Jesteśmy przeciwni wojnie ponieważ nie jest zgodna z duchem Chrystusa, a najważniejszym jest aby Jemu być wiernym. Jest to ważniejsze niż bycie Amerykaninem, ważniejsze niż posłuszeństwo wobec państwa.

Jesteśmy orędownikami niewierności amerykanizmowi. Zalecamy odmowę udziału w wojnie. Zalecamy strajk generalny wszystkich gałęzi przemysłu przyczyniających się do budowy machiny wojennej.

Nalegamy wszystkich katolików aby naśladowali Jezusa z Nazaretu w dążeniach do pokoju i miłości ludzkości.

Arcybiskup John O'Conner zajmuje się procesem beatyfikacyjnym. ]]> http://manobuso.wordpress.com/?p=216 Mon, 05 May 2008 17:12:22 +0000 vertok http://manobuso.wordpress.com/?p=216 Dzisiaj mija 69 lat odkąd Józef Beck, ówczesny Minister Spraw Zagranicznych, wygłosił najsłynniejsze chyba przemówienie w dziejach polskiego Sejmu.

Pokój jest rzeczą cenną i pożądaną. Nasza generacja, skrwawiona w wojnach, na pewno na pokój zasługuje. Ale pokój, jak prawie wszystkie sprawy tego świata ma swoją cenę, wysoką, ale wymierną. My w Polsce nie znamy pojęcia pokoju za wszelką cenę. Jest tylko jedna rzecz w życiu ludzi, narodów i państw, która jest bezcenną. Tą rzeczą jest honor.

Lubię takie punkty zwrotne. Wybierzesz skręt w lewo albo w prawo. I cofnąć się już nie można, zmieniasz historię.

Zastanawiam się często czy Beck był "generałem planującym poprzednią wojnę". To znaczy, na ile był świadomy odmienności nadciągającego konfliktu. I co by zrobił gdyby wiedział choć 10 % z tego co my wiemy dzisiaj o tej wojnie. Bo przegraną z Niemcami miał chyba wkalkulowaną w niebezpieczeństwo swojego zawodu. Ale porażki połączonej z eliminacją poważnych grup ludności raczej się nie spodziewał.
Gdybologia... choć ciekawa.

Tak Beck opisywał przygotowywanie przemówienia post factum:

Przygotowując to przemówienie, myślałem o Komendancie, który nieraz powtarzał: gdy człowiek ma przed sobą kilka dróg, gdy męczy się i waha i nie wie, którą wybrać - niech wybiera drogę honoru, ta zawsze będzie właściwsza.

Czy aby na pewno?

ŹRÓDŁO: Diamentowa Droga

"Chrześcijańska Polska jest odpowiedzią dla zagubionej ideowo Europy"

Kościół katolicki obchodzi dziś święto Zmartwychwstania Pańskiego, określane jako Święta Wielkanocne. Są one szczególnie radosne, ponieważ zmartwychwstanie Chrystusa jest symbolem Jego zwycięstwa nad grzechem i śmiercią, w którym chrześcijanie uczestniczą.

Do snu oczywiscie testy na prawko A i teoria jazdy na motorze :) :

Nie zaniedbujemy obowiązków studenta ...

Bike Board regularnie : :)

I sztuka perswazji sie znajdzie :

Oczywiscie jest i coś z fotografii :

Ostatnio duuużo gram w WoW'a. Nawet bardzo ;] I tak wszystko zaniedbuję, chociaż muszę przyznać, że dzisiaj trochę mamie pomogłam :D Tak to jest gdy w domu rodzice pracują, a my się 'uczymy'  :P Wszystko na ostatnią chwilę, więc dzisiaj troszkę sobie posprzątałam. Tylko jedno mnie dziwi... Czemu ten cały syf akurat mnie prześladuje? :P Gdziekolwiek jestem, tam jest bałagan. Mój pokój jest zawsze naj... najbrudniejszy :D Ech... A niby dziewczyny powinny sprzątać :P

