De regering heeft alweer een deadline geannuleerd door een nieuwe te maken. Veel hoop op goed bestuur in de komende weken is er dus niet. Nadat deze meerderheid het land al meer dan een jaar gegijzeld hield, en helemaal niets besliste – behalve het uitsturen van troepen naar Afghanistan en de versoepeling van de wapenwet -, gaat Leterme I na deze drôle de crise gewoon verder, nog steeds als regering van lopende zaken. Het enige waar de leiding van het land zich tot nu toe mee bezig hield – agenda’s zoeken om op zoek te gaan naar garanties voor een staatshervorming – besteedt ze nu uit aan externen. “Het is geen wonder dat de budgetten voor externe consultants onder Leterme door het dak gingen”, merkt Lambert op.

Hij vraagt dat Leterme zijn beloofde verklaring alsnog komt afleggen in het parlement, en er het vertrouwen vraagt: “Gewoon opnieuw zijn intrek nemen in de 16 alsof er niets gebeurd is, is geen optie. Alle leden van de meerderheidsfracties in de Kamer zullen kleur moeten bekennen, en afwegen of het scenario dat nu voorligt overeenkomt met wat altijd aan hun kiezers is beloofd, zelfs tot luttele dagen geleden.”

Lambert stelt ten slotte vast dat de dialoog van gemeenschap tot gemeenschap nog niet voor deze zomer zal zijn. “Dat is jammer, ik denk dat de deelstaten vandaag volwassen genoeg zijn om zelf hun toekomst uit te stippelen.”

Ik heb er geen idee van of onderstaande thema’s in uw publicatie kunnen worden behandeld. Maar indien dat het geval is, biedt ik u graag een interview aan met (...)

Beste T, eigenlijk zeg je dus gewoon dat je...

1. geen moeite gedaan hebt om na te gaan of het onderwerp interessant is voor ons.
2. de mail meteen naar Jan, alleman en zijn klein pierke (Klopt niet he?) gestuurd hebt.
3. dus pure spamtechnieken toepast.

En beste T, dat je dan nog een T teveel tikt in de tweede zin, is toch ook niet netjes. Of was dat een bewuste tikfout om de spamfilters te misleiden? ;-)

Het was al een huzarenstukje van de meerderheid dat het wetsontwerp gisteren op de agenda van de commissie terechtkwam. De tekst is pas donderdagavond gestemd in de Kamer, en breekt daarmee ongetwijfeld het snelheidsrecord evoceren. Geert Lambert slaagde erin om de stemming gisteren uit te laten stellen, en was van plan om vandaag nog uitgebreid tussen te komen om te trachten enkele zaken uit de wet te laten schrappen. Zo is het onbegrijpelijk dat mensen die een wapen erven, dat zomaar in hun nachtkastje kunnen leggen zonder het eerst onklaar te laten maken.

Vanmiddag schorste commissievoorzitter en zelfverklaard pacifist Patrick Vankrunkelsven de zitting om 13u40 en kondigde aan dat er om 14u15 verder gegaan zou worden met de debatten. Toen Lambert de zaal om 14u16 binnenkwam, bleek de tekst al gestemd, in afwezigheid van de oppositie, de vertegenwoordiger van de regering en het secretariaat van de commissie. Het had de meerderheid kennelijk maar vijf seconden politieke moed gekost om de strenge wapenwet terug te schroeven.

“Los van het feit dat deze manier van werken weinig hoffelijk en in strijd met alle gebruiken is, toont deze gang van zaken wel iets aan”, merkt Lambert op. “Blijkbaar dient de CD&V liever de wapenlobby dan Pax Christi, en wat misschien nog opmerkelijker is: blijkbaar heeft deze meerderheid al een akkoord om samen verder te gaan. Ik kan mij niet voorstellen dat de partij anders bereid zou zijn om een voorstel dat er gekomen is op vraag van de Waalse wapenlobby zo snel door het parlement te jagen.”

De reactie van CD&V-senator Pol Van Den Driessche, die de hele gang van zaken nogal hilarisch vond, vindt Lambert smakeloos: “De man die op zijn eentje verantwoordelijk is voor de heiligverklaring van pater Damiaan vindt tweetalige parkeerbonnen blijkbaar maatschappelijk belangrijker dan wapens uit de samenleving te houden. Het is nu enkel wachten tot het volgende slachtoffer valt. Dan zullen we zien of de CD&V het versoepelen van de wapenwet nog steeds hilarisch vindt.”

Jean-Marie Dedecker: “Voor de verkiezingen van 2007 hebben CD&V en N-VA hemel en aarde beloofd aan de Vlamingen, maar na een jaar komt daar niets van terecht. Zelfs de splitsing van B-H-V, waarvoor ‘5 minuten politieke moed’ volstond ligt verderaf dan ooit. Yves Leterme heeft in het afgelopen jaar bewezen dat hij geen enkele van zijn beloften kan waarmaken. Ze hebben nu alles uitgeprobeerd, met Reynders als informateur, Verhofstadt als depannagepremier, en Leterme die nu zelfs in derde zittijd is gebuisd! Daarom moet de bevolking zich nu over al dit geknoei kunnen uitspreken.”

Federale verkiezingen, nu!

Voor LDD is het duidelijk dat de kiezer met nieuwe kennis van zaken naar de stembus kan gaan. De Vlamingen weten nu beter dan ooit hoe verstard de Franstalige Belgen denken over de toekomst van het land, en hoe de sociaal-economische vooruitgang van Vlaanderen door het Belgische establishment systematisch wordt tegengewerkt. Maar ook de Vlaamse meerderheidspartijen hebben tekort geschoten.

Jean-Marie Dedecker: “De regering Leterme heeft alle ziekten van paars overgenomen, en opnieuw een begroting ingediend vol valse beloften en onbetrouwbare cijfers. Zelfs het Parlement mag nauwelijks weten waar de regering mee bezig is. De Vlaamse bevolking is aan het verarmen, en Open VLD en CD&V laten dit gebeuren, ook al liggen de oplossingen voor de hand. De Vlamingen moeten zich nu kunnen uitspreken over het beleid dat ze willen, met België als het kan, zonder Franstaligen als het moet. Als Leterme zijn 5 minuten politieke moed wil tonen, dan laat hij meteen nieuwe verkiezingen uitschrijven.”

Om de traceerbaarheid van vuurwapens te verbeteren is het essentieel dat er een goed werkende database van wapenbezitters bestaat. Voor het ogenblik is dit Centraal Wapenregister (CWR) een puinhoop: niemand weet hoeveel wapens legaal in ons land circuleren. In de databank zitten mensen die al jaren overleden zijn en zelfs Disneyfiguren.

In 2006 werd een nieuw Centraal Wapenregister gepland dat tegen het einde van dat jaar operationeel zou zijn. In 2007 werd het nieuwe register aangekondigd tegen oktober van dat jaar. In februari 2008 werd dat april 2008. Nu beweert de minister van Binnenlandse Zaken op vraag van senator Geert Lambert (VlaamsProgressieven) dat de databank tegen het einde van dit jaar operationeel zal zijn. Alles wijst erop dat men gewoon niets onderneemt, terwijl dit nochtans cruciaal is bij een adequate controle van de wapenwet.

