Crossmedia is allang geen nieuwtje meer. Crossmediale (reclame)campagnes komen we steeds vaker tegen (bijvoorbeeld BomChickaWahWah van Axe) en veel merken en titels (Autoweek, Telegraaf, BMW) weten hun communicatieve doelstellingen op crossmediale wijze te vertalen. Musea zijn bij uitstek geschikt voor een crossmediale aanpak: de koppeling van een locatie (en een tentoonstelling als 'event') aan bijvoorbeeld een printuiting (brochure, gids), een website, een audiotour, locatieve media (PDA, augmented reality) werkt goed. Ook Web 2.0 toepassingen zijn goed inzetbaar, zoals te zien valt bij het Brooklyn Museum, the Indianapolis Museum of Art, Powerhouse Museum en de Tate Gallery. Toch is niet iedereen er even bekend mee. Wat is nu precies een crossmediale strategie en hoe pak je dat aan? Wat is er zo bijzonder aan Web 2.0 toepassingen, waarom werkt het? Waarom storytelling, en hoe zit dat met participatie van publiek, en met contextualisering?

Om tegemoet te komen aan zulke vragen start ik in augustus / september (samen met Simone Stoltz) met het geven van trainingen, cursussen en coaching, o.a. op het gebied van crossmedia & erfgoed (en e-Cultuur). Desgewenst ontwikkel ik voor musea en andere erfgoedinstellingen crossmedia concepten en begeleid ik ook de realisatie daarvan. Ik hoop daarmee de ontwikkeling van crossmediale toepassingen binnen de erfgoedsector te bevorderen.

Museum "Twentse Welle" in Enschede. Deel van de constructie in de hal. Daar zijn veel verrassende combinaties van vormen en lijnen te vinden.

De titel zegt genoeg, en meer is het ook niet, maar het enorme contrast in materiaal, structuur  en kleur sprak me aan.

Op het einde van de rode gang (zie vorige foto, die vanuit de hal daaronder is genomen) was een gepantserde ruit geplaatst. Daar was echter iets mee gebeurd, hij was aan diggelen. Opzet? Kunst? of gewoon pech gehad? Ik weet het niet, maar het intrigeerde iedereen.

In de wijk Roombeek, in Enschede, waar de vuurwerkramp plaats vond, is veel interessante nieuwbouw tot stand gekomen. Ook is er een nieuw Museum ontstaan, de Twentse Welle. Het interieur is vaak erg fotogeniek.

Sinds de ontdekking van het eerste dinosaurusskelet, tot de recentst gevonden

Ook België

 doet mee aan de dino-gekte. In het Museum voor Natuurwetenschappen te Brussel vind je ook een authenthieke triceratops terug, voor slechts zes euro.

Na de verkoop van het Triceratops-skelet bij Christie’s, kon de dino-gekte pas ten volle uitbreken. Vooral omdat dit skelet aan een privé-persoon werd verkocht. "De meeste

Dat deze vervalsingen hun weg naar de musea vinden, wordt uiteraard met alle middelen tegen gegaan. De Galerij van de Dinosauriërs, die sinds november 2007 loopt in het Museum voor Natuurwetenschappen te Brussel, is in het bezit van een twintigtal volledige dinosaurus-skelletten. "Wij bezitten zowel afgietsels als originelen. Alle twintig Iguanadons die we tentoonstellen zijn echt. Wij hebben hen dan ook zelf opgegraven in de mijngroeven van Bernissant. De andere grote skeletten zijn vaak volledig gereconstrueerd uit afgietsels, maar dat maakt hen niet minder echt."

 Voor de die-hard dino-fans rest er nog een belangrijke vraag: wat kost een levensechte dino tegenwoordig?Wel, per waardevolle vondst kan je tot 300.000 euro verdienen. Met dit bedrag in het achterhoofd, is de bevolking van de Chinese provincie Liaoning nog steeds lustig op zoek naar nieuwe skeletten. In 22 jaar tijd werden al 30 nieuwe soorten opgegraven en per vondst kan dit hen tot 300.000 euro opleveren.

