"Tiens. Heb ik die dan verkeerd gelegd?"

Wanneer ik de mat omdraai, zie ik tot mijn grote verbazing een blauwe tandpastavlek op de mat! Mannen zijn onvoorstelbaar. Ze leggen wel een lief briefje dat ze goed geslapen hebben en dat het fijn wakker worden was naast je, maar ze vergeten er bij te zeggen dat ze de mat (die er pas een paar uur lag) al vuil gemaakt hebben.

Bon... Ik heb ze weer gewassen en ze hangt te drogen. Benieuwd hoe lang ze zuiver blijft ;)

Ik heb een plotselinge en redelijk gevaarlijke girlpower opstoot...

Alweer? Ja, zo af en toe krijg ik het in mijn bol.

Maar deze keer hoef ik geen respons, neen, niets. Ik reken er sowieso niet op.

Just walk away.

Het einde van mijn werkdag zat eraan te komen, maar ik had alles behalve zin om dit gesprek te moeten beëindigen. Ik besliste dus maar wat "over te werken" en ging snel voor sluitingstijd mijn avondmaal in de cafetaria gaan halen. Toen ik terug het kantoor binnenkwam was iedereen al naar huis, de enige die ik nog achter zijn scherm aantrof was Jeroen. Even wat over Jeroen: hij is de enige leuke collega die ik momenteel heb, 26 jaar oud en veruit de knapste man die ik ooit al ontmoet heb. Ik had nog nooit de gelegenheid gehad om een echt gesprek met hem te beginnen dus greep ik nu de kans met beide handen. We begonnen eerst een beleefdheidspraatje over het weer, en daarna informeerde ik of hij ook nog even zou overwerken. Zijn antwoord was positief, hij moest ook nog wat verder werken aan een verslag en dacht wel nog enkele uren bezig te zijn. Leuk, ik ging een eenzame avond tegemoet met mijn anonieme internet-vlam en mijn nu al iets minder anonieme werk-vlam, ik hoopte dat de uren traag voorbij zouden gaan!

Terug aan mijn pc aangekomen was fireflame gelukkig nog steeds online, ik vertelde hem dat ik wat moest overwerken dus dat ik wel nog even tijd had om met hem te praten. Hij zou hetzelfde doen dus we konden ons gesprek rustig verderzetten. Naarmate het later op de avond werd begon het gesprek steeds intiemer en seksueler te worden. Ik geef het niet graag toe, maar ik begon best wel opgewonden te worden van deze onbekende man.. Ik was er ondertussen achtergekomen dat hij een vriendin heeft, maar dat hun relatie op seksueel vlak niet echt veel voorstelt, vandaar dat hij zijn toevlucht zocht in chatboxen. Fireflame begon er steeds meer op aan te sturen dat hij me wel eens wou ontmoeten, en dat hij er geen probleem mee zou hebben om zijn vriendin te bedriegen. Ik begon als maar zenuwachtiger te worden, ik had al de hele tijd een stoere bink voor ogen terwijl ik met hem chatte, maar wat als hij een oud verrimpeld mannetje bleek te zijn? Ik besloot dat ik de kans maar moest wagen, ofwel zou ik een hemelse nacht beleven ofwel de schrik van mn leven. Vooral de eerste optie vond ik het risico waard.

We besloten tijdens het weekend af te spreken in Oostende. Terwijl fireflame ging gaan avondeten besloot ik nog even bij Jeroen langs te gaan, ik had tenslotte toch niets te doen want mijn verslag had ik uren geleden al afgemaakt. Toen ik aan zijn werk-eiland aankwam trof ik zijn pc alleen aan, ik wierp een snelle blik op zijn scherm en zag een chatbox openstaan. "Hehe" dacht ik, "ik ben toch niet de enige die op deze manier het werk wat leuker maakt". Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en scrolde even naar beneden om te kijken in welke chatbox Jeroen actief was. Net op dat moment hoorde ik de deur achter me open gaan, met een ruk draaide ik me om en daar stond hij vlak voor mij: Jeroen. "Ik ging net gaan eten, geen zin om mee te gaan?" vroeg hij. "Ik was vergeten mijn pc uit te schakelen" voegde hij er nog aan toe terwijl hij alle kaders op zijn scherm sloot. Ik zei hem dat ik al gegeten had maar dat ik gerust wel mee wou iets gaan drinken, en terwijl mijn hart een sprongetje van geluk maakte (een date met Jeroen!) zag ik op zijn scherm de melding verschijnen: Logging out Fireflame...

Vooral het Ezine en het weblog werden die dag gepresenteerd als een hele effectieve en goedkope manier om in contact te komen met geïntersseerden en potentiële klanten. Ik was meteen enthousiast. "Dat ga ik ook doen", dacht ik meteen. Ook wist ik meteen een vaderdagcadeau: een opvouwbaar toetsenbordje voor bij mijn Nokia 95 8gb, zodat ik - waar ter wereld ook - altijd zou kunnen bloggen. M'n eerste romantische idee daarover is om deze zomer op de camping op Terschelling voor m'n tent lekker te kunnen mailen, bloggen en sms-en met mijn nieuw gekregen gadget:  de Nokia Wireless Keyboard SU-8SW. Ik ben en blijf een ondernemer die ook in zijn vakantie stilzitten het liefst afwisselt met dingen doen en in contact blijven met "kansen" uit de buitenwereld. Mijn sterkste behoeften zijn vrijheid en autonomie. Dit kleinood ondersteunt het vervullen van deze behoeften enorm, kan ik je wél vertellen. Ik ben dus ontzettend gelukkig met het mannencadeau dat ik vanmorgen bij het ontbijt op bed van mijn kinderen Sarah en Pjotr en van mijn vrouw Tanja kreeg. En zoals het een echte man betaamt, ben ik meteen zonder de gebruiksaanwijzing te lezen met het opvouwbare geluk aan de slag gegaan om de geboorte van mijn weblog gestalte te geven. Mijn dag kan echt niet meer stuk. Wie nieuwsgierig is geworden (man of vrouw), ik zou zeggen kijk eens op opvouwbaar toetsenbord.

