Gisterenavond vond in het erfgoedcentrum Lamot te Mechelen de 6e editie van de (Brussels) Girl Geek Dinners plaats. Op zo een Girl Geek Dinner komen vrouwen uit de IT-sector samen voor een hapje, drankje, een interessante spreker en "networking".

Het thema van deze editie: paleofuturisme. Peter Van Wijnaerde van One Agency gaf een interessante presentatie over hoe men zich in het verleden het hedendaagse leven van vrouwen voorstelde. Vervolgens konden de dames ook een bezoekje brengen aan de sinds zaterdag geopende tentoonstelling "Anno Expo".

Zoals bij vorige edities was er een "belspeldelspel" (zoals men die iedere namiddag op menige zender kan terugvinden) waarbij 3 bongobonnen te winnen waren. Ook mochten de Girl Geeks weer op het einde van de avond naar huis gaan met een goedgevulde goodiebag dankzij onder andere Jacques Chocolade.

Deze editite was echter niet mogelijk geweest dankzij de hulp van Stad Mechelen, Ann Laenen en Stefan Kolgen.

Een pakkende reeks van fotograaf Jamie Livingston die vanaf 1979 tot z'n dood in 1997 elke dag van z'n leven vastlegde met een polaroid.

Er staat een filmpje met een selectie van de foto's op youtube.

Uiteindelijk past dit beeld uitstekend binnen het concept 'Fotogeniek België'

]]> http://fotogeniekbelgie.wordpress.com/?p=1122 Mon, 02 Jun 2008 04:28:13 +0000 Fotogeniek Belgie (Koen) http://fotogeniekbelgie.wordpress.com/?p=1122 Ik ga vandaag wijselijk stoppen met mijn 17-55mm testreeks van onlangs in Antwerpen.  Ik moet de naam van m'n blog eer aan doen en andere oorden opzoeken ;-)

Als slot toch nog twee portretjes van deze sympathieke Schot (Zie 5 logjes eerder). Je hebt toch kerels die gezegend zijn met een fotogenieke kop. Daar kan je blijven foto's van nemen. Hij treedt momenteel als straatmuzikant her en der in de stad op, maar had eind jaren zeventig in Engeland een bescheiden succes met een punkgroepje. De man is net zestig jaar geworden.

En dus morgen iets totaal anders! Hier zie je alvast een deelvergroting...  Het zou mij feitelijk dik verwonderen indien iemand dit diertje kan herkennen!

Toch wat uitleg over het vorige portret...

Normaal gezien trek ik de stad in om overzichtsfoto's te nemen van monumenten, pleinen, gezellige straatjes, enz... kortom, commerciële platen voor diverse uitgeverijen. Om de nieuwe lens uitgebreid te testen had ik dit keer zin in wat straatportretten.  Dit ruige trio kwam ik tegen op de Groenplaats en ik vond dat ze allemaal gezegend waren met fotogenieke koppen. Na een kennismaking kreeg ik te horen dat het straatmuzikanten zijn. De kerel links is een Schot, de middelste een Belg en de kerel rechts komt uit Finland. (ik begin hier precies met een mop ;-) ) Foto's maken was geen probleem voor hen, integendeel! Hieronder zie je een portretje van elk lid

Meteen de start van enkele uurtjes stads- en straatfotografie. De volgende dagen zie je hier beelden die ik die namiddag genomen heb met de 18-55mm. Alhoewel ik soms amper aan fotograferen toe kwam...wat zijn Antwerpenaars toch babbelaars! Enfin, deze man sprak Duits en loopt volgens een omstaander meestal in een Schots rokje rond. Een bekend figuur in Antwerpen me dunkt...

In de omgeving van Aalst kwam ik in de vroege avond dit landelijk tafereel nog tegen.

Toen ik zag dat de koeien ter plaatse gemolken werden vroeg ik of ik wat beelden mocht nemen. Geen probleem dit keer in tegenstelling tot die andere keer. Integendeel, deze boer was zeer toegankelijk en fier over zijn job én koeien. Meer foto's volgen morgen...

Wordt  vervolgd...

Eentje die ik nam tijden de Stamp Media workshop van een tijdje terug.

www.jongerenmedia.be

Maar het leukste van alles is dat je op ongedwongen wijze kunt experimenteren met allerlei verschillende instelling zodat je tijdens een echte shoot het eindresultaat beter kunt voorspellen. Dat is dan ook wat wij afgelopen maandag hebben gedaan. Wij zijn het Amstelpark in gedoken, mooi licht opgezocht, camera instellingen gecheckt en hebben onze ding gedaan.

Binnenkort staat er een nieuwe shoot op de planning met dezelfde dame. Maar om het allemaal wat spannender te maken gaat zij in een bruidsjurk gekleed door de stad heen crossen. Ik kijk al uit naar  wat voor moois we allemaal gaan maken.

De laatste week heb ik niet al te veel foto's genomen, maar wou deze van een portugees jongetje aan de expogronden in Lissabon toch nog met jullie delen.

Communie ... het blijft een raar fenomeen voor een "ketter" als mij.

