I have never seen a major international tournament match finish like that.  The closest proxy was France vs W. Germany in a World Cup 1982 semifinal when France went two goals up in extra time only for the Germans to pull them both back and win it in penalties.  But that went to penalties and the Germans did not score the tying goal with two minutes to go. Yes, the Turks were pressing the whole second half.  However, they did fall behind 2-0 against the run of play on a very good finish by Plasil off a Sionko cross.  This after Koller blew a breakaway by not backheeling it to his trailing teammate and instead missing the near post with a left foot shot. This before Polak almost made it 3-0 by blasting a pass by Sionko onto the post and getting kicked in the head when he went for the rebound.  This game should have been over.

Instead, young Turan scored for the second time in two games to bring it back to 2-1 with 15 minutes to go.  CH12 is still feeling good - hey, this is the score I predicted. NOTE TO GAMBLERS - CH12's predictions are brilliant if you can place bets for the first 88 minutes or so of regulation.  All bets are off once we get to the last two minutes of regular time and injury time. 

Now here come the Turks. However, when Cetin missed an open header from inside the six yard box to tie it up, I thought that was it.  But, no.  The second best goalkeeper in the world - Cech is behind Buffon (and probably behind Van der Sar and Casillas at this point) - drops a simple cross (don't blame the rain - the man has played in England for the last four years!) for Nihat to poke it in and tie it. Well, okay, the Turks deserved the equalizer based on the game so far.  Penalty kicks it is.  But, no. Nihat makes a brilliant finish off the underside of the bar with Jankulovski trying to play him offside.  Looked offside to me.  Game over.  Unbelievable.  But, no. We were then subjected to Volkan pushing Koller, getting a red card and Tuncay having to play goalkeeper since Turkey had used up its substitutes.  You can't make this stuff up.  All we needed was for a Czech cross to be spilled by Tuncay, Koller to score and then go to penalty kicks with Tuncay saving the last kick to put Turkey through. Half of Turkey might have suffered fatal heart attacks by then, so it's good that that didn't happen. 

Turkey is through. They will play Croatia in the quarter finals. Don't worry about Volkan not being there for the quarter final - he's better at saving penalties than normal shots.  He flubbed two against Sevilla and, while they were tough saves to have to make, should have gotten the second goal after having gotten his hands to both. It's time for the bench to step up and they have the veteran Rustu Recber, who was so key to their 2002 World Cup run to play between the posts.

I said this was about matchups.  Nihat and Tuncay both came through. Turan came through. Koller came through (no Baros). Rozenhal came through.  Cetin was so so but by and large did his job against Koller.  Sionko was very good.  It came down to the keepers and, unfortunately, Cech made the big error. 

CH12 must be dyslexic and read the crystal ball backwards.  What he meant to say was 3 to 2 would be the score in the Czech/Turkey game and not the Portugal/Switzerland game and vice versa...;)  Anyway, that was a fun day.  Oh, by the way, the Swiss beat Portugal 2-0 with Yakin scoring both (I did predict they would score two goals!).  Thanks for hosting the tournament - we have some nice parting gifts.

Pre-game predictions: Czech Republic 2 Turkey 1, Portugal 3 Switzerland 2

Result: Czech Republic 2 Turkey 3

Scorers: Arda Turan, Nihat Kahveci (2) (Turkey) Jan Koller, Jaroslav Plasil (Czech Republic)

Result: Portugal 0 Switzerland 2

Scorers: Hakan Yakin (2) (Switzerland)

If Germany v Austria provides this kind of drama, we are not going to get to Tuesday alive.  BTW, both games have meaning, I believe, since if Austria beats Germany and Poland beats Croatia, Poland and Austria would be in the reckoning for the second spot in Group B.  Too bad they can't then fly to a neutral stadium and have penalties to decide the tiebreaker... 

La Repubblica Ceca fa il colpaccio e punisce la Svizzera con il primo tiro in porta. Primo tempo noioso e statico, secondo tempo vivace e più aperto. Sfortunati gli svizzeri, Repubblica Ceca compatta e "più squadra".

La Svizzera meritava molto, ma molto di più, ed è stata anche sfortunata con quella traversa presa da Volanthen, e con l'infortunio di Frei, fin a quel momento unico che era riuscito a tirare in porta di entrambe le squadre. Primo tempo noioso, bloccato, le due squadre non sono proprio votate all'attacco e si temono, la Svizzera però ha il pubblico dalla sua parte ed attacca benissimo sulla destra con l'ottimo Behrami, giostrato da un centrocampo di grande qualità con l'udinese Inler e il bravissimo Barnetta (si dice nel mirino della Roma, sarebbe un buon acquisto). La Repubblica Ceca invece con tranquillità si difende, anche grazie alla grande esperienza dei 4 "italiani" schierati in campo, su tutti sicuramente Ujfalusi, maestoso, e migliore in campo.

Secondo tempo più vivace, la Svizzera capisce di potercela fare ma l'infortunio di Frei è un brutto colpo. Entra Yakin che si rivela un buon ricambio, da mobilità all'attacco, ma Streller è veramente inguardabile e non ne azzecca una. Così nel momento migliore della Svizzera segna la Repubblica Ceca con un bel gol di Sverkos, subentrato allo statico Koller. Così la Repubblica Ceca cambia completamente faccia, anche perchè sembrava troppo Koller-dipendente nel primo tempo. La Svizzera comunque attacca ma non c'è niente da fare. Serata storta per i padroni di casa, che si non si possono neanche consolare, visto che anche il miglior uomo si è infortunato.

Ottimi gli "italiani" in campo, forse solo Rozenhal un pò intimidito, pericoloso Behrami, regista Inler, mi è piaciuto moltissimo Barnetta, ripeto, ma anche buoni gli esterni Plasil e Jarolim. Parte bene la Repubblica Ceca, che però dovrà vedersela con il Portogallo di Ronaldo mercoledì.

SVIZZERA - REPUBBLICA CECA 0-1

SVIZZERA (4-4-2): Benaglio; Lichtsteiner (30'st Vonlanthen), Senderos, Muller, Magnin; Behrami (39'st Derdiyok), Inler, Fernandes, Barnetta; Streller, Frei (1'st Hakan Yakin). In panchina: Zuberbuhler, Jakupovic, Djourou, Huggel, Cabanas, Grichting, Gygax, Spycher, Degen. Allenatore: Kuhn

REPUBBLICA CECA (4-5-1): Cech; Grygera, Rozehnal, Ujfalusi, Jankulovski; Sionko (38'st Vlcek), Polak, Galasek, Jarolim (43'st Kovac), Plasil; Koller (12'st Sverkos). In panchina: Blazek, Zitka, Fenin, Kadlec, Baros, Matejovsky, Sivok, Skacel. Allenatore: Bruckner 6

ARBITRO: Rosetti (Ita)

RETE: 25'st Sverkos

NOTE: pomeriggio sereno, terreno in ottime condizioni, spettatori 33.433. Ammoniti: Magnin, Vonlanthen, Barnetta. Angoli: 6-3 per la Svizzera. Recupero: 1'; 3' 1'

Cronaca della partita.

Foto (come al solito, sono i diritti della immagini sono dei rispettivi proprietari):
[gallery]

Młody ortodoksyjny Żyd Asa, który przyjechał do Polski z USA, od kilkunastu dni zwiedza polskie cmentarze żydowskie.  Dotychczas jeździł po Polsce ze swoim polskim kolegą. We czwartek wybrał się do Warki. Sam. Niestety pobłądził.

Został pobity, bo poprosił o pomoc

O drogę zapytał grupkę dzieci, które pomogły mu, po czym zaczęły go wyśmiewać, obrzucać wyzwiskami. Do dzieci dołączyli inni starsi koledzy. W efekcie na cmentarz za Asą poszło aż 20 młodych ludzi. Zaczęli robić mu zdjęcia z telefonów komórkowych, kilkoro dzieci uderzyło go w twarz.
Młody chłopak zdołał uciec, policja odwiozła go na dworzec.

Wykazał się większą tolerancją

Asa wyraża nadzieję, że wróci do Polski, że będzie się czuł u nas bezpieczniej, bo jak przyznał: " nie będzie na ten kraj patrzeć przez pryzmat tego co się stało w Warce".

Nietolerancja, zaściankowość -takie tendencje wykazuje większość polskiego społeczeństwa, nie tylko w stosunku do Żydów. No i w grupie zawsze raźniej....

Źródło: onet.pl

Notons les absences remarquées de Tomas Rosicky, blessé au genou, et de Pavel Nedved dont le retour en équipe nationale était pourtant annoncé. Le meneur de la Juventus avait pris congé de son pays après la Coupe du Monde 2006 mais il était pressenti pour remplacer le milieu d'Arsenal. Bruckner a toutefois préféré composer avec d'autres joueurs moins galonnés.

Le sélectionneur national pourra, en tout cas, s'appuyer sur une des défenses les plus solides de la compétition formée du quatuor Grygera (Juventus), Ujfalusi (Fiorentina), Rozehnal (Lazio) et Jankulovski (Milan AC). Ces derniers évoluent, en effet, en Serie A, compétition experte du Catenaccio. Sans compter que c'est Petr Cech (Chelsea), ni plus ni moins, qui défendra les filets tchèques. Et ça rime en plus.

La République Tchèque est dans un groupe A à priori à sa portée composé du Portugal, de la Suisse et de la Turuqie.

Voici la liste des 23 Tchèques:

Au but : Petr Čech (Chelsea FC), Jaromír Blažek (1. FC Nürnberg), Daniel Zítka (RSC Anderlecht).

En défense : Marek Jankulovski (AC Milan), David Rozehnal (S.S. Lazio), Tomáš Ujfaluši (ACF Fiorentina), Zdeněk Pospěch (FC København), Zdeněk Grygera (Juventus), Michal Kadlec (AC Sparta Praha), Tomáš Sivok (AC Sparta Praha), Radoslav Kováč (FC Spartak Moskva).

Au milieu : Tomáš Galásek (1. FC Nürnberg), David Jarolím (Hamburger SV), Jaroslav Plašil (CA Osasuna), Jan Polák (RSC Anderlecht), Marek Matějovský (Reading FC), Libor Sionko (FC København), Daniel Pudil (SK Slavia Praha).

En attaque : Jan Koller (1. FC Nürnberg), Milan Baroš (Porsmouth FC), Martin Fenin (Eintracht Frankfurt), Václav Svěrkoš (FC Baník Ostrava) et Petr Vlček (RSC Anderlecht).

Matches

(

Przedstawicielem rządu greckiego był poseł Nowej Demokracji Antonis Samaras, na spotkanie przybył rownież burmistrz dzielnicy Galatsi Kiriakos Tsiros.
W wygłoszonych przemówieniach obaj podkreślili swój, a także swoich rodaków przyjazny, pełen szacunku stosunek do polskich emigrantów, chwaląc Polonię grecką za pracowitość i wysokie walory moralne.
Podobne słowa uznania usłyszał Marszałek Bogdan Borusewicz od premiera Grecji Kostasa Karamanlisa, z którym spotkał się wcześniej.
     Na stronie http://gr-pl.net mogą Państwo zobaczyć wideo (nr 2) ze słowami wygłoszonymi przez Antonisa Samarasa, Kiriakosa Tsirosa (wraz z tłumaczeniem) oraz Marszałka Senatu Bogdana Borusewicza.
Poseł ND A. Samaras  na koniec swojego wystąpienia skierował do obecnych zdanie wypowiedziane po polsku - zdanie, którego nauczył się przed laty od Polaków, odwiedzających jego poselskie biuro: “Polska nie zginie”. Zobacz  cd. relacji, wszystkie wideo i pozostałe zdjęcia >> (  http://gr-pl.net/dzien_polonii_-_ateny_2008.htm )

(CZYTAJ TAKŻE: http://polonia.wp.pl/kat,1010939,wid,9915398,wiadomosc.html )

Ολοήμερο γλέντι για τους Πολωνούς της διασποράς

(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ) Μία γιορτή διαφορετική πραγματοποιήθηκε το βράδυ της περασμένης Παρασκευής στην Αθήνα. Η πολωνική κοινότητα, που κατάφερε να δημιουργήσει το μεγαλύτερο πολωνικό σχολείο εκτός των συνόρων της Πολωνίας, κάλεσε συμπατριώτες τους απ’ όλο τον κόσμο στη γιορτή που διοργάνωσε η Γερουσία της Πολωνίας, που προστατεύει τους Πολωνούς του εξωτερικού.

