Algunos de los vídeos y singles que han salido en las últimas semanas. The Cure con su nuevo y último single junto a su b-side. Oasis con el primer single de su nuevo álbum Dig out your Soul y fujiya & miyagi, Los Campesinos, The Verve, Mystery Jets, Calexico, Travis y Peter bjorn & John con su respectivos singles.

Todos los vídeos a continuación.

The Cure - Without You (b-side)

The Cure - The Perfect Boy

Oasis - Shock The Lightning

Fujiya & Miyagi - Knickerbocker

Los Campesinos - How I Taught Myself To Scream (enlace al mp3)

Calexico - Two Silver trees

Official Vídeo Aquí

The Verve - I See Houses (enlace al mp3)

Mystery Jets - Half In Love With Elizabeth

Travis - Something Anything

Peter Bjorn & John - Inland Empire (enlace Mp3)

Vía | Steregum

Vía | Cuchara Sonica

1) Time To Pretend - MGMT

Probably most commonly known as the theme song for the movie "21", "Time To Pretend" by the Converse-supporting MGMT is an electro-rock heavyweight in its own right. Off their debut LP "Oracular Spectacular", the song really gives me the chills every time I listen to its majestic opening.

2) Funny Little Frog - Belle And Sebastian

If you do not know it already, I simple adore Belle And Sebastian, especially 2006's "Life Pursuit" which resulted in amazing pop tunes like "Funny Little Frog". Generally regarded as one of the best indie pop bands in the business by critics and fans alike, this Scottish masterclass produced a fantastic love song in "Funny Little Frog", which shines as a non-emo and fun-sounding romance-themed track. The song simply makes you want to jump up, dance, and kiss anyone in sight, and that is the power of Belle And Sebastian.

3) Golden Skans - The Klaxons

I actually first came into knowledge of this song when I listened to the Kaiser Chiefs' cover during BBC Radio 1's Live Lounge, and I have been in love with it ever since. Boosting an incredible dance rock range, the Klaxons, who hail from London, produced one of last year's most-loved dance anthems in "Golden Skans".

4) Why Do You Let Me Stay Here - She & Him

I have a thing for retro-sounding 60's pop-rock, and She & Him are one of the bands in recent times who have been able to charm me with sounds reminiscent of the good old non-manufactured days, the other bands being The Pipettes and Camera Obscura. The video is disturbingly cute.

5) Pull Shapes - The Pipettes

The Pipettes remind me of a time when Diana Ross and The Supremes were at the stop of the musical pile, but I am so very disappointed that the original three band members have left the group. I would have loved to catch one of their live shows which are famed for them performing in matching pooka dot designs and synchronized dance moves.

6) Die Die Die - The Avett Brothers

If you even remotely enjoyed the Juno soundtrack, you will love this song. It was love at first hearing when I sampled this song off their 2007 album "Emotionalism", and its folk-y jangles have made its way to my very own personal musical hall of fame. Seth and Scott Avett, thank you for the fabulous bluegrass!

7) Naive - The Kooks

Off the UK rock band's critically-acclaimed 2006 debut "Inside In/Outside In", Naive is one of those songs you just cannot get out of your head, especially when the likes of Lily Allen and Kate Nash have already covered this hugely-popular song.

8) Sweet Temptation - Lillix

Lillix are one of my all-time favourite bands ever since my dad gave me an MP3 player and my sister introduced me to ARES way back in 2003. "Sweet Temptation" is the first single off their second studio album "Inside The Hollow", and is a rock tune that you can dance to. Plagued by constant upheavals in the band's line-up, the Canadian rock band more famously known for "What I Like About You" which appeared in the movie "Freaky Friday" has recently announced that they are working on their third album. Yay!

9) Young Love - Mystery Jets (Featuring Laura Marling)

A song about young love, yeah, pretty obvious. A song you can sing along with that tells the story of a guy who loses the number of a girl when the rain washes the digits off his hand. A desperate search for her ensues. Mystery Jets, who recently did a solid cover of Leona Lewis' "Bleeding Love", team up with songstress Laura Marling for this great pop track, which also has a great dance remix by Shoes.

10) Invisible - Modest Mouse

The opening of this song kills me every time, classic Johnny Marr, a genius with a six-string. "Invisible" is my favourite track off 2007's "We Were Dead Before The Ship Sank" and one of my favourite rock songs of all time.

Yeah, so mainly my week has been spent trying in vain not to be late in class, and I also met up with a couple of friends who I have not seen in a long time who are in Taylor's, namely Helina and Lih Fern. I will be moving again next week to Mentari, which is just next to my campus. Thank God!

To make matters worse, my bus back to Seremban yesterday broke down as well. Curse you buses!

Anyway, hope you guys enjoy my selection of songs.

Kudos to great music!

Cheerio~

PS We hope that lead singer Blaine is feeling better, after being in the hospital for a while.

East London’s newcomer to the ever-burgeoning festival season is Field Day and, by all accounts (that I’ve heard), its first outing last year was little short of a disaster. However, the organisers have bravely carried on, pulling themselves up by the laces of their plimsolls and attempting to learn the harsh lessons of their initial attempt. And while there seem to be some haters still out there, in my opinion it was a great success.

Field Day lived up to almost all its promises, providing an eclectic and interesting cross-genre lineup of artists in a fun and friendly atmosphere. And without too many perfectly coiffured trendy try-hards, drunken aviator-sporting landfill-indie louts or worn out fogies complaining it wasn’t as good as festivals used to be.

Yes, the weather was miserable. Yes, Mystery Jets and Dan Deacon pulled out. Yes the female festival-goers had to queue for yonks to use the portaloos, resulting in a line of squatters along the perimeter fence. But despite all of this, everyone I came across seemed to be in high spirits, in a “hardship brings us together” kind of way, and genuinely excited about the music.

Noah and the Whale kicked things off with a brightly coloured start (from their blue and yellow getup at least). Much-hyped “song of the summer” ‘Five Years Time’ goes down well but there’s a certain repetitive formula to each remaining song – start quiet and slow, build to energetic folk tune complete with fiddle and trumpet backing – that leaves the crowd wanting.

Howling Bells adequately release their brand of female-fronted grungey rock before giving way to a band whose performance both live and on record continues to astound me: Wild Beasts. Even in the setting of a dreary day with a limp crowd, they perform each song with the love and attention usually reserved for small children (who thankfully seem to be largely absent today – what on earth makes people think it’s a good idea to bring their toddlers to festivals?!).

Laura Marling seems to be plodding along in a pleasant and inoffensive way as I watch from behind the control tent but I don’t stay to hear the beautiful ‘Ghosts’ as I’m keen to hear the Mae Shi. Initial disappointment at what appears to be another dull band supposedly working under the banner of ‘experimental punk rock’ gives way to some actually pretty interesting sounds and some actually pretty fun songs that my little brain doesn’t quite know what to make of in the 15 minutes I see them perform for.

Choosing Jeffrey Lewis over Of Montreal, I head to the Homefires stage and peer over the umbrellas to watch Jeff and his female companion crank out some classic anti-folk. Much to my surprise and delight this included the epic and incredible ‘Williamsburg Will Oldham Horror’ with the scratchy violin replaced by battered acoustic guitar but losing none of the head-fuck of lyrical flood of consciousness. Plus to experience previously unfamiliar songs is a genuine treat from this master of storytelling and “Creeping brain, creeping brain” still rings round my head.

