/kliknij na zdjęcie, aby powiększyć/

Czasem bywa tak, że trzeba zacząć. Oczywiście nigdy nie ma konkretnego początku, bo nie wiadomo, czy gra zaczyna się podczas tasowania czy może od rozdania kart. Ważne jest kiedy coś się kończy - gra, życie, wata cukrowa. Bo kiedy się już dojdzie do mety to można zacząć kolejny wyścig i znów zatoczyć koło - koniec, początek, koniec, początek. Choć, oczywiście, zakończenie nie musi być rozpoczęciem. Całość może się zacząć wcześniej lub później. Nieważne.

U Hitchcocka ważny był początek - trzęsienie ziemi, żeby potem napięcie jeszcze bardziej rosło. Ale jest to niezbyt dobre podejście, bo co jeśli wpierw wszystko zostanie zdominowane jedno zdarzenie, a reszta mu nie dorówna - zacznie się życie przeszłością, a przecież nie o to chodzi. Bardziej pasuje tu millerowe "Mężczyznę poznaje się nie po tym jak zaczyna, ale jak kończy". W tym jest dużo mądrości prywatnej oraz ludowej.

W końcu bardziej interesujące i podniecające są sceny z armagedonu od tych jak to wielki pan budował kulę z błota przez siedem dni. Jasne, są wersje o krwi i spermie, o rozczłonkowanym synu czy o wielkim jajku łabędzia (który mieszkał sobie w jeziorze wielkiej pustki), ale wszystkie sprowadzają się do jednego - do "dawno, dawno temu". Dawno temu siusiałem w majtki i nie chcę myślami do tego wracać. Ba, otaczający mnie ludzie też nie chcą, abym im o tym mówił. Są ciekawsze tematy.

W sumie czasem człowiek cofa się do praprzeszłości, do czasów kiedy nikt nie znał zer. Prawdopodobnie to ma coś wspólnego z przesądami. Zwłaszcza w marketingu, gdzie uważa się, że zero przynosi pecha. W końcu zero oznacza nic, pustkę, czarną dziurę. A jak wiadomo, podobieństwa się przyciągają (na przykład nieszczęścia zawsze chodzą parami), dzisiejsi kupcy wolą nie ryzykować i nigdzie zer nie umieszczać. Dlatego ceny mają formę 19,99, żeby nie pisać tych nieszczęsnych trzech zer w 20,00. Tracą na tym jeden grosz, fakt, ale przynajmniej mają pewność, że cokolwiek zarobią.

Początki też bywają trudne. Trzeba mieć pieniądze, znajomości, dobre podejście, optymistyczne - bez zbędnych osób przesyłających smutne emoticony z typowo emocjonalnymi tekstami w postaci "tak mi źle, tak mi źle, tak mi szaro". Biorąc pod uwagę, że mam dwie z trzech wymienionych tutaj rzeczy - brakuje mi, jak każdemu, pieniędzy - to może będę miał jakieś szanse w przyszłości. Choć nawet nie wiem gdzie ten początek będzie. Ale jak już pisałem - to nieważne. Ważne kiedy się całość skończy.

A mam, oczywiście nadzieję, bo głupio by było, gdybym jej nie miał. Gdyby nie obchodziło mnie kiedy nastąpi koniec - czy to happy czy raczej sad - byłbym naprawdę głupcem. Bo wówczas nie miałbym na nic wpływu - nie wiedząc kiedy trzeba się zbierać do wyjścia, można ominąć parę naprawdę smakowitych kąsków, albo skończyć w zamkniętym i bardzo ciasnym pomieszczeniu. Więc czekam i czekam i mam nadzieję, że się nie doczekam. Czego? Końca. Bo końce przeważnie mają to do siebie, że urywają ciągłość i to, co było stanem rzeczywistym staje się niczym i pustką. Jak kawałek kija, który nagle zmienia się w powietrze.

Do końca świata i jeden dzień dłużej.

N.O.H.A. - Tu cafe
[audio http://zibentrop.wrzuta.pl/aud/file2/znRhJ1vuFl/003_-_n.o.h.a._-_tu_cafe]

Dla łasuchów mam jeszcze deser. Przepisu nie podam, bo to nie ja piekłam, tylko ulożyłam na talerzu.

Smacznego!