Η ολοήμερη γιορτή πραγματοποιήθηκε στο Αλσος Βεΐκου με πολωνικά συγκροτήματα από διάφορα σημεία του πλανήτη, πολωνική κουζίνα και προσκεκλημένο τον πρόεδρό της, Μπογκντάν Μπορούσεβιτς.
Τη δεκατεία του ‘80 άρχισαν οι Πολωνοί μετανάστες να φθάνουν στη χώρα μας. Τότε ήταν πολιτικοί πρόσφυγες που έφυγαν με την επιβολή στρατιωτικού νόμου (Γιαρουζέλσκι). Στη συνέχεια, ταλαιπωρημένοι αναζητούσαν μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Η Ελλάδα δεν αποτελούσε γι’ αυτούς προορισμό αλλά μια στάση στον δρόμο τους για τη Δύση. Μια στάση που για πολλούς διήρκεσε χρόνια.
Οι πρώτοι Πολωνοί που έφθασαν ήταν μερικές εκατοντάδες, με υψηλή μόρφωση, που έψαχναν ευκαιρία μετάβασης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτοί δημιούργησαν εφημερίδες, ίδρυσαν συλλόγους αλληλοβοήθειας, με τη στήριξη της Καθολικής Εκκλησίας, ίδρυσαν πολωνικό σχολείο.
Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, μετά τη βαθιά οικονομική κρίση στην Πολωνία, έφθασε το δεύτερο και μεγαλύτερο κύμα μεταναστών, με αποτέλεσμα οι Πολωνοί να αποτελούν τη μεγαλύτερη μεταναστευτική κοινότητα στην Ελλάδα, ξεπερνώντας τους 100.000 με το στάτους του παράνομου μετανάστη.
Σήμερα η πολωνική κοινότητα αριθμεί περίπου 50.000 μέλη, που στην πλειονότητά τους ζουν στην Αττική. Εχουν πλέον την ιδιότητα του Ευρωπαίου πολίτη και οι περισσότεροι θέλουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Για τον λόγο αυτόν πολλά παιδιά φοιτούν στο πολωνικό σχολείο, όπου είναι εγγεγραμμένα πάνω από 1.400 παιδιά.
Στην ιστορία του πολωνικού έθνους η προσφυγιά είναι κάτι συνηθισμένο. Παντού στον κόσμο βρίσκονται κοινότητες Πολωνών αλλά και εξόριστες κυβερνήσεις, δραστήριοι πολιτιστικοί σύλλογοι και ολόκληρες πολωνικές πόλεις. Ολοι μαζί υπολογίζονται σε 20 εκατομμύρια.

( Γ. ΔΑΜΑ / ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05/05/2008 )

Cóż się okazało?

Badani mieli wykonać następujące polecenie: " O różnych narodach mówi się, że posiadają jakieś cechy wyróżniające je spośród innych narodów. Poniżej podana jest lista cech. Spróbuj podać, dla jakiego narodu dana cecha jest charakterystyczna, wpisując nazwę narodu przy odpowiedniej cesze."

Wynki badań, podaję poniżej:

Cechy wyróżniające Polaków ( dotyczy regionu Polska centralna plus Śląsk);
Wielkości wyrażone są w procentach udzielonych odpowiedzi, kolejno:
  

leniwi    49.0 %
patriotyczni   48.5 %
niezdyscyplinowani 43.0 %
odważni   36.5 %
gościnni    35.5 %
religijni    34.6 %
niegospodarni  32.3 %
otwarci  16.2 %
nietolerancyjni  15.7 %
weseli   14.9 %
szczerzy  13.5 %
ładni  13.5 %
niekulturalni  11.4 %
dobrzy 10.5 %
tolerancyjni   9.0 %
nieuczciwi  8.4 %
głupi  7.5 %
przyjaźni 7.0 %
uczciwi 5.9 %
muzykalni  6.9 %
sympatyczni 5.5 %
smutni  5.5 %
brudni 5.5 %
zacofani 5.4 %
niepatriotyczni  3.8 %
niemuzykalni  3,8 %

Zastanowiło mnie, że młodzi Polacy tak krytycznie oceniają siebie samych, nasze społeczeństwo.
Jak na dłoni widać, że nawet młode, niezbyt doświadczone życiowo osoby widzą, to co widzą  dorośli. W wymienionej grupie cech góruja cechy negatywne. Jak widac Polaków cechuje głównie lenistwo, niezdyscyplinowanie, niegospodarność, niekulturalność. To co powinno przejawiać w życiu każdego człowieka, nawet niezależnie od przynależności narodowej. Z cech pozytywnych wymienione zostały,powiedziałabym, te najbardziej ogólne, takie jak odważni, patriotyczni czy religijni. Nie muszę nikogo przekonywać, że polska odwaga najcześciej wyrażana jest po kielichu, patriotyzm wtedy gdy się flagę wywiesi ( choć gdy zapytać po co? padnie odpowiedź bo wszyscy tak robią...). A religijność...hmm do kościoła tak- idziemy, żeby sąsiadka nie obgadała i na tacę dajemy, by ksiądz widział jacy jesteśmy pobożni...

Ech, Polacy, Polacy, ja znam tylko leniwych i kombinujących. Ach, zapomomniałabym wygodnych też.

Dzisiaj obchodzimy rocznicę śmierci naszego Wielkiego Papieża, Jana Pawła II. Chciałem sprawdzić, pamiętając o zamęcie, jaki panował w mediach trzy lata temu, kto pamięta o tej rocznicy. Pewnikiem jest, że wszyscy, 2.04.05 będzie datą na długo zapamiętaną. Na religii Pani Katechetka poruszała wiele aspektów dotyczących beatyfikacji i kanonizacji JPII, wiem jedno - skończy się to wszystko pokrajaniem ciała Papieża i umieszczenie go w bzdurnych ołtarzach na całym świecie. Super, na pewno tego bardzo chciał..

Sprawdziłem w internecie na 'największych polskich serwisach informacyjnych', jak duże wzmianki o dzisiejszej rocznicy znajdują się na stronach głównych. Lecimy.

Na pierwszy ogień poszła Wirtualna Polska.

Na WpTV widzimy newsa, pośród relacji z ochrony żab, i wideo o zabijaniu fok, jakimś finlandzkim skandalu, i milionerze, zarabiającym.. 15 dolarów miesięcznie.

Na stronie głównej widzimy zgrabnego i ładnego linka z możliwością zapalenia znicza Papieżowi. Symbolicznie.

Ogólnie jest luzik, pamiętali, zrobili ładną stronkę dla pokemonów do pisania komentarzy, które w przyszłości wykorzystają..

Dalej - Interia.pl..

Zaglądam na Gazetę.pl, a tu... cisza. Żadnego linku, wzmianki, że jest jakaś rocznica - tylko mnóstwo sportowych bzdetów, śmiesznych artykułów o aferach, zbrodniach i szeroko pojętej 'niepszyzwoitości'..

Dopiero w dziale 'Gazeta.pl' --> 'Wiadomości' --> 'Polska' znajduje się link do artykułu o rocznicy. Luzik.

Onet wypada pozytywnie, biorąc pod uwagę przypomnienie o rocznicy..

Więc jest tak.. rocznica upamiętniająca śmierć Papieża Polaka przestała..przynosić zyski. Pamiętacie, co działo się dokładnie 3 lata temu? W Internecie, ba, nie tylko, w telewizji, gazetach,wszędzie było czarno, od tych czarnych wstążek, nawet google zmieniło swoje logo.. A teraz? Google News milczy, BBC też - ale wtedy cały świat łączył się w bólu po stracie tak wybitnej postaci. Oj, tylko komercha się liczy, nic poza reklamą i pieniędzmi. Ehh.. Życie..

BTW - wiecie, co ja robiłem o 21:37? Grałem w CS'a w 8 osób, z Magdą, Oskarem, Dawidem, Sergiuszem, Patrycją, moim bratem Łukaszem, i z kimś jeszcze, kto przyłączył się później. Tyle zostało z Papieża Jana Pawła II w naszym, jakże katolickim kraju. Loozik.

Cya lejter..

Jan Maria Jackowski
W mediach pojawiła się informacja, że dwaj prominentni politycy SLD - Grzegorz Napieralski i Sławomir Jeneralski - pojechali do Hiszpanii, by poznać strategię walki z Kościołem w tym kraju. Guru europejskich antyklerykałów, socjalistyczny premier José Luis Zapatero, miał ich instruować, jak zwalczać Kościół i ograniczać jego rolę w życiu publicznym. Współpraca z Hiszpanami - według "Newsweeka" - to dla polskich polityków "element przygotowań do ostrego starcia z Kościołem katolickim". Koalicja Lewica i Demokraci, w skład której wchodzi SLD, rozpoczyna bowiem kampanię na rzecz rzeczywistego, a nie "papierowego" rozdziału Kościoła od państwa.

Hiszpania - podobnie jak Polska - jest krajem tradycyjnie katolickim. I dlatego jest szczególnie poddana agresywnemu i wyjątkowo brutalnemu antykatolicyzmowi. Zorganizowana walka z Kościołem trwa w Hiszpanii od kilku wieków i ma swoją krwawą historię. Nasiliła się wyraźnie w XIX wieku wraz ze wzrostem znaczenia ruchów sekciarskich, masońskich, socjalistycznych, anarchistycznych i liberalnych.
Apogeum niszczenia Kościoła nastąpiło jednak w latach trzydziestych ubiegłego wieku. Było to spowodowane faktem, że w liberalnych środowiskach politycznych, które stanowiły trzon lewicowego rządu utworzonego w 1931 roku, kluczową rolę odgrywały osoby powiązane z masonerią ideologicznie przeciwną religii katolickiej. Znamienna jest ocena Hugha Thomasa, historyka hiszpańskiej wojny domowej, który zwrócił uwagę na to, że wolnomularstwo w Hiszpanii było powszechnie utożsamiane z liberalizmem i podkreślił, iż "hiszpańscy masoni byli nie tylko antyklerykalni, ale również aktywnie antyreligijni".