Examens.. Het is nooit mijn favoriete periode van het jaar geweest, maar we moeten er nu eenmaal twee keer per jaar door. En één keer ervan is uiteraard net nu.
Ik weet niet of het iets hormonaal of psychologisch is, of misschien ligt het aan het seizoen? In ieder geval: net nu spookt het in mijn hoofd vol leuke mannen (welja leuke mannen.. mannen naast wie ik wel eens zou willen wakker worden that is)

Maar laat ik bij het begin beginnen. Enkele maanden geleden ontmoette ik een man; het gebeurde allemaal wat geforceerd, hij moest noodgedwongen bij mij blijven slapen terwijl ik amper zijn naam kende. (laat ik hem voor de gemakkelijkheid nu maar "Tom" noemen)
Maar wat ik wel kende was zijn reputatie.. Ik had me dus op een hevige nacht voorbereid, en ook op de situatie erna. En beide waren ze zoals ik verwacht had: de hevige nacht was super, maar 's ochtends nam hij zelfs niet de moeite om mijn telefoonnummer te vragen.
Stop. Alles ging zoals ik verwacht had.
Tot ik enkele dagen later een mailtje in mijn mailbox vond "Afzender: Tom".

Seks maakt sowieso gevoelens los. Hoewel ik me er zo snel mogelijk probeer over te zetten zit ik toch steeds nog enkele dagen met de man ik kwestie in mijn hoofd.
Deze keer dus ook. En net toen ik dacht dat ik over hem heen was vond ik hem in mn mailbox, hij vroeg zich af hoe het nog met me ging en of ik plannen had voor het weekend.
Iedere normale vrouw ruikt dan toch onraad? Voor zover ik me herinner stond "interesse in je gemoedstoestand" niet in het lijstje van player-eigenschappen, vanwaar dan dit mailtje?
"Je bent weer veel te achterdochtig Ielo" spookte het door mijn hoofd, dus ik besloot hem het voordeel van de twijfel te geven en mailde terug.
Uiteraard niet te enthousiast, hij moest de indruk krijgen dat mijn hart niet tien keer sneller begon te slaan toen ik zijn naam in mn mailbox zag staan.
Maar uiteraard maak ik in mijn enthousiasme een grote fout: ik beantwoord zijn mail reeds een half uur nadat ik hem ontvangen heb. Ai.

Maar mijn angst was voor niets nodig, een week later kreeg ik een mailtje terug; hij had een week in Tsjechië gespendeerd voor het werk en vroeg zich af of ik al plannen had voor volgend weekend. Aangezien ik niet wou laten merken dat ik de hele week om het uur mijn mailbox gecheckt had, nam ik me voor om twee dagen te wachten tot ik terugmailde.
Een dag later was mn mailtje verzonden, ik verdedigde mezelf maar met het feit dat ik zo dan ook sneller een antwoord zou krijgen, en hij vroeg tenslotte of ik al plannen had voor het weekend: dat is toch een verbloemde manier om iemand uit te vragen?

Hier zit ik dan mn column te typen, en telkens ik de melding krijg "you've got one new message" gaat mn hart sneller slaan; maar geen Tom te bespeuren.
Het volgende weekend is intussen al begonnen, en hoewel ik met mijn hoofd in de 19e eeuwse geschiedenis zou moeten zitten dwalen mijn gedachten constant terug naar die ene nacht.
En niet alleen Tom houdt me van het leren af: er zijn nog twee andere schuldigen, maar daarover meer volgende week!

Nu Indiana Jones weer lustig door de bossen slingert en ook Rambo zich bazoeka-gewijs een weg baant door de jungle, begint het bij menig man te kriebelen. Diegenen onder hen die zich nog in de fleur van hun leven bevinden, proberen zo snel mogelijk hun grote voorbeeld bij te benen en storten zich in de extreme sporten. De ouderen onder hen kunnen enkel toezien. Terwijl zij energieloos onderuitgezakken in hun luie zetel, beleven hun grote actiehelden nog allerlei coole en adembenemende avonturen. Troosteloos moeten zij toezien hoe de 60-jarige Harrison Ford alweer op zoek gaat naar een nieuwe schat. En als ook Arnold Schwarzenegger zijn spierballen laat rollen over het grote scherm, dringt hun leeftijd en de beperkingen die hieraan verbonden zijn, pas echt tot hen door. Er zijn echter uitzonderingen. Zelfs zonder stuntman zetten zij prestatie na prestatie neer. Zijn deze actiesequels dan toch realiseerbaar?