Nie byłoby w tym może i nic dziwnego, gdyby nie fakt, że w sklepie owym pracuje Don Kichot, Hrabia Roland, sam jaśnie wielmożny Jeremi Wiśniwiecky, Percewal z Walli, czy inny Sir Robin, - jednym słowem rycerz pełną buziunią, rodem z kazuistycznych dialogów średniowiecznych.

Już od progu wita nas szerokim uśmiechem, kłania się w pas!, zachęca do zakupów, zakrzykuje gromko, ilustrując okrzyki gestami, wymachuje laserem do odczytywania kodów i kręci się na pięcie. Jako, że włosy ma uhodowane do brody, z naturalnym podszyciem loków, a brodą ową spiszastą i z wąsem znacznym,podejrzewanie go moje niecne o rodowód dworski jest w jakiejś tam mierze usprawiedliwione.
Charakterystyczna rzecz: ma cyrkumfleksowy zaśpiew. Właściwie to nie mówi, a melodeklamuje, kładąc nacisk zawsze na ostatnią sylabę i wydłużając ją z dodatkiem vibratto. Kiedy podchodzi się do niego z koszykiem pełnym specjałów, banałów, to o każdym ma zwyczaj coś powiedzieć: a to, że pasztet wygrał ostatnio konkurs w kategorii: pasztet roku, a to, że kola lajt lajt lajt lajt ( jak widać powtórzenia są jedną z jego ulubionych form ekspersji), a to znowu, że chlebuś, o chlebuś tak tak, czy ser, seeeeeer. Każdą rzecz zauważa, każdej się grzecznie dziwi. Po czym taskuje wszystko laserem - ruchem kurtuazyjnym i eleganckim, stając na palcach i z nich opadając, by na koniec zamachem totalnym wcisnąć kasowy przycisk, uruchomić zapadnię kasą zwaną i wydać z niej resztę. Aby dopełnić dzieła żongluje monetami!, przesypuje je z ręki do ręki i kłania się w pas! pytając, czy coś jeszcze będzie.

Zazwyczaj w powadze i dostojeństwie docieram tylko do tego momentu, w którym laser odbywa swoje dzikie akrobacje, toteż na ostateczne zapytanie przecząco kiwam głową dusząc się i krztusząc, i żeby nie wyjść na niegrzeczną - dygam, przed opuszczeniem jego przybytku.

***

Przyjemność płynąca z zakupów, zakupy na poprawienie humoru, shopping - dopiero w tym kontekście te słowa nabierają znaczenia. Co więcej - sprawiają, że wybieranie sera, stanie w kolejce i otwieranie portfela, to prawdziwa sztuka. No cóż, jaki pan, taki kram:)

Idzie nowe?

Foto z gazetki reklamowej sieci sklepów ROSSMANN

Nie byłam w środku (fotę ustrzeliłam o jakiejś 3. w nocy - trudno, żeby o tej godzinie sklep był otwarty). Nie wiem, jaki asortyment i nie jestem ciekawa (chyba strach wiedzieć, co można tam kupić, dysponując dwuipółzłotówką). Niemniej poszukiwaczy cenowych okazji uprzejmie informuję, że zlokalizowany jest w przejściu podziemnym warszawskiego Ronda Waszyngtona. Sprawdźcie, jeśliście zainteresowani... Chociaż, rewelacji to ja bym się tam nie spodziewała. Absolutnie nie nawet.

Kilka dni temu firma Bux.to otworzyła swój internetowy sklep,
gdzie można kupić wszelakiej maści gadżety z logiem firmy Bux.to. Pomysł jak
najbardziej trafiony! A ceny bardzo atrakcyjne! Oto kilka rzeczy jakie możecie
tam kupić:

Kubek:

T-Shirt:

I wiele wiele więcej...

Sklep jest dostępny pod tymi adresami:
http://buxtoshop.com
http://buxtoshop.net
http://buxtoshop.org
http://buxmall.com
http://buxmall.net
http://buxmall.org

Życzymy udanych zakupów!

• Wikipedia o Złotokłosie
• http://www.zlotoklos.pl/
  (HISTORIA: Herb Miejscowości, Opis Historyczny, Kościół, Straż, SZKOŁA: Historia, Zdjęcia, KOLEJ: Historia Kolei, Zdjęcia, GALERIA ZDJĘĆ, AKTUALNOŚCI: Firmy i usługodawcy, Komunikacja, MAPA: Plan Miejscowości, Spis Ulic...)
  