W środę spodobało mi się nastawienie jednego z nauczycieli do Kościoła... W końcu... nie jestem sama :D Bo w sumie co ma chodzenie co niedzielę do kościoła, bezustanne modlitwy do wiary? ;< Można przecież wierzyć i wyrażać to na swój sposób, o! :D Takie coś jak kościoły, księża itp, to tylko zbędny wydatek kasy :P Można by ją wykorzystać w inny, lepszy sposób. Przecież gdyby to zlikwidowano, a wszystkie zyski oraz całą kasę włożoną w to wszystko oddano np. dla mnie... Byłabym zapewne najbogatszym człowiekiem na świecie, nawet we wszechświecie :D Chyba zacznę chodzić z tacą albo po kolędzie i zbierać kasę ;>

Oj tam, ale mam ważniejsze rzeczy na głowie niż takie pierdoły :P Idę grać, na razie :D Mam już 17lvl! Jupi! :P hehe

Naleśnik z dżemem truskawkowym czy naleśnik ze szpinakiem? Pięć naleśników z dżemem i koktajl bananowy, dzięki.

Pokój w którym dzisiaj obiadokolacjuję jest typowym studenckim pokojem - z samobójcami tudzież ćpunami na plakatach i pudłami z Ikei piętrzącymi się pokątnie. Tyle, że jest nieco bardziej dopieszczony i przytulny (ludzką czaszkę zamieszkującą którąś z szuflad pomijam w myślach koncentrując się na słuchaniu precyzyjnie dobranych słów, które są treścią ponad formę). Bo taka Rozmowa potrafi przyjemnie pobudzić impulsy pod kopułą i przetrzeć jakieś nowe szlaki. Nie jest takie ważne czy słowa dotyczą akurat kina latynoamerykańskiego, cytokinów czy kryzysu siódmego centymetra (tematy ciążowo-ślubne narzucają się ostatnio podejrzanie często). Ważny jest sposób interpretowania rzeczywistości, sposoby życia, przekraczanie granicy między koncepcją a kreacją i świadome kierowanie sobą. Nie to, żeby to dawało jakąś wielką kontrolę, nad tym co nas spotyka. Ale w ten sposób żyje się po prostu inaczej, dba się o swoją percepcję i można efektywniej wykorzystać posiadany czas.

Tak sobie myślę między omawianiem jednego bardzo dalekosiężnego planu, a opowiadaniu o upadkach bardzo niedalekiej przeszłości. Za mało czasu, żeby opowiedzieć cztery miesiące, ale wystarczająco, żeby obgdać plany dmuchnia laptopa. Ja tam wolę dmuchać sama, ale teraz zaczęłam myśleć, że dwie kobiety plus komp to może być ciekawa kombinacja. Tak sobie myślę odgryzając żelkowym miśkom łebki. Przynajmniej one mają problemy adaptacyjne z głowy.

Najmu pokoj na dny nebo týden ve Valencii ve Spanelsku.

Byt je v centru mesta. Vlakové nádrazí, autobusy jsou velmi blizko. Spolecná Koupelka, Living a Kuchyne. Pracka.

15 Euros za den/cloveka. Jestli prijedete s pritelem/kyni 20 Euros za den/2 lidi.

Jen cesi nebo slováci.

0034 693 46 00 04 - Vlad

Valencia, Ruzafa

W piątek zostałam na kilka dni całkowicie odcięta od świata. Padł mi drugi komputer. I to nowy komputer. Kupiony może półtora miesiąca temu. Moooooże. No super. W pierwszej chwili panika. W końcu jak ja mogę żyć bez komputera? Wszyscy wokół mnie wiedzą, że jestem uzależniona w kompa i netu. Ale jak widać nie mają racji. Bo do dnia dzisiejszego żyłam bez komputera i jakoś bardzo nie odczułam jego braku. Wręcz przeciwnie. W końcu miałam czas na wiele pożyteczniejszych rzeczy. Mogłam sobie spokojnie wyjść z domu wieczorem, nie przejmując się tym, że ktoś będzie coś ode mnie chciał na gg, że przyjdzie mail potwierdzający dokonanie zakupu w sklepie internetowym czy, że spadną statystyki na wordpressie czy gdzieś tam indziej. Miałam wreszcie czas na gruntowniejsze porządki w pokoju. Na rozmowę z rodziną.