Op het ogenblik dat de regering er niet in slaagt bij te houden wie in dit land een wapen bezit, wordt het wapenbezit opnieuw gemakkelijk gemaakt. Zo kunnen erfgenamen een vuurwapen van een overledene gewoon in hun nachtkastje stoppen. Wetend dat de overheid absoluut geen zicht heeft op wat er met die wapens gebeurt, is dat om problemen vragen. Nu al staat België volgens cijfers van de Wereldgezondheidsorganisatie op de vijfde plaats van alle geïndustrialiseerde landen qua aantal doden door vuurwapens per 100.000 inwoners.

Opmerkelijk is dat de meerderheid de wet door het parlement wil jagen met een snelheid die omgekeerd evenredig is met de snelheid van alle andere dossiers die door de regering zouden moeten beheerd worden. Zo wilde de meerderheid het wetsvoorstel al evoceren in de Senaat nog voor de tekst in de Kamer was gestemd. “Het gebeurt niet vaak, maar vandaag heb ik de meerderheid moeten aanmanen om niet te snel vooruit te gaan”, zegt Lambert. “Blijkbaar wil Leterme volgende week toch één zaak gerealiseerd hebben. Of zou de wapenwet deel uitmaken van zijn onderhandelingsmacédoine? In dat geval hoop ik dat ze Leterme niet te zwaar op de maag ligt wanneer er opnieuw slachtoffers vallen.”

Voor VlaamsProgressieven-senator Geert Lambert is dit voorstel compleet onaanvaardbaar: “Dit betekent dat Vlaanderen zijn staatshervorming bijzonder duur afkoopt. Met om en bij de 220.000 Vlamingen die dagelijks naar Brussel pendelen zou dit een enorme kapitaalsinbreng betekenen voor het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.” Vanzelfsprekend mag Brussel gecompenseerd worden voor de bijzondere taken en lasten die het als hoofdstad op zich neemt. Ook in de Octopus I-voorstellen zijn er extra financiële middelen voorzien voor Brussel en (bijkomend) voor haar openbaar vervoer. Voor Lambert kan het echter niet dubbel op zijn: én extra middelen omdat Brussel veel pendelaars moet opvangen én de personenbelastingen innen op basis van de plaats van tewerkstelling is simpelweg onaanvaardbaar.

De Vlaamse Regionale Indicatoren wezen reeds uit dat het BBP in Vlaanderen per inwoner van 29.700 euro tot 32.400 euro (uitgedrukt in koopkrachtpariteiten) stijgt wanneer men de woonplaats als factor neemt. “Wanneer we nu de plaats van tewerkstelling als sleutel hanteren, verarmen we Vlaanderen alleen al door het feit dat we onze eigen administratie voornamelijk in Brussel hebben gehuisvest”, stelt Lambert.

Deze voorstellen van financieringswet zullen dan ook een pervers gevolg hebben: “Niet alleen zal een dergelijke formule Vlaanderen verarmen, maar het zal haar bovendien financieel dwingen om langzaam uit Brussel weg te trekken.” Het is bijgevolg bijna misdadig om via dergelijke financieringsvoorstellen een onbenullige staatshervorming af te kopen.

Het schandaal brak in februari uit nadat de Duitse fiscus een cd-rom in handen kreeg met de namen van klanten van de Liechtensteinse bank LGT. Daar konden onbekende of niet aan personen gelinkte stichtingen een rekening openen. Zo slaagde men erin de Europese belastingsystemen, die op elkaar zijn afgestemd dankzij de Europese Spaarrichtlijn, te ontwijken via constructies in de stadstaat. Onder meer de topman van de Deutsche Post maakte gebruik van het systeem en moest ontslag nemen nadat bleek dat hij naar schatting een miljoen euro naar een Liechtensteinse stichting had weggesluisd.

Tot nu toe verklaarde minister Reynders dat hij niet over informatie beschikte waaruit blijkt dat ook Belgen betrokken zijn bij de fraude. Op vraag van Geert Lambert beloofde hij in februari zijn Duitse collega aan te spreken om inzage te krijgen in de lijsten op de bewuste cd-rom.

Nu blijkt, na een nieuwe parlementaire vraag van Lambert, dat de BBI vorige week een bundel informatie ontvangen heeft van de Duitse Bundeszentralamt für Steuern. Momenteel onderzoekt de BBI de informatie.

Reynders kon nog niet zeggen hoeveel Belgen betrokken zijn bij de fraude. Geert Lambert hoopt dat de minister hem nog voor het parlementaire reces meer duidelijkheid kan verschaffen.

Deze regering rijdt duidelijk niet enkel in de communautaire dossiers met de rem op: de partij van de minister van Asiel en Migratie lijkt te veel schrik te hebben om haar minister een beleid te laten uitvoeren. De minister belooft al maanden een omzendbrief om de criteria voor regularisatie te verduidelijken, maar komt er niet toe door de onenigheid binnen de regering. Die regering lijkt het er – althans volgens het regeerakkoord- over eens te zijn dat er een verregaande regularisatieoperatie nodig is en dat ook de economische migratie georganiseerd moet worden. VlaamsProgressieven kan beide zaken volop ondersteunen, maar verzet zich tegen de dwaze koppeling van beide dossiers, die resulteert in een totale blokkering.

Niet alleen minister Turtelboom en de Open VLD dragen hierin een zware verantwoordelijkheid, ook Joëlle Milquet lijkt als minister van Arbeid meer aan de verkiezingscampagne te denken dan aan een constructieve oplossing voor beide dossiers. Daarmee verergert ze de penibele situatie van duizenden wanhopige mensen.

Lambert vreest dat een echte oplossing van het probleem enkel vooruitgeschoven wordt door de voorlopige regularisatie van de hongerstakers. Tegelijk wordt aan een zwakke en wanhopige groep mensen het signaal gegeven dat een hongerstaking loont. VlaamsProgressieven hoopt dan ook dat minister Turtelboom klaar geraakt met haar omzendbrief vooraleer de volgende groep mensen zonder papieren zijn toevlucht neemt tot dit middel.

In de vorige legislatuur verleende VlaamsProgressieven zijn medewerking aan een resolutie met aanbevelingen om de wapenwet beter uitvoerbaar te maken. De huidige meerderheid legt deze aanbevelingen naast zich neer.

De aanpassingen voorzien dat wie een wapen erft dat mag houden, net als ex-jagers en ex-sportschutters, mits er geen munitie in huis is. De wapenwet voorziet vandaag echter expliciet in een vergunningsmogelijkheid voor wapenbezit zonder munitie. Het was dus de bedoeling van de wetgever om ook het bezit van een wapen zonder munitie aan banden te leggen. "Natuurlijk is er niets op tegen dat een erfstuk in de familie blijft, maar dan is het logisch dat het wapen onbruikbaar wordt gemaakt", stelt VlaamsProgressieven. Wapenbezitters moeten een keuze maken: ofwel wil men een wapen in huis en dan moet men een vergunning aanvragen, ofwel kiest men voor een ongevaarlijk decoratiestuk, waar men dan wel niet mee kan schieten.

