<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>oficina &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/oficina/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "oficina"</description>
	<pubDate>Sat, 06 Sep 2008 22:21:38 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Oficinas Infantis - Como fazer massinha de modelar.]]></title>
<link>http://recreacaointeligente.wordpress.com/?p=27</link>
<pubDate>Sat, 06 Sep 2008 18:09:32 +0000</pubDate>
<dc:creator>recreacaointeligente</dc:creator>
<guid>http://recreacaointeligente.wordpress.com/?p=27</guid>
<description><![CDATA[
Pegue uma tigela e coloque :
4 colheres de farinha de trigo
2 colheres de sal
3 colheres de água
P]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><a href="http://recreacaointeligente.files.wordpress.com/2008/09/construir.gif"><img class="alignleft size-thumbnail wp-image-55" title="construir" src="http://recreacaointeligente.wordpress.com/files/2008/09/construir.gif?w=128" alt="" width="128" height="87" /></a><a href="http://recreacaointeligente.files.wordpress.com/2008/09/massinhaok.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-29" title="massinha" src="http://recreacaointeligente.wordpress.com/files/2008/09/massinhaok.jpg" alt="" width="250" height="90" /></a></p>
<p>Pegue uma tigela e coloque :</p>
<p>4 colheres de farinha de trigo<br />
2 colheres de sal<br />
3 colheres de água</p>
<p>Para colorir :</p>
<p>Adicione:1 colher de vinagre</p>
<p>1 colher de tinta (pode ser guache ou acrilica)</p>
<p>Deixe a tinta por ultimo, assim fica mais facil de dar certo</p>
<p>Depois mexa um pouco com a colher e depois com a mão até ficar igual a massinha que se compra em caixinha.</p>
<p>Agora é só deixar a criançada se divertir !</p>
<p>Obs :No começo parece que não vai dar certo ,mas dá!</p>
<p>PS: Vi no blog <a href="http://favoritos.wordpress.com">Favoritos</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Na LER]]></title>
<link>http://aterceiranoite.wordpress.com/?p=3824</link>
<pubDate>Sat, 06 Sep 2008 10:34:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>Rui Bebiano</dc:creator>
<guid>http://aterceiranoite.wordpress.com/?p=3824</guid>
<description><![CDATA[
A partir do número que chegou hoje mesmo às bancas passo a colaborar regularmente com a revista L]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignnone size-full wp-image-3826" title="ler2" src="http://aterceiranoite.wordpress.com/files/2008/09/ler2.jpg" alt="" width="222" height="269" /></p>
<p>A partir do número que chegou hoje mesmo às bancas passo a colaborar regularmente com a <a href="http://ler.blogs.sapo.pt/" target="_blank">revista LER</a>. Versões de alguns dos textos ali publicados serão divulgadas mais tarde neste blogue.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Casual Day]]></title>
<link>http://srcapullo.wordpress.com/?p=464</link>
<pubDate>Fri, 05 Sep 2008 07:00:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>Sr. Capullo</dc:creator>
<guid>http://srcapullo.wordpress.com/?p=464</guid>
<description><![CDATA[Al poquito de entrar yo aquí se marchó la directora financiera. Era una mujer joven, de treinta y ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="justify">Al poquito de entrar yo aquí se marchó la directora financiera. Era una mujer joven, de treinta y pocos años y alta. Cuando digo alta, quiero decir que era más alta que yo, vamos. Y estaba muy delgada. Cuando se quitaba las gafas de pasta y se soltaba el pelo podíamos decir que tenía su atractivo. Indudablemente era maja. Al menos era la única que me daba los buenos días al cruzarnos y la única que me invitó a café en la máquina (aunque esto no sé si es bueno del todo).</p>
<p align="justify">Supongo que se cansó de los marrones, de las pullas y de los malos modos generales y se marchó a otro trabajo en el que no era directora de nada, y menos de finanzas. Creo que fui de los pocos de los que se despidió.</p>
<p align="justify">En su lugar contrataron a un tipo. De unos cuarenta años, de complexión fuerte, pelo canoso peinado hacia atrás y gafas de pasta... que parece que va con el cargo. Después de la semana de cortesía empezaron a darle por todos lados, como corresponde por la empresa en la que trabajamos y el cargo que ocupa. En realidad lo del cargo es lo de menos... ya he contado que hay muy mal ambiente por aquí. Como quiera que yo todavía no le he dado ningún palo, ni tampoco es algo que yo haga habitualmente, y que incluso le he ayudado con algún marrón, sobre todo cuando estaba relacionado con la informática, podemos decir que nos llevamos bien. Supongo que entre los nuevos tenemos que ayudarnos. Yo no soy tan nuevo, pero sigo teniendo esa sensación... quizá porque no termino de adaptarme del todo. El problema está en que siempre que tiene una duda o alguna pega me llama. Y, en esta ocasión, el problema lo tenía una de sus chicas... así que me llamó, a pesar de que hay un departamento entero dedicado al soporte y de que no es mi trabajo... pero fui a ver qué pasaba.</p>
<p align="justify">En realidad era una tontería, aunque requería ejecutar una serie de programas en un orden concreto... tampoco voy a entrar en detalles, no quiero aburriros con datos técnicos. Era laborioso y me llevó mi tiempo y en esas estaba cuando <a href="http://srcapullo.wordpress.com/2008/04/23/el-primer-dia-del-resto-de-mi-vida/">la chica de compras</a>, la que se fue <a href="http://srcapullo.wordpress.com/2008/08/04/un-viernes-tragico-en-tres-actos/">a Gandía con su novio</a>, rubia, con un color dorado muy bonito en la piel después de una semana de sol por cada lado (el típico vuelta y vuelta que muchas chicas y algunos chicos practican) y un super escote profundo (e hipnótico) se me acercó, me plantó dos besos (por eso de que había vuelto de vacaciones) y se sentó en la mesa donde yo estaba trabajando, para charlar.</p>
<p align="justify">Obviamente, y porque era verdad, le dije lo guapa que estaba y lo bien que le sentaba el bronceado, intentando por todos los medios a mi alcance no mencionar a Jessica Alba en ningún momento, y eso que no estaba intentando ligármela ni nada. Pero uno es alumno aplicado y los buenos consejos hay que seguirlos.</p>
<p style="margin-left:36pt;text-align:justify;">- Ya te queda poco para irte, ¿No?<br />
- Pues sí... estoy de un tenso ya...<br />
- A ver qué podemos hacer...</p>
<p align="justify">Y se me puso a masajear los hombros y la espalda. Y lo hacía bien la muchacha. Con un poco más de aceites esenciales, un poco menos de ropa y, sobre todo, en otro entorno, habría sido perfecto.</p>
<p align="justify">Paró casi enseguida... no hay que olvidar que en la oficina a uno le hacen un traje por menos de esto.</p>
<p align="justify">Al poco se nos unió la chica del departamento comercial, la que me dio otros dos besos por eso de que también estaba recién venida de las vacaciones, e igualmente morena. Y una tercera, de incidencias, que no había venido de vacaciones precisamente, pero que vio jolgorio y se unió a la charla.</p>
<p style="margin-left:36pt;text-align:justify;">- ¿Cuánto te falta parta irte a Nepal? – Me preguntó la chica del departamento comercial.<br />
- Apenas tres semanas – les dije<br />
- ¿Te vas a Nepal? – Preguntó la de incidencias.<br />
- A escalar montañas – dijo la de compras.<br />
- Bueno, a escalar, lo que se dice escalar... no. Sólo voy a recorrerlas un poco<br />