Paying £6 for uncooked pasta is enough to dampen things more than the rain ever could, especially when done to the sounds of Lightspeed Champion who receives an undeserved bump up to the main stage. Indeed Mystery Jets cancellation is my biggest disappointment of the day as “Two Doors Down” and “Young Love” would no doubt have blown the clouds away, such sunny pop songs as they are.

Another hard choice comes as Efterklang takes precedence over Les Savy Fav, but thankfully their creamy mix of Sufjan Stevens sounding baroque pop and Broken Social Scene collective zeal instils me with joy. However, the weather has finally broken me and with no great love of headliners Foals or Simian Mobile Disco I decide to retire to the warm and dry.

For all the complaints made since the day, I remain convinced that the weather was the biggest problem and that Field Day presented the left-field-loving public with a festival of impeccable taste. Where else could you find as great and varied a collection of artists for a mere £26.50 plus booking fee?

I must admit I'm fairly ignorant about the band and their history (check wiki link above) but I do like their sound.  As soon as I listen to the album a few more times, I'll inform you of my educated opinion.

Official Mystery Jets Website here: http://www.mysteryjets.com/

TO PREPARE YOURSELF FOR THE RELEASE OF NEW SINGLE 'HALF IN LOVE WITH ELIZABETH', MYSTERY JETS ARE GIVING AWAY A FREE MP3 MASHUP FEATURING TWO BRAND NEW MYSTERY JETS SONGS, EXCLUSIVE TRACKS WITH KATE NASH & FLORENCE AND THE MACHINE AND A NEW VERSION OF TWO DOORS DOWN AS HEARD ON RADIO 1’S LIVE LOUNGE WITH JO WHILEY.

Click HERE to download the MASHUP

Edit: Here is the video for Half in Love with Elizabeth

And here is the video for YOUNG LOVE:

- Operator Please (Cancelled to tour with another band in Australia. No official announcement made.)

- Horrors (Cancelled to continue recording their album.)

- Mystery Jets (Cancelled due to lead singer's disease)

REPLACEMENTS:

- none.

An exercise mix by the Hooded Deer! If your cat hasn't chewed up all your headphones stick a pair in your ears and hit the pavement. Or perhaps you prefer your pedals? Either way some hot jams will pump up your pace for an enjoyable seamless 28 minute heart shaping routine. I'm not talking meat head gladiator pump up, just something to get the blood flowing! I hope you enjoy. I've street tested this and its pretty fun for all ages.

TRACKLIST:
Hieroglyphics - Classic
Muscles - Ice Cream
Alan Braxe - Addicted
Kid Cudi - Day 'N' Nite (Crookers Remix)
Ratatat - Mirando
Mystery Jets - Hideaway (Switch remix) (Diplo edit)
Justice - Waters of Nazareth

::::Download - "Set Yo! Pace (It Ain't No Race)"::::

*This sick mix has been smoothed over on the ends by Brad Barry, and the transitions are spot on!

Ida Maria's New Album - Scandinavian Pop Music usually has that winsome, wan quality but closer inspection reveals that sort of thing usually emanates from Sweden or Denmark. Norwegians tend to be mental, and Ida Maria is no different. A long term fave of ELM, her debut is spunky, ambitious and above all, nuts. Check out new single 'I Love You So Much Better When You're Naked'. If you don't like it, you've gone wrong.

Britney Spears To Star in 'S&M' Film - When I saw this headline, I initially assumed that her career had hit rock bottom and this was the only career choice available. Closer inspection revealed that Britney is fed up with being a pop star - though I wrongly thought she'd given that up in 2003 - and now wants to be a serious actress. So, of course, she has taken a role in a movie which ostensibly deals with risqué scenes but will, in all probability, simply amount to a titillating T&Afest. I don't care. I'll wank to it regardless.

Johnnie Walker on the Radio - Ah, Johnny. Rock music just never got past big choruses and power chords for him. Filling in for Terry Wogan just now, we have had lots of Bruce, Mellencamp, AC/DC and even World Party. All of which are great. Perks you up in the morning like a strong cup of coffee and a menthol. Also despises his audience in a subtle way, which makes me laugh. Great to have him back, frankly.

A Replacement for Kirsty MacColl - Finally, we have a new 'Featuring'. Have you missed average bands being mightily improved by the addition of a talented lady on backing vocals?  Of course you have. Me too. So, step forward Laura Marling, whose charmingly English vocals can be found improving both Noah and the Whale's 'Five Years Time' and The Mystery Jets 'Two Doors Down', two cracking summer songs. Her debut album is a bit ropey which indeed marks her out as a worthy successor to Kirsty. That invite from Billy Bragg must be in the post.

The End Of The Festival Season - Not that we are celebrating it, indeed we'll be attending the last biggie of the Summer, the disappointingly booked Connect, but when the festivals end, bands start touring again! From September on you can see American Music Club, Sun Kil Moon, The Hold Steady, The Cold War Kids, The Fleet Foxes and countless others. Plus, it was warm twice last week, so I'm sick of summer. Give me cold nights, darkness, pubs with real fires and cigarettes on the pavement. You know it makes sense.

Actually, I do feel a little bit more energised now! Who knows, there may be something in these studies after all!* As usual ELMer's the floor is yours.....
(*There isn't.)

- Na edição deste domingo do jornal britânico "The Times", Mitch Winehouse voltou a atacar - desta vez o marido de Amy, Blake Fielder-Civil. O pai da cantora disse que o comportamento auto-destrutivo dela é influência de Blake, que atualmente cumpre pena de dois anos e três meses de prisão. Pobre Amy.

- A banda escocesa Franz Ferdinand revelou esta semana detalhes da produção nada convencional de seu terceiro álbum, que deve ser lançado no início do ano que vem. Em entrevista à BBC, o vocalista Alex Kapranos disse que a banda está empregando técnicas nada ortodoxas, como o guitarrista Nick McCarthy subindo em uma estrutura de madeira no teto do estúdio durante a gravação. Em alguns meses poderemos saber se o som corresponte à excentricidade do método ou se tudo não passa de frescuras de produção.

- A banda emo hardcore americana My Chemical Romance anunciou que vai gravar uma versão de "Desolation Row", do mestre Bob Dylan, para a trilha sonora do filme "Watchmen", baseado nos quadrinhos de Alan Moore. Em entrevista à MTV, o diretor do filme, Zack Snyder ("300", "Madrugada dos Mortos"), disse que ele e a banda está trabalhando em uma adaptação "pretty freaking cool" (tive que deixar em inglês) da canção para os créditos finais da fita. Salve-se quem puder.

- A jovem cantora britânica Kate Nash (do hit "Foundations") participou da gravação de um labo B do single "Half In Love With Elizabeth", dos conterrâneos Mystery Jets. A nova canção da banda de powerpop vai ser lançada no dia 25 de agosto e a versão alternativa, intitulada "Disco Liz", vai contar com vocais de Nash.

- A neta de Ringo Starr anda fazendo barulho nas casas noturnas de Londres. Tatia Starkey toca baixo na banda de rock Belakiss, que vem se apresentando há algum tempo na capital britânica. Tatia é filha de Zak Starkey, filho mais velho do baterista dos Beatles e que já tocou com o Oasis. Pena que a neta não herdou o bom gosto do pai para a música. Quem quiser conferir, pode ouvir algumas canções no MySpace da banda.