Dzisiaj w Złotokłosie mamy:

• Kawiarnię "Café Rosso" z placem zabaw dla dzieci - nowość od 04.2008
• Bankomat przy "Café Rosso" - nowość od 05.2008
• Co najmniej 6 sklepów spożywczych
• Aptekę - nowość od 2007 (też płatność kartą)
• Ośrodek Zdrowia - kilkaset metrów od nas
• Zakład kosmetyczny, fryzjera, magiel
• Pocztę
• Ochotniczą Straż Pożarną
• Kościół
• Szkołę Podstawową i Gimnazjum - kilka ulic od nas
• Przedszkole prywatne "Pod Jabłonką"
• Klub sportowy "Perła Złotokłos"
• Serwis kosiarek itp. urządzeń znany na całą okolicę
• Kilka warsztatów samochodowych (w tym bardzo dobry Volkswagen + Skoda + Audi + Seat)
• Stację benzynową (też płatność kartą)
• Wygodną komunikację z Warszawą - autobus miejski z Okęcia, PKS i linia prywatna Roj-Bus od Metra Wilanowska
• 5 minut samochodem: prywatne przedszkole w Mrokowie, żłobek w Łosiu

Nasz ogród latem. W głębi widać nasz garaż z mieszkaniem gościnnym.

Foto: Basia Sokołowska (http://www.sokolowska.com/)

W ofercie są zarówno tradycyjne pamięci komputerowe - jak pamięci do laptopów, pamięci do PC, ale także Transcend idąc w parze z nowymi technologiami oferuje ciągle udoskonalane rozwiązania w zakresie pamięci flash. Są to już dobrze znane, karty pamięci do urządzeń mobilnych, przenośne pamięci USB, czyli pendrive, ale także zewnętrzne pamięci do notebooków ExpressCard SSD.
Inna kategoria asortymentowa, to obudowy HDD do dysków twardych. W ofercie Transcend odnajdzie się obudowę na każdy dysk, zarówno 2,5" i 3,5”, SATA i ATA.
W ofercie popularne, szczególnie wśród młodzieży, odtwarzacze MP3, funkcjonalne o ładnym designie, z bogactwem funkcji.
Pamięci Transcend produkowane są przy wykorzystaniu komponentów Samsung. Produkcja odbywa się przy zachowaniu pełnych rygorów jakościowych, dlatego efektem końcowym jest towar, który zadowoli gusta najbardziej wybrednych Klientów.

Jeśli śledzisz wiadomości biznesowe z pewnością wiesz, że z roku na rok internauci wydają coraz więcej pieniędzy przez internet. Jednym z najczęściej kupowanych towarów są książki. I właśnie chciałbym tutaj zasygnalizować Ci, że że w kilka minut możesz założyć własną księgarnię internetową. Jest to dziecinnie proste i w zasadzie ogranicza się do kilku kliknięć.

Własny sklep możesz założyć tutaj, zanim jednak to zrobisz, chciałbym napisać na czym to polega.

Chcąc założyć swój sklep musisz najpierw przyłączyć się do programu partnerskiego. Po dokonaniu rejestracji możesz założyć sklep i rozpocząć jego promocję. Założenie sklepu sprowadza się do kilku kroków.
1. Wybór adresu sklepu
Sklep możesz założyć w subdomenie albo podpiąć własną domenę. W przypadku wyboru subdomeny nie poniesiesz żadnych kosztów.
2. Wybór nazwy sklepu
Oczywiście warto własny sklep nazwać. Można także jako tytuł sklepu wybrać ogólne słowa, jak np. Książki, książki audio czy e-prasa. Ułatwi to pozycjonowanie sklepu i pomoże w zdobyciu większej ilości klientów. Jeśli zdecydujesz się na wybór nazwy warto wstrzymać się chwilkę i najpierw przejść do punktu 3.
3. Wybór asortymentu
Jak partner masz możliwość wyboru książek, które chcesz sprzedawać. W ofercie są książki audio, e-booki, czasopisma elektroniczne. Dodatkowo wszystkie książki posegregowane zostały w kategorie tematyczne. Możesz wybrać dowolne książki z poszczególnych kategorii. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby sprzedawać w swoim sklepie wszystkie dostępne pozycje.
Jeśli jednak zdecydujesz się na księgarnię tematyczną warto wtedy wybrać odpowiednia, adekwatną do zawartości nazwę.

