Dirk Van der Maelen vindt dat het meer dan tijd is dat Minister van Oorlog eindelijk eens klare wijn schenkt over zijn plannen met het leger. Volgende woensdag zou hij zijn beleidsnota komen voorstellen, maar vorige week was Crembo ook al afwezig tijdens de hoorzittingen. “Met Crembo weet je maar nooit”, zucht Van der Maelen. “Maar dat zijn plannen weinig goeds beloven, dat is wel duidelijk.”

Dirk Van der Maelen vreest dat deze Crembo het Belgische leger op een sluikse manier meesleurt in de Amerikaanse ‘war on terror’. “Wereldwijd is het besef gegroeid dat de puur militaire operatie in Irak het geweld daar heeft doen escaleren; alleen minister De Crem lijkt nog niet tot dat inzicht te zijn (willen) komen”, zegt Van der Maelen. “Daarom moet hij woensdag voor eens en voor altijd duidelijkheid te scheppen over de Belgische missie in Afghanistan. En dat is heel wat anders dan mist spuiten of de op schoot gaan kruipen bij Amerikaanse ijzervreters.”

Volgens Van der Maelen is Afghanistan nog maar het topje van de ijsberg. Want De Crem heeft al aangekondigd dat het leger een totaal andere richting zal inslaan ‘omdat het leger nu eenmaal geen humanitaire instelling is’. Dat betekent dat Crembo de humanitaire opdrachten wil terugschroeven.

Dirk Van der Maelen: “Weg van hulp aan de heropbouw van infrastructuur na natuurrampen, weg van voedselnoodhulp, weg van hulp aan de opbouw van vluchtelingenkampen, …. Tout court, weg van een humanitaire visie op het defensiebeleid. In de plaats komt een buitenlands beleid met een absoluut vertrouwen in de puur militaire interventie, in navolging van Washington, met talloze zinloze burgerslachtoffers tot gevolg.”

SOURCE

14 killed as typhoon strikes Philippines - 2 hours ago - MANILA (AFP) — Flash floods and landslides triggered by Typhoon Fengshen have left at least 14 people dead and forced the evacuation of tens of thousands in the Philippines, officials said Saturday. The Risao river in the town of Upi in southern Maguindanao province overflowed and washed away at least five houses, army spokesman Lieutenant Colonel Julieto Ando said. Ten people drowned while at least eight others were missing, Ando said. A landslide buried several houses at a slum area in Cotabato city, also in the south, killing two people, officials said.
A 49-year-old woman died after her house collapsed after being buffeted by strong winds in a coastal village in central Negros island. A low intensity tornado triggered by the typhoon also left one dead after it destroyed 16 houses in Negros, the Philippine Star reported. The local social welfare department office said nine towns and cities were flooded, forcing the evacuation of over 3,000 people. In Iloilo province, floodwaters forced hundreds of residents on rooftops in the riverside town of Pavia as rescuers were hampered by strong rains and lack of rubber boats to reach those in need, officials said.
SOURCE

More on Reuters Alertnet

Fengshen: tropical storm over the Philippines
Originally uploaded by dalrimble

Actueel raast een tropische storm over de Filippijnen. Die was eerst niet voorspeld om aan land te gaan, maar nu blijkt ie van koers veranderd en zal hij de komende 12 tot 24 uur over het entraal en noordelijk deel van de Filippijnse eilandengroep trekken. Daarbij wint hij nog steeds aan kracht en is nu al een categorie 1 tropisch onweer. Daarna zal hij waarschijnlijk nog in kracht toenemen en doorgaan tot aan de Zuid-Chinese kust van Macao en Hong-Kong.

Klik op het beeld voor actuele info omtrent sterkte en traject.
Bron: http://www.tropicalstormrisk.com/

Alle nieuws met betrekking tot deze typhoon.

[SOURCE]

Rich nations are failing to meet their commitment to double by 2010 aid for African countries that are already squeezed by higher food and fuel costs, a group led by the former United Nations Secretary General Kofi Annan has said. The aid gap is about $40 billion, and donors "will need to achieve unprecedented increases" to meet targets to which they agreed three years ago at a meeting of the Group of 8 industrial nations in Gleneagles, Scotland, the Africa Progress Panel said in a report released Monday in London.
[Source]

Europa moet alliantie met China aangaan

Moet het Westen een Bond van Democratieen vormen, zoals de schrijver Robert Kagan voorstelt in zijn boek The End of Dreams and the Return of History - en zoals nu ook presidentskandidaat John McCain bepleit? Zodat ze een dam kunnen opwerpen tegen Rusland, China en andere autoritair geregeerde landen - the axis of autocracies? Veel Europeanen, schrijft Charles Grant in een opiniestuk in de Financial Times , schrikken terug voor ,,that kind of balance-of-power politics. They believe that the big challenges – climate change, energy security, migration and terrorism – require co-operation among all the leading powers, rather than just the democratic ones, and strong multilateral institutions.” Grant stelt dat Europa bij uitstek geschikt is om China, waar een hevig debat woedt tussen nationalisten en multileralisten, te laten kiezen voor een constructieve rol in de wereld. ,,As consistent proponents of multilateralism, Europeans are best placed to make the case to China for working through international institutions. The EU and China should build a strategic partnership, focused on issues that cause tensions but which, if tackled in a serious dialogue, could strengthen global governance.” Onlangs verscheen van Grant (en een collega bij de denktank Center for European Reform) een rapport onder de titel: Can Europe and China Shape a New World Order?

[source: Wereld » Europa moet alliantie met China aangaan]

Even een vaststelling: het is alsof zich drie types van gedachten ontwikkelen vandaag, aan het einde van de periode van het grote 'Vrije Markt'-denken en het 'wilde liberaliseringsdebat':

• CONFLICTMODEL: Rechtse en Conservatieve liberalen (vooral in de VS en UK) die ervoor pleiten een dam op te werpen tegen en de strijd aan te gaan met de 'Nieuwe Economische Machten' als China, India, e.a. (typische pleitbezorger: de Republikeinse pres.kandidaat McCain)
• ALLIANTIEMODEL: Meer gematigde 'Nieuwe Liberalen' die geloven dat Europa een alliantie moet aangaan met de 'Nieuwe Machten', teneinde zich sterk te kunnen maken tegenover de VS e.a.
• OVERLEG- EN SAMENWERKINGSMODEL: De Linkse Europese (en wereld) beweging, die pleit voor stevige dialoog via de bestaande en nieuwe internationale organisaties (VN, ASEAN, AU, ...) en het maken van afspraken ivm de toekomst en de te nemen maatregelen rond milieu, armoedebstrijding, ontwikkeling, voedselverzekering, e.a. (ook gesteund door Democratisch Pres. Kandidaat Barack Obama, de PES (Europese Sociaal-Democraten), e.a.)