Hiszpańska krucjata antykatolicka
W pierwszej połowie lat trzydziestych ubiegłego wieku został przygotowany grunt pod działania mające na celu eksterminację hiszpańskiego duchowieństwa i ludzi wierzących. Skala okrucieństwa i nienawiści, jakiej dopuścili się republikanie, była porażająca. We wprowadzonej przez rząd republikański konstytucji nastąpiło drastyczne ograniczenie swobód religijnych i wolności sumienia. Państwo dokonało kasaty wielu zakonów i skonfiskowało ich mienie. Religia została usunięta ze szkół. Zakazywano "propagandy religijnej", czyli katolickich procesji, pogrzebów i ślubów. Antykatolickie działania rządu wywołały reakcję biskupów hiszpańskich. Już 6 maja 1931 r. doszło do bardzo ostrego wystąpienia kardynała Pedro Segury y Sáenz, arcybiskupa Toledo i prymasa Hiszpanii. W specjalnym liście pasterskim napiętnował on antykościelną i antyreligijną politykę władz Republiki i wezwał do oporu, z jasnym realizmem napominając: "(...) Jeśli pozostaniemy 'cisi i bezczynni', jeśli pozwolimy poddać się 'apatii i strachowi' (...) to nie będziemy mieli prawa lamentować, gdy gorzka rzeczywistość pokaże nam, że zwycięstwo należało do nas, lecz nie wiedzieliśmy, co to znaczy walczyć jak dzielni rycerze gotowi iść na śmierć w chwale".
Punktem kulminacyjnym prześladowań Kościoła był jednak okres wojny domowej. W latach 1936-1939 nasiliła się akcja niszczenia krzyży, burzenia i palenia świątyń. Zamordowano jedną czwartą duchowieństwa całego kraju. Z rąk rewolucyjnych oprawców, jak obliczyli historycy, zginęło 12 biskupów, 4172 księży, 2365 zakonników oraz 283 siostry zakonne. W niektórych diecezjach wymordowano ponad 90 procent kapłanów! Uśmiercono również ponad 300 tys. świeckich katolików. Rozmiary i różnorodność działań władz republikańskich przeciwko Kościołowi i religii wywoływały rosnące wzburzenie. "Oceniając w sposób ogólny ekscesy rewolucji komunistycznej w Hiszpanii, można stwierdzić, że nie ma w historii narodów zachodnich drugiego takiego zbiorowego barbarzyństwa, takiego nagromadzenia zamachów na podstawowe prawa Boga, społeczeństwa i osoby ludzkiej" - napisali biskupi hiszpańscy w 1937 roku w orędziu do biskupów całego świata.
Od tamtych krwawych wydarzeń upłynęło 70 lat, a socjalistyczny rząd Zapatery, który sprawuje władzę w Hiszpanii od wyborów w 2004 roku, najwyraźniej nawiązuje do niektórych elementów tradycji wojującego antyklerykalizmu. W grudniu 2007 r. przyjęto w Kortezach ustawę o pamięci historycznej rehabilitującej republikanów, a więc inspiratorów krucjaty przeciw Kościołowi z lat trzydziestych. Została wyrugowana religia ze szkół publicznych, a z programów nauczania wszelkie odniesienia do chrześcijaństwa i moralności chrześcijańskiej. Nastąpiła "liberalizacja" procedury rozwodowej, zalegalizowano "małżeństwa" homoseksualistów i możliwość adopcji dzieci przez takie związki. Władze popierają de facto - wbrew obowiązującemu prawu - aborcję na żądanie.
Hiszpański rząd konsekwentnie prowadzi aktywną politykę "liberalizacji praw obyczajowych" i "laicyzacji sfery publicznej". Przedstawiciele władz zapowiadają kampanię na rzecz likwidacji "niezaprzeczalnych przywilejów Kościoła katolickiego" i rewizji układu państwo - Kościół katolicki z 1979 roku. Chcą znieść m.in. dotacje na utrzymanie świątyń oraz ulgi podatkowe dla zakonów, sprzeciwiają się obecności krzyży w budynkach publicznych. Konsekwentnie realizują testament republikańskiego prezydenta Azany z października 1931 roku. Ten fanatyczny antyklerykał - będąc pełen zachwytu dla sukcesów antykatolickiej krucjaty w tym kraju - publicznie wyraził radość z tego, że Hiszpania jakoby "przestała być katolicka".
Działania socjalistycznego rządu Zapatery są ewidentnym znakiem kampanii antyreligijnej i antykulturowej. Inspirowane są ideologią "neutralności światopoglądowej" i polegają na administracyjnym uprzywilejowaniu przez państwo przekonań antychrześcijańskich i ateizujących, a dyskryminacji przekonań religijnych. Mają charakter działań dechrystianizacyjnych, które cechuje szczególna niechęć do znaku krzyża. Wielu laicyzatorów, nie tylko w Hiszpanii, było zapewne zadowolonych, gdy w światowych środkach przekazu oznajmiono, że w świetle badań krzyż przestał być najbardziej znanym znakiem w kręgu białego człowieka, a bardziej znane od niego są: logo pewnej firmy naftowej oraz znak firmowy jednej z największych sieci restauracji.

Lewicowy raj na ziemi
Pokolenie, które pamięta czasy komunizmu w Polsce, zna doskonale fragment "Manifestu Komunistycznego" Karola Marksa i Fryderyka Engelsa: "Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!". Hasło to widniało na trybunach, było drukowane na transparentach pierwszomajowych, legitymacjach partyjnych, legitymacjach związkowych, było umieszczane nad winietami gazet partyjnych, wisiało na budynkach, w których miały siedzibę instancje PZPR. Wezwanie to było również hasłem ZSRS i wszystkich republik. Dziś, gdy "światowa ojczyzna proletariatu" przeszła do historii, wcale to nie oznacza, że lewica nie łączy się pod zmodyfikowanym hasłem - antyklerykałowie wszystkich krajów łączcie się, a Hiszpania rządzona przez socjalistów staje się europejską ojczyzną antyklerykałów. Niedaleko pada jabłko od jabłoni. Przecież bezwzględne zwalczanie Kościoła było wpisane w praktykę komunizmu, a obecnie najwyraźniej jest znakiem firmowym europejskiej lewicy.
Największy podziw polityków SLD, którzy pojechali do Madrytu, by poznać antykatolicyzm w praktyce, wzbudza to, że walcząc z Kościołem, w przeciwieństwie do polskiej lewicy, rząd Zapatery utrzymuje wysokie poparcie społeczne. Dlatego nasi rodzimi laicyzatorzy czerpią wzory i inspiracje z Madrytu. Lecz do Hiszpanii pojechali z pewnym wcale pokaźnym dorobkiem. Już przecież atakują budowę Świątyni Opatrzności Bożej, wliczanie stopni z religii do średniej na świadectwie czy religię na maturze. Zainicjowali kampanię na rzecz refundowania z budżetu państwa zapłodnienia in vitro. Twierdzą, że w Polsce nie ma rozdziału Kościoła od państwa i jest naruszana Konstytucja. Świeckość, laickość państwa, neutralność światopoglądowa - to słowa powtarzane jak mantra. Antyklerykałowie domagają się: rewizji Konkordatu, likwidacji Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu; likwidacji kaplic, pomników i symboli religijnych w urzędach państwowych, szkołach i szpitalach; usunięcia religii ze szkół i przedszkoli publicznych; legalizacji prostytucji; refundacji z budżetu państwa środków antykoncepcyjnych; obowiązkowej edukacji seksualnej w szkole. Przedstawiciele SLD już zapowiedzieli skargę do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącą tworzenia kaplic w komendach policji i w jednostkach Służby Celnej oraz zatrudnianie tam kapelanów. Uprawiają propagandę proaborcyjną, domagając się "liberalizacji" aborcji. Chcą narzucić legalizację "małżeństw" homoseksualnych i eutanazji.
Najwyraźniej hiszpański antyklerykalizm w połączeniu z resentymentem do czasów PRL, w których bardzo aktywnie walczono z Kościołem, ma być fundamentem założycielskim "nowej" lewicy w Polsce. Czy formacja, która obecnie oscyluje na granicy 5-procentowego progu wyborczego, przechodząc do antykościelnej ofensywy, walczy w ten sposób o przetrwanie? Czy środowiska, które ideologicznie postrzegają Kościół jako instytucję wrogą i głoszą klerofobię, zaprzestały działalności po 1989 roku?
Pytania są retoryczne, bo mamy do czynienia z pewnego rodzaju recydywą, ale też z pewną zmianą. Dotychczasowe kampanie lewicy miały charakter antyklerykalny, ale obecna coraz bardziej zmierza w stronę ideologicznego antykatolicyzmu. Winą za wszelkie "zło" nie są już obarczani wyłącznie księża i biskupi, ale doktryna katolicka ze względu na naturę głoszonych wartości. Nauczanie Kościoła ze swej istoty jest wielkim oskarżonym za "dyskryminację" kobiet, "przemoc" w rodzinie, ciąże nieletnich, nędzę w świecie, "zamach" na demokrację, "wtrącanie się" w politykę, brak "tolerancji" i "szacunku" dla człowieka, "wywoływanie poczucia winy" w ludziach. Orędzie ewangeliczne rzekomo ogranicza postęp i "świetlaną" przyszłość. Trzeba zatem człowieka uwolnić od Boga, a wtedy powstanie raj na ziemi.

Walka z krzyżem
W Polsce zwalczano krzyż prawie nieustannie przez ostatnie dziesięciolecia. Dwa totalitaryzmy: hitleryzm, a następnie powojenny komunizm, bezwzględnie walczyły z krzyżem. Systematycznie dążyły, w imię swoich ateistycznych ideologii, do wyeliminowania z życia społecznego tego świętego dla chrześcijan znaku zbawienia i miłości.
W czasach PRL celem władzy było nie tylko usuwanie krzyża i katolicyzmu z przestrzeni społecznej, lecz także wdrukowanie społeczeństwu przekonania, że również w "życiu prywatnym" religia jest przejawem obskurantyzmu i ogranicza człowieka. Starano się wypierać krzyż z tego powodu, że jest on znakiem chrześcijańskiej tożsamości Polski trwale wpisanym w dzieje Narodu. Wyrażał aspiracje niepodległościowo-wolnościowe Polaków i jednoczył ludzi różnych wyznań i religii. W znanym dwuwierszu, szczególnie często cytowanym w okresie stanu wojennego, czytamy: "Tylko pod krzyżem, tylko pod tym znakiem Polska jest Polską, a Polak Polakiem". Mimo potężnego nacisku laicyzującej machiny państwa, ludzie wierzący odważnie przeciwstawiali się tym działaniom. Na przykład w 1984 roku odbyły się pamiętne strajki młodzieży szkolnej w obronie krzyża we Włoszczowie i Miętnem.
Po 1989 roku rozpoczęto ze wznowioną energią dyskusję na temat obecności krzyża w miejscach publicznych. W niektórych wypowiedziach twierdzono, że krzyż jest "przejawem ekspansji Kościoła", "szkodzi demokracji", staje się "przyczyną dyskryminacji" i ma rzekomo "zagrażać wolności", co podkreślali zwłaszcza ci, którzy jeszcze niedawno traktowali Kościół jako obrońcę wolności. W niejednym artykule, nawet w prasie katolickiej, obecna była także argumentacja, że gdyby krzyż w miejscu publicznym przeszkadzał choćby jednej osobie, to należy go z tego miejsca usunąć...
W lipcu 1996 roku opinia publiczna mogła się dowiedzieć, z bolesnej dla katolików wypowiedzi Elie Wiesela, że "obecność krzyży na świętej ziemi pokrywającej niezliczone żydowskie ofiary w Birkenau była i pozostaje obelgą". Ta wypowiedź zbulwersowała szerokie kręgi społeczne. Z całym szacunkiem dla Elie Wiesela i Żydów: czy odmawianie innym prawa do publicznego wyznawania religii jest działaniem na rzecz pokoju religijnego? Dlaczego laureat Pokojowej Nagrody Nobla ranił chrześcijan i wzniecał nastroje antychrześcijańskie? Dlaczego wygłaszał szowinistyczną tezę i podburzał do waśni religijnych i narodowych? Czemu obrażał rodziny pomordowanych w Oświęcimiu chrześcijan? Czy miejsce kaźni setek tysięcy Żydów i chrześcijan nie jest miejscem, "gdzie Gwiazda Dawida i krzyż znaczą to samo - pokój, miłość, pojednanie i pamięć?" (cyt. za: J. Jaśniak, "Nie tylko gwiazda Dawida", "Słowo. Dziennik Katolicki", nr 136, 16 lipca 1996 r.). Czy nie są to słowa, które wygłoszone na ziemi polskiej, ciężko doświadczonej przez pogański hitleryzm i bezbożny komunizm, a więc dwa systemy bezwzględnie zwalczające krzyż, stawiają ich promotora zarówno po stronie tych, którzy byli przeciwko Żydom, jak i przeciw chrześcijanom? (por. Oświadczenie Komitetu do Dialogu z Judaizmem po wypowiedzi Elie Wiesela, Gniezno, 8 lipca 1996 r.).
W lutym 2004 r. w Krakowie miało miejsce wstrząsające zdarzenie. Podczas nagrywania koncertu norweskiej grupy metalowej Gorgoroth - w studiu Telewizji Polskiej na Krzemionkach - rozegrała się prawdziwa czarna msza. Na scenie ukazały się wiszące na krzyżach nagie modelki obficie pomazane krwią. Scenografię uzupełniało kilkadziesiąt baranich głów nabitych na kołki, wnętrzności baranie i 80 litrów baraniej krwi. W trakcie nagrania jedna z modelek straciła przytomność i musiało interweniować pogotowie ratunkowe. Pracownicy ośrodka opowiadali PAP, że byli wręcz przerażeni widokiem pokrwawionych nagich ludzi na krzyżach.
Krakowska "liturgia ciemności" była symptomatyczna. Za czasów rządów SLD - szczególnie po referendum europejskim w 2003 r. - nasilił się antyklerykalizm w życiu publicznym. Coraz bardziej wyraźnie odczuwalny był klimat konfrontacji światopoglądowej i nawiązanie - choć w zmienionych warunkach - do sytuacji z pierwszej połowy lat dziewięćdziesiątych, z okresu pierwszej kampanii antyklerykalnej, kiedy straszono opinię publiczną rzekomym zagrożeniem państwa wyznaniowego. Środowiska postkomunistyczne i liberalne, które w celu pozyskania głosów ludzi wierzących przed referendum nie chciały drażnić Kościoła katolickiego i wyciszyły swoje antyklerykalne działania, przeszły do zdecydowanej ofensywy. W tamtym okresie byliśmy świadkami prowokacji z pływającą kliniką aborcyjną, oskarżeń o rzekomy "klerofaszyzm" w kontekście wyroku sądu gdańskiego w sprawie obrażania uczuć religijnych przez antychrześcijańską instalację Doroty Nieznalskiej czy antykatolickiej kampanii związanej z promocją przez SLD projektu ustawy legalizującej związki homoseksualne.
Ujawniły się te same środowiska i metody działania. Stowarzyszenia obrony praw zwierząt, ligi mniejszości seksualnych, radykalne ruchy ekologiczne, stowarzyszenia feministyczne i tym podobne organizacje stanowią krzykliwe przybudówki środowisk lewicowo-antychrześcijańskich. "Obóz postępu" w coraz większym stopniu stał się siecią powiązanych ze sobą organizacji społecznych oraz środowisk aktywnych w obszarze kultury. Ta wszechobecność w niemal wszystkich wymiarach życia publicznego nadała nurtowi antyklerykalnemu wielką dynamikę polityczną. Ponadto świat mediów i pop-kultury jest zdominowany przez laicko-liberalno-postkomunistyczną wizję rzeczywistości, promowaną przez lewicujących "inżynierów dusz" z bardzo opiniotwórczego pokolenia 1968 roku. Nie dziwi zatem, że marksistowska dogmatyka wyzwolenia społecznego była - zgodnie z modnymi trendami - zastępowana postmodernistyczną afirmacją swobody obyczajowej. W miejsce wyzyskiwanych proletariuszy pojawili się nowi uciemiężeni przez "opresywne" społeczeństwo: homoseksualiści, lesbijki, rzekomo prześladowane kobiety. Promowany był postulat tworzenia "nowego społeczeństwa" i państwa "neutralnego światopoglądowo", które opiera się na relatywizmie moralnym i "wolności" od wszelkich tradycji i tożsamości religijnych, kulturowych czy narodowych.
Planowana obecnie przez lewicę kampania na rzecz "rzeczywistego", a nie "papierowego" rozdziału Kościoła od państwa trafia zatem na podatny grunt. Poza tym w ostatnich latach znamienną cechą naszego życia publicznego było instrumentalne wykorzystanie przez niektóre środowiska polityczne autorytetu Kościoła katolickiego do celów politycznych. Takie działanie otwiera perspektywę antyklerykalizmu, która już dziś ma solidne podglebie. Zdaniem 80 proc. respondentów CBOS - najwięcej w elektoratach SLD i PO - Kościół nie powinien zajmować się polityką. I na to zapewne liczą konstruktorzy "nowej" lewicy.