Po ty wszystkim klikasz w przycisk załóż i gotowe. Od tego momentu jesteś właścicielem sklepu internetowego. Każdy klient, to Twój klient - i Twoje zarobki.

Nie czekaj, załóż sklep jeszcze teraz.

Nie wiem od kiedy - ale raczej nie od zawsze - istnieje monopol warzywny na ul. Partyzantów.

Osiedle Sępolno, Wrocław, w promieniu średniej szybkości chodu na zakupy ledwie kilka miejsc do kupna warzyw i istne kuriozum - nitka sklepów ciągnących się ze 150 metrów (obecnie dwa warzywniaki, kiosk, zasłony itp, żabka i dwa mięsno-spożywcze, papierniczy, apteka). W tym kuriozum wspomniane dwa warzywniaki własności legendarnego pana Wojtka, o którym ludzie opowiadają historie okołotowarzysko-matrymonialne. Jest także sklep, w którym moja noga nie postawi swojej stopy (5 minut czekania na obsługę nie nastraja optymistycznie). I tak naprawdę w tych warzywniakach to też stopy by nie postawiła, przynajmniej w jednym z nich - gdyby był wybór.

A tak dochodzi do sytuacji - teraz i tak rzadkiej, gdy ekspedientki na zmianę obsługują klientów w obydwu warzywniakach, a dzisiaj pewna miła pani przyszła i poprosiła o towar - pamięć nieabsolutna zawiodła - i gdy okazało się, że go nie ma, zapytała, czy może w drugim warzywniaku jest. Miła ekspedientka bez cienia zażenowania odpowiedziała, że nie wie, co tam mają na sklepie... Do tego dochodzi oczywista oczywistość - marże na niektórych produktach są bardzo wysokie.

Nicto jest jeszcze miły pan z warzywniaczkiem na Dembowskiego.

Zdjęcie pochodzi ze strony www.sepolno.wroclaw.pl

Praca w owych usługach (które są podstawą każdej kapitalistycznej gospodarki) ma swoje niezaprzeczalne zalety. Pod warunkiem, ze jest się odpornym na idiotów, a ja niestety cierpię na brak jakiejkolwiek tolerancji na pierdolenie głupot. Problem w tym, że harując w tej gałęzi handlu, trzeba znosić największych pokurwieńców, jakich natura na świat wydała, jednocześnie zachowując zimną krew i posiadając szeroki uśmiech na gębie. Pieprzone "Nasz klient, nasz pan".
Jeśli nie będziemy mili i sympatyczni, nawet dla pojeba zza lady, który nie mył się od dwóch tygodni, przed chwilą żarł koreczki śledziowe w occie i pyta po raz trzydziesty w tym miesiącu o to samo, nadmieniony delikwent uda się do konkurencji (oraz poleci zrobić to samo swoim równie paskudnym i irytującym kumplom, choćby byli to tylko internetowi towarzysze umilający mu czas dyskusjami na forach internetowych w przerwach pomiędzy kolejnymi masturbacjami) i szefostwo potrąci nam to z premii, gdy wyliczy spadek dochodów, a jedzenia, paliwa, ciuchów oraz drobnych uszczęśliwiaczy za darmo nikt nie rozdaje. Szczególnie zaboli to, gdy ktoś nie toleruje kartofli ze smalcem i lubuje się w rzeczach z nieco wyższej półki (czemu te jakże zajebiste beef jerky i red bull muszą mnie tyle kosztować?), porusza się po mieście klimatyzowanym wozem, nie nosi swetrów po dziadku, a dodatkowo ma nałóg nikotynowy, lubi wypić i pójść do kina raz czy dwa w tygodniu.