- ¿Y has hecho ya testamento? – preguntó la del departamento comercial. Obviamente estaba bromeando.<br />
- No, que va. No va a pasar nada...<br />
- No sé como estás tan tranquilo... pueden pasar muchas cosas... fíjate los de Barajas del otro día. - comento la "alegre" de incidencias.<br />
- Eso no vuelve a pasar... y de lo demás... pues ya me preocuparé entonces, cuando vea lo que pasa... dice un dicho, seguro que chino, que si tienes un problema y no lo puedes solucionar... ¿De qué te preocupas? Y si lo puedes solucionar... ¿De qué te preocupas? Pues eso... que no me preocupo.<br />
- Pues yo no estaría tan tranquila – sentenció la de incidencias.<br />
- Por eso no vienes... ¿No?</p>
<p align="justify">Las otras se rieron. En ese momento apareció por lontananza un jefe de los gordos, y las chicas se retiraron. Y yo me marché... ya había terminado mi trabajo allí.</p>
<p align="justify">Por la tarde, ya tarde, bajé otra vez por la zona. Iba a poner un fax personal, y ya no quedaba ni el recuerdo de nadie... excepto el director de finanzas, enfrascado en alguno de los marrones propios de su cargo. Me vio y se acercó. Tenía ganas de charla.</p>
<p style="margin-left:36pt;text-align:justify;">- Así que a Nepal, eh? Te va a encantar... yo estuve el año pasado en Argentina... al sur... con el hielo y eso... ¿Cómo se llama?<br />
- La Patagonia...<br />
- Sí, La Patagonia... pues eso, que te va a gustar.</p>
<p align="justify">Dos cosas: Espero que este tipo sepa más de números que de geografía... por el bien de la empresa. Y dos... la gente habla... mucho.</p>
<p align="center"><a title="Votar Anotación en Bitacoras.com" href="http://bitacoras.com/votar/anotacion/externo/favicon/srcapullo.wordpress.com/2008/09/05/casual-day"><img style="border-right:0;border-top:0;border-left:0;border-bottom:0;" src="http://mmadrigal2003.googlepages.com/bitacoras.png" alt="Botón de Bitacoras" /></a><br />
Etiquetas: <a rel="tag" href="http://bitacoras.com/canales/oficina">oficina</a>, <a rel="tag" href="http://bitacoras.com/canales/nepal">Nepal</a>, <a rel="tag" href="http://bitacoras.com/canales/vacaciones">vacaciones</a>, <a rel="tag" href="http://bitacoras.com/canales/compras">compras</a>, <a rel="tag" href="http://bitacoras.com/canales/comercial">comercial</a>, <a rel="tag" href="http://bitacoras.com/canales/incidencias">incidencias</a>, <a rel="tag" href="http://bitacoras.com/canales/director+financiero">director financiero</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Workshop com Luana Caetano]]></title>
<link>http://ayuny.wordpress.com/?p=72</link>
<pubDate>Thu, 04 Sep 2008 13:05:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>ayuny</dc:creator>
<guid>http://ayuny.wordpress.com/?p=72</guid>
<description><![CDATA[O AYUNY convida você para aproveitar o melhor da dança do ventre: Workshop com Luana Caetano

A da]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><span style="color:#666699;">O AYUNY convida você para aproveitar o melhor da dança do ventre: Workshop com Luana Caetano</span></p>
<p><a href="http://ayuny.files.wordpress.com/2008/09/luana.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-73" src="http://ayuny.wordpress.com/files/2008/09/luana.jpg?w=200" alt="" width="200" height="300" /></a></p>
<p>A dança de Luana Caetano é conhecida pelo equilíbrio raro entre suavidade e força, destreza e doçura. Sua dança arrebatadora rendeu-lhe o reconhecimento da prestigiosa Casa de Chá Khan el Khalili, onde foi bailarina do seleto grupo "Noites do Harém", antes de partir para carreira internacional.</p>
<p>Luana dança atualmente em Dubai (Emirados Árabes) e encanta a todos com seu sorriso radiante. Em seu curto período de férias, compartilha conosco sua técnica e conhecimento únicos.</p>
<p>Aproveite essa oportunidade para aprimorar sua técnica e aprofundar seu contato com o universo da dança profissional!</p>
<p>Data: 14 de setembro</p>
<p>Horário: Das 14:00 às 18:00</p>
<p>Temas:</p>
<p><strong>1. Interação com o público</strong><br />
Um bate-papo enriquecedor com Luana sobre a relação público-bailarina, além de dicas variadas.<br />
14:00 às 14:55</p>
<p><strong>2. Técnicas libanesas de quadril</strong><br />
Movimentos e passos de efeito baseados na técnica libanesa e uma <strong>seqüência coreográfica inovadora</strong>.<br />
15:00 às 18:00</p>
<p>Pouquíssimas vagas!</p>
<p>Valor: R$ 100,00</p>
<p>Inscrições: AYUNY<br />
SCLN 305, Bloco B, Galeria 46/50<br />
Asa Norte<a href="http://www.ayuny.com.br"><br />
www.ayuny.com.br</a></p>
<p>Mais informações: (61) 3340 4291, 9256 3298</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Oficinas de Design ESPM]]></title>
<link>http://caligraffiti.wordpress.com/?p=1089</link>
<pubDate>Wed, 03 Sep 2008 13:13:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>Ailton "Feliz"</dc:creator>
<guid>http://caligraffiti.wordpress.com/?p=1089</guid>
<description><![CDATA[Para quem gosta de estar sempre aprendendo, essa é uma boa hora de dar uma olhada nas oficinas que ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Para quem gosta de estar sempre aprendendo, essa é uma boa hora de dar uma olhada nas oficinas que a <a href="http://www.espm.br" target="_blank">ESPM-RJ </a>irá abrir nos meses de Setembro e Outubro, a maioria acontecerá aos sábados então tem como encaixar no horário de fim de semana.</p>
<p>Para fazer a inscrição basta acessar o site <span style="font-size:x-small;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> <a href="http://www.espm.br/" target="_blank">www.<span class="nfakPe">espm</span>.br</a> e </span></span><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;">selecionar <strong>Quero estudar na ESPM/Cursos/Extensão/Escola de Criação.</strong></span></span></p>
<p>As oficinas estão abertas para todos, mas quem for aluno da ESPM tem 20% de desconto.</p>
<p>Os oficinas serâo:</p>
<p><a href="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/cartaz_finalizacao_fechamento.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1090" src="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/cartaz_finalizacao_fechamento.jpg?w=206" alt="" width="206" height="300" /></a><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> Fechamento de arquivos</span></span></p>
<p><a href="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/cartaz_gereciamento_de_cor.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1091" src="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/cartaz_gereciamento_de_cor.jpg?w=206" alt="" width="206" height="300" /></a><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> Gerenciamento de cores</span></span></p>
<p><!--more--></p>
<p><a href="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/ok_encadernacao_i.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1092" src="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/ok_encadernacao_i.jpg?w=212" alt="" width="212" height="300" /></a><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> Encadernação I</span></span></p>
<p><a href="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/ok_encadernacao_ii.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1094" src="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/ok_encadernacao_ii.jpg?w=212" alt="" width="212" height="300" /></a><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> Encadernação II</span></span></p>