Irlandia i Anglia odpadają - Niemców nie lubię od dziecka. Rosja kojarzy mi się z ciągłym kacem w dodatku na mrozie. Podziękuję. Postoję. W Polsce, na przystanku postoję i chociaż mróz tu jak wszędzie i śmierdzi też podobnie, to ja czuję do tego miejsca specjalny pociąg - taki anarchistyczny patriotyzm. Że stoję tu, bo gdzie indziej nie mogę. Że tak źle mi nie będzie nawet w najbiedniejszym kraju Afryki - tam byłbym bogaczem, turystą, pomagałbym może fundacjom, rozdawał obiady. Tylko tutaj mogę mieć taki nastrój.

tu się nawet godnie nie ćpa

Razem z kilkunastoma osobami jak zwykle wsiądziemy do autobusu, jak zwykle upchamy się na brudnych siedzeniach, przetrzemy te szyby, przełożymy portfele w bezpieczne miejsca (nie żebyśmy sobie nie ufali), może nawet włączymy swoje tanie empetrójki, może nagrane mieć tam będziemy coś o pierdoleniu Polski albo coś o miłości do niej, poczytamy ogłoszenia na szybach, że pekaes nas kocha, że my kochamy go także, że uwaga na kieszonkowców, oni gdzieś są i czyhają na biednych (biedniejszych od nich), poczytamy o biletach miesięcznych i o tym, że kurs stąd i dotąd drożeje. Bo w tym kraju zawsze coś drożeje, bo telewizja mówi tylko o podwyżkach, bo przecież nie może być tak, że w tak śmierdzącym i brzydkim Państwie cokolwiek będzie tanie, nie może być tak, żeby rencistom starczyło na chleb, żeby przerażony młodym dziewczynom starczyło na antykoncepcje, a odważnym młodym chłopakom na narkotyki. Tu się nawet godnie nie ćpa, nie mówiąc o pieprzeniu.

Ja nie narzekam. Dobra, narzekam. Narzekam bo jestem Polakiem, w dodatku młodym. Student, wszystko mi wolno i nawet jeśli ty uważasz, że mi nie wolno (że za mało jeszcze wiem), to naprawdę, zrozum, i tak wszystko mi wolno.

Więc startujemy - stacja Landeshut kierunek Waldenburg. Z małego miasta o małomiasteczkowych ambicjach Warszawy do dużej wioski, w której upadło nawet to, z czego słynęła. Nie żebym był złośliwy - Wałbrzych to niezłe miasto do stoczenia się, zapaści. Hasłem tej zapomnianej mieściny powinno być „Wałbrzych - apatia i marazm". Albo „Wałbrzych wspiera górników" (czyt. Alkoholików).

Więc tak sobie jedziemy, słuchamy empetrójek, patrzymy się za okno, mijamy wieś Borówno (Bóg wybacza, Borówno nigdy), mijamy Czarny Bór i Gorce. Zdajemy sobie sprawę, że jeśli dłużej tak poskaczemy na tych wybojach, to zwrócimy nasze tanie śniadania przygotowywane nad ranem na tanich blatach kuchennych. Jesteśmy Polakami, biedy i taniochy się nie wstydzimy, wręcz przeciwnie, robimy wszystko, żeby wyglądało jeszcze biedniej i jeszcze taniej - w Landeshut malują domy w pastele (róże, żółcie, rażąca zieleń). Do połowy, „dla kolarzy", bo pasteli na górę już nie starczyło. Jak się jedzie autobusem to masz wrażenie, że włożyli cię do jakiegoś symulatora lotów kosmicznych i masz niezłego tripa. Jestem ciekaw, co myślą Niemcy, którzy przyjeżdżają na te tereny masowo i oglądają swoje stare pastelowe posiadłości. Chyba mogliby nawet organizować kursy: „Obudź w sobie Hitlera - podróże do Polski".

Wałbrzych jest przynajmniej jednolity - jednolicie szary i czarny, zapylony tynkiem, zapełniony reklamami i rozkładającymi w lato swoje zwłoki górnikami. Taka czarna masa, bez formy, bez czegokolwiek, co by to miejsce ratowało. Wielkie wyborcze bilbordy lokalnych polityków z hasłami „Darmowe parkingi", „Darmowy internet" wzbudzają tylko cichy lament, odnoszą się, że tak powiem, do czystej natury Polaka.

luksus ADHD

Mam kompleks mniejszości, wiem, żyję w małym miasteczku, jeżdżę do dużej wsi. Wyrosłem na odrapanych ścianach, kopaniu piłki o mury niemieckich kamienic - wtedy nikt z nas nie mógł sobie pozwolić na luksus ADHD, wpierdol od rodzica i po krzyku. Baw się dalej w chowanego. Jakieś psychologiczne kursy? Zaświadczenia dysortografii? Poradnia zdrowia psychicznego? Superniania? Chyba żartujesz - rodzice robili cię z początku na górnika, dopiero potem przyszła cała ta zabawa z „musisz iść na studia bo nic w życiu nie osiągniesz". I teraz mamy uczelnie zapełnione idiotami z zaświadczeniami o dysortografii.

Chociaż, urodziłem się w kapuście, tak utrzymuje moja siostra. Pochodzenie kapuściane, ale jakie plany! Matka ciągle mówiła, że jak będę duży, to zostanę prezydentem. Wtedy się cieszyłem, mieć taką władzą - obcinać im te renty, te emerytury, ustawiać podatki od brody, od łokci, od fryzury! Ale teraz bym nie chciał - widzę, że siedzi tam całkiem spora gromadka innych kapuścianych głąbów, co to poobcinać również sobie lubią. Ja tam tłumu nie cierpię - ocieranie się, wymiana poglądów, zapoznawcze wizyty, zapoznawcze trunki, zapoznawcze łóżka. Nuda.

bi strejt

Potem jakiś nacjonalista mówi mi, że nie tutaj jest moje miejsce, że powinienem w trybie natychmiastowym zadzierać kiecę i lecieć, tylko pozbieraj wcześniej te pedalskie ciuszki, spal wszystkie mosty. Możesz zostać ale: Kochaj Polskę, ojczyznę, naród, kochaj, kochaj, miej logo miasta na komórce, dzwonek z hymnem państwowym, bi strejt, 100% hetero, kochaj Górnik Wałbrzych, Kościół, paciorków zmawiać nie musisz, to pedalskie, kochaj kobiety, ale tak, żeby znały swoje miejsce, pij z kolegami, idź do wojska, każdy facet musi iść do wojska. A jak nie to spierdalaj, idź stąd, bo ci zajebię, pedale pedalski ty. Co mądrzejszy, to wytknie ci modę: że teraz moda na bunt, na ateizm, na lewactwo, na pacyfki moda jest i że moda na kosmopolityzm. Że modnie jest jebać Polskę. A ja przecież stoję, tam gdzie stałem, od początku, niezmienny prawie tak, jak nacjonalizm. Ja tu, drogi skinheadzie, byłem wcześniej niż emo i wcześniej niż moda na ateizm.

Ale nie przegadasz - wyrzucą cię z tego syfu, z tego zsypu. Ty się taplasz w błocie, oglądasz te towary, których nigdy nie kupisz, brudzisz wystawową szybę, a tu z dobrocią w sercu nacjonalista wyrzuca cię z kraju. Idź sobie, nie bądź biedny, pedałuj gdzie indziej. Tutaj jest się biednym i smutnym, ale z a d o w o l o n y m z kraju, który nie dał ci absolutnie nic oprócz chrztu i lekcji na ulicach. Nie podoba się to możesz wyjechać.

Gdzie wyjechać? Przecież ci mówię, debilu, że nigdzie indziej nie będę tak wspaniale biedny, że nigdzie indziej nie będę pedałem, że nigdzie indziej nie wytkną mi żydostwa, że nigdzie indziej nie dostanę po twarzy za samo tylko istnienie. Palestyna? Chiny? Po co, skoro i tutaj można zginąć, i tutaj można być innym. Jestem biedniejszy od Jezusa Chrystusa. A patrząc na ciebie zaczynam się uczyć tej drugiej kwestii, typowo polskiej: Jestem biedny ale wdzięczny Polsce!

Wsiadam i skupiam myśli na wczorajszych lokalnych rozgrywkach polo. Trudno o wypracowanie jakichkolwiek emocji, ale już przegrana Hitchin Footbal Club z lokalnym rywalem z o wiele mniejszego Royston pozwala na ersatz poirytowania.

Would you care me having seat? **- z rozpamiętywania niesistotnej porażki wyrywa mnie głos wysokiej, dystyngowanej, pięćdziesiecioletniej na oko kobiety, która jak na złość nosi kapelusz i używa Queens english w wersji slightly dated .***

Not at all'. Thank you. You're welcome - na szczęście nie jest zwolenniczką przedpołudniowych konwersacji, a jest - o dziwo - czytelniczką The economist, bo po chwili pogłebia się w lekturze. "Pewnie zaraz się dowie, że w Polsce rządzą homofowy z ultrakatolikami" - myślę i znów się wściekam, bo przecie zabawa miała polegać na tym, że nic o tym nie wiem i nic mnie to nie obchodzi.

Z wagonu wyskakuję 23 minuty później i z przyjemnością chłonę zmianę tempa kroków tłumu. Szur, szur, szur jak na pochodzie. Wszyscy się spieszą. Kocham to miasto, ale nie mógłbym w nim mieszkać. Za dużo, za szybko, za róznorodnie. Ustawiam się na schodach, zjeżdżam w dół, oczywiscie pilnując swojego miejsca po prawej stronie, do królestwa the Tube.

