Co mam na myśli? To, że w umowie często usługodawca zabezpiecza się bardzo dokładnie (zaliczka, która przepada w razie rezygnacji, terminy potwierdzenia, itp.). Tymczasem zabezpieczenie usługodawcy jest żadne - owszem jest umowa, ale jeśli usługodawca nie wykona jej, to najczęściej musi tylko zwrócić zaliczkę (czyli realnie - nie ponosi żadnych kosztów, a dodatkowo ma możliwość obracania pieniędzmi klienta przez jakiś czas).

Co w takim razie powinno się znaleźć w umowie? Dokładnie wszystko, o czym tylko pomyślicie, że chcielibyście mieć w trakcie wesela. Nie zostawiajcie żadnych ustaleń "na gębę", bo nie macie wówczas żadnego dowodu, że tak chcieliście.

Zerknijcie na umowy zebrane tu - szczególnie na umowę z zespołem muzycznym. Jest tam aneks z tabelą, gdzie można dokładnie określić co i jak chcemy - zaczynając od godzin, poprzez pierwszy taniec, zabawy, nawet jakie części oczepin Młodzi sobie życzą, a jakich nie. W uwagach zaznaczyłabym jakich utworów Para Młoda sobie nie życzy (inaczej można być zaskoczonym utworem, który "jest uznany za weselny", jak np. Złoty krążek, czy Windą do nieba, które nie każda Para ma ochotę słyszeć podczas swojej zabawy), a także czy goście mają prawo zamawiać dowolne utwory (nie mam na myśli dedykacji, tylko czy każdy może podejść i poprosić np. o coś Metallici, czy o Białego misia).

Ważny jest też zapis o tym, że usługodawca wykona osobiście zamówioną usługę. To jest szczególnie ważne w przypadku umów z fotografem, kamerzystą, dekoratorem. Słynny był kilka lat temu w Krakowie przypadek fotografa, który brał na jedną sobotę 7-12 zleceń, na które następnie wysyłał studentów "z łapanki", dla których czasem to był pierwszy samodzielnie fotografowany ślub/wesele... Miejcie też pewność, że prace, które oglądacie (zdjęcia, filmy, uwiecznione dekoracje, makijaż, itp.) to prace osoby, z którą rozmawiacie. Zapytajcie o kontakt do wcześniejszych klientów, podpytajcie na forach - macie do tego pełne prawo.

Wspomniane umowy są całkiem niezłe, choć i w nich brakuje "kary" za złe wykonanie/niewykonanie usługi. Każda z umów powinna zawierać zapis o zwrocie zaliczki w podwójnej wysokości w przypadku niewypełnienia, albo nieodpowiedniego wypełnienia zlecenia. Wiem, że nikt nie chce myśleć o tym, że można trafić na nieuczciwego usługodawcę, ale takie sytuacje się zdarzają, a taki zapis jest ochroną dla Was :) W standardowych umowach nie ma takich zapisów, ale każda ze stron ma prawo do zmian (w końcu obie ją podpisują, a nie tylko jedna!). I zaręczam, że jeśli usługodawca jest uczciwy, to nie będzie robił problemu z wprowadzenia takiego zapisu (bo będzie przekonany, że zostanie on tylko na papierze).

Pamiętam, że wydawała mi się skomplikowana - te koszyki, skrzynki, konteksty. Dziś mam inne podejście - to nie metoda jest skomplikowana - to my ją komplikujemy.

Zaczynając od początku, czyli od skrzynek, w których gromadzimy spływające informacje. Ideałem byłaby jedna, ale w dzisiejszym świecie to nierealne - korzystamy z maila, z komórki, mamy rachunki, dokumenty, pomysły... Tylko, że sami je mnożymy. Zastanowiłam się ile mam adresów mailowych... 6. Przerażająca liczba. Ale jeden jest prywatny, o takim samym adresie od 10 lat - mają go wszyscy moi znajomi ze studiów i część ze szkoły średniej jeszcze. Inny ma oficjalny adres - do kontaktów służbowych. Jeszcze inna - półoficjalna - bo jej adres jest w różnych miejscach, więc zagrożona spamem... Na szczęście pocztę ze wszystkich ściągam do jednego programu pocztowego. Ale to działa tylko na moim prywatnym komputerze, ale już na wyjeździe nie.

A co mają zrobić osoby, które mają 12-15 adresów mailowych? Nie wierzycie? Sama znam taką osobę, więc podejrzewam, że jest ich znacznie więcej. Po co aż tyle? Osoba, o której napisałam, odpowiedziała, że właściwie nie ma pojęcia, jakoś tak samo wychodziło.