<p><a href="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/ok_processos_graficos.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-1095" src="http://caligraffiti.wordpress.com/files/2008/09/ok_processos_graficos.jpg?w=212" alt="" width="212" height="300" /></a><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;"><span style="font-size:10pt;font-family:Arial;"> Processos gráficos</span></span></p>
<p><a href="http://caligraffiti.files.wordpress.com/2008/09/cartaz_finalizacao_fechamento.jpg"><br />
</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Fondos de escritorio con estilo]]></title>
<link>http://vivevaldemoro.wordpress.com/?p=789</link>
<pubDate>Wed, 03 Sep 2008 08:45:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>saramsg</dc:creator>
<guid>http://vivevaldemoro.wordpress.com/?p=789</guid>
<description><![CDATA[Las vacaciones van llegando a su fin y los paisajes de nuestros viajes los guardamos en la memoria, ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:left;">Las vacaciones van llegando a su fin y los paisajes de nuestros viajes los guardamos en la memoria, aunque también en alguna que otra foto. Llega el momento de volver a la rutina y aquí estamos, frente al ordenador, habiendo olvidado las claves de entrada. El soso fondo de escritorio oficial no hace sino recordarnos para quién trabajamos.... Como si no lo supiéramos ya. Que pereza...</p>
<p style="text-align:left;">Démosle un toque de color al día, que falta le hace. En <a title="Desktopography.net" href="http://www.desktopography.net/">Desktopography</a> encontrarás una sorprendente galería de fondos de escritorio con referencia a la naturaleza. Hay varios estilos, resoluciones, colores, olores y sabores. Y totalmente gratis. Diseñados expresamente para su descarga gratuita por colaboradores desinteresados te alegrarán la vuelta a la oficina, si es que eso es posible...</p>
<p style="text-align:center;"><a href="http://vivevaldemoro.files.wordpress.com/2008/09/desktopography_01.jpg"><img class="size-medium wp-image-810 aligncenter" src="http://vivevaldemoro.wordpress.com/files/2008/09/desktopography_01.jpg?w=288" alt="" width="288" height="300" /></a></p>
<p style="text-align:left;">Bienvenidos que ya vamos estando todos.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Grabar cds y dvds con software libre]]></title>
<link>http://lacajadeloscables.wordpress.com/?p=64</link>
<pubDate>Mon, 01 Sep 2008 21:56:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>lacajadeloscables</dc:creator>
<guid>http://lacajadeloscables.wordpress.com/?p=64</guid>
<description><![CDATA[cd burner xp
Muchas veces optamos por buscar siempre un programa de pago para algo que muchos otros ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[[caption id="attachment_67" align="aligncenter" width="450" caption="cd burner xp"]<a href="http://lacajadeloscables.files.wordpress.com/2008/09/cdburner.png"><img class="size-full wp-image-67" src="http://lacajadeloscables.wordpress.com/files/2008/09/cdburner.png" alt="cd burner xp" width="450" height="102" /></a>[/caption]
<p>Muchas veces optamos por buscar siempre un programa de pago para algo que muchos otros pueden hacer. En esta caso hablamos de <strong>grabar cds y dvds</strong>.</p>
<p>El programa más conocido en Windows para grabar es <strong>Nero</strong> pero no siempre es necesario para poder disfrutar de un programa completo y sencillo. En este caso os hablo de <strong>CD Burner XP</strong> una gran herramienta muy sencilla de manejar y <strong>completamente gratuita</strong>.</p>
<p><strong>Os lo recomiendo</strong>, llevo tiempo trabajando con él y siempre me ha funcionado a la perfección.</p>
<p>Más información: <a title="Cd Burner XP" href="http://www.cdburnerxp.se/es/home" target="_blank">Cd Burner XP</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[]]></title>
<link>http://imagenstecnologicas.wordpress.com/?p=6</link>
<pubDate>Mon, 01 Sep 2008 20:46:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>imagenstecnologicas</dc:creator>
<guid>http://imagenstecnologicas.wordpress.com/?p=6</guid>
<description><![CDATA[
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://imagenstecnologicas.files.wordpress.com/2008/09/oficina-de-fotografia-pinhole.gif"><img class="alignnone size-full wp-image-5" src="http://imagenstecnologicas.wordpress.com/files/2008/09/oficina-de-fotografia-pinhole.gif" alt="" width="515" height="480" /></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[De 9 a 6]]></title>
<link>http://malaletra.wordpress.com/?p=92</link>
<pubDate>Sat, 30 Aug 2008 12:42:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>malahierba</dc:creator>
<guid>http://malaletra.wordpress.com/?p=92</guid>
<description><![CDATA[Nueve de la mañana,
marca de la sábana,
saludas sin voz
a gente que escupirías.
Pierdo horas abur]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Nueve de la mañana,<br />
marca de la sábana,<br />
saludas sin voz<br />
a gente que escupirías.</p>
<p>Pierdo horas aburrido<br />
y al final acabo por creer<br />
que las necesito perder.</p>
<p>Las chicas no me miran,<br />
mis jefes me miran mal,<br />
sin afeitar y sin camisa<br />
me buscaré otro lugar.</p>
<p>Necesito ser yo mismo<br />
y crecer y mirar<br />
y reír y escapar<br />
de lo que sea<br />
en que me quieras convertir.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ÓRBITAS]]></title>
<link>http://soslayo.wordpress.com/?p=130</link>
<pubDate>Sat, 30 Aug 2008 00:57:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>soslayo</dc:creator>
<guid>http://soslayo.wordpress.com/?p=130</guid>
<description><![CDATA[
No era forzada. Ni tensa. Ni burlona. Ni condescendiente&#8230;
Parecía impropia de un director co]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://soslayo.files.wordpress.com/2008/08/happy_office_hour.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-134" src="http://soslayo.wordpress.com/files/2008/08/happy_office_hour.jpg?w=300" alt="" width="300" height="197" /></a></p>
<p>No era forzada. Ni tensa. Ni burlona. Ni condescendiente...</p>
<p>Parecía impropia de un director con tanto poder. Era la sonrisa abierta y franca que uno esperaría de un Papá Noel de barriada ligeramente ebrio. Dejaba ver una hilera de dientes resignados a su dósis diaria de café y cigarrillos. Y lo hacía sin reparo.</p>
<p>Podía no inspirar gran admiración, pero sí confianza.</p>
<p>Don Alfredo se incorporó, sin esfuerzo aparente, y alargó su brazo derecho hacia mí.</p>
<p>Todos mis músculos se agarrotaron. Parecían estar expectantes, murmurando como una sola voz: "Dilo... vamos... dilo".</p>
<p>- Enhorabuena. El puesto es suyo. Espero que no le importe empezar mañana -anunció sin estridencias.</p>
<p>Aún no me habían empezado a sudar las palmas cuando me estrechó la mano. Yo apenas podía disimular mi entusiasmo, aunque procuré mantener una distancia profesional. El mundo entero era testigo de mi alegría contenida y poco podía hacer para evitarlo.</p>
<p>Salí del despacho en volandas y por unos momentos disfruté del espectáculo que tenía ante mí.</p>
<p>Como toda oficina, aquella era un microcosmos donde el aparente caos seguía un orden diseñado por la rutina, pero aquí la actividad era gozosa, no frenética. Se podía respirar el buen ambiente a pleno pulmón.</p>