Po lewej, szybszym pasem biegną w dół biznesmeni, artyści, tajniacy, chińczycy, urzędnicy i cyrkowcy. Strumień przestaje ciec i od razu odgaduję przyczynę. Odwracam się podobnie jak około setki innych, stojących prawostronnych. "Jasne!" Po środku młoda dziewczyna o charakterystycznej słowiańskiej urodzie i burzy blondwłosów wystających spod wykonanej na drutach kolorowej czapeczki. No i nieszczęsna walizka obok, po zakazanej lewej stronie poruszających się w dół stopni. "Ciekawe, kto wygłosi kazanie?" zastanawiam się i nie mogę ukryć odrobiny złosliwej satysfakcji. Inni też czekają.

I am terribly sorry if disturbing, but I feel forced to one remark - hope it'won't be offensive in any sense - don't you think, that keeping accepted commonly rules of using public space leads to make everybody'happier? ***

Niezły. Perfectly patronising. Słyszałem bardziej "wredne" komentarze, ale ten mieści się w pierwszej dziesiątce. Dziewczyna odwraca się, potem ponownie patrzy w dół starając się domyśleć, co ma zrobić z walizką. Spostrzega na rozmieszczone co metr tabliczki: "Keep right, please", spieka potwornego raka i podejmuje próbę przetaszczenia zawalidrogi o szebel niżej, pod swoje stopy, co jednak już nie łatwe, bo to miejsce zajął stukilowy murzyn z dredami. Dredy okazują się nie wykluczać odrobiny sympatii, bo robi miejsce popychając delikatnie stojącego przed nim urzędniaka. Sory, mate - rzuca dając do zrozumienia, że przyjeżdżający setkami tysięcy cudzoziemcy to nie jego wina. Excuse me - szepcze urzędnik do dziewczyny, którą on zmuszony był popchnąć.

Dojeżdżam do podnóża schodów i daję susa unikając gry w ludzkie domino w charakterze pionka. Rzut oka na tablicę: Russell Square, Holborn, Leicester Square, Picadilly, Green Park.

Wypadam na peron i w ostatniej chwili pakuję się do wypełnionego szczelnie wagonika. Ale - jak to mówią: "If the things weren't at the last moment, nothing would get done"****

Dzisiaj zamierzam spełnić swoją fanaberię wypicia herbaty w Ritzu, co - wbrew obiegowej opinii - nie musi oznaczać bankructwa. Z drugiej strony: jesli ćwiczenia w byciu Niepolakiem mają zakończyć się sukcesem, to gdzie jak nie do Ritza? Przecie nie do Acton czy Ealing!

Siadam. Pianista gra temat z Gosford Park. Fantastycznie trafione! Kelner zjawia się bezszelestnie. Odrywam wzrok od karty, choć i tak nie zamierzałem brać nic więcej, bo na herbatę w Ritzu obok tuzina naczyń, dziwnych rusztowań i sztućców, składają się kanapki i ciastka. Mam go! Słowiańska, szczera twarz i to je ne seis quoi***** nie zostawiają złudzeń! Hodowla mazowiecko-lubelska!

- How can I help you, sir? - z zadowoleniem ustalam bliższe szczegóły miejsca urodzenia. Zdecydowanie lubelskie.

- Excuse me? - udaję głuchotę.

- How can I help you?

- Could you possibly furnish me with some latest news of today... ******(tego znać nie może!)

Chłopak czerwienieje, ale czujny supervisor dostrzega problem i dyskretnie pojawia się za jego plecami gotów do natychmiastowej odsieczy.

- Well - kontynuuję słodko - I see it can be a problem... never mind... Can I have some tea then, please?

Reszta idzie gładko. Trochę poczytuję The Times'a, po godzinie wymieniam zestaw na orzeźwiającą esspresso. Powoli szykuję się do wyjścia.

Anything else, sir? - trzeba przyznać, że jest czujny - pewnie zawodowiec po dobrej polskiej szkole.

No, I am fine, thanks for your service today.

"Spierdalaj" - słyszę w odpowiedzi po polsku. "Hrabia się znalazł, baran jeden!"

Mordoż ty moja! Znowu jestem sobą!

* Proszę uważać podczas wsiadania do wagonu (szczelina)/ Pociąg o 11.30 to pociąg do stacji King's Cross.

** Czy ma pan coś przeciwko temu, że usiądę?

*** Jest mi potwornie przykro, że przeszkadzam, ale zmuszony jestem do pewnej uwagi; i nie jest moją intencją, żeby była obraźliwa; czy nie wydaje Ci się, że stosowanie się do powszechnie przyjetych form korzystania z przestrzeni publicznej sprawia, że jesteśmy szczęsliwsi?

**** Jakby rzeczy nie były robione na ostatnią chwilę, to nic nie byłoby zrobione.

***** Coś nieokreślonego - zapozyczenie z francuskiego, pisownia miejscowa.

****** Czy mogłbyś mi przyblizyć (dosł: wyposazyć - formalne i przestarzałe) ostatnie wiadomości?

komentarze (53)
2007-09-24, 20:43:58

Let's start with South Africa - my home (when I am not working and living in other countries...). It is well documented that South Africans are the most peace loving people in the world. Never had any problems in our history. Just a good old bunch of farmers sweating away in the field and herding our cattle - and hiding from the lions. Just peace and love in our history, right? Not true. As you might know, we've had our fair share of problems in the past. Hell, Apartheid was all about immigrants. White (Afrikaner) South Africans saying that this is their place. That they where here first and that they don't want the black "immigrants" to come and live in their country. And black South Africans arguing that they were here first and did not want the colonialists (immigrants) in their country either. Both stood a better chance of winning the popular vote today because of the rising immigrant debate globally. But both are so bloody wrong. Neither of them where "here" first. That goes to the Khoikhoi (and Khoisan). So neither group actually "owned" South Africa. The one moved in from the north and the other from the South. And the poor Khoikhoi got caught up in the middle - squeezed by both sides and moved on to more arid lands (or stayed and mingled). Of course there are two groups black and white (Afrikaner) South African really don't like - Nigerians and the English. The English? Well because they are the original colonialist (okay, I know the Dutch landed first, but you know what I mean). And because they are still here talking in their fancy ways and living in the big houses up the hill. You know, generally just looking down at us "locals". The Nigerians are disliked because they are all seen as drug dealing pimps and scam artists roaming the backstreets and stealing our money. Yes, we in South Africa have our problems with immigrants - you see, it is never our fault. Always the fault of others - the English and the Nigerians. Racism? Of course not. We in South Africa would never do something like that after our own experiences under Apartheid. That would be double standards right?

We should go to China to learn about living in harmony with each other. China doesn't have a racism problem. You see, according to a study in China "there is no racism in China because there are no black people..." Hum. Yes. The less said the better.

It is a problem in Japan though. Japan is increasingly racist and anti immigrants. It is unheard of for a non-Japanese person to go to the Japanese baths. Why? Because it is apparently a culture clash. But it is not just Westerners that are treated with disrespect. No. Special treatment for those from Korea and China. The anti-immigrant feelings in Japan has always been high. Westerners got off easy as they are not seen as people who will stay long - and there is some notion that these Westerners are well off. But the Chinese and Koreans - now they are bad. They want to take Japanese jobs, stay long and settle, and slowly but surely smother Japanese culture - i.e. take over Japan by stealth. The UN has long warned about deep seated racism in Japan. So don't think that the Japanese live some wholesome lives - drinking sake and eating sushi. No. The racism of immigrate haters are alive and well over there as well.

And in Eastern Europe? I made a trip to Hungary a few years ago. And guess what. They have their targeted groups as well. Over there it is the Gypsy - or the Romani to be more politically correct. They are spat at and generally looked down at - a universal view of immigrants. They live on their own and do the worse jobs possible. The work no one else wants to do - another universal immigrant tendency. And Kosovo? Without getting into a political debate on whether it is right or wrong for them to declare independence - the "Gypsy" moved into this land while the Serbs lived there. But the treatment of the Gypsy (previously believed to also be Roma) resulted in more conflict and resentment. And we know what happened there.

The immigration debate has come a long way in the UK. Right wing parties like the UK Independence Party and British National Party has long flourished moaning and bitching about immigrants. And now they have even more to target. With the enlargement of the EU more Eastern Europeans have moved to the UK to find work. Yes. They do the worse jobs available - like all immigrants. Those jobs that the British feel they are too good to do. The hard labor and long hours. Because they don't have that social safety net that the government provides for the "natural" inhabitants. As if a Brit will take on one of those jobs! No. They are too happy to live on the dole and go to the pub each night. Served by a Polak working on below minimum wage. Or a Pakistani working in the chippy where the Brits get their late night snack. No Brit would do work like that.

But it is time to strike back. What the UK did now is make it even more difficult for immigrants to get in. And the immigrants have had enough of this blatant racism. A few of them are taking the Brits to court. Okay, they are a privileged few immigrant. But they have had enough. Enough of the racism that the English call immigration control.

And now we get to the US. Here the immigration "issue" is a central debate in the elections. Especially immigration from Mexicans - or Hispanics to be exact. It makes little sense to me. Those Americans complaining aren't Levi 501's by any stretch of the imagination. They are not original. They came here from elsewhere and are a country of proud American immigrants. I find the fact that Americans can be immensely proud of being American and their original roots unbelievable uplifting. African American or Italian American. It doesn't matter - you have roots but your soul belongs to America. So why the hatred towards people who did what your father and grandfather did?

Maybe they are scared that these immigrants will do what they did to the original inhabitants - kill them. Yes. That was the traditional way that immigrants dealt with the locals many years ago. Just kills them and put the few that survive in camps they can call their own. The US did it. Australia did it. And South Africa tried it (although oddly enough not with the "real" locals the Khoikhoi). Don't worry - they won't do anything to you. We have grown up a bit since you did that. Just don't be so shit scared of them the whole time. Show them the good time they can have with you as long as they respect the basic rules of engagement in your country.

But there is an even deeper racism in the immigration laws - especially in the UK. You see, it is easy for those from Europe and other rich developed countries to get into the UK. But not for those from Africa. No. We need special visas to prove how we deserve to get in. Not needed for the rich white guy from the US. But you from Uganda? Try again buddy. That's my real beef with their approach to immigration. They even discriminate against immigrants from different countries differently - I call it deepened and entrenched racism. It was okay to travel to the UK under Apartheid - just flash that passport and your up and away. It was mostly white guys who traveled thanks to the control by the white government over who could travel (white) and who could not (black). Now? Oh, now we have a black government so the UK brings in new laws to make it tougher to get in. Jeez guys, can't you even attempt a bit harder to hide your racist behavior a bit better. And we thought you were happy Apartheid was over. Thanks for showing how much you really like the new South Africa.

No wait. I should shut up right now. You see there is an advantage to being a non-Hispanic in the US. I am treated like royalty. It's the accent you see. They think I am "exotic" and full of wisdom. Not really. I am not even an immigrant - just visiting before I invade my next country.

Masz chyba najpoczytniejszego bloga na polskim wordpressie? Codziennie czyta Cię niemal pięć tysięcy osób. O takim wyniku większość blogerów może tylko pomarzyć.
Tak, to chyba prawda, że spośród polskich użytkowników wordpressa mam najpoczytniejszego bloga. Mój blog istnieje dopiero trzy miesiące. W tym czasie odwiedziło go ponad dwieście pięćdziesiąt tysięcy osób. Mam nawet trochę stałych czytelniczek i czytelników. Kilkoro z nich czasami komentuje moje wpisy, ale większość tylko czyta.

Co zrobić, żeby mieć tak popularnego bloga?
Zaczynałem od dwóch wejść pierwszego dnia. Pewnie jak wszyscy tutaj miałem tak, że na początku tego, co tutaj pisałem, właściwie nikt tego nie czytał. Potem z tych kilku wejść dziennie zrobiło się kilkadziesiąt, potem kilkaset i w grudniu czyli po miesiącu pisania było już kilka tysięcy. Sam byłem zdziwiony tym, że tak wiele osób interesuje to, co mam do powiedzenia. Teraz chyba już przyjmuję to jako naturalny stan rzeczy. Jakiś czas temu mój stryjek dał mi pewną radę – rób to, co cię interesuje. Resztą nie zawracaj sobie głowy. A co może interesować szesnastolatka? Dziewczyny. Gdybym prowadził bloga o problemach filozoficznych dziewiętnastowiecznych filozofów byłoby to całkowicie nienaturalne i zapewne sam uznałbym siebie za kompletnego dewianta. Szesnastolatek nie może być normalny interesując się takimi sprawami. Jest poza tym wówczas niewiarygodny. Bo jakim autorytetem może być szesnastoletni filozof-historyk. Sądzę, że większość moich czytelniczek i czytelników wyczuwa instynktownie, że moje wpisy są jednak autentyczne. Wynikają z prawdziwych przeżyć i z mojego własnego doświadczenia.

