Acizane kanaatim Kur’an okuma tam manâsıyla bilinmiyor. Onun için bu meselenin çok ciddi olarak ele alınması gerekir. Çünkü Kur’an’ı kaide ve kurallarına uygun şekilde okuma onu içte duyma, manâ ve muhtevasına vakıf olma, derinliklerine nüfuz edebilme kadar önemlidir.

Elfaz maâninin kalıbıdır (Lafızlar, ibareler manâ ve muhtevanın kalıbıdır). Kalıp bozuk olunca manâ sıkışıp kalıyor ve derinliklerine nüfuz edilemiyor. Mesela, kendi adıma Kur’an dinlerken yanlış okumalar karşısında ruhumda ihtilâç hasıl olduğunu, konsantrasyonumun bozulduğunu, manânın derinliklerine inmekten uzaklaştığımı rahatlıkla söyleyebilirim. Bende böyle olduğu gibi Kur’an'ı tam bir konsantrasyonla duyarak, hissederek dinlemek isteyen herkesin ruhunda da aynı türden ihtilâçların olacağı muhakkaktır.

Evet, Kur’an’ı Allah’ın (c.c.) Cebrail aleyhisselam'a, Cebrail’in İnsanlığın İftihar Tablosu'na veya Efendiler Efendisi'nin sahabeye okuduğu gibi okumak gerek. Cebrail (aleyhisselam) Allah Rasülü (sallallahü aleyhi vesellem) ile, "Kur’an nazil olduğu şekliyle korunuyor mu, doğru eda ediliyor mu?" diye her sene mukabele ediyordu. Bu açıdan hadiseye bakınca mukabeleye "test etme" de diyebiliriz. Bunun bize verdiği ehemmiyetli bir mesaj olsa gerek.

İsterseniz bir benzetme yapalım; namazı duyma, her rüknünü vicdanında hissederek kılma, O’nun huzurunda bulunduğunun şuurunda olma çok önemlidir. Ama bunun yanında namazı namaz yapan rüku, secde, kıraat, kıyam, teşehhüd gibi zahiri erkâna riayet de şarttır. Kur’an’ı tilavet kaidelerine riayet ederek hakkıyla okumayı da namazın zahiri erkanı gibi değerlendirebilirsiniz.

Kur’an’ı doğru okumak için üç şeyin çok önemli olduğunu söyleyebilirim. Birincisi; bir fem-i muhsinin (okuyuşu düzgün bir hoca) rahle-i tedrisine oturma.Yani mutlaka işin uzmanından ders alma. Kur’an okumak sadece harfleri bilmek değildir. Ben kendi kendime Fransızca öğrenmiştim; öğrenmiştim ama nasıl konuşuyordum Allah bilir. Bir ara İngilizce de çalıştım. Bir gün Rahmetli Tuzcu Cahid Bey bana "Hocam! Türkçe gibi İngilizce konuşuyorsun." dedi ve ben o gün İngilizce öğrenmeyi bıraktım. Harf ve kelimeleri aslına uygun şekilde telaffuz ancak işin uzmanının önüne diz çökmekle öğrenilir. İkincisi; talim esnasında doğru telaffuz için insanın kendini zorlaması. Mesela mahâric-i hurufa (harflerin mahreçleri) çalışırken bizim kıraat hocamız kendisini ve bizleri çok zorlardı. Mesela, “Dat” harfini gösterirken parmağını damağına koyardı. Bu ilk bakışta tekellüf gibi görünse bile belli bir müddet sonra alışıyor insan. Ve üçüncüsü, kulak dolgunluğu. Bu da Kur’an’ı tekellüfsüz okuyan hafızları çok dinlemekle olur.

Malesef biz doğru düzgün Kur’an-ı Kerim okumayı unutmuşuz. Hatta İmam Hatip’lerde ve İlahiyatlarda bile bu eğitim insanımıza tam tekmil verilemiyor. Kur’an Kursları ölçüsünde verilemiyor desem kimse bana alınmasın.