<p>Algo fuera de lo normal estaba ocurriendo.</p>
<p>Los comerciales dejaban de atender al teléfono, los balances quedaban suspendidos a medio camino entre la lectura y el olvido. Los planes de marketing yacían sobre teléfonos, bolígrafos y grapadoras como juguetes rotos. E incluso la mayoría de los monitores reposaban mostrando una auténtica epifanía de salvapantallas incoherentes. Había en aquellos rostros algo en común. Las miradas convergían en un punto.</p>
<p>Afortunadamente, no era yo el centro de su atención.</p>
<p>Todo orbitaba en torno a <strong>él</strong>. </p>
<p>No parecía mucho mayor que yo. Dos o tres años a lo sumo. Y, sin embargo, sus ojos reflejaban el barniz que sólo da la experiencia. Caminaba entre sus compañeros, halagado por su interés pero ajeno a toda soberbia. Comulgando de toda aquella energía que irradiaba y que reflejaban los demás.</p>
<p>Pronto se sucedieron los abrazos sentidos, los besos orgullosos, las sonrisas complices. Envuelto por aquel soplo solidario de viento amable y de cortesía entre colegas, quedé suspendido en el tiempo. Aislado de la periferia. Inmune al desánimo. Fluyendo libremente.</p>
<p>Entonces comenzó el coro de voces emocionadas: <em>"¡Felicidades Antonio!", "¡Qué envidia sana me das!" "Ya era hora ¿eh?" "Hasta la cara te ha cambiado, chaval". </em>La participación era masiva y espontánea. Desinteresada. Mundana y digna a un tiempo.</p>
<p>Pronto todos parecían haber rendido pleitesía al héroe del momento, que agradecía el gesto con cariño evidente mientras le acompañaban al ascensor que llevaba al garaje.</p>
<p>Cuando se alejaron de mi horizonte inmediato, me dí cuenta de que otras obligaciones más inmediatas se habían concentrado en el pulso mecánico que me ahogaba la muñeca.</p>
<p>¡Mierda, que tarde es! Marta me va a echar la bronca del siglo. </p>
<p>Bajé por las escaleras del ala norte, con una leve angustia, pero sabiendo que guardaba un as en la manga. Siempre fuí un observador nato de la naturaleza humana. Conozco a la gente. Lo que acababa de presenciar bien valía una y mil demoras. El futuro no podía ser más esperanzador. Puedo empezar lentamente, pero en cuanto aprendo los trucos de un negocio soy imparable. Aquél podía ser yo en dos años, quizá en año y medio. Me reía a mandibula batiente mientras cubría los últimos escalones.</p>
<p>La suerte quiso que justo antes de abandonar el edificio del que -ya sabía- sería mi segundo hogar, me cruzara con él. Le estaba costando un poco abrir la verja del aparcamiento.</p>
<p>Entonces me permití un atrevimiento. Imaginaba los más diversos motivos para su triunfal paseo por la segunda planta. Un ascenso merecido, un premio muy goloso, un traslado a la central europea. O quizá la causa era una paternidad muy anhelada.</p>
<p>Llegué a la conclusión de que la suma de todos esos elementos podía quedarse corta ante la magnitud de las buenas nuevas que había recibido. Decidí no esperar más y presentarme sobre la marcha para resolver mis dudas.</p>
<p>- Disculpa - farfullé mientras me acercaba al coche a la carrera- Te llamas Antonio, ¿verdad?</p>
<p>Me miró con cierta incredulidad. Yo ni siquiera había dudado en tutearle. Al fín y al cabo eramos casi de la misma quinta.</p>
<p>- No quisiera parecer impertinente. No suelo abordar a la gente así por la calle. Soy un compañero nuevo. De hecho, empiezo mañana...</p>
<p>Su rostro era un auténtico signo de interrogación.</p>
<p>_ No he podido evitar ver como te felicitaban todos- añadí- y ya que vamos a compartir oficina me gustaría sumarme a los demás. ¿Cuál es la gran noticia? Porque sea cual sea me alegra muchísimo que te haya pasado a tí, sinceramente. Se ve de lejos que eres buena persona y un profesional competente.</p>
<p>Por un momento, contuvo la risa. Luego me sostuvo la mirada unos segundos y me dijo con sorna:</p>
<p>- La <em>"gran noticia"</em> es que me han despedido, gilipollas.</p>
<p>No fuí consciente de que el coche se había esfumado hasta que escuché el ruido de la verja al cerrarse.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[DICTADO URGENTE]]></title>
<link>http://soslayo.wordpress.com/?p=93</link>
<pubDate>Fri, 29 Aug 2008 22:14:44 +0000</pubDate>
<dc:creator>soslayo</dc:creator>
<guid>http://soslayo.wordpress.com/?p=93</guid>
<description><![CDATA[
La secretaria contempló su rostro congestionado. Sabía que eso significaba que le iba a dictar al]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://soslayo.files.wordpress.com/2008/08/b0002aou2c16_aa260_sclzzzzzzz_.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-92" src="http://soslayo.wordpress.com/files/2008/08/b0002aou2c16_aa260_sclzzzzzzz_.jpg" alt="" width="260" height="260" /></a></p>
<p>La secretaria contempló su rostro congestionado. Sabía que eso significaba que le iba a dictar algo urgente. Con los años, las reacciones se convierten en tics y este resultaba claramente identificable. Se dispuso a tomar nota y apuntó con celeridad cada una de las acciones que debían tomarse aquella mañana. </p>
<p>Sin duda, era un balance muy completo.</p>
<p>Él hablaba a tanta velocidad que parecía como si, a ratos, le faltara el aire. El estrés era evidente en sus agotadas facciones.</p>
<p>Los ojos parecían salirse de sus órbitas.</p>
<p>Pasaba la lengua con frecuencia por la superficie de los labios, secos y cuarteados.</p>
<p>El sudor recorría su sien sin pudor.</p>
<p>Cuando hubo terminado, se apoyó bruscamente sobre el respaldo de su asiento de cuero y alzó la cabeza por un momento. Luego, como recordando de súbito lo más importante, golpeó el borde de la mesa con su brazo izquierdo.</p>
<p>La secretaria regresó sobre sus pasos.</p>
<p>El dictado aún no había concluído.</p>
<p>- Avise al consejo de administración de que no asistiré a la reunión de las once -le dijo mostrando un rictus de preocupación- Todo lo que he dispuesto deberá estar terminado para esa hora. Una copia de cada documento le será entregada a cada miembro del consejo.</p>
<p>Ella asintió con la cabeza.</p>
<p>- En el tercer cajón de mi archivo hay una carpeta con el perfil de los principales candidatos al puesto. He marcado en rojo los que me parecen más oportunos. Asegúrese de que tengan también una copia de esos <em>currícula</em>.</p>
<p>Se desanudó la corbata tembloroso. Durante un par de minutos permaneció en silencio. Ella temió que, por primera vez, estuviera a punto de perder el control sobre sí mismo.</p>
<p>Pero no fue así.</p>
<p>- Cuando hayan terminado de limpiar el despacho, recoja el sobre marrón que he dejado en mi bandeja de "<em>asuntos personales</em>" y proceda a cumplir las instrucciones que he detallado en los documentos incluídos.</p>
<p>Entonces pareció relajar todos sus músculos. Tan sólo un leve temblor en el mentón denotaba el estado de crispación en que se encontraba.</p>
<p>La miró directamente a los ojos. Luego se aferró al escritorio y dijo:</p>
<p>- ¿Crees que debo avisar a mi familia?</p>
<p>En veintitrés años de trabajo en común jamás la había tuteado.</p>
<p>Se sintió incomoda.</p>
<p>Perturbada incluso.</p>
<p>- ¿Crees que debo avisarles de que <em>no iré a cenar</em>? -insistió.</p>
<p>La secretaria respondió de forma casi automática.</p>
<p>- No es necesario. Ya están más que acostumbrados.</p>
<p>Volvió a recostarse en su asiento, más tranquilo, con la mirada perdida y el gesto ausente.</p>