Hugo Vandendries: "Dat men de boeren in China betaalt voor gevonden fossielen, is puur vraag en aanbod. Nieuwe fossielen onthullen vaak nieuwe dingen en de waarde van zo’n vondst hangt af van hun kwaliteit. Zo bezit ons museum het afgietsel van een uniek T-rex skelet. Hij behoort tot de bekendste skeletten ter wereld, gezien hij één van de enige is waarvan de buikribben nog intact zijn."

 Voor wie weet dat er ruim twintig dinosauriërs tentoongesteld zijn in de galerij, lijkt het dus logisch dat het museum miljoenen euro’s in zijn bezit heeft. "De totale waarde van onze collectie is nooit echt geschat. Het betreft namelijk een collectie op wereldniveau. Maar gezien onze skeletten staatseigendom zijn, worden deze nooit te koop aangeboden. Wij verkopen enkel de afgietsels van onze Iguanadons en hebben deze ook al eens uitgeleend aan Japan, maar toen werden zij slechts voor een fictief bedrag verzekerd."

De effectieve waarde van de galerij is al zeker onschatbaar, maar dat deze tentoonstelling ook van grote educatieve waarde is, valt niet te betwijfelen. "De tentoonstelling is opgesplitst in twee lagen. Logisch, gezien we twee doelgroepen hebben. Zo is er buiten het normale educatieve, schoolse niveau, ook het niveau van poëtische educatie. De dino’s zijn namelijk niet enkel bedoeld als wetenschappelijk studieobject, maar ze werden ook opgesteld door kunstenaars, verlicht met welbepaalde kleurspots,... Dit maakt het geheel aantrekkelijker voor niet- wetenschappers en niet-bezoekers. We hopen hiermee mensen te bereiken die anders nooit zouden komen kijken."

 Dat hun doel bereikt is, is zelfs nog een understatement. Massaal vonden de Belgen hun weg naar ‘de grootste dinosaurus-tentoonstelling van Europa’. "De zaal van de dinosauriërs is en blijft een hit. Alleen al het eerste weekend (dat gratis bezocht kon worden) kwamen hier 18.000 bezoekers over de vloer. Dit aantal nam sindsdien enkel toe. Reeds 270.000 bezoekers zijn hier al sinds november langsgekomen, wat enorm is als je weet dat we per jaar ‘maar’ 250.000 tot 300.000 bezoekers ontvangen."

 Hoewel de dino’s al 65 miljoen jaar geleden uitstierven, de geldstroom die hen achtervolgt is nog verre van uitgeblust. Maar vooraleer je in je tuin op zoek gaat naar je eigen goudmijn, moet je nog even dit weten: Vooral in China, Zuid-Amerika en Afrika heb je kans op rijkdom. In Vlaanderen zelf stroomde vroeger namelijk een zee.

Dit is een voorbeeld van een museum, dat zich richt op nieuw erfgoed en de middelen inzet die daarbij passen. Dit museum zet een 2.0 website in om virtueel bezoek te bewerkstelligen en zich niet direct inzet om mensen fysiek naar het museum te krijgen, maar als eerste online informatie wil bieden.

Het direct meetbare bereik dat dit museum heeft is, op moment van schrijven: 49,049 bezoekers. Targets die musea moeten stellen om subsidienten, opdrachtgevers, Raad van Besturen en andere partijentevreden te stellen, gaan tegenwoordig nog veel uit van fysiek bereik. Het aantal mensen die op die ene activiteit afkomen of die aan dat project meedoen. De website wordt nu nog, in mijn beleving te veel gzien als een-dimensionale informatiefolder, die er al dan niet mooi uit ziet.

De trend in deze is volgens mij dus dat in de komende jaren het virtuele bereik in betekenis zal gaan toenemen en haar plek zal vinden binnen de erfgoedsector.