Na szczęście to już za mną, od stycznia jestem kowalem swego losu, freelancerem pracującym we własnym, ciepłym domu, na zlecenie, z giętkim, łatwym do modyfikacji terminarzem zajęć i z umiejętnościami na tyle przydatnymi i cenionymi, że to nie ja szukam kolejnych pracodawców, ale pracodawcy szukają mnie. Jak się chwalić, to po całości. Lecz dość o moim kolejnym sukcesie odniesionym wbrew przewidywaniom przeciwników, wbrew utartym wzorcom, że tylko wyższe wykształcenie pozwala na godziwe zarobki (stopień doktorski otrzymałem honorowo od międzynarodowej kapituły, nie zaś dzięki zasadzie "trzech Z") i na złość tym wszystkim smutnym studenciakom, którzy po pięciu latach zakuwania zupełnych bzdetów nie mają wystarczającej ilości praktycznego doświadczenia, by zatrudniono ich choćby do rozwożenia palet z proszkami do prania w Biedronce (to zresztą temat do poruszenia przy innej okazji). Let's get back to the business.

Przypomnijcie sobie, szanowni wymagający klienci, ileż to razy marudziliście na niemiłą panią ze spożywczego na rogu. Jak wielokrotnie rzucaliście kurwami po odejściu od kioskowego okienka, bo akurat skończył się przed pięcioma minutami Przegląd Sportowy, albo że sprzedawca nie ma wam jak wydać dwóch stów, które wykładacie na tackę, gdy kupujecie paczkę cudownych gum wybielających zęby, odświeżających oddech i sprawiających, że penis wam urośnie, a pryszcze znikną jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki (przynajmniej tak mówili w reklamie) i to wszystko za jedyne trzy pięćdziesiąt .

A teraz wyobraźcie sobie, że jesteście po drugiej strony barykady. Że nie jesteście kutafonem, który uważa, iż wszystko mu się należy, tylko niewinnym wyrobnikiem obsługującym kasę, na którym zwykle wyładowywaliście swe frustracje, przez co on wyładuje swoje własne na następnym kliencie, dzięki czemu kółeczko wzajemnej nienawiści się zamknie i toczyć się będzie, aż w końcu cały świat imploduje pod wpływem nagromadzonego wewnątrz nas wszystkich wkurwienia.

Jeśli trudno wam wyimaginować, ze musielibyście znosić ludzi równie denerwujących jak wy sami, pozwólcie, że pomogę, bo w końcu od tego tutaj jestem. Notujcie pilnie, a być może kiedyś dzięki temu nie dojdzie do naszej samozagłady, zaś gdy powitacie kolejnego napotkanego peona zapierdalającego na kasie uśmiechem, on odpowie wam tym samym, nie zaś grymasem obrzydzenia, skrywanym pod fałszywym płaszczykiem uprzejmości.

W jaki sposób być dobrym klientem? Oto proste zasady, które ułatwią życie zarówno wam, jak i tym, którzy mają za zadanie dostarczyć wam to, czego chcecie.