Freddy De Kerpel (60) is zo één van de mannen die doet vermoeden van wel. Deze voormalige bokskampioen van Belgische bodem slaagde er tijdens zijn topdagen in om 24 van de 29 gevechten te winnen. In 1975 schopte hij het zelfs tot Belgisch kampioen halfzwaargewichten. Tot op de dag van vandaag is en blijft hij een voorbeeld voor velen die van een carrière in de topsport dromen. Ook op een lager niveau blijven de seniorsporters goed bezig. Allerhande sportverenigingen, clubs en fitnesscentra herbergen oudere leden die tot op de dag van vandaag nog even zwaar aan het trainen zijn als anders. Eén van hen is Paul Praet. Deze 53-jarige bodybuilder begon zijn lange en succesvolle carrière in 1977 als paracommando. Zelfs na al die jaren onderhoudt hij zijn lichamelijke conditie nog steeds door te bodybuilden, valschermen en in de winter te skiën.

 "Als kind was ik al gefascineerd door gespierde atleten en keek ik naar films als ‘Spartacus’, ‘Ben-Hur’, enzovoort. Maar bij de paracommando’s werd mijn interesse voor sport pas echt gewekt. Ik zat er in praktisch elke sportploeg, waarvan vooral de militaire vijfkamp een hoofdinteresse van mij was. Ongeveer een half jaar lang trainden we als profs. Een belangrijk deel van de dag was Power training en dat is stilaan doorgegroeid naar bodybuilding. Mijn eerste wedstrijd kwam er pas in 1989, maar het was de start van een toch wel indrukwekkende carrière." Zowel nationaal als internationaal is Paul al vaak in de prijzen gevallen. De kroon op zijn werk vindt hij persoonlijk de vierde plaats die hij behaalde op het wereldkampioenschap in Spanje in 2001.

Paul Praet praat

"Bodybuilden heeft altijd al een effect gehad op mijn leven. Ik heb er echter altijd voor gezorgd dat het mijn leven nooit beheerst heeft. Al jarenlang train ik dagelijks en mijn schema verandert met mij mee. Naargelang ik ouder word, wordt mijn training niet minder zwaar, maar wordt ze wel aangepast. De filosofie blijft wel altijd hetzelfde. No pain, no gain! Wie wil winnen moet afzien." Onder dit motto zetten ook steeds meer mannen hun trainingen verder. Steeds verder, harder, sneller,... Alles hebben ze over om de top te bereiken. Zelfs hun gezondheid zetten ze hiervoor vaak op het spel. Maar verschillenden onder hen bouwen verder op hun motivatie. "Ik heb ook nooit echt motivatie nodig gehad, het trainen zit me gewoon in het bloed", aldus Paul. "Als je daarnaast ook een winnaar bent, wil je je grenzen steeds verleggen. De leeftijd heeft me ook nooit echt parten gespeeld. Natuurlijk recupereer je niet meer zoals een 20-jarige en je groeit niet meer als toen. Het komt er nu op aan om dat wat je in die jaren hebt opgebouwd, te blijven behouden en dat is niet zo moeilijk..."

 "Jongeren hebben altijd wel idolen of helden zoals Rambo nodig, mensen naar wie ze kunnen opkijken. Maar dit als basis nemen om aan die sporten te doen, vind ik overdreven. Die basis moet je een beetje in je hebben, denk ik. Persoonlijk hecht ik weinig geloof aan die films. Het ligt er te dik op dat het verhaal fictief is, maar de acties kunnen wel echt zijn. Sylvester Stallone (62) is het bewijs dat het kan. Maar er zijn er nog veel meer onbekenden die van nature zo zijn. Langs de andere kant zijn WIJ misschien uitzonderingen, buitenbeentjes..."

Hoewel actiefilms jongeren vaak aanzetten tot het doen van extreme dingen, mannen en sport is altijd al een goed werkende combinatie geweest. Wie niet meer kan sporten, ploft elke koersdag rustig in zijn luie zetel om van daaruit zijn sportheld aan te moedigen. Voor een hele hoop gaat het echter verder dan supporteren. Zo is uit onderzoek gebleken dat ongeveer twee derde van de Belgische 55-plussers minstens eenmaal per week aan sport doet. Hiermee doen zij het bijna even goed als de gemiddelde Belg, waarvan 65 procent dit doet.

 Speciale sporten

De jeugd van tegenwoordig wordt nog steeds hevig op de korrel genomen. Vooral door degenen die enkel nog met heimwee kunnen terugdenken aan de tijd dat zij hun eerste stappen op hun levensweg nog moesten zetten. Zuchtend van ergernis (of is het jaloezie?), houden zij hun adem in telkens ze geconfronteerd worden met de waaghalzerij van de jongere generaties. Maar hun sportieve leven hoeft op hun 50e niet te stoppen. Natuurlijk is het belangrijk te weten dat je lichaam verandert. Bij het ouder worden horen de nodige kwaaltjes en dus is het belangrijk dat je te allen tijde onthoudt dat je conditie als vijftiger of zestiger in grote mate afhangt van je risicofactoren. Zo vormen hart- en vaatziekten een grote bedreiging en kan je best zo vaak mogelijk je hartslag omhoog brengen. Dit doe je door middel van aerobe trainingen en te allen tijden onder begeleiding om onnodige risico’s te vermijden. Ook krachttraining wordt aangeraden, omdat dit essentieel is voor een goede gezondheid. Hiermee behoud je namelijk je spieren en versterkt het je botten. Krachttraining zorgt er tevens ook voor dat je je cholesterol onder controle kan houden. Voor iedere sportarts is een uitgebreide screening vooraleer je begint te sporten een must. Het eerste wat je daarbij te weten moet komen, is of je wel gezond genoeg bent voor zo’n zware inspanning. Zeker vanaf een bepaalde leeftijdsgrens. Bij mannen ligt die grens ongeveer op hun veertigste, bij vrouwen ligt die iets hoger, namelijk rond hun vijftigste levensjaar.