Dzisiaj, kiedy dostałam z powrotem swój komputer (co prawda na razie ten stary - bez 2GB RAM-u, procka czterordzeniowego i najnowszych kart graficznych, muzycznych czy jakichś tam innych), nie wiedziałam co mam na nim robić. Jakoś tak... nie brakowało mi go. Miałam wiele planów związanych raczej ogólnie z moim życiem. I wcale do ich wykonania nie był i nie jest potrzebny mi komputer. No ale skoro już go mam to... no dobra... system wgrany. Sterowniki też. Net zainstalowany. Co dalej? Sprawdziłam pocztę. Zainstalowałam gg. Sprawdziłam co się zmieniło na wordpressie, epulsie i naszej klasie. W między czasie na kompie przybyło kilka programów takich jak Winamp. Wrzuciłam trochę muzyki. Ale myślami tak naprawdę byłam i nadal jestem gdzie indziej. Jakoś mi ten komputer do szczęścia wcale potrzebny nie jest. Potwierdzić to mogę tym co się wydarzyło wczoraj wieczorem. Cały dzień spędziłam w łóżku. Myślałam, że to przez brak komputera. W końcu uzależniona niby jestem od netu, więc co mam robić kiedy dostępu do netu brak? Ale wieczorem okazało się, że to nie komputera i internetu mi tak naprawdę brakowało. Stęskniłam się po prostu za pewną osobą. I dopiero wieczorem po naszym spotkaniu sobie to uświadomiłam.

Ale wracając do tych dziwnych zbiegów okoliczności, które ostatnio mają miejsce w moim domu... w ciągu dwóch miesięcy popsuły się telewizor, dwa komputery (w tym jeden nowiusieńki!!), telefon bezprzewodowy, odtwarzacz mp3, maszynka do mięsa, lampa się spaliła... wszystko podłączone do prądu. Dziwny zbieg okoliczności? Otóż najprawdopodobniej nie. Mój tata idąc tym tropem sprawdził napięcie w gniazdkach. 250 V. A ile powinno być? 230-240!! Że też ja akurat wtedy byłam zajęta składaniem mebli ;/ Zrobiłby się zdjęcie i można by dochodzić się o odszkodowanie od elektrownii. A tak lipa. Bo znów dziwnym zbiegiem okoliczności chwilę przed tym jak przyjechali panowie z elektrowni poinformowani o takowym zajściu przez mojego tatę, napięcie spadło do 240. I tak do dnia dzisiejszego się utrzymuje. Tak więc o odszkodowaniu za cały uszkodzony sprzęt można zapomnieć. Jak pech to pech. Bywa. Koszty naprawy musimy pokryć sami. Super. Zakup kamery zostanie przesunięty w czasie. Wyprawienie osiemnastki też stanęło pod znakiem zapytania.

A na koniec fragment piosenki usłyszanej dziś w radiu:

Dzisiaj uwierzyłam,
że do szczęścia mi wystarczy,
bym przy Tobie była,
byś codziennie na mnie patrzył.
Niby tak zwyczajnie,
Ale oczy mówią wiele.

Uwierzyłam znów

Ten blask,
który inni we mnie dostrzegają.
Niech trwa,
bo dotąd miałam go za mało.
Ten blask,
by zaistnieć potrzebuje Ciebie
Tylko mnie kochaj

Goya "Tylko mnie kochaj" 

Organizacja (Ruch) Krajów Niezaangażowanych posiada 118 państw członkowskich (dwie trzecie ONZ) stanowiących 55% ludności świata. Celem organizacji jest niezależność, niepodległość, jedność terytorialna i bezpieczeństwo krajów członkowskich we wspólnym wysiłku przeciwko imperializmowi, kolonializmowi, rasizmowi, Syjonizmowi, i wszelkim formom agresji, okupacji, dominacji, i hegemonii bloków mocarstwowych.

