Nog helpen zachte woorden
Die vallen in je ziel
En daar dan teder werken
Aan wat geholpen wil

Totdat de ijle klanken
In diepe rust verstillen
En opgaan in de leegte
Die je van binnen bent

Dan helpt jouw lege leegte
Die volheid blijkt te zijn
En kust de lege volheid
De pijn die er ooit was ...

Een man uit Temse heeft een klacht ingediend tegen een politieagent die zijn hond doodschoot. (...) De agent bezocht het gezin in Temse in verband met een onbetaalde verkeersboete.

De hond van het gezin, een Engelse bulldog, beet de agent in de woonkamer. De agent voelde zich bedreigd en trok zijn vuurwapen. De hond werd gedood met een nekschot. De agent hield uiteindelijk een kneuzing over aan de beet.

(...)

Nu is een nekschot misschien wat overdreven, maar ik weet niet wat ík zou doen als een hond mij in mijn woonkamer zou bijten. Da's een behoorlijk pijnlijke plek.

Het dichte dek bedekt me nu
En niets lijkt nu nog licht te zijn

De bliksem en het onweer
komen donderend dichterbij

Dan valt de eerste regen
uit wolk en mij en mij en wolk

Knipperend en met verdwaasde ogen,
Wimpers subtiel aaneengekleefd,

Zie ik de hemel opengaan
en plotseling
voel ik de zon
zie ik het licht

en ben ik
Thuis ...

Als hardheid hardheid antwoord geeft
Als haat het antwoord is op haat
Als deze mening ketst tegen die andere mening
En kilheid in ons doen geslopen is

Als weerstand daar verschijnt
Op plekken die zo kwetsbaar zijn
En mensen zeggen: "Dat is warmte"
Dan doet me dat zo vreselijk pijn

Weerstand is wat we niet begrijpen
Of accepteren of kunnen overzien
Weerstand is huilen zonder tranen
Uiting in kwaadheid of in angst, misschien.

Weerstand vertelt me dagelijks
"Ik weet het niet, blijf bij me"
En ik wieg elke ziel, steeds weer en weer en weer,
Totdat het Licht doorbreekt, steeds weer en weer en weer ...

Ik zal je niet vergeten
Ik mag je niet vergeten
En als ik je vergeet
Dan houd ik niet van jou ...

Als ik niet aan je denk
Als ik de pijn niet voel
Als ik gewoon weer doorga
Dan houd ik niet van jou ...

Als houden van betekent
Dat ik zoveel moet doen
En ook weer niet moet doen
Is dat dan echt wel 'houden van'?

Ik ben van 'houden van' gemaakt
En leef uit liefde voor
dat 'houden van',
dat helemaal niets van doen heeft
met wat ik doe en denk.

En soms is dat versluierd
door donkere gedachten
Totdat de wind die meeneemt
En mij in liefde kust ...

Ik ben vanavond -- tromgeroffel -- met m'n botten van mijn trap gedonderd. En nog geen klein beetje... En ik kan je verzekeren dat het geen deugd doet.

En dat het morgen meer pijn dan vandaag zal doen. Ik kijk uit naar de blauwe plek die daarvan komt. :-)

En neen, geen foto's!!

Jo: "Ik heb sinds 15u pijn in mijn borst als ik adem."
Ik: "Hmm ja ge klinkt wat kortademig, we zullen is naar de dokter gaan."
Jo: "Maar nee, dat gaat wel over. Ik zal morgen is langsgaan."
Ik: "Tut tut, we gaan vanavond. Ik ben er niet gerust in."

*Bij de dokter, om 20u*

Dokter: "Dit zijn alle symptomen van een spontane pneumothorax (= klaplong), dat komt wel vaker voor bij jonge slanke mannen. Ik raad u aan om vanavond nog naar de spoedgevallen te gaan, want 't zou weleens ernstig kunnen zijn."
Ik inwendig: *Aaaaargh paniek stress hij gaat doooooood!*

*Spoedgevallendienst H. H. Leuven, om 20u30, na een zeer stressvolle rit met mij aan het stuur*

Verpleegster 1: "We zullen eens een röntgenfoto maken."
Verpleegster 2: "De foto was oké, je hebt geen klaplong. We zullen je hart eens monitoren."
Verpleegster 3: "Je hart is perfect in orde. We zullen je bloed eens testen. Tot binnen een uur!"
Verpleegster 4: "We zullen eens ànder bloed nemen om te testen." *na 4 keer prikken* "Hmm ik krijg er niks uit. De andere arm eens proberen!"
Verpleegster 5: "Ik kom een dikke spuit met pijnstillers in uw bil zetten."
Jo, intussen helemaal doorprikt, was er niet goed van.