• Czytaj pieprzone szyldy i karteczki na drzwiach. Jeśli nad wejściem do danego przybytku usługowego wisi tablica informująca o tym, iż za chwilę wkroczysz do sklepu z elektroniką, nie pytaj przy kasie o pokrowce na siedzenia do swojego Poloneza. W modelarskim nie posiadają akcesoriów do zabaw Sado-Maso, a w księgarni nie sprzedają biletów autobusowych. Dziwnym trafem jednak naród nasz tak bardzo pogrążył się w analfabetyzmie, że nawet z przetworzeniem informacji wiszącej tuż przed jego oczami ma spore problemy. Napisaliśmy, że zamknięte, to ZAMKNIĘTE, nie ciągnij jak idiota za klamkę, nie stanie się cud i drzwi się nie otworzą. Wywiesiliśmy tekst napisany czcionką rozmiaru 72 dotyczący braku jakiegoś towaru, więc nie pytaj o niego, do jasnej cholery. I nie, u nas nie kupisz nici dentystycznej. Wiem, że w Misiu w kiosku sprzedawali mięso, ale do niektórych to może jeszcze nie dotarło- to był tylko żart, nie nabędziecie tam wątróbki . Z kumplami stworzyliśmy specjalną listę, na której spisywaliśmy co ciekawsze zapytania i żądania klienteli. Dość powiedzieć, że geniusze chcący kupić w księgarni szybkowary, futra i odtwarzacze video nie byli najdziwniejszymi z przypadków. Mówię serio.
• Mamy w dupie twoje życie osobiste i twoje poglądy. Sklep to nie poradnia psychologiczna. To, że pojawiasz się tam regularnie, bo, dajmy na to, masz po drodze z pracy lub mieszkasz blisko, nie czyni cię automatycznie przyjacielem osoby stojącej za ladą, nie będzie twoim powiernikiem, jeśli sama o tym nie zadecyduje i nie uzna, ze jesteś materiałem na kogoś więcej, niż na kolejnego patafiana, który zapewnia jej robotę. Urocza, krótka rozmowa, tzw. small talk o pierdołach, powinien być, zgodnie z nazwą treściwy, szybki i prosty. To znaczy: Dwie minuty gadki o recesji rynkowej, o zbliżających się nowościach, lub na przykład małe napomknięcie o wczorajszym meczu ligowym- tak, nie ma sprawy, chętnie zamienię słowo. Półgodzinna mentalna tortura sprzedawcy opowieścią, jak sie ostatnio chlało z ziomalami lub o tym, że rzuciła cię kobieta- stanowcze nie, mam to gdzieś, przestałem cię słuchać po drugim zdaniu i odpłynąłem na chwilę do krainy wiecznej szczęśliwości, wytworzonej w mym umyśle, by zagłuszyć twoje pieprzenie. Próba nawiązania jakiejkolwiek dyskusji o polityce- wypierdalaj i nie wracaj, nie obchodzi mnie, ze stracę pracę i grozi mi prokurator, satysfakcji ze zbluzgania cię i wepchnięcia pod ciężarówkę nikt mi nie odbierze.
• Higiena osobista i wygląd zewnętrzny na odpowiednim poziomie są niezbędne, by wejść do sklepu. Powtarzam to po raz bodaj dziesiąty w swoich wykładach, ale ostrożności i napominania (czy też raczej- błagania) o mycie się nigdy za wiele. Naprawdę utrudniasz komunikację interpersonalną, jeśli muchy uciekają od twojego smrodu, a na tłuszczu z twych włosów można usmażyć kilogram frytek. Sprzedawca podaje ci towar czystymi rękami (jeśli tak nie jest, zgłoś to do jego szefa, masz pełne prawo), ale jak ma przyjąć wymiętolone w twoich spoconych, syfiastych dłoniach dziesięć złotych bez narażania się na zarażenie jakimś kurewstwem, przez które nabawi się bezpłodności, hiszpańskiej grypy i sepsy jednocześnie?
• Nie pluj jadem. O ile sam sprzedawca pierwszy nie zapałał do ciebie wyraźną wrogością i nie wyskoczył do ciebie z mordą, nie powinieneś i nie jesteś upoważniony do werbalnego wylewania mu na głowę wiadra pomyj. Agresja w niczym ci nie pomoże, nie sprawi, że nagle w powietrzu zmaterializuje się upragniony przez ciebie produkt, ani tym bardziej nie spowoduje, że człowiek, którego jesteś klientem, sprowadzi ci go szybciej lub przypomni sobie o jednym, ostatnim egzemplarzu na zapleczu.
• Noś drobne, bądź tak miły i poszukaj końcówki w portfelu. Nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak bardzo ułatwia to sprawę nie tylko sprzedającemu, który nie musi wydłubywać nic nie wartych miedziaków z dna kasy (których ZAWSZE brakuje, bo przed tobą było dwudziestu innych, płacących Władysławem Jagiełłą za produkt kosztujący złoty dziewięćdziesiąt), ale także tobie, bo szybciej zakończysz transakcję, miast tracić czas na bezproduktywną irytację ze zniecierpliwienia. Ba, również ci, którzy stoją w kolejce za tobą będą bardziej zadowoleni, bo mogą wtedy szybciej przystąpić do płacenia i prędzej cieszyć się nowo poczynionym zakupem. Sprawdź, czy aby nie masz tych durnych dwudziestu groszy, nawet jeśli nie, człowiek zza lady doceni taki niewielki wysiłek z twojej strony. Zapamiętaj, na pobliskiej poczcie i w banku ZAWSZE mają tyle drobniaków, że nie wiedzą co z nimi zrobić, z chęcią wymienią ci twój gruby zwitek banknotów na mniejszy bilon. Jeśli regularnie kupujesz jeden produkt, jego cena nie pójdzie w górę z dnia na dzień, zaś jeśli w końcu się zmieni, na pewno o niezbyt dużą kwotę. Zatem wiesz, że coś jest po trzy złote, więc przygotuj sobie właśnie tyle. Nie dwa, nie cztery, lecz trzy złote będzie sumą, którą uprzednio odliczysz. To zajebiście ważna wskazówka.
• Nie macaj produktów. Stare żydowskie przysłowie powiada, że towar macany należy do macanta. I nie tyczy się to jedynie produktów spożywczych, ale każdego asortymentu podatnego na uszkodzenia. Możesz sobie obejrzeć daną książkę, pismo czy komiks, przeczytać malutki fragment, by sprawdzić, czy warto daną rzecz kupić. Masz prawo zdjąć film z półki i przyjrzeć się pudełku, zobaczyć opis fabuły, poprosić o pokazanie butelki dobrego bourbonu lub ocenić stan fikuśnego czajniczka z fajansu, by upewnić się, czy aby nie posiada żadnych rys lub obitych ścianek. Ale niech do ciebie dotrze, że dopóki za coś nie zapłaciłeś, nie jest twoje a to, że leży sobie swobodnie na półce, a nie za pancerną szybą, nie oznacza, że ujdzie ci na sucho niecne wykorzystanie tej rzeczy. Jeśli masz dziurawe ręce, cierpisz na Parkinsona albo nie wiesz do tej pory, po co ci przeciwstawny kciuk- nie dotykaj tego cholernego czajniczka ani butelki alkoholu. Nie zdejmuj folii z DVD, by sprawdzić, czy w środku na pewno jest płyta i czy nie jest porysowana, poproś o to sprzedawcę. Oddzielny i najbardziej znienawidzony rodzaj macaczy to empikowi skurwiali smierdziele, należący do gatunku czytaczy, którzy nie przepuszczą żadnej papierowej publikacji i wysmarują ją swoimi paluchami oraz pozaginają strony, a przeczytawszy ją w całości, odstawią nie nadający się już do sprzedaży egzemplarz na półkę. Stoją w mojej hierarchii niżej od islamistów, komarów i pijanych rowerzystów. To rodzaj sępów, korzystających z uprzejmości sprzedawcy i cieszących się czyjąś ciężką pracą za darmochę. Jeśli do takowych należysz, powinieneś zostać związany marynarskim sznurem i wystawiony na widok publiczny z pokaźną marchwią wepchniętą w anusa.
• Proszę, dziękuję, do widzenia. Czy muszę dodawać coś więcej?