Een van de musea die we erg leuk vinden is Naturalis. Lekker de ruimte om rond te kijken, veel te ontdekken en te zien. Via de mail las ik dat er een aantal thuisonderwijzers afgelopen donderdag naar Naturalis zouden gaan. Leuk! Voorgesteld aan Calvin en Luca. Calvin leek het wel leuk! Josha wist nog niet zo goed wat ze kon verwachten, maar opgezette "beestjes" leken haar wel leuk. Luca had eigenlijk niet zo veel zin. Luca is graag thuis, houdt niet zo erg van musea. Tenminste, als hij er is vermaakt hij zich meestal prima, maar het is niet zijn 1e keus ;-) Het feit dat thuisonderwijsvriendjes en vriendinnetjes Philip en Jette en Cato er zouden zijn, maakte ook wel veel goed. Bovendien begreep Luca ook wel dat het voor Calvin ook wel eens even fijn is om de deur uit te gaan. Vanwege zijn hooikoort komt hij nauwelijks buiten op dit moment. Lekker even ergens anders heen, is dan ook wel fijn. Bovendien zijn we de laatste tijd niet zo heel veel weg geweest. Voor onze verhuizing, een half jaartje terug, gingen we regelmatig naar een museum of dierentuin of tentoonstelling. Maar een verhuizing heeft nogal wat impact, veel klussen etc dat we niet zo veel puf hadden om ergens heen te gaan. Daarbij komt trouwens ook dat we ons nieuwe huis zo fijn vinden, dat we niet zo nodig weg hoeven. We genieten van onze enorme tuin. Het is net of we altijd vakantie hebben! (haha behalve het opruimen dan ;-))

De weg naar Leiden, naar Naturalis is al leuk! We komen langs Schiphol, en dat blijft boeien die enorme vliegtuigen langs de weg, en de net opstijgende of net landende vliegtuigen! In Naturalis aangekomen zag Luca al meteen Philip lopen! Die waren ook net pas aangekomen, dat kwam mooi uit. We zijn gezamelijk Naturalis ingegaan, en hebben samen rondgekeken. Er waren nog 3 andere thuisonderwijzers met hun kinderen, die we af en toe ook tegenkwamen.

Calvin is vanaf kleins af aan geintrigeerd door vulkanen en door (half) edelstenen. De foto boven zie je Calvin die geboeid leest wat er te lezen valt over vulkanen. 

  Hier zie je Luca die leest over een seismograaf. Je kunt daar springen op de vloer, en dan meet de seismograaf de trillingen, zoals bij een aardbeving.

De jongens zijn lekker aan het rondstruinen bij de apententoonstelling, hiervoor zie je Calvin, en daarachter dat jongetje met die rode trui met blonde krullen dat is Luca. Een leuke interactieve tentoonstelling. Josha heeft het er nog steeds over. "Apen, jahaa! Op fim (=film)" Er waren op de muren films te zien van diverse apen. 

http://zoapenzomensen.naturalis.nl/tentoonstelling.html

Het was een hele gezellige dag, en het was erg leuk om onze thuisonderwijs vriendjes weer te zien.

Voorzitter van de avond is Wim Hupperetz, Programmamanager Erfgoed & Ruimte, Erfgoed Nederland. De avond wodt ingeleid door Erik Schilp, directeur Zuiderzeemuseum. Verder zijn aanwezig als spreker Pascal Gielen, cultuursocioloog, en Henk 't Jong van historisch Adviesbureau tScapreel.

In korte tijd is de Erfgoedarena een begrip geworden, te merken aan de enorme belangstelling en opkomst. Er zijn dan ook bepekt plaatsen beschikbaar.

Deelname
Voor personeel, studenten en alumni van de Academie zijn 30 plaatsen gereserveerd. Wie belangstelling heeft kan zich melden bij ons secretariaat: mus-secretariaat@ahk.nl. Vermeld bij onderwerp "Erfgoedarena." Wie het eerst komt die het eerst maalt.

Tijden
Inloop is vanaf 19.30 uur, aanvang om 20.00 uur. Het programma duurt tot 22.00 uur, met aansluitend een borrel tot 22.30 uur.
Deelname is gratis.

De eerstvolgende erfgoedarena zal plaatsvinden op 18 juni.