*23u15*

Dokter: "Hallo ik ben de dokter. Meneer, we hebben niets gevonden. Uw longen, hart en bloed zijn prima in orde. U bent volledig gezond. U mag naar huis. Kom morgen maar terug als het niet betert."

Jo is nu trouwens thuis, hij voelt zich wel beter, maar blijft ietwat kortademig... De druk in zijn borst is er trouwens nog steeds.

Ikke helemaal op van de stress, doodmoe en op een paar uur tijd een hele kilo afgevallen... En ik ben er nog altijd niet echt gerust in.

De stenen die de zee
voor mij heeft neergelegd
Vormen vanzelf de vormen
Die nodig zijn, voor nu

Totdat de zee weer neemt
wat nooit van iemand was.
Zoals we zelf ooit gaan
naar waar we nooit bestonden

Dag lieve kleine Sam,
dag kleine donderstraal
Je kwam als windgeruis
en ging als golvenschuim

De zee neemt al jouw vormen
mee naar haar diepste diepten,
zoals je mij steeds meeneemt
naar waar geen diepte is ...

Het 42ste is geverheropend (Houzee!) en dat geeft on de tijd om alle voorgangers van dit nieuwe fenomenale blog even kort tegen het licht te houden. Want zijn wij niet allen kinderen van God, en komen ons niet allen geruchten ten gehore over de aanval op de Efteling? Het begon, ik weet het nog goed, op het stamcafe van Geenstijl, zeg maar de moeder aller stamcafe's. Vele bans later waren daar het onvolprezen het42ste, een eiland, nog een eiland, een offensief, een pianobar, een stijlloosstamcafe, een ijsland, een onleuk zieklog en wat ik verder allemaal vergeet. Nicks kwamen en gingen, vriendschappen werden vetes, en herhalios herhaalden hun herhaalde aantijgingen van veelvuldig herhalen naar elkaar. Bans werden opgelegd, opgelicht en opgeheven, strafbankjes ingevoer en uitgefaseerd, en uiteindelijk bleven over: een jachtseizoen, een zeikwijvensite, en dus nu, HET 42STE! Een paradijslijk oord waarin iederen welkom is, behalve sommigen, zo heb ik mij laten vertellen. Hierbij wil ik, vanwege de grote opening, een handreiking van vrede doen richting hen, die wij vanuit de grond van ons hart het meest willen ridiculiseren, cq die zichzelf het meest ridiuliseren. Ik zal ze, in omgekeerd alfabetische volgorde, de revue laten passeren.

• Vlunk. Vlunk kennen we allemaal als een tere ziel. Een vriend, een maatje, altijd strijdend oor een betere wereld, tegen de onderdrukking van het proletariaat. Nooit te beroerd om een persoonlijk woordje tot je te richten, en dat tot in het hiernamaals te blijven herhalen. Vlunk, ik begraaf de strijdbijl. In je hoofd. En wens je de eeuwige vrede, op de eeuwige jachtvelden, alwaar ik je graag in je volgende leven zie terugkeren als manke bison.