Izrael jest obecnie odbiorcą największej pomocy militarnej Stanów Zjednoczonych, jak El Salvador (republika Salwadoru) był dwie dekady wcześniej. Wynikiem Amerykańskich kombinacji w Ameryce Łacińskiej były ludobójstwo, tortury i opresja, z których region nie wygrzebał się do dziś dnia i będzie jeszcze długo lizał rany.

Ruch Krajów Niezaangażowanych:

The Non-Aligned Movement (NAM) is an international organization of states considering themselves not formally aligned with or against any major power bloc. It was founded in 1950s; as of 2007, it has 118 members. The purpose of the organization as stated in the Havana Declaration of 1979 is to ensure "the national independence, sovereignty, territorial integrity and security of non-aligned countries" in their "struggle against imperialism, colonialism, neo-colonialism, racism, Zionism, and all forms of foreign aggression, occupation, domination, interference or hegemony as well as against great power and bloc politics." They represent nearly two-thirds of the United Nations’s members and comprise 55 percent of the world population.

Cichy stuk filiżanki o talerz. Mały śmiech dziewczęcy, Henry Lee w głośnikach, garniturowe ramię Nicka Cave'a, dwudziestodwuiletnie dwie pary oczu od sześciu lat łowiące wśród tych samych wód zapatrzenia rzeczy najważniejsze, rzeczy niezbędne, sprawy magiczne i magią pachnące. Uśmiech na wargach, serdeczność w każdym centymetrze sześciennym skóry, przyjaźń wykwitająca w słowach, gestach, zaperleniach i łzach. Taka moc, która ponad teraz i zaraz, stawia zawsze i wszędzie.
Lubię te chwile, kiedy pukasz do drzwi, cichy o framugę paznokcia stukot, a ja biegnę w podskokach przez futryny, korytarze, zakręty dwa i już po chwili otwieram Ci serce i drzewa gestem zamaszystym, spragnionym, wyczekiwanym i wciągam Cię do świata mojego, świata pomniejszego, do ramion Twoich się garnę, ściskam najmocniej na świecie i naszą przyjaźnią buduję przestrzenie. Szybko każę Ci się rozbierać i fikać do pokoju, a w tym czasie wodę do wrzenia doprowadzam, ciastka po talerzach roznegliżam, łyżeczki cukrowe odmierzam i wpadając do Ciebie na styku kuchnienia i jeszcze przedpokojenia ostatniego w zdaniach krótkich, jednokrotnie złożonych maluję spis treści naszego spotkania, od słowa kocham, po ja pierdolę.
A potem siadamy do tej dusznej, posłusznej uczty i spijamy z brzegów filiżanek, odmierzanek cukrowość naszej obecności, kobiecości. Rozliczamy świat z jego grzechów i grzeszków, by potem go naprawić i zbawić, mnożymy powody i przyczyny, usprawiedliwiamy niewiernych, ratujemy zbrodniarzy, tłumaczymy morderców i staramy się zrozumieć wszystkie dupy wołowe tego świata.
Kiedy zaś zmierzcha się już zupełnie, a na Drogę Mleczną występują pojazdy marzeń i pragnień, to snujemy karocę z nitek zawirowań serc i oczu, która ma nas zawieźć w przyszłość do naszych Wymarzonych Domków - gdzie stary zegar kurantowy bije godziny, kawa parzy się na zawołanie, kot grzeje w nogach żelaznego łoża, ułani werbują, strzelcy maszerują, a na sznurkach suszą się codziennie prześcieradła. Gdzie tak służy za tak, a nie za nie, gdzie mleko spija się z podbrzusza a pełne piersi karmi promieniami słońca; gdzie w błocie przed szóstą rano brodzi się do malinowego chruśniaka, a wieczorem zasypia na werandzie w utajeniu znoju i pracy. Gdzie się kocha miłością prostą i wierną, a przez to wielką i jedyną.