Lambert laakt ook de hypocriete houding van de meerderheid waar ze de indruk geeft dat ze de wapenwet ook wil verstrengen. Men beweert dat de verkoop via het internet nu onmogelijk wordt gemaakt, maar dit is vandaag reeds in de wet ingeschreven. Nu stellen dat men plots strenger zal optreden, is de bevolking bedriegen. "In oktober vroeg ik de minister van Justitie hoe de Computer Crime Unit van de Federale politie optreedt tegen de verkoop van wapens via het Internet. Men is mij nog steeds een antwoord schuldig."

"De huidige regering slaagt er niet eens in het centraal wapenregister op punt te stellen. Vandaag weet men nog steeds niet hoeveel wapens er officieel in België circuleren. Men wil het blijkbaar ook niet weten, aangezien men de vergunningsplicht opnieuw sterk terugschroeft."

De wapenvergunning wordt bovendien onbeperkt geldig. Dit is een zeer drastische oplossing voor het probleem van de administratieve flessenhals die om de vijf jaar voorspeld werd. De provinciegouverneurs lieten informateur Reynders vorig jaar weten dat een versoepeling van de wet echt niet nodig was.

De geplande goedkeuring van deze amendementen brengt ons terug in het pre-Van Themsche-tijdperk. Het bezit van een wapen zonder vergunning wordt opnieuw mogelijk en het zal niet moeilijker worden om munitie aan te kopen. Eens een wapen in de samenleving belandt, wordt de kans dat het eruit verdwijnt quasi nihil. De wapenlobby haalt bij deze zijn slag thuis, terwijl de slachtoffers van een lakse wapenwet voor deze meerderheid van geen tel zijn.

Het Amerikaanse kernwapenarsenaal is een relict uit de koude oorlog, dat vandaag geen enkel strategisch nut meer heeft. “Voor zover een kernoorlog tussen de Navo en Sovjet-Unie ooit een ernstige mogelijkheid was, is dit scenario vandaag totaal absurd”, stelt Vlaams volksvertegenwoordiger Jan Roegiers (VlaamsProgressieven). Roegiers interpelleerde minister Bourgeois hierover reeds in 2005. Zijn motie - ter ondersteuning van de actie Mayors for Peace – met de vraag om de bewuste kernwapens terug te trekken werd toen weggestemd door CD&V en VLD.

In de Senaat en de Kamer werden tijdens de vorige legislatuur resoluties aangenomen die de regering aanmanen om binnen de Navo en Europese Unie het debat aan te gaan over de verwijdering van de Amerikaanse kernwapens uit België en de andere lidstaten. Voor België gaat het naar schatting over 20 kernwapens in Kleine Brogel, goed voor ongeveer 200 Hiroshima's.

“Het is nu aan premier Leterme om de historische fout van zijn politieke vader Wilfried Martens recht te zetten”, vindt senator Geert Lambert (VlaamsProgressieven).

Nu uit een interne audit van de Amerikaanse luchtmacht blijkt dat het belabberd gesteld is met de veiligheid van de nucleaire basissen in Europa, zijn dringende maatregelen vereist in afwachting van de definitieve verwijdering van de ‘capaciteit nucleair’. Geert Lambert zal minister van Defensie De Crem vragen welke maatregelen België en de VS zullen nemen om de veiligheid te verzekeren.

Senator Geert Lambert (VlaamsProgressieven) erkent de noodzaak van een Europees migratiebeleid, maar verzet zich tegen het inhumane karakter van deze terugkeerrichtlijn.

Een van de belangrijkste problemen met deze richtlijn is dat zij het mogelijk maakt om volwassenen en zelfs kinderen achttien maanden lang op te sluiten. Een continent dat er zich op beroept de bakermat van de mensenrechten te zijn, kan zich niet veroorloven om minderjarigen in detentiecentra vast te houden.

VlaamsProgressieven vindt het evenmin aanvaardbaar dat illegale migranten vastgehouden kunnen blijven wanneer hun land van oorsprong niet meewerkt om de correcte papieren te bezorgen.

Voorts zet Geert Lambert zich af tegen de mogelijkheid om illegale migranten te deporteren naar transitlanden. Zo zal bijvoorbeeld een Congolees die teruggestuurd wordt naar Marokko daar hoogstwaarschijnlijk opgesloten worden of er uiteindelijk illegaal verblijven en in de mensenhandel terechtkomen. Dit vormt geen echte oplossing.

Het vijfjarige inreisverbod vindt evenmin genade in de ogen van VlaamsProgressieven. In deze tijdspanne kan er veel veranderen in het land van herkomst. Daar migranten ook vaak gezinsleden hebben in de EU, kan het inreisverbod hun familie hard treffen.

Terwijl de Europese Unie nood heeft aan een gezamenlijk akkoord over migranten die de EU binnenkomen, concentreert deze richtlijn zich volledig op de migranten die gedwongen worden de EU te verlaten. Deze terugkeerrichtlijn bewijst het Europese migratiebeleid dan ook geen dienst. Voor VlaamsProgressieven moeten Europese regels over de terugkeer van mensen zonder papieren humaan zijn.

Bij de behandeling van het vorige belangenconflict over het thema weigerde N-VA nog een tekst te stemmen die stelde dat het logisch is dat Vlaanderen de inspecties uitvoert, en het belangenconflict dus verwierp. “Alweer wordt er op de banken van de N-VA in het Vlaams parlement stoere taal gesproken”, stelt Lambert vast. “Het is mijn ervaring dat de collega’s in de Senaat heel wat minder noten op hun zang hebben als het er echt toe doet, bij de stemming over het belangenconflict. Ik reken er echter op dat de N-VA dit keer wel woord houdt in de commissie Institutionele Zaken en de plenaire vergadering van de Senaat.”

Op 23 mei 2008 schorste de Belgische federale regering de beslissing van de Creg inzake de bepaling van de aardgastransittarieven en keurde zij een ontwerp van interpretatieve wet goed waarbij een aantal betwiste oude aardgascontracten van Distrigas worden geregulariseerd.

De consument dreigt de dupe te worden van deze schorsing omdat Fluxys nu fors meer zal betalen voor de transitactiviteiten van Distrigas, waarmee het dezelfde referentieaandeelhouders deelt. Fluxys zou die kost immers kunnen afwentelen op de aardgasverbruiker via de nettarieven. Volgens energiedeskundigen kunnen de hogere transittarieven hogere distributietarieven voor de Belgische consument meebrengen.

Het terzijde stellen van de Creg door de federale regering strookt volgens de VlaamsProgressieven niet met de functionering van de Europese interne aardgasmarkt, die door grotere concurrentie billijker tarieven voor de consument moet meebrengen. De goede werking van deze markt moet gewaarborgd worden door in elke lidstaat aangeduide onafhankelijke regelgevende instanties. Maar de regering Leterme zet deze onafhankelijkheid van de Creg op de helling. Zij rijdt voluit voor de aandeelhouders van Distrigas en niet voor een werkzame concurrentie en billijker tarieven voor de consument op de Belgische aardgasmarkt.