Voordelen voor doorzetters

Nu het leven steeds actiever wordt en ook blijft lang na je pensioen, is het belangrijk om bewegelijk en gezond te blijven. Vooral mensen met hartklachten, diabetes, osteoporose, hoge bloeddruk en artritis ondervinden hier veel voordeel van. Zelfs als je van deze kwalen geen hinder ondervindt, blijven flexibiliteits- en stabiliteitstrainingen belangrijk. Wie actief blijft, ondervindt namelijk hetzelfde effect als medicatie.... porten houdt je leven ook spannend en zorgt ervoor dat je ja langer goed voelt in je vel. Fysieke inspanningen vermenigvuldigen je kansen op een lang, zelfstandig en kwalitatief leven. Zo ondervond Paul Praet tot hiertoe nog geen enkele hinder. Noch met het dieet, noch met trainen. Hij ziet zelfs voordelen in zijn oudere leeftijd, want hij kent hij zijn lichaam al beter dan beginnelingen en kan zijn kwaliteiten perfect inschatten. Stoppen is voor hem ook nog lang geen optie: "Ik heb alles bereikt wat ik wou bereiken en ben me ook zeer goed bewust van mijn grenzen. Hoewel de competities ooit zullen moeten verdwijnen, zal ik toch dagelijks blijven trainen en andere uitdagingen aangaan."

Kaderstukken:

Sporters en steroïden, een ongezonde combinatie

Steeds sneller, sterker en beter. We verwachten meer en meer van onze topsporters. Gewone prestaties zijn niet meer genoeg, ze moeten het veel beter doen om hun plek in de spotlight te verdienen. Sinds het klassieke trainen tot je erbij neervalt niet altijd meer de gewenste vruchten afwerpt, moeten ze het maar ergens anders gaan zoeken. In de verboden middelen bijvoorbeeld. Anaboliden, steroïden, EPO, groeihormonen,... De lijst met prestatiebevorderende middelen is hallucinant lang. Net als de boetes die erop staan als je betrapt wordt.

Menig topsporter die betrapt werd kan zijn carrière en goede naam volledig vergeten. En zelfs voor degenen die er in slagen niet betrapt te worden, zijn de gezondheidsrisico’s overtuigend genoeg om nooit te beginnen. Net als je uithoudingsvermogen en spiermassa, nemen de verplichte doktersbezoeken en noodzakelijke operaties ook hevig toe. Van anabole steroïden alleen al, zijn er meerdere serieuze nevenwerkingen. Gaande van simpele borstontwikkeling (door een toename van oestrogeen) over levertumoren, striemen op je huid tot een te hoge bloeddruk en een vergrote kans op hartaandoeningen, de lijst is eindeloos. Deze geneesmiddelen helpen je dus vooral eerste te worden in de race naar het graf.

Lopen op leeftijd

Op 20 april 2008 was het weer zover. Tijdens de Antwerpse Ten miles trokken maar liefst 23.000 deelnemers door de drie grootste tunnels van Antwerpen (de Kennedy-, Bolivar- en Waaslandtunnel), met slechts één doel: de finish, alwaar er 25.000 medailles op hen wachtte.

De oudste deelnemer dit jaar, is nog niet bekend gemaakt. Die van vorig jaar, werd echter tijdelijk een beroemdheid. Op 22 april 2007 nam de 70-jarige Maria Van Oost voor de laatste keer deel. Sinds haar 45e verjaardag en de sluiting van haar winkel, begon deze kampioene uit Merksem te lopen. Maar liefst zevenmaal werd ze Belgisch kampioen in de cross voor 50-plussers. Haar conditie hield ze ten top door aan nog verscheidene andere en kleinere marathons deel te nemen. Om nog een laatste keer optimaal te kunnen genieten van het publiek, liep Maria veel trager dan gewoonlijk. Iets wat ze vanaf nu wel meer zal dan doen. Ze loopt namelijk enkel nog voor recreatieve doeleinden. Nu sport ze dus nog enkel om haar conditie ten top te houden, terwijl haar professionele carrière al lang naar zijn einde is gelopen.

Druk op het werk, dat zal het zijn. En vanavond kan hij niets sturen. Zijn vrouw is thuis en redelijk achterdochtig. Morgen is hij op zakenreis, dus zal het pas vrijdag worden.

En ik heb geen geduld meer. Allemaal op!

Ik wil zijn woorden in mijn oren, zijn lippen tegen de mijne, zijn handen op mijn rug, mijn benen, mijn billen.

Ik wil hem. Nu. Hier.

Kijk, de mafia!

Look, the mafia!

Ik ben gecharmeerd. Na een maand volledige stilte, voelt zijn telefoontje als zalf op de wonde. Tegelijk toom ik mezelf in: verwachtingen zijn fout, het zou me niet mogen raken.