Mij lijkt de derde optie nog steeds de veiligste en de stevigste. Ik wil zeker niet meegaan in het confrontatie-denken van Rechts Amerika. We weten goed genoeg waar dat op uitloopt, is het niet? Daarom is het ook een zegen dat Obama zo'n goeie kans maakt op het eindresultaat.

Barack Obama - Hope for Americans and Europeans alike

PES - 10 June 2008

PES President Poul Nyrup Rasmussen expressed his total support for Barack Obama to win the next US Presidential elections.

“The US Democrats are making history by choosing Barack Obama as their candidate” said Poul Nyrup Rasmussen, “Obama is the choice for change and renewal. He gives hope to millions of Americans and Europeans for a fairer world.”

“Restoring the international reputation of the US Government, and healing the wounds within American society, after 8 years of George W. Bush, are among the tasks facing the new President. Progressive Europeans are united in hope that Barack Obama will be the new President following the US elections on 4 November.”

“The world needs a Democratic administration to work with Europe to meet our common challenges - climate change, food crisis, financial crisis, conflicts especially in the Middle East. The US and the EU, acting together, can make a new and positive international agenda.”

Poul Nyrup Rasmussen also had praise for Hillary Clinton. “She too has helped to rekindle hope among Americans and Europeans alike.”

The PES will send a delegation to the Democratic National Convention in Denver in August 2008.

[source: Party of European Socialists - Parti Socialiste Européen - Barack Obama - Hope for Americans and Europeans alike]

Het fenomeen van die gewelddaden tegen vrouwen is niet nieuw, brutale verkrachting en seksueel misbruik kwam ook in andere oorlogen voor. De vele, tragische verhalen van de Duitse meisjes en vrouwen die bij de 'bevrijding' van Oost-Duitsland in handen van Russische soldaten vielen, tarten elke verbeelding. Tot op vandaag, meer dan zestig jaar na de feiten, kunnen of durven de getraumatiseerde slachtoffers nog amper te getuigen over die feiten.

Wat moeten we dan denken van hetgeen zich momenteel in Liberia en in Oost-Congo voordoet? Wat te zeggen bij de lezing van de tenlastelegging tegen Jean-Pierre Bemba, congolees senator beschuldigd van (onder andere) systematische sexuele wandaden en mishandeling van vrouwen in de Centraal Afrikaanse Republiek? Als mens krimp je in elkaar bij het lezen of horen van de verhalen. Het is amper te geloven, moeilijk te verteren hoe beestachtig sommige soortgenoten zich gedragen.

All Female UN Peacekeepers by dalrimble A Female Para-Military forces soldiers from India's Rapid Action Force (RAF) calls relatives on her mobile phone in New Delhi, 18 January 2007, during a farewell function ahead of her unit's departure to Liberia on a United Nations Peacekeeping mission. Their combat training over, 125 of India's crack policewomen were set 18 January to travel to Liberia to act as UN peacekeepers, the first time the world body has deployed an all-female unit. AFP PHOTO/RAVEENDRAN (Photo credit should read RAVEENDRAN/AFP/Getty Images)

Maar walging en verontwaardiging alleen zijn geen oplossing. Meer en meer mensen pleiten er luidop voor het mandaat van UNO Vredeshandhavers in die gebieden (zoals het MONUC in Oost-Congo) te voorzien van clausules die hen de mogelijkheid bieden tegen dit soort van wandaden op te treden. Eenheden van politie, militairen en humanitaire veldwerkers (pscyhologen, medische staf) zouden gevormd en uitgerust kunnen worden om zich op seksueel geweld te kunnen richten.

In heel wat van de bestaande UNO-eenheden zijn vrouwen aktief die samen met lokale NGO's 'vertrouwensteams' zouden kunnen opzetten om de schuldigen aktief op te sporen en voor het gerecht te brengen. En men zou ook samen de specifieke sociale, medische en psychologische opvang en de nazorg voor de slachtoffers van seksueel geweld kunnen organiseren. Want die is hoognodig omdat ze nadien als sociaal gestigmatiseerden verder moeten, vaak uit hun gemeenschap worden verdreven en zonder middelen achterblijven.

Echter, in het kader van de huidige, vaak onduidelijke, ontoereikende soms regelrecht dubbelzinnige mandaten betwijfelen velen of zoiets per direkt mogelijk is. De vraag hoever een UNO-Vredesmacht kan en moet gaan botst nog heel vaak op heftige discussie over soevereiniteit, inmengingsproblmen en dergelijke. En het tegengaan van sexuele geweldpleging kan je moeilijk als een zuiver militaire of politionele opdracht zien. Een uitbreiding van het UNO mandaat in die gebieden zal dus noodzakelijk ook een hele herziening vragen van de ingezette middelen en mensen en de vereiste samenwerkingsverbanden.

Vrouwen in nationale en internationale organen proberen die beweging mee op gang te trekken en oefenen druk uit op de VN en zijn organisaties om aandacht hiervoor te hebben. Een delicaat proces, gezien de 'gender-issues' bij vele vertegewoordigers nog lang geen alledaags gegeven zijn.

Meer over seksueel geweld in Congo

Image via Wikipedia

AGRA will develop and promote higher yielding, locally adapted seeds, soil fertility options, water management systems, and market development to aid smallholder farmers and pro-poor policies that will catalyze farm productivity growth in the breadbasket zones. “We hope to spur a green revolution in Africa which respects biodiversity and the continent’s distinct regions and great variety of crops—from millet and sorghum in the Sahel, to the root and tuber belts that cut across humid West Africa, to maize in the high and lowland areas of Eastern and Southern Africa,” said Mr. Kofi A. Annan, Chairman of the Board of AGRA.

IFAD President Mr. Lennart Båge said, “Smallholder producers constitute the largest group of economic actors but are often the poorest segment of the population in sub-Saharan Africa. IFAD, by working in collaboration with AGRA and the Rome-based UN agencies, will help lift the rural poor from poverty by expanding their production capacity, strengthening their institutions and voice, and improving their access to critical markets.”

[source: Boosting Food Production in Africa’s "Breadbasket Areas" | Fri Jun 06 2008 02:48:22 GMT+0200]

Related articles

• An International Task Force to Speedily Launch the World Agriculture Organization [via Zemanta]
• Food summit seeks "green revolution" for Africa [via Zemanta]
• World hunger's urban edge [via Zemanta]
• World Bank Steps Up Food Aid Efforts [via Zemanta]

ROME (Reuters) - A summit on the global food crisis was at risk of closing without a declaration of intent on Thursday because of squabbling over side issues.

Delegates from 183 countries at the Rome talks missed their Wednesday deadline for agreeing a final statement about "eliminating hunger and securing food for all".

"The food crisis which the world faces today is so serious that it would be disastrous for the survival of mankind if the conclusions reached suffer the same fate at this historic summit," said Ghana's President John Kufuor.

The problem was not the heated debate on biofuels, which are accused of diverting food to gas tanks, but disagreement between opponents and supporters of communist Cuba about mention of U.S. sanctions, and other marginal or region-specific issues.