Donderdag

De bas waarmee het optreden van Brian Jonestown Massacre (Last Arena) werd ingezet, , beloofde het beste: donkere, door drie – soms zelfs vier – gitaren gedragen songs die je ingewanden in de knoop leggen. Doodjammer dat de klankbalans ook hier niet goed zat. Drums en bas zaten zo prominent vooraan in het geluid dat alle nuances van zang en orgelspel volledig verloren gingen. “Belgium is a cemetary”, brulde Anton Newcombe naar het einde van de set toe. Dat had misschien eerder te maken met de hoeveelheid geconsumeerde illegale substanties, maar was evengoed van toepassing op de apathische meute voor het podium. Het had nochtans zo mooi kunnen zijn.

Een stuk aangenamer was de show van General Mindy (Eastpak Core Stage), die zich vol inzet helemaal gaven. De ambiance in de tent was dan ook stukken beter dan op de weide. De band doorspekt hun rocksongs met allerlei invloeden zoals country en zelfs een soort hoempapa om uit te komen bij een gesmaakt geheel. Dit belooft het beste voor de toekomst.

Voor het project van Bryan Hollon (Boom Bip) en Gruff Rhys (Super Furry Animals) dat schuilgaat onder de naam Neon Neon (Last Arena) was de interesse meer dan behoorlijk en de nummers werden zowaar al meegezongen. De muziek van Neon Neon werd volledig rond het werk van John DeLorean opgebouwd en gekaderd in een aan de tachtiger jaren refererende muzikale achtergrond.

Aanvankelijk leek het erop dat de vonk niet zou overslaan en Rhys gaf een eerder ongeïnteresseerde indruk. Naarmate de set echter vorderde, werd steeds duidelijker dat hier een eerste hoogtepunt in de maak was. Naast de twee eerder vernoemde hoofdrolspelers stonden namelijk ook de andere vocalisten van het project, Cate Le Bon en absolute showsteler Har Mar Superstar, op de bühne. Die laatste wist de wei al vroeg in de namiddag om te toveren tot een feestje. De positieve vibes die als reactie hierop van de wei het podium oprolden, werkten duidelijk aanstekelijk waardoor de eerste doortocht van Neon Neon uitmondde in een triomf. De eighties zijn duidelijk nog steeds actueel.

“Prepare for a shockwave.” De saxofonist had het niet beter kunnen omschrijven. Men zou het Eli ‘Paperboy’ Reed niet aangeven, maar de man heeft een stem als een klok en mag gerust tot één van de erfgenamen van James Brown worden benoemd. Met zijn True Loves (bas, gitaar, drums en drie blazers) wist hij de Club Circuit Marquee terug te flitsen naar de tijd dat soul hoge ogen gooide. Of het nu een ballade was of een intens rockend soulnummer, dat kleine, blanke, ietwat gezette mannetje slaagde er schijnbaar moeiteloos in om de harten van de aanwezigen te verwarmen.

Mystery Jets (Eastpak Core Stage) hadden gezorgd voor de nodige “Brit support”. De naar aloude traditie meegereisde Engelse fans zorgden voor de nodige sfeer vooraan in de tent. Niet dat de groep het nodig had, want de songs van het net verschenen ‘Twenty One’ gingen erin als zoete koek. Zanger Blaine Harrison is dan wel immobiel, maar heeft meer dan voldoende charisma om zijn groep te dragen. Een wereldprestatie werd hier niet meteen neergezet, maar het was hoe dan ook aangenaam toeven in deze overdekte setting en dat had niet alleen met de regen te maken. Liedjes als het oudere Alas Agnes en You Can’t Fool Me, Dennis sloegen wel iets minder aan dan het meer poppy recente werk als Hideaway en single Two Doors Down. Toch was de eindbalans voor deze show positief.

Opvallend ruim was de opkomst voor The Hoosiers (Last Arena), die fungeerden als clowns van het festival. De versterkers werden met vacht bekleed en op elke microfoonstandaard prijkte een opgezette vogel. Hun singles Goodbye Mister A en Worried About Ray doen het dan ook bijzonder goed op de radio. En ook over hun inzet valt geen slecht woord te zeggen. Toch was het resultaat een ietsje teveel voorgekauwd ondanks het feit dat er naast de vintage popsongs ook wel eens gerockt werd. Aan ons was dit spektakel echter niet besteed.

De publieksprijs voor donderdag gaat ongetwijfeld naar The Whitest Boy Alive (Eastpak Core Stage). Misschien heeft iedereen de band al vijf keer op een festival gezien, toch blijft het een waar genoegen om Erlend Øye zijn publiek te zien bespelen. De songs werden naar goede gewoonte mooi aan elkaar gesmeed tot een soort extended versions, gedreven door een uitstekende, hoewel slechts basic ritmesectie waarover de Noor samen met zijn toetsenist Daniel Nentwig zijn eenvoudige gitaarspel en uitgekiende orgelklanken spreidde. Dit eenvoudige recept resulteerde in een kolkende tent en een belofte om in 2010 – de groep stond ook al in 2006 in Dour – terug te keren. Van ons mag het want zowel de nieuwe songs (Courage) als het oudere werk konden ook onze voeten in beweging krijgen.

Hoewel we de nodige reserves hadden bij het concert van Goldfrapp (Last Arena), moesten we achteraf toegeven getuige geweest te zijn van een fantastische performance. Allison Goldfrapp, net als haar hele band volledig in het wit, wist de volledige wei te betoveren en maakte zelfs de regen tot bijzaak. Opvallend was dat de klankbalans voor dit optreden wel perfect zat - al bleek achteraf dat dat niet overal op het terrein het geval was - waardoor elk detail van harp, viool of toetsen perfect zat. De sensualiteit die uitging van deze schitterende frontvrouw tijdens een nummer als A And E deed ongetwijfeld heel wat bloed sneller stromen.

Het evenwicht tussen elektronica in een nummer als Ooh La La en conventionele instrumenten was perfect afgewogen. De erotiek van een nummer als Train was immens. Enkel de suggestie in combinatie met de opzwepende muziek was meer dan voldoende om dit effect te bereiken. De lat voor het festival werd met deze show meteen heel hoog gelegd en daarvoor had ze haar broek zelfs niet hoeven uittrekken.

In de Franstalige muziek neemt hiphop een belangrijke plaats in. Dat werd nog eens duidelijk tijdens het optreden van het Hocus Pocus (Club Circuit Marquee). Dit Franse collectief combineert jazz en soul met hiphop en deed de tent vollopen. Of de prima sfeer te maken had met de muziek dan wel met de hoeveelheid alcohol die de enthousiastelingen al achter de kiezen hadden, laten wij in het midden. Wie houdt van Jazzmatazz en Just Jack, moet hun MySpace maar eens een blik gunnen. Op een festival als Dour voelden de heren zich in elk geval als een vis in het (regen)water.

Vrijdag

Terwijl The Germans (Club Circuit Marquee) een poging waagden om eigenhandig de tentpilaren louter aan de hand van de muziek te verplaatsen, had Jakob Maersk de twijfelachtige eer om voor een handvol geïnteresseerden de festiviteiten op de Red Frequency Stage te openen. Dat deden de Luikenaars met veel enthousiasme en een handvol stevige rocksongs alsof ze voor een goed gevuld stadion stonden. Zanger Bernard Perrier was bescheiden maar kordaat en wist het karige groepje liefhebbers toch uit te bouwen. Alleen al daarom verdiende dit kwartet respect.