<p>- Puede retirarse -agregó entre dientes.</p>
<p>Ella musitó una despedida de forma inaudible y salió del despacho.</p>
<p>Podía oirla a través de la sólida puerta de madera noble.</p>
<p>Podía escucharla descolgando el teléfono y tecleando nerviosamente.</p>
<p>Podía sentir como sus peticiones se llevaban a efecto de forma fluída y ordenada.</p>
<p>Poco a poco, el sonido fue alejándose de él. Pero la certeza de que todo se haría según había previsto le tranquilizaba.</p>
<p>- Otro trabajo bien hecho -murmuró, para sí, satisfecho.</p>
<p>Y acto seguido, expìró.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Linhas da Vida - Oficina de Gênero e Trabalho]]></title>
<link>http://projetodomesticas.wordpress.com/?p=23</link>
<pubDate>Fri, 29 Aug 2008 17:37:06 +0000</pubDate>
<dc:creator>Rogério Barros</dc:creator>
<guid>http://projetodomesticas.wordpress.com/?p=23</guid>
<description><![CDATA[A oficina Linhas da Vida teve como tema central a trajetória de vida das trabalhadoras domésticas.]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://projetodomesticas.files.wordpress.com/2008/08/manha.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-38" style="margin:5px;" src="http://projetodomesticas.wordpress.com/files/2008/08/manha.jpg" alt="" width="300" height="225" /></a>A oficina Linhas da Vida teve como tema central a trajetória de vida das trabalhadoras domésticas. Esta atividade foi realizada no dia 1º de junho de 2008, das 9h às 17h, na Escola Célia Mata Pires, situada no bairro Jardim Santo Inácio. Objetivou-se, com esta atividade, abordar a problemática de gênero na vida de cada trabalhadora, destacando os marcos que lhes foram proporcionados a partir da condição de ser mulher.</p>
<p>Participaram o corpo da equipe composta por Márcia Macedo (facilitadora), Andréa, Creuza, Sintia, Rogério e Léa, 12 trabalhadoras domésticas e 3 não trabalhadoras domésticas.</p>
<p>As trabalhadoras domésticas participantes foram convidadas a refletir sobre o processo de formação do seu ser mulher, passando pela experiência do trabalho doméstico, fazendo relatos dos fatos mais marcantes, e foi observado que os relatos traziam experiências em comum entre as participantes, as quais foram então salientadas. Percebeu-se que as histórias tinham em comum as dificuldades vividas durante a infância, problemas com a violência doméstica, o trabalho doméstico infantil, dentre outros.</p>
<p>À tarde, as participantes foram divididas em três grupos para que colocassem em um papel metro as experiências de trabalho doméstico que tinham em comum.</p>
<p>O primeiro grupo ressaltou: violência física e verbal; ilusões; sonhos; auto-confiança; amor próprio; respeito.</p>
<p>O segundo grupo: liberdade; políticas para as mulheres (moradia, saneamento, educação); associação; luta por igualdade; união das mulheres; movimento negro.</p>
<p>Terceiro grupo: superação de problemas; a experiência do trabalho infantil; trabalho doméstico presente nas gerações; solidão; vitória na luta.</p>
<p>As trabalhadoras gostaram da atividade pois, através desta, tiveram a oportunidade de compartilhar as suas histórias de vida com as outras, e a equipe se mostrou satisfeita por ter alcançado o seu objetivo, de fazer com que as participantes resgatassem suas memórias, promovendo maior conhecimento e troca entre elas.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Um dia na vida da Trabalhadora Doméstica - Oficina de Fotografia]]></title>
<link>http://projetodomesticas.wordpress.com/?p=21</link>
<pubDate>Fri, 29 Aug 2008 17:34:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>Rogério Barros</dc:creator>
<guid>http://projetodomesticas.wordpress.com/?p=21</guid>
<description><![CDATA[Foi realizada no dia 4 de maio de 2008 a Oficina de Fotografia: um dia na vida da trabalhadora domé]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Foi realizada no dia 4 de maio de 2008 a Oficina de Fotografia: um dia na vida da trabalhadora doméstica na <a href="http://projetodomesticas.files.wordpress.com/2008/08/481.jpg"><img class="alignright size-full wp-image-36" style="margin:5px;" src="http://projetodomesticas.wordpress.com/files/2008/08/481.jpg" alt="" width="300" height="200" /></a>Escola Mata Pires, situada no bairro Jardim Santo Inácio. Tal atividade contou com a participação das trabalhadoras domésticas e com a equipe que compunha o projeto, coordenada por Fernanda, sendo ministrada no decorrer de todo dia.</p>
<p>O objetivo central da atividade era sensibilizar as trabalhadoras para a linguagem fotográfica, proporcionando-as a utilização desta para, numa atividade posterior, fotografar o seu cotidiano, desenhando e mapeando o enfoque subjetivo que a trabalhadora tem de retratar o seu dia-a-dia.</p>
<p>Durante a manhã, foram realizadas dinâmicas de aquecimento e apresentação, seguidas por esclarecimentos e aproximação delas com a fotografia: o que elas achavam da fotografia, se já tiveram ou tem contato com a máquina, e o que pode ser fotografado.  Num segundo momento, trabalhou-se as sensações visuais, as percepções do espaço e o fazer fotográfico.</p>
<p>No período da tarde, foi dado o começo da prática! Iniciou-se uma dinâmica para percepção do outro, seguido da sensibilização a partir da observação de imagens em que foi debatido com o grupo os limites daquilo que se pretende fotografar e o que a técnica permite.</p>
<p><a href="http://projetodomesticas.files.wordpress.com/2008/08/38.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-32" src="http://projetodomesticas.wordpress.com/files/2008/08/38.jpg" alt="" width="300" height="200" /></a></p>
<p>Em seqüência, as trabalhadoras com “Ls” nas mãos passearam pela escola em busca do que gostariam de fotografar, exercitando os limites da realidade, dando-lhe bordas, com este instrumento. No momento subseqüente, já com câmeras em mãos, partiram para a prática, fotografando aquilo que anteriormente escolheram, e puderam também se fantasiar e fazerem auto retratos.</p>
<p><a href="http://projetodomesticas.files.wordpress.com/2008/08/67.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-34" style="margin:5px;" src="http://projetodomesticas.wordpress.com/files/2008/08/67.jpg" alt="" width="300" height="200" /></a>Para finalizar, foi feita uma dinâmica de relaxamento e as trabalhadoras puderam falar o que acharam do dia. Muito proveitoso! Esta foi uma atividade bem sucedida com bom retorno das participantes, que se amarraram! Cada uma delas levou para casa uma câmera para poderem, já amparadas e com conhecimentos, fotografar o seu dia-dia. Em outra postagem serão anexadas essas fotografias - produtos. Aguardem e confiem.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Impresoras virtuales. Como hacer PDF de manera gratuita.]]></title>
<link>http://lacajadeloscables.wordpress.com/?p=15</link>
<pubDate>Fri, 29 Aug 2008 15:50:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>lacajadeloscables</dc:creator>
<guid>http://lacajadeloscables.wordpress.com/?p=15</guid>
<description><![CDATA[
Hoy en día estamos acostumbrados a ver archivos pdf, pero muchas veces no sabemos como generar uno]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><a href="http://lacajadeloscables.files.wordpress.com/2008/08/pdf.png"><img class="size-full wp-image-52 aligncenter" src="http://lacajadeloscables.wordpress.com/files/2008/08/pdf.png" alt="" width="450" height="102" /></a></p>