Food summit may end without declaration of intent | International | Reuters

Rising prices have fueled speculation on future commodity prices, exacerbating current price increases. Institutional investors who aim to maintain long positions in soft markets thus are reinforcing agricultural prices: For example, wheat this year became a hot staple for investors and financial analysts. The futures market reinforced the consumption trend: with food inflation expected to continue, wheat appeared the safest bet for investors in the years to come--prior to its dramatic surge, wheat had shown less volatility than maize and soybeans.
[source: Food Shortage Rises With Prices - Forbes.com | Wed Jun 04 2008 17:32:20 GMT+0200]

- Beleggers krijgen steeds meer aandacht voor landbouwgrondstoffen. De voorbije vier jaar bleven de beleggingen in goud en andere metalen ongeveer stabiel, maar naar andere grondstoffen ging zeven miljard dollar, zeven keer meer dan in de vier jaar daarvoor. Analisten van de Bank voor Internationale Betalingen in Basel schatten dat financiële speculatie verantwoordelijk is voor 30 procent van de recente voedselprijsstijgingen.
- De dollar is zwak en de internationale interestvoeten zijn laag. Dat wakkert de beleggingen in grondstoffen en de grondstoffenprijzen nog aan.

Toen ik deze uittreksels las in Forbes Magazine en Mo Magazine deze week, werd het mij toch echt teveel. In Panorama (Canvas) zag ik zondag nog de reportage die aantoonde hoe banken van bij ons er in slagen door het beleggen van het spaargeld van de (betere) Belgen miljoenen en miljarden winst te maken.

Winst die uitgekeerd wordt aan 'aandeelhouders' die er niets mee inzitten om zelfs te beleggen in fondsen die een daling van de internationale voedselprijzen aktief tegenaan. En die zieke lefgozers hebben zelfs eigen blogs waar ze een mens aanraden wat ie moet doen en in welke fondsen ie moet beleggen om op die manier grotere winsten te maken. En typisch, in de krant van die geldwolven vind je uiteraard geen regel over het nefaste effect van die speculatiedrang.

En dan moet er in Rome een extra dure 'top' belegd worden waar maatregelen afgesproken worden om de 'voedselcrisis' tegen te gaan. Dat eindigt dan meestal in allerlei programma's waar men beloofd over een periode van X aantal jaren miljoenen euro's te zullen pompen in het verbeteren van de landbouw en voedselteelt in de Derde Wereld.

Zou men in het westen nu alstublieft eens zijn ogen willen openen en het beleggen van die speculanten illegaal verklaren, ze oppakken en in de doos steken? Of moeten wij echt geloven dat de 'vrijheid van ondernemen' zover gaat dat mensen het recht hebben hun eigen soortgenoten dit aan te doen? Zou Minister De Gucht in onze regering dit probleem eens willen aankaarten? Zouden onze politici alsublieft eens werk willen maken van het vervolgen van dit soort misdadigers?

Speculeren op de armoede en de honger van je medemens? Tonnen geld verdienen op de misère van je soortgenoot? Kan het nog zieker? Als ze al een geweten hadden, zouden ze misschien eens iets goeds kunnen doen en hun dikke portefeuilles eens opentrekken om te gaan investeren in de ontwikkeling van het landbouwareaal en de voedselproductie in Afrika en Latijns-Amerika:

Per capita food production has declined in Africa for the past 30 years and farm productivity in Africa is just one-quarter the global average. Today, more than 200 million people are chronically hungry in the region, and 33 million children under age five are malnourished. To turn things around, there is need for urgent focus on raising agricultural productivity. More investment is needed to improve soil and water management of rainfed and irrigation agriculture, more adaptable new crop varieties, improved access to seeds and fertilizers, environmentally sustainable integrated pest management practices, reduction in post-harvest losses, and improvement of rural infrastructure, especially roads and communication infrastructure. These will need to be bolstered by bold pro-poor policies to help transform smallholder agriculture.
[source: Boosting Food Production in Africa’s "Breadbasket Areas" | Wed Jun 04 2008 17:18:11 GMT+0200]

Ban zei dat naar aanleiding van de start van een top van de FAO, de landbouw- en voedselorganisatie van de VN, in Rome. Hij riep daarbij onder meer op tot drastische vernieuwingen in de landbouw en het minimaliseren van exportbeperkingen en importtarieven, zo bericht de Britse omroep BBC.

Ongeveer veertig regeringsleiders en staatshoofden zijn dinsdag in de Italiaanse hoofdstad bijeengekomen en zullen nog tot en met donderdag een consensus zullen proberen te vinden om de stijgende voedselprijzen een halt toe te roepen. De top werd formeel geopend door de Italiaanse president Giorgio Napolitano.

De huidige voedselprijzen zijn de hoogste in 30 jaar, en leidden al tot hevige rellen in tientallen landen. Door de crisis zijn volgens de VN wereldwijd al minstens 100 miljoen mensen in hongersnood geraakt.

[Bron: Knack Magazine]

2 mensen zitten aan een grote, tropische vijver en moeten ervoor zorgen tegen de avond voldoende vis gevangen te hebben om hun respektieve kroost te kunnen voeden. Wat zouden de drie mogelijke situaties kunnen opleveren.

1. (Neo)kolonialisme

In het eerste geval, waarin sprake is van (neo)kolonialisme, zal de eerste persoon (laat ons zeggen, een blanke Europeaan), die over een degelijke technische uitrusting kan beschikken, zijn vistuig (bestaande uit twee schitterende, hypermoderne vislijnen) in bruikleen geven aan de 2de persoon (misschien een zwarte Afrikaan) en hem fysiek en mentaal zwaar onder druk zetten om zoveel mogelijk vis te vangen.

Terwijl persoon één de hele dag in het gras langs de oever ligt te luieren en te drinken, af en toe scheldend op persoon twee en hem misschien zelfs af en toe een pak ransel verkopend als ie niet genoeg presteert, doet persoon twee héél hard zijn best om vele grote, dikke vissen op het droge te krijgen. Met veel moeite en door hard werken, slaagt hij er tegen de avond in zo'n 10 vissen te vangen.

Op dat moment staat de blanke man op, half dronken, pakt de zwarte man negen vissen af, neemt het vistuig terug in beslag en keert huiswaarts naar zijn kroost. De zwarte man, die bang is voor een nieuw pak ransel, bijt op zijn vuist, neemt de ene vis en keert ook huiswaarts, naar zijn hongerende kroost die nooit voldoende voedsel zal hebben om tegen dit soort misbruik in opstand te komen.

De volgende dag zitten ze opnieuw samen en nu klaagt de zwarte man over zijn situatie en die van zijn kinderen. Waarop de blanke repliceert dat er maar één mogelijke oplossing voor dit probleem bestaat: "Meer vissen vangen!" Hij kan niet anders dan minstens negen van de tien vissen aanslaan, want zijn dikke, verwende kinderen eisen onder het uiten van allerlei dreigementen, elk meerdere grote vissen per dag van hem. En die kan hij hen toch onmogelijk ontzeggen!