Het leek erop dat de heren van Future Of The Left (Club Circuit Marquee) alle aanwezigen persoonlijk een schop voor hun kont wilden verkopen. De ingehouden woede en agressie die dit trio uitstraalde, is moeilijk te beschrijven. De nazaten van McLusky en Jarcrew maakten hun reputatie helemaal waar. Ofwel werd je onstuitbaar meegezogen in de maalstroom van geweld of je had er een grondige hekel aan. Met elke vezel van hun lichaam verdedigden de heren hun standpunt. Afsluiter Cloak The Dagger deed de doden terug verrijzen en de hel uitbarsten. Terwijl bassist Kelson Mathias zijn lichaam tussen de fans gooide, werd het drumstel van Jack Egglestone afgebouwd nog tijdens de set. Magistraal was de enige omschrijving die hierbij paste.

Harvey Milk (La Petite Maison Dans Le Prairie) tapt uit het metalvaatje, maar op één of andere manier sloeg bij hun tegen drone aanleunende metalcore de eentonigheid snel toe.

Een band als Triggerfinger (Club Circuit Marquee) voelt zich thuis op een festival als Dour. Lange Polle was dan misschien tijdelijk onbeschikbaar. Vervanger Renaud Ghilbert (van Les Anges) kweet zich uitstekend van zijn taak als vervanger. Naar goede gewoonte werd de tent verbouwd. Tijdens Is It ging het publiek maar al te graag in op het verzoek van Ruben Block om mee te brullen en First Taste bleek ook nu weer een dijk van een song. Als toegift werd het publiek nog bedacht met klassiekers No Teasin’ Around en het onverwoestbare Locomotion waarbij Ruben zich ontpopte tot amateur-alpinist. Al vaker gezien? Ongetwijfeld, maar daarom nog niet minder lekker.

Het probleem met een band als Pinback (Red Frequency Stage) is dat, eens je ze op een podium hebt gezien, ze niet meer zijn dan een doorsnee rockband. Waar hun songs op plaat quasi perfect klinken, worden ze op een podium teruggebracht tot het strikte minimum. Rob Crow, Zach Smith en hun kompanen speelden een wat dan heet verdienstelijke show, maar het mysterie dat uitgaat van hun albums was ver te zoeken. Desondanks was het genieten van de klasse van een vrij goed ingespeelde band, ook al was Hyphen (toetsen, gitaar) slechts ingevallen op het laatste moment.

De revelatie van de dag speelde ongetwijfeld in de Dance Hall. Ratatat is een New Yorkse band die experimenteert met de mogelijkheden die de crossover van dance en rock biedt. Dit leverde een spannende combinatie op waarbij het moeilijk was de benen stil te houden. Het trio deed dat met instrumentale nummers. Gitaar, bas en synths legden de basis en met wat karige percussie werden enkele accenten gelegd. De vlammende gitaarsolo’s en de laag gestemde bas maakten de verwijzing naar rock compleet terwijl de stomende beats de link met de dancemuziek legden. Ongetwijfeld zouden de visuals beter tot hun recht zijn gekomen in een gesloten zaal, maar deze tent was in elk geval helemaal overtuigd.

New York is altijd al een broeihaard geweest voor hardcorebands. Life Of Agony’s Keith Caputo (Last Arena) was zo vrij de festivalgangers daarop te wijzen net voor de band Lost At 22 inzette. Daarvoor was al gebleken dat ook deze band nog steeds zijn stek waard is op een festival als Dour. Alleen jammer dat het volume de nagellak van de dames deed loskomen, waardoor Caputo zich aanvankelijk schor schreeuwde zonder dat er iets van doorkwam. Naarmate de set vorderde, beterde dit wel, maar perfect zou de sound nooit afgesteld raken. Bevlogen was deze groep in elk geval nog steeds. Of het nu de grote platenmaatschappijen waren die een veeg uit de pan kregen of een persoonlijker onderwerp als zelfmoord werd aangesneden, de band vlamde als in zijn beste dagen.

Zes jaar deden de heren van The Notwist (Red Frequency Stage) erover om met een nieuw album op de proppen te komen. Nu dat er is, wordt er weer volop getourd en op Dour is de band een graag geziene gast. De set was erg afwisselend en liet een band in uitstekende doen horen. De combinatie van subtiele elektronica met traditionele, soms zelfs ietwat naar hun hardcoreroots teruggrijpende klassieke instrumenten werkt nog steeds. Nummers als het nieuwe Gravity en het ronduit schitterend opgebouwde Pilots stuiterden alle kanten op, brachten de nodige afwisseling en onverwachte wendingen en dompelden de toeschouwers onder in hun melancholische geluid. De zachte stem van Markus Acher in combinatie met diens accent hadden duidelijk het gewenste effect. Opmerkelijk ook hoe programmeur Martin Gretschmann zijn partijen had ingesteld aan de hand van enkele Wii spelcomputers zodat hij voortdurend met de controllers liep te zwaaien.

De show die Battles (Red Frequency Stage) bracht, is stilaan genoegzaam gekend. Op het festival waar de groep zijn eerste voorzichtige doorbraak kende, deden de heren ook nu weer wat van hen verwacht werd. Uiteraard was Atlas een groot feest inclusief de nodige crowdsurfing en uiteraard was het nog steeds bewonderenswaardig hoe de groepsleden op elkaar waren ingespeeld, maar toch wordt het stilaan tijd om het repertoire uit te breiden.

Zaterdag

Ook voor vreemde vogels als UFO Goes UFA (Petite Maison Dans La Prairie) was er plaats op Dour. Een drumster in een luipaardpak (inclusief staart) die bovenop de basdrum zat, een zanger die ook al ontsnapt leek te zijn uit het dichtstbijzijnde opvangcentrum en een gitarist die zijn instrument met de nodige grimassen folterde. De muziek die dit zootje produceerde, paste daar volledig bij : psychedelische, uitwaaierende, trage songs. Het handvol aanwezigen was ongetwijfeld gecharmeerd.

Met een naam als The Bones (Eastpak Core Stage) kan je niet anders dan rammelende punkrock spelen. En dat had zijn charme, al was je er na drie nummers wel op uitgekeken.

Het optreden van de Franse groep Coming Soon (Red Frequency Stage) werd erg gesmaakt. Naar eigen zeggen kan hun muziek omschreven worden als een combinatie van Dylan, Pavement en de donkere kant van Johnny Cash. Wij zagen er eerder The Jayhawks in maar dan zonder de harmonieën en met de wat eentonige zang die groepen als Violent Femmes kenmerkt in de plaats. Noem het dwarse Americana, zo u wil, maar dan wel uit Frankrijk.

Elk van de groepsleden kreeg uitgebreid de kans zijn eigen nummers voor te stellen al was het vooral cowboy Howard Hughes die met stetson en gouden jasje de visuele show stal. De nummers waren eenvoudig en afwisselend en de band liet een ontspannen en geïnspireerde indruk. Vooral de erg jonge drummer Leo Bear Creek was een opmerkelijke verschijning, al zijn we dezer dagen wel iets gewend op dat vlak.

Zoals steeds kreeg ook reggae zijn verdiende plaats op het hoofdpodium. Midnite (Last Arena) is één van de minder gekende acts maar al gauw bleek dat ze hun plaats hier waard waren. Rootsreggae volgens het boekje. Van animo was er echter weinig sprake. De sfeer bij latere reggae-optredens zou heel wat beter zitten.