De enige uitzondering die De Maght wenst in te bouwen zijn de schooldagen. Op alle andere dagen kan de jobstudent werken wanneer hij wil met sterk verlaagde sociale bijdragen. De student moet in samenspraak of op eigen initiatief organiseren dat het plafondbedrag van 7.500 euro bruto niet wordt overschreden.

De Maght: “Gebeurt dit toch, dan geldt de huidige wetgeving die bepaalt dat de werknemersbijdrage wordt verhoogd tot 13,07%. Op dat ogenblik verliest de jobstudent ook zijn rechten op kinderbijslag en studietoelagen.”

Met dit systeem beschikt zowel werkgever als jobstudent over voldoende vrijheid.

“Voor de jobstudent kan de vrijheid van werken zelfs een motivatie zijn om langer te studeren. Ook de werkgever blijft gemotiveerd om zijn tijd en energie te stoppen in studenten omdat het een goedkopere werkkracht blijft,” zegt De Maght.

De kritiek dat het systeem laaggeschoolden uit de markt zal prijzen weerlegt Martine De Maght.

“Werkgevers klagen nu al steen en been dat ze geen personeel vinden. Die kritiek gaat dus niet op. In totaal werken zo'n 300.000 studenten als jobstudent. Het zou zonde zijn deze groep niet flexibeler te laten werken in een economie die smeekt om personeel. Zowel studenten als werkgevers worden er beter van,” besluit Martine De Maght.

Jong Gezond Verstand benadrukt toch dat het partijcongres van Lijst Dedecker dit zelfde standpunt reeds goedkeurde tijdens het Programmacongres op 26 april. Daar werd zowel de verlaging van de stemgerechtigde leeftijd als de afschaffing van de opkomstplicht goedgekeurd. Open VLD komt dus duidelijk niet met iets nieuws.

Isabelle Van Laethem, voorzitter van Jong Gezond Verstand: “Zodra de opkomstplicht afgeschaft is, moet voor Jong Gezond Verstand de stemgerechtigde leeftijd omlaag. Laat iedereen vanaf 16 jaar stemmen, als ze dat willen. Dat kan de democratie alleen maar ten goede komen.”

Andy Pieters, nationaal bestuurslid van JGV gaat nog een stukje verder: “Verkiezingen in België kunnen nóg democratischer. Zo pleiten we voor het afschaffen van de lijststem, de opvolgerslijsten en de kiesdrempel. Zo wordt er komaf gemaakt met de verouderde kiesmechanismen en wordt er voor een vorm van directe democratie gezorgd. Dat is waar we nood aan hebben.”

Op 21 april vernietigde de Raad van State de beslissingen van de FOD Financiën en de minister van Financiën waarbij aan journaliste Marleen Teugels inzage geweigerd wordt in de contracten en de briefwisseling tussen het ministerie van Financiën, de tabaksfabrikanten en/of de Rodin Foundation over het subsidiëren van de Rodin Foundation. In weerwil van de wet op de openbaarheid van bestuur weigerde de minister steeds een antwoord te geven en de journaliste de documenten ter beschikking te stellen.

“Dat de journaliste zich tot de Raad van State heeft moeten wenden, is op zich al betreurenswaardig”, vindt Lambert. “Een goed werkende beroepscommissie zou al veel kunnen verhelpen.” De Raad van State stelt dat de regelgeving inzake openbaarheid van bestuur in dit dossier niet gerespecteerd werd.

Geert Lambert vroeg de minister dan ook of hij van plan is om de documenten alsnog ter beschikking te stellen. Het antwoord was negatief: “Er bestaat geen administratieve briefwisseling van de fiscale administratie of mijn kabinet ter zake en die heeft ook nooit bestaan. Tot mijn spijt kan ik dus niet tegemoetkomen aan de wens van de Raad van State om de documenten te overhandigen aan mevrouw Teugels om de eenvoudige reden dat de akkoorden niet tot mijn bevoegdheid behoren en dat er ter zake nooit enige administratieve briefwisseling heeft bestaan.”

Geert Lambert: “We zullen misschien nooit weten of die briefwisseling ooit bestaan heeft, maar er zijn wel aanwijzingen die het verhaal van de minister ontkrachten.” Zo gaf hij in 2001 in het parlement de volgende uitleg over het contract tussen de fabrikanten en de stichting: “Er werd voorgesteld een fonds op te richten dat overeenkomstig een samenwerkingsakkoord samen met de Gemeenschappen zou worden beheerd. Na onderhandelingen heb ik met de producenten afgesproken dat zij daarin voor een bedrag van 75 miljoen zouden participeren. De producenten zullen geen recht van inzage in de inhoud van de preventiecampagnes krijgen.” Dit wijst erop dat hij wel degelijk inzage had in de contracten.

Wordt vervolgd…

Door de politieke crisis van de afgelopen maanden liepen enerzijds de goedkeuring van de programma’s van de ngo’s en anderzijds de uitbetaling van hun subsidies behoorlijk wat vertraging op. Hierdoor werden de ngo’s gedwongen om hun subsidies te prefinancieren. Voor velen onder hen zat er niets anders op dan een lening af te sluiten. De interimregering suste hen door te verzekeren dat de rente op de leningen terugbetaald zou worden.

Maar op het moment van de waarheid -bij het opstellen van de begroting en de programmawet- blijkt daar alvast niets van aan. Om de ngo’s van verdere onverdiende financiële problemen te behoeden, dienden Marleen Temmerman (sp.a) en Geert Lambert (VlaamsProgressieven) vandaag in de Senaat een amendement in op de programmawet dat de belofte tot terugbetaling van de rente waarmaakt. Het amendement werd weggestemd door de CD&V, cdh, Open VLD, MR, PS en VB. LDD onthield zich. Het kreeg de steun van Ecolo-Groen!.

Artikel 66 van het Strafwetboek dateert van 1891 en werd ingevoerd na stakingsacties in de Borinage. Het artikel kwam er onder meer op vraag van Charles Woeste, de legendarische rechts-conservatieve tegenstander van Daens. Men wilde met het artikel, naast de stakende arbeiders, ook de intellectuelen die hen zogezegd “ophitsten” kunnen vervolgen. Het vijfde lid van artikel 66 stelt dat “zij die door woorden in openbare bijeenkomsten of plaatsen gesproken, hetzij door enigerlei geschrift, drukwerk, prent of zinnebeeld aangeplakt, rondgedeeld of verkocht, te koop geboden of openlijk tentoongesteld, het plegen van het feit rechtstreeks hebben uitgelokt, onverminderd de straffen die bij wet bepaald zijn tegen daders van aanzetting tot misdaden of wanbedrijven, zelfs voor het geval dat die aanzetting zonder gevolg is gebleven” als daders worden gestraft.

Na de invoering van het algemeen stemrecht werden de eisen van deze en latere politieke en sociale bewegingen vooral via de parlementaire, wetgevende weg gesteld en gerealiseerd. Meer dan een eeuw later worden betogingen en protestacties van leden van organisaties uit het maatschappelijk middenveld en van buurtcomités aanvaard als een legitieme wijze van vrije meningsuiting.