No, to może powiedz coś o tej prawdziwości zdarzeń…
Kilka osób zarzucało mi już, że to co tutaj wypisuje nie może być prawdziwe. Ktoś mi to nawet próbował udowodnić. To prawda, że czasami zmieniam nieco szczegóły zdarzeń, trochę je filtruję i próbuje robić z każdego wpisu samoistną historię, którą da się przeczytać w oderwaniu od reszty. Wszystkie imiona, którymi posługuję się na moim blogu są zresztą wymyślone. Tylko jedna osoba występująca tutaj ma autentyczne imię, takie jakie nosi w realu, ale nie powiem która. Trochę jest w tym dbałości o moją anonimowość, a trochę też muszę zadbać o anonimowość moich znajomych. Większość z nich nie wie, że o nich piszę. Tylko moi dwaj przyjaciele – Kuba i Paweł – są poinformowani o istnieniu tego bloga. Paweł nawet przez pewien czas coś tutaj dopisywał. Głównie podczas mojej nieobecności i mam nadzieję, że tutaj jeszcze wróci.

Nie krępuje cię opisywanie takich intymnych zdarzeń z twojego życia?
Właśnie dlatego między innymi chcę pozostać anonimowy. Publiczne pisanie o tym, że przespałem się z jakąś dziewczyną jest w polskim społeczeństwie na pewno traktowane z oczekiwaniem na sensację. Chociaż bardzie wstydliwe byłoby pewnie pisanie dla mnie o tym, co o niektórych myślę. Na pewno nie będę też zamieszczał żadnych prywatnych zdjęć, choć zapewne miałbym co zamieszczać. Trochę interesuję się fotografią i robię sporo zdjęć. Szczególnie ostatnio. Nic w tym nie ma profesjonalnego, bo moja cyfrówka to zwyczajny fotopstryk, który ma co najwyżej opcję włącz lampę – wyłącz lampę. Ale mi to wystarcza. Fotografię traktuję jako narzędzie, a nie jako sztukę. Z dobrym sprzętem obecnie każdy może przy odrobinie wysiłku robić świetne zdjęcia nie różniące się od prac znanych fotografów. Podobno któryś z tzw. wielkich mistrzów fotografii powiedział, że każdy człowiek robiąc zdjęcia na chrzcinach i weselach raz w życiu robi zdjęcie, jakiego on nigdy nie będzie w stanie zaaranżować.

Uciekasz od tematu.
No, to już wracam… Nigdy nie miałem kłopotu z mówieniem (a tym bardziej z pisaniem) o sobie. Może mam ekshibicjonistyczną, ekstrawertyczną naturę. Pewnie, że niektóre sprawy i wydarzenia z mojego życia zachowuję wyłącznie dla siebie. Ale nigdzie nie zadeklarowałem się, że będę pisał o wszystkim. Czasami też nie chce mi się o czymś pisać i też o tym nie piszę. Lenistwo to jedna z moich najważniejszych wad. Lubię pisać o dziewczynach, to najbardziej inspirujący temat i najbardziej interesujący. Dziewięćdziesiąt procent wielkiej sztuki mówi o tym, że ktoś kogoś kocha, albo się z tym kimś kocha. Pozostałe dziesięć jest niewarta uwagi…

A jaki jest twój ideał kobiety? Masz w ogóle jakiś?
Tak, jak każdy. Lubię dziewczyny, które są po prostu dziewczęce. Większość dziewczyn jest naturalnie ładna, a co najmniej polowa jest piękna. Zupełnie nie rozumiem kompleksów dziewcząt na temat swojego wyglądu. Najczęściej problemem jest to, że nie są wstanie podkreślić swoich atutów i skupiają się na ukrywaniu błędów natury. I kończy się to tym, że widać tylko te błędy, bo cały czas dziewczyna stara się na przykład zasłonić pieprzyk na czole jakąś grzywką, cały czas sprawdza, czy te włosy nadal tam są czy może rozwiał je wiatr… I tylko przyciągają do tego miejsca uwagę. Moja rada do wszystkich dziewczyn: skupcie się na tym co w sobie lubicie, podkreślcie to, a potem zapomnijcie, że istnieje cokolwiek poza tym. Męski wzrok podąża za kobiecymi dłońmi, a jeżeli wasze dłonie nieustannie będą sprawdzały czy nie widać defektów, to na pewno wskażą chłopakowi, którym jesteście zainteresowane, co chcecie ukryć.

A może ty jesteś po prostu mało wybredny, jeżeli chodzi o dziewczyny…
W wieku szesnastu lat trudno być wybrednym jeżeli w organizmie ma się szalejące hormony. Sama Matka Natura to tak urządziła, że będąc nastolatkiem nieustannie myśli się tylko o tym, jak tu zaciągnąć jakąś koleżankę do łóżka. Zresztą dziewczyny myślą podobnie o chłopakach więc ma się ułatwioną sprawę. Ale są trzy kategorie dziewczyn, które już na wstępie mnie odstręczają. Pierwsza grupa to palaczki. Nie cierpię dziewczyn, które palą papierosy; jest to obrzydliwe, wieśniackie i koszmarne. Raz w życiu całowałem się z dziewczyną, która pali i już więcej nie chcę tego powtarzać. Druga grupa to właścicielki tatuaży i kolczyków. Wygląda to okropnie i kojarzy mi się z długoletnim wyrokiem w ciężkim więzieniu. Jeżeli kolczyki to tylko w uszach i właśnie kolczyki a nie klipsy czy jakiś inny substytut. Maleńkie błyszczące kolczyki w dziewczęcych uszach są bardzo seksowne i pociągające. Gdzie indziej – to dla mnie obrzydlistwo. Trzecia grupa to dziewczyny, które robią wszystko by nie wyglądać jak dziewczyna. Ciężkie buty, workowate spodnie, o trzy numery za duże bluzy z kapturem, albo ćwiekowane kurtki… totalne nieporozumienie. Dziewczyna powinna wyglądać jak dziewczyna. Sukienka, spódniczka, jak spodnie to też w kobiecym kroju podkreślającym krągłości, seksowna, elegancka, ponętna…

Z tego co mówisz wynika, że bardziej zwracasz uwagę na strój i zachowanie niż na samą urodę dziewczyny.
Bo szesnastolatka prawie zawsze sama z siebie jest ponętna. Taka natura.

Po co właściwie piszesz bloga skoro chcesz i tak pozostać anonimowy?
Mówiłem już, że to objaw mojego ekshibicjonizmu?... A na poważne, to chyba taka forma dogadania się ze sobą. Nie z innymi, ale ze sobą. Wydaje się nam, że wszystko mamy już dobrze przemyślane i zaplanowane, ale kiedy przychodzi nam o tym powiedzieć mamy z tym trudność, albo odkrywamy, ze to co do tej pory myśleliśmy jest jakieś całkowicie oderwane od rzeczywistości. Dopiero, kiedy o tym się komuś opowie, albo opisze to, co się myśli – sprawa zaczyna jasna. Tylko zwerbalizowane poglądy mają dla mnie rację bytu. Jeżeli nie potrafię przekazać swoich myśli innym to są one bezwartościowe, bo to co nie ma nazwy dla nas nie istnieje. A opisanie czegoś i nazwane to pierwszy krok do opanowania sytuacji. Może to pisanie bloga to jakaś forma psychoanalizy dla ubogich. Klasycznym medialnym stereotypem psychoanalityka jest starszy łysawy pan, który kładzie swoich pacjentów na leżance i każe im opowiadać o sobie, a potem inkasuje za to 300 dolarów z godzinę. Ja mam wszystko teraz całkowicie za darmo. Z tą różnicą, że codziennie ponad cztery tysiące psychoanalityków zbiera się u mnie na konsylium. Takiej opieki psychologicznej jak ja nie ma nawet Britney Spears…

Nie chcesz chyba powiedzieć, że pisanie bloga jest chorobą psychiczną?
Pisanie bloga chorobą może nie, ale zaburzeniem psychicznym jest na pewno. To nie jest normalne, że mówi się o swoich intymnych przeżyciach tysiącom ludzi. Podobno większość ludzi ma taki dyżurny nocny koszmar, że stają nago przed dużą grupą ludzi. Ja nigdy tego nie miałem. W ogóle nie mam koszmarów nocnych, nie boję się ciemności… Pisanie bloga to coś w rodzaju takiego pokazania się nago i pomachania ludziom – zobaczcie jaki jestem. Większość ludzi w takiej sytuacji zapadłaby się pod ziemię ze wstydu. Ale oni nie piszą blogów. Albo piszą o polityce albo hodowli szczurów w mieszkaniu. Mnie to nie kręci.

Masz bardzo sprecyzowane poglądy polityczne.
Tak, to prawda. Nie wiem skąd właściwie mi się to wzięło. Moi rodzice ani obie babcie właściwie nie interesują się polityką. Tyle tylko, że chodzą na wybory. Ale to już chyba w Polsce i tak dużo, bo większość Polaków nawet głosować nie chodzi. Jak byłem mały to z moimi kolegami z ulicy bawiliśmy się w partyzantów, konspirację… w wieku dziesięciu lat zostałem dowódcą dwudziestoosobowego oddziału partyzantów złożonego z moich kolegów i trzech koleżanek. Kilkadziesiąt metrów od mojego domu zaczynał się las i to był nasz las w którym gromiliśmy Niemców i Rosjan. Wysadzaliśmy pociągi, odbijaliśmy zakładników, podkładaliśmy bomby… takie chłopięce zabawy. Potem trzeba nas było opatrywać i tym zajmowały się nasze koleżanki-sanitraiuszki.

To już wtedy zaczęły się twoje doświadczenia z płcią przeciwną?
Każdy dzieciak chyba zaczyna do zabaw w doktora. Ja nie byłem pod tym względem inny i jakiś wyjątkowy. Widuję się zresztą z tymi dziewczynami, z jedną chodziłem nawet do tej samej klasy w gimnazjum, ale nic z tego więcej nie wynikło. To były dziecięce zabawy w poznawanie świata i siebie. Ale bardzo dobrze ten czas wspominam.

Ale zabawa w wojnę w dzieciństwie chyba nie powoduje, że ma się potem jakieś określone poglądy polityczne?
Sama zabawa pewnie nie. Ale w międzyczasie dowiedziałem się, że w tym lesie mój pradziadek właśnie podczas II wojny światowej robił dokładnie to samo w co my się bawiliśmy. Uczestniczył w czymś, co potem historycy nazwali podlaską bitwą o szyny i między innymi dzięki niemu Niemcy mieli strasznie utrudnione dostarczanie zaopatrzenia na front wschodni. Po prostu zawsze na odcinku pomiędzy Siedlcami a Brześciem w którymś miejscu tory kolejowe były albo wysadzone, albo rozkręcone, albo zatarasowane. Do dziś na polach wzdłuż torów można znaleźć przerdzewiałe łuski po pociskach z wysadzonych transportów broni. Gdzieś w tym czasie dowiedziałem się, że inny mój pradziadek został zamordowany przez Rosjan w katyńskim lesie tylko dlatego, że był polskim żołnierzem, jego brat został zamęczony w Treblince przez Niemców. Od tamtego czasu narasta we mnie atawistyczne przekonanie, że cokolwiek by się nie działo zarówno Rosjan jak i Niemców należy uważać za wrogów. A każdego Polaka, który z nimi współpracuje jako kolaboranta i sprzedawczyka.