De rest van de avond zindert het. Het grote gezelschap dwingt ons tot neutraliteit, tot het negeren van blikken en het vooral thuishouden van onze handen.

Wanneer hij me naar huis brengt, praten we oppervlakkig. Hoe kan ik zeggen dat hij me kwetste met zijn zwijgen, zijn negeren, het plots stoppen van smsjes, mails ... ?

Toch probeer ik het. Hij sputtert tegen, zegt hoe fijn hij het vond dat ik hem plaagde via mijn gsm, hij verklaart dat alles zo liep door de drukte van het werk en vooral door het paranoïde gedrag van zijn vrouw die hem voortdurend controleert.

Ik zeg hem dat hij zich niet moet verantwoorden, maar dat ik moeite heb met mijn eigen gevoelens. Hij zwijgt (weeral) en kijkt me aan. Ik voel me ratelen, ik voel hoe ik de gulp van gekwetstheid loslaat.

Hij zegt dat ik me niet ongerust moet maken over vorige keer. Dat zijn beeld over mij niet veranderde.

We omhelzen elkaar en dan kust hij me. Twee keer ...

En dat is alles. De volgende dagen voel ik vlinders in mijn buik. En toom ik mezelf weer in ...

Mannen! Wat belet hen om er voor te gaan?

Willen ze mij op dergelijke manier meer zin doen krijgen in hen? By playing hard to get? Wel, dat pakt niet bij mij, integendeel. Mijn reactie is zeer nuchter en zakelijk: "Ga dan bij die en die, haja." Wat daarbij heel jammer is (voor hen althans), is dat ik hierdoor haast een aversie krijg van iemand waarin ik initieel nog enig potentieel zag.

Of jaag ik hen schrik aan? Ben ik too much too handle, misschien? Ik zeg het altijd wel eerlijk en rechtuit, ja. Maar als ik iemand graag nog terug wil zien, zal ik die bewust geen tweederangsgevoel geven. Wil ik iemand liever niet meer in mijn buurt, dan zeg ik dat ook. Alles wat daartussen ligt staat voor mij gelijk aan "met iemands voeten spelen".

Ik stel een volgende date ook maar één keer voor. Als zij daarop willen reageren met een hautaine flair van "goh, wonen er nog andere knappe grieten in jouw straat?" (ha ha ha), dan hoeft het al helemaal niet meer voor mij.

Dear god! Waar zijn de gentlemen van vroeger? Waar zijn de moeitedoeners? De serieuzeriken? De mannen die nog enig respect tonen voor een vrouw die ze nota bene nog helemaal niet kennen? Wat lóópt er nog rond op deze f*cking planeet dat op íets trekt?

de verklaring van langeac

noot: Het begrip biotisch zou strikt logisch een andere betekenis kunnen worden toegekend. Ik heb in dit verband voor deze invulling gekozen.

Ojcówat? Ojców, een klein plaatsje in Polen. Ja, wij mensen uit Friesland komen nog wel eens ergens. En wat moet je in hemelsnaam in Ojców? Naar een tehuis, van de Gebroeders Albertijnen. In dit tehuis zijn zo'n 80 mannen opgenomen. Maarrr deze mannen hebben of een verstandelijke beperking of een verslavingsprobleem/ psychiatrische aandoening.
Nu zijn er een aantal mensen die het huis ondersteunen. Want Gebroeders Albertijen hebben het met het tehuis niet al te ruim. En het laatste weekend was het weer zover. Op naar Polen!

Live verslag van Margrit; 

Vrijdag vier uur in de ochtend. De auto’s staan gereed en de laatste spullen worden ingeladen. Met zijn zessen gaan we op weg naar Ojców. Naar het tehuis waar het dit weekend, speciaal de zaterdag, zo om draait. De heenreis verliep vlot. Op de A4 bij Ruda Śląska stond een vriend van ons ons op te wachten om ons het laatste stukje te escorteren. Deze vriend heeft zeer veel voor dit project gedaan. Dit weekend is hij twee nachten bij ons om ons wegwijs te maken in Polen en om te helpen wanneer wij het tehuis gaan bezoeken.

De zaterdag zijn we rustig begonnen. Het was heerlijk weer en hebben buiten ontbijt gehad. Ontbijt waar later nog een groot stuk Pools gebak aan werd toegevoegd! Om 13.00 hebben wij de afspraak staan bij het tehuis. Toen wij daar aankwamen, werden wij zeer vriendelijk en enthousiast begroet door zuster Justyna en Broeder Alex. We zijn meteen begonnen met het uitladen van de bus. Hierbij werden wij goed geholpen door een aantal bewoners. Stapels handdoeken en dekens verdwenen naar een grote ruimte waar een zuster al zuchtend zocht naar een nog vrije plek voor de spullen. Het was er zoveel!

Na het uitladen van de bus was het tijd voor een kop koffie. Broeder Alex nam ons mee naar de ruimte waar de broeders verblijven. Heerlijk Pools gebak stond voor ons klaar. Gretha heeft veel kunnen vragen over de broeders, hoe zij leven, of zij ook meehelpen in de zorg voor de bewoners. Ook hebben wij een klein oogje kunnen werpen op de organisatie en op de financiële mogelijkheden en vooral de beperkingen. Op de vraag of Marike en Wilco in de zomer welkom zijn, werd er enthousiast op geknikt; dat zit wel goed! Op een gegeven moment kwam Broeder Alex met een presentje voor Marike. Dit is een boekje met twee ikonen. Als bedankje voor wat er voor hen gedaan is. Een bijzondere gift. Dit heeft een diepe indruk ook achter gelaten.