2. Paternalisme

In het tweede scenario zal de eerste persoon bij de vijver langskomen en daar een zwarte man zien zitten die met een oud vsilijntje bezig is, in de hoop een paar schamele visjes op het droge te krijgen. De man, die uitgerust is met twee hypermoderne vislijnen bekijkt de situatie een beetje meewarig, schudt het hoofd en zucht: "Ach, jullie arme, onwetende sloebers ook. Laat me eens tonen hoe je dat nu eigenlijk moet doen. Ik zal u eens iets leren, zie ..." En hij hurkt neer naast de eerste man.

Gedurende een hele dag leert de blanke man hoe de zwarte man efficiënt moet werken met het moderne tuig en hoe ie erin kan slagen tegen de avond meer vis te vangen, en dikkere vissen te vangen dan ie ooit gedaan heeft. Al die tijd vraagt de zwarte man zich stilltjes af waarom die blanke man dat doet en waarom ie eigenlijk niet probeert zijn lijn meer naar het midden van de vijver te brengen omdat daar eigenlijk de dikkere vissen zwemmen. Maar geïntimideerd door de indrukwekkende "kennis" en "blinkende uitrusting" van de blanke man, probeert de zwarte man zwijgend de nieuwe techniek uit.

En effectief, bij valavond hebben ze samen 12 vissen gevangen. Niet de allerdikste en niet de mooiste, maar toch: 12 vissen. Dan staat de blanke man op, legt zijn hand op de schouder van de zwarte man en vraagt: "En, heb je het nu begrepen? Alles wat je moet doen is hard werken en veel sparen, zodat je je op een dag ook zo'n moderne vislijn kan kopen en je je kinderen van voldoende eten kan voorzien." En knipogend naar zijn ietwat beduusde collega pakt de blanke man zijn visgerij en acht van de twaalf dikke vissen en laat de vier andere voor de zwarte.

De kinderen van de zwarte man zijn dolgelukkig en eten die avond voor het eerst hun buikje rond. De volgende dagen, als de zwarte man weer alleen moet gaan vissen, doet ie alle moeite van de wereld om uit het materiaal dat hij ter plekke vindt een efficiënte vislijn te maken. Echter zonder veel succes. Hij vangt slechts twee vissen en zijn kinderen zijn niet echt gelukkig. Hij beseft dat hij er nooit zal in slagen het geld voor het dure, efficiënte vistuig bijeen te sprokkelen en gaat zuchtend zitten. Toch enigszins blij dat hij iets geleerd heeft, maar ook stikjaloers en nijdig omdat hij geen geld heeft voor een betere uitrusting.

3. Fraternalisme

In het derde verhaal zit een zwarte man aan de vijver, alleen uitgerust met een nogal gebrekkig vislijntje dat niet verder reikt dan twee meter en waaraan een verroeste haak hangt die weinig of geen vissen kan boeien of aantrekken. Na enige tijd duikt naast hem een blanke man op, uitgerust met een stel van twee degelijke vislijnen, visvoer, schepnetten en allerlei oogverblindend tuig waarmee hij hier straks een paar honderd vette vissen uit de vijver zal bovenhalen.

Beide mannen begroeten elkaar vriendelijk en knopen een gesprekje aan over het weer, de vissen, het verleden, de actualiteit .... tot plots de blanke man vraagt hoeveel vis de zwarte man zo per dag vangt op deze plek. "Hangt ervan af," zegt de zwarte man, "op goede dagen kan dat wel tot zo'n vier vissen oplopen."

"Oei," antwoordt de blanke, "da's niet echt veel. En hoe komt dat zo? Zit hier dan zo weinig vis?"

De zwarte man legt uit dat er in deze vijver wel degelijk veel vis zit, maar dat die meestal helemaal in het midden van de vijver zwemt, in het diepere gedeelte. En daar kan niet iedereen zomaar bij. De blanke man denkt een poos na en zegt dan: "Wacht eens even, misschien kunnen we dat wel heel praktisch oplossen. Misschien kunnen we met het materiaal dat we hebben, samen iets maken dat ons meer vis oplevert."

Beide mannen bekijken het gerief dat ze bijhebben en zoeken naar een oplossing. Van de twee lange lijnen, het lange nylon vistouw en de verschillende soorten haakjes maken ze een vislijn die sterk en lang genoeg is om tot in het midden van de vijver te reiken. Om het reusachtige ding in balans te houden, bouwt de zwarte man in no-time een houten staketsel waarin ze de lijn kunnen vastzetten, zonder de hele dag het gevaarte te moeten tillen.

Na een uurtje hebben ze samen een vislijn gebouwd waar iedere visser van ver zou komen naar zien. En effectief, ze vangen die dag samen zo'n 16 hele dikke, lekkere vissen. Terwijl ze eigenlijk niet veel meer gedaan hebben dan samen in het gras te zitten en te vertellen over hun leven, hun kinderen, ...

Tegen de avond zegt de blanke man. "Wel, vriend, dit was een bijzonder aangename dag. Misschien moeten we morgen wel weer samenkomen en dit opnieuw doen? Wat denk je? Dankzij uw kennis van de vijver, het beschikbare materiaal in de omgeving, uw inzicht in het gedrag van de vissen en door onze samenwerking in het maken van de super-lijn, zullen onze kinderen vandaag verzekerd zijn van een lekker avondmaal."

"Ok," zegt de zwarte man, "goed idee. Als je mij belooft dat je op zondag met je vrouw en kinderen komt eten bij ons in het dorp."

En sedert die dag zie je af en toe aan de oever van het meer twee mannen met één enorme vislijn, die 's avonds huiswaarts keren met meer dan genoeg eten. Van al die vissen die ze vangen kunnen ze er ook nog een hoop doorgeven of verkopen aan familie en vrienden, zodat ze op vandaag een set van drie, zelf-ontworpen super-vislijnen hebben, waarmee ze slechts twee keer in de week hoeven te gaan vissen om voldoende eten te hebben voor de hele familie.

Op andere dagen werken ze samen aan andere projecten, zoals de uitbreiding van het huis voor de zwarte man (er is een nieuw kindje op komst en er moet bijgebouwd worden), of de restauratie van de auto van de blanke, waarmee ze hun beider kinderen straks makkelijker samen naar de stad en de school zouden kunnen brengen.

En om de andere week eten ze op zondag allemaal samen de lekkerste visgerechten. De ene week in het huis van de blanke man, de week daarop in het huis van de zwarte man.

