http://www.napieraj.pl/xoops/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=2052&forum=1

Źródło drugie:

http://grzegorz-luczko.pl/2008/03/12/czy-chcemy-trudnych-zawodow/

Większość argumentów została już w tej żarliwej dyskusji poruszona, a głos zabrała śmietanka rajderów z naszego podwórka, zatem reprezentatywność jej jest wysoka. Zabrakło mi tylko głosu ze środowiska wchodzących w świat setkowych doznań, półamatorów z małym doświadczeniem, ale za to z połkniętym bakcylem marszokatorgi. Co męczy takich jak ja? Co frustruje na trasie? Co poza nią?

1. Na dystans każdy się godzi, konsekwencje wpisane są w regulamin i tutaj dyskusji nie ma.
2. O oczywistościach się nie rozmawia, więc o perturbacjach pogodowych też nie będę, jak utrudnią przejście to shithappens i pompujemy dalej!
3. Przewyższenia to świętość Orgów i estetyka rajdów, urozmaicenia są mile widziane.
4. Tylko jedno zniechęca, kiedy dochodzimy do PK i „gdzie on jest?”, mapy nie są świeże to wiem, teren ulega pewnym modyfikacjom – jasne, tutaj spierać się nie chcę, ale są sytuacje kiedy PK nie leży tam gdzie jego miejsce podparte mapą, zaczyna się ruletka i nerwówka po okolicy, przeczesywanie bez punktów oparcia, zaczyna się głupia strata czasu, zniechęcenie, które przy narastającym zmęczeniu wcale nie zachęca, poza tym jak szkolić czytanie mapy, kiedy jest ona nieadekwatna do tego, co w terenie.

Także ze strony żółtodziobów: niech punkty będą zgodne z mapą, nic więcej do szczęścia nie trzeba, a będziemy wówczas nieśli w świat słowa pochwały i uznania dla konstruktorów!

To w zupełności wystarczy.

Producent alternatywnej przeglądarki internetowej złożył do Komisji europejskiej skargę na giganta z Redmond. Norweska firma zarzuciła Microsoftowi monopolistyczne działania. Jej zdaniem, dodając Internet Explorer do systemu operacyjnego Windows, Microsoft dąży do ograniczenia konkurencyjnych produktów.
Opera oczekuje od Komisji nakazania gigantowi usunięcia z systemu swojej przeglądarki, bądź umożliwienie dokonania przez użytkownika jej wyboru podczas procesu instalacyjnego.
Tymczasem przedstawiciele amerykańskiego koncernu uważają, że integracja IE z Windowsem nie szkodzi i nie ogranicza nikogo. Zdaniem Microsoftu, Internet Explorer jest dodawany do systemu już od ponad dziesięciu lat z myślą o wygodzie użytkowników, którzy tak czy inaczej nadal mają wybór i mogą zainstalować wybraną przez siebie przeglądarkę, wskazując ją jako domyślną w systemie.
Opera w swej walce zyskała oficjalne wsparcie Europejskiego Komitetu dla Interoperacyjnych Systemów (ECIS), w skład której wchodzi razem z takimi firmami jak IBM, Adobe, Nokia, Red Hat, Oracle, czy też Sun Microsystems.
"Microsoft odbiera użytkownikom możliwość prawdziwego wyboru" - uważa Thomas Vinje, prawnik reprezentujący interesy wymienionych firm.
Jeśli dojdzie do starcia Opery i Microsoftu przed sądem, nieoczekiwanie ważną rolę w procesie może odegrać Firefox i kwestia jego popularności. Przeglądarka ta zdobywa już średnio 40% europejskiego rynku, zbliżając się w niektórych krajach do magicznego progu 50%.
Producent Internet Explorera może wykorzystać ten fakt jako potwierdzenie swej tezy o nieograniczaniu konkurencji na rynku twierdząc, iż skoro Firefox zdołał podbić serca mieszkańców UE, równie dobrze mogłaby to uczynić Opera. Jeśli tak nie jest, przyczyną tego stanu rzeczy nie jest działalność Microsoftu, a co najwyżej słaba jakość produktu oferowanego przez norweską firmę.
źródło: di.com.pl

Pentru că, din cauză şi datorită faptului că n-o să-mi fac prea multe bloguri şi n-o să mai stresez lumea cu to felul de chestii inutile.