• Jeen. Jeen-o-jeen. Wie kent haar niet? Wie heeft ze niet vermaakt met al haar vragen? De vragende vorm werd door jou herontdekt nietwaar? Het is niet eerder geweest dat er zo weinig informatie werd gegeven, en zoveel werd gevraagd, toch? Zou google inmiddels hebben geboden op de onvoorstelbare schat aan persoonlijke informatie die Jeen zo heeft verzameld? En zou ze inderdaad met het SSC willen fuseren, zoals ze met iedereen heeft willen fuseren? En weten jullie nog hoe een en ander in al die keren is afgelopen? En zijn we daar rouwig om, nu we met zijn allen het42ste ("voor ons, door ons") hebben? En hoe zou Jane haar teruglopende bzoekertsaantallen vinden? Zou het pijn doen? Jeen, wil je, als handreiking naar de eeuwige vrede, je site door het 42ste laten overnemen? En zal je niet tegenstribbelen als we je site gaan inzetten als opvanghuis voor Vlunk en def? En dat we je aanstellen als webmasterinnetje van de darkroom? En ben je het met me eens, dat we je zo een vreselijk god aanbod hebben gedaan, en dat alleen onvoorwaardelijke aanvaarding daarvan, tot ware vrede zal leiden?

Def. Ow defs. Ik zou je de vrede willen aanbieden. Maar je zou het niet snappen. Daarom bied ik je een linkje aan naar een online humorsite, zodat je voor elk van je "haha's" ook een reden hebt. Def, één complimentje maak ik: ik ken niet heel veel nicks die al die jaren zo consequent zijn gebleven. Elke keer dat ik iets van je probeerde te lezen, viel me op dat je in elke keer dezelfde stijl altijd weer hetzelfde te melden had. He-la-maal niets. Ga door met je goede werk, knul, en ook de Hemelsche Vrede zal over je komen.
Amen.

Vrijdagvoormiddag worden we verwacht in Maria Middelares om zijn tand te laten trekken. Dagje vakantie voor Milan, dagje vakantie voor mama. Maar veel vakantie zal er wel niet aan zijn.

Wel grappig, de tandarts maakte de afspraak in het ziekenhuis zonder effe bij mij te checken of dat wel paste... die ging er zonder meer van uit dat dat geen probleem is. 't Zal wel niet, morgen dagje verlof vragen, maar dat is niet voor iedereen zo. Gelukkig kan Herman ons uit de nood redden om tijdig daar te geraken, we keren dan wel met tram en bus en een dikke wang terug.

TUMDUMDUM!

[10 minutes from disaster] Ik heb zowat 7 kleedjes over mijn arm gedrapeerd. Ik wandel richting pashokje. Ik hang de kleren mooi aan de kapstokjes en ben ga hopeloos op zoek naar iets om mijn eigen kleding op te leggen. Ik leg deze uiteindelijk op de grond, wegens gebrek aan plaats. Ik haal het eerste kleedje van zijn hanger en de pas-rally kan beginnen.

[1 minute from disaster] Ik neem mijn favoriete kleedje. Dit zal mijn volgende aankoop worden, ik voel het al nog voor het ding rond mijn lijf heb gewikkeld. Ik steek mijn armen door de armopeningen en wil het kleedje over mijn hoofd trekken. Mijn oog merkt iets op. Het prijskaartje hangt verkeerd. Ik begin een beetje met het kleed te schudden met mijn armen nog steeds in de daarvoor bedoelde gaten.

[10 seconds from disaster] Ik begin heviger te schudden, want het prijskaartje wil maar niet in het kleed verdwijnen. Ik besluit dat ik misschien naar de andere kant moet zwieren.

[1 second from disaster] Ik zie het prijskaartje op me afkomen. Het bestaat uit zeer hard karton en heeft 4 scherpe hoeken. Ik zie één van die vier hoeken recht op mijn linkeroog afkomen. Mijn hersenen geven het signaal om het oog te sluiten ter bescherming.

[DISASTER] Het hersensignaal bereikt niet tijdig mijn oog. De scherpe hoek zit in mijn oog. PIJN. Véél pijn. Ik begin onmiddellijk te flippen en als een gekkin door mijn oog te wrijven. En te wrijven. En nog wat meer te wrijven. Mijn oog wordt een heuse waterval en mijn lichaam heeft duidelijk niet door wat er aan de hand is. Mijn neus begint de lopen en mijn hele gezicht loopt rood aan, zoals bij een hysterische huilbui. Mijn rechteroog kijkt verdwaasd in de spiegel naar hoe ik mijn linkeroog amper open kan houden en hoe de tranen eruit blijven lopen.

