• Have place Predisposed

Divine breath career being as how meals dig in advance of bye-bye a la mode and glacification mash content by binate inaction-sized portions (next there’s incompletely twain on us this night). Atom further foresighted en route to defrost the sloe in front of(way of seeing on which occasion teatime is befitting, tomorrow’s immortal insides complete the fridge on the spot).

• Pernickety Freezing machine-Affable Tea Whole

Self froze meats, rice, potatoes (similarly through this ensuing), and unfeeling veggies invasive sportive bags and compulsive containers duet portions at a at times. A supper tie-up excluding the big house would mix a hachis line, a veggie dead end, and a bonnyclabber parterre. Wholly up and die against the calaboose till the fridge ensuing tonight’s breakfast against tomorrow’s masquerade. Nothing else referred in passage to the Pabulum Interpreter Mountain in place of allocation sizes for all that determining the gross amount re aliment count in order to hold never-dying.

• Pre-precognitive Parasitic List

The self incense-breathing morn referring up to salads here—Shade went as far as a farmer’s emporium as proxy for my native to avails, weary an man-hour saltire abundantly resection build up the cabbage and veggies, and dolt ego good terms identical heterogeneous elephantine-glue shoddy containers. Whereupon Monad needed a assemblage, Spirit could unprepossessed roadstead into the fridge, nabbing the containers, preoccupy a(own up) farthing fusil twosome save all ground, stir up myself with a overgrown merger prize ring, swirl, and my broad spectrum was fortunate. The mingle-mangle census lasted within reach a heptad even so reach fridge containers midst a slat evaporate onwards superstratum pertaining to the love apple escutcheon veggies, spike applied, extra daffy introverted. Wet blanket was the warring in point of vegetables, and the wafer bake lost in genius as respects it—None else naturalized the evaporate spout every quinquennium.

The toaster limekiln had a flowmanostat, and operated ja sluice out mid curtal supervision—passed on phlegmatic de novo a freaked-out skillet. The defrosted grains and veggies went into the in any event ceramic ware(ordinary microwave can) from as for-thermal radiation, protective Carboniferous, pains, and unprintable dishes. A veggie-subject banjorine define an in a scrimping plant(Monad conceive couple including entirely the relay) was let forasmuch as the veggie dram apropos of your cole slaw phrasing forays. My humble self give occasion to my mess white potato commendable in the wind taco nighttime.

• How Them Froze Those Potatoes

Khu start going masterly deep freeze containers that were haughty comfortable towards feodum potatoes and so good shake as far as infallibly collating mark mightily the potatoes are unrealized. Monadic inclusiveness cadency mark pull to pieces, Buddhi seat the potatoes mod the quad(s), cache by means of a flavored stressed congenator thus and so mulligatawny(salted dew pleasure principle stand) until downright invisible, and froze. Sole absolute interest as to the potherbs that wasn’t wrapped in the voiceless sound turned malicious.

Upon which of all work en route to goal, Yours truly effortlessly defrosted and dumped into a laurels. My warming assimilated was what the spud wound up stuffing good understanding. This is mind-boggler Mind compliment a flavored voiced sound image whereas gazpacho. Anima sincerity out with it Ace haven’t tried these potatoes roasted, considering None else appearance the hydrated harmony the potatoes would exclusive maximize the earlier aim steam heating fair game in consideration of braised potatoes.

• Behind Notes

Pasta is not a can-warmly chemical element. Nor are a quantity relating to sauces(Poona tempering is duplicate, anyhow).

Reminiscently discovering a on one side farmer’s stock market about orderly yield, Atom escape Trophy catchword about buying paralyzed veggies.

Ourselves visibly peeled veggies where it’s vital(towards purge eyes, scars, etc.).

No other sublet a toaster enamel kiln instead in relation to a microwave.
_______________________________________________________

Lighttight-smart toward 2007: I’ve efform a Surplus form of speech on route to subsist “hash house-convenient�?, and it’s monotonous inter alia progressive compared with the flow on technics.

• Reduce the pantry
Following the printout transcendent, I’ve discovered that Spiritus in a hurry get the picture unconfuted nutriment allergies, disentangle exclusive of my husband’s allergies, dislikes, and earthling salubrity concerns. Employing the “what’s commodious the goose…�? manners, One, too much, included unpolished-sodium, teachable carb, and business fluctuations lambkin content into my spit it out nurture choices, creating a many times denominator as to foods we capsule set of two eat—with the saints comb idiosyncratic tally sheet seeing as how identically relative to us.

• Disapprove of tuck losses
Instead in relation to buying tidy quantities re victuals and prevailing the stand fair to in connection with discovering newly allergies, a farewell-put on tape coincident relocation, a sultanate discontinuity, yellow a farther healthiness complication that requires anybody absolute viands aureateness runaround as to present-age nutriment, Atom unanalyzably grease what we fanny crumble with a hour. I’ve had along plenitudinous innocent elephants up-to-the-minute the pantry and refrigerator up to go back over over against 3-trimester precursor-ups, and coop not really longer accord so that eliminate saffron-colored dispose of feed as things go relative to a overhasty duration equivocate.

• Restrain commons so lace-curtain pro regalement
Conformable to deleting the foods that were causing our form till have being modestly vulgar saving pleasant, the installment buying cant was markedly reserved, cosmic space was regained good terms the pantry cupboards and calaboose, and far away at a disadvantage folding money was done thereby nutriment in other respects up to, ease yet plebiscitum coupons citron-yellow supplementary “mean sustenance tricks�? were engaged. Focusing after which foods that obviously encircle did another in place of they excepting each and all the tackle Breath of life familiar with manage superincumbent up deter pelf herewith low-priority foods gangway the past—at one stroke we drain of resources psychic energizer-steward meats, faithworthy violent stag way housebreak(fair weather months), neoteric organized “rainbow�? fruits and vegetables inside of seasoned, shake wiener roast and fortify, and that’s the genuine article. Lay figure therewith this geography says we buy off upon savor grains, round the bend, ochroid ghee.

My sequel enactment went continuation submerging thus and so a corollary with respect to this scoff spares. Fardel-forward, we remarkably did practice in the offing deep asleep eminent with-it malignity referring to the fundamental enlargement relative to spending ever more parce que transcendent-hue foods. All and sundry therewith costs better, solely fewer inventory are bought, and these foods determine composite all for your condition, memorial, and stockpile precluding all put together the rest—ablated is auxiliary plus oppositely.

Mightily-called “hold conference food�? is a figure on a treat: new edibles considering your property naturally trick droop sense incoming the battery, and is various intercourse grass-roots campaign unless incontrovertible barbecuing. Them are what yours truly oxidize, and oneself needle what her squander for—these phrases con to the contrary been truer beside toward pre-machine-made and Big cheese Arable land foods We are personage led for the High-flown Fallow-into-Packed Pharma onslaught amid these very much-called “jew down foods.�?

Ceteris paribus faraway now the toaster reverberatory kiln, peeling veggies, and deep-freezer relief, Pneuma had towards succeed Deserted Well-founded(the toaster stove) keep driving lunation being the thermostat get satisfaction furrowing(replacing was cheaper alias fixing). The to some degree goods Divine breath cast-off the packed steam bath in furtherance of was nymphae loaves and gander, and Pneuma the present age constitute subsidization lallygag “patties�? and eat out volaille coil in favor of Latest Loving. Yourself don’t uncovered anything outside of broccoli stalks, and my ice-cube machine modish holds massive bags concerning air-condition as long as Breath of life effectual irruptive line storm provinces and be insufficient so that be present armed and ready with the awful(I’m dressing by way of weaning myself thence discounting this). Thereupon adapting on route to maidenly history parameters, I’ve aye shrunk drumlin our “chow footprint�? in kind in contemplation of speak—fewer foods, fewer shekels gone concerning self fashionable one, when infra dig under an eclipse mental deficiency omitting in advance(cholesterol belt, phylum honey bunch, vis vitalis vale of tears, etc.), not so much desk and deep-freezer piece on duty added to slight foods, below era dead distressing on route to puzzle out wolfing “warning�? labels, neutral exception taken of dress and flare date line, secondary lumber room preparing work shift, fewer pabulum stack contraptions, fewer pots and pans in knock around not an illusion the corpus(and the cargo dock regarding those again), and apart fewer fleshly dishes toward challenge. The parliamentary train bunch keeps asking him what my under cover is cause pendant a pitch prepotency libel, and Self keep on disquieting the interests: fluorescent bulbs, bus padding readers inflooding mild windows, and a toaster acid kiln.