Artikel 66, vijfde lid, van het Strafwetboek, dat bedoeld was om de invoering van de democratie tegen te gaan, werd in de laatste decennia dan ook niet meer toegepast. Het Hof van Beroep weigerde het tweemaal toe te passen toen men het probeerde te gebruiken tegen mijnwerkers na de mijnstaking van 1970 en tegen Roberto d’Orazio en twaalf staalarbeiders van de Forges de Clabecq in 1998.

Eind 2007 werd het door de correctionele rechtbank van Antwerpen wel toegepast bij de veroordeling in eerste aanleg van Dyab Abou Jahjah en Ahmed Azzuz. “Ongeacht de appreciatie die men heeft van de rol en van de standpunten van de AEL, moeten radicale opposanten in onze huidige democratische rechtstaat over dezelfde vrijheid van meningsuiting kunnen beschikken als andere actievoerders”, vindt Lambert.

Vanzelfsprekend wil Lambert niet dat haatcampagnes ongestraft blijven, maar ons strafrecht heeft voldoende andere artikelen die dergelijke duidelijk omschreven feiten strafbaar stellen. Het vijfde lid van art. 66 was bedoeld als containerbegrip om elke vorm van politiek militantisme de nek om te wringen. Zo vormt het een effectieve bedreiging voor de vrijheid van meningsuiting. Net omdat andere artikelen duidelijker omschrijven wat niet getolereerd kan worden inzake haatpropaganda, stelt zijn wetsvoorstel dan ook voor om het vijfde lid van artikel 66 van het Strafwetboek, dat ingaat tegen het door het EVRM gewaarborgde recht op vrije meningsuiting, op te heffen.

Momenteel (19-24 mei) houdt de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) in Genève haar jaarlijkse Algemene Vergadering. Door een panel van geneeskundige organisaties wordt er al lang op aangedrongen dat deze vergadering ook de herziening zou bespreken van het verdrag tussen de WGO en het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA).

Het huidige verdrag tussen beide organisaties bepaalt o.a. dat ze met elkaar overleg moeten plegen wanneer de WGO onderzoeken doet die ook het terrein van het IAEA aanbelangen. Daarbij werd een vertrouwelijksheidsclausule opgenomen, waardoor het IAEA de vertrouwelijkheid kan vragen van rapporten van de WGO. De voormalige secretaris-generaal van de WGO, Dr. Nakajima, bevestigde dat net deze vertrouwelijkheidsclausule ertoe leidde dat delen van de Tsjernobylconferentie van 1995 nog steeds niet gepubliceerd konden worden. Nochtans is dergelijke informatie cruciaal om de ware gezondheidsrisico’s van kernenergie te kunnen inschatten. De WGO zou daarin geen enkele handelingsvrijheid mogen ontnomen worden.

Waar het internationaal appel van medische beroepsbeoefenaars als middenveld geen mogelijkheid heeft om dit op de agenda van de AV van de WGO te plaatsen, kunnen lidstaten dit wel. Om die reden drong senator Geert Lambert bij minister De Gucht aan op een initiatief van België. In zijn antwoord stelde de minister dat hij de Belgische vertegenwoordigers bij de WGO de opdracht zal geven om dit van nabij op te volgen.

“Het is jammer dat België dit niet nu reeds op de agenda brengt. In een steeds meer geglobaliseerde samenleving is het immers van groot belang dat organisaties als de WGO onafhankelijk kunnen werken en vrij hun informatie over de gezondheidsrisico's van kernenergie kunnen verspreiden”, vindt Geert Lambert. Hij zal de Belgische regering er echter aan houden ‘dat men dit zal opvolgen’ in de hoop dat dit in de nabije toekomst alsnog geagendeerd kan worden, zodat de samenwerking tussen WGO en IAEA kan worden herbekeken.

LDD Limburg zal het voorstel ter oprichting van LSM naar eigen zeggen niet goedkeuren omdat de nieuwe LRM - en LSM-constructie volgens hen een controle over de aanwending van overheidsmiddelen bemoeilijkt. Immers, niet alleen het Vlaams parlement, maar ook het Rekenhof en de inspectie van Financiën worden buitenspel gezet, zo menen de provincieraadsleden.

Bovendien heeft ook de provincieraad geen reële controlebevoegdheid meer omdat LSM het statuut krijgt van een provinciaal extern verzelfstandigd agentschap onder de vorm van een stichting van openbaar nut, zo luidt het verder.

Bonné en De Wispelaere zijn voorts van mening dat de hertekening van de LRM-groep een verdere fase van de ontmanteling van de LRM inluidt en dit onder het mom van een Limburgse verankering van overheidsmiddelen. Met de gelden zullen niet-rendementsgebonden projecten gefinancierd worden “Maar aangezien de enveloppe noor deze projecten quasi volledig gereserveerd is, moeten er nieuwe financieringskanalen voor “politieke projecten” gezocht worden. We vermoeden dan ook dat er een politiek akkoord bestaat voor een versnelde uitverkoop van belangrijke delen of van het geheel van de resterende LRM-groep”, aldus nog LDD Limburg.

 Bekijk hier het videoverslag van TVLimburg!

“De spelletjes van Leterme beginnen wat op balletje-balletje te lijken, het spel waarbij een vingervlugge oplichter drie bekers onophoudelijk verschuift, tot niemand nog weet onder welke beker het balletje zit,” stelt senator Geert Lambert (VlaamsProgressieven) vast: “het kartel CD&V-N-VA schakelt zo snel tussen onderhandelen, stemmen en vertragen dat men er duizelig van wordt.”

Maar niet alleen de agendering en verwijzing naar de Raad van State van BHV wordt gestemd als een dief in de nacht, ook de tweede ronde van de staatshervorming zal – als die er ooit komt – voorgesteld worden op een ogenblik dat zo weinig mogelijk mensen voor hun tv zitten. “In hartje zomer is politiek zowat het laatste waar de gemiddelde Vlaming mee bezig is. Leterme wist bij het prikken van die datum blijkbaar al dat er aan de meet geen prijzen te verdelen zullen zijn.”

Lambert roept Leterme op om eindelijk zijn rol als premier op te nemen en zijn verkiezingsslogan gestand te doen. “Als deze regering zo verder gaat, dan mogen we stilaan beginnen concluderen dat Leterme het slechtste bestuur ooit pleegt. Er is nu bijna een jaar verloren, het wordt tijd dat men eraan begint.”

Leterme moet stoppen met zich te verschuilen achter de bijzonder holle retoriek dat hij “keihard werkt aan goede oplossingen voor de mensen”. Nu hij opnieuw wat tijd gekocht heeft voor zijn regering moet de eerste minister eindelijk beginnen met de inhoudelijke onderhandelingen. Zelf een voorstel op tafel leggen vergt inderdaad enige politieke moed, maar dat behoort tot het takenpakket van een premier: vooruitzien en minstens oplossingen zoeken voor problemen die zich stellen.

“Vannacht kreeg Leterme een verlenging van zijn interimjob tot 15 juli. Deze verlenging kan enkel te danken zijn aan de krapte op de arbeidsmarkt en geenszins aan zijn leiderskwaliteiten. Een vaste benoeming zit er zeker niet in.”