<p>Hoy en día estamos acostumbrados a ver archivos pdf, pero muchas veces no sabemos como generar uno si no es con Adobe Acrobat, el cual puede ser un poco caro para generar solo algún archivo que otro. Si necesitamos generar documentos pdf con opción de auto-formulario si que tendremos que optar por adquirir una licencia de Adobe y en este caso por la edición profesional.</p>
<p>Para esta función es muy fácil recurrir a programas gratuitos como <a title="Pdf Creator" href="http://sourceforge.net/projects/pdfcreator/" target="_blank">PdfCreator</a> o <a title="Primo PDF" href="http://www.primopdf.com/" target="_blank">PrimoPDF</a>.</p>
<p>Pero ¿cómo funcionan?. Después de instalar uno de ellos se creará una nueva impresora con el mismo nombre del programa, que hayamos elegido anteriormente, y ya solo tendremos que imprimir cualquier documento con esta impresora en vez de la que tengamos seleccionada como predeterminada. Aparecerá un segundo menú que nos dará a seleccionar distintas opciones para decir donde tenemos que guardar nuestro archivo así como opciones más avanzadas que por el momento será mejor dejarlas tal y como están.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[AutoRabal vs Confiauto]]></title>
<link>http://terroristas.wordpress.com/?p=119</link>
<pubDate>Fri, 29 Aug 2008 10:21:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>Eva Sofia</dc:creator>
<guid>http://terroristas.wordpress.com/?p=119</guid>
<description><![CDATA[Na segunda-feira liguei para a confiauto em Viana do Castelo para marcar a revisão dos 90 000 kms d]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:justify;">Na segunda-feira liguei para a confiauto em Viana do Castelo para marcar a revisão dos 90 000 kms do meu megane. (Foi nesta oficina que levei o carro a fazer a revisão dos 60 000, e também foi nela que troquei a porcaria da bateria quando o carro atingiu os 65 000.)</p>
<p style="text-align:justify;"><em>- Confiauto, Bom dia!<br />
- Bom dia. Eu quero marcar a revisão de um carro.<br />
- Nissan ou Renault?<br />
- Renault!<br />
- Um momento que vou passar a ligação para a oficina.</em><br />
lá lá lá lá lá (música e mais música) lá lá lá.<br />
<em>- Confiauto, Bom dia!<br />
- Eu quero marcar a revisão de um carro.<br />
- Pode ser sexta-feira?<br />
- Sim!<br />
- Qual é a matrícula?<br />
- 99-99-XX.<br />
- Maria Albertina Joaquina Rosmaninha?</em> (sim, nome fictício)<em><br />
- Sim!<br />
- Qual é a revisão?<br />
- É a dos 90 000 kms.<br />
- Mais alguma coisa?<br />
- A que horas é que vou aí colocar o carro?<br />
- Às 8:30.<br />
- Então, bom dia e até sexta-feira.<br />
- Bom dia!</em></p>
<p style="text-align:justify;">Os dias lá foram passando e chegou este belo dia. Apesar de estar de férias e de ter ido para a festa de São João de Arga, lá me levantei, enfiei-me no chuveiro com água a bater na cara para acordar, ataquei um belo de um pequeno-almoço e parti para a oficina da marca.</p>
<p style="text-align:justify;"><em>- Bom dia!<br />
- Bom dia! Eu tenho a revisão do carro marcada para hoje.<br />
- Qual é a matrícula do carro?<br />
- 99-99-XX.</em></p>
<p style="text-align:justify;">Neste momento dirigimo-nos ao carro para enfiar o saco plástico no banco e embrulhar o volante e a caixa de mudanças tal e qual duas coxinhas de frango.</p>
<p style="text-align:justify;"><em>- Vamos preencher a ficha de entrada.</em><br />
tic tic (tecla no computador) tic tic...<br />
<em>- Revisão dos 90 000?<br />
- Sim!</em><br />
tic tic (tecla no computador) tic tic...<br />
<em>- Mais alguma coisa?<br />
- Não!</em><br />
tic tic (tecla no computador) tic tic...<br />
<em>- Já mudou a correia de distribuição?<br />
- Como?<br />
- O carro está a fazer 5 anos, está na altura de mudar a correia, se não, pode partir.<br />
- Eu não sei se já mudei ou não, eu trago cá o carro e vocês tratam dele.<br />
- Não deve ter mudado, porque estou a ver aqui no livro que ainda não mudou.<br />
- Então se tem de mudar, mude!<br />
- Para hoje já não dá, ou fica cá de fim-de-semana ou marcamos outro dia para trocar a correia.<br />
- Então marcamos para outro dia. Mas demora assim tanto tempo a mudar uma correia?<br />
- 3:30 horas 4. Quarta ou quinta-feira?<br />
- Quarta!</em></p>
<p style="text-align:justify;">Agora, cá estou eu, afundado no sofá e a libertar a náusea que esta história me está a provocar. Meus amigos, se eu fosse mecânica e percebesse o que raio é que o carro precisa nas várias revisões, com certeza não o levava a oficina. Tratava eu do carro e poupava na mão de obra.</p>
<p style="text-align:justify;">Uma oficina da marca, sabe quais são as necessidades do carro nas várias fases, eles é que são os técnicos. Tendo eles a ficha do carro no sistema, quando eu liguei para lá a marcar, não podiam ter verificado qual o tipo de manutenção que o carro precisa???</p>
<p style="text-align:justify;">O meu carro anterior era um fiesta de 97, um carrito que me dava bastante gozo conduzir. Durante todo o tempo em que o carro esteve nas minhas mãos, eu levei-o a fazer a manutenção e tudo o mais na AutoRabal, em Viana do Castelo, excepto no ano em que trabalhei na Madeira. Durante os 6 anos que levei o carro a essa oficina, nunca tive qualquer problema. Chegava lá, entregava o carro e quando o carro ficava pronto,<strong> lavado e com ambientador</strong>, eles ligavam-me a avisar. Se durante a manutenção, verificassem que o carro precisava de algo extraordinário, telefonavam-me no momento e explicavam o que se passava. Nunca me ligaram para me perguntar se podiam tratar de algo que é suposto tratar na manutenção do carro devido a quilómetros ou anos.</p>
<p style="text-align:justify;">Não sei se já perceberam onde é que eu quero chegar. Mas para quem não percebeu, eu explico de uma forma simples.</p>
<p style="text-align:justify;">Eu sou Educadora, percebo de putos, catraios, gaiatos. Eles são mecânicos, percebem de carros. Se me dizem para levar o carro à oficina de 30 000 em 30 000 kms ou de 2 em 2 anos, eu levo, a parte mecânica cabe a eles resolver. Como se costuma dizer: <strong><em>Cada macaco no seu galho!</em></strong> Mas agora, devem concordar comigo, que são os pequenos detalhes que destinguem uma BOA de uma oficina RAZOÁVEL. E enquanto a AutoRabal, sempre forneceu um serviço BOM, a Confiauto fica-se pelos mínimos indispensáveis.</p>
<p style="text-align:justify;">Quem já teve um carro Ford ou Madza, cuja manutenção era feita na AutoRabal e depois trocou de marca e consequentemente de oficina, deve sentir-se solidário comigo quando eu levo o meu carro à oficina e penso:</p>
<h4><em><strong><em><strong>"Bolas! Porque é que o meu carro não é um Ford???"</strong></em></strong></em></h4>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bestiari d’oficina: Nomenclàtor bàsic de referència. ]]></title>
<link>http://alforest.wordpress.com/2008/08/28/bestiari-d%e2%80%99oficina-nomenclator-basic-de-referencia/</link>
<pubDate>Thu, 28 Aug 2008 19:07:14 +0000</pubDate>
<dc:creator>alforest</dc:creator>
<guid>http://alforest.wordpress.com/2008/08/28/bestiari-d%e2%80%99oficina-nomenclator-basic-de-referencia/</guid>
<description><![CDATA[ 

Durant més de vint anys , he viscut i sobreviscut dins aquest espès i complex hàbitat humà, s]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="center"><span style="color:#000000;"><img src="http://usuarios.lycos.es/latrinca/bestiari.jpg" alt="" /> </span></p>