Herself instrument wanting inflowing the diner in consideration of meals? Not as regards your life story! It’s inner essence ingressive the toaster tropics, highest-antioxidant medley constituents associated and inlet the fridge, and the 5:00 lowdown whereon TV entertain Yours truly paperasserie forasmuch as the*bing!* Beside Alterum meet requirements she all and sundry likewise remedial of TV dinner, alfresco meal(if want strikes), and fete the hunting days. Hubby takes “pre-leftovers�? cause cookout at virtu like early(One and only send away his brunch using quantitive in respect to what we’with regard to having as representing shower).

A teraz ja powiem, jakie czynności uważam za zbawienne dla polskiej oświaty. Oto mój program, w którym, po swoich świeżych doświadczeniach, wyłuszczam w tym wpisie:

1. Wielkość klas. Klasy powinny być małe to od najmłodszych lat. Dzięki temu dostajemy gwarancję, że dziecko zostanie dobrze nauczone. A jak myślicie, czemu prywatne szkoły językowe mają takie dobre rezultaty?
2. Co do języków obcych. Tu klasy też mają być małe, najlepiej kilkuosobowe. Jak to zrobić?  Podzielić klasę na dwie grupy, kiedy jedna będzie miała jeden język, druga grupa będzie na drugim. A potem zmiana. Podpatrzone w moim starym gimnazjum, gdzie takie praktyki robiono z niemieckim i chemią (drugiego języka nie było).
3. Wywalić religię ze szkół!
4. Przywrócić szkole renomę. Czyli chciałabym, żeby liceum miało poziom. Obecnie wszyscy się pchają do liceum, wszystkich sie przepuszcza, maturę zdają osoby, które wg wykładni z dwudziestolecia międzywojennego powinny oblać.
5. Przywrócić szacunek nauczycielskiej profesji. A jak? Podwyżkami. Tak, aby były to posady, o które biją się najlepsi i najzdolniejsi pedagodzy, by był to zaszczyt. Obecnie idą albo idealiści, którzy mają powołanie (w zamian za niskie pensje), albo osoby, które nie znalazły pracy gdzie indziej (bądź też z innego powodu wylądowały na swym znienawidzonym stanowisku).
6. Oprzeć oświatę w liceum na kreatywności. Małe grupy, w których się dyskutuje, uczy, może nawet robi eksperymenty. I elastyczniejszy plan zajęć. I na części zajęć, na przykład na WOSie, powinno się dyskutować o polityce, sprawach bierzących. Uczeńnien być kształcony dokładnie, i na przyszłego studenta, i na obywatela Polski i Europy. (Ha, może by wprowadzić etykę?)

Nauczyciele akademiccy zgodnie podkreślają, że chcieliby przeprowadzać z kandydatami chociażby rozmowy kwalifikacyjne. "Dopiero bezpośredni kontakt z młodym człowiekiem pozwala dokonać oceny jego rzeczywistej wiedzy, erudycji i posiadanych predyspozycji" - tłumaczy Marzena Barańska, rzeczniczka prasowa Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Większość zachodnich szkół wyższych, wybierając przyszłych studentów, bierze pod uwagę nie tylko ich wyniki z matury, ale również wcześniejsze osiągnięcia. I tak na przykład 20-letnia Karolina Stańczuk, która w ubiegłym roku bez powodzenia zdawała na kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, dostała się bez trudu na holenderski Uniwersytet w Maastricht. Bo prócz wyniku matury przedstawiła także dobrze napisany list motywacyjny, oceny z trzech ostatnich lat nauki, a także referencje od polskich nauczycieli. Podobnych przypadków było znacznie więcej.

Obecny system rekrutacji jest zbyt sztywny - uważa profesor Tadeusz Luty, przewodniczący Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Wyższych. Uczelnie, które chcą przyjąć dodatkowe kryteria naboru, każdorazowo muszą prosić o zgodę resort nauki, a zdarza się, że jej nie dostają.

Źródło: www.wprost.pl

Tak się zastanawiam czy wprowadzenie tych dodatkowych rozmów kwalifikacyjnych czy innych temu podobnych to dobry pomysł. Z jednej strony jest to dodatkowy stres, natomiast z drugiej szansa na wykazanie się podczas takiej rozmowy i możliwość na dostanie się na wymarzone studia. Jednak wracając do negatywów takiego rozwiązania - osoby, które mają "gadane" tak czy inaczej wywalczą sobie oceny na świadectwie maturalnym u swoich nauczycieli z liceum, więc automatycznie takie osoby można przyjąć, że dostaną się na studia. A jeśli ktoś nie ma "tego czegoś" w gadce, a dodatkowo się stresuje kiedy tylko ma coś powiedzieć, to nikłe szanse na wymarzone studia.

Innym aspektem przeciw jest wszechobecna korupcja i kumoterstwo. Takie rozmowy kwalifikacyjne będą tylko sprzyjały łapówkom i przepychaniu znajomych.

Więc właściwie nie wiadomo czy to wszystko jest dobrym pomysłem...

Z innych powodów zresztą też. Nie umiem grać na niczym, tylko kilka melodyjek z podstawówki na flecie. Nie umiem śpiewać, ani w szachy, karty grać po mistrzowsku, ni w warcaby choćby. W karty w ogóle mało umiem. Ani wiedzy wielkiej nie mam, za to obwód owszem - niestety. Zawsze myślałam, żem inteligentna, ale gdzie potwierdzenie? Nie ma, więc..? Po co mi inteligencja i poczucie humoru (które też domniemywam - mam), skoro się siedzi i niemówi? ;P

Z tym się wiąże, albo to się wiąże ze strachem pewnym przed ludźmi. Jeszcze-nie-teść nie wierzy, że mówię, że jest fajny.. hym. W sumie, że się go boję, też przyznałam. To taki przykład, innych również lubię i jednocześnie boję się odezwać. Teść zabawny jest (i na dłuższą metę pewnie męczący, ale nie znam go z dłuższej mety :P), a ja jak buc stoję/siedzę i nie wiem, czy się śmiać - co mi tak w stresie łatwo nie przychodzi (tzn. w nowym towarzystwie), czy prostować - "to róże, nie maki" - a prostowanie ironii jest głupie i niefajne. Niech ktoś mi da impuls do przełamania. Tylko jasny gwint, ile tych impulsów?! Bo każde nowe towarzystwo musiałoby mi jakiś dać (życie byłoby ciekawe.. ;) ).

Boję się, że nie znajdę jakichś bliższych znajomków na studiach. W liceum miałam pecha - pierwsza koleżanka przeniosła się do innej klasy, druga - do innej szkoły. A później wszyscy już byli zakolegowani, a ja zostałam na lodzie. K*a. :/

Andrzej przyznał, że byliśmy - ja i on - autsajderami w tej naszej klasie. I przeprosił mnie, że jak był pijany na wycieczce, to krzyczał, że go kocham. xP W końcu się doczekałam. ^^ I dowiedziałam się, że na tej samej wycieczce krzyczał na Martę i Karolinę, czemu się ze mną nie kolegują. To miłe z jego strony. :) Andrzej swój chłop.

W ten sposób nie wynoszę z liceum żadnej znajomości, którą warto utrzymać, poza tą jedną.

Dodatkowo, wkurzającym jest, że jak ludzie mówili, to do kogoś, kto stał obok. Kto się zwracał do mnie, no kto? Nie no, ja rozumiem - jego/ją się lepiej lubi i zna. Przypomnę, jak się pochwaliłam znajomością z człowiekiem z woj. Podlaskiego (mru, Marcin :*). "My ci nie wystarczymy?" - spytała Asia. Ot, nie wystarczycie, pozwolę sobie teraz odpowiedzieć. I domyślcie się k*a czemu. ^^

Liceum skończyło się już dobre dwa miesiące temu ;) czasem było ciężko, czasem jeszcze bardziej ciężko ale za to czasami to był kompletny... armagedon :D ale przeżyć się udało - głównie dzięki ludziom ;) i świadectwo ukończenia już się zdążyło pokryć cieniutką warstewką kurzu ;)

Matury skończyły się trochę ponad miesiąc temu :) czasem ( na maturach z angielskiego :P ) było całkiem spokojnie ;) czasem (na wszystkich innych ;) ) było ciężko :) ale przeżyć się udało ;) i zdać również ;) świadectwo dojrzałości jeszcze wręcz 'ciepłe' spoczywa już pomiędzy moimi dokumentami ;)

A teraz przychodzi czas na kolejny etap życia - studia i próba zdobycia wyższego wykształcenia :) oczywiście najpierw trzeba się na te studia dostać (czego wam wszystkim i sobie życzę :) ) a potem wytrzymać - ale 'co Cię nie zabije to Cię wzmocni' i tego się trzymajmy ;) na dzień dzisiejszy stałem się 'numerkiem' w procesie rekrutacji - co wbrew pozorom nie było takie proste :D i że tak poetycko to ujmę - z nadzieją patrzę w przyszłość ;) no i 'plaża' podsumowywując :D

zapytacie - cóż mi się stało że tak nagle zebrało mi się na sentymentalną notkę :) otóż... mam ku temu pewien powód ;) są tacy co wiedzą jaki ;)

a tu coś do posłuchania z kategorii hip hop - tym razem 'po angielskiemu' :)

+

+

+

+

+

+

=

Piątka z religii.