Met een naam als Zu vs Dälek (Petite Maison Dans La Prairie) wist je al vooraf dat je niet met een doorsnee hitparadegroepje te maken zou krijgen. Zu is een Italiaanse avantgardegroep die met bas, drums en baritonsax improvisaties maakt die de grenzen van de populaire muziek opzoeken. Dälek bestaat uit een dj/geluidskunstenaar en een mc, die ook niet vies zijn van een experimentje. De geluidscollages waren vreemd genoeg vrij melodisch. Nergens werd het experiment zo extreem dat het onbeluisterbaar werd.

De Dance Hall zat afgeladen vol voor de doortocht van I AM X. Het moet voor dergelijke vleermuizen een marteling zijn om bij daglicht hun kunsten te vertonen. Van lichtschuwheid was nochtans geen sprake. Chris Corner en zijn band kregen de toeschouwers moeiteloos op de knieën. Nummers als Bring Me Back a Dog werden woordelijk meegebruld. Sinds zijn vorige doortocht op dit festival hebben deze extravagante zwartrokken duidelijk een meer dan behoorlijke fanbase in deze contreien. Toen het publiek dan ook smeekte om toegiften, werd daaraan graag voldaan zodat met een zinderend After Every Party I Die afscheid werd genomen.

Al sinds 1975 bouwt Steel Pulse (Last Arena) aan de weg van Jah en nog steeds rocken de heren een behoorlijk eind weg, ook al zat er toch wat sleet op de stem van David Hinds. Met een blakende zon in de rug ging de Last Arena maar al te graag mee in de riddims . De zomer leek eindelijk te gaan beginnen en Steel Pulse zorgde voor de soundtrack.

Op festivals is het nu eenmaal de gewoonte om een greatesthitsset te spelen. Dat was ook het geval bij Michael Rose (Last Arena) met dit verschil dat hij slechts zelden België aandoet. Het was dan ook één groot feest toen de bezieler van Black Uhuru Sponji Reggae inzette. Rose was duidelijk in een goede bui en nam regelmatig de tijd om aan de zijlijn de nodige ganja tot zich te nemen. Zijn groep speelde een hechte set en bewees hiermee nogmaals dat rootsreggae nog steeds populair is. Naast hits als Police And Thieves kwamen ook enkele songs van zijn nieuwe album aan bod. De sfeer tijdens het concert zat zo goed dat alles vlotjes werd geslikt en daarmee willen we helemaal niets afdingen op de kwaliteiten van deze band. Uiteraard werd er – naar goede gewoonte bij reggaezangers - een loopje genomen met het tijdschema zodat een stomend Guess Who’s Coming To Dinner ruim een kwartier na het voorziene einde zorgde voor een afscheid met een knal.

Waar religie voor reggaeliefhebbers een excuus is om van de geneugtes des levens te kunnen proeven, is de god tot wie David Eugene Edwards zich wendt een harde, repressieve god. Dat bleek al uit de muziek die hij met Sixteen Horsepower maakte en ook Woven Hand (Red Frequency Stage) zit in hetzelfde straatje al zit Woven Hand dichter bij rock dan dat met zijn vorige groep het geval was. Maar op een podium is Edwards de bevlogenheid zelve. Als een oude indiaan gezeten in het centrum van het podium leidde hij zijn band doorheen de zondige festivalwereld zoals Mozes het uitverkoren volk door de Rode Zee gidste. De intensiteit die van zijn aangezicht was af te lezen, was zoals steeds bijzonder groot. Bovendien speelde de band alsof hun leven ervan afhing. Dit soort rootsmuziek zou iedere atheïst kunnen bekeren. Je mocht nog zo’n afkeer hebben van het genre, je kon niet anders dan onder de indruk zijn.

Zondag

Ondanks het “ungodly hour” waarop Madrugada (Red Frequency Stage) moest optreden, slaagden de emotionele songs er toch in het publiek overeind te krijgen. Kaalkop Sivert Høyem haalde het onderste uit de kan om zijn gevoelens aan de hand van zijn bariton en bijhorende donkere muziek over te brengen. De slidegitaar deed je wegdromen. Of het nu rustige nummers (het koninklijke Majesty maakte diepe indruk) waren dan wel liedjes die zwaarder op de hand lagen, alles was van eenzelfde hoog niveau. Uitsmijter en Stoogescover I Wanna Be Your Dog, gespeeld aan een slepend tempo, paste op die manier perfect in de zorgvuldig opgebouwde set.

Subtle (Club Circuit Marquee) is ontstaan uit het Anticoncollectief. Frontman en superweirdo Adam Drucker declameerde een soort speedhiphop met een stortvloed aan woorden uitgespreid over een cocktail van elektronica, gitaar en klassieke instrumenten als dwarsfluit en saxofoon. Hij deed dat met veel zin voor drama, vroeg zich af of Obama werkelijk voor verandering zou gaan zorgen in de VS, converseerde met zijn gestreepte doodshoofd en verkende elke uithoek van het podium. Visueel was dit best aardig, maar de muziek slaagde er niet echt in ons geboeid te houden.

Met ‘Alopecia’ heeft Why? (Club Circuit Marquee) één van de beste albums van dit jaar gemaakt. Na hun passage in Trix eerder dit jaar mochten ze ook in Dour hun opwachting maken. Merkwaardig toch hoe vier muzikanten een dergelijk rijk geluid kunnen tevoorschijn toveren. Neem daarbij de associatieve teksten van Yoni Wolf (uit dezelfde stal als Adam Drucker van Subtle) en je krijgt een mooi geheel. Uiteraard werd er vooral uit het laatste album gepuurd voor dit optreden met een heerlijk Song Of The Sad Assassin en een vertraagd Simeon’s Dilemma als hoogtepunten. Vooral de prominent aanwezige vibrafoon maakte van dit concert iets buitengewoons.

De sluimerende dronemetal van Earth (Petite Maison Dans La Prairie) is hypnotiserend. Met gesloten ogen kon je je door deze instrumentale nummers laten meevoeren naar onmetelijke landschappen van dorre woestijnen en onherbergzame streken. De steeds herhaalde gitaarriffs ondersteund door een puike ritmesectie en aanvullend toetsenwerk en zelfs een verdwaalde trombone bracht menig toeschouwer in trance.

Al van bij hun debuut was Fujiya & Miyagi (Club Circuit Marquee) een buitenbeentje in de Britpop. Niet verwonderlijk als je beschouwt dat ze hun inspiratie uit de Krautrock haalden. Voor hun twee reeds uitgebrachte albums maakten ze enkel gebruik van een drumcomputer, maar voor het in september te verschijnen ‘Lightbulbs’ werd gebruik gemaakt van een drummer.

Voor het eerste deel van de set werd de drummachine nog als basis bovengehaald.Van veel communicatie was er niet meteen sprake. Niet dat daar behoefte aan was want de stevige ritmes hielden het publiek voortdurend bij de les. Na enkele nummers werd nieuwbakken drummer Lee Adams erbij gehaald. Wie uitgebreide drumpartijen verwachtte, was echter aan het verkeerde adres. Samen met bassist Matt Hainsby bleven de ritmes eerder eenvoudig, maar des te efficiënter. De set was in elk geval perfect opgebouwd naar een explosief Elektro Karaoke dat geleidelijk terug overliep in Ankle Injuries, waarmee ook werd geopend. Daarmee was de cirkel volledig rond en werd het concert op een hoogtepunt afgesloten.