28.05.08 Salesiaan Eric Meert: "In geweten voel ik me verplicht te reageren"!
(CongoForum)
Naar aanleiding van de commotie die ontstaan is omtrent de uitspraken van Karel De Gucht en de reactie van het Congolese establishment hierop, voel ik mezelf in geweten verplicht te reageren. De laatste dagen lees ik immers op de websites van onze Belgische kranten heel wat eenzijdige reacties van lezers op de huidige diplomatieke rel. Sinds 1977 leef en werk ik als Salesiaan van Don Bosco in Lubumbashi. De laatste tien jaar ben ik er verantwoordelijk voor de financiering van allerhande ontwikkelingsprojecten én voor de hieraan gekoppelde verantwoordingsdossiers. U begrijpt dat ik bijgevolg al heel wat ervaring heb opgedaan in Congo. Vanuit mijn functie en mijn jarenlange ervaring ter plaatse wil ik graag mijn visie publiek maken. Het is zeker niet mijn bedoeling me te mengen met de "Grote Politiek", laat staan een oordeel te vellen over hoe een land als België zijn diplomatieke relaties moet onderhouden met de Congolese leiders. De enige bemerking die ik hieromtrent zou kunnen maken, is dat de gedane uitspraken misschien met wat meer tact hadden mogen worden overgebracht. Het is namelijk geweten dat machtsuitoefening een gevoelig thema is binnen de Congolese cultuur en geschiedenis. Waar ik wel op wil reageren, zijn de tientallen lezersbrieven die momenteel op allerhande sites te lezen zijn. Ik merk dat heel wat Vlaamse internetlezers en –opinieschrijvers de uitspraken van minister de Gucht graag aanhalen als argument om het dichtdraaien van de geldkraan naar Congo te verdedigen. Het geld zou immers toch in de zakken van de bewindvoerders verdwijnen, aldus deze auteurs. Daarenboven poneren heel wat briefschrijvers dat het niet meer dan normaal zou zijn indien België Congo en het Congolese volk links zou laten liggen. U mag er zeker van zijn, voor ons is dit een kaakslag, recht in ons gezicht! Via de Dienst Missie en Ontwikkelingssamenwerking (DMOS), worden wij hier in Lubumbashi gesteund door de Belgische overheid. 10 van onze scholingsprojecten waar informele vorming (lees beroepsvorming) wordt gegeven worden door de Belgische staat mede gefinancierd. Duizenden kansarme jongeren krijgen via deze subsidiëring de mogelijkheden om een toekomst uit te bouwen, ver weg van corruptie en andere wantoestanden. Op het einde van dit vijfjarig project zal er in totaal 2.450.000 euro nuttig besteed geweest zijn! Bovendien wordt er zeer binnenkort een nieuw, driejarig programma opgestart in samenwerking met ACTEC. Deze dienst zal in opdracht van de Belgische overheid onze technische school Salama structureel ondersteunen met een budget van 500.000 euro gespreid over 3 jaar. Daarnaast hebben we nog een aantal kleinere projecten lopen die via het Consulaat-Generaal van België, de Provincie West Vlaanderen en verschillende Belgische gemeenten worden ondersteund. De belastingbetaler kan gerust zijn dat de door ons ontvangen Belgische steun op een correcte manier werd besteed en wel degelijk terecht is gekomen bij de doelgroepen waarvoor bovenvernoemde budgetten werden vrijgemaakt. Het zijn projecten waarin de vorming van de gewone jonge mensen ter harte wordt genomen. Op die manier trachten we hen een minimum aan toekomstkansen te geven, waardoor ze hopelijk op een positieve manier hun steentje gaan kunnen bijdragen in de (her)opbouw van hun land. Beste briefschrijvers, krantenlezers, politici en opiniemakers, dag in dag uit sta ik persoonlijk garant voor het correcte gebruik van honderdduizenden euro’s donatie- en subsidiegeld. Ik verzeker u dat van al die budgetten niet één eurocent in handen is gekomen van corrupte of dubieuze personen. Integendeel! Ikzelf, onze medewerkers en – niet in het minst – de Congolese bevolking hopen dan ook dat we, ondanks de diplomatieke onenigheid van de laatste dagen, deze positieve werking in de toekomst zullen kunnen verder zetten.
Eric Meert
Salesiaan van Don Bosco in Lubumbashi
E-mail: bspafc@gmail.com
© CongoForum, 28.05.08
[source: .:CongoForum:. | Mon Jun 02 2008 02:44:27 GMT+0200]

De democratische verkiezingen in Congo, uniek in zijn geschiedenis, hebben een groep mensen - op reguliere wijze verkozen - aan de macht gebracht. Daar moeten we van uit gaan. En dat impliceert een paar zaken:

• Respect voor de congolese pogingen hun jonge democratie vorm te geven naar eigen inzicht en vermogen;
• Respect voor de mensen die het ginder proberen te doen 'zoals het volgens de regels van de kunst' hoort (al bestaat over die 'kunst' natuurlijk heel veel discussie, ook bij ons) en die van hun land een volwaardige rechtstaat willen maken;
• Steun aan alle mogelijke initiatieven die de prille democratie in Congo vooruit helpen;
• Een waakzaam oog voor allerlei vormen van (sluipend) misbruik, als uitloper van de historische solidariteit met onze 'broeders' ginderachter.

Uit eigen ervaring weten we dat een democratie het best gediend is als er aan een aantal voorwaarden is voldaan:

• Gegarandeerde vrijheid van meningsuiting voor iedere burger;
• Een stevige, werkelijk onafhankelijke, toegankelijke pers;
• Een degelijk onderbouwde organisatie van allerlei groeperingen aktief in het zogenaamde 'middenveld';
• Een infrastruktuur die dit alles mogelijk maakt.

Nu weet ik dat er in Congo heel wat mensen rondlopen die perfect in staat zijn die taken op zich te nemen. Maar heel vaak is het niet het talent of de wil die ontbreekt, maar heel gewoon: de middelen, het geld. En als we democraten zijn, zoals ook Karel De Gucht ongetwijfeld is, dan moeten we onze hulp ook daarop richten.

Misschien speelt België voor Congo niet meer zo'n belangrijke economische rol. We zijn 'te klein' geworden in het grote spel tussen gigantjes als China, Japan, de VS, Zuid-Korea, Rusland, Brazilië, het IMF en de Wereldbank, die momenteel allemaal heel hard hun best doen de 'Afrikaanse Schone' het hof te maken. En omgekeerd neemt het belang van Congo voor België ook af, zo bewees een artikel in Trends vorige week nog.

Niet dat we de hulp aan Congo moeten stopzetten, verre van, maar misschien, heel misschien moeten we eens gaan kijken of we die hulp niet moeten gaan heroriënteren op sektoren waarin we tot nogtoe niet echt heel aktief waren. Zoals: de uitbouw van de media (goed voorbeeld: MONUC zette mee Radio Okapi op, een belangrijke, onafhankelijke nieuwszender), de verdere opleiding van journalisten, strukurele hulp aan organisaties in het 'middenveld' (vakbonden, welzijnsorganisaties, ...), hulp bij de voortdurende vorming, ... En dan misschien nog best in Europees verband, zodat de impakt wat gevoeliger wordt.