Zapamiętaliście? Oby, bo jak każdy szanujący się obywatel chcę, by wszystkim było miło i wesoło, ale niektórzy wybitnie przeszkadzają w realizacji tego planu, czerpiąc satysfakcję z własnej głupoty.

----------------------

Wszystkie podobieństwa do prawdziwych zdarzeń i osób zamierzone z pełną premedytacją. Ci, którzy odnajdą w tym tekście własne zachowania, powinni zgłosić się dobrowolnie do testowania nowych leków i środków owadobójczych.

W piątek zostałam na kilka dni całkowicie odcięta od świata. Padł mi drugi komputer. I to nowy komputer. Kupiony może półtora miesiąca temu. Moooooże. No super. W pierwszej chwili panika. W końcu jak ja mogę żyć bez komputera? Wszyscy wokół mnie wiedzą, że jestem uzależniona w kompa i netu. Ale jak widać nie mają racji. Bo do dnia dzisiejszego żyłam bez komputera i jakoś bardzo nie odczułam jego braku. Wręcz przeciwnie. W końcu miałam czas na wiele pożyteczniejszych rzeczy. Mogłam sobie spokojnie wyjść z domu wieczorem, nie przejmując się tym, że ktoś będzie coś ode mnie chciał na gg, że przyjdzie mail potwierdzający dokonanie zakupu w sklepie internetowym czy, że spadną statystyki na wordpressie czy gdzieś tam indziej. Miałam wreszcie czas na gruntowniejsze porządki w pokoju. Na rozmowę z rodziną.