Bu faslı Hafız Münâvi’den nakledilen bir vak’a ile kapatalım : “Bir genç hafızlığını ikmal ederken hemen her gün sabahlara kadar uyumayıp Kur’ân-ı Kerim’i hatmediyor. Ertesi gün de tabii olarak hocasının karşısına rengi solmuş, benzi sararmış olarak çıkıyor. Hem maddî hem de mânevî açıdan kendisine mürşid olabilecek kapasitede olan hocası bu durumun sebebini onun ders arkadaşlarına soruyor. Onlar cevaben: 'Üstadımız, bu talebeniz hemen her gün sabahlara kadar uyumayıp, Kur’an-ı Kerim’i hatmedip duruyor.' diyorlar. Üstad, talebesinin Kur’ân-ı Kerim’i böyle okumasını arzu etmediği için bir gün onu karşısına alıyor ve: 'Evlâdım! Kur’ân indiği gibi okunmalıdır. Bugünden itibaren sen Kur’ân’ı, şu ana kadar okuduğun gibi değil de beni karşında farzederek, dersini bana takrir ediyormuşsun gibi oku.' tavsiyesinde bulunur. Genç gider, hocasının tavsiyeleri çerçevesinde o gece Kur’ân-ı Kerim'i okur ve sabah hocasının huzuruna geldiğinde, 'Efendim bu gece ancak Kurân-ı Kerim’i yarısına kadar okuyabildim' der. Üstad, 'Pekâlâ, bu gece de Kur’ân- Kerim’i doğrudan doğruya Rasûl-ü Ekrem'in (sallallahu aleyhi vesellem) huzurunda okuyor gibi oku!' emrini verir. Talebe "Kendisine Kur’ân nazil olan Zât’ın huzurundayım, doğru okumalıyım" düşüncesiyle o gece Kur’an’ı daha dikkatli tilavet eder. Ertesi gün üstadına Kur’ân-ı Kerim’in ancak dörtte birini okuyabildiğini belirtir. Üstadı talebesindeki terakkiyi görünce, bir mürşidin müridinin dersinin arttırması gibi, 'Bugün o emin melek, Cibril’in Resûl-ü Ekrem (sallallahu aleyhi vesellem)’e tebliğ ettiği anda dinliyor gibi oku!' der. Talebe ertesi gün: 'Vallâhi üstadım, bugün ancak bir sûre okuyabildim.' der. Üstad son adımı atar: 'Evlâdım! Şimdi de onu, binlerce hicabın verasında bulunan Mevlâ-yı Müteal’in huzurunda okuyor gibi oku! Düşün ki, okuduğunu Allah (c.c.) dinliyor, senin için indirdiği kelamını senin ile mukâbele ediyor.' Talebesi ertesi gün ağlayarak üstadının karşısına gelir: 'Üstadım, “Elhamdü lillâhi Rabbi’l-âlemîn. Errahmanirrahim. Mâliki yevmi’d-dîn” dedim. Ama “İyyake na’büdü” demeye bir türlü dilim varmadı. Çünkü “Sadece Sana kulluk yaparım” diyeceğim; diyeceğim ama ben o kadar çok şeye kulluk yapıyorum ve o kadar çok şey karşısında serfürû ediyorum ki, O’nun karşımda hazır ve nazır olduğunu mülahazaya alınca 'iyyake na’büdü'yü aşamadım.' der."

Hafız Münâvi, bu gencin fazla yaşamadığını bir-iki gün sonra vefat ettiğini kaydeder. Onu bu seviyeye getiren o bilge ve mânâ eri üstad, gencin mezarının başında onun ahvalini müşahade ederken, delikanlı hocasının duyabileceği bir sesle, “Üstadım, ben hayyim (hayattayım). Hayy u Kayyum olan Sultanlar Sultanı'nın huzuruna vardım ve hiç hesap görmedim.” diye konuşur.