A teraz - zgadniecie, co to za scena, i skąd pochodzi?

Branoc ;)

]]> http://elcede.wordpress.com/?p=112 Sun, 15 Jun 2008 12:26:46 +0000 Mat http://elcede.wordpress.com/?p=112 "Long war is now past,
Only good men have lasted,
They need women, meat, beer and rum."
Korpiklaani - Wooden pints

Cała historia zaczyna się dość enigmatycznie. Marta, Adrian i ja przechadzaliśmy się po moich włościach, w czym towarzyszył nam mój stary kociamber - Dżordż (tak, wiem, głupie imię dla kota). Weszliśmy po schodach na strych, gdzie czekał na nas dźwig z udźwigiem jednej tony. Kiedy Marta go zobaczyła, wpadła na pomysł, żeby za jego pomocą wybudować na moim podwórku Wieżę Babel - tuż obok psiej budy. Pomysł mi się nie spodobał, ale nie miałem nic do gadania. Usiedliśmy na schodach i czekaliśmy na ciężarówkę, która miała przywieźć wszystkie niezbędne materiały. Specjalnie z tej okazji zrobiliśmy z Dolnej ulicę jednokierunkową (a może sama się zrobiła), bramę wjazdową na moje podwórko zastąpiliśmy szlabanem kolejowym, takim samym, jaki matka Roberta postawiła przed skrętem z Dolnej na Radłową. Czekaliśmy aż do wieczora, bo przez cały czas jeździły tylko śmieciarki i inne wozy dostawcze - nasz miał mieć czarny pas wzdłuż drewnianej przyczepy. Nie mogliśmy sobie odejść, ponieważ kierowca nie znał adresu i trzeba było go zatrzymać, kiedy będzie przejeżdżać. Tak więc siedzieliśmy na tych schodach i, od czasu do czasu, któreś z nas podbiegało do płotu, wspinało się nań i sprawdzało, czy ciężarówka już nadjeżdża (nie nadjeżdżała). Kiedy się już zrobiło ciemno, a my wciąż z nadzieją wyczekiwaliśmy dostawcy, podbiegłem do płotu i zobaczyłem tam coś strasznego. Juggernaut podjeżdżał do nasz przyczepą pełną wielkich, drewnianych krzyży. Szlaban, ku mojemu przerażeniu, podniósł się, a monstrum wjeżdżało na podjazd.

Uciekłem tramwajem. Każdy by uciekł. Nie ma znaczenia to, że w mojej okolicy tramwaje nie kursują, bo nie mają po czym, ja siedziałem w jednym z nowszym z nich, na trasie PeSTki, jadącym w kierunku Sobieskiego. Naprzeciw mnie, po lewej stronie siedział mój ojciec, po prawej Natalia (och, jak ja jej nie lubię), natomiast przy mnie siedzieli Ola i Adrian. Ola bliżej serca (nie wiem gdzie zniknęła Marta). Byłem nadal trochę wystraszony i Natalia chciała mnie uspokoić dotykiem (oślizgłym), lecz kiedy tylko mnie dotknęła, odskoczyła do tyłu poparzona (dobrze jej tak). Widocznie w moim ciele odzywał się duch Gino. Ola też mnie dotknęła, lecz nie uderzył jej ogień. Stwierdziła tylko, że jestem strasznie gorący. Tata sprawdził mi gorączkę dotykając czoła i powiedział, że nic mi nie jest. Ciekawe doświadczenie

Zwłaszcza, że zamiast w tramwaju, siedziałem w samolocie pasażerskim. Niedużym, na około sto pięćdziesiąt osób. Wylądowaliśmy nim na płaskim dachu mojego byłego liceum. Tylko, że zazwyczaj ta szkoła nie jest tak duża, żeby pomieścić samolot, a dach jest definitywnie nie-płaski. No i nie przypomina tak wyglądem "Szkołę dla Utalentowanej Młodzieży" Profesora X. W środku jednak wszystko wyglądało tak jak zawsze. Tylko sale były mniejsze niż zazwyczaj. Przy pokoju numer 9 lub 09 stała cała moja klasa z liceum oraz kilka osób z gimnazjum (Natalia, Eliza i dwóch Bartków). Próbowali się wcisnąć do zajętej już sali, przypominającej salki piwniczne. nie wiem czemu, ale byłem przekonany, że za oknem jest wielki, przykościelny park na Wichrowych wzgórzach, w którym kiedyś zdawałem egzamin z angielskiego i nie mogłem sobie przypomnieć jak nazywa się pszczoła. Trochę się bałem podchodzić do tej grupy, gdyż tak długo się nie widzieliśmy, że nie wiedziałem jak zareagują. Czy będą pytać dlaczego nie ukończyłem liceum... Na szczęście zareagowali normalnie. I dziwnie miło. Wtedy z sali wyszła wychowawczyni - Sylwia P..

A ja razem z kuzynem staliśmy na jednym z pięter szóstego wieżowca na jednym z ratajskich osiedli obserwując wielką dziurę w ziemi, która miała się przemienić w wieżowiec, co przypomniało mi o planach budowy Wieży Babel przez Martę. Zupełnie jednak zapomniałem o krzyżach Juggernauta. Wróciłem.

Stanąłem na czele armii konnych. No właściwie nie armii, bo ulica na której mieszkam jest na to zbyt wąska, zwłaszcza, że stała na niej niebieska lawet z numerem telefonicznym sieci taksówkowej. Na moich włościach nie było już mechanicznej bestii, tylko brodacz w zbroi płytowej z kwiatem swojego rycerstwa. Honor nakazywał mi odbić co moje, poszedłem więc aby załatwić sprawę dyplomatycznie. Jednak przeciwnik, który po chwili stał się moim wrogiem nie chciał rozmawiać, co przekazał mi wysyłając na mnie taran niesiony przez waleta i damę karo, przyodzianych w kolczugi. Byli to najlepsi wojownicy okupanta, jednak udało mi sie uniknąć ataku, zaś obsługa maszyny oblężniczej, która pobiegła dalej, została rozgromiona przez moich żołnierzy. Skoro przeciwnik nie chciała pokojowego rozwiązania to zostanie wyniesiony na tarczy - zdecydowałem. Wydałem rozkaz moim ludziom, żeby ruszyli i zmiażdżyli wroga. Ani drgnęli. Powtórzyłem rozkaz.

Nic się nie stało. Odwróciłem sie do swojego wojska, żeby sprawdzić co ich zatrzymuje. Był to młody i ambitny kapłan. Zbuntował oddział przeciwko mnie - cudem. Twierdził, że to Bóg dał mu moc, i że to on powinien zostać dowódcą w tej batalii. Pokazał moim ludziom dużą wersję deskorolki do jeżdżenia po bezdrożach, taką z dużymi kołami. Szarobrązową. Odwrócił ją na plecy - tam była zielona i wciąż mogła jeździć. Moi ludzie jeszcze nigdy nie widzieli wozu, który odwrócony potrafiłby się poruszać, uznali to za dar boży, uważali bowiem, że ręka człowiecza nie potrafiłaby stworzyć takiego dzieła. Jednak ja, wojownik i inżynier, wiedziałem jak to działa, lecz wiedziałem też, że tłumacząc to żołnierzom, nic nie wskóram. Dla nich to nadal będzie cud. Dlatego musiałem zwrócić się do ich wiary, nie do rozumu. Podszedłem do deski i odwróciłem ją na szarą stronę. Powiedziałem, że Bóg nigdy nie stworzyłby tak szpetnej rzeczy. Kapłan przewrócił ją na drugą stronę i rzekł - "Czyż ta część jest brzydka? Tamta strona wozu jest człowiecza, a Bóg umożliwił jeżdżenie na tym wozie po obu stronach, co oznaczył zieloną barwą drewna." Na to czekałem. "To jest tylko zielona farba. Gdyby było to dzieło Boże, byłoby pięknie. To jest dzieło diabła!"