To mocne słowa.
Bo wszystko, co dotyczy poważnych spraw powinno być stanowcze i jednoznaczne. Żadnego rozmemłania, dzielenia włosa na czworo. Dlatego właśnie moje przekonania polityczne są tak zdeklarowane. Stałem się prawicowcem dlatego, że Rosjanie i Niemcy byli lewicowcami. Rosjanie reprezentowali socjalizm ludowy, a Niemcy socjalizm narodowy. Dopiero kilka lat później do tej mojej deklaratywnej prawicowości doszła podbudowa intelektualna. Po prostu wiem, że każda lewicowa władza tylko okrada obywateli i daje jej złudzenia.

Lewica to złodzieje?
A jak nazwać podatki w wysokości 70 albo 80 procent tego co człowiek wypracował. Tak mamy w Polsce. Nawet biblia mówi, że dziesięcina (czyli 10 procent tego, co się zarabia) to podatek już i tak wysoki. A co państwo nam daje za ten haracz? Opiekę medyczną w której 3 lata trzeba czekać na wizytę u okulisty, szkoły rodem z dziewiętnastego wieku, sądy, które wypuszczają bandytów na wolność, a może policję która czai się w krzakach z radarem zamiast zamykać bandziorów…

Nie lubisz szkoły i swoich nauczycieli? Zawsze kiedy o nich piszesz mówisz o nich per nauczycielstwo?
A jak można lubić ludzi, którzy tylko czekają na to, że państwo da i podwyżkę i zmniejszy i tak już żenujący zakres obowiązków? Jedna z moich nauczycielek regularnie czytuje pismo Wróżka, wszyscy głosują na postkomunistów, regularnie spóźniają się na lekcje po piętnaście minut, nie starają się ich nawet porządnie prowadzić…

Narzekasz, że nauczyciele spóźniają się na lekcję?
To tylko obrazuje ich podejście do obowiązków jako pracowników szkoły. Może i jako uczeń się cieszę, że się raz czy drugi spóźnili, ale to tylko jako uczeń. Jako obywatel muszę po prostu stwierdzić, że ukradli oni mój czas i czas moich koleżanek i kolegów, okradli naszych rodziców z pieniędzy zapłaconych jako podatek, bo na pewno potem żadna z nauczycielek nie poszła do dyrektorki i nie powiedziała. Spóźniłam się na lekcję. Proszę potrącić mi za te piętnaście minut z poborów.

Nikt przecież by tak nie zrobił…
Nikt w prywatnej firmie by się nie spóźnił, bo za trzecim czy czwartym razem wyleciałby z pracy na bruk. A nauczycielstwo spóźnia się całkowicie bezkarnie i domaga się za to podwyżek. Uważam to za skandaliczne i dlatego trudno mi jest patrzeć ciepło na jakikolwiek element ciała pedagogicznego w moim liceum. Bo dziwnym trafem właśnie takie lewicujące i lewicowe nauczycielstwo wypuszczało jednak na świat bardzo prawicowo nastawioną młodzież. Może to odbywało się na zasadzie przekory i młodzieńczego buntu, ale to młodzi ludzie w mojej szkole byli elementem liberalnym i konserwatywnym, a nauczycielstwo zawsze czerwonym komunistycznym betonem. W latach pięćdziesiątych w mojej szkole zawiązała się patriotyczna organizacja piętnasto- i szesnastoletnich chłopaków i dziewczyn, która postanowiła idealistycznie porwać się z motyka na słońce i zwalczać komunistów. Kilkoro z nich chciało nawet wysadzić pociąg wiozący radzieckich dyplomatów i generałów. Zostali aresztowani i wywiezieni do więzienia na lubelskim zamku. Do tego samego więzienia, który był wówczas częścią niemieckiego obozu koncentracyjnego Treblinka i gdzie Niemcy zamordowali mojego pradziadka. Dostali kilkuletnie wyroki. Ale o tym dowiedziałem się od mojej babci, a nie od nauczycielstwa w liceum.

Gdybyś mógł to na kogo byś dziś zagłosował? Na SLD chyba nie?
Większości członków SLD należy się trybunał stanu za zdradę… Bardzo szanuję braci Kaczyńskich i nie wątpię w ich patriotyzm. Kiedyś gdzieś przeczytałem, że o ile większość polskich polityków wolałaby zostać dyplomatami Francji, Rosji, Niemiec albo Wielkiej Brytanii i tylko dlatego są polskimi politykami, bo nie mogą być francuskimi, rosyjskimi, niemieckimi czy brytyjskimi to bracia Kaczyńscy są polskimi politykami, bo to właśnie jest dla nich całkowicie satysfakcjonujące. Bardzo podziwiam ich patriotyzm, ale na pewno nie zagłosowałbym na nich ze względu na ich poglądy gospodarcze. Ich program Polski solidarnej jest programem Polski socjalnej, która sprawi, że Polska coraz bardziej będzie się pogrążała w lewicowej utopii, a gospodarka grzęzła w marazmie. Pod tym względem program partii Donalda Tuska jest nieco lepszy, ale to też nie jest mój ideał. Bo jak na razie Tusk więcej mówi niż robi. Dla mnie jest on człowiekiem całkowicie niewiarygodnym jako polityk. Tusk skupia się tylko na tym, żeby go wszyscy kochali, a niewiele robi dla Polski. Wolałbym, żeby zamiast redagował Fakt albo gra w piłkę zajął się konkretną pracą: spełnił obietnice wyborcze obniżenia podatków, zaczął prywatyzować koleje i górnictwo, zliberalizował przepisy…

Zagłosowałbyś więc na PO?
Nie. Nie zagłosowałbym. Dlatego, że w PO nie ma nikogo, kogo mógłbym nazwać polskim patriotą.

O SLD wolę nie pytać?
No, tak… O postkomunistach nie chcę nawet myśleć.

To może któraś z mniejszych partii? PSL, Samoobrona, Liga Polskich Rodzin? Demokraci?
PSL to parta ludzi, którzy nie mają jakichkolwiek poglądów, ale bardzo chcieliby rządzić. I zrobią wszystko żeby dostać kilka stołków. Samoobrona to populiści i ekspozytura SLD. Na LPR mógłbym się zastanowić, bo akurat patriotów tam nie brakuje, ale znów, podobnie jak w PiS, ich poglądy na gospodarkę to czerwony bełkot, który proponuje prosta drogę do Trzeciego Świata. O Demokratach mogę tylko powiedzieć tyle, że nie wiedziałem, że oni jeszcze istnieją… Chyba tylko w umyśle Adama Michnika.

Jakie są twoje plany na przyszłość?
A jakie może mieć plany szesnastolatek? Na razie chcę przetrwać liceum i zrobić maturę. Mówię przetrwać, bo straciłem już nadzieję, że się w tej szkole czegokolwiek nauczę. Potem pewnie pójdę na jakieś studia. Ale kompletnie jeszcze nie wiem na jakie. Mam jeszcze dwa i pół roku na podjęcie decyzji.

A kim byś chciał być w przyszłości? Z dziesięć albo dwadzieścia lat?
To raczej mało zależy od mojego chcenia czy niechcenia. Mój ojciec jest rolnikiem, albo jak się teraz ładnie to nazywa – producentem rolnym. I ja jako jedynak odziedziczę jego gospodarstwo.

Nie szkoda ci zmarnować swój talent do pisania i zostać rolnikiem?
Nie sądzę, żebym miał jakiś wybitny talent do pisania. Poza tym wejście Polski do Unii sprawiło, że chłopi teraz mnóstwo czasu poświęcają na pisanie. Wnioski, deklaracje, kwity, tona papieru… Każdy rolnik został teraz nawet kartografem z przymusu i raz na rok musi dla Unii narysować mapę swoich włości. Także od pisania się nie uwolnię…

Myślałeś już może o wydaniu swojego bloga jako książki?
Nie pierwsza się mnie o to pytasz… Nie, nie myślałem. Na razie nikt mi tego nie zaproponował. I raczej pewnie nie zaproponuje. Na pewno sporo jeszcze przede mną w tej kwestii. Na męską wersję Doroty Masłowskiej jakoś się chyba nie kwalifikuję. Nie umiem posługiwać się takim bełkotem stylistycznym jak ona. Piszę za prostym językiem bez ozdobników i zawijasów i nie sądzę, żeby mogło to zainteresować jakieś wydawnictwo, a teraz jest trend do pisania jak najbardziej koślawo i bełkotliwie. Nad tym cmokają wszyscy znawcy literatury.

Ale przecież codziennie tyle osób chce cię czytać?
No, to będą mogli mnie czytać na ekranie komputera. Albo wydrukować sobie kilka stron na domowej drukarce, choć osobiście myślę, że to zbytek zachodu.

Chciałam cię jeszcze zapytać o Andżelikę? Jak ona się czuję?
Teraz jest już nieźle. Mój przyjaciel Kuba o nią dba tak, że tylko pozazdrościć. Czasami nawet mam ochotę wpaść pod samochód… nie, żartuję… sam nie chcę i nikomu tego nie życzę. Andżelikę czeka najbliższy miesiąc w szpitalu, a potem dość długa rehabilitacja. A potem jeszcze dłuższy i boleśniejszy proces wyzwalania się spod wpływu rodziców.

Kila słów na zakończenie do fanów?
Nie, na razie nie mam jeszcze fanów i pewnie nigdy nie będę miał. A czytelniczkom i czytelnikom mojego bloga chciałbym podziękować za codzienne wizyty. Nabijajcie statystki. To miłe tak na nie patrzeć. A w ogóle to częściej komentujcie to co piszę… I zapraszam serdecznie na http://MojeLiceum.wordpress.com/...

Kochani, mimo zapewnień płynących z ust premiera Donalda Tuska, zaraz po objęciu urzędowania, o miłości, chęci budowania wspólnego domu w dialogu i zaufaniu, rząd i prominentni działacze PO przystąpili do bezprecedensowego ataku na Radio Maryja i dzieła przy nim powstałe.
Minister Barbara Kudrycka w pierwszym swoim wywiadzie po objęciu Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, bez podstaw w rzeczywistości, oznajmia, iż: przypatrzy się WSKSiM, czy nie łamie prawa, sugerując tym samym, że posiada wiedzę o jakichś nadużyciach, i podważając społeczne zaufanie do tej uczelni.
Ministerstwo Obrony Narodowej odwołuje na kilkanaście godzin przed uroczystością rocznicową Radia Maryja Reprezentacyjny Zespół Artystyczny Wojska Polskiego - dużo wcześniej umówiony, który występował u nas nawet w czasach rządów komunistów.
Ministerstwo Środowiska w osobie sekretarza stanu Stanisława Gawłowskiego natychmiast po objęciu rządów poleciło pracownikom resortu szukanie jakiegokolwiek pretekstu do wypowiedzenia zawartej zgodnie z prawem umowy z Fundacją Lux Veritatis na badanie zasobów i eksploatację wód geotermalnych w Toruniu.
Minister środowiska odwołał ze stanowiska prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej Mariusza Gajdę, wybitnego fachowca wyłonionego do sprawowania tej funkcji na drodze konkursu; odwołanego za to, że zgodził się na wydzierżawienie Zgromadzeniu Redemptorystów niewiele ponad jednego hektara nieużytków porośniętych chaszczami, leżących na obrzeżach Torunia.
Minister Julia Pitera zaraz po objęciu stanowiska, bez jakiejkolwiek podstawy realnej, insynuuje działania korupcyjne w związku z wydzierżawieniem tego hektara.
Lider PO w Lublinie poseł Janusz Palikot nawołuje do zniszczenia ojca Tadeusza Rydzyka i Radia Maryja nawet przy użyciu Kościoła. Nawet komuniści przed zamordowaniem księdza Jerzego Popiełuszki nie zapowiadali, że to uczynią.
"Gazeta Wyborcza" piórem stałego dyżurnego ds. Radia Maryja z Bydgoszczy, kiedyś asystenta posła AWS i PO, ujawnia, że minister nauki i szkolnictwa wyższego Barbara Kudrycka skreśliła z listy projektów kluczowych Programu Operacyjnego "Infrastruktura i Środowisko" WSKSiM w Toruniu. Radio i dzieła przy nim powstałe respektują obowiązujące w Polsce prawo. Umowy, które zostały zawarte z instytucjami państwowymi, powinny być dotrzymane bez względu na to, która partia tworzy rząd. WSKSiM podpisała preumowę z ministrem nauki i szkolnictwa wyższego i przystąpiła do działania, zlecając opracowanie dokumentów i projektów potrzebnych do realizacji wynikających z umowy inwestycji, co pociągnęło za sobą niemałe nakłady finansowe.
Działania, o których powiedziałem, przypominają totalitarne metody władz okupacyjnych. Z wyrazem miłosierdzia na twarzy dokonuje się aktów niszczenia. W tym ostatnim przypadku nie chodzi tylko o jedną uczelnię, i to w Toruniu, ale i o kilkadziesiąt innych polskich szkół wyższych, które przy złamaniu łacińskiej zasady mówiącej, że prawo nie działa wstecz, zostały wyeliminowane przez wprowadzenie zupełnie nowych kryteriów, których przedtem nie było, po to, by dla niepoznaki uderzyć w WSKSiM w Toruniu.
Minister nauki i szkolnictwa wyższego zamiast dziękować i wspierać za to, co robi się dla dobrego wykształcenia i wychowania młodzieży polskiej, stosuje w zamian kary i represje. Tak nie postępuje minister odpowiedzialny za młodzież polską, a jeżeli jednak działa w ten sposób, to znaczy, że jest nieodpowiedzialny albo - co gorsze - może wykonuje czyjeś polecenia.
To car Mikołaj I za patriotyczną postawę w Powstaniu Listopadowym z zemsty zlikwidował Uniwersytet Wileński. A naziści mordowali profesorów, komuniści zaś zamykali m.in. szkoły katolickie.
Może obecna minister pamięta, że przed kilku laty otrzymała na swoją uczelnię pałac od prezydenta Białegostoku pana Krzysztofa Jurgiela i duże pieniądze z pewnych źródeł na remont obiektu.
Pytam, czy nie obowiązuje rządzących Konstytucja Rzeczypospolitej, która mówi, iż "każdy obywatel polski jest równy wobec prawa"?
Pytam, czy wierzącym Polakom nie przysługuje dana im przez Boga godność i wolność? Dlaczego więc to dyskryminowanie i niszczenie?
Młodzież akademicka i ludzie dobrej woli traktują takie metody z największym oburzeniem. Tak jak w Polsce schładza się gospodarkę, tak wygasza się edukację na poziomie wyższym, aby Polacy, nie mając szans we własnej Ojczyźnie, zmuszeni byli do tułaczki i podejmowania najgorszych prac w obcych krajach. Wszystko jasno wskazuje na to, że tacy rządzący prowadzą do zniszczenia i odebrania Polakom nadziei.
Zwracamy się do wszystkich rodaków, ludzi dobrej woli w Ojczyźnie i na emigracji, informujcie o tym innych, zwracamy się do Was o pomoc w tej sytuacji, o modlitwę i konkretne działania. Nie podpowiadamy, jakie działania. Każdy, komu zależy na wolności, demokracji i dobru Ojczyzny, niech pomyśli, co czynić i niech czyni, niech nie będzie obojętny, ale czyni!!!