Bu menkıbeyi nakletmekle "Bu ölçüler içinde Kur’an’ı okumuyor veya okuyamıyorsanız onu okumayın!" demek istemiyorum. Fakat şu da unutulmaması gereken bir hakikat ki ruhumuzda inkılâplar meydana getirmeyen Kur’an’ın ferdî ve içtimaî hayatımızda müessir olacağı düşünülemez. Biz Kur’anla değişebilmeli, O’nun ufkuna yönelebilmeli, O'nu kendi derinlikleriyle duymalıyız ki O da esrarını sinelerimize boşaltsın.

Keşke çeşitli vesilelerle bir araya gelindiğinde çok değil bir on dakika bu işe ayrılsa; ağzı düzgün bir kişi talimde bulunsa; bilenler bilmeyenlere talim etse; birebir mukabele şeklinde Kur’an okunsa.

Kaynak: Kırık Testi (www.herkul.org) M.Fetfullah Gülen

“O kışı anne ve babasının yanında geçiren Said, bir gece rüyasında kıyametin koptuğunu görür. Bu esnada Peygamberimiz’i ziyaret etmeyi arzu eder. Peygamberimiz’i nasıl ziyaret edeceğini düşünürken, gidip Sırat Köprüsü’nün başında beklemek hatırına gelir. Bütün insanların oradan geçeceğini düşünür. Peygamberimiz de geçerken ziyaret edip ellerini öperim, diyerek gider ve Sırat Köprüsü’nün başında bekler. Orada bütün peygamberlerle görüşür. Ve onların ellerini öper. Nihayet son peygamber Hz. Muhammed’in ellerine kapanır. Ve O’ndan ilim talep eder. Hz. Peygamber: ‘Ümmetimden sual sormamak şartıyla sana Kur’ân ilmi verilecektir.’ diye müjde verir.”

Bana Niçin Öfkeleniyorsunuz?

Mehmet Şevket Eygi

Bir partilinin hacca gitme arzusuna alaycı bir üslupla, "Boş ver, Araplara para kaptırma" diye karşılık veren CHP'li Sav’ı partisinin vekilleri korurken, Sarıgül karikatür krizini hatırlattı...

Elmadağ Belediye Başkanı’nı ziyareti sırasında yanına gelen partili Mustafa Ünal'ın hacca gitme arzusu ile ilgili sözlerine alaycı bir üslupla, "Boş ver, Araplara para kaptırma" diye karşılık veren Sav’ın; Ünal’ın “80’e geldim. Bir ayağım çukurda…” şeklindeki sözlerine ise aşağılayıcı bir ifadeyle “Bakarsın orada Muhammed bırakmaz seni, buraya göndermez. Onun için sen yine şey yapma” cevabını vermesine yönelik tepkilerden en anlamlısı “Bu, karikatür krizinden de kötü bir olay” diyen Şişli Belediye Başkanı Mustafa Sarıgül’e aitti.

SARIGÜL: CHP’NİN HALKI NEDEN KAYBETTİĞİ ANLAŞILIYOR

Konu hakkında görüşlerini almak istediğimiz CHP’li milletvekilleri, Sav’ın çirkin sözleri hakkında konuşmak istemediklerini belirtirken; Şişli Belediye Başkanı Mustafa Sarıgül’den çok sert tepki geldi.