<blockquote>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span>Durant més de vint anys , he viscut i sobreviscut dins aquest espès i complex hàbitat humà, sóc perfecte coneixedor de les seves llacunes culturals, prats de misèria personal , pastures de mediocritat , boscos frondosos d’enveges, camps de batalla de xafarderies i dentallades a l'esquena, deserts ètics  i el pitjor de tot , de sequeres salarials i jornades tant llargues com els dies polars àrtics.</span></span></span> </span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:small;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span>És per això ,que des de la meva experiència , he elaborat aquest recull elemental dels animals, animalons, bèsties i insectes que habiten en aquest sub-món de l’espècie humana, en principi desenvolupada i amb signes d’intel·ligència .</span></span></span> </span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span><span style="text-decoration:underline;"><strong>Nomenclàtor</strong></span></span><span><span style="text-decoration:underline;"><strong> bàsic d’oficina </strong></span></span><span><strong>: </strong></span><span><em>( per ordre jeràrquic )</em></span></span> </span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span><span style="text-decoration:underline;"><strong>Amo</strong></span></span><span>: Mamífer de l’espècie </span><span><strong>“a-</strong></span><span><em><strong>mamón-mamonae</strong></em></span><span><strong>” ,</strong></span><span> quadrúpede , ja que acostuma a fotre les quatre </span><span><em>potes</em></span><span> cada dos per tres .Aquest animal està considerat com </span><span><em>el rei</em></span><span> de l’oficina i ocupa el lloc més alt en la jerarquia de l’hàbitat, i a l’igual que el seu homòleg a la jungla, el </span><span><em>Lleó</em></span><span>, no fot ni brot durant tota la jornada, jeu i menja tota l’estona ,i en  canvi no deixa menjar ni treballar a la resta de bèsties al seu càrrec. D’aspecte molt similar a un voltor, en algunes contrades també ha evolucionat cap al </span>dromedari, <span>i fins i tot altre, han estat capaços de transformar la seva  morfologia a la dels escarabats, ratpenats, sargantanes i escurçons. També són coneguts com </span><span><strong>“el jefe”, “el fantasma “ </strong></span><span><span>o el </span></span><span><strong>“xitxarel·lo</strong></span><span>”, i en alguns hàbitats específics està assenyalat com l’enemic de la resta d'animalons que hi habita, designant-lo com a </span><span><strong>“Xarli”</strong></span><span> per analogia </span><span><em>ianqui</em></span><span> a la Guerra del Vietnam.´</span></span> </span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span><span style="text-decoration:underline;"><strong>Fill de l’amo</strong></span></span><span><strong>: </strong></span><span>trets idèntics als del seu progenitor, però amb un accentuada falta de signes latents d’intel·ligència mínima. El seu tret característic i principal, resideix en que és un </span><span><em><strong>Ser</strong></em></span><span> totalment inútil àrid i improductiu, és molest i irrita fins i tot a les bèsties més tranquil·les, la seva sola presència impregna de nauseabunda fortor els que el rodegen, degut a la seva pestilència d’efluvis ocasionats per la pèrdua constant de disposicions fecals cerebrals. També són coneguts com “ </span><span><em><strong>els principitos</strong></em></span><span> “ , “ </span><span><em><strong>las infantas</strong></em></span><span> “ o “</span><span><em><strong>els pequinesos</strong></em></span><span> “, aquest últim no fa referència als ciutadans de la capital de la Xina, sinó a la raça de cans.</span></span> </span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span><span style="text-decoration:underline;"><strong>Llepaculs </strong></span></span><span>: Mamífer mamador per excel·lència en l’hàbitat d’una oficina. Animalot de confiança de l’amo, informa a l’amo de tots els moviments i actes dels demés animalons de l’oficina, i no perd cap oportunitat per reafirmar el seu estatus. </span><span>A causa de la seva perfecció mamadora i llepadora, ha desenvolupat genèticament a traves dels segles,  un apèndix superior al de la llengua d’un animal, i no només pot ser subtil i informativa amb l’Amo, sinó també destructiva i viperina amb la resta del bestiolari de l’oficina , tant a aquell que li faci nosa o sigui una amenaça al seu lloc. És un Animalot molt perillós, ja que els seus actes solen dinamitar l’oficina, i els seus actes vils i traïdors s’escampen com un càncer, i a l’igual que el xarampió, la seva misèria moral va infectant a tota cuca viva del l’hàbitat fins esclatar tot el pus , i així supurant el nèctar groguenc anihila fins la total expiracióde sers vius  a causa d’una septicèmia general. Té una aparença similar als gossos llepadors petits i petaners. També és molt conegut amb el nom de </span><span><strong>“pilota” o “ Dofins”</strong></span></span> </span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span><span style="text-decoration:underline;"><strong>Caps de Secció</strong></span></span><span>: Insecte molt similar a les formigues o les abelles, ja que gràcies al seu esforç, treball constant, estudi, formació i experiència han anat trepant posicions al “ </span><span><em><strong>rusc</strong></em></span><span> “ de l’oficina , fins assolir un nivell de mandat mig i tenir al seu càrrec a petites bestioles. A mesura que passa el temps, la seva formació, coneixements i estudis queden minvats i obsolets, tenint que delegar cada cop més feina amb animalons subalterns per no saber realitzar aquella feina o encàrrec. Solen ser molt freds, obscurs i cerebrals, despietats i expeditius en la cleca al clatell o ganivets a l’esquena, ja que no permetran que res ni ningú els hi pugui fer perdre la seva jerarquia , guanyada amb suor i sang. A diferència del “Llepaculs “ manté una relació purament laboral amb “l ’Amo”, la mínima possible, ja que el detesta i enveja profundament. La seva morfologia sol tendir a un aspecte similar al del personatge de</span><span><em><strong> Golum</strong></em></span><span> del </span><span><em>Senyor dels Anells</em></span><span> .També coneguts com “</span><span><strong> els cracs</strong></span><span> “ , “els </span><span><strong>elefants</strong></span><span>” o “</span><span><strong> vaques sagrades</strong></span><span> “.</span></span> </span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span><span style="text-decoration:underline;"><strong>" Els Pringats "</strong></span></span><span> : <strong>l</strong>'etimologia del terme és  <em>castellana</em><strong>.</strong>. És la bèstia més comuna dins l’hàbitat de l’oficina, simplement és el que penca i el que es menja tots els </span><span><em>marrons</em></span><span> de l’Amo, del Fill de l’amo del Llepaculs i del Cap de Secció. A nivell jeràrquic depèn del Cap de Secció. El seu aspecte està clarament definit com un burro, amb unes orelles molt llargues, i una gepa molt pronunciada pels cops que sol rebre dels seus superiors. Una altra característica destacada és la genuïna olor a cremat que desprèn aquesta bèstia, com si contínuament tingues un curtcircuit elèctric .Tenen una aparença similar a la </span><span><em>Mula Franci</em></span><span>s. També són coneguts com “ </span><span><strong>els burros” </strong></span><span>com ja s’ha dit anteriorment, en referència clara a la seva morfologia.