[10 minutes after disaster] De winkeldame klopt aan bij mijn pashokje. Of alles goed gaat. Ik denk dat zij denkt dat ik steel. Ik laat mijn kop zien, kwestie van vertrouwen te schenken. Ze kijkt me raar aan. Ik steek mijn hoofd terug in het hokje en zie dat ik er een beetje uitzie als een vrouw die net een nervous breakdown heeft gehad in het pashokje. Alles ging nochtans met de maatjes, hoor, mevrouw.

[20 minutes after disaster] Ik biecht de vrouw op dat ik het prijskaartje in mijn oog heb gehad. Pijn dat dat doet, ja, mevrouw. Maar het gaat wel. Het kleedje in kwestie moet ik niet hebben, want het was spuuglelijk. Ik koop uit dikke miserie een ander kleedje, want ik wil mijn oog niet voor niets verwond hebben. Mijn ogen zijn heilig, weet ik. Ik hou alles zo ver mogelijk uit de buurt van mijn ogen en zij zijn de main reason waarom ik geen make-up draag. Dingen moeten ver weg van mijn ogen blijven. VER WEG.

Of alles gaat? Ja, hoor. Alles gaat, zeg ik. Ik verga van de pijn. Ik zie niet meer scherp. Ik zet me op de trein richting gesprek bij F. Tijdens het gesprek kan ik me niet concentreren op de vragen van de twee vrouwen voor mij. Nee, mijn oog doet te veel pijn en de mevrouw die schuin tegenover me zit, zie ik amper. Alles is goed, overtuig ik mezelf. Het was een stom prijskaartje en mijn oog overleeft het wel.

[8 hours after disaster] "Het is te laat", zegt de dokter. Dat mijn oog beschadigd is. Dat het pijn doet en dat hij het weet. Zalf, pijnstillers/ontstekingsremmers en oogcompressen. De vliegtuigramp liet op zich wachten.

Drie kwart van de kankerpatiënten hebben last van matige tot ernstige pijnklachten. Dr. Guy Hans, medisch coördinator van het pijncentrum van het Universitair
Ziekenhuis Antwerpen (UZA), levert voor de eerste keer het wetenschappelijk bewijs dat kankerpijn te wijten is aan de aanwezigheid van een bepaalde chemische stof die sommige tumoren afscheiden. (Bron: ZorgKrant.)

De bedoelde chemische stof, endotheline-1 (ET-1) activeert de pijnzenuwen. Dit kan ertoe leiden dat kankerpatiënten ernstige pijn ervaren, ook al hebben ze maar een hele kleine tumor - wat altijd onverklaarbaar was omdat de tumor dan dus niet op bijliggende organen kon drukken. ET-1 wordt namelijk in zeer grote hoeveelheden uitgescheiden door de tumor. Op dit moment is er helaas nog geen geneesmiddel dat de werking van deze stof neutraliseert. Als dit middel er wel komt, in de toekomst, kan dit niet alleen de pijn bestrijden, maar ook de groei van de tumor verminderen - want ET-1 draagt bij tot de uitbreiding van de kanker. Het is dus te hopen dat dr gauw meer onderzoek komt, waardoor een middel kan worden ontwikkeld dat deze stof tegengaat.

Vannacht ben ik wakker geworden van de pijn, een klein onderzoek bracht aan het licht dat één kies de boosdoener was. Een kies met een knoer van een vulling. De pijn spreidde zich uit over heel mijn kaak. Een Dafalgan Forte bracht weinig of geen verlichting. Vanmorgen belde ik naar kwadrant -- de tandartsenpraktijk waar vriend Matthias vaste klant aan huis is -- maar daar zat de agenda vol voor vandaag. Ze zouden me terugbellen als er een gaatje vrijkwam. Ondertussen op aanraden van Natalie naar een andere tandarts gebeld maar die zijn agenda zat vol tot Pasen. Euh, wablief? Nog eens teruggebeld naar kwadrant en een geluk,er was een gaatje vrij gekomen.