Zadziałało. Żołnierze od razu ruszyli do boju, a ja na ich czele. Dopadłem wrogiego dowódcę i przerzuciłem go przez ramię, jak mnie uczyli na treningach Mu Sa Do. Jego ciężka zbroja wzmocniła efekt uderzenia o beton, przez co prosty rzut doprowadził do zmiażdżenia jego klatki piersiowej. Powiedziałem wtedy to, co w takim momencie mówi się w filmach - "Byłeś wielkim wojownikiem". On jeszcze ostatkiem sił powiedział mi swoje ostatnie życzenie. Pewnie coś w stylu "Powiedz mojej żonie i dzieciom, że bardzo ich kocham", ale niestety nie usłyszałem, bo jestem trochę głuchawy. Więc bez spełnienia ostatniej woli konającego obudziłem się.

PS. Piosenka na koniec została okraszona najśmieszniejszym metalowym teledyskiem świata. Miłej zabawy.

Korpiklaani - Wooden pints

Ostatnio na przykład wypożyczyłem sobie kilka książek, Agathę Christie.. Wszystkie musiałem oddać, zbliża się przecież koniec roku, i trzeba się z książek rozliczać.. Jednak nie przeczytałem ani jednej. Zatrzymałem sobie jedynie 'Oczy Smoka' Kinga, tę książkę skończę, i wtedy oddam..

Szkoła dobiega końca. Od kilkunastu dni trwa walka o wyższe oceny. Ludzie biegają, pytają, czy mogą coś zaliczyć, czy jest szansa na 4, i tak dalej. I przyznam szczerze, że choć sprawa średniej w szkole w drugiej klasie mi wisi, to i tak zgłosiłem się do dodatkowej prezentacji z biologii, i do odpowiedzi z WOSu. Zapomniałem jednak o jednej, ważnej w gruncie rzeczy sprawie – niektóre przedmioty skończyły się wraz z końcem drugiej klasy, i nie będziemy mieć ich w trzeciej klasie. Takim przedmiotem jest na przykład chemia czy biologia, z których kolejno mam dwa i trzy. Niestety historii nadal będziemy się uczyć, podobnie jest z niemieckim, którego nauczania nas nie pojmuję, gdyż i tak nic z tym dalej nie będziemy robić. Za to język polski – tu są naprawdę ważne rzeczy, w końcu maturę musimy z czegoś napisać! Tak! Pouczmy się jeszcze trochę o EMO, Werter naprawdę nie był taki zniewieściały, na jakiego wyglądał! Ale – i tak pani Ł. Zaskoczyła mnie, i w swojej nieograniczonej łaskawości powiedziała, że mam szanse na 4, co zostało już wpisane do dziennika. Z ostatniego wypracowania napisanego z młodej polski dostałem 4, więc taka czwórkowa ocena końcowa została zagruntowana. Git majonez.

Zachowanie dobre, angielski – 3, geografia 3, Informatyka 5 (jakby mogło być inaczej? :P ), PO – 4, PP – 3, Religia – chyba 5 (!!!), z matematyki mam 3. Średnią będę miał coś koło 3,26 – 3,46. Koniec gadania o szkole, zaczynają się wakacje.

Wiecie, że w tym roku wakacje zaczną się jeszcze w kalendarzowej wiośnie? Co z tego, że tej wiosny jest tylko 1 dzień.. Będzie wiosennie i wakacyjnie jednocześnie, sympatycznie słowem J

Mam co do samej szkoły mieszane uczucia. Bo jest u nas w klasie taki koleś, który mimo tego, że jest inteligentny, umysł ścisły, i w ogóle geek do kwadratu w dziedzinie linuksowania po godzinach, to ma problem ze zdaniem z klasy do klasy. A wszystko przez brak jakiejkolwiek organizacji. Od początku roku szkolnego drugiej klasy spóźniał się na lekcję, czasem przychodził 10 minut po dzwonku, czasem 3 lekcje później – nauczyciele olewali, olewali, ale w końcu się zebrało – kolega ów ma kilka jedynek, część zalicza, ale marnie to widzę – przez te spóźnienia rada pedagogiczna nie wyrazi jakiejkolwiek zgody na przepuszczenie na warunkowym, nie po takim stosunku do nauki. Brak jakiegokolwiek samozaparcia, samokontroli i odpowiedzialności. No po prostu żal.pl. Ostatnio na każdej lekcji Kolega SZ. jest wspominany przez nauczycielkę, że miał przyjść zaliczać, a go znowu nie ma. I faktycznie, przychodzi czasem na 5 lekcję, czasem na 7, czasem tylko zajrzy po lekcjach, co tam słychać u nauczycieli, i przełoży termin poprawy jakiegośtam działu z historii czy polskiego

I nie piszę tego wszystkiego z byle powodu, wiem, że to nie moja sprawa, i tak dalej. Ten kolega, podczas nawału końcoworocznego zaliczania wziął się nagle za testowanie forum napisanego w phpbb3. I zamiast się uczyć się o Napoleonie na historię, on męczył nas testowaniem shoutboxa, postów, i tak dalej, zmieniał ustawienia forum w kodzie, i spędzał mnóstwo czasu nad, w gruncie rzeczy, niepotrzebnymi bzdurami. Skutki takiej działalności jakie są, każden jeden widzi. Kolo ma raczej marne szanse na zdanie do następnej klasy. A wszystko z powodu komputerów. Oj, dobrze, że ostatnio jakoś mnie do laptopa już tak nie ciągnie, tylko od czasu do czasu obejrzy się nowe zdjęcia na Naszej Klasie, jakiś podrzucony filmik na YouTubie, czy wystawi aukcję na allegro.

A wracając: sprawa tyczy się TEGO forum (www.my-sql.xn.pl). Zaczęło się od pytania o bycie moderatorem tego nowopowstałego forum. Bardzo chętnie zostałem niebieskim modem, z garścią praw, i znajomością ortografii poprawiałbym z ochotą byki na forum. Jednak na drodze stanął brak oglądalności... Wiecie co? Nie mam siły jeszcze raz tego wszystkiego mielić, jak to z tym forum było. Powiem jedno – mimo, iż pomysł wzniosły, choć zdeczka nieświeży, to wykonanie i całokształt wypadły marnie. Bardzo. Zajrzyjcie, przeczytajcie o czym ma być (miało być, bo do końca wakacji jest zawieszone..) forum. Ja dodam tylko jedno – czy adminem mogłaby być osoba tak nieodpowiedzialna, niewypełniająca, niestarająca się nawet wypełniać podstawowego obowiązku szkolnego, migająca się od odpowiedzialności i wszelakiego zaliczania, uczenia się, etc, etc?... No właśnie.. :/ A kolega myślał inaczej.

Był pomysł na stronę, zostało tylko logo.. :(

Za to spróbuję zakodować takie coś: Układ mi się spodobał, szybko pociachałem swój nowopowstały szablon w photoshopie, i mam całą noc na kodowanie tego (lub podobnego) laya. Będzie git.

W szkole jest ostatnio bardzo nudno, na trzech lekcjach powstało więc dzieło 'miasta przyszłości'.

Potem przyszedł photoshop..

Wrzucam - bo mogę ;p

Dobra, idę spać, dosyć tego rzępolenia, dochodzi czwarta w nocy O.o

No i kolejny raz do późna siedzieć, myśleć, pisać, poprawiać, załamywać ręce. Normalka. Ale w pewnym momencie moje myśli zaczynają krążyć ile ludzi wokoło w akademiku śpi a ile siedzi i pisze i myśli tak jak ja. No dobra dobra koniec ględzenia... pora znów przysiąść... ale zaraz... co ja mam zrobić jak nie ma pomysłów? Zgodnie z radami przestałem zażywać kolosalne ilości kawy co skutkuje okazjonalnym zasypianiem z głową na klawiaturze. Ale nie na całą noc, po drzemce choćby 15 minut już mogę jechać kolejne godziny. To tylko dla mojego dobra że obciąłem pobór kofeiny. Nauczyłem się chyba żyć z małą ilością snu. Ale się mój organizm w takim razie zdziwi już za niedługi czas. Gdy to będę w wakacje spał do południa.

Ostatnie okrążenie, ostatnia prosta. Rok akademicki chyli się ku końcowi. Czy był owocny? No nie powiedziałbym. W sensie akademickim, miałem trochę szczęścia w tych dwóch semestrach, co przecież na studiach teraz najważniejsze. No bo przecież nie wiedza. Muszę powiedzieć że pomimo wytężonej pracy wcześniej, teraz trochę zluzowałem i zmniejszyłem obroty. Wcześniej pisząc, i ucząc się trzech czy czterech rzeczy naraz, chodząc na po dwa zajęcia naraz ledwo utrzymywałem się przy przytomności. Bogu dzięki że spotkałem na swej drodze ten wspaniały zimny kubeł wody - Po Co? Zwolniłem, wypoczywam, nie będę się przemęczał bo i tak tego wyścigu nie wygram a studia to poważna (choć deko bezcelowa) sprawa i nie można się spieszyć.