</span></span> </span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span style="text-decoration:underline;">“ </span><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><strong><span style="text-decoration:underline;"><span>Marujes</span><span><em> “</em></span></span></strong><span><strong>: l</strong>'etimologia del terme és  <em>castellana</em><strong>. </strong></span><span>Bestioles de llengües viperines, quasi sempre del sexe femení. Es caracteritzen per xafardejar contínuament parlar de qüestions domèstiques, i desprès de criticar de totes les altres femelles “marujas “ de l’oficina , passen també a atacar els seus propis cònjuges, per acabar la conversa de tot el matí i ben felices, perquè aquell vespre per sopar ,prepararan un bon àpat als seus homes, en forma de </span><span><em><strong>lluç a la basca</strong></em></span><span> que van veure al programa </span><span><em>de l’Arguiñano</em></span><span>. La seva feina consisteix bàsicament, en treure-se-la del damunt , passar-la a qualsevol altra amb les excuses més inversemblants , repetitives i estúpides, amb coeficient intel·lectual de menys zero. D’aspecte semblant al mussol , poden degenerar a la vaca . També són conegudes com les “ </span><span><strong>xafarderes </strong></span><span>“</span></span> </span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span><span style="text-decoration:underline;"><strong>Friqui</strong></span></span><span>: Etimologia anglosaxona. Animaló estrany, no catalogat, composició desconeguda. Simplement no sé sap que fan , ni que són , ni d’on venen, ni cap on van. ( en fase d’estudi , impossible aportar més dades ). Altres noms </span><span><strong>“ expedients X</strong></span><span> “ ó “ </span><span><strong>ehh aquell ..cóm es diu</strong></span><span> ? “.</span></span> </span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span><span style="text-decoration:underline;"><strong>Informàtics</strong></span></span><span>: Animals cibernètics d'una altra galaxia. Entren i surten de l’hàbitat cada cop que es pengen. </span></span></span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Trebuchet MS, sans-serif;"><em>Ah ! per cert jo sóc dels burros,  burro , mula i ase.</em></span> </span></span></p>
<p style="margin-bottom:0;" align="justify"><span style="font-size:small;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/GyDXB1c3qHI'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/GyDXB1c3qHI&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></span></p>
</blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ver páginas web en el trabajo]]></title>
<link>http://lacajadeloscables.wordpress.com/?p=33</link>
<pubDate>Thu, 28 Aug 2008 17:38:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>lacajadeloscables</dc:creator>
<guid>http://lacajadeloscables.wordpress.com/?p=33</guid>
<description><![CDATA[

En la oficina cada día es más difícil acceder a webs, aunque su contenido tan solo sea informat]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a id="add_image" class="thickbox" href="media-upload.php?post_id=33&#38;type=image&#38;TB_iframe=true"><img src="/DOCUME~1/Familia/CONFIG~1/Temp/moz-screenshot.jpg" alt="" /></a></p>
<p><a href="http://lacajadeloscables.files.wordpress.com/2008/08/web2.gif"><img class="aligncenter size-full wp-image-36" src="http://lacajadeloscables.wordpress.com/files/2008/08/web2.gif" alt="" width="263" height="46" /></a></p>
<p>En la oficina cada día es más difícil acceder a webs, aunque su contenido tan solo sea informativo. En ocasiones es verdaderamente necesario acceder a esta información, pero si no tenemos al informático de nuestro lado la cosa se puede poner difícil.</p>
<p>Para solucionar esto hay una manera muy sencilla, recibir en nuestro email del trabajo la página que queremos ver todos los días. De esta forma es fácil poder ver los titulares de nuestro periódico favorito.</p>
<p>Más información: <a title="WebToMail" href="http://www.webtomail.co.cc/" target="_blank">WebToMail</a><a title="WebToMail" href="http://www.webtomail.co.cc/" target="_blank"><img src="/DOCUME~1/Familia/CONFIG~1/Temp/moz-screenshot-1.jpg" alt="" /></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[EL TONTO DEL DIA: BAÑANDOSE EL LA PILA DEL BURGER]]></title>
<link>http://topoyiyos.wordpress.com/?p=877</link>
<pubDate>Thu, 28 Aug 2008 08:20:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>silurosherman</dc:creator>
<guid>http://topoyiyos.wordpress.com/?p=877</guid>
<description><![CDATA[Bueno, muy tonto no es. Al menos no se equivocó y se metió en la freidora. ESO sí que habria sido]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Bueno, muy tonto no es. Al menos no se equivocó y se metió en la freidora. ESO sí que habria sido un puntazo.</p>
<p>En fin, le damos el premio de tonto del día al fulano de este vídeo, empleado de un restaurante de comida rápida que, para no hacer publicidad gratuita, llamaremos el Burger Queen's Husband al que se lo ocurrió semejante gracia... y además así no rompemos con el titular...</p>
<p><!--more--></p>
<p>Debe ser aburrido trabajar en un Burger, todo el día de pie, preparando hamburguesas, fingers de pollo y patatas fritas o, peor aún, teniendo que aguantar a la gentuza que va a comer allí (sobre todo en los Estados Juntitos).</p>
<p>Entiendo que no habiendo fotocopiadoras para fotocopiarse el bullate, pasatiempo favorito de informáticos tarados, oficinistas locos y secretarias cachondas, el chaval se haya buscado una diversión, bastante inocua, por cierto.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/rRFwcN_EOSU'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/rRFwcN_EOSU&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>Peeeeeero... no se puede ser tan cenutrio, cacho mendrugo, y dejar que tus coleguitos te graben y cuelguen el vídeo en la red, porque claro, se enteraron los jefes y los echaron a todos a la puta rua. Parece ser que también cambiaron todo el mobiliario de cocina, ya que si se bañaban en la pila de fregar, qué no harían encima de la parrilla. Todo un detalle.</p>
<p>Bueno, alguien con ese corte de pelo no puede ser muy inteligente (o es el cantante de los Counting Crows, aunque tampoco tengo pruebas de que éste sea muy inteligente...)</p>
<p>Saludos!!!</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[E a oficina começou!]]></title>
<link>http://marcitolina.wordpress.com/?p=83</link>
<pubDate>Wed, 27 Aug 2008 02:04:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>marcitolina</dc:creator>
<guid>http://marcitolina.wordpress.com/?p=83</guid>
<description><![CDATA[Rá, e já está rolando a fazeção&#8230; Hoje começou as ilustrações para o Conto da Escola, e]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Rá, e já está rolando a fazeção... Hoje começou as ilustrações para o Conto da Escola, escrito por Machado de Assis, obviamente... E lá, uma menininha aprendeu a desenhar com Inkscape e publicou a primeira ilustração do conto!</p>
<p>Vejam em: www.<a href="http://riosdemachado.wordpress.com/papeis-avulsos/" target="_blank">riosdemachado.wordpress.com/papeis-avulsos</a></p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