Kochana, na nas te światy i przepierzenia gwiazd za Drogą Mleczną czekają. Za dzień, za chwilę.

abych to trochu rozved', budu lehce demonstrovat - e.g. třeba já osobně (taky jsem to na sobě vypozoroval) mám v pokoji právě strašněj chaos. předpokládám, že na pokojích, kde si můžete dělat co chcete a málokdo vám do toho kecá, se to pozná dobře. je tu bordel, a to všude, dokonce tam, kde trávim většinu času.. přibývá tu věcí, dokonce se tu hromadí doposud vám neznámé kusy nábytku a já přestávám vnímat. můj pokoj je mou hlavou, jeho řád a organizace podmíněná tou mojí "hlavní". nuže, máte-li chuť, zavítejte někdy do hloubi mého vědomí, přijďte na návštěvu. dokonce se domnívám, že tak můžete o vašich hostitelých zjistit mraky informací, co se ohledně jeho osobnosti týče.. a mě tu budou věci dál týdny ležet na jednom místě, a prach se tu bude hromadit do tý doby, než si v sobě urovnám to, čim teď procházim.

ba co víc, tahle myšlenka pro mě je natolik produktivní, že mi vnukla nápad na jedno zajímavý dílo (v grafických rovinách pochopitelně).

zażarta wojna o pokój trwa. Warszawa, listopad 2007r.

"Twoja strategia 'SEA' powinna być wzbogacona o 'L'. SEAL: Sabotaż, Edukacja, Areszt i... Lizystrata."

Dalej MBR klnie mężczyzn, którzy wszczynają wojny i ludobójstwa, "kosztujące życie nie tylko wyimaginowanych wrogów, ale również naszych synów, braci i mężów".

Nie wydaje mi się że wojny stanowią wyłączną domenę mężczyzn. Wystarczy wspomnieć przykład Hilary Clinton, którz już obiecała, że napadnie na Iran gdy zostaniem wybrana wodzem.

Zgadzam się jednak, że polityka jest zdominowana przez mężczyzn, co powoduje, że, istotnie, wojny są wywoływane przez tychże mężczyzn. Dodałbym też, że mowa tu, w przeważającej mierze o starych dziadach, i z tego też powodu nie wspominam o strategii Lizystraty. Nie sposób oczekiwać aby działała, gdy mężczyźni, o który mowa nie są już w stanie uzyskać erekcję.

I tu właśnie jest pies pogrzebany: jedynym sposobem zaspokojenia chuci starych zwyrodniałych ludobójców jest masturbacja nad masowym grobem.

Ludzkość przegrała. Zło triumfuje. Nic nie można zrobić aby zmienić staus quo.

Nic? A jednak jest Coś.

Nazwijmy to SEA - Sabotaż, Edukacja, Aresztowanie.

Sabotaż. Podczas drugiej wojny światowej Hitlerowcy zmusili miliony obywateli podbitych narodów do przymusowej pracy w fabrykach budujących machinę wojeną. Niewolnicy posiadający sumienie oddawali się sabotażowi. Gdziekolwiek pracowali czynili choćby najdrobniejsze usterki powodujące, że szala zwycięstwą mogła przechylić się na stronę Aliantów. Od budowy broni która nie działała, do części, które nie pasowały do maszyn wojennych, do szycia mundurów które nie pasowały na żołnierzy, itd. Sabotaż pomógł zwyciężyć Hitlerowców. Sabotaż może pomóc obalić machinę wojenną naszych rządów.