dyrektor Radia Maryja ojciec Tadeusz Rydzyk

W kazdym razie, co sie nachodzilam, to moje. I gdzies, juz teraz nie mam pojecia gdzie, w bocznej uliczce od bocznej uliczki bedacej baczna uliczka jakies nieduzej ulicy, znalazlam wlasciwy adres. To jeszcze nic nie wrozylo... Ulica, a wlasciwie ciemny, martwy zaulek, w ktorym wiatr zawracal, a smieci unosily sie na wysokosc pierwszego pietra, jak w amerykanskim filmie o Bronxie, sie zgadzala. Odnalazlam tez numer. Numer widnial nad blaszanymi drzwiami, jakie sie w supermarketach montuje, do tylnego wyjscia ewakuacyjnego. Na tych jakze eleganckich drzwiach wisiala jeszcze bardziej elegancka kartka z kolorowym nadrukiem, rodem z ink-jetowej drukarki, ktore wtedy moze jeszcze byly szczytem szczescia.

Nie pamietam, co bylo na tej kartce, ale wiem, ze nadgorliwy projektant uzyl chyba wszystkich rodzajow czcionek jakie posiadal, rowniez postaral sie o dynamike projektu nadajac kazdej literze inna wielkosc i inny kolor. Juz nie wspomne o przereklamowanym efekcie 3D. Word - wolna tworczosc. Nie pamietam tekstu, bo to chyba bylo nawet wogole nieczytelne. Jakis na wpol zdechly szyld, wiszacy nad drzwiami, szeptal do mnie "klub polski", wiec, z tylko mi dana spostrzegawczoscia, domyslilam sie, ze to TU.

Need I say more...? Oczywiscie, ze nie weszlam. Ze strachu. Ze wstydu. Zdegustowana do ostatniej nitki, opuscilam to miejsce i nigdy nie potem nie przyszlo mi na mysl, zeby wybrac sie do jakiegokolwiek polskiego klubu (choc zajrzalam, doslownie wsadzilam glowe w drzwi i szybko wyjelam, do polskiej restauracji, a wlasciwie baru, w brukseli). Moje zniesmaczenie musialo mnie pochlonac od stop do glow, bo potem na kazda wzmianke o "polonii", gdziekoliek i jakiejkolwiek, robilo mi sie niesmacznie. Nic nie poradze na to, ze widze facetow w srednim wieku, co drugi ma wasy i pija wodke przeklinajac co drugie slowo. Nie potrzeba do tego barow, na ulicy tez sie potrafia tak zachowywac. Czy bardzo sie myle? Prawda lezy po srodku.

Bylam w bibliotece polskiej w Brukseli, jest i polska szkola, bywalam w konsulcie, bywalam w polskich sklepach w Brukseli, bywalam na targach i imprezach promocyjnych Polski (oooo, to tez dluga i ciekawa historia, moze kiedys ja opisze, polskie stanowisko z bigosem i wodka w brukselskim hotelu... och!! przygoda, ze palce lizac!!) i tyle sie napatrzylam na ta "polonie", ze jeszcze bardziej przylozylam sie do integracji, zeby sie wtopic w tlum, zeby nikt nie musial za mna wolac "POLAK !!", bo jeszcze pare lat temu bylo to brzydkie wyzwisko, a nie okreslenie osoby pochodzacej z kraju typu Polska.

Bardzo ogolnikowe podejscie, wiem. Moja prywatna niemila wizja. Polonia to dla mnie zle kojarzace sie okreslenie. Wole przbywac wsrod Polakow w Polsce, niz wsrod Polakow za granica, tak juz mam. Nie potrafie opisac dlaczego, ale zauwazylam, ze Polacy polonijni maja inna, bardziej agresywna, (wyzwolona? wyzwolona z biedy??) mentalnosc od rodakow w domu. Moze ja tez sie tak zmienilam, trudno mi jest powiedziec, ale mam nadzieje, ze niewiele i nie na gorsze. Troche na pewno, co jest efektem doskonalej integracji; zdarzaja sie i tacy, ktorzy biora mnie za flamandke, a jak sie prawdy dowiedza, to pieja z zachwytu "Oooh! Gij spreekt zo goed vloms!!! Oohh! Gij zou da nie zeggen, hé!!!?!?!!!" Ale to juz inny temat, rownie rozlegly, o ile nie bardziej...

Dzisiaj debata Tusk - Kaczyński. Mówiąc obrazowo: żyd-pseudoliberał z sepleniącym akcentem ciągnący laskę Bartoszewskiemu versus żyd-kurdupel z przydużym brzuchem i moralnością UBeka(matki i kota brak).

I co tam panie w polityce? Ano fajnie: gospodarka idzie naprzód, nikt nie wyjeżdza, zarobki wysokie - na margaryne i chleb starczy do pierwszego. Dróg aż 500m - wiem bo spalałem tam tłuszcz uprawiając jogging z bratem i powiem Panu: oby tak dalej. W Izraelu tylko ostatnio nie byłem, bo mycka mi się gdzieś zapodziała. A taka była ładna, amerykańska. Uprzedze Pana: tą myckę dostałem od Busha. Co prawda ssobistość ta skarciła mnie ostatnio - powód był prozaiczny: za mało Polaków umiera w Iraku. Powiedział, że jeśli w najbliższym czasie to się nie zmieni to nici z wiz i współpracy. Czas więc znależć myckę i zmieniać Polskę !

Lejba Tuskstein nie gorszy: za naszych rządów, królu Jarosławie będzie o wiele, wiele lepiej. Naród wróci z emigracji by ulec dodatkowemu opodatkowaniu dochodów, dogadamy się z PSLem - problemu nie będzie. Oni nam gnojówkę wyleją na drogę a my rozmażemy ją nawet do Brukseli niczym asfalt na drogę. Jezdnia będzie a i po śliskim łatwiej pieniądz odpływa i wypływa - CBA nie wpuścicie - kto by się chciał taplać w gnoju, Jareczku. Co do wojsk wIraku to wiem, że ciężko mają żolnierze, bo sam uciekałem od wojska jak mogłem, chociaż kocham Polskę i oddałbym za nią życie. Znam więc doskonale realia tej misji.

Kurwa, i za kim tu głosować? Każdy obiecuje takie frykasy. Dba o nasze kieszenie, gospodarkę, wojska w Iraku mają się dobrze - długo pociągną przy takiej skali umierania od pocisków. Chyba pójdę się napić wódki a potem zagłosuje na najmądrzejszych w branży. Na złość Tuskom i Kalksteinom flaga Izraela nie zawiśnie w mym oknie. Właśnie rozpalam nią w kominku - czego i Wam Polacy zyczę. Aj Waj !

Ideał Polaka według Jarosława Kaczyńskiego. Wiek nieważny, załóżmy że po 30, zarabiający 600 zł miesięcznie, ukończył szkołę podstawową (dalej już się nie opłacało), wierzący w to, że ojciec Tadeusz Rydzyk jest jedynym słusznym katolickim kapłanem. Polak ten nie może też mieć własnego zdania, za prawdę powinien uznawać słowa premiera Kaczyńskiego. Poza telewizją państwową innej powinien się wystrzegać. Może mieć żonę, która pilnuje domowego ogniska i dwójkę/trójkę dzieci (zawsze też może mieszkać z matką i kotem). Ten smutny obraz, to niestety chyba najważniejszy plan Jarosława Kaczyńskiego. Próbował on już dzielić polaków od kampanii wyborczej w 2005 roku. Przeciwstawiając pojęcie liberalizmu, solidarnej Polsce. Niszcząc w ten sposób ideę liberalizmu, a przecież chyba każdy widział, że atakowano libertarianizm. Później atakowano prywatne media, ludzi wykształconych, oponentów politycznych przyrównywano do ZOMO, czy ostatnio premier (albo prezydent) zapowiedział, że nie ma miejsca w kraju dla osób bogatych. Wszystko to wydaje mi się naprawdę niezrozumiałe, ale nie pierwszy raz życie zaskakuje.

Premier Kaczyński nie chce społeczeństwa, gdyż istnieje obawa że nie będzie one wstanie ogarnąć wizji prezesa PiSu. Lepsza jest szara masa, która da się dowolnie kształtować. Będzie tak tańczyć, jak zagra jej „jedynie słuszny” rząd. Rozpoczęła się kampania w której wszyscy poza PiS’em to zło. Najlepiej jakby dało się wszystkie partie zdelegalizować. Ewentualnie nie wpuścić do Parlamentu. Wymarzona sytuacja dla JK & KL, która po nocach się im śni. Ciekawe ile brudów wyjdzie na światło dzienne, kampanie już teraz można zapewne podsumować jednym słowem: żenująca.

Każdy myślący i idący własną drogą obywatel winien się zastanowić czy takiej Polski chce, jaką proponuje PiS?

jestem Polakiem
nie uważam że homoseksualizm to choroba
jestem Polakiem
umiem się zachować jak pojadę za granicę
jestem Polakiem
mam dobre zdanie o Żydach i czarnoskórych
jestem Polakiem
znam języki obce
jestem Polakiem
przeczytałem w tym tygodniu książkę
jestem Polakiem
nie chodze co niedzielę do kościoła
i lubię urozmaicony seks
jestem Polakiem
obca jest mi nietolernacja
nie biję za inność
nie jeżdże samochodem
chodzę do galerii i do kina
nie kibicuję Kubicy i Małyszowi
nie wiem kto jest kto w serialach

jestem Polakiem?

tags: teraz polak

comments (1)

1. FS left...
Wed, 20-06-07 9:13 am

Jestes Polakiem i ja tez nim jestem. Pozdrawiam