En dan niet vanuit een weeïg, paternalistisch superioriteitsgevoel, maar als gelijkwaardige, volwaardige, solidaire partners. We moeten dringend het 'beeld' van de congolezen gaan bijstellen in ons land en in Europa. Hun democratie zal niet beter of anders zijn als de onze. Want ook hier zijn er genoeg mensen aan te geven die 'misbruik' maken van hun rechten en kennis.

Dat Karel De Gucht ondertussen zijn 'bedenkingen' geeft bij bepaalde - maar jammer genoeg verder niet gespecifiëerde 'wanpraktijken' - kan een mens een ongemakkelijk gevoel geven, maar is niet onjuist. Alleen zou hij soms eens de moed moeten hebben 'man en paard' te noemen, in plaats van wel 'A', maar niet 'B' te zeggen. Door dat niet te doen creëert hij een sfeertje van heb-ik-je-daar. En daar schiet eigenlijk niemand mee op.

Laten we de congolezen helpen zichzelf te helpen. Daar zijn ze heel goed toe in staat, gegeven de financiële mogelijkheden en de 'technische' know-how. Er zijn juristen, journalisten, onderzoekers die heel goed in staat zijn zelf de democratische rechten en plichten te laten 'werken'. Die zelf in staat zijn wantoestanden aan de kaak te stellen en te (laten) vervolgen. Laten we dus ophouden met het spreken van 'ontwikkelingshulp', maar noem het voortaan een volwaardige 'solidariteitsbijdrage' vanuit onze democratie aan de jonge democratie van ons broedervolk.

Zo'n situtatie heeft natuurlijk haar evidente voordelen: Afrikaanse landen die over voldoende aanbod beschikken, zullen hun ontwikkeling nu versneld kunnen uitvoeren. Maar er zijn ook gevaren aan verbonden. Namelijk deze: zullen de Afrikaanse man-in-de-straat en vrouw-op-de-dorpel meegenieten van deze ontwikkelingen, of zal er - zoals in het Europa van de negentiende eeuw - alleen een brood zijn voor de machtigen en kruimels voor een groeiend proletariaat? Waakzaamheid is geboden, want de natuurlijke neiging van het soort 'vrijbuiters' dat onder het mom van 'ondernemers' straks in Afrika aan de slag zal gaan, kennen we in het 'oude continent' maar al te goed.

Nu de Verenigde Staten en China in Afrika azen op de voorraden olie en andere grondstoffen, is het noodzaak dat beide landen hun beleid beter op elkaar afstemmen. Dat draag bij aan politieke stabiliteit en efficiënte ontwikkelingshulp. Dat staat in een rapport dat twee Amerikaanse experts deze week publiceerden. Indien mogelijk zouden bij de afstemming van het beleid ook de Europese Unie, Japan en Canada betrokken moeten worden, evenals India, Zuid-Korea en Brazilië. De invloed van die laatste landen in de regio zal naar verwachting snel groeien in de komende jaren, zeggen de onderzoekers in het veertien pagina’s tellende rapport ‘Responding to China in Africa’. Een uitgebreidere variant van het rapport zal later dit jaar in boekvorm verschijnen. “Het is ook van belang dat Afrikanen meedoen aan gesprekken tussen de VS en China als het gaat om het bereiken van een gezamenlijk Afrikabeleid”, schrijven David Shinn en Joshua Eisenmann van de American Foreign Policy Council (AFPC).
[source: 'VS en China moeten samenwerken in Afrika' | Sun Jun 01 2008 20:56:43 GMT+0200]

Uiteraard staan op de agenda de vele aspekten van het VN werk in dit land. Waarnemers hopen erop dat er een plan komt om een geleidelijk einde te kunnen maken aan de opdracht van het MONUC, het grootste en meest uitgebreide vredesinitiatief van de VN in de wereld. Vandaar ook het 'veldbezoek' aan enkele opvangcentra voor vluchtelingen in de streek rond Goma, Noord Kivu, de stad waar de vele vluchtelingen van de ongeregeldheden in het gebied van de Gorte Meren bijeenkomen.

Hoopvol is dat enkele van de bestaande rebellengroepen ingestemd hebben met de geleidelijke ontwapening en herinvoeging van hun troepen en dat er ook reeds leiders zijn die terugtrekken naar hun geboorteland.

PRESS CONFERENCE ON UPCOMING SECURITY COUNCIL MISSION TO AFRICA
On 7 June, the delegation was scheduled to arrive in the Congolese capital, Kinshasa, to engage in discussions with the country’s leadership, civil society and the United Nations Organization Mission in the Democratic Republic of the Congo (MONUC), and show support for crucial peacebuilding activities. The group was also expected to visit Goma, the main town of North Kivu Province in the country’s eastern region, where they would visit a camp for refugees and internally displaced persons, as well as coordinators of the regional stabilization programme. There, they would stress the need for militias to disarm following agreements reached recently, and underline concern over continuing violence against civilians. They would also lend their support to all those fighting the terrible scourge of sexual violence against women and children.

Digitalcongo.net 3.0
Le 8 juin, cette même dé­légation est attendue à Kinshasa. Contrairement aux missions pré­cédentes, la mission du Conseil de sécurité consistera à appré­cier le chemin parcouru par la RDC depuis l’organisation de dernières élections générales et la mise en place des institutions nationales. Ensuite, elle va ren­dre effectivement compte si le processus de démocratisation est sur les rails et que les conditions de sécurité sont de plus en plus rassurantes. Ce qui explique d’ailleurs la visite prévue à Goma au regard de la situation sécuritaire préoccupante dans l’Est du pays. Vraisemblablement que cette mission de l’Onu interprètera l’Acte d’engage­ment de Goma en vue de se ren­dre compte des efforts accom­plis. Particulièrement au plan de la neutralisation des forces négatives. L’Accord de Nairobi et dernièrement les résultats de la rencontre de Ki­sangani sur le retour des Interahamwe/FDLR au Rwanda serviront de documents de travail. Mais, il est question pour la République démocratique du Congo d’amorcer le processus de reconstruction nationale. Sûr qui il sera examiné l’aspect lié au mandat de la Monuc. Comment cette présence des casques bleus pour­rait-elle être utile, maintenant et vite, au renforcement de la paix et de la sécurité en vue de relancer le développement de la RDC. D’ores et déjà, il est acquis qu’il faut mettre fin à la présence de la Monuc au Congo. Les discussions à Kinshasa porteront sûrement sur l’évaluation des voies et moyens susceptibles de mettre définitive­ment un terme au mandat de la Monuc sans pour autant remettre en cause tout acte positif réalisé jusqu’ici. Ensuite, s’interroger sur la stratégie à adopter pour accom­pagner la RDC dans ses différen­tes réformes dont l’objectif est de « reconstruire l’Etat congolais ».