Even later liet Broeder Alex en Justyna de gastenkamers zien waar logés als Wilco en Marike in de zomer zullen verblijven. Zeer mooie kamers! De kamers zijn groot, netjes en mét een eigen douche. Dit gedeelte is tevens helemaal afgesloten voor de bewoners. Waar de bewoners verblijven, daar zijn wij ook even geweest. Het is een heel groot gebouw met allemaal kleine kamertjes die erg summier zijn ingericht. Het bed is vaak een slaapbank. Bijna géén beddengoed op de bedden en de matrassen zijn filterdun. Er is een heel kleine ruimte waar de fysiotherapeut kan werken of waar "gefietst" kan worden. Het is niet helemaal duidelijk óf er een fysiotherapeut is. In de therapiezaal, waar de bewoners veel bij elkaar zitten staat een grote televisie, een aantal stoelen en tafels. Ook ligt er een matras op de grond. Waarschijnlijk bedoelt als een soort snoezelruimte. Tussentijds hebben wij ook nog even in de chapel gekeken. Deze chapel is voor zowel de broeders als voor de bewoners. In zomer 2007 zijn hier al enkele foto’s van genomen. Na ongeveer twee uurtjes was het alweer tijd om te gaan.

Afspraken voor aankomende zomer zijn gemaakt en alles is voor beide kanten duidelijk… en erg spannend!! Na het bezoek aan het tehuis zijn wij nog een aantal uurtjes in Kraków geweest. Het bezoek aan het tehuis heeft een diepe indruk achtergelaten. Drie van ons zijn naar Wawel en de Joodse wijk geweest en de drie anderen hebben een beetje rondgelopen en een biertje gepakt om de dag nog eens even door te nemen.

De zondagochtend zijn wij naar de kerkdienst in Świętochłowice geweest. Ook érg leuk, vooral om weer een heleboel vrienden te weerzien! Na de kerkdienst uiteen naar vrienden. Gretha heeft een oude familievriend opgezocht. Ype en Rein zijn naar Auschwitz geweest voor een indrukwekkende middag. Agnetha en Margrit zijn wezen bowlen met een paar vrienden en Marike is samen met een gezin naar Jasna Górna geweest. Al met al; de maandagochtend moesten wij toch écht weer naar huis, terug naar Nederland. De dagen vlogen voorbij. Zeer druk en intensief maar zo geweldig. Een top weekend!

Meer weten? Klik dan hier kúdt!

Maar afin, blijft natuurlijk een serieus probleem. Dat serieuze aandacht verdient. Bijvoorbeeld door te refereren aan onderzoeken als je er iets over zegt. Maar in het interview dat Römkens aan Trouw gaf zie ik geen enkele referentie waar ze beweert dat 80 procent van de daders mannen zijn. Mannen zijn veel vaker slachtoffer dan zij beweert.
Maar mannen hebben volgens haar pas een probleem als ze schreeuwend van ellende voor blijf van mijn lijfhuizen staan, die ze ten eerste nooit kunnen vinden en waar ze ten tweede nooit in komen.

Wel donderdagavond een film op netwerk waarin wel over huiselijk geweld tegen mannen wordt geproken en waar aan de orde komt dat per jaar 20 mannen overlijden aan de gevolgen hiervan. Overigens ook zonder referentie, moet ik toegeven. Onder deze post wil ik ruim voorzien in die leemte.

Vrouw krijgt volgens Römkens de meeste klappen
dossier huiselijk geweld op papa.nl.nu
mannenmishandeling in Netwerk

We hebben sandalen en mosaics gemaakt, samen een fruitsla en groentespiesen voorbereid, liedjes en foto's gemaakt en gebarentaal en de taal van de natuur geleerd - en dat allemaal in de 'vrije' tijd! We hebben natuurlijk ook veel over de brief aan de Romeinen geleerd - over hoe we de Geest nodig hebben in ons leven om te DOEN. Gelukkig is dit allemaal mogelijk in Jezus.

Als je de liedjes wil horen, ga naar de website om ze te leren. Hier en hier kan je sommige van de foto's zien van het weekend. En nu naar de volgende keer!

"Mannen liegen als ze heel graag iets willen wat hun vrouw of vriendin niet leuk vindt". Dát kwam eruit. Maar is dat dan altijd zo? Nee, ik dacht het niet. Ik heb ookal gelogen om andere redenen. Dingen waar ik mij achteraf beter bij voelde maar zeker ook dingen waar dat niet zo was.

"Zie je mij nog graag?"
- "Tuurlijk liefje..."

Dit is een pijnlijke. Je weet dat je liegt, dat het niets oplost en toch doe je het zo. Ik zie uberhaupt niet meer graag en ik weet ook niet meer hoe eraan te werken. Misschien ben ik zelfs te lui. Daar komt het dan ongeveer op neer.
Wordt het gezegd met een zucht, maar toch een opgewektere stem als de voorgaande willen we gewoon dat je het niet zo vaak vraagt of dat je gewoon enorm goed bent in het 100 meter zagen. Je bent nu al Olympisch kampioene.