De conferentie beoogt een vergaande bezinning te bieden op de rol van het museum in een tijd van fundamentele sociale veranderingen, als uitvloeisel van die verandering én als aanstichter ervan. Tijdens de conferentie (en op/in het International Journal of the Inclusive Museum) kunnen museummedewerkers, onderzoekers, denkers en docenten discussiëren over het historische kader en de toekomstige vorm van musea. Kernvraag van de conferentie en het Journal is: hoe kan het museum (als instituut) meer inclusief worden?
Maar wat wordt nu precies met de term 'inclusief' bedoeld? Gaat het om een maatschappelijke rol versus een wetenschappelijk uitgangspunt, een positie waarin het perspectief van bezoekers en onderzoekers, van amateurs en professionals, van aanbieder en consument veranderen en elkaar -met behulp ook van nieuwe media en digitalisering- kunnen beïnvloeden?

Duidelijk is dat op de conferentie de vraag gesteld zal worden wie de bezoeker eigenlijk is, waar is die naar op zoek en hoe bezoekers te laten participeren. Vragen die onlangs ook tijdens de Museums and the Web conferentie in Montréal ( MW2008 ) aan de orde kwamen.

Zie de website van de Inclusive Museum Conference voor informatie over de sprekers, workshops, indienen van voorstellen en papers.

De afgelopen jaren is het Brooklyn Museum bezig geweest om het bestaande on-line publiek nog meer te betrekken en een (inter)actieve web community te bouwen (2006). Tijdens Museums and the Web 2007 werd dat in een presentatie en bijbehorende paper al besproken: "Building an On-line Community at the Brooklyn Museum: A Timeline". In dat jaar werd na aanzienlijke successen besloten de community een geeigende omgeving te bieden door bijvoorbeeld FlickR en YouTube te integreren in de website van het Brooklyn Museum.
Inmiddels zijn ze doorgegaan met die ontwikkelingen, waaronder bloggen, een Facebook applicatie, een YouTube video competitie en een experiment met Twitter

Shelley Bernstein begon in haar presentatie over bloggen. Ze is van mening dat openheid in blog cruciaal is en er voor zorgt dat er andere gesprekken gaan plaatsvinden, een soort gesprekken dat voordien niet mogelijk was geweest. Waar het weblog van het Brooklyn Museum voorheen een meer officiële toon aanhield, het instituut zelf was aan het woord, werd de schrijfstijl gewijzigd naar een persoonlijker toon. Dit kwam het bezoek en de reacties ten goede; nu verschenen er commentaren op informatie die voordien niet in het museum aanwezig was.

Over de video competition (via YouTube) zei Shelley dat er nogal een drempel is voor het maken van een video. Niet iedereen kan het zomaar, het kost veel moeite en inspanning. En het is de vraag wat zulke user generated content oplevert. Toen er op gegeven moment een video geplaatst werd met de titel "art thief" dacht ze dat dit het einde van het project zou betekenen. Ze vreesde voor een video waarin te zien zou zijn hoe makkelijk een kunstwerk gestolen kan worden. Maar het bleek heel anders uit te pakken. De video representeert het museum als een leuke plek om te zijn. Regelrechte promotie voor het museum dus, op een speelse manier, door bezoekers zelf en een betere ambassadeur kun je niet treffen. Dergelijk content zou nooit vanuit het museum zelf bedacht en gemaakt kunnen zijn, volgens Shelley, wat een pleidooi is om ondanks de risico's in te zetten op user generated content.

Een ander voorbeeld is de groep op Flickr, waarbij bezoekers zelf hun foto's kunnen toevoegen van het museum en de daar aanwezige werken. Het idee was daarbij "waarom nodigen we niet tien professionele fotografen uit om volgens eigen inzicht de werken vast te leggen. Dat gaf een zeer persoonlijk beeld van de kunstwerken. Heel verschillend van de stndaard fotografie die in het museum gebruikelijk was (deskundig, maar saai). Door de andere focus droegen de foto's bij aan een heel andere beleving van de kunstwerken. Met gebruikmaking van alle foto's werd een video samengesteld. Dat gaf een representatie van het museum vanuit het perspectief van de bezoeker (gebruiker): hun museum. Een aanvullend en verrijkend perspectief.

Het project art share maakt gebruik van Facebook: je kunt mensen leren kennen door de keuze van de kunstwerken die ze aan hun profiel toevoegen. Ook kunstenaars wordt gevraagd hun kunstwerken bij hun facebook account te uploaden. Het Walker Art Center maakt ook deel uit van Art Share.