“Çok önemli bir konu bu. Görüntüleri izledim, çok büyük saygısızlık” diyen Sarıgül, olayın Türkiye içinde yaşanması hasebiyle ‘Danimarka’daki o saygısız karikatüristin yol açtığı karikatür krizinden daha büyük bir olay’ olduğunu söyledi. Sarıgül, şöyle devam etti: “Böyle bir şey olamaz. Bir partinin genel sekreterinin inançlara saygı duyması lazım.
Yok, ‘giderse Araplara para kaptırırmış’ yok (hâşâ) ‘Muhammed belki bırakmazmış, orada tutarmış’. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed’i bu şekilde ağzına alması kabul edilemez. İnançlarımızı hakir görmek ve inançlarımızla dalga geçmekten başka bir şey değil bu. Bunu şiddetle kınıyorum. Cumhuriyet Halk Partisi’nin neden bir türlü ilerleyemediği
de bu şekilde daha iyi gözüküyor. CHP’li yöneticiler, halk ile aralarına ördükleri yapay duvarı daha da yükseltme gayretindeler.
Bilinçsiz, bilgisiz ulu orta söylenen sözler yurttaşlarımızı partiden soğutuyor. CHP halkın partisidir. Halkın olduğu yerde inançlar da vardır. Halkımız inançlarıyla, kültürüyle bir bütündür. İnançlar ve kültür ortadan kalkınca halk diye bir şey kalmaz. İnançlara saygısızlık halka saygısızlıktır. Oyların neden bir türlü yükselmediği, giderek azaldığı işte ortadadır. Bunu söyledikten sonra yarın halkın önüne çıkıp, ‘Artık bizim de inançlarımız var’ falan diyemezsiniz. CHP Genel Sekreteri’nin bu sözleri şaka yollu bile olsa söylemiş olması büyük bir gaf ve büyük bir talihsizliktir. CHP, halkımızı, bu yöneticiler yüzünden kaybediyor. Yazık.”

CHP’LİLER, SAV’IN KENDİNİ ELE VERMESİNE ŞAŞIRDI

Partililerde ise yüksek siyasi tecrübeye sahip olan Önder Sav’ın kameralar önünde iç dünyasını ele verme gafletinin şaşkınlığı yaşanıyor.

Sav’ın
Türkiye’nin en deneyimli siyasetçilerinden biri olduğuna vurgu yapan CHP Genel Başkan Yardımcısı Yılmaz Ateş, muhabirimizin hatırlattığı olay karşısında şaşkınlığını gizleyemeyerek önce herhangi bir hedef gözeterek konuşmadığı tahmininde bulundu, görüntüleri hatırlatmamızdan sonra ise “O an için ağzından istemediği bir söz çıkmış olabilir” dedi.
Ateş, “Özellikle dinî konularda son derece duyarlı bir arkadaşımız. Doğrusu ben de Elmadağ’da olmadığım ve görüntüleri de izleyemediğim için bir şey diyemiyorum, ama herhangi bir şeye karşı söylemiş
olabileceğini zannetmiyorum. Çünkü Sav’ın dinî konulardaki hassasiyetini biliyorum. Kendisine sorarsanız daha iyi olur. O an için ağzından istemediği bir söz çıkmış olabilir ama Önder Bey hem deneyimli bir siyasetçi hem de toplumumuzun değer yargılarına son derece saygılı biri. Önder Bey insanları alaya alan biri değil” diye mazeretler
üretmeye çalıştı. (Vakit)

A

Ezelhan ÜSTÜNKAYA'nın haberi

Konu ile ilgili CHP Genel Başkanı Deniz Baykal'a "Mustafa İnal'ı çok uzun yıllardır tanıyorum. Kendisine takıldım sadece. Ben ne diyeceğimi ne dediğimi bilmez miyim?" bilgilendirmesi yapan Sav, partililere ise cep telefonları ile tek cümlelik mesaj geçmeyi tercih etti.

Sav, mesajında, İnal'dan "yakın dostum" diye söz ederken, diyalog için "sohbet" benzetmesi yaptı. Baykal'a yaptığı bilgilendirme, kamuoyuna yansıyan Sav cep telefonu mesajında "Önder Sav, Elmadağ'da yakın dostu İnal ile yaptığı sohbet konusunda hiçbir gazeteciye herhangi bir açıklama yapmamıştır" demekle yetindi.