"Ga je met je vrienden weg vanavond?"
- "Ja, we gaan gewoon gezellig iets drinken in het café, niet speciaal. Ik rij dus ik drink alvast zeker geen alcohol."

Fantastisch is deze wel. Tuurlijk gaan we niet naar dat rustig, gezellig café. Stel je voor zeg, drie of vier mannen die naar een gezellig, rustig café gaan. Je zou voor minder denken dat we graag de chocoside of life zien.
Dus zo zit het dan al niet. Wat dan wel? Wel, we gaan gewoon op stap in een discotheek, een fuif, of een goor café waar jij zeker niet zou denken dat ik zou zitten. Jeetje zeg.
En dat ik zelf rij is geen referentie voor het niet drinken van alcoholische dranken. Waarschijnlijk kom ik bezopen thuis en lieg ik er morgen weer over tegen jou.
Leugentjes om bestwil. Zo noemen we het. Je moet niet helemaal alles van elkaar te weten, zeker? Hoe dan ook, het wordt vaak gedaan.

Als je vriendin of vrouw bemerkt dat je je iets té veel goed in de plooi wil leggen, gebeurt zeker en vast het volgende:

Ze kijkt eerst wat raar en onopvallend ongerust denkt ze. Maar we zien het wel.

"Waar ga je naartoe vanavond?"
- "Gewoon... Iets drinken met de collega's van het werk."
"Ah.."

Daar weet je al dat ze het niet leuk vindt.

- "Maak je maar geen zorgen. Het is gewoon even de mannen ondereen."
"En je maakt je zo helemaal klaar?"
- "Ja, waarom niet? Het presenteert en het is een deftige zaak."
"En die geur wat je op hebt, die heb je in jaren niet gebruikt, toen we elkaar leerden kennen deed je die vaak op."
- "Zucht. Ja schat, maar nu moet ik écht door! Ik ben al te laat!"
"Ok dan..."

En zo laat je haar de hele avond werkelijk moederziel alleen. Niet alleen omdat je er niet bent, maar dit is een gezonde jaloezie langs haar kant die de kop opsteekt. Je bent haar die avond even helemaal kwijt hoor. Ze is zichzelf ook kwijt.
Dus.. Wij kunnen lekker uitgaan tot 's ochtends!

En zo zijn er nog tal van voorbeelden, maar elke mens met gezond verstand kan dat wel vervolledigen.
Vrouwen. Ze zijn zo mooi meneer. Maar waarom passen ze dan niet beter bij ons? Soms is het werkelijk teveel... Achja, je houdt van vernieuwing.

En vernieuwing is met dit weer niet zo erg moeilijk. De Zon. Warm. Zonnebril. Polo of t-shirt. Tafel. Stoelen. Drank.
Daar heb je het, het ideale scenario. Een terras! Op een terras kan iedereen die wilt, flirten met elkaar. Zeker in deze temperaturen. Daarstraks was het dan ook zo.
Je zit op terras en geniet van je eeuwig heerlijke gouden drankje. God zij met ons. Bier kan smaken, dat is zo.

Je kijkt eerst verkennend rond met je zonnebril op en als je een mogelijk interessant vrouwelijk iemand hebt gezien, dan probeer je haar aandacht te trekken.

Tussendoor wil ik toch even zeggen dat dit vaak onbewust gebeurt, tot op een bepaald punt...

Als je haar aandacht hebt, stopt het meestal na een paar keer lachen naar elkaar en/of wat zwoele blikken uitwisselen.
Als je er verder op ingaat en zij ook, dan durft ze zich misschien wel wat meer van haar verrassende kant te laten zien. Bij een rokje of kleedje zal ze gegarandeerd:

Ofwel met de bandjes prullen;
subtiel over haar schoot wrijven zodat je haar mooie benen kan bewonderen (nog meer!);
een beetje met haar benen bewegen.

Er zijn er vast nog, maar dit zijn er enkele die ik vaak tegenkom, ze wilt je aandacht immers niet kwijt en het kan alle kanten op.
En dan ga je plots naar huis...
Dan heb je het wel gehad bij haar, ga daar maar van op aan. Mooi, je ego is weer gestreeld en je kan het mooie weekend in. Veel zon, hoge temperaturen en een heerlijk gestreeld ego en een 'chill' stemming.

Geniet ervan. Het is misschien de enige week dit jaar. We leven nog steeds in België!

Vloggende Bijf.

Wie dacht dat er de laatste maanden amper getikt werd door mijn vingers heeft mis :-). We zijn aan de slag met een groot maar erg leuk project 'Men's World'. De bedoeling is enigzins de tekortkoming van 'mannenzaken' of mannensite's volledig in te willigen. Een professionele aanpak met een echte redactie uiteraard. Goede en interessante artikels vragen veel meer dan vlug want knip en plakwerk. Er is ook behoefte voor mannen om zich te positioneren. Voor vrouwen bestaan deze sites al even, waarom dan niet voor mannen ? Of laten we misschien voorzichtig zeggen, vernieuwde en ruimdenkende mannen.

Mensworld heeft als doel de ultieme Nederlandstalige referentie voor mannen te worden. Met een mix van nieuws, informatie en entertainment bieden wij een plek aan de actieve man op zoek naar een eigen online community. Veel meer dus dan een blog met wat foto's van babes.

Een eerste evaluatie na enkele maanden leverde ons al verrassende relevante zoektermen op in onze thema site. Alvast een indicatie dat de behoeften niet gering zijn. De officiële lancering wordt verwacht dit najaar.