Edukacja. Jak ogólnie wiadomo, wojny są możliwe gdy pozwala na nie ogłupiałe i przestraszone społeczeństwo. Takim jest nasze społeczeństwo - niewykształcone i przerażone ponad wszelką miarę ("Ahmedinedżad pożre Twoje dzieci!"). To społeczeństwo głosowało na bandytów w 2004 roku, a więc w czasie gdy znane już były zbrodnie wojenne i nielegalność napaści i okupacji Iraku. To samo spłeczeństwo, nadal karmione propagandą gotowe jest udzielić poparcia zbrodniarzom do kolejnego ataku, tym razem na Iran. Wcale nie musi tak być. Wiemy przecież kim są owi przestraszeni i niewykształceni - to nasi sąsiedzi. Żyją wśród nas. Od nas zależy, czy będą nadal ogłupiani. Musimy zapukać do ich drzwi i edukować. Edukacja. Edukacja. I raz jeszcze Edukacja.

Areszt. W każdym społeczeństwie są czynniki, które z takich czy innych względów nie poddadzą się edukacji - tych należy aresztować, internować i nie dopuścić aby udzielili poparcia zbrodniarzom. Nawet kilka głosów poparcia stanowić może podstawy do legalizacji zbrodni. Musimy stawić czoła głupim i niebezpiecznym sąsiadom. Należy podejść odważnie, zanim będzie za późno i powiedzieć: Aresztujemy Cię za podżeganie do ludobójstwa. Dla takich ludzi jak ty nie ma miejsca w społeczeństwie.

Nie chcemy aby pedofile wprowadzali się na nasze osiedla. Gotowi jesteśmy zlinczować pedofila gdy dowiemy się że mieszka wśród nas, że jest naszym sąsiadem, że jest blisko naszych dzieci. Dlaczego pozwalamy aby ludobójcy mieszkali wśród nas? Przecież znamy ich - są to ludzie których znaczki wyborcze widzeliśmy na trawnikach przed ich domami. Nic prostszego jak pokazać im, że nie ma dla nich miejszca na naszym osiedłu, że nie ma dla nich miejsca w naszym społeczeństwie.

Nie zmienimy Świata udając się na weekendowy spacerek z transparentami. Zbrodniarze nauczyli się, że jesteśmy bezbronni, że nie potrafimy powstrzymać zbrodni słowami. Czas na czyny. Czas kopnąć machinę wojenną tam gdzie zaboli najbardziej: w przemysł i te jednostki, które udzielając poparcia zbrodniarzom pozwalają na legitymatyzację zbrodni.

Możemy zmienić Świat. SEA - Sabotaż, Edukacja, Aresztowanie. To działa.

Zbrodniarz wojenny, były minister wojny USA Donald Rumsfeld uciekł z Francji w obawie przed aresztowaniem. Podczas pobytu Rumsfelda we Francji, organizacje praw człowieka złożyły pozew sądowy o zbrodnie wojene i tortury dokonane z rozkazu tego zbrodniarza. Ambasada USA przeszmuglowała Rumsfelda z kraju. Aktywiści mówią: "Rumsfeld musi się teraz czuć tak jak czuł się Saddam Husejn gdy polowali na niego żołnierze USA". Przeczytaj artykuł (w j. ang.)

Cóż to za dziwny świat stworzyliśmy - świat w którym zwykli ludzie, tacy jak Ty i ja, musimy biegać za ludobójcami, ludobójcami których chroni państwo z funduszy pochodzących z naszych portfeli. Rumsfeld, Rice i pozostali mordercy cieszyć się będą z opieki służb specjalnych do końca swoich dni, podczas gdy protestujący wojny i ludobójstwa wrzucani są do więzienia, i sądzeni otrzymują wyroki, które limitują ich prawa obywatelskie i człowieka. Aresztowani w USA za udział w protestach przeciwko ludobójstwom w Iraku i Afganistanie otrzymują tzw "criminal record", który powoduje, że nie mogą podróżować za granicę (patrz protestanci z organizacji Code Pink nie wpuszczeni do Kanady), i nie znajdą pracy gdyż nikt nie zechce zatrudnić "kryminalistę."

Doprawdy pokręcony to świat. Ale, czy nie można go odkręcić?