Bij het project Click wordt gebruik gemaakt van "The Wisdom of Crowds" (James Surowiecki). De oproep is eenvoudig: geef je mening. Het museum vertrouwt erop dat de bezoekers goeie werken kiezen en hun mening goed weten te verwoorden. Het is wel belangrijk dat er regels zijn bij zo'n project, hoe duidelijker (eenduidiger) hoe beter.

Op de vraag hoe je curatoren betrokken krijgt bij zulke processen (bijvoorbeeld het bloggen), gaf Shelley het antwoord dat het helpt om voor curatoren te posten (aan de hand van de informatie die ze geven) zodat het ze weinig tijd en (technische) inspanning kost. Het helpt om ze daarbij te coachen. Ook heeft het zin om vooral jonge curatoren te laten bloggen, waardoor die een voortrekkersrol krijgen en het proces op gang helpen. Vervolgens benadrukte ze de "multi-autor approach": de werklast verdelen. Verder is het een kwestie van slim verleiden.

In een onderaardse gang van het Bastion van Eger, Hongarije, vind je allerlei mooie gewelven. Vormen en strukturen zijn dan leuk om te fotograferen.

Dinsdag vertrokken we bijtijds (7:30) met de bus naar Ottawa voor een excursie naar 3 instellingen: the Canadian Museum of Nature, the Science and Technology Museum en de National Research Council. Ook van deze excursie zal ik een kort verslag plaatsen. Het is interessant om de verschillen te merken in de benaderingswijze van de instellingen als het om online communicatie gaat, betrokkenheid vragen van bezoekers, collectie tonen etc. Vooralsnog boden deze musea geen nieuwe inzichten, maar wel inspiratie.

Van verschillende sprekers op de conferentie staan al papers online. Op het New Media Initiatives Blog zijn ook verslagen van conferentie te vinden.

Om dit boekje te presenteren, heeft Programmabureau de LIMES stroomafwaarts, vanaf Nijmegen wellicht, een reis door Nederland gemaakt langs de schatten van de Limes. Dit heeft geresulteerd in een video die op de Limes-website te zien is. Daarvoor is gebruik gemaakt, voor wie in zulke techniek geïnteresseerd is, van Google video.

De Limes-website is net als de daaraan verbonden LimesQuaestio spelwebsite, een aantal spel-elementen op locatie en met een bijbehorend boekje gerealiseerd door Tinker Imagineers; met name door Imke Asmussen (boekje en spelelementen), Frank Bambust (spel en teksten) en mijzelf (concept websites en art direction), waarbij Pimz (via IJsfontein) voor de technische realisatie en de vormgeving van beide websites zorgde.

[ bron: Erfgoed Nederland ]

Mick van Meelen en zijn echtgenoot Wout verhuisden in februari naar Valencia. Hun ontwerp-, lay-out -en productiebusiness kon evengoed in het warme zuiden worden gevoerd, en niets weerhield hen om naar deze up and coming metropool te trekken. De Wondering Boys zijn onder meer bekend voor hun werk voor GayBelgium (Labels) en Studio 54 en Red & Blue.

Nu vloggen de Boys over Valencia, en hun eerste video staat online. Ze werken interactief en je kan mee de inhoud van aflevering 2 van Valencia From Inside bepalen. Dat is wat anders dan Vlaanderen Vakantieland.

"Engaging audiences of all ages in Canada's diverse heritage through a dynamic Internet service freely available to the public in French and English." 

Aldus de missie zoals geformuleerd op het Canadian Virtual Museum. De website, die al sinds 2001 bestaat(!), toont het publiek een samenstelling van de vele collecties die in het land bewaard worden. Zij biedt diverse mogelijkheden waaronder een beeldbank, een grote verhalen verzameling van zowel instellingen als bezoekers, een uitgebreid overzicht van ‘erfgoed’games en een specifieke educatieve toepassing voor scholen. Opvallend leuk aan deze site vind ik de mogelijkheid voor bezoekers om hun eigen tentoonstelling samen te stellen, gebruikmakende van bestaande museale collecties die (fysiek) door het gehele land verspreid staan. 

Hier het promofilmpje van het VMC… (redelijk gezapig, maar geeft na de intro goed aan wat de site te bieden heeft)