Tek cümlelik SMS’le açıklama

CHP'yi sıkıntıya sokan olay, cumartesi günü Genel Sekreter Önder Sav'ın Elmadağ ilçe örgütüne yaptığı ziyaret sırasında yaşanmıştı. Olayın basına yansıması üzerine parti yönetimi yanlış anlama olup olmadığını araştırdı ancak haber sitelerine kamera kayıtlarının düşmesi tartışmanın boyutunu değiştirdi. Olay, Baykal'a iletildi. Baykal, olayın aslının Sav'a sorulması ve kendisine bilgi verilmesi talimatı verdi. Sav, "Mustafa İnal'ı çok uzun yıllardır tanıyorum. Kendisine takıldım sadece. Ben ne diyeceğimi ne dediğimi bilmez miyim? Orada kamera olduğunu da fark etmedim" bilgilendirmesi yaptı.

Baykal’a ‘Görevden al’ çağrısı

Tartışma yaratan diyaloğun ardından, kamuoyundan Baykal'a yönelik olarak "Sav'ı görevden al" ve "Sav özür dilemeli" talepleri geliyor. Ancak Baykal'ın Sav'a yönelik tasarrufa gitmesi beklenmiyor. Kurultay öncesi de örgüt ve bazı yöneticiler, Sav'ın değiştirilmesi yönündeki talepleri Baykal'a iletmiş, CHP lideri, tüm tepkilere rağmen Sav'ı savunarak, yeniden genel sekreter olarak görevlendirmişti.

Bugün

ZAMAN gazetesinde (internet, 18 Nisan 2008) okudum. Başlık şu: “Vâizelerden Kutlu Doğum Konseri”. Tafsilatı:

— İstanbul Müftülüğü Türk Tasavvuf Musikisi Kadınlar Korosu, Kutlu Doğum Haftası münasebetiyle özel bir konser vermiş. Koro elli kişilikmiş.

— Peygamber sevgisini ilahî ve kasidelerle anlatan kadın korosu izleyenler tarafından büyük ilgi görmüş. Konserde duygulu anlar yaşayan İstanbul Müftüsü Mustafa Çağrıcı, başörtülü bayanların konser vermesinin medya tarafından eleştirilmesinin çok yanlış olduğunu söylemiş.

— Çağrıcı, “Dininin buyruğu olarak giyinmiş başörtülü kadınların konser verdikleri için eleştirilmeleri çok büyük haksızlık...” diye konuşmuş. Müftülük kadınlar korosu, sınavla alınmış ve özel olarak yetiştirilmiş 50 vaize ve Kur’an öğreticisi kadından oluşuyormuş.

— Müftü Mustafa Çağrıcı, din ile sanatın ikiz kardeş gibi kabul edilmesi gerektiğini beyan etmiş. İstanbul’un ilk ve tek bayan müftü yardımcısı Kadriye Erdemli, müziğin İslâm’ın her alanında var olduğunu belirtmiş, Kadriye Erdemli, “Ezan zaten kendi başına müzikli bir tebliğdir” demiş.

- Kadriye hanımdan başka bir inci: “Yıllar boyu İslâm, müzikle gönüllere kazınmıştır.”

“...Yukarıda anlattığım hadiseyi Kitabullaha, Resulün sünnetine, fıkha, şeriata bağlı bir Müslüman olarak protesto ediyorum...’’

1. Başları örtülü de olsa vaizelerin ve kadın Kur’an öğretmenlerinin erkeklere konser vermeleri dinimiz tarafından yasaklanmış ve haram kılınmıştır.

2. İstanbul Müftülüğü 1400 yıllık İslâm tarihinde görülmemiş böyle bir bid’ate imza attığı için büyük bir günahı irtikab etmiş, korkunç bir “dinde yenilik ve dinde reform” kapısını açmıştır.