Lambert neemt het niet langer dat deze regering wegens interne problemen de ogen sluit voor de echte problemen van mensen. Niet alleen de koopkracht en de vergrijzing blijven onaangeroerd, ook de mensen zonder papieren wachten al maanden op een beslissing die hun leven kan veranderen, in positieve of negatieve zin. Vele mensen zonder papieren die al lange tijd in België verblijven zouden volgens de criteria in het regeerakkoord de zekerheid kunnen krijgen dat ze hun leven hier kunnen uitbouwen.

Turtelboom treuzelt echter met het verduidelijken van de criteria in een omzendbrief. Zolang dat niet gebeurt, lopen de mensen die onder de criteria van deze regering vallen het risico om alsnog uitgewezen te worden. Men zou kunnen verwachten dat er in afwachting van een regeling geen twijfelgevallen worden uitgewezen, maar niets wijst erop dat de repatriëringen op een laag pitje staan.

Omdat Geert Lambert niet langer wil dat onschuldige mensen het slachtoffer worden van het wanbeleid van deze regering, heeft hij zelf het huiswerk van Turtelboom gemaakt. In een omzendbrief nam hij de criteria uit het regeerakkoord over. “Turtelboom kan het document vandaag nog ondertekenen en versturen”, zegt Lambert. “Het zou de eerste concrete beleidsdaad van de minister zijn.”

Voor alle duidelijkheid: de criteria in de omzendbrief van Lambert zijn niet de criteria die VlaamsProgressieven voorstelt, maar de criteria uit het regeerakkoord. VlaamsProgressieven had gehoopt op ruimere criteria en is nog altijd voorstander van een generaal pardon voor mensen die hier hun leven hebben opgebouwd. De partij roept cdh, CD&V en PS op om binnen de regering het lot van de mensen zonder papieren te gaan bepleiten.

Lambert krijgt de indruk dat deze minister alles op haar stokpaardje economische migratie zet, en de mensen zonder papieren volledig uit het oog verliest. “Ik ben op zich niet tegen economische migratie, maar je kunt niet alles bekijken vanuit het standpunt van de arbeidsmarkt. Asiel en migratie zijn twee afzonderlijke zaken. Als de asielzoekers van de Open VLD en CD&V moeten wachten op zekerheid tot het dossier van de economische migratie rond is, dan moeten die partijen dat maar eens duidelijk zeggen.”

VlaamsProgressieven eist dat Turtelboom onmiddellijk duidelijkheid verschaft over de criteria en vraagt dat de uitwijzingen tot op dat ogenblik opgeschort worden.

Voorstel omzendbrief regularisatiecriteria van senator Geert Lambert

!!! Dit is niet de echte omzendbrief. Tenzij u Annemie Turtelboom heet, is de informatie in deze tekst volstrekt onbruikbaar !!!

6 MEI 2008 - Omzendbrief over de toepassing van artikel 9 bis, van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, zoals gewijzigd

A. Inleiding
Situering van artikel 9bis van de wet
Artikel 9, eerste lid, van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, bepaalt, met verwijzing naar artikel 6, als algemene regel dat een vreemdeling die langer dan drie maanden in België wenst te verblijven, daartoe door de Minister of diens gemachtigde, gemachtigd dient te worden.
Het tweede lid van hetzelfde artikel bepaalt de procedure die gevolgd moet worden door de vreemdeling die een aanvraag voor een machtiging tot verblijf van meer dan drie maanden wil indienen. Als algemene regel blijft gelden dat een vreemdeling de machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) in het buitenland moet aanvragen, meer bepaald bij de Belgische diplomatieke of consulaire post die bevoegd is voor zijn verblijfplaats of zijn plaats van oponthoud in het buitenland (artikel 9, tweede lid).
Op deze regel bestaan er drie uitzonderingen, waarbij de aanvraag in België zelf kan worden ingediend :
1. wanneer een internationaal verdrag, een wet of een koninklijk besluit toelaat om de aanvraag in België in te dienen (aanhef van artikel 9, tweede lid). Dit wordt bijvoorbeeld verder uitgewerkt in het koninklijk besluit van 8 oktober 1981, meer bepaald :
- artikel 23, dat ongewijzigd blijft;
- het nieuwe art. 25/2. Dit handelt over vreemdelingen die zich in wettelijk verblijf bevinden en die voldoen aan de voorwaarden voor verblijf vastgesteld door de wet of de Koning. (3)
2. in buitengewone omstandigheden. Dit werd voorheen geregeld in artikel 9, derde lid. Dit artikel werd opgeheven door de wet van 15 september 2006 en vervangen door het nieuwe artikel 9bis.
3. om medische redenen. Dit wordt voorzien door het nieuwe artikel 9ter.

In het kader van deze omzendbrief worden enkel de voorwaarden behandeld die kunnen vallen onder het nieuwe artikel 9bis van de wet van 15 december 1980, zoals gewijzigd. Voor het overige wordt verwezen naar de omzendbrief betreffende de wijziging in de reglementering betreffende het verblijf van vreemdelingen tengevolge van de inwerkingtreding van de wet van 15 december 2006, zoals afgekondigd op 21 juni 2007 en gepubliceerd in het B.S op 4 juli 2007.

B. Voorwaarden om een machtiging ‘Buitengewone omstandigheden’ conform art. 9bis van de wet van 15 december 1980, te kunnen aanvragen
Het artikel 9bis biedt de mogelijkheid om in buitengewone omstandigheden de machtiging tot voorlopig verblijf bij de gemeente in België aan te vragen.
Hieraan zijn vier voorwaarden verbonden.

a) Buitengewone omstandigheden
Eerst en vooral moeten in de aanvraag de redenen tot uiting komen waarom de betrokkene de aanvraag niet kan indienen via de gewone procedure (dus in het buitenland via de diplomatieke of consulaire post bevoegd voor zijn verblijfplaats of zijn plaats van oponthoud). Alleen buitengewone omstandigheden worden aanvaard. Deze uitzondering op de algemene regel wordt strikt geïnterpreteerd.
De buitengewone omstandigheden worden geval per geval onderzocht. De betrokkene moet aantonen dat het onmogelijk of bijzonder moeilijk is om terug te keren naar zijn land van herkomst of naar een land waar hij tot verblijf is toegelaten, om de machtiging aan te vragen, dit door gegevens die zowel in België als elders kunnen worden gesitueerd.Bij het bepalen van de criteria van deze buitengewone omstandigheden dient uiteraard rekening gehouden te worden met artikel 9bis, § 2, van deze wet. .

De Minister of zijn gemachtigde beschikt over een ruime appreciatiebevoegdheid wat de gegrondheid van de aanvraag op basis van “bijzondere omstandigheden” betreft.