Dzisiaj, kiedy dostałam z powrotem swój komputer (co prawda na razie ten stary - bez 2GB RAM-u, procka czterordzeniowego i najnowszych kart graficznych, muzycznych czy jakichś tam innych), nie wiedziałam co mam na nim robić. Jakoś tak... nie brakowało mi go. Miałam wiele planów związanych raczej ogólnie z moim życiem. I wcale do ich wykonania nie był i nie jest potrzebny mi komputer. No ale skoro już go mam to... no dobra... system wgrany. Sterowniki też. Net zainstalowany. Co dalej? Sprawdziłam pocztę. Zainstalowałam gg. Sprawdziłam co się zmieniło na wordpressie, epulsie i naszej klasie. W między czasie na kompie przybyło kilka programów takich jak Winamp. Wrzuciłam trochę muzyki. Ale myślami tak naprawdę byłam i nadal jestem gdzie indziej. Jakoś mi ten komputer do szczęścia wcale potrzebny nie jest. Potwierdzić to mogę tym co się wydarzyło wczoraj wieczorem. Cały dzień spędziłam w łóżku. Myślałam, że to przez brak komputera. W końcu uzależniona niby jestem od netu, więc co mam robić kiedy dostępu do netu brak? Ale wieczorem okazało się, że to nie komputera i internetu mi tak naprawdę brakowało. Stęskniłam się po prostu za pewną osobą. I dopiero wieczorem po naszym spotkaniu sobie to uświadomiłam.

Ale wracając do tych dziwnych zbiegów okoliczności, które ostatnio mają miejsce w moim domu... w ciągu dwóch miesięcy popsuły się telewizor, dwa komputery (w tym jeden nowiusieńki!!), telefon bezprzewodowy, odtwarzacz mp3, maszynka do mięsa, lampa się spaliła... wszystko podłączone do prądu. Dziwny zbieg okoliczności? Otóż najprawdopodobniej nie. Mój tata idąc tym tropem sprawdził napięcie w gniazdkach. 250 V. A ile powinno być? 230-240!! Że też ja akurat wtedy byłam zajęta składaniem mebli ;/ Zrobiłby się zdjęcie i można by dochodzić się o odszkodowanie od elektrownii. A tak lipa. Bo znów dziwnym zbiegiem okoliczności chwilę przed tym jak przyjechali panowie z elektrowni poinformowani o takowym zajściu przez mojego tatę, napięcie spadło do 240. I tak do dnia dzisiejszego się utrzymuje. Tak więc o odszkodowaniu za cały uszkodzony sprzęt można zapomnieć. Jak pech to pech. Bywa. Koszty naprawy musimy pokryć sami. Super. Zakup kamery zostanie przesunięty w czasie. Wyprawienie osiemnastki też stanęło pod znakiem zapytania.

A na koniec fragment piosenki usłyszanej dziś w radiu:

Dzisiaj uwierzyłam,
że do szczęścia mi wystarczy,
bym przy Tobie była,
byś codziennie na mnie patrzył.
Niby tak zwyczajnie,
Ale oczy mówią wiele.

Uwierzyłam znów

Ten blask,
który inni we mnie dostrzegają.
Niech trwa,
bo dotąd miałam go za mało.
Ten blask,
by zaistnieć potrzebuje Ciebie
Tylko mnie kochaj

Goya "Tylko mnie kochaj" 

1. Pingowanie do podstron ktore user odwiedził.
2. Długi ogon czyli pobieramy sobie słowa z WP.pl sprawdzamy czy są pod niego elementy jeśli tak to sobie zapisujemya potem będziemy pingować do wyników wyszukiwania albo dawać "Ostatnio szukane"
3. Opinie na mysqlu czyli jeśli ktoś zakupi np.książke może napisać opinie albo można komentarze i będzie wtedy unikalny content.
4. Elementy losowane przy wykonywaniu strony czyli np.spis naj... albo jeszcze lepiej na ajaxie elementy.Czyli tzw.zakładki chociaż wtedy może być problem z GoogleBoty.
5. RSS czyli najnowsze albo kompletnie spamersko czyli losujemy sobie książki , dajmy do rssa i tak co kilka godzin zmiana rssa..Przydaje się do spamowania blogfroga i innych tego typu serwisów.
6. Google Sitemaps.
7. Cachowanie .Cachowanie menu jest pokazane na blogu Tomka.
8. Włączenie kompresji GZIP
9. Podobne wpisy.

Oczywiście modyfikacje można wykonać na innych sklepach.

Aktualizacja:

Cachowanie całego sklepu jest opisane na blogu Tomka Kapelaka w artykule o nazwie "Jak zrobić cachowanie w sklepie partnerskim?
".