and of course local patriots of Novo mesto.

Update:
So, I've been thinking how to shoot this picture. I knew I want to have Novo mesto in the frame, but not necessarily the skyline. I knew it's always a problem to shoot a group portrait in Stritpiz manner. I want to build a story and everybody in the picture needs to have a roll, but also picture needs to be clear, logical, simple to read. So quite a challenge with ten people in the frame.

From the beginning I wanted to have a person watering the canoe with water can and that is a strong element from the symbol of underfunding, to the question would that be possible in real life? If they would have a huge water supply... Person watering is Borut Pelko, director of Lokalpatriot.

Anyhow it's always hard to shoot a group and after I was checking second frame if the picture is OK, they disembarked and few seconds later the canoe was already on the car set up for transportation. Although I would try with some refinement of composition like the position of water can, changing the point of view,... we were satisfied with the picture.

I'll write more about this portrait on Saturday. HERE ARE "the making of" images of Ivan Župič . The main drive for this portrait was in what situation the book will be a matter of life and death. Concerning that church burned a lot of protestant books and burned a lot of people....

I need to catch some beauty sleep, because tomorrow I have a commissioned job for a whole day.

PS: for larger picture click all sizes

Second Striptiz portrait I'm planning to do a group portrait of Lokalpatriot team. It's a team that organize concerts, culture events, festivals, running a youth club and more.

Brainstorm and if you're not afraid that someone would steal your idea, then write it down on a piece of paper, if you believe that shared idea produce even more ideas then write them down as a comment to this post.

B5

Anyway my idea for him was of course new technology junkyard, so I called Dinos to get access to high tech junk. It was a small misunderstanding and we had to leave at the end of their work day and return today. My idea was to make a HI-tech grave and we worked about 2 hours to make it. Today Majah assisted me and made some behind the scene pictures. thx!

So the idea sounded great and all conditions were met, but when I made first picture I realized it's not getting there.

My camera was on a tripod that was stretched to the maximum. Then I set up timer and after 10 sec I took an image from high above. The problem was that there was no perspective and I really didn't like that. Slowly I was trying out different versions and when I found a combination that worked i realized it's vertial frame and I need a horizontal frame.

Once Sašo stretched his arms and he looked like Dracula and I decided to continue in this direction. On the end I've made a picture with which I'm really satisfied. Here are some more behind the scene pictures.

www.rozglosnia.dl.pl

/\

||

||

||

Idę spać, bo zaraz padnę...

Today I've made a potrait of Miha Mazzini, a writer, screenwriter, editor of Planet portal, computer programmer, film director,....... and also a holder of black belt in karate. Yesterday I was told out that Jure Aleksič (my favourite Mladina's journalist) will write a profile of Miha Mazzini, so I called Jure first and then Miha to get more information and make a concept for the shoot. It turned out that he's going abroad and he was in real hurry, so we decided to do the portrait on Sunday.

I really don't know where my ideas for pictures come from. I have this attitude of I'll figure out the answer and then an answer slip of my tongue. And so was also with Miha. I asked him if he has a typewriter and he said no and that he used to study computers, so he was probably the first Slovenian writer who adopted computer as a tool. Then he added it would be a bit cheap anyway writer with a typewriter... and then I immediately answered "for sure, but I would photograph you as a karate master braking a typewriter with your fist." I don't know where this idea came from, but we both agreed it's splendid. I got worried how will I organize everything on Sunday. I found a typewriter for 20 EUR on www.bolha.com, called a Makoto club, which is the most photogenic martial club in Ljubljana, but today club was closed. Nevertheless owner who met me only once for 10 seconds, hide the key of the club for me so I could do the shoot. Incredible!

After the shoot I went to Hiša veščin for a first lesson of Shaolin Kung Fu. It's great. Very, very similar to Tai Ji that I've been practicing for six years, but of course much faster. It's great that we have first hour meditation, streaching and QuiGong. Second hour we have kung fu and it's very physical demanding. I did keep up the pace, although now my muscle sore. I met also a Tai Ji teacher and he invited me to his class of push hands Tai Ji. Jolly!!!

Next class of QuiGong and Shaolin Kung Fu is on Tuesday at 19.00.

Well, this time Meta Krese is exhibiting in Cankarjev dom with lyrics of her sister Maruša Krese, that is also one of the most respected Slovenian writers, especially famous in Germany.

Well the title of Meta's show was Suddenly got dark (Naenkart se je znočilo), so I immediately though on Duane Michals portrait of Illuminated man I thought to make a picture of Meta, overexposed on the middle of the street. It didn't work out. I tried all versions and got really nervous, asking Meta if we could make another appontment, but then...

I made a shot with my 50 mm lens and got the perspective and people were going in and out of the buss, so I knew I have a frame. After 30 min of being in the dead end street a coincidence happened and I got a frame! Few minutes later we finished. It goes along also with her aesthetics. Or so I think.

B5

PS: for larger picture click all sizes

Aż z Krzesła spadłam;p I zaczęłam się wydzierać:p

Ten blog bierze udział w konkursie Blog Roku 2007 w kategorii . Jeśli chcesz oddać na niego głos, wyślij SMS o treści J06178 na numer 71222. Koszt SMS, to 1,22 zł brutto