Copyright : daMusic
Meer foto's op Photobucket

- The Pretenders team up with high-profile media partners to give away new album
- new Rachael Yamagata album finally gets a release date
- first fruits from the reformed Shelleyan Orphan out in October
- book publisher independently sues Lil' Kim and Foxy Brown
- new Santogold mixtape available for free
- Mystery Jets enlist Kate Nash and Florence & The Machine for new single
- the return of The Hot Puppies
- Jonatha Brooke looks to Woody Guthrie for inspiration
- new album on the way from The Rosebuds 

* * *

For their first album in six years, The Pretenders have taken the unusual step of offering fans the chance to freely download a song per week from the album in the lead-up to its official release date of September 22nd. Each week the band's official website will direct fans to one of 11 media partners - including AOL, Apple, ClearChannel and MSN - who will host a different song from the record for a limited time. Recorded in just 10 days, Break Up The Concrete - the band's ninth studio album - is said to be a stripped down, raw sounding roots album, but listen for yourself and judge. The first song, ‘Boots Of Chinese Plastic', is currently available over at Spinner.

* * *

After teasing fans with the three-song Loose Ends EP earlier this year, Rachael Yamagata will finally release her long-delayed second album on October 6th through Warner Bros. The two-part album, prosaically titled A Record In Two Parts...Elephants & Teeth Sinking Into Heart, was produced by Mike Mogis (best known for his work with most of the Saddle Creek roster) and John Alagia (producer of Rachael's 2004 debut, Happenstance), and features guest appearances by Maria Taylor and James Valentine of Maroon 5.

First side, Elephants reportedly "plays like a film score, with orchestral transitions that expand as the songs progress", while second side Teeth Sinking Into Heart is "grittier and more defiantly cynical" with guitar-driven rock songs that touch on PJ Harvey, Tom Waits and "‘Pulp Fiction'-style surf guitar". Billboard.com reports that the album is a two-disc set with 15 songs, but the press release says one disc with 14 songs. Presumably the press release is more accurate but we can't say for sure.

* * *

Outstretching the four year wait for Rachael's album by some margin is the return of cult duo Shelleyan Orphan after 16 years of almost total silence. Caroline Crawley and Jem Tayle, who released three romantically inclined albums for Rough Trade between 1987 and 1992, issue their long-awaited (or should that be never expected?) fourth album, We Have Everything We Need, through One Little Indian on October 13th. Fans and newcomers alike will then have the chance to own an as-yet-untitled boxset of all four albums, complete with a bonus disc of outtakes and unreleased material and DVD footage, later in the year.

We Have Everything We Need
01 Bodysighs
02 How A Seed Is Sown
03 Judas
04 Something Pulled Me
05 Evolute
06 Host
07 Your Shoes
08 I'm Glad You Didn't Jump Out Of The Car That Day
09 I May Never
10 Beamheart
11 Bosom
12 Everything We Need

* * *

Lil' Kim and Foxy Brown just can't seem to keep out of trouble. Having both done prison time in the last few years, the rappers are now facing separate lawsuits from the same book published, Simon & Schuster. In Kim's case, the lawsuit seeks the return of a $40,000 advance paid to the rapper in 2003 in the expectation that she would turn in her debut novel by June 2004. Foxy, on the other hand, was paid $75,000 in 2005 for her autobiography ‘Broken Silence', due to be completed by February 2006. Both women have voiced their dismay at the filing of the lawsuits, with Kim claiming to have made many attempts to resolve the matter privately and Foxy blaming Simon & Schuster for withdrawing from the project and calling the legal action "meritless".

* * *

That Santogold/Diplo mixtape everyone has been talking about for the last two weeks is now available, for nothing! Top Ranking, which features songs by Aretha Franklin, B-52s and The Clash, guest appearances from M.I.A., Amanda Blank and Mark Ronson, and several Santogold remixes, is free to download here.

* * *

Fresh from their Laura Marling collaboration, Mystery Jets have enlisted Kate Nash and Florence & The Machine for the B-sides to their upcoming single ‘Half In Love With Elizabeth'. Kate Nash has recorded an alternative version of the song called ‘Disco Liz', while Florence & co. have covered the Mystery Jets song ‘Flakes'. The single is released on August 25th on CD, 7-inch vinyl and as a download.

* * *

Following the marriage of singer Becky to drummer Bert earlier this year, Welsh band The Hot Puppies are gearing up to release new album Blue Hands on September 22nd. Originally slated for release last year, only the single ‘King Of England' made it to the shops in the end, followed in May 2008 by second single, ‘Somewhere'.

And that's not all. In the lead-up to the album, Becky and keyboardist Beth will issue the Bec & Beth EP, a collection of acoustic covers of Burt Bacharach's ‘Anyone Who Had A Heart', The Smiths' ‘Last Night I Dreamt That Somebody Loved Me' and The Inkspots' ‘I'm Making Believe'. The EP will also include an original composition, ‘French Song', a bittersweet lament sung in fluent français, and is released on August 25th through Bath-based label Purr.

In other Hot Pups news, Becky and Bert are expecting their first baby on Hallowe'en. Aww.

Blue Hands
01 King Of England
02 Clarinet Town
03 Somewhere
04 Where The Werewolves Meet
05 Orphans Of The Storm
06 How To Choose A Wife
07 Secret Burial
08 The Word On The Street
09 Dear Brutus
10 Blue Hands

* * *

Jonatha Brooke releases her sixth solo studio album, The Works, on August 26th in the US. Like Billy Bragg and Wilco before her, Brooke has created new songs around previously unheard lyrics written by Woody Guthrie to create something fresh. Keb' Mo' duets on the laidback ‘All You Gotta Do Is Touch Me', currently streaming from Jonatha's Myspace player, while Glen Phillips and Eric Bazilian lend their voices elsewhere. Fans who buy the album through her website will get their copy autographed.

* * *

North Carolina natives Kelly Crisp and Ivan Howard, better known as The Rosebuds, release their fourth album, Life Like, on October 6th through Merge. Featuring Justin Vernon of Bon Iver, Matthew McCaughan of Portastatic and Jim Brantley of Ashley Stove, the album follows hot on the heels of last year's Night Of The Furies and the resulting remix collection Sweet Beats, Troubled Sleep released as a freebie in May. The band, who supported labelmates She & Him in New York last night, are planning a tour of their own for later in the year.

Life Like
01 Life Like
02 Cape Fear
03 Border Guards
04 Bow to the Middle
05 Nice Fox
06 Another Way In
07 Concordia Military Club
08 Hello Darling
09 Black Hole
10 In The Backyard

* * *
Alan Pedder

10] Tired Irie - "Sumerian"

9] Cage The Elephant - "In One Ear"

8] Mystery Jets - "Young Love"

7] The Young Knives - "Terra Firma"

6] Los Campesinos! - "You! Me! Dancing!"

5] Badly Drawn Boy - "Once Around The Block"

4] Great Eskimo Hoax - "He's Doing His Ritual Dance"

3] Foals - "Astronauts & All"

2] Youthmovies - "If You'd Seen A Battlefield"

1] This Town Needs Guns - "If I Sit Still Maybe I Will Get Out Of Here"

-Yarns87

Just some really great songs I've been listening to recently:

Young Love - Mystery Jets

Elizabeth - Ryan Adams & The Cardinals 

Ragged Wood - Fleet Foxes

Re: Stacks - Bon Iver

Brand New Colony - Ben Gibbard

Sleepy head - Passion Pit

Weird Fishes - Radiohead

[early morning commuters image courtesy of Mark Daniel Lowen]

THE UNDERAGE SCENE.

Now, the scene is still growing but it's thriving fast, acne-ridden, and having a lot of sex. Kind of like all the pubescent teens in it. And it's not any crap spewed out from Disney or Nickelodeon either. No, these kids mean business, they play music, and they are rocking it right. Despite age, they are damn good.