De asta „eu” - o dată-n viaţă să fiu centrul universului ăsta. Pe blogul meu, unde - if you see me you are too close. Didactic, se termină, cică. Dac-o să mai postez restanţe (aka teme date în fiecare joi, pe la trei şi ceva), o să le pun mai jos, datate mai înainte de ceea ce scriu acum. Şi mă îndoiesc că o să depună cineva atîta osteneală încît să caute să-mi citească elucubraţiile. Alea scrise cu plăcere. Va asigur că n-am scris niciodată altfel. Şi n-am scris decît pentru mine (asta-i explicaţia logo-ului, dacă s-o fi întrebat careva vreodată „da' di ci”).

Precum se observă, nici ăsta (ultimul text didactic-semiobligatoriu, dat ca temă) nu respectă nici o regulă. N-are început, încheiere, sfîrşit, nu scriu frumos, nici corect, nicicum, nu răspunde întrebării/temei date. Apropo: după ce-mi aud nota de la licenţă o să merg la o mănăstire, ceva. După aia, Dumnezeu cu mila. Mă văd făcînd atîtea. Visul meu a inceput sa prinda aripi. Acum trebuie să-l învăţ să zboare.

Do ukraińskich sklepów trafi figurka podobna do Adolfa Hitlera. Producenci zadbali nawet, by lalka miała ruchome ręce - dzięki temu zabawkowy nazistowski dyktator będzie mógł salutować.

dziennik.pl

Litości! Czy w dzisiejszych czasach ludziom już naprawdę zabrakło jakiegokolwiek wyczucia, smaku, szacunku? Czy naprawdę Adolf Hitler zasługuje na to by produkować lalki z jego podobizną? Czy rodzice pragną by ich dzieci bawiły się laleczką zbrodniarza? Czy chcą patrzeć jak córeczka swata swoją lalkę Barbie z Adolfem?!
Ludzie mają dziwne pomysły i jak na nie patrze to tylko upewniam się w przekonaniu, że jestem całkowicie zdrowa psychicznie i moje pomysły choć czasami głupie nie wykraczają poza granice dobrego smaku.
A co Wy sądzicie na temat lalki Adolfa?

R. SŁOMSKI

Nie mieści mi się w głowie jak można? W bestialski sposób zamordować niewinne stworzenia, a mówi się, że człowiek jest istotą rozumną. Człowiek potrafi być gorszy od zwierzęcia...
Tym skurwys*** odrąbałabym ręce (tępym i zardzewiałym toporkiem) i spaliła w piecu każąc im patrzeć na palące się członki (utrzymywałabym ich w jakiś sposób przy przytomności póki nie spaliła by się cała zawartość pieca).
Mogę być teraz osądzona o hipokryzje, o sadyzm, mam to gdzieś tylko i wyłącznie dlatego, że brak u mnie litości dla ludzi znęcającymi się nad zwierzętami bądź też mordującymi je.

Azi a inceput a sasea editie a Seminarului de Jurnalism de la Iasi, organizat de Departamentul de Jurnalism, Centrul Cultural Francez si TVR Iasi. N-am de gind sa fac stire din asta, chiar daca intilnirea mai multor jurnalisti (Cristian Tudor Popescu - Gindul, Liviu Avram, Cristian Grosu - Cotidianul, Sorin Ozon - Centrul Roman pentru Jurnalism de Investigatie, Catalin Prisecariu - Academia Catavencu, Liviu Iolu - EVZ, Sanda Nicola - freelancer) reprezinta, in mod sigur, un eveniment. M-am prins din prima ca tema propusa de moderatorul dezbaterii, Daniel Condurache ("mentorul" Opiniei si a scolii de jurnalism iesene) nu era una pentru nasul nostru. Jurnalismul de investigatie nu-i pentru studentii care termina in trei ani scoala si nici nu scriu o stire bine din prima. Cu atit mai mult cu cit CTP a subliniat (pentru a nu stiu cita oara) ca nu-i nevoie sa faci scoala speciala ca sa devii "animal cu blana" plina de noroi, adica jurnalist.