Worden, zonder limitatief te zijn, in elk geval aanvaard als een buitengewone omstandigheid:

- Een langdurige asielprocedure, welke – zonder limitatief te zijn – zeker aanvaard wordt voor

* elke procedure die sinds de aanvang van de asielprocedure, met uitzondering van de procedure Raad van State of eerdere aanvragen tot het bekomen van een machtiging tot verblijf, langer duurde dan 3, dan wel 4 volle jaren afhankelijk of de asielaanvraag gebeurde voor een gezin met kinderen dan wel zonder kinderen;

* eveneens elke procedure die sinds de aanvang van de asielprocedure, met inbegrip van de procedure Raad van State of eerdere aanvragen tot het bekomen van een machtiging tot verblijf, langer duurde dan 4, dan wel 5 volle jaren afhankelijk of de asielaanvraag gebeurde voor een gezin met kinderen dan wel zonder kinderen.

- elke prangende humanitaire situatie

* Hieronder dient in de meest ruime betekenis elke bijzonder ingrijpende gebeurtenis te worden gezien zowel in het persoonlijk leven van de aanvrager als in de (zowel in België als in het land van herkomst) ontstane situatie die een verder verblijf in België vanuit humanitaire redenen kunnen verantwoorden.

- een duurzame lokale verankering

* Zonder limitatief te zijn wordt deze zeker aanvaard indien de aanvrager minstens aantoont te beschikken over de kennis van één der landstalen in combinatie met:

- ofwel een werkbereidheid of een bereidheid kwalificaties of competenties te bezitten of te willen verwerven die zicht geven op het arbeidsaanbod;

- ofwel een uitzicht op werk en/of de mogelijkheid om in het eigen levensonderhoud te voorzien;

- ofwel het volgen van een normale schoolloopbaan van de aanvrager of van zijn kinderen die tot de schoolplichtige leeftijd behoren;

- ofwel het normaal ingeburgerd zijn in de woonomgeving, hetgeen zal blijken uit een advies van het lokaal bestuur.

b) Identiteitsdocument of vrijstelling
Het nieuwe artikel 9bis stelt als algemene regel dat de vreemdeling dient te beschikken over een identiteitsdocument. In dit verband kunnen enkel een internationaal erkend paspoort of een gelijkgestelde reistitel, of een nationale identiteitskaart aanvaard worden. (5) Het is hierbij niet vereist dat deze documenten nog steeds geldig zijn.
De voorwaarde dat de vreemdeling een identiteitsdocument moet bezitten, geldt niet voor :
- de asielzoeker die zich in de asielprocedure bevindt, of die een toelaatbaar cassatieberoep heeft ingediend bij de Raad van State tegen de asielbeslissing, en dit tot op het ogenblik waarop een verwerpingsarrest inzake het toegelaten beroep is uitgesproken;
- de vreemdeling die op geldige wijze aantoont dat hij zich in de onmogelijkheid bevindt om het vereiste identiteitsdocument te verwerven in België.
Een kopie van het identiteitsdocument, of de motivering waarom de betrokkene in voorkomend geval zou vrijgesteld zijn van deze verplichting, dient opgenomen te zijn in de verblijfsaanvraag.

c) Argumenten ten gronde
De redenen waarom de betrokkene een machtiging tot een verblijf van meer dan drie maanden wenst te verkrijgen, moeten uitdrukkelijk in de aanvraag worden vermeld.
De over te maken documenten voor het verkrijgen van bepaalde categorieën van verblijfsmachtigingen worden uitdrukkelijk geformuleerd :
- als werknemer of zelfstandige : in de punten a), b) en c) van artikel 25/2, § 1, 1° van het KB;
- voor gezinshereniging ten aanzien van een vreemdeling in beperkt verblijf : in artikel 10bis van de wet, en in punt III van deze omzendbrief;
- voor onderzoekers : in artikel 61/11, § 1 van de wet en in punt IV van deze omzendbrief;
- voor studenten : in de omzendbrief van 15 september 1998 betreffende het verblijf van vreemdelingen die in België wensen te komen studeren (Belgisch Staatsblad van 4 november 1998);
- voor de vreemdeling die meer dan een jaar afwezig was uit het Rijk : in de omzendbrief van 5 februari 1996 (Belgisch Staatsblad van 27 februari 1996).

d) Verblijfplaats
Ten slotte is vereist dat de vreemdeling daadwerkelijk in België verblijft, meer bepaald in de gemeente waar hij de aanvraag indient. Dit blijkt uit artikel 9bis, § 1, eerste lid.

C. Procedure
1) Aanvraag
De aanvraag moet worden ingediend bij de burgemeester van de gemeente waar de aanvrager zijn werkelijke verblijfplaats heeft. De aanvrager dient hiervan geen kopie naar de Dienst Vreemdelingenzaken te sturen, omdat de Dienst Vreemdelingenzaken aan een dergelijke verzending geen verder gevolg zal geven.
Voor een snelle en efficiënte behandeling dient de aanvraag de volgende documenten en inlichtingen te bevatten :
- het dossiernummer bij de Dienst Vreemdelingenzaken, voor zover dit al bestaat of gekend is door de verzoeker;
- alle relevante persoonsgegevens aangaande de aanvrager (naam, voornamen, geboorteplaats, geboortedatum, nationaliteit, burgerlijke stand) met een kopie van identiteitsdocumenten van de aanvrager of motivering waarom de aanvrager deze niet kan leveren;
- een uiteenzetting van alle buitengewone omstandigheden die ertoe leiden dat de aanvraag in België wordt ingediend en niet via de bevoegde consulaire of diplomatieke post in het land van oorsprong of van verblijf van de aanvrager;
- een uiteenzetting van de redenen waarom de aanvrager meer dan drie maanden in België wenst te verblijven;
- de feitelijke verblijfplaats in België van de betrokkene;
- een overzicht van de samenstelling van het gezin;
- alle beschikbare stukken die de bovenstaande vermeldingen staven. Indien de buitengewone omstandigheden gebaseerd zijn op het argument van duurzame lokale verankering wordt dit zo vernoemd en wordt de Burgemeester verzocht hierover zijn advies te verlenen en bij de aanvraag te voegen.

2) Rol van het gemeentebestuur :

woonstcontrole
Binnen de tien dagen na het indienen van de aanvraag dient de burgemeester of zijn gemachtigde de feitelijke verblijfplaats van de betrokkene te controleren.
Indien blijkt dat de aanvrager niet in de gemeente verblijft, neemt de burgemeester of zijn gemachtigde de aanvraag niet in overweging (zie model van beslissing in bijlage 2). Dit betekent dat de aanvraag niet naar de Dienst Vreemdelingenzaken wordt gestuurd. De gemeente bezorgt de Dienst Vreemdelingenzaken een kopie van deze beslissing. De aanvrager wordt ervan verwittigd dat hij zijn aanvraag moet indienen bij de burgemeester van de gemeente waar hij werkelijk verblijft.
Verblijft de aanvrager wel in de gemeente, dan wordt de aanvraag, samen met een verslag van de controle van de verblijfplaats, onverwijld naar de Dienst Vreemdelingenzaken overgemaakt. De burgemeester of diens gemachtigde overhandigt aan de aanvrager een bewijs van inontvangstname van de aanvraag (model in bijlage 3). Dit bewijs heeft geen enkel gevolg op de verblijfssituatie van de aanvrager.
De gemeenten dienen de aanvraag en de voorgelegde bewijsstukken niet te onderzoeken. De burgemeester of diens gemachtigde wordt evenwel verzocht om bij de aanvraag een advies (bijvoorbeeld een sociaal onderzoek of het OCMW-verslag) toe te voegen.

advies inzake duurzame lokale verankering

Indien de buitengewone omstandigheid gebaseerd is op een normale inburgering kan de Burgemeester ook zelf een advies bijvoegen waarbij hij zal argumenteren waarop hij deze duurzame lokale verankering beoordeelt. Hierbij kunnen elementen van huisvesting, schoolleven, kennissenkring, vertrouwdheid met de omgeving, betrokkenheid bij het verenigingsleven edm aangehaald worden.