Volkstuintjes in de stad ? Oubollig of modern ? U lacht? U vindt zoiets oubollig en belachelijk? Iets voor oude knarren die effe weg willen van moeder de vrouw thuis, om stiekem in de openlucht, gezeten voor een oude barak hun zelf gerolde sigaretjes te roken en een pilsje te drinken? Vergeet het.

Mijn grootvader en vader, allebei respectabele mensen, hadden een klein moestuintje en iedere dag aten we 'groenten van eigen kweek' . In de winter was er prei en wortelen, aardappelen, in de zomer tomaatjes, boontjes, erwtjes .... Elke dag verse soep èn verse groeten, gegarandeerd. En voor geen geld. Ja, mensen waren toen nog spaarzaam en wisten dat je niet altijd op de rest moest rekenen.

Het fenomeen van de 'volkstuintjes ' is oud, heel oud (sedert 1838 in Nederland, sedert ca 1861 in Belgie). Het gebruik om ook in de steden, de mensen te helpen voor een stuk in eigen voedsel te voorzien door hen een lapje grond net buiten de stad ter beschikking te stellen aan een lage prijs, was heel erg verstandig. Dagelijks verse, degelijke produkten aan een klein prijsje, in ruil voor wat "elbow grease" en een stevige rug. En wat teveel was kon je ruilen met de buren.

Dit om maar te zeggen dat een aantal mensen van de FAO (De Voedsel en Landbouw-organisatie van de VN) ernstig bezig zijn met het ontwikkelen van kleine, groene stadsprojecten over de hele wereld. Ze leggen aan de rand van de grote steden (in DR Congo nu al il Kinshasa, Lubumbashi, Kisangani, ...) veldjes aan waar stadsbewoners een paar uur per dag werken aan de 'eigen groentenkweek'. En die leveren een schitterende aanvulling op het schaarse, eenzijdige dieet in tijden van stijgende voedselprijzen.

En geloof me of niet, maar waar ze geen grond hebben, doen ze aan container-gardening, oftewel: groenten kweken in flessen en bokalen, op de vensterbank of op het terras... en het werkt nog ook...

En als ik de resultaten mag geloven - sommigen in Zuid-Amerika kweken zo'n 25 kilo verse groenten per week - dan wou ik dat ik zo'n tuintje had . En dan zou ik daar af en toe op zondag wel eens zitten met een peukje en een pintje. Maar ik zou er ook lekker en voldoende eten aan overhouden en, wie weet, nog wat leuke vrienden.

FAO: In 2007, the world's population will be predominantly urban for the first time in human history. FAO has been following with attention the acceleration of urbanisation over the last 20 years and its implications for the Organisation. FAO's Strategic Framework 2000-2015 and corresponding Medium Term Plans therefore identified Food for the Cities as a Priority Area for Inter-disciplinary Action.>FOA homepage

De vergadering van Europese Socialistische Ministers van Ontwikkelingssamenwerking willen uiteraard dat er meer gebeurt dan alleen maar dit. Ze willen dat Europa zijn inspanningen voor het bestrijden van de wereldwijde voedselcrisis verhoogt: The PES Ministers’ declaration also called for immediate action to tackle the global food crisis including • An increase in emergency aid to prevent starvation; • An EU contribution to the $500 million needed to avoid a reduction in UN World Food Programme food rations; • The European Commission to propose measures to prevent speculation on food prices.

"Op de achtergrond speelt een discussie tussen degenen die blijven volhouden dat de aanhoudende economische groei bijdraagt aan een geleidelijke afname van de absolute armoede in het land en die lijnrecht staan tegenover zij die beweren dat die economische groei enkel iets oplevert voor de meest welvarenden in het land. Hun argument is dat de armoede onder de grote meerderheid almaar toeneemt omdat zij economisch niet meeprofiteren, maar integendeel meer en meer de gevolgen ondervinden van de continue prijsstijgingen van noodzakelijke levensmiddelen." Bron

Het wordt almaar duidelijker dat het liberale "laissez-faire" beleid van IMF en Wereldbank de problemen alleen nog veel groter hebben gemaakt. De verhoopte groei in de economie van de verschillende landen in ontwikkeling is er wel een tijd geweest, maar de winsten werden afgeleid naar belastingsparadijzen en niet herbelegd in de lokale economie.

Een bekende kwaal die ook in Europa enorme proporties aanneemt. De Duitse regering schat dat haar schatkist jaarlijks miljarden euro misloopt door belastingfraude en -ontduiking. Ook voor Groot-Brittannië worden de kosten van belastingontwijking via alleen al de Britse Maagdeneilanden geschat op minstens 4 miljard euro per jaar.

Ook in het Magazine MO* gaat het deze maand over dit struktureel en manifest misbruik van de vrijhandel en het vrij ondernemen.

Daarnaast zal Japan een steunfonds van 2.5 biljoen dollar opzetten voor Japanse bedrijven die willen gaan investeren in het zwarte continent en hulp willen bieden bij het opdrijven van de landbouwproductie. Daarmee vervoegt Japan de rangen van landen als Brazilië, India en China die al een tijd pogen voet aan de grond te krijgen in het van oudsher door Europa 'geholpen' continent.

Bron: Reuters en The Guardian, UK

Na China gaat nu ook Japan op zoek naar rijkdommen in Afrika:
"By Yoko Nishikawa - YOKOHAMA, Japan, May 27 (Reuters) - Japan will seek to expand its influence in Africa, where it competes with China and India for access to raw materials, when it hosts a summit this week aimed at helping a region that is poor but rich in resources."

26 May, 2008 - Fourth Tokyo International Conference on African Development (TICAD IV) Sets Agenda for Hope and Opportunity - Yokohama, Japan, 26 May 2008 – More than 40 African heads of State will gather in Yokohama, Japan for the Fourth Tokyo International Conference on African Development (TICAD IV) on May 28 to 30, hosted by Japanese Prime Minister Yasuo Fukuda. The summit-level event is this year’s largest international conference on African development.

TRENDS: Congo nauwelijks nog van economisch belang voor België - 27/05/2008 10:00 - Hoeveel Belgische investeerders zijn er nog in Congo? De cijfers spreken boekdelen. 'De handel met Congo bedraagt vandaag minder dan 0,04 procent van de totale handelsbalans', zegt Stefaan Marysse van het Instituut voor Ontwikkelingsbeleid en -beheer van de Universiteit Antwerpen (UA)deze week in Knack. 'Net voor de onafhankelijkheid in 1960 was dat nog vijf procent. Congo was toen de eerste partner van België in de derde wereld.'

Aldus Digitalcongo.net: "A la lumière du débat sur la convention de collaboration entre la RDC et le groupement d’entreprises chinoises, de plus en plus des voix s’élèvent tant à l’intérieur qu’à l’extérieur du pays pour conseiller la prudence au Gouvernement Congolais en rapport avec la revisitation des contrats miniers. Car, si l’on n’y prend garde, Kinshasa risque de se mettre en porte-à-faux d’une part, par rapport au principe de la continuité du service public, et d’autre part, par rapport aux susceptibilités du marché mondial des minerais."