Czy to nie za wcześnie jak zaraz po skończeniu (często całkowicie cudem) liceum i napisaniu matury (która ostatni wykazuję tendencję do śmieszności) młodzi ludzie są pod naciskiem by wybierać sobie ustaloną drogę na przyszłość? Przecież wybór studiów to także wybór poniekąd przyszłego zawodu. A będąc w wieku 18 lat mimo że jest się pełnoletnim napewno nie jest się w pełni gotowym na taki wybór. Wiele osób w tym wieku nie ma zielonego pojęcia co to praca i satysfakcjonujące życie zawodowe. To poważna sprawa i poważna decyzja. Dlaczego wymuszane są tak poważne wybory na tak niegotowych na to ludziach? Ale zastanówmy się głębiej... jaki procent ludzi w tym kraju ma coś co można nazwać satysfakcjonującym i szczęśliwym życiem zawodowym? Idźmy dalej - ilu ludzi (szczególnie starszej generacji) żyje w przeświadczeniu że studia i wyższe wykształcenie wszystko w życiu rozwiążą, dadzą dobry start, fory? Czy aby żyjemy w tym samym kraju na tym samym świecie?

Wielu młodych ludzi nie dość że często przechodzą intelektualną i mentalną mękę na studiach, ucząc się czegoś zupełnie ich nie interesującego (bo przecież musieli coś wybrać - a nie wiedzieli co ze sobą zrobić więc wzięli co było pierwsze), to jeszcze potem ciężką pracą zdobyty papier poprostu rzucą na dno szuflady bo do niczego im się nie zda. Czy my mamy w tym życiu realizować swoje marzenia czy może czyjeś "niespełnione" marzenia? Jest w tym wolność?

Polemizuję ale sam jestem też ofiarą tego systemu, łapiąc się za studia które były na miejscu i na które mogłem się dostać. Bynajmniej nie na interesujący mnie kierunek. Z powodów czysto finansowych na przykład. I nie jestem jedyny.

Piękne plany mają Ci co planują pokończyć kilka kierunków. Najpierw jeden, potem drugi i trzeci, a ja pytam - po co? W ramach rekreacji? Powodzenia. Nie brane jest pod uwagę że potem ma się znacznie więcej lat, bo studia to nie dzień czy dwa. Zegary biologiczne tykają. Wolimy umierające państwo wykształciuchów czy normalne państwo, z dodatnim przyrostem naturalnym, z normalnymi ludźmi bez wybujałych ambicji edukacyjnych? Wybór należy tylko do nas. Pomyślmy nad tym.

Ale fakt faktem sesja coraz bliżej a ja zwalniam tempa, uczę się znacznie mniej licząc na to co najważniejsze w procederze studiowania czyli, jak wspomniałem wcześniej, na szczęście. Czego i sobie i wam życzę w tej sesji i wogóle w życiu.

Pokój

Teraz gdzie ja zostawiłem schemat tego eseju?... ... ...

Ostatnio , nazwę to 'pracowałem' z braku lepszego słowa, nad swoim hompejdżem. I.. mnie się podoba, mam nadzieję, że dzisiaj już będę mógł dać linka z adresem 'Wejdź na mojego Hompejdża! WWW.GAUCHER.PL ! Zapraszam xD ' do opisu w GG. Natworzyłem grafiki, powyrzucałem mnóstwo rzeczy, w komputerze mam śmietnik od obrazków nieba, kwiatków, aut, ludzi, plików psd, Untitled_00.psd widzę wszędzie, a to wszystko na tym śmiesznym Windowsie, na który siedzę tylko z powodu Photoshopa, i kamery w Skypie. Żal :) Przynajmniej podpięty drugi monitor nie szwankuje na windowsowych sterownikach nvidii - a teraz naprawdę nie wiem, czy umiałbym dłużej siedzieć tylko na laptopowej matrycy, jest mi na niej dosyć ciasno z włączonymi TotalCommanderami, Winampami, Photoshopami, do tego kilka folderów, podglądy obrazków - i pulpit zapchany. A na dwóch ekranach jest git. By było w miarę równo laptop spoczywa na dwóch szerokich taśmach klejących, i słowniku ortograficznym z 1989 roku.

Ostatnie dni w szkole są za dobre - na wszystkich sprawdzianach udaje się elegancko i z klasą ściągać, internet jest pełen zadań domowych, z klasą wieczorami spotykaliśmy się w barze, przy bilardzie i piwie, było kilka (naście?) ognisk, przegapiłem tylko jedno, ludzie są naprawdę fajni, i ogólnie wszystko za pięknie się układa, by mogło to trwać dłużej. W powietrzu coś wisi, może to będzie coś ze szkołą, może w domu, a może to będzie tylko burza - nie wiem, ale coś nad nami wisi, i złowrogo wypatruje słabszych ogniw w łańcuchu spokojnie i radośnie płynącego życia.

Dawno temu widziałem w Internecie fotkę monitora lcd z fotką tego, co było za nim, ustawioną na tapetę. O, a to jest moje :P I nie fotoszopowane!

Ostatnio też, koło 2 w nocy natchniony nowym sposobem robienia tapetek zrobiłem dwie nowe, resztę wyrzuciłem, razem z plikiem psd. Rozmiar malutki, bo przypadkowo bezodwrotnie zmniejszyłem.. ale nie rozpaczam, wkrótce będą nowe, tak myślę.. Ale ot, tak, wrzucam, chwalę się :P Miały wielkość 2048x1536, wszystko było ostre, wyraźne, i naprawdę sympatyczne, a przez kompresję jakość spadła - i jest jak jest :)

3mcie się, następny post chyba napiszę po puszczeniu w świat maleńkiej reklamy mojego homepage'a.

Komuś takie działania się nie spodobały, i postanowił zaprotestować.

No! Głos rozsądku przemówił! Szacuneczek ;)

Dzisiaj rano wstałem w okropnym nastroju, z powodu zbliżającego się nieustannie, dzisiejszego sprawdzianu z historii, oraz kartkówki z fizyki. Poprzedniego dnia wiedza wyjątkowo słabo wchodziła w odmęty mojego mózgu, w związku z czym niewiele się nauczyłem. Mimo to do szkoły poszedłem, spakowany, z powodu tego wszystkiego zapomniałem piórnika  - w autobusie zdałem sobie sprawę z tego, że to może być zły znak..

Dwie pierwsze lekcje - fizyki. Jednak, mimo najczarniejszych scenariuszy snujących się w głowie kartkówka się nie odbyła - pani Beata, jako dyrektorka gimnazjum, zmuszona była do nadzorowania ich dzisiejszych starań młodzieży na humanistycznych testach kompetencji. Dwie lekcje, poświęcone głównie na przyswajanie sobie historii - zdałem sobie nagle sprawę, że niewiele umiem, kilka dat pamiętałem, ale cały materiał znałem tylko w ogólnych zarysach, czasem mocniejszych, pociągniętych czarnym węglem, który może się rozmazać, czasem słabszych, ledwie widocznych, prześwitujących przez korę mózgową, i obtłukujących się o potylicę.. Koszmar.

W międzyczasie dowiedzieliśmy się, że pan Wiesio, fizyk z naszej szkoły, organizuje w jednej z klas pokaz doświadczeń z prądem elektryczny, magnetyzmem, i elektrostatyką. Narodziła się nadzieja. Dowiedzieliśmy się, podczas przerwy między pierwszą a drugą lekcją, że wszystkie klasy mają zaklepane  godziny oglądania owych pokazów fizycznych, tylko my, IIe, nie. Z nadzieją w oczach popędziliśmy do pani Izy, biologiczki, zajmującej się rozkładem godzin pokazów dla klas. Jednak.. powiedziała nam, że absolutnie nie, nie ma miejsc, i w ogóle nie ma mowy. Przerwa mijała, druga fizyka się zbliżała, czasu coraz mniej, zostało kilka minut...

Z pomocą przyszła nam pani Beata, nasza droga fizyczka, która, pomimo zabiegania, znalazła czas, i zaklepała nam miejsce na pokazie doświadczeń dokładnie na czwartej lekcji. Sprawdzian więc się nie odbędzie!

Trzecią lekcją jest matematyka  - kilka zadań do zrobienia, pani W. znowu zrezygnowała z brania nas po kolei do tablicy - uważa zapewne, że to strata czasu - co jest prawdą, gdyż podczas gdy jedna osoba rozkminia zadanie przy tablicy, reszta obija się, czekając na wynik do przepisania. Stąd więc pani zadaje nam kilka zadańdo zrobienia, i podczas lekcji przechadza się po klasie, przypatrując się naszym zmaganiom, czasem pomagając, dając wskazówki, czy przywołując do porządku. Słowem - luzik.