3) Beslissingen van de Dienst Vreemdelingenzaken
De Dienst Vreemdelingenzaken kan drie soorten beslissingen nemen.
a) Wanneer er geen buitengewone omstandigheden aanwezig zijn, of wanneer de identiteitsdocumenten niet bij de aanvraag gevoegd werd of de reden van hun afwezigheid niet werd meegedeeld, verklaart de Dienst Vreemdelingenzaken de aanvraag onontvankelijk.(6)
b) Wanneer de aanvraag wel ontvankelijk wordt verklaard, maar de argumenten ten gronde afgewezen worden, wordt de aanvraag ongegrond verklaard.
c) Wanneer aan alle betrokken voorwaarden is voldaan, verklaart de Dienst Vreemdelingenzaken de aanvraag ontvankelijk en gegrond en deelt aan de gemeente de nodige instructies mee voor de eventuele inschrijving in het vreemdelingenregister en de afgifte van een Bewijs van Inschrijving in het Vreemdelingenregister (BIVR).

D. Slotbemerkingen
1. Het indienen van de aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf in België heeft in regel geen invloed op de verblijfssituatie van de vreemdeling, en verhindert dus niet zijn effectieve verwijdering indien hij zich illegaal op het grondgebied ophoudt.
2. Artikel 13, § 1, eerste lid wet van 1980, voorziet voortaan dat de machtiging tot verblijf in regel voor beperkte duur geldt. Het BIVR - tijdelijk verblijf heeft dan dezelfde geldigheidsduur als de verblijfsmachtiging (artikel 13, § 1, vijfde lid).
Enkel wanneer dit in een concreet geval uitdrukkelijk zo wordt voorzien in de instructie van de Dienst Vreemdelingenzaken aan de gemeente, geldt de machtiging voor onbeperkte duur en mag een BIVR voor onbeperkte duur afgeleverd worden.

3. Deze omzendbrief vervangt het deel van art. M, art. M2, C. Buitengewone Omstandigheden van de omzendbrief van 21 juni 2007 betreffende de wijzigingen in de reglementering betreffende het verblijf van vreemdelingen ten gevolge van de inwerkingtreding van de wet van 15 juni 2006 (B.S. van 4.7.2007)
Deze omzendbrief treedt in werking 10 dagen na zijn bekendmaking in het Belgisch Staatsblad.

!!! Dit is niet de echte omzendbrief. Tenzij u Annemie Turtelboom heet, is de informatie in deze tekst volstrekt onbruikbaar !!!

Opmerkingen voor de pers
Fring, fringers, ‘ fring a friend’ en het fring-logo zijn handelsmerken van fringland Ltd.

Al een geluk dat ze niet vragen om dat zinnetje onder elk fringartikel te zetten, of we waren flink gefringeld!

Andy Pieters, nationaal bestuurslid én zelf student aan de XIOS Hogeschool te Diepenbeek: “Dergelijk beteugelend voorstel is voor ons onbegrijpelijk. Een wettelijke beperking op dergelijke sponsoring zou betekenen dat de jongeren nog meer zelf uit eigen zak moeten betalen. Het studentenleven is al duur genoeg, en voor één keer dat studenten van sponsoring kunnen gebruik maken om hun buitenschoolse activiteiten betaalbaar te houden zou men hen dat niet gunnen?!”

Dat jonge mensen af en toe uitbundig feestvieren is een belangrijk onderdeel van het sociale studentenleven. Dat was zo in het verleden, dat is zo vandaag en dat zal in de toekomst niet veranderen tenzij er een “zero tolerantiebeleid” komt. Wij vragen ons af “Heeft Professor Van Hal dan zelf nooit feestgevierd in zijn studententijd?”

“Een repressief beleid zoals Van Hal voorstelt zou trouwens weinig nut hebben.”, zegt Isabelle Van Laethem, voorzitter van Jong Gezond Verstand, “De jongeren zullen wel op een andere manier middelen verzamelen om zélf alcohol te kunnen kopen. Het consumeren van alcoholhoudende dranken bij activiteiten zoals cantussen maakt gewoon deel uit van het studentenleven.”

Jong Gezond Verstand benadrukt wel dat ook sensibiliseringsacties moeten ondersteund worden om te wijzen op de mogelijke gevolgen van overdadig alcoholgebruik. En jongeren met een alcoholprobleem moeten sneller worden begeleid, er moet reeds ingegrepen worden bij de eerste symptomen.

VNU Media heeft vandaag haar eerste online netwerk gelanceerd. Onder de naam HRbase (www.hrbase.nl) zal het eerste Nederlandse social network voor HR-professionals gestalte krijgen.

De markt van online netwerken wordt volwassen. De grote spelers zijn bekend: Facebook, Linkedin en in Nederland natuurlijk Hyves. Tot voor kort werden netwerken onderverdeeld in twee hoofdgroepen: “vriendennetwerken” zoals Hyves en de meer professionele “zakelijke netwerken“ als Linkedin.

Afgelopen tijd is een nieuw soort netwerk ontstaan: het “niche netwerk”. Dit is een online netwerk gericht op een bepaalde doelgroep. HRbase.nl is hiervan een voorbeeld.

Een niche netwerk biedt naast de gelegenheid om contacten te leggen en te onderhouden ook veel relevante en actuele informatie over het vakgebied en haar raakvlakken.

Zo zijn bij HRbase.nl de headlines van alle grote HR-blogs op één overzichtspagina geplaatst, is er nieuws van leden en zijn er HRbanen te vinden. Tevens heeft het netwerk een kalender waar leden niet alleen evenementen kunnen bekijken maar ook zelf kunnen toevoegen.

Daarnaast zijn er diverse tools op de site om discussie en kennisdeling te stimuleren door middel van tekst, video en foto. VNU Media beoogt hiermee de komende jaren, samen met de doelgroep, een community-site te bouwen.

‘Deze site past in onze strategie om onze online B2B positie verder te versterken. Met een netwerk specifiek gericht op de beroepsgroep van HR-professionals denken we veel toegevoegde waarde te leveren. Daarnaast is het voor ons als mediabedrijf van belang de toepassingsmogelijkheden van online netwerken verder te verkennen.’ Aldus directielid Quintin Schevernels van VNU Media.

Uit het Arbeidsmarkt Gedragsonderzoek (AGO) gehouden door Intelligence Group blijkt dat de meeste HRprofessionals op dit moment nog geen online netwerken gebruiken. 15% van de recruiters gebruiken netwerken om kandidaten te vinden. Van de overige HR-professionals is 95% geen lid van Linkedin.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------