Jurnalismul de investigatie e un gen publicistic bolnav. Presa este facuta dupa modelul televizorului, iar la televizor se vinde mult mai bine minutul de publicitate dintr-un meci de fotbal sau dintr-o emisiune de bascalie decit dintr-o emisiune de analize si investigatii. O idee esentiala e ca orice specie jurnalistica trebuie sa contina un minim de investigatie. In momentul in care singura sursa pentru aceasta "documentare" este fratele Google si eventual citeva telefoane, atunci nu-i de bine.

Ce e scris in titlul articolului nu-i pe bune. O investigatie adevarata nu se bazeaza pe lozinca "nu ne prostiti voi pe noi!" ci pe principiul descoperirii adevarului. Sincer, prea putin s-a discutat despre ce inseamna investigatie. Subiectul nu e totul, la fel cum nu sint totul doar caracteristicile pe care trebuie sa le aiba un jurnalist care face asa ceva. S-a spus ca doar freelancerii pot face investigatii ca lumea, pentru ca nu au deloc presiunea patronatelor. Insa freelancerii pot fi considerati muritori de foame daca munca lor nu se apropie intrucitva de subiectele pe care le citesc cei mai multi dintre romani, cele tratate in ziarele de scandal. Libertatea ar trebui inclusa in categoria ziarelor pornografice si interzisa. Totusi, pentru ca are de doua ori mai multi cititori decit EVZ, se poate spune ca aduce mai multi bani (EVZ si Libertatea fac parte din trustul elvetian Ringier).

Blogul poate fi una din formele prin care jurnalismul de investigatie mai are vizibilitate. Presa scrisa oricum o sa moara de moarte buna in zece ani. Mai ales ca acum copiaza intru totul formatul televiziunii (adica divertisment si incitare) sau pe cel al internetului (usurinta in citire - titluri mari, text putin, poze uriase). CTP a dat un exemplu tare interesant: daca in alte tari tinerii cu educatie, cu un job bine platit, intelgenti, citesc ziare serioase (Le Monde, Times), la noi nu fac asta; se indreapta inspre materialele mult mai atractive si mai superficiale din tabloide. Pe vremea cind facea anchete si investigatii, CTP semna articole de 5 (CINCI) pagini in Adevarul de-atunci. La cum era atunci formatul ziarului, intr-o pagina incapeau lejer 15.000 de semne. Inmultit cu cinci pagini inseamna vreo 75.000 de semne! Adica tot ce scrie Libertatea intr-o saptamina! Daca vi se pare mult ce-am scris de la inceputul acestei cronici de dezbatere, aflati ca de-abia am depasit trei mii de semne.

Stiati ca meseria de jurnalist nu e trecuta in nomenclatorul de meserii? Ea este inclusa la capitolul "prestari de servicii". Culmea e ca, mai nou, e destul de adevarat. Tipul de jurnalist descris de CTP drept "un lasa-ma sa te las obosit" nu e deloc o fantezie sau o lamentare aiuristica. Chiar e adevarat. Finalitatea actului jurnalistic e banul care vine din publicitate, din reclame. Asta inseamna ca pentru un freelancer e destul de greu sa intre pe o piata unde materialele se comanda, nu se cumpara gata facute. De asta, intr-o redactie, e mai corect sa se puna o luista cu nume: "asa da" - "asa nu" (adica: in astia poti sa dai, in astia nu poti sa dai). Jurnalisti tonomat? Pentru prima categorie. Animale de prada? Pentru a doua.
Pentru studentii de la Jurnalism care viseaza sa lucreze doar in PR si pentru fetele care vor sa fie ca Andreea Esca: Mircea Badea nu-i jurnalist, e entertrainer. Luis Lazarul nu face decit sa atite spiritele. Cam asta e concluzia dupa prima dezbatere de la Seminarul de Jurnalism. Parerile spuse mai sus apartin jurnalistilor numiti la inceput. Care sint convinsi ca investigatia lui Liviu Iolu (despre doi romani care erau inchisi in Irak, dupa razboi) care a dus la demisia ministrului de externe este mult mai valoroasa decit valurile din jurul cazului Elodia sau a mai stiu eu cui. Cei care citesc ori sa uita la TV cred insa altceva. Problema lor. Iar un ziar bun nu inseamna sa fie simplu si sa exagereze. Inseamna sa informeze corect si sa fie facut profesionist. Pentru asa ceva insa nu prea mai sint bani.