De impressionistische schilders hebben het goed gezien, prachtig licht en inspirerende kleuren kenmerken dit zuidelijke deel van Frankrijk, waar Maison 9 is gebouwd. Paul Cézanne werkte in deze streek, net zoals Picasso en Matisse.

Vlak naast de beroemde wijngaarden van Bandol zwaait een zwaar hek open, nadat we hebben aangebeld. Onverwacht worden we verrast door het zicht op een bescheiden huis, omringd door wijnstokken, terrassen, tropische bomen en…een schitterend zwembad.

Terwijl we rondom van een spectaculair uitzicht genieten, uitkijkend over de wijngaarden tot aan ‘Cap Canaille’, komt een dame ons tegemoet. Ze vertelt ons dat het domein zojuist in andere handen is overgegaan en verontschuldigt zich voor de verbouwing. Als je er rondkijkt is het al perfect maar de nieuwe eigenaars zijn zelf architecten en hebben er intussen naar eigen wens een waar paradijs van gemaakt.

Het huis blijkt enorm te zijn en bevat een aantal zelfstandige twee persoons appartementen met privé terras. Er is met natuurlijke materialen gewerkt en aangevuld met schilderwerk in aardetinten. Aan alles is te zien dat de eigenaars hun vak goed verstaan. De ruimtes zijn met veel smaak gecombineerd en met oog voor detail verder geperfectioneerd. Door de ruimte, de stilte en de persoonlijke aandacht ervaar je er pure luxe. Of zou dat met het uitnodigende zwembad te maken hebben?

Maison Neuf ligt net buiten het centrum van Cassis aan de Cote d’Azur. Je bent er dichtbij de steden Marseille, Aix en Provence, les Baux-de-Provence, Arles en Saint Tropez. Flaneren, uitstekend eet- en dansgelegenheid te over. Beoefenaars van de golfsport kunnen op een aantal schitterende greens in de omgeving terecht. Voor natuurliefhebbers zijn er de Calanques, de adembenemende kustlijn, de berg Sainte Maxime en de Middellandse zee.

Voor de actieve vakantievierder is er mogelijkheid voor de watersporten op zee, wandelroutes over witte rotskliffen en mountainbike routes voor beginners en gevorderden. Bij sportklimmers staat ‘les Calanques’ als zeer populair en uniek sportklimmersgebied bekend. Vanaf de prachtige keienstrandjes loop je zo de zee in en mocht je aan een siesta toe zijn….

Cassis is een prima haven van gezelligheid met spannende mogelijkheden in de omringende grotere steden. 30 minuten vanaf het centrum van Marseille.

Wil je boeken of meer informatie? Je kan ons vrijblijvend mailen.

 volgende >>>

Zoals vele van mijn pixelkijkers zullen weten (maar velen ook niet) heb ik gedurende een 5-tal jaren "basiscursus ter behalen van het attest van animator in het jeugdwerk" gegeven - een hele mond vol! -  eerst bij de Vlaamse Dienst Speelpleinwerk en later bij het balanske, de vrijetijdswerking met en voor kinderen met een handicap, waarover ik eerder al een bericht postte.

Deze week was het weer zover. Het is het eerste jaar dat ik geen cursus geef en ik moet toegeven dat ik het harder heb gemist dan ik had gedacht. Om iedereen die ooit zo'n cursus geeft gevolgd of gegeven, het fijne gevoel ervan even mee te geven, en om iedereen die nooit een basiscursus gevolgd heeft even het fijne gevoel van een basiscursus te laten voelen, post ik deze foto. Hij werd genomen vorig jaar deze tijd van het jaar. De naam van de jongen in kwestie ben ik vergeten (dat gaat zo, als je een cursist of 150 hebt zien passeren, vrees ik) maar ik weet wel dat hij een toffe gast was in de groep. :-)

De foto werd genomen op één van de laatste dagen. Dan krijgen de cursisten de opdracht een volledige spelnamiddag zelfstandig voor te bereiden waaruit ze een stukje moeten uitvoeren. Die gasten krijgen een hele week een boost aan spelprikkels. Ze worden a.h.w. gebrainwashed :-) Een niet-ingekleed spel (simpel gezegd: een spel dat niet in één of ander thema is gegoten) is op dat moment daarom gewoon not done. Zich verkleden als spelbegeleider is daarom het minste dat ze kunnen doen. Deze jongen is dus NIET psychisch gestoord ofzo, 't is bijna van te moetes :-)

Grappig beeld, toch?

Voor de zekerheid: de kerel draagt een pruik en valse snor - maar dat had u ongetwijfeld al door! :-) 

Tot genoegen!

Stephanie

Afgelopen woensdag had ik het genoegen deel te nemen aan een van de workshops van het Jongeren Media Agentschap Stamp in Jeugdcentrum Trix in Borgerhout.