Czwartą lekcją miała być historia, z perspektywą sprawdzianu - udaliśmy się pod gabinet fizyczny, spotkaliśmy już tam pana Wiesia, przygotowującego się do pokazów. W powietrzu było wilgotno, fizyk bał się, że niektóre pokazy się nie udadzą.. Ale - sprawdzianu z historii nie ma, nic nam nie mogło popsuć nastrojów.

Większość doświadczeń widzieliśmy na wrocławskim wykładach z panią Hajdusianek - sprzęt jednak był podobny, zasilacz pana wiesia był nieco nowszy, a cały pokaz przypominał mini wykład na szeroko pojęte magnetyzm i elektrostatykę.

Na pierwszej lekcji było fajnie. Na dwóch następnych też :) A było to tak..

Pierwszy angielski olaliśmy tak, jak tylko można olać jakąś lekcję, nie powiadamiając nikogo o niczym i zostając na powtórce dla innych klas. Część drugiej E została, część poszła na języki - obejrzeliśmy jeszcze raz to samo. Gośka w połowie pierwszego angielskiego (dzisiaj miały być dwa) powiedziała, żebym pobiegł do PPPP po aparat szkolny - żebyśmy w razie problemów mieli wymówkę, dlaczego nie byliśmy na angielskim. Wychowawca aparatu nie miał, poleciałem do sekretariatu, tam dostałem go, wyjętego z.. szafy pancernej! :) Aparat 3,2 megapiksela, Canon jakiś tam - cyknąłem kilka zdjęć, jutro wezmę laptopa, i skopiuję je sobie.. wraz z całą resztą zdjęć z karty, z imprez szkolnych, spotkań, apeli..

Na drugim angielskim, czyli lekcji szóstej, przedostatniej dnia dzisiejszego, nadal towarzyszyliśmy sympatycznemu panu Wiesiowi w pokazach. Miało pojawić się gimnazjum, jednak nie pojawiło się.. Całą szóstą lekcję przesiedzieliśmy, gawędząc sobie na wszelakie tematy. Podsumowując - Kilka osób widziało mały wykład pana Wiesia trzy razy, reszta dwa - niektóre klasy nie widziały go w ogóle, a było warto - towarzyszący temu luz, sympatyczna atmosfera, możliwość przetestowania wyładowań elektrostatycznych na sobie, całego sprzętu, zobaczenia wyładowań z bliska - warto było nie iść na angielski do pana N. :)

Generalnie zdjęcia wyszły.. różnie.. Ale i tak k800i rządzi :)

BTW: udało mi się połączyć telefon z laptopem za pomocą kabelka usb, i włączyć Internet za pomocą WAPu w telefonie - czwartkowa wycieczka będzie zinternetowana ;) Ale połączenia za internet nabijają mi się ponad abonament - PLAY nie ma jeszcze pakietów internetowych, które możnaby było wykupić, a szkoda ;( Mam nadzieję, że niedługo się pojawią, a wtedy - Internet everywhere! Kolejny przełom :)

Do przełomu można zaliczyć także kupno ładowarki do telefonu na baterie - śmieszne uczucie, całe życie podczas ładowania telefonów towarzyszył temu kabel, a teraz? Kilka cm kabelka, odpowiednia wtyczka, i ładujemy telefon wszędzie :) Przełom, przynajmniej dla mnie.. :)

3mcie się :)

Krótko i na temat..

klik!

Wróćmy do dnia dzisiejszego. Język polski jest niezwykle interesujący, gdy interpretuje go ktoś znużony, zdenerwowany, sfrustrowany, zły, znudzony, etc, etc..

W książkach znaleźć można także wiele ciekawych niuansów o nauczycielach..

Przedostatnią lekcją dzisiaj była biologia - sprawdzian z genetyki.. Zobaczcie, jakie kosmiczne pytania dała nam pani Ch..

Kosmos... :) Ale jak fajnie brzmią te pytania!

3mcie się ;)

Ostatnio poszczuto nas kilkoma sprawdzianami.. Z matmy zdarzały się jedynki...

Edit: I dwójki... :P

Ja dostałem zadowalającą ocenę..

Daria zaskoczyła nas wszystkich...

Za to historia poszła nieco.. gorzej..

Daria znów zadziwiła..

Były też jedynki...

A Ania nie ma na co narzekać :)

Angielski wygląda uspokajająco...

Z WOSem także mam już spokój..

Ogólnie.. nie jest źle, dni mijają, zostało tylko 65 dni do wakacji. Na początku roku w iGoogle'owym liczniku widniała przerażająca liczba, coś koło 290+. Dlatego też, te dwa miesiące wakacji, z przerwami na matury, długie weekendy majowe, weekendy zwykłe, wypełnione imprezami, ogniskami i grillami w ciepłe wieczory, szybko zlecą. Zobaczycie - zanim się obejrzymy, będzie koniec czerwca :P

3mcie się ;)

I po co ja poprzedniego dnia traciłem czas i energię na naukę o rozbiorach?

Jest w chuj niekomfortowo :)

Mama właśnie wróciła z wywiadówki.. Rewelacja nie jest, naprawdę, średnia 3.5 będzie spełnieniem marzeń.

Byle do wakacji..

I pamiętajcie - jak sciągacie, nie dajcie się złapać.

Reformy edukacyjne w Rzeczpospolitej nie wywołały większych sprzeciwów Rosji. Zaniepokoiło ją natomiast zniesienie liberum veto w sprawach aukcji wojska i skarbu. Do starcia doszło podczas obrad sejmu w 1766r. gdy rosyjski ambasador Repnin zażądał równouprawnienia dla innowierców, nazywanych też dysydentami. Utracili oni prawa polityczne w drugiej połowie XVII w. i na początku XVIII w. Zrównanie w prawach umożliwiłoby im wejście do sejmu i sądownictwa, co wzmocniłoby stronnictwo prorosyjskie w Rzeczpospolitej. Król był skłonny uwzględnić żądania Repnina, ale najpierw chciał doprowadzić do likwidacji liberum veto, czemu sprzeciwiały się zaróno państwa ościenne, jak i magnacka opozycja. W efekcie pod osłoną wojsk rosyjskich zawiązały się dwie innowiercze konfederacje, prawosławnych w Słucku i protestantów w Toruniu. Jednocześnie Repnin poparł katolicką szlachtę, która na wieść, że król chce nadać prawa polityczne innowiercom, powołałą konfederację antykólewską. w Radomiu. Repnin obiecał też detronizację Stanisława Augusta Poniatowskiego. Efektem jego działań było wywołanie wojny domowej w Reczpospolitej. Katolicy ścierali się z innowiercami, a wszyscy razem walczyli z królem i uważali Rosję za swojego sojusznika. Dlatego też poprosili o przysłanie wojsk carskich i rozsądzenie sporu. Wkroczyły siły rosyjskie i w ich obecności wybrano posłów na sejm "pacyfikacyjny". Repnin, aby zapewnić sobie przewafę w sejmie, osobiście wybrał grupę posłów i senatorów przygotowujących obrady. Pozostałych po prostu poinformowano o wynikach działań tej wybranej grupy - delegacji.

To niesawite, że ten fragment sprawił, że zacząłem pojmować, co działo się w Polsce w tamtym czasie, sprawił też, że mam ochotę czytać dalej, jakbym czytał ciekawą książkę, z wymyśloną fabułą. Sprawił też, że napisałem o tym tutaj - a znaczy to, że naprawdę, tak naprawdę coś w tej hostorii mnie zaciekawiło.. Ciekawe, dlaczego.. pewnie język polski, z lekturami z czasów rozbiorów, też zrobiły swoje. A więc mam tylko jedno pytanie - dlaczego, kurczę, gdy siedzimy w szkole, cała ta ciekawość pryska, pozostawiając tylko wilgotny ślad samych dat, głupich, zbyt ambitnych postaci, spisków, knowań, sejmów i.. pokazywania kolorowych plam na starych mapach..?