De multe ori speranta face de zece ori mai mult decit finalitatea unui lucru. E mult mai simplu sa-ti iesi din fire si s-arunci cu noroi in tot ce nu-ti convine; e de zece ori mai simplu sa-ti zici ca nu tine de tine atita vreme cit nu-ti afecteaza imaginea publica si integritatea de student sfios; totusi, cind vrei ca altii sa-si aminteasca de tine, preferi sa zgirii un copac si sa-ti treci numele pe el. Ori sa dai mai departe un mesaj viral primit pe messenger pentru ca-i amuzanta poanta din el ori te-apasa teama ca zece ani de-acum incolo vei fi chinuit de ghinion. Nimic sincer, nimic intentionat, nimic folositor. Ca si ceasurile pierdute in fata televizorului urmarind pataniile snobilor care dau bine pe sticla.

Azi am vazut pe net cum se jupoaie animalele pentru blana in China. Un film macabru, in care bietele animale erau batute si apoi jumulite de blana in timp ce inca se zbateau. Stati linistiti, nu dau alte detalii, si nici linkul. Da, exact, n-aveti ce sa faceti pentru sarmanele fiinte chinute. Un click oricum n-are nici un farmec, mai ales daca-i inainte de vizualizarea celui mai amuzant film in care un om beat cui cinta imnul Romaniei si e urmat de cea mai tare perla de care e in stare Basescu. Chestiunile astea sint mult mai importante.

Ceea ce uita multi la petitiile care infunda de multe ori canalul asta numit Internet e scopul lor. Pina si Realitatea TV a scos caravana prin orase in campania pentru scoaterea taxei de prima inmatriculare, n-au ajutat cu nimic semnaturile online. Pe Internet creezi valuri. Faci comunitati, nasti curente de opinie, invrajbesti internautii si-i ordonezi, dintr-o masa diforma, intr-un tot unitar cu o pozitie care se vrea clara. Mai nou, nu conteaza motivul, conteaza doar sa fie citi mai multi din care „sa puna botul” indiferent de ce e vorba: ca salvam Copoul de cotropitori sau ne protejam valoroasele ID-uri de messenger. Ii informez pe naivii care inca mai dau massuri cu inchiderea messengerului ca directorul executiv al Yahoo este, in acest moment, Jerry Yang.

Noi nu cautam senzationalul, noi doar ridicam o problema. Si in biserica, orice gest crestinesc trebuie sa se lase cu ceva maruntis prin conturile milosteniei. Iar tirajul ridicat inseamna incasari grase. Nimic n-are aici a face cu lautarii din media. Presa e ciinele de paza al societatii asa cum fotbalul e o figura facuta de golani, intre golani si pentru golani si pentru golani. Punctul comun dintre politica, presa si fotbal e ca peste tot se da la gioale. Rau de tot. Si cu cit vede mai multa lume asta, ci atit trebuie sa doara mai rau. “Nenorocit mai e poporul asta, ca numai despre asta scriu ziarele”, zic strainii. Si nu se inseala. Ziarele scriu ce vrea poporul sa citeasca. Iar daca norodul pleaca urechea mai mult la disputele majore ale societatii gen Elodia sau botezul lui Maximus - asta primeste, de la prima pagina pina la orele tirzii ale show-urilor filmate cu doua camere intr-o garsoniera. Fie ca-i plac masinile care ies in evidenta, fie ca-i place berea de doi lei ori ca-si petrece noaptea prin baruri, romanul cauta senzationalul. Vrea sa-si bage nasul peste tot si sa nu piarda vreo birfa ori vreun scandal. Iar jurnalistii sint apostolii spectacolului. Politicienii la fel. Daca voi asta vreti, asta va dam. Basescu si Tariceanu parca incep sa se simta bine cind se ciondanesc pe la vreo intilnire oficiala; pun pariu ca la bairamele lor private de ochii hulpavi ai presei isi dau mina prietenos si spun glume faine. Dar “ceilalti” trebuie sa stie altceva. ~n ochii lor trebuie sa devina cunoscuti, populari, sa fie apoi votati si sa mai prinda un mandat. Tragi linia si ajungi iar la bani. La fel si-n presa. Politica se vinde bine, iar politicienii platesc scump pentru imaginea lor. Interesul isi poarta festul, indiferent ca-i vorba de palatele cu lemn de mahon sau de satele cu praf vara si glod toamna. Nu poti trai in presa din milostenia altora; jurnalismul e o afacere care trebuie sa mearga in profit. Daca intilesti zece studenti care injura asta nu inseamna ca toti studenti sint prost crescuti. Si nici toata presa nu-i vinduta.