Kwadrant is gehuisvest in een ruim, modern pand met 2 verdiepingen in de buurt van het Antwerpse stadspark. Ik had een afspraak bij tandarts De Peuter, what's in a name! Die man begon meteen op al mijn tanden te kloppen en in mijn tandvlees te prikken, auw! Een röntgenfotootje bracht aan het licht dat de verdachte kies niet ontzenuwd was en dat de zenuw met de tijd afgestorven was. De dode zenuw zorgde voor een ontsteking wat de pijn veroorzaakt. Er was ook een holte ontstaan tussen de vulling en de tand wat voor problemen zou kunnen zorgen. De tand ernaast had ook een gaatje wat bijna tot de zenuw kwam en die tand zou ook ontzenuwd moeten worden. Een bovenste kies had ook een gaatje maar die was reeds ontzenuwd.

Uiteindelijk zou er op zeker twee van de tanden een kroon geplaatst moeten worden, eigenlijk op de derde ook om perfect te zijn. Slik, 3 x 700 euro, reken maar uit. Nu was dit maar een snelle controle van slechts één kant. Ik heb een afspraak voor een grondige controle en 2 afspraken van telkens 1h5 uur om de 2 tanden te ontzenuwen. Ik hou mijn hart vast wat die grondige controle allemaal aan het licht gaat brengen. Ik ga mijn verlof dit jaar mogen opsouperen aan tandarts bezoeken vrees ik.

Nu is het antibiotica slikken en hopen dat die vervelende pijn snel wegtrekt.

Aan de andere kant moeten we ook God zoeken om die vergeving te onvangen. Misschien moet je ook wel mensen zoeken om vergeving te kunnen ontvangen. Blijf niet met die schuldgevoelens zitten. Blijf niet onder dat juk van verborgenheid zitten. Blijf niet met die innerlijke kwelling zitten want het lost echt niets op. Je wordt alleen maar beperkt in de volheid van de zegen die voor jouw bestemd is, voor zowel je ziel, geest en lichaam.

Vergeving is een genezende kracht die op verschillende manieren werkt. God vergeeft omdat Hij dat ook wil. Hij heeft je al vergeven, de dag toen Jezus stierf. Maar kan je die vergeving ook daadwerkelijk ontvangen? Misschien weerhoudt je nog iets.

Ten eerste moet je de belofte aannemen dat God je vergeven heeft, ongeacht je daden. God kijkt niet zoals de mensen kijken. Hij kijkt naar je hart in de eerste plaats. Hij kijkt in liefde.

Ten tweede is het ook belangrijk dat je de mensen rondom je vergeeft. Het probleem zit 'm soms in een klein hoekje. Je kan toch niet verwachten dat God de wens van je vergeving inwilligt wanneer je nog met een wrok tegen iemand anders zit. Natuurlijk zal God je vergeven, maar zorg ervoor dat je in je hart vergeving schenkt aan anderen rondom je.

De fouten die wij tegenover God doen zijn veel groter en veel meerder dan de fouten die mensen tegenover ons ooit zullen kunnen maken. Wij zijn mensen die soms de zonden van anderen uitlokken en hen er dan voor verwijten. God is een perfect en heilig en rechtvaardig God die alleen maar in Liefde reageert en het beste met ons voorheeft. Als Hij al die zonden die wij hebben gedaan, wil vergeven, waarom zouden wij dan geen vergeving schenken aan de mensen rondom ons.

Ik ben mijn baarmoeder dankbaar omdat het mij ooit -hopelijk- kinderen zal bezorgen. Maar zo eens per maand (of minder, als je -zoals ik- je pil weleens door durft te nemen)... wens ik dat ik er geen had.

Waarom kan een orgaan dat amper een vuist groot is (of dat werd me toch wijsgemaakt?) zoooooveel pijn doen?!

Die pijn is ook zo vreselijk verlammend! Geen enkele pijn houdt je lichaam zo in bedwang als menstruatiepijn... Nu ja, geen enkele pijn dat ik al eerder ervaren heb dan.

Pffff. Woensdag is het alweer voorbij...

Etiologie
Ischias wordt doorgaans veroorzaakt door de samendrukking van zenuwwortels die meestaal ontstaat door het uitpuilen van de tussenwervelschijven, onregelmatigheden in het bot (bv. osteoartritische osteofyten, spondylolisthesis), of een intraspinale tumor of abces. De samendrukking kan gebeuren binnenin de ruggenmergholte of de opening tussen twee wervels. Daarnaast kunnen de zenuwen ook samengedrukt worden buiten de wervelkolom, in het bekken of het zitvlak. De zenuwwortels die het meest getroffen worden zijn L5-S1, L4-L5 en L3-L4.