Do tego dodajmy kilka komórek (na szczęście posiadam jedną tylko :D), w każdej włączoną skrzynkę głosową. Komunikatory, gdzie każdy może zostawić nam wiadomość tekstową (a w niektórych także głosową). A to przecież nadal nie koniec - każdy dostaje tradycyjną pocztę - rachunki, listy, pocztówki. Szczególnie o tych pierwszych nie możemy zapominać...

A przecież dla niektórych z nas to nadal nie koniec - Blip, który niemal bez przerwy dostarcza wiadomości (dlatego nie mam obserwowanych osób tam, wolę czytać jak tradycyjny blog - inaczej można śledzić bez przerwy), RSSy, które czasem można przeczytać i zapomnieć, ale czasem wymagają reakcji. O czymś zapomniałam? Na pewno tak - w końcu nie korzystam z każdego źródła informacji...

Jak wspomniałam - zaczynam ograniczać swoje skrzynki. Co ciekawe - niektórych z nich mi nie brakuje. Miałam jeden adres mailowy, który służył mi tylko do newsletterów. Zlikwidowałam, gdy zorientowałam się, że większości z nich zupełnie nie czytam - 3 z nich były powieleniem RSSów, które są dla mnie znacznie szybszym i bardziej klarownym czytnikiem, z pozostałych czytałam tylko 1, który przeniosłam na inną skrzynkę. A zaprenumerowanych było... 16! W części z nich nie mogłam sobie nawet przypomnieć czemu je zaprenumerowałam kilka lat temu...

Skrzynka na rachunki to pomysł sprzed wielu lat mojego Męża - wszystko co jest rachunkiem, wpada od razu do specjalnej przeźroczystej szufladki, którą sprawdzamy raz w tygodniu, ustawiając od razu płatności z konta (bank daje nam możliwość ustawienia płatności na wiele dni naprzód - pieniądze są zablokowane, ale równocześnie są wliczane do salda). Dzięki temu - jeśli tylko poczta dostarczy nam rachunek, na pewno jest on zapłacony na czas i nie zastanawiamy się nad nim.

Natomiast na końcu zbieram wszystko w koszyk. Od kilku tygodni takim koszykiem jest dla mnie iGoogle. Mam tam kalendarz, listę Todo, widżet Toodledo (testuję go na razie, ale jak dotąd robi na mnie bardzo dobre wrażenie), notatnik klasyczny i notes na hasła - Pin a Note (brak mi tu skalowalności tego narzędzia, jak znajdę lepsze to chyba zmienię). To wszystko + Thunderbird + zwykły papierowy notes zaczyna mi coraz lepiej zbierać i panować nad różnymi spływającymi infomacjami i rzeczami do zrobienia.

Taką alternatywą może być PIWIK - serwis i statystyki w tej postaci istnieją od stycznia 2008, są kontynuacją phpmyvisites. Kontynuacją o niebo lepszą.

Co oferuje nam Piwik? Chyba wszystko, co porządne statystyki zaoferować powinny. Mamy:
- wykres pokazujący listę odwiedzin w konkretnym dniu (dzięki czemu łatwo można śledzić czy nasze działania podejmowane w danym dniu, w kolejnych przyniosły jakieś efekty i jakie),
- ilość wizyt w danych godzinach (liczone zarówno po czasie serwera strony, warto o tym pamiętać, jeśli nasza strona stoi na zagranicznym serwerze, w całkiem innej strefie czasowej, jak i po czasie odwiedzającego),
- długość wizyt na stronie, z "jednorzutowym" wyszczególnieniem przeważającej liczby,
- słowa kluczowe, po których odwiedzający trafiają do nas, z jakich wyszukiwarek,
- systemy, przeglądarki, jakich używają nasi odwiedzający, a także (co chyba nawet ciekawsze) jakie mają zainstalowane pluginy, jakie rozdzielczości i szerokości monitora (tu możemy nierzadko znaleźć odpowiedź czemu odwiedzający szybko opuszczają naszą stronę, mimo ciekawego contentu),
- ciekawe podsumowanie profilu odwiedzających (włącznie z tym ile osób zamknęło stronę po przejrzeniu tylko jednej strony),
- oczywiście oprócz tego cała masa standardowych apletów - podział odwiedzających na kontynenty i państwa, śledzenie linków (klików u nas, ściągnięć plików, linków przychodzących), ustawienia tzw. kampanii, śledzenie przechodzenia po różnych stronach,
- dodatkowo całość jest zorganizowana w widgetach, a stronę główną można sobie zaprojektować jak igoogle - dowolny wynik statystyk w dowolnym miejscu,
- a to wszystko open source.