Nu m-am gindit niciodata c-as avea vreo valenta de predicator, dar nici sa blasfemiez ceva ori pe cineva din biserica. Pentru conformitate,  e vorba de biserica ortodoxa, adica – dupa etimologie – a „credintei celei drepte”. Ieri a fost duminica ortodoxiei – acea duminica din post in care fiecare credincios e chemat de chiriarh sa dea bani pentru cei saraci ori loviti de nenorociri. Dar nu de amarasteni e vorba aici.

In duminica ortodoxiei se si praznuieste ceva: instituirea cultului icoanelor prin anatemizarea celor care spuneau ca icoanele nu sint decit niste chipuri cioplite. Imi aduc aminte de copilarie, cind am mers intr-o biserica pictata de Nicolae Grigorescu. Ghidul spunea ca pictorul si-a lasat semnatura pe acel lacas intr-un mod inedit: unul din heruvimi purta chipul sau. Moda chipurilor din mijlocul sfintilor n-a apus. Ilie Morega, PNL-ist incadrat de multi in categoria „baronilor” de Gorj, sta linga Sfintul Ilie pe un perete din biserica din Pades, pe care a si ctitorit-o. Primarul din Tirgu Carbunesti sta linga Sfinta Parascheva si Sfintul Ioan Botezatorul. Si exemplele ar putea continua; Gigi Becali se mindreste cu peste o duzina de ctitorii unde ar putea dispune sa i se zugraveasca chipul.

In catedrala Sf. Iulian din Tars  din campusul Tudor Vladimirescu se zvonea ca studentii o sa se inchine, pe linga sfintii cunoscuti mai mult sau mai putin, si la chipurile a doi ctitori: Relu Fenechiu si Bogdan Olteanu. Pina la urma, politicienii nu vor sta chiar printre sfinti: ei nu vor avea decit niste scaune speciale, probabil cu numele lor incrustate. N-are nici un sens vreun comentariu de Gica contra, e bine ca se construieste, mult mai rau ar fi daca s-ar darima ziduri.

„Sa nu-ti faci chip cioplit” n-are cum sa se aplice la „Cuza”. In nici unul din complexele universitatii din Copou nu exista vreo biserica pentru studenti. In tot Copoul nu sint decit trei biserici de mir in care de-abia incap evlavioasele batrinele prezente vesnic in sfintele lacasuri. „Cuza” isi construieste cafenea in turnul de apa, pune Internet wireless, il taie cind e traficul batator la ochi si isi construieste camin de cinci stele. Ar fi bine sa se inspire si de la Universitatea Babes Bolyai din Cluj care va introduce o noua specializare, de limba chineza si infiinteaza un centru cultural chinez. Bisericile sau bisericutele mileniului trei trec in mod sigur de barierele culturale, dar si de cele traditionale.

Ce era clar din capul locului am  priceput de mici, din invataturi de genul „daca te-apuci sa strici cuibul rindunelelor, Dumnezeu iti ia scara si-o patesti rau”. Sau „daca te joci pe strada, ai toate sansele sa simti cum e pe capota unei masini” – oricum, nu conteaza imaginea, ideea e ca trebuia sa fim sensibilizati si sa nu facem pacate.

Apoi am inceput sa cred ca buna receptie a rugaciunilor tine de niste conditii meteo-spirituale care sa favorizeze asta. Postul fiind scurtatura nu doar pentru primenirea sufletelului, ci si o cura splendida de dezintoxicare, ai impusca doi iepuri dintr-o lovitura. Dar daca nu… indoiala e simburele pitit in fiecare decizie.