(Photo: digitalcongo.net)

Ondertussen gaat Mijnheer Mbeki op reis naar Japan, om daar op een conferentie met als titel : "Towards a Vibrant Africa: A Continent of Hope and Opportunity ", Zuid-Afrika te gaan vertegenwoordigen. Kan het cynischer?

Vele Zuid-Afrikanen zijn diep ontgoocheld in de opstelling van hun president. Het is alsof hij zijn volk bewust in de steek laat. En gezien Mbeki al geen heel hoge ogen scoorde in de populariteitspolls - hij werd niet herverkozen als leider van het ANC - lijkt het erop of zijn regereerperiode is ten dode opgeschreven.

Of zoals Bantu Holomisa, een lid van een kleinere oppositiepartij United Democratic Movement het formuleerde: "Mr Mandela would have the following day been to townships and addressed the people and gone to the people and addressed the nation." De toespraken op TV van Mbeki komen veel te laat en zijn als reaktie absoluut niet voldoende.

Hetgeen ook columnist Bryan Rostron van de Zuid-Afrikaanse zakenkrant "Business Day" gisteren inspireerde tot een vlammende kritiek aan het adres van Mbeki. Hij vergeleek hem noch min noch meer met Mugabe, President van Zimbabwe die ook al zo'n enorme afkeer heeft voor zijn eigen volk: "DICTATORS come in all shapes and sizes. The most common denominator, apart from an absolute lust for power, is that they despise their own people."

Bron: AFP

Gisteravond kwamen daar nog allarmerender berichten bij: in de vluchtelingenkampen die door Artsen Zonder Grenzen werden opgezet om de tienduizenden slachtoffers op te vangen breken nu ook al epidemies uit: The medical charity Medecins Sans Frontiers (MSF) has warned of worsening conditions in South African camps for victims of recent xenophobic violence. MSF said it was finding cases of diarrhoea and chest infections in overcrowded camps around Johannesburg.

- Johan VAN DE MAELE -

View from the front door., original by >> Hal <<
These houses in Tors Cove have a grand view of the berg offshore.

Nu ik even geen zin heb in de hitte van het tropisch debat, bekijk ik - nostaligisch - de beelden van een gebied waar ik zelf ook was in de periode 1992-1993. Lang geleden, dus.

Deze beelden zijn genomen door een man die woont in Flatrock, Newfoundland, Canada, even te noorden van de hoofdplaats Saint John's.

Daar was ik dus ook. En wat zo fantastisch is: de man ziet vanuit zijn voordeur de ijsbergen voorbijdrijven. Ongelooflijk toch.

Jammer dat ik die toen niet gezien heb.

Enerzijds streeft Europa (en dus ook Belgie) naar een verhoging van haar bijdrage aan Ontwikkelingssamenwerking (naar de 0,7% zoals beloofd), maar dat zal alleen kunnen mits een degelijke Europese samenwerking en coördinatie van die hulp en een keuze in het aantal partnerlanden en projecten die gefinancierd kunnen worden.

Bovendien wil Europa uitgesproken resultaatverbintenissen zien aan die steun. Niet zomaar geld storten en dan zeggen, doe maar ... Europa wil garanties - onder welke vorm ? - dat het geld uiteindelijk diegenen ten goede komt voor wie het bedoeld is.

Door de lening die China aan Congo geeft - in ruil voor aanzienlijke rechten en concessies in de mijnbouw en energiewinning - kan de overheid in Congo eindelijk werk beginnen maken van de grote infrastructuur-projecten die het dringend nodig heeft. Dat die projecten ook - en misschien vooral - de economische exploitatie van die Chinese concessiehouders ten goede zal komen (bijvoorbeeld door wegenaanleg, vernieuwing havenuitrusting, spoorwegen verbeteren, ...) is misschien niet echt wat Europa, de Wereldbank en IMF voor ogen hadden bij het toekennen van hun steun.

Dat Europa - en dus ook België - vreest dat de gevolgen van dit verhaal wel eens zou kunnen zijn dat een Congolese elite zich verrijkt door de nieuwe economische mogelijkheden, terwijl de bevolking in de kou blijft staan, is niet geheel onlogisch. En voor die problemen zal er toch maar één oplossing zijn: intensief gaan overleggen tussen alle betrokkenen: Congo, Europa en China. En wat het resultaat daarvan zal zijn is zeer onvoorspelbaar.

Ter lezing:

EU-Afrika Top - dirkvandermaelen.be
Voor ons moet deze EU-Afrika Top de gelegenheid zijn om een grondig debat te voeren over een totaal andere benadering van de globalisering. Een verdere vrijmaking van de wereldhandel kan voor ons enkel als alle landen in kwestie beschikken over de economische capaciteit en de nodige infrastructuur om op een competitieve manier handel te kunnen drijven. En hier komen we bij de kern van het probleem. Dit is vandaag voor de meeste Afrikaanse landen absoluut niet het geval. Om Afrika uit het slop te halen mag Europa niet enkel de kaart trekken van de vrijhandel, maar is een geïntegreerde en coherente benadering nodig waarbij handelsbeleid, investeringen, schuldbeleid, landbouwpolitiek, conflictpreventie, mensenrechten en milieudoelstellingen op elkaar worden afgestemd.

Standpunt van sp.a - parlementslid Dirk Van der Maelen naar aanleiding van de EU-Afrika top

De Morgen: Buitenland - Europa waarschuwt voor Chinese invloed in Afrika (253405)
De Europese Unie moet een strategie ontwikkelen om het Chinese optreden in Afrika bij te sturen. Zoniet dreigen Afrikaanse landen het slachtoffer te worden van een nieuwe vorm van neokoloniale uitbuiting. Dat is de teneur van een rapport over de toenemende Chinese invloed op het Afrikaanse continent dat woensdag nagenoeg unaniem werd goedgekeurd in het Europese Parlement.

23 april 2008: Het Europees Parlement dringt aan op een overleg omtrent de Chinese aanwezigheid in Afrika, meer bepaald in verband met het 'onconditioneel' beschikbaar stellen van grote bedragen voor de heropbouw, in ruil voor uitgebreide minerale concessies.

Digitalcongo.net 3.0
Il s’agit de la mise en action de grands travaux sous l’étiquette des « 5 Chantiers ». En même temps de la reprise du pro­gramme d’ajustement avec les institutions de Bretton Woods. Deux démarches qui sont aujourd’hui condi­tionnées par l’Accord de prêt que la République dé­mocratique du Congo a signé avec la Chine. Un accord qui bouscule les relations entre la RDC et ses parte­naires classiques que l’on parle aujourd’hui de plus en plus des pressions sur la Chine pour qu’elle ne mette pas la main à la poche.

28 april 2008: De wederopbouw in Congo èn het lot van zijn president Kabila hangt in grote mate af van het succesvol opstarten en uitvoeren van de "5 Werven voor Congo" (belangrijke infrastructurele ingrepen)