Minus względem GA jest jeden, ale dla niektórych może być niemały. Zainstalowanie Piwika wymaga ściągnięcia pliku instalacyjnego, rozpakowania i zainstalowania na własnym serwerze obsługującym PHP i MySql. To w dzisiejszym hostingu praktycznie standard, ale dla wielu niezbyt zaawansowanych technicznie blogerów, czy małych firm, które budują stronę same, może to być mimo wszystko znacznie trudniejsze niż wklejenie tekstu do pliku strony, jak to ma miejsce w GA. Za to statystyki będą na własnym serwerze, co może przekonać tych, którzy już i tak obawiają się dominacji Google'a :)

Sam pomysł tyle banalny, co genialny. Grupa ludzi, podzielona na 2 zespoły. Każdy ma to samo zadanie w danym czasie i każdy ma co zadanie nowego lidera. Dzięki temu ludzie mogą się sprawdzić na różnych stanowiskach, również menedżerskich. Dzięki temu wiele widać.

Dziś pamiętałam o tym programie. 2 zespoły (3 i 4 osobowy) miały 1 dzień na urządzenie sklepu (miejsce, lady, sprzęt - były) i drugi dzień na sprzedawanie w nim nowatorskich (ponoć) ekspresów (robiących kawę, herbatę, czekoladę). Drużyna, która sprzeda za więcej pieniędzy - wygrywa.

Dziewczyna z 4 osobowego zespołu zarządzała właśnie zespołem niechętnym. Miałam okazję 3 razy w życiu obserwować to będąc z boku (zaangażowanie zawsze wypacza ocenę). Za każdym razem fascynuje mnie to, że lider najczęściej szybko widzi, że ma zespół, który jest mu przeciw, ale nie chce, albo nie umie nic z tym zrobić. Tymczasem zespół jest przekonany, że lider nie ma o niczym pojęcia, że wszystko jest sprytnie robione za jego plecami. Skuteczne wykonanie zadania jest oczywiście w takich warunkach praktycznie nierealne (choć raz widziałam szefa, który potrafił sobie z tym poradzić, podziwiam go za to do dziś).  Przyczyn jest wiele, ale najprostsza to brak zaangażowania w projekt - już na etapie tworzenia, sabotaż w postaci niewykonywania poleceń, albo wykonywania ich po czasie, czy wzajemne nakręcanie się przeciw liderowi.

Grupa przegrała. Project Manager bez wątpienia ponosiła winę (zawsze ponosi - nie zareagowała na czas), ale niemałą winę ponosiła dziewczyna, która - jak potem mówiła - miała pomysły na promocję, ale na złość liderce, nie podzieliła się nimi ani raz. Winien był też chłopak, który zamiast poszukać od razu szefa kuchni, bawił się w poszukiwanie gwiazdy telewizyjnej na otwarcie sklepu. Przywołany do porządku (po chyba 2 godzinach), obdzwonił 5 restauracji z szefami-gwiazdami, po czym przyszedł powiedzieć PM, że nikogo nie znalazł... w obecności 2 osób oceniających postępy pracy zespołu.

Nie ma musu szacunku dla szefa, który nań nie zasługuje. Podobnie jak dla podwładnego. Ale brak realizacji wspólnego zadania, to już nie kwestia sympatii, szacunku, czy akceptacji. To mus. Jesteś w zespole - pracuj. Nie chcesz - zrezygnuj z bycia tu i teraz (ze wszystkimi konsekwencjami).

Miałam okazję pracować w zespole niechętnym szefowi, miałam też okazję być liderem zespołu niechętnego. Niestety, miałam wtedy 21 lat i nie miałam zielonego pojęcia o zarządzaniu. Mimo ciężkiej pracy 3 osób, pozostałe 3 rozwaliły świetny projekt. Czy dziś udałoby mi się? Możliwe. Zaczynając od rozmowy w 4 oczy z każdą z osób i ultimatum - chcesz być, zostań i skończ gierki, nie podoba ci się to - stwórz alternatywny zespół. Konkurencja nikomu jeszcze nie zaszkodziła.

Państwo Niechętni do końca byli pewni, że Martha wyrzuci liderkę. Mimo to, dostała ona szansę - wyleciała wygadana prawniczka z dyplomem z PR, która - wraz z kolegą - postanowiła doprowadzić do przegranej zespołu, by pozbyć się niechcianej koleżanki. Szkoda, że rzeczywistość nie zawsze jest tak różowa jak w amerykańskim filmie...