Although currently it is best flourishing in the outskirts of London, this rapid growing angst-ridden teen scene isn't limited to only one country. No, better yet, this scene is growing internationally. Highlights? From the UK come potential-packed Cajun Dance Party, who only just completed their high school years. Similarly, from Australia, are Operator Please, who got together for a Battle-of-the-Bands in 2005. From the United States are techno-grunge Tiny Masters of Today whom, although they don't particularly spark my taste, have attracted a lot of attention but still have a lot to learn about stage presence.

Including the small basement underage gigs all over the world, there are a couple places where they all get together. The first one, of course, is MySpace - accessible to anyone who was born after 1980 and has internet. The second, is a massive festival. I am talking about, of course, UNDERAGE FESTIVAL.

Yes, Underage Festival? Sounds silly? I assure you not. Every year in August, Victoria Park hosts thousands of teenagers in spanky skinny jeans and giant sunglasses. Age is not an issue here. These kids are just as hardcore and crazy about music as any adult. This festival is complete with 5 stages, bouncers, crowd-surfers, and moshes. Just without the drugs, alcohol, and cigarettes. Nope, this festival is all about the music, the atmosphere, and the people. Hell, we've got some of the best bands on the bill too. This year includes: the Foals, the Gallows, the Mystery Jets, etc.

We might just be kids with questionable fashion. But we've got better hearing, hormones, the angst that dies after 18, and the ability to say "FUCK YOU" to the world without getting arrested. And that, I would proudly bet on, is what gives us credibility.

Best Underage Bands So Far:

- Cajun Dance Party

- Operator Please

- Pull in Emergency

- Lo-Fi Culture Scene

- Bombay Bicycle Club

- Those Dancing Days

- Kitty, Daisy, and Lewis

...and a whole lot more I'm not bothered to write.

]]> http://instanthits.wordpress.com/?p=61 Fri, 11 Jul 2008 15:58:37 +0000 instanthits http://instanthits.wordpress.com/?p=61 So, so, so.  Sunny, sunny June. A long, hazy, pleasant month with lots of good memories.  And lots of singles to catch up on.  Here's the pick of them, including Single of the Week cuts from Mystery Jets (again), Frankmusik, The School, Weezer and Ladyhawke (again). Enjoy...

2nd June 2008

Single of the Week: Mystery Jets – Two Doors Down

Despite recent confirmation that they're still a bit crap live, this is my second single of the week for Mystery Jets this year. While it lacks the subtle charms of 'Young Love', it's clearly a fabtastic pop stomper that throws everything into the mix (including potentially lethal sax solos) and comes out with something that sounds pretty much like Summer 2008 in a box. Sorry Lykke...

Click below for all the rest!

Other good stuff...

Lykke Li – I’m Good I’m Gone [YouTube]
My album of the year so far is Lykke's Youth Novels. This is another great track from it. Lacks the surprise factor of previous SOTW 'Little Bit', but otherwise flawless.

Sebastien Tellier – Divine [YouTube]
Didn't win Eurovision; still awesome.

The Clik Clik – Did You Wrong [YouTube]
File next to the Ting Tings, Alphabeat, etc. Is this the sound of 2008? It'll do.

Jeremy Warmsley - The Boat Song [YouTube]
Folkypoppygeekystrummything. I like.

Joan As Police Woman – To Be Loved [YouTube]
Slick, classy, but ulltimately a little bit too coffee-table.

Nightwish – The Islander [YouTube]
Why do I have a bit of a soft-spot for these preposterous Scandinavian rockers? Silly overblown prog this time, but difficult to hate.

REM – Hollow Man [YouTube]
Another decent enough track from their 'return to form' (tm everyone) album.

* * *

9th June 2008

Single of the Week: Frankmusik - In Step
The horribly named Frankmusik is Vincent Frank, a 21-year-old former beatboxer from Croydon. This is Discovery-era Daft Punk with slightly over-enthusiastic vocals. It's lots of fun. And don't we all want a flashing hula hoop?

More...

Sonny J – Handsfree (If You Hold My Hand) [YouTube]
More sampleadelic fun from the Liverpool man who brought us previous SOTW 'Enfant Terrible.' If anything, this is better, but it's been released in a stronger week...

The Cure – Freakshow [YouTube]
Livelier than of late, and shower their many imitators how it's done.

The Duke Spirit - My Sunken Treasure [YouTube]
Not as good as The Step and the Walk, but also very good.

Kid Carpet - I Dont Want To Fall In Love With You (7”) [YouTube]
A strange, skewed pop genius from a slightly different planet. Or Bristol. Brilliant, as ever.

Laura Marling – Cross Your Fingers / Crawled Out Of The Sea [YouTube]
More of the same, but none the worse for it.

We Are Scientists – Chick Lit [YouTube]
Radio-friendly, solid stuff.

* * *

16th June 2008

Single of the Week: The School - Let It Slip
Time to return to one of my guilty pleasures again... This is indie-pop loveliness in the Camera Obscura mould, from a Cardiff-based band featuring a former member of The Loves. OK, so maybe the intro rips off British Sea Power's 'Be Gone', but that's more than compensated for by the wonderful silky vocals and 60s-girl-pop breakdown.

And...

Infadels - Free Things For Poor People [YouTube]
Formerly chugalong electro-rock, Infadels seemed to have slapped a lick of Guilty Pleasures-style gloss all over their new material. It's an improvement.

Jamie Lidell – Another Day [YouTube]
There's something charming about Mr. Lidell that makes you forget he's essentially making glossy facsimiles of classic soul, with little new added to the mix. But he'll still never match 'Multiply.'

Jay Reatard - Always Wanting More [YouTube]
Excitable, ADD-afflicted guitar-pop. Good stuff.

The Kills - Last Day of Magic [YouTube]
The first time a Kills record has explicitly reminded me of Jamie's old band Scarfo. This is a good thing.

Presets - This Boy's In Love [YouTube]
Depeche Mode-esque dark electro from Modular band. Pretty good.

White Williams – Violator (7”) [YouTube]
Hypnotic, repetitive guitar/bleeps thing from young Ohio guy on Domino.

* * *

23rd June 2008

Single of the Week: Weezer - Pork And Beans
Probably a slightly out of character choice here. But it's single of the week because it makes me smile in a geeky sorta way. OK, so it's hardly a genuine return to form. But it's roughly a billion times better than anything on the thoroughly rubbish 'Make Believe' album. And they're back to doing what they do (sort of second) best - making brilliant, memorable videos.

It's a slow week...

MGMT - Electric Feel [YouTube]
Not as good as 'Time To Pretend', but sounds fantastic on the radio

Black Kids – Hurricane Jane [YouTube]
While this is competent enough, it does make one wonder if they peaked with their debut, and it's all downhill from here... I could be wrong, though.

The Charlatans – The Misbegotten [YouTube - audio only]
More decent stuff from their New Order-indebted latest record.

Five O Clock Heroes feat Agyness Deyn – Who [YouTube]
WRONG on paper. On record, actually not bad.

Glasvegas – Geraldine [YouTube]
Sort-of-OK stuff from band that are clearly aiming to fill a stadium sometime before the end of the month. It's a bit too much, too soon, for my liking.

Heloise & The Savoir Faire - Illusions (Hot Tonight!) [MySpace]
Seems like the sort of thing I should like. But somehow a bit too... forced?