3. Bu yapılan Kur’an’a, Sünnete, icma-i ümmete, Şeriata, fıkha, ahlâk-ı islâmiyeye, tasavvufa ve tarikata aykırıdır.

4. Yakın tarihlerde, rakı içip demlenen bir Dede, kadın ve erkek semazenleri birlikte döndürmüştü.

5. Zaman gazetesini, bu haberi övücü bir üslupla verdiği için kınıyorum. Böyle bir şey dine uymaz.

6. Ankara Diyanet İşleri Başkanlığı bu bid’ati derhal önlemeli, erkeklere konser veren vaizeler ve Kur’an öğretmeni kadınlar korosunu dağıtmalıdır.

7. Bu hususu resimleriyle birlikte, İslâm dünyasının 25 ifta makamına (fetva veren ulemasına ve ulema heyetlerine) bildirerek fetva isteyeceğim.

Maneviyat din'in beli ve omurgasıdır, maneviyat ile müzik bir arada olmaz, dini müzik din'deki ilk tahribat aşamasıdır ve nefsin sarhoşluğuna zemin hazırlar.

8. “Ezan zaten kendi başına müzikli bir tebliğdir” sözü çok tartışılacak bir fikirdir. Ezan elbette güzel sesle ve nağmeli olarak okunacaktır ama o asla bildiğimiz müzik değildir.

9. Din ile sanatın ikiz kardeş gibi oldukları iddiası bir müftüye yakışmaz. Din asıldır., sanat onun topluma tarihe nakışı/işlemesidır. Bu ikiz kardeşliği kim çıkarttı? 1400 yıllık İslâm tarihinde böyle bir söz edilmiş midir?

10. İstanbul Müftülüğü hayırlı bir dinî hizmet yapmak istiyorsa, şehirdeki üç bin camiden günde beş kez güzel ezanlar okunması için çalışsın, ezan kursları açsın, müezzinlere ders verdirsin. Yine namazlarda kıraatin düzgün olması için çalışsın.

— Din, iman, şeriat elden gidiyor... Ülkede korkunç bir irtidat cereyanı var. Yüce dinimize her taraftan saldırılıyor. Fısk, fücur, bid’at, nifak, fitne, fesat, küfür, şirk almış yürümüş... Bunlarla gereği gibi mücadele edilmiyor. Onun yerine vaize ve Kur’an kursu kadın hocalarına müzik eşliğinde ilahî okutuluyor. Hem de erkeklere... Sanırım bu hareket de dinlerarası diyalog ideolojisinin zehirli meyvelerindendir.

Sevgili Peygamberimizin (salât ve selam olsun O’na) ruhaniyeti böyle şeylerden hoşnut olmaz.

Dindar Müslümanlar böyle dehşetli bid’at ve günahları protesto etmezler, üzerlerine vacip olan emr-i maruf ve nehy-i münker farizasını yerine getirmezlerse tokatlara hazır olsunlar.

"Muhabbet bağına girdim bu gece
Açılmış gülleri derdim bu gece
Vuslatın çağına erdim bu gece
Muhabbet doyulmaz bir pınar imiş" diye başlayıp

"Ararım, ararım seni heryerde
Sorarım ıssız gecelerde
Sevgilim nerde" diye devam eden şarkı.

Hani futbol maçlarında binlerce kişinin aynı anda söylediği, hatta yanılmıyorsam Hababam Sınıfı'nın bir bölümünün bitişinde de Kemal Sunal'ın veya Adile Naşit'in söylediği parça.

Peki bunun tasavvuf musikisi ile ne alakasi var diyeceksiniz -ki ben de oyle demistim zaten.

Meger Muhabbet Baginin ilginc bir hikayesi varmış. Rahmetli Saadettin Kaynak hoca hafızmış ve Sultanahmet Camii'nin de imam-hatibiymiş. Aynı zamanda da bir Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) aşığıymış. Bir gün uykusunda Peygamber Efendimizi görmüş, ardından da ona aşkını ve vuslatının sevincini ifade eden bu "şarkı"yı yazmış.

Güzel sesli sunucu, bütün şarkılar onu anlatır diye bitirmişti konuşmasını.