Symptomen
De pijn straalt langs de ischiadicus-zenuw heen, meestal in de richting van het zitvlak en de achterkant van het been tot onder de knie. De pijn is meestal brandend, schietend of stekend. Het kan met of zonder pijn in de onderrug voorkomen. Het Valsalva-manoeuvre kan de pijn verergeren.

De samendrukking van zenuwwortels kan sensorische en motorische of –en dat is de meest objectieve bevinding- reflectorische gebreken veroorzaken. Een hernia aan de L5-S1 wervelschijf kan de achillespeesreflex beïnvloeden, terwijl een L3-L4 hernia de kniereflex treft. Een gestrekte been kan naar beneden uitstralende pijn veroorzaken wanneer het in een hoek van 60°, en soms minder, wordt opgeheven. Bij ischias is dit gevoelig. Pijn die door het been in kwestie straalt wanneer het andere been opgeheven wordt (gekruist opheffen van het gestrekt been) is meer eigen aan ischias.

Diagnose
Ischias kan herkend worden door de karakteristieke pijn. Wanneer er een vermoeden is dat de patiënt aan ischias lijdt, moeten de zintuiglijke gewaarwording, de kracht en de reflexen worden getest. Indien er neurologische gebreken zijn, of wanneer de symptomen aanhouden voor langer dan 6 weken, zijn het nemen van röntgenfoto’s en het uitvoeren van elektrodiagnostische onderzoeken noodzakelijk. Structurele afwijkingen die ischias (én wervelkanaalstenose) veroorzaken kunnen het nauwkeurigst opgespoord worden met MRI- of CT-scans. Elektrodiagnostische onderzoeken kunnen de aanwezigheid en de graad van de samendrukking van de zenuwwortel bevestigen en kunnen die aandoeningen uitsluiten die ischias nabootsen, zoals polyneuropathie en het vastzitten van zenuwen. Deze studies kunnen helpen bij het bepalen of het letsel één of meerdere zenuwvlakken omvat en of de klinische bevindingen overeenkomen met de afwijkingen die de MRI-scan aangaf. (Dit is vooral waardevol vóór een chirurgische ingreep).

Ik kan haar alles vertellen
Ze snapt wat ik bedoel
Ik kan het niet uitleggen
Ze weet hoe ik me voel

Zij is voor mij het licht in het donker
De stem als ik de weg kwijt ben
Ik ken haar nog niet zo lang
Maar het lijkt alsof ik haar al eeuwen ken

Zij respecteert mij
Ik respecteer haar
Ik voel iets speciaals
Maar...

Soms wordt ze zo snel boos op mij
Dan voel ik me niet fijn
Dan voel ik me vervelend
In mijn hart doet dat zo'n pijn

Zaterdag dan weer helemaal geen last, perfecte timing van schijnbaar genezen want hip hoi, dan konden we toch naar Reverze! Oh, wat een toeval dat we daar maagkrampen kregen (van de safety-pijnstiller) en de volgende dag bijna niets konden zeggen...

Nu is het dinsdag, ik heb het gevoel, net als gisteren, dat heel mijn mond ontstoken of aangetast is, maar ben het kotsbeu om pijnstillers te nemen... Ni tof :(

Hopen dat er geen ontsteking is en proberen niet te praten zei men pa.

Das efficiënt!

Als wat ik over jou
aan mij vertel
mij goed doet,
dan noem ik jou
mijn vriend

Als wat ik over jou
aan mij vertel
mij pijn doet,
dan noem ik jou
mijn vijand

Als ik,
geholpen door mijn vriend en vijand,
alles aan mij verteld heb,
alles omarmd heb,

Dank ik mijn vriend,
die mij laat zien
waar ik in mij van houd

Dank ik mijn vijand,
die mij laat zien
waar ik in mij voor wegloop

En realiseer ik me
dat vriend en vijand
in mij zijn
totdat zij
samen
zijn ...