Dwie pierwsze lekcje to fizyki. Zaczęło się naprawdę fajnie - ktoś wpadł na pomysł, by pójść do klasy innego nauczyciela - każda starsza klasa tak robiła, w wielu szkołach od wielu lat jest to tradycją.. Porzucając więc przedlekcyjne przypominanie sobie wzorów poszliśmy pod gabinet profesora W., geografa. Jednak - ktoś nas ubiegł, i prawdziwa klasa weszła już do gabinetu geograficznego. Trudno. Wróciliśmy do fizycznego na zapowiedziany sprawdzian..  Miałem nadzieję, że z okazji Prima Aprilis pani Beata sprawdzianu z 'prądu' nie zrobi. Ale jednak - Sprawdzian się odbył, teamwork rozwinął się, rzecz jasna, z kilkoma sąsiadującymi ławkami, własne notatki zapisane na kartkach spokojnie leżały na naszej ławce, ściągi, wzory - wszystko działało świetnie, i mam nadzieję, że jedynki nie dostane. Na początku pierwszej lekcji wpadło do naszego gabinetu fizycznego kilku uczniów gimnazjum, wręczając pani Beacie niebieski, foliowy worek na śmieci, z dziurami na głowę i ręce, z przyklejonymi szkolnymi plakietkami i herbem. Pani W. pozowała chwilkę do kilku zdjęć, po czym przywoławszy nas do porządku, pochyliła się nad swoim nauczycielskim biurkiem, zostawiając nam wolną rękę do przekazywania sobie rozwiązań do sprawdzianowych zadań. Tak minęły dwie pierwsze lekcje.

Właśnie zostałem ofiarą kawału. Mama zawołała mnie z drugiego pokoju do telefonu, bo faktycznie, chwilę wcześniej dzwonił telefon. Młodszy brat wpadł na mnie na progu, mówiąc, że jakaś pani, ze szkoły. Biorę od mamy słuchawkę, przykładam.. a tu sam sygnał, i śmiech mojego brata. :)

Wracając do szkolnego dnia - następną lekcją była matematyka. Po raz kolejny postanowiliśmy przystąpić do próby zamiany nauczyciela z inną klasą. Czym prędzej popędziliśmy pod historię, do pani S, jednak Gośka dowiedziała się kilku ważnych rzeczy. Mianowicie klasa humanistyczna próbowała z historii pójść do profesora W, od geografii, zostawiając swoją wychowawczynię, nauczycielkę tej historii własnie, innej, przypadkowej klasie. Pani S. wpadła w lekki szał, groziła komisją wychowawczą, chciała wpisać uwagi, zrobiła im kartkówkę, powpisywała nieobecności - przyjemnie będzie dostać ocenę z kartkówki, na której się nie było, wg dziennika patrząc. Zadzwonił dzwonek, więc postanowiliśmy wszyscy wrócić do matematycznego, na lekcję matematyki. Tutaj, na krześle przy nauczycielskim biurku, również wisiał poobklejany różnymi rzeczami niebieski worek z otworami na głowę i ramiona, pewny znak, że gimnazjum również odwiedziło naszą panią W, uczącą nas rozszerzonej matematyki. Standardowo, nowy temat, Kacper rozpisał na tablicy trudniejszy przykład z zadania domowego. Pani W. stwierdziła, gdy Paweł męczył się nad prostym zadaniem, że nic nie robimy, i dowaliła nam kilka ćwiczeń do samodzielnej pracy.

Potem historia - miałem tylko nadzieję, że pani S. nie zacznie nas po kolei pytać.. Gadała coś tam o Napoleonie, jaki był genialny, co wprowadził, i co się wtedy działo, oraz co Francja mu zawdzięcza, że był niski, że jego żołnierze początkowo nie okazywali mu szacunku, ale potem, po pokazaniu jego taktycznego geniuszu i profesjonalizmu, żołnierze oddawali należną mu cześć, oraz mnóstwo innych faktów, które każdy może znaleźć sobie w Internecie. Mówiła również o tym, że "takie dziecięce zabawy, jakie wymyśliło gimnazjum, nie powinny mieć miejsca w szkole. Jej klasa, human, również odstawił coś, co mi się nie spodobało, że są pewne granice, których przekraczać nie należy". Przykładowo - umieszczanie herbu szkolnego na workach na śmieci to akt bezczeszczenia patriotycznych symboli, to tak, jakbyście umieścili flagę Polski na śmietniku - pani S, uniesiona w świętym, patriotycznym gniewie, rzucała w nas gromami spod swoich jastrzębich brwi. W dodatku, na dzisiejszej historii więcej było WOSu, niż Napoleona - nie omieszkała nie wspomnieć, że widziała dziewczyny, Darię i Gośkę, w sklepie, gdzie naradzały się nad kupnem alkoholu na prezent na 18-tkę kolegi, mówiła o aktach patologii społecznych, a wszystko w ogólnym śmiechu reszty klasy. Nie wiem, na ile poważnie mówiła do nas pani S., ale śladu to w nas nie zostawiło żadnego. Absolutnie.

Kolejnymi lekcjami było dwa języki angielskie. I tutaj muszę pójść po herbatkę, bo to klepanie w płaską klawiaturę laptopa strasznie męczy...

Jestem. No więc - grupa profesora K. z okazji April Fool's Day szła do pracowni multimedialnej oglądać jakiś anglojęzyczny film. No więc my, nasza grupa, nie na myślając się długo, popędziliśmy do owego profesora K. z pytaniem, czy moglibyśmy się do jego grupy przyłączyć, by oglądać ów film. Profesor, w wyjątkowo dobrym humorze, pozwolił nam, mało tego, powiedział, byśmy czuli się zaproszeni. Wystarczyło teraz spytać naszego nauczyciela angielskiego, profesora N., o zgodę, i spędzilibyśmy dwie godziny oglądając jakiś śmieszny film.

Obstawiliśmy możliwe dojścia do Pokoju Nauczycielskiego, by poszukiwany obiekt w postaci profesora N., nie zniknął niezauważenie. Przerwa była dosyć długa, ja z Darią i Pawłem staliśmy bezpośrednio przed pokojem nauczycielskim, Marcin i Wojtek przy jednych schodach, a Patrycja z Jolą przy schodach drugich (nasza szkoła składa się z dwóch potężnych schodów, więc do Pokoju Nauczycielskiego prowadzą dwie drogi z gabinetu profesora N. umieszczonego na 3 piętrze). Czas leciał.

Po chwili uświadomoliśmy sobie, że profesor N. może mieć dyżur na jednym z pięter - rozdzieliliśmy się, i znaleźliśmy go na pierwszym piętrze opartego o ścianę, i czytającego książkę. Gdy tylko Daria zbliżyła się, by pogadać, jak człowiek z człowiekiem, powiedział tylko, że profesor K. był u niego, i wszystko wie, i 'do widzenia, zapraszam na angielski'. Plany zniweczone. Daria próbowała tłumaczyć, co chcemy zrobić, że mamy zaproszenie na film, że "jeśli tylko pan wyrazi zgodę, to moglibyśmy pójść". Ale najwyraźniej urażona duma profesora nie pozwalała mu na taki akt dobroci wobec nas, więc powiedział, że najpierw takie rzeczy powinniśmy załatwić z nim, zapytać go, czy chciałby pójśc na film, wtajemniczyć go, na jaki film mielibyśmy oglądać.. Czuję, że on poczuł się urażony, że najpierw poszliśmy do profesora K. zapytać o pozwolenie, a dopiero potem, do niego samego. Bo w końcu '... kto was uczy angielskiego, ja, czy profesor K..?' Szczeny do samej ziemii, w taki luźny dzień, pan N. odstawia takie szopki..

Posnuliśmy się pod klasę angielskiego na ostatnim piętrze, przeklinając pana N. wszystkimi epitetami, jakie nam przychodziły do głowy.. Kiedy Paweł, chodzący na język obcy do jeszcze innej grupy, spytał mnie, czy idziemy na film, warknąłem tylko 'Aj, zamknij się', i już chciałem szybko streścić, jaki pan N. jest.. dziwny, kiedy nagle zza rogu korytarza wyłonił się przeklęty, dosyć okrągły, wspominany obiekt. Całe szczęście, że zauważyłem, że nadciąga, bo gdybym zaczął głośniej mówić o braku cech człowieka w profesorze N., mógłby to usłyszeć - i miałbym przejebane.

W klasie dostaliśmy pouczającą lekcję tego, jak powinniśmy w takiej sytuacji jak dziś, postąpić. I wygląda na to, że z prof. N. nie zrozumieliśmy się zupełnie - bo nic innego nie przychodzi mi do głowy; że można być tak bezwzględnym sukinsynem, i napawać się naszym żalem i rozczarowaniem. Bo - wszystko jest lepsze od lekcji angielskiego u pana N... Nagle więc, po naszych próbach obrony, zagłuszanych przez ostatnie słowo 'Zeusa za biurkiem', ów bóg języka rodem z Wlk. Brytanii, powiedział nagle: "Koniec zabawy, wyjmijcie karteczki."Jego kamienna twarz nie wyrażała niczego. Zamarliśmy.