Taboes

Eén van onze sub doelstellingen is het bespreekbaar maken van taboes onder mannen. Wie dacht er er geen waren komt bedrogen uit !

Men's World is onderverdeeld in 4 sterke thema's:

www.mensworld.be/grow/

www.mensworld.be/power/

www.mensworld.be/relax/

www.mensworld.be/brainfood/

Als laatste de rubriek media

www.mensworld.be/media/

Binnenkort gaan enkele fotoshoots door, het gezicht van Men's World zal worden bepaald. Er komen ook nog interviews. Wie iets interessants te melden heeft of ziet zitten om vrijblijvend mee te werken verzoek ik contact met ons op te nemen. Ideeën, bemerkingen ? Laat maar horen !

Hartsvriendin is geen nieuwetijdsvrouw met hennahaar en fluwelen jurken. Integendeel, ze is een kruising tussen Juliette Binoche en Nigella en houdt van eten, drinken, feesten. Ze rookt zelfs af en toe. Wat ik haar verbied, want we moeten wel samen oud worden: ik kan namelijk niet zonder haar. Als ik een man of lesbo was geweest had ik haar al lang op m'n knietjes ten huwelijk gevraagd. Maar ben geen man of lesbo - wat wel jammer is want mannen.... echt wennen doet het niet.

"Schudden," zegt ze "en je vraag stellen. En er dan drie uit halen." Ik schud, pak drie kaarten uit de stapel. Verrassend raak. Stiekem gluur ik naar de andere kaarten, misschien dat alles wel multi interpretabel is maar dat is niet zo. "En ook blijven schrijven," zegt vriendin. "Je lezers wachten op je. Je schrijft te weinig en het sprankelt niet." "Maar ik ben zoekende en hoe belangrijk is het nou allemaal?" "Belangrijk!" concludeert vriendin en kijkt me strak aan met haar chocolade ogen. Mijn rust en balans dalen weer lekker in. Het glas is weer vol.

Är hon sur och tvär och avvisande måste hon få lite glädje i tillvaron, då behövs inte ens en invit det är ju ren barmhärtighet.

Ser hon glad trevlig och hyfsat snygg så hörs strax kommentaren, "hon ser kåt ut".

Sorgligt sorgligt, mannen är allt som oftast kvar på schimpansnivå och nej jag friskriver inte mig själv men jag har åtminstone sjukdomsinsikt.

För att få en till syn på saken, läs här...  "En gång hora, alltid hora!"

Hij maakt me wat stout... gulzig, gretig, tomeloos.
Ongebreideld fantaseer ik over ons beiden.
Hoe hij achter me komt staan en zijn armen om me heen slaat. Hoe zijn adem stilletjes mijn hals verwarmt.
Zodanig zacht dat mijn hoofd genietend achterover valt, tot op zijn schouder. Waarbij zjin stoppels mijn oor en mijn wang schuren.
Hij bijt voorzichtig in mijn nek. Zijn neus streelt mijn kaak. Zijn handen liefkozen mijn armen, mijn buik. Ik laat mijn handen over de zijne glijden. We strelen, we koesteren. Ik stuur hem naar plekjes die hunkeren naar de zachtheid van zijn aanraking.
Zijn geur dringt mijn neus binnen. Ik ruik zijn opwinding. Ik voel ze ook, onderaan mijn rug.

Hij drukt me tegen zijn harde bovenlijf. Voorzichtig beweeg ik mijn heupen. Zijn lippen krullen tot een glimlach tegen mijn wang. Hij likt mijn oorlelletje, plagend, kwellend.
Ik kreun, heel ingehouden. AL lijkt dat voor hem het perfecte teken om me iets hoger én iets lager te strelen. Zijn hand tussen mijn benen trekt me naar achter. Zijn erectie laat zich duidelijk voelen.
Zijn andere hand kneedt mijn borsten, aait ze, plaagt ze.
Ik kan niet stilstaan. Kronkelend tegen zijn lijf. Terwijl mijn handen op zijn dijen steunen.

"Ik wil je", fluistert hij.

Ik beantwoord de aandrang van zijn woorden door me om te draaien. Onze lijven verstrengelen zich, onze lippen proeven en smaken elkaar.
Hij kust me, ruw en hevig. Hij opent zijn mond en likt mijn lippen.
Plots lijken we te versmelten. Ik voel bijna niet meer waar ik eindig, zo dicht druk ik me tegen hem aan.
Onze ademhaling versnelt. Zijn hijgen is mooi, zijn korte kreetjes bijna schattig, maar vooral opwindend. Hij is geen man die in stilte vrijt. Ik hoor wat ik met hem doe en geniet ervan. Met volle teugen.

De ene na de andere uitvinding zorgt ervoor dat vrouwelijke vormen beter tot hun recht komen. Denk maar aan Wonderbra, die recent ook met een speciaal broekje voor een voluptueuze derrière op de markt kwamen. Maar hoe zit dat voor de mannen? Blijkbaar lijden zij ook wel eens aan een minderwaardigheidscomplex. En dan kunnen de strategisch gevuld broekjes van BottomsUp wel helpen. Al ben ik toch niet overtuigd van de gestroomlijnde billenbroek. Een man met de kont van Jennifer Lopez... Wat hebben we daar nu aan?