1. Wejdź na stronę www.scrapblog.com
2. Kliknij ‘Log-in or sign up‘
   
   
3. Zaloguj się wpisując swój adres e-mail użyty podczas rejestracji i hasło:
4. Po uruchomieniu aplikacji masz do wyboru rozpoczęcie od projektu z gotowym motywem albo od zupełnie pustego. W tym tutorialu wybierzemy start z gotowym motywem (Start with a Theme), dlatego że od razu będziemy mieli przed sobą scrapblog wypełniony różnymi obiektami, z którymi będzie można poeksperymentować.
5. Wybieramy temat przewodni (motyw) scrapbloga i zatwierdzamy przyciskiem 'Done':
6. Tak wygląda okno programu (kliknij żeby powiększyć):
7. Po lewej stronie znajdują się zasobniki z różnego rodzaju elementami graficznymi (stickers, backgrounds itp.), które możesz umieszczać na kanwie projektu. Po prawej znajduje się panel umożliwiający kontrolowanie niektórych atrybutów zaznaczonego obiektu. Można tam przycinać fotki, dodawać cienie i wiele innych. Na dole zaś możesz przede wszystkim dodawać i usuwać strony, ustawiać efekty przejścia między nimi, zmieniać kolejność czy nawet dołączyć muzykę. Góra to standardowe menu, gdzie można znaleźć polecenia typu "kopiuj", "wklej", "cofnij". Poświęć chwilę (dłuższą chwilę!) na zbadanie możliwości wszystkich części interfejsu i zachowanie obiektów.
8. Aby opublikować scrapblog po zakończeniu swojej twórczej pracy naciśnij 'Publish'.
9. Wpisz nazwę i zaznacz pole 'Everyone' - udostępnisz scrapbloga w internecie. Następnie kliknij 'Publish'.
10. Po chwili... czasami dosyć długiej ;) ... Wyskakuje okienko potwierdzające zakończenie publikowania scrapbloga:... i pytanie, czy chcesz podzielić się nim ze światem, na które odpowiadasz twierdząco klikając przycisk 'Yes, share now'.
11. Wybierz 'Copy and Paste' aby wyświetlić link, który możesz skopiować i wkleić gdziekolwiek, na przykład wysyłając maila czy rozmawiając komunikatorem internetowym (np. GG).
12. Jeżeli chcesz udostępniać "fotografię" (obrazek) swojego scrapbloga, musisz poczekać parę dni :D. Przygotowuję w ekspresowym tempie miejsce, na którym będziesz mógł lub mogła zamieścić swojego scrapbloga z Tablicą Wizji i podzielić się swoimi celami i marzeniami z innymi, równie pozytywnie zakręconymi ludźmi :)

UFF, zrobione... :D Ale się zmachałem :D

Kończąc każdy kolejny dzień skończ z nim na dobre. Zrobiłeś co mogłeś.

~Ralph Waldo Emerson

Ściskam POOOOTĘŻNIE i zachęcam do zabawy w tworzenie własnej Tablicy Wizji :)

Wojciech

• Oryginalny “The Secret” za darmo
• Wizja na ekranie
• Moja Tablica Wizji

Na stronie Scrapblog, jak już pisałem wcześniej w artykule Wizja na ekranie, można w łatwy sposób zaprojektować swoją "tablicę wizji".

Do czego może przydać się taka tablica?

Własna Tablica Wizji pomoże Ci zachować w umyśle jasny obraz tego, co chcesz zrealizować. Mając ją w zasięgu wzroku możesz co chwilę wracać w myślach do swojego wyobrażenia i delektować się nim tak, jakby już zostało urzeczywistnione. Umysł automatycznie będzie tworzył myśli z obrazami rejestrowanymi przez oczy gdy będziesz spoglądał na swoją Tablicę Wizji.

Myśli te - jak każde myśli - będą odciskane na Wszechumyśle, który rozpocznie ruch w kierunku stworzenia form przez te myśli zobrazowanych.

Tobie pozostaje zadbanie o zachowanie nieporuszonej wiary, pielęgnowanie wdzięczności oraz wyczekiwanie na chwilę, w której odbierzesz od Wszechmocnego produkt Twoich myśli - Twoją wymarzoną rzeczywistość.

Na Forum utworzyłem specjalne miejsce, w którym możesz umieścić swoją Tablicę Wizji stworzoną w Scrapblogu (bądź po prostu zdjęcia czy opisy upragnionych rzeczy, miejsc czy sytuacji).

Jak zbudować swojego Scrapbloga?