Iata, Biserica Catolica a dublat numarul pacatelor capitale. Daca te droghezi, daca distrugi mediul inconjurator, daca faci experimente stiintifice, daca te imbogatesti prea mult, daca faci avort, daca esti nedrept cu aproapele – atunci poti sa-ti iei adio de la biletul de trimitere catre Rai. Adica, mai pe-nteles: taxa de prima inmatriculare, zisa si de mediu, e o chestiune pur dogmatica, iar cu deciziile astea nu te pui; ghimpele acela de indoiala parc-ar spune ca si tigara e un drog – deci sintem pe duca vreo patru miliarde dintr-un foc; iar acum, cu Bologna si cu toate schimbarile bruste, multor studenti li se pare ca fac parte dintr-un experiment stiintific. Pacatele astea sint asa facute incit sa nu rateze pe nimeni.

Eu vreau sa fac post de calculator. Asa, vreo 40 de zile cit dureaza primenirea pentru noapte aceea de Inviere in care oricum o sa injuri pe toti dracii ca babele se uita cum te-ai imbracat, iar pustii iti sting luminarea. Post negru de calculator si internet. Doar ca nu stiu cine imi va scrie licenta.

Chciałam napisać interesującą notkę o męskich kompleksach, ale nie napiszę bo tylko się zdenerwowałam. Wychodzi na to, że jedynymi kompleksami mężczyzn są rozmiary ich penisów co jest już troszkę irytujące.
Niby mężczyźnie nie mają kompleksu:
- utraty owłosienia na głowie,
- wzrostu,
- budowy ciała. Nie ja sobie to wymyśliłam, jedyne co mężczyzn trapi to penis. Jestem dziewczyną i trudno mi zrozumieć te kompleksy bo tak naprawdę nie chodzi o długość, a o mylne przekonanie mężczyzny, że jego "pseudo za krótki penis" nie będzie w stanie zadowolić kobiety. Podążając tą ścieżką dedukcji mężczyzna pomija fakt iż również ważne są umiejętności, a nie tylko "sprzęt". Robiąc z kobiet potwory które chcą tylko długich, grubych czy jakiś tam penisów. Kompleksy na tle członka chyba zaczynają mnie śmieszyć.
Inną interesującą mnie sprawą jeżeli chodzi o kompleksy jest fakt, iż mężczyźnie nie lubią mówić o swoich kompleksach, wadach. Zachowują si ę tak jakby ich nie mieli, nie ma o czym mówić. Kobiety natomiast wiecznie narzekają na swój wygląd a to na kawie z przyjaciółką, spotkaniu rodzinnym, w pracy itp. I to właśnie mnie intryguje: czemu mężczyźnie potrafią przemilczeć kompleksy, a kobiety nie?
Męskie kompleksy: jeden, damskie: miliardy. Kobiety widzą wady w swoich: piersiach, pupie, nosie, policzkach, brwiach, nogach brzuchu, rękach, karnacji, oczach, cery itd., itp. Wymieniać można w nieskończoność. Więc co nas do tych kompleksów "zmusza"? Odpowiedzią, według mnie, paradoksalnie są mężczyźni. Bo to dla was chcemy wyglądać pięknie, młodo, atrakcyjnie. Chcemy się podobać.
Co łączy kompleksy męskie z damskimi?
Są spowodowane chęcią podobania się i zaspokojenia, wymyślonych przez nas oczekiwań płci przeciwnej. Nawzajem nakręcamy swoje kompleksy. Z tym, że kobiety mają ich więcej.
Sukcesem w dzisiejszych czasach jest zaakceptowanie swojego wyglądu bądź też podejmowanie próby modyfikacji elementów nie atrakcyjnych bez użycia skalpela, igieł itp.