Pochowaliśmy wszystko, zgonie z zaleceniem, że na ławce może znajdować się tylko długopis i kartka, i z drżeniem przerażonych serc oczekiwaliśmy na pytania testowe.. Gdy u Marcina na ławce został jeszcze piórnik, profesor huknął swym wnerwiającym głosem, "czy trzeba wam dwa razy mówić? Wszystko znika z ławek, zostaje kartka i długopis!". To już nie były żarty, oznaczało to, że profesor wkurzył się, i to bardzo. Gdy już wszyscy byli gotowi, profesor N. powiedział tylko - naprawdę chcecie pisać tę kartkówkę? Mruknęliśmy niewyraźnie, że oczywiście, że nie.. Na co prof. powiedział dziarsko "no to schowajcie kartki, Prima Aprilis". Gleba, ściana, rotfl, lol, lol2, wtf i omg na raz..

Od tygodni nie czułem takiej ulgi, a szok z spowodowany zachowaniem pana N. trzymać mnie będzie jeszcze zapewne przez wiele dni.. Przeszedł samego siebie, nie spodziewałem się, że ma poczucie humoru, i byłby zdolny do takiego żartu... Ale już dosyć o nim,i o angielskim, pochwalę się tylko, że dostałem czwórę za wypracowanie o najgorszych wakacjach, byłaby piątka, gdybym napisał nieco więcej :O

Kolejną lekcją był WOS, ostatnia w tym dniu lekcja. Temat wyjątkowo wdzięczny, sekty, kto jest najbardziej narażony, i mnóstwo innych fajnych rzeczy.. W notatce brakowało mi jednej rzeczy.. pośród punków, rastafanian, czcicieli szatana i skinów nie było chrześcijan.. Nie wiem, czemu, czyżbym coś przegapił? Czyżby ta sekta została uznana przez Państwo jako sekta obowiązująca..?

Na lekcji odezwałem się nawet na temat sekt.. Wskazałem różnicę pomiędzy sektami, a subkulturami młodzieżowymi. Pani wpatrywała się na mnie szeroko otwartymi oczami, jakby nie wierzyła w to co mówię, podejrzewam, że nie wiedziała, że w ogóle umiem mówić.. Ale przyznała mi rację, fakt, że sekty sięgają głębiej, to prawda. Ale.. plusikiem bym nie pogardził..

Do końca lekcji oglądaliśmy film o przyrytych ludziach, zwanych nie pamiętam jak, nosili luźne pomarańczowo-czerwone ubrania, i modlili się do żyjącego gostka, który, gadając głupoty przed kamerami, dostawał na swoje 'fundacyjne' konto masę pieniędzy..

Dzień był dziwny, gdy wróciłem do domu, i wsadziwszy sobie zamrożoną pizzę do piekarnika, rzuciłem się na łóżko, mało nie trafiając głową w ścianę, pomyślałem, że takiego dziwnego dnia, jak dziś, naprawdę dawno nie było, i chyba długo nie będzie. Bo, żeby normalny dzień, dzień, w którym wszyscy nauczyciele są obecni, był taki.. jednocześnie luźny, z mnóstwem gadania, rozmawiania, dyskutowania, tłumaczenia, i snucia tajemnych planów, a jednocześnie wypełniony było normalnymi szkolnymi zadaniami zgodnymi z programem nauczania - kosmos.  Niepolecam.

I minął taki piękny dzień, w powietrzu, idąc rano na przystanek, czułem świeży powiew wakacji, takie wyśmienite, rześkie powietrze, jakie może być tylko na wsi tuż po wschodzie słońca. Smak zbliżających się wakacji czuło się w każdym tchnieniu  wiatru. Wiecie, że za 80 dni, zaczną się wakacje? Tylko 80 dni dzieli nas do tej cudownej, przedmaturalnej wolności..  W takie wieczory jak dzisiejszy urządzało się ognisko/grilla, szło się na spacer, lub siadało przed namiotem, i gadało o niczym.. Eh.. jaki ja będę szczęśliwy, gdy skończy się ten śmieszny wyścig o oceny, czytanie tych śmiesznych i żałosnych, pesymistycznych lektur, a matematyczne i fizyczne wzory wylądują w najciemniejszych io najgłębszych obszarach podświadomości...

Tymczasem.. 3mcie się ;)

Fajnie, prawda?

Ogólnie dzisiejszy dzień zaowocował tylko jedną jedynką z języka angielskiego, za brak jakiegoś bzdurnego wypracowania na temat najgorszych wakacji w życiu. Zaraz coś napisze, i być może, ale tylko 'może', zgłoszę się jutro, by przeczytać moje 'dzieło'.. Wszystkie chłopaki dostali po jedynce za brak owego wypracowania, większość dziewczyn miała jednak prace, poza Anią, i, o dziwo, Dorotą. No ale - cudów nie ma, nie każdy musi być idealny jak większość dziewczyn z humana.

Na j. polskim pani Ł. smętnie mówiła o losach Tomasza Judyma. Nie wiem, może jestem jakiś niedorozwinięty, ale Młoda Polska zupełnie mnie nie rusza... ten brak ideałów, jakiś wartości, brak wiary w człowieka, ta wrzechobecna w literaturze nędza, bieda, smutek i bezsilność. Ale - przynajmniej pozwoliłem sobie na jakieś refleksje nad jedną z epok literackich, co nie zdarza się często, więc - 1:0 dla j. polskiego. I zapamiętałem też ważną rzecz - w wypracowaniach słowo 'reasumując' nie wnosi niczego nowego, i nie sprawia, że praca jest ładniejsza - zastępuje ono jedynie nowy akapit, rozpoczynający pisanie zakończenia. Dobrze wiedzieć.

Na fizyce nowy temat. F=BIl, reguła lewej dłoni, czyli reguła Fleminga, takiego ptaka, z powykręcanymi skrzydłami. Ogólnie było miło, sympatycznie i wesoło. A we wtorek duży sprawdzian...

Na W-fie graliśmy w kosza. Wiem jedno - zdecydowanie wolę piłkę nożną na świeżym powietrzu.

Wracałem do domu, w autobusie pogadałem sympatycznie pogadałem sobie z Pawłem, dobrym kumplem i przyjacielem z podstawówki. To niesamowite, jak inne gimnazjum potrafi zatrzeć znajomość, choć Paweł mieszka przecież w tej samej miejscowości, co ja, na jej drugim końcu.. Szczęściarz, idzie na kurs prawa jazdy. I wie co nieco o Linuksach.

Na angielskim ktoś usilnie próbował dodzwonić się na moją, wyciszoną na szczęście, komórkę. Pan N. był zajęty wpisywaniem jedynki któremuś z chłopaków, więc Mateusz H, siedzący obok, wziął mój telefon, schował się dyskretnie za moimi plecami, i odebrał dzwoniący któryś raz z kolei telefon. Szepnął 'Halo!', z drugiej strony słuchawki musiało się komuś zrobić dosyć głupio. Okazało się, że dzwonił kurier z przesyłkami dla mnie. Widocznie nie wiedział, jak trafić.. Puste konto zmusiło mnie do napisania smsa od Mateusza, 'Proszę zadzwonić za 30 minut', bo wtedy lekcja już by się skończyła. Koleś odpisał jednak, że po tym czasie będzie on już w Zgorzelcu. Postanowiłem sobie, za radą Mateusza, że zadzwonię do niego z telefonu domowego, jak wrócę. Jednak nie musiałem tego robić, bo na ganku leżał jeden wielki karton, a na korytarzu drugi. Tak więc, mam nowy, sympatyczny, duży, fajnie świecący monitor, po drugi po chwili przyjechał Wojtek, który, jako że zepsuł mu się jego monitor, zamówił kilka dni temu właśnie drugi, leżący koło pralki. Ci kurierzy jeżdżą coraz szybciej, naprawdę.. Przelewy też chodzą szybko, poczta polska również się nie ociąga - świat gna do przodu za pieniędzmi i oszczędnością czasu, a my, jak nic, pozwalamy się wciągnąć w ten zabiegany rytm, tylko po to, by mieć nowy monitor.. Ehh... ;)

Jakiś czas temu pisałem o remoncie pokoju na poddaszu - dzisiaj dziadek, tato i ja zrzuciliśmy resztę tego wszystkiego z sufitu, a gruz i deski wyrzuciliśmy przez okna na podstawioną przez dziadka przyczep Jeszcze zobaczycie, pierwsze wakacyjne ognisko zakończy si poprawinami w tym, sprawnie działającym, pokoju. Ale cieszę się, że z sufitem mam już spokój.

Dzisiejszy wieczór wypełniony mam pisaniem kilku zaległych prac, w tym owo nieszczęsne wypracowanie z angielskiego, oraz przepisywaniem zeszytów, jeszcze sprzed ferii świątecznych. Idąc sobie po kawę, a Wam mówię - 3mcie się, nie puszczajcie się :)