Neem voor de hele fotoset hier een kijkje.

op deze sneeuwachtige paasmaandag krijg je een beeld te zien dat voor mij allicht veel meer waard is dan voor u omdat er een heel erg lang verhaal aan vasthangt. Ik ga dat hier niet helemaal doen (temeer omdat het gros onder u dit al -soms verschillende keren- heeft moeten aanhoren). Het komt neer op het volgende: ik mocht voor Veto een foto gaan maken van Stef Bos, van wie ik al geruime tijd een fan ben. We dachten dat we snelsnel een interviewtje gingen doen, maar de avond is uitgedraaid op een dinertje, inclusief dessert en koffie, backstage in het CC van Leopoldsburg, soundcheck en tenslotte een concert. Een heerlijke avond werd het!

De eerste foto van onderstaande reeks werd in Veto gepubliceerd. De overige zijn andere beelden die ik zelf best wel leuk vond...

-> De bovenstaande foto is te groot om hem hier in deze post te zetten dus zet ik hem er als thumbnail op - als je erop klikt verschijnt de volledige foto in beeld.

Tot pixelkijks!

Stephanie

 belofte maakt schuld - ook op stille zaterdag, nietwaar? Mijn excuses dus dat ik gisteren geen foto geüploadet heb. Daarnaast ook aan u allen een bijzonder ZALIGE PASEN gewenst. Hopelijk heeft jullie lammetje even goed gesmaakt als het mijne.

Vandaag een beeldje van enkele maanden oud.  Eergisteren, vrijdagavond, was ik in Het Balanske. Ik besefte er dat ik het vrijwilligerswerk in Het Balanske enorm begin te missen. Ik heb er meer dan 7 jaar rondgelopen als begeleider van kinderen met een handicap. Zo was het deze zomer (4 augustus 2007) een boerderijdag, waarop gezinnen met een kind met een handicap welkom zijn op een kinderboerderij in Hakendover (vlakbij Tienen), en waar ondergetekende haar angst voor grote beesten (paarden in het bijzonder) jaarlijks voor éven opzijzet ten gunste van de kids.

Een van de aanwezigen dit jaar was Jo, een vaste klant in Het Balanske sinds jaren. Hij vond het enorm leuk om vanop een hooiberg stukjes hooi (de aandachtige pixelkijker vindt de stukjes hooi, vliegend, terug op de foto!) te werpen over de omheining, richting geitjes - die maar al te graag van dit hooi aten. Het was een prachtig beeld, niet alleen omdat het zonnetje straalde maar ook omdat Jo zichtbaar genoot van dit eenvoudige maar prachtige momentje tussen hem en de geitjes...

Moraal van het verhaal, lieve Pixelkijker, wees net als Jo tevreden met de kleine dingen des levens! :-)

Groetjes en tot pixelkijks!

Stephanie

Let vooral op de mimiek van de hond - voor zover en hond mimiek kan vertonen, uiteraard... ;-)

P.S.: de foto's voor Veto zullen steeds in zwart-wit op mijn blog verschijnen omdat ik ze nu eenmaal zo moet maken voor Veto zelf en ik ze niet opsla in kleur... Soms is dit wel lekker handig ook: Whitebalance? Mijn VOETEN!! :-)

Aan het eind van een lange oprijlaan, die beschut ligt in het Parc du Verdon, arriveren we bij een provencaals landhuis. Het landgoed heet Angouire en is duidelijk gemaakt om van te genieten.

Het huis is enorm, al gaat er een intieme sfeer van uit. Over wit grind lopen we het terras op wat schaduwrijk is door een grote pergola. Een lange man komt ons lachend tegemoet. Charlie zorgt voor het landgoed en het huis wat eigendom is van een Engelsman. Als de eigenaar er niet is, wordt het geheel verhuurd zodat iedereen er van kan genieten. We krijgen een rondleiding waar we 1,5 uur over doen!

We dwalen over terrassen met olijfbomen, over velden met eeuwenoude lindebomen, we waden door een beek langs een stenen barbeque en we kunnen zelfs een canyoning doen op dit schitterende uitgestrekte prive terrein. Je kijkt over een lang veld tegen de rotsen aan, er staat een grote indianentipi waar in geslapen kan worden.

Eenmaal binnen proeven we de sfeer van romantische avonden en ontmoetingen onder oude vrienden. Er is een grote keuken binnen en ook eentje buiten, beschut achter het huis. De grote salon heeft een open haard, tv en internetaansluiting. De inrichting is luxe en op comfort gericht. In de klassiek ingerichte slaapkamers staan extra brede bedden en er valt prachtig zacht licht naar binnen. De badkamers zijn ruim en voorzien van een bad met douche. We verdwalen in dit huis, maar dat geeft niet want we willen niet meer weg.

Met een glas koel sap gaan we aan het zwembad zitten, comfortabel in de schaduw, in een houten huisje met ligbanken. Om het zwembad staan ligstoelen klaar voor de siestaWe luisteren naar de vogels, naar de beek, genietend van deze oase vlakbij Moustiers Ste Marie in de Provence.

Er is plaats voor tien mensen. Midden in het Parc du Verdon, het paradijs voor de buitensporten, is deze oase van rust een absolute aanrader voor grote gezelschappen die toch van hun privacy willen genieten. Er is in de buurt voor elk wat wils te ondernemen, zoals je in de portretten kunt ontdekken.

Wil je boeken? Mail ons dan voor meer info...

------------------------------------------------------------------------------------------------------