P.s. Dobrze, że nie wszystkich ludzi stać na chirurgię plastyczną bo wyglądalibyśmy jak lalki

Pierwszy nauczyciel, który wyszedł na środek to właśnie Wojciech :D. Mój ulubiony nauczyciel :D, skończę szkołę i będę z nim na ty :D. Pierwsza laska wychodząca na środek to babka z histy :D, jest dobra. Zawsze łacha ze swojego nazwiska, taki luzak :), ona jest drugim nauczycielem, którego naprawdę lubię :). druga babka to Kasia :), uczy nas angla też spoko kobieta :) jej tekst "excuse me, kaj my są" robi szał xD.
Żeby było ciekawiej dodam, że w kieliszkach był sok z cytryny :D - mina nauczycieli bezcenna :D.

Jestem pod wrażeniem. Występ z 2006 roku, publiczność szaleje, Jacko jak zwykle daje popis swoich umiejętności tanecznych, niestety wokalnych już nie (playback). No ale cóż...? Przyznać trzeba, że Michael swoją osobą już "robi show" :D.
Ale wygląda okropnie... Jak KRÓL MUZYKI POP mógł pozwolić by coś takiego mu się przydarzyło? By doprowadzić się do takiego wyglądu?
Jednak mimo wszystko RESPECT dla niego :D. Wspaniały piosenkarz, tancerz i WEDŁUG mnie (tego co przeczytałam, zobaczyłam itp. o nim) wspaniała osoba (niestety nie mogę być tego pewna bo nie poznałam go).
Jaka ja dyplomatyczna potrafię być o_O , xD

Si pe buna dreptate; o spune Adrian Nastase, proaspat intors in linia intii a politicii: „sint un om care mai mult semneaza decit citeste”. Abilitatea aceasta e la mare cautare. O dovedeste Traian Basescu, presedintele exemplu care a lepadat limba de lemn si a apasat serios pedala sensibilitatii: „te duci pe trotuar, te opresti linga stilpul din statia de autobuz, si vezi citi oameni iti spun «buna ziua» si vezi care e diferenta dintre tine si stilp”. Unul din cei care vor sa-i ia locul este Gigi Becali: „este vointa lui Dumnezeu sa pasc acest popor”, spune totul. Iar la definitia instantei divine, Becali uita de demagogie si zice: „Dumnezeu e cel mai tare serviciu de informatii din lume – stie tot, chiar si-un fir de par”. Adversarul sau, Corneliu Vadim Tudor, explica modul in care a ajuns el in politica: „nu-mi intra capul printre gratiile inaltei porti, asa ca am sarit gardul”. Dorinta lui? „Sa fiu presedinte pentru o zi, dar sa fie o zi polara, de sase luni”. Putina vreme, interimar la Cotroceni a fost Nicolae Vacaroiu, ghidat dupa telul „noi nu facem privatizare de dragul privatizarii, din contra”. In ultimii 30 de ani, longevivul social–democrat a colectionat atitea obiecte de arta, incit doar mentionarea lor a ocupat patru pagini din declaratia de avere. Lucruri de valoare, dar masinile de epoca ori motocicletele lui Calin Popescu Tariceanu sint mult mai scumpe. Altii, mai saraci, declara ce au mai drag in casa; de exemplu, Daniela Buruiana, deputat PRM, a trecut la bunuri mobile si un catel caniche, si o veverita din Anzi, primita cadou. Si mai spune lumea ca avem politicieni saraci cu duhul…

Text publicat in Opinia

Nokia 1600 to był mój pierwszy telefon i jak go kupowałem to nie miałem żadnego pojęcia o telefonach, prócz tego że nokie to dobre telefony. Pierwszą zaletą tej nokii jest jej prostota. Dla kogoś, kto nie miał wcześniej żadnego telefonu jego opanowanie nie zajmie dużo czasu. Kolejnym plusem jest ergonomia użytkowania. Telefon leży mi idealnie w ręce a klawisze są miękkie i bardzo dobrze się je naciska. Obudowa wydaje się niezbyt mocna ale to tylko pozory. Nokia 1600 kilka razy mi spadła na ziemię ale nie wywarło to na nią żadnego wpływu. Za największą zaletę tego telefonu uznaję jego baterię. Przy niewielkim używaniu bez ładowania wytrzymywał 12-14 dni. Przy dużym wykorzystaniu, tak jak w ostatnim okresie przeze mnie, bateria również trzymała długo bo 6-8 dni.