* * *

30th June 2008

Single of the Week: Ladyhawke - Paris Is Burning
Second Single of the Week in a row (following the briliant 'Back of the Van') from the New Zealand popster with a bag full of classic influences coming together to make something very danceable but also rather beautiful. On live evidence, there's a possibility that Ms. Hawke may well be a bit of a two-hit wonder. And while I'm hoping I'm wrong there, it doesn't take anything away from the shiny brilliance of 'Paris is Burning.'

Other singles available...

Goldfrapp – Caravan Girl [YouTube]
Summery pop loveliness and third excellent single in a row from Alison & co.

Estelle – No Substitute Love [YouTube]
No 'American Boy', but still moderately enjoyable.

Freemasons – When You Touch Me [YouTube]
Actually quite fun OTT dance-pop.

The Long Blondes – Guilt [YouTube]
The relative rubbishness of the second Long Blondes album still makes me a bit sad. This average track, which doesn't really go anywhere, is probably one of the best things on it. Which really isn't saying much. They are better than this...

Paul Heaton - Mermaids & Slaves [YouTube]
Breezier, and more Housemartins-esque, than any recent Beautiful South outings. Quite cheering, in a resolutely uncool sort of way.

Rosie Oddie and the Odd Squad - Cola Coka [YouTube]
Certainly a bit odd. The slow intro gives way to an all-over-the-place knees-up. Can't really make up my mind here: great or awful? One of them.

Tricky – Council Estate [YouTube]
Sound little like anything he's done before, but it's pretty catchy and he handles the solo-vocals pretty well.

Wild Beasts – The Devil’s Crayon [YouTube]
New Kendal indie-rockers. Intriguing stuff.
Phew, nearly there...!

* writing
* football
* my iPod Nano which is 8GB of my life
* shopping
* music
* my family
* my friends
* my life

8 things i say or do often

* "damn"
* "totally"
* "like...so"
* go online
* worry
* watch movies/sitcoms
* laugh
* wonder

8 favorite movies

* 10 Things I Hate About You
* Grease
* A Knight's Tale
* Love Actually
* Back to the Future
* Troop Beverly Hills
* Lord of the Rings: Return of the King
* She's All That

8 things i could listen to all over again

* Golden Skans by The Klaxons
* At The Beginning by Richard Marx and Donna Lewis
* Young Love by Mystery Jets
* Crushcrushcrush by Paramore
* Crazy (Gnarls Barkley cover) by The Kooks
* I Feel It All by Feist
* Hopeless by KT Tunstall
* Time Won't Let Me Go by The Bravery

8 things I've learnt last year

* Good things don't always happen to good people.
* Never be impulsive; think thoroughly before making a decision.
* Always charge the camera before any big event.
* Rent a house that is full of life or you may just die a lifeless death.
* Indie music rocks so much better.
* Anytime available internet is always better than restricted access internet.
* Reading novels never go out of style.
* Never buy any clothing out of desperation; stop-gaps are never timeless.

Yeah I know, a post without photos, a rarity, but hey, even I have some photo-less moments.

Mystery Jets - Young Love (Featuring Laura Marling)

Mystery Jets - You Can't Fool Me Dennis (Justice Remix)

Je vais un peu sortir du formatage que je me suis imposée en créant ce nouveau blog en instaurant une nouvelle catégorie dans laquelle je m'exprimerai un peu plus. Je ne force pas du tout à me lire (je vous le déconseillerais même ;) ), j'ai juste besoin d'en dire plus car pour moi la musique ne se cantonne pas à quelques albums, une playlist et quelques explications rapides, c'est également des musiques, des groupes qui lorsque nous les  écoutons, nous font dire que notre vie n'a de sens qu'à leur écoute. Vous savez, la petite chose au cœur qui vous dit que si vous n'aviez jamais entendu ce morceau, votre vie serait tout simplement de la merde.

En ce moment, je me fais une orgie de White Stripes. C'est dingue comment on peut se rendre compte qu'une simple musique peut autant nous inspirer. En une semaine d'écoute intensive, j'ai voulu faire un film, une peinture murale, un dessin type grand format, manger, dormir, se réveiller, ne rien faire...Bref, toute ma vie s'est orchestré au rythme de la guitare folle de Mr Jack.. Je suis un peu sociopathe sur les bords mais ça va. Une dernière réflexion aussi inutile que le reste : je trouve que les White Stripes ont le don de finir merveilleusement bien leur album...une véritable et mémorable fin.

The White Stripes - Your Southern Can Is Mine

Outre Mr Jack, j'ai enfin repris gout aux Franz Ferdinand. En effet, on va dire que j'avais fait une legere overdose depuis l'époque où l'on pouvait me dire groupie (Oh Alex il est trop beau, Oh Alex il sort avec machin....aaah....merci c'est fini!Sauvé!). Là, je prends mieux la chose je pense. C'est sur que la voix du chanteur me fera toujours autant cédé à ce pop/rock survitaminé, sans aucun regret, d'ailleurs.

Franz Ferdinand - Swallow Smile

Je vais éviter de mettre dans cette playlist le duo de Beck et Jack White car la qualité est pourrie mais tout de même c'est à attendre, donc c'est par ici. Finalement, l'album des Dirty Pretty Things est vraiment excellent, c'est sur que le premier reste légèrement au dessus mais pour tout vous dire ce ne gâche pas mon plaisir... Pour la playlist, je dois vous avouer que je ne sais plus où j'ai découvert ces musiques donc veuillez m'excuser si je ne cite pas toutes les références....

1. The Black Ghosts - Repetition Kills You (Ft. Damon Albarn)
2. !Dizzee Rascal & Calvin Harris - That's Not My Name (The Ting Tings Cover)
3. Dirty Pretty Things - Plastic Hearts
   
4. Mystery Jets - Two Doors Down ( Duke Dumont remix)
5. Black Kids - Hurricane Jane (MGMT remix)
6. The BPA - Should I Stay Or Should I Blow
7. We Are Scientists - Hoppípolla (Sigur Ros)
8. Bloc Party - Hunting For Witches (RAC remix)
9. !Royksopp - What Else Is There? (Thin White Duke Mix)
10. !Au Revoir Simone - Oh! You Pretty Things ( David Bowie)

Pourquoi les écouter?

1. Ce duo avec Damon Albarn est tout simplement splendide, un tube à l'état nature.
2. Superbe! Peut être plus que l'orignal!
3. Le morceaux des Dirty Pretty Things sont un hommage à l'album qui, je l'ai déjà dit, est tres tres bon, à savoir que Plastic Hearts sera leur nouveau single après Tired Of England.
4. Le remix de Duke Dumont est un voyage type ovni au pays de la cité des enfants perdus, pratiquement rien à voir avec l'original mais on ne va pas s'en plaindre.
5. Le remix des MGMT ressemble quant à lui à l'original en lui donnant une allure encore plus retro, perso, je préfère largement cette version.
6. Je continue sur ma lancée " Norman Cook est un dieu de l'électro, et quelque soit le nom qu'il prend ça sera toujours un dieu" avec un autre titre d'été/soleil/sable fin/beach volley qu'on savoure avec une piña colada bien fraiche...
7. Hoppípolla toujours aussi belle...
8. ...le remix de Bloc Party n'est pas mal non plus.
9. Hypnotique
10. Déjà vu que beaucoup de blog...sauf sur le mien. Un petit bonbon au caramel version Werters original...

Ps : Cette article est franchement pourrie..désolé.

Pix : AXELEY VEUT DU FRANZ FERDINAND POUR NOËL!