1. Wejdź na stronę www.scrapblog.com
2. Kliknij 'Log-in or sign up'
   
3. Kliknij 'Create account'
4. Uzupełnij wymagane pola i naciśnij 'Create account'
5. Jeżeli wszystko przebiegnie jak trzeba możesz nacisnąć 'Continue' :)
6. Teraz możesz przejść do tej bardziej zabawowej części - kliknij 'Create New Scrapblog'
7. Rozpocznij zabawę :D

Z życzeniami jak najszybszego urzeczywistnienia Twojej Wizji,

Wojciech :)

• Oryginalny "The Secre" za darmo
• Wizja na ekranie

Oczywiście, jedno "ale" - checklista nie może zbyt długa, bo sami się w niej pogubimy. Przy zbyt długiej liście, nietrudno pominąć jakąś linijkę, albo "odhaczyć" coś zbyt nisko/zbyt wysoko. I dopiero na miejscu może się okazać, że nie mamy cukierków/obrusu/zapasowych baterii albo 100 tysięcy innych rzeczy...

Przykładem checklisty może być plik z tej strony - opisująca sprawdzanie konkretnych punktów budowy eventu, albo taka - wykorzystana kiedyś przeze mnie (część "w dniu").

Dzisiaj, na blogu Pawła Wimmera, znalazłam ciekawe rozwiązanie - Super Screenshot. Proste narzędzie online, które może znacznie ułatwić pracę osób, potrzebujących (albo chcących) udokumentować, że dany artykuł pokazał się na danej stronie. Możemy zapisać zarówno pierwszy ekran, jak i całość, w formacie jpg, jak i png. A potem tylko wykorzystywać :)

Poniżej - zrzut (pełny) jednego z postów.

Właśnie zwizualizowałam znajomych i znajomych moich znajomych (FriendsGaph z lastfm.dontdrinkandroot.net ). Powstał taki oto obrazek (który można powiększyć po kliknięciu).

Postanowiłam policzyć, ile minimalnie trzeba wydać, żeby wyposażyć stanowisko pracy księgowej w małej firmie w legalne oprogramowanie. Ale żeby to policzyć, muszę najpierw ustalić jakie programy są potrzebne.

 A więc:

1. legalny system operacyjny,
2. program księgowy,
3. pakiet biurowy zawierający przynajmniej edytor tekstu i arkusz kalkulacyjny,
4. program do wypełniania druków,
5. klient poczty elektronicznej.

A może zapomniałam o czymś? Jeśli jakiś program przychodzi Ci do głowy, podziel się ze mną swoim pomysłem w komentarzu.

 Jest to wersja, którą można wykorzystać aby zapoznać się możliwościami tego programu, lub w bardzo małej firmie  - program ma limit 120 dokumentów, więc wystarczy jeśli księgujesz kilka dokumentów miesicznie. (Wersja bez limitu kosztuje 99 zł).

Program wspiera ewidencję i rozliczenia podatku a także umożliwia analizę rentowności podejmowanych działań gospodarczych. Na podstawie dokumentów sprzedaży i zakupu rejestrowanych w Księdze automatycznie tworzone są rejestry VAT. Możliwe jest rejestrowanie i rozliczanie remanentów.
System umożliwia importowanie dokumentów z DRACO Faktury, DRACO Handel oraz ARA.
Rozpoczęcie pracy możliwe jest w dowolnym miesiącu roku podatkowego.
Użytkownicy mają możliwość drukowania szeregu zestawień i wykresów, jak: zestawienie sum w kolumnach za dany miesiąc i narastająco lub roczne zestawienie sum w kolumnach księgi.

Można go pobrać ze strony producenta lub zainstalować z DVD dołączonego do kwietniowego magazynu komputerowego NEXT.

Pule pomocne są nam w przypadku, gdy bierzemy udział w kilku kampaniach afilo.pl Jak już podkreślałem w pierwszych wpisach na blogu, strona posiadająca więcej bannerów niż treści jest źle odbierana przez Iternautów. Pule pomagają nam dokonać kreacji programów (do których jesteśmy zapisani) w jednym miejscu. Banery będą wyświetlane rotacyjnie.  Podziału pul można dokonać ze względy na rozmiar.

Przykładowo, możemy stworzyć pulę reklam o rozmiarze 100x100 wyświetlaną pod menu na naszej stronie.  Pule zwiększają również nasze zyski, ponieważ wyświetlane są reklamy generujące największe zyski - najbardziej atrakcyjne dla klientów... najlepsze, w któe najwięcej osób klika. Jak pamiętamy każde kliknięcie, to nowy lead, a nowy lead to określona kwota zysku.

Część druga niebawem.

Link do pliku:  Zamiana problemu na cele - część 1