Niestety nie ma róży bez kolców i nokia 1600 także posiada wady. Pierwszą, która pojawiała się od samego początku było zawieszanie się telefonu raz na jakieś 3-4 tygodnie. Pomagało wyciągnięcie baterii i ponowne jej włożenie. Zauważyłem, że wyłączenie raz na jakiś czas telefonu i po chwili go włączenie likwidowało tą wadę. Usterka niezbyt uciążliwa jak dla mnie.
Po półtora roku użytkowania kilka razy pojawił się błąd, może 5 razy, który poważnie mnie zaniepokoił. Było to zgubienie zasięgu, w miejscach w których zawsze wcześniej był oraz później też. Pomagało na to zmiana na ręczny wybór sieci i z powrotem na automatyczny. Myślę, że może powodem tego błędu mogło być zbyt duże natężenie odbiorników i hotspotów na niewielkim obszarze i przez to antena głupiała. Ostania wada jaka mi się pojawiła jakiś miesiąc temu, to samoczynne wyłączanie się telefonu co kilka dni i to już było uciążliwe. Jednak tym się za bardzo nie przejąłem, bo wtedy byłem w okresie kupowania nowego telefonu nokia 6021.

Polecam nokię 1600 każdemu kto w telefonie ceni prostotę, nie goni za telefonem, który potrafi wszystko zrobić i ma w sobie cała masę innych rzeczy. Również ta nokia jest idealna dla kogoś, kto nigdy wcześniej nie używał komórki.

B O S K O :D. Grozi mu do trzech lat pozbawienia wolności :D. Miodzio :D. Jak go zamkną to proponuję powiedzieć, że jest pedofilem :D. Podobno Ci mają najgorzej :D.

KURWA ludzie co z wami?! Nie mam pytań!!! Blee! fuj! Biedne zwierzęta! Co za kretyn wymyślił takie walki? Najchętniej sama bym go tak przywiązała do drzewka na samym środku dżungli i niech go rozszarpią dzikie zwierzęta! Jak można?!
Człowiek potrafi być gorszy od zwierzęcia. Zwierzęta zabijają z potrzeby, a człowiek dla rozrywki. Debile! Jak może się komuś podobać taka bitwa?! Wybacz, ale nic innego jak skurwysyństwo nie przychodzi mi na myśl. Ale się zdenerwowałam! Grrrr! biedne zwierzątka... ;(

Wymiary odnoszą się do członków u dojrzałych mężczyzn. (Penisy przestają rosną wraz z końcem wieku dojrzewania czyli 17 - 20 lat).
*Długość penisa mierzymy od góry, czyli od strony brzucha.

Długość penisów podczas wzwodu

długość w cm              wielkość

10,9 i mniej                bardzo mały

11 - 12,4                     mały

12,5 - 13,9                  średnio mały

14 - 15,4                     średni

15,5 - 16,9                  średnio duży

17 - 18,4                     duży

18,5 i więcej               bardzo duży

Długość penisa w opadzie

długość w cm             wielkość

4,4 i mniej                 bardzo mały

4,5 - 5,9                     mały

6 - 7,4                        średnio mały

7,5 - 8,9                    średni

9 - 10,4                     średnio duży

10,5 - 11,9                duży

12 i więcej                 bardzo duży

Obwód penisa podczas wzwodu

obwód w cm             wielkość

11 i mniej                  mały

11,1 - 12                    średnio mały

12,1 - 13                    średni

13,1 - 14                    średnio duży

14,1 i więcej              duży

Chyba nie muszę dodawać, iż uważam, że mierzenie sobie długości penisa i zamartwianie się bądź też chwalenie "swoją" długością mnie śmieszy? Każdy facet zmierzył sobie długość swojego członka i co z tego? Nie zawsze rozmiary mają znaczenie i trzeba pamiętać, że nie zawsze złoto co się świeci (czy jakoś tak). Dobry kochanek po prostu jest dobry nie ważne jakim "sprzętem operuje" :).

Korzystałam z informacji zamieszczonych na:
samozdrowie.interia.pl
penisy.republika.pl
www.kobietaintymna.atupartner.pl
i jeszcze paru ale nie pamiętam adresów xD