.

Grados de recomendación.

***** obra maestra
**** excelente
*** distinguida
** recomendada
* suficiente
- no recomendada

.

Semana 29:

Paranoid Park (Van Sant, 2007) (7.0) es otra apuesta e intrigante obra minimalista del director, esta vez sobre la inarticulación de un adolescente promedio y sobre el asesinato que lo pone drásticamente en contacto con su humanidad y mortalidad. Muchos se han dado a la tarea de discutir si este asesinato es intencional o no, perdiendo el punto de que la intencionalidad probablemente no aplica, y nunca es el punto del film. Visualmente, Van Sant establece el estado del protagonista a través del leit motif de la obra: el protagonista observando pasivamente su medio ambiente -usualmente desde abajo, casi en estado de indefensión- con una expresión ambigua que raya entre la indiferencia y el pánico. Esto es reforzado por el hipnótico panorama aural, que sugiere un profundo estado de introspección, y quizás hasta -ahem- cierto estado de hipnosis. La ecléctica banda sonora escogida para el film -ej.: Elliot Smith, Nino Rota, Beethoven, rap, tu clásico pop electrónico fracturado- contrasta con el comportamiento inerte del héroe/protagonista, tal vez no con sus interiores. Igual que con las otras cintas de la serie minimalista de Van Sant ("Gerry", "Elephant", "Last days") la participación activa del espectador es una exigencia, y hay mucha tela que cortar aquí. Notables los paralelos con "Psycho" (1: otro asesinato que trasciende la intencionalidad, 2: recordar el repudiado remake del director): manejando bajo la lluvia + música expresiva del estado del personaje, una desgarradora escena en la ducha, el uso metafórico de la desnudez -significando, de hecho, desnudez-, actitud obviamente sospechosa del criminal protagonista (más: policía que sospecha y escudriña), ambigüedad sexual del héroe. Único: Nuestro héroe skaterboy protagoniza aquí el más indiferente desvirgamiento adolescente jamás filmado. ¿Trivia?: El asesinato en la médula del film -un hombre cortado a la mitad- trajo a la memoria los asesinatos via desmembramiento cometidos en otra reciente película que retrata la inarticulación urbana y la desensibilización moderna, la injustamente menospreciada "In the cut" de Jane Campion. --- La sencilla historia de amor Angst essen seele auf ("Miedo come el alma", Fassbinder, 1974) (8.0) es una de las películas más duras que verán. Porque es una simple, desnuda historia de amor. Como lo comenté antes, pocas veces tendrán una oportunidad tan elocuente de apreciar a la raza humana despojada de las virtuosas vestiduras que usualmente le imponemos los humanos. Si alguna vez hago una lista de las películas que deben verse (no las mejores), éste título sería fundamental. Si creyera que el cine tiene cualidades didácticas, aún más. --- Y volví a ver el musical con Astaire y Garland Easter parade (C.Walters, 1948) (6.5) y me pareció mucho mejor que la primera vez que la ví. Podría mejorar con el tiempo. El encanto de ciertos musicales es intocable, y al parecer nací con la fibra que ellos martillean sin misericordia. Disfrutar estos musicales es ser feliz. --- El visualmente suntuoso escaparate de humor negro y absurdo Death becomes her (Zemeckis, 1992) (6.5) da la impresión de ser lo que colaboración Spielberg-Zemeckis "1941" quiso ser. A pesar de la dificultad del material, la película raramente da un paso en falso. Me atrevo a asegurarlo: envejecerá mejor que la más famosa "Back to the future". --- Breakdown (J.Mostow, 1997) (5.5) luce como una versión más formuláica y mediana de la "Duel" de Spielberg. Provee los sustos y emociones de un thriller funcional sin desafiar mucho la credibilidad del espectador en el argumento, y eso es todo. --- El gran espectáculo de aventuras Tenkû no shiro Rapyuta ("Laputa: Castillo en el cielo", Miyazaki, 1986) (7.5) es como la película de aventuras hollywoodense que se habría hecho en los años 30-40 si las filmaciones de acción en vivo no hubieran limitado la imaginación de los autores. El talento de Miyazaki para la apelación emocional, el desarrollo psicológico de personajes, y el retrato natural de un universo peculiar e imaginario muestra estar aquí en su punto. Para acción, aventuras e imaginación sin límite, no busquéis más. Mayor recomendación: vedla un sábado por la mañana. --- The believer (H.Bean, 2001) (6.0) resalta por ser un calificadamente empático retrato de un adolescente neonazi y sus groupies -increíble verlo por la tele-, por la articulación de sus argumentos y la interpretación en el rol principal del joven Ryan Gosling. --- Aspira Barry Lyndon (Kubrick, 1975) (7.5) ser la definitiva adaptación cinematográfica de la literatura histórica y pastoral. La brillante puesta en escena fotográfica, una de las mejores en la historia del cine, se nos muestra como una sucesión interminable de pinturas de época en movimiento, esto con un memorable uso del zooming. La ambientación es espectacular, la notable labor de maquillaje resalta por su aparente veracidad histórica, y el uso de la música registró la elocuencia usual en las obras de su director. Es otra comida completa de Kubrick, notable por la intencionadamente desigual pugna entre la forma (amplia ganadora) y el contenido. --- The door in the floor (T.Williams, 2002) (6.5) es una película inteligente pero menor, comendablemente escrita, con lo que parece un buen material de apoyo (debe serlo si viene de John Irving), una sólida interpretación principal del eternamente menospreciado Jeff Bridges, y cierto atractivo en la puesta en escena e interpretaciones referentes al sexo que ocurre entre un aspirante a escritor adolescente y el personaje de Kim Basinger, esposa depresiva que perdió a sus dos hijos adolescentes en un accidente de tránsito.

Esta semana:

Paranoid Park (Van Sant, 2007) **
Angst essen seele auf ("Miedo come el alma", Fassbinder, 1974) ***
Easter parade (C.Walters, 1948) **
Death becomes her (Zemeckis, 1992) **
Breakdown (J.Mostow, 1997) *
Tenkû no shiro Rapyuta ("Laputa: Castillo en el cielo", Miyazaki, 1986) ***
The believer (H.Bean, 2001) *
Barry Lyndon (Kubrick, 1975) ***
The door in the floor (T.Williams, 2002) **

.

- - -

Contribuciones Cinematográficas Distinguidas:
(excepto: Easter parade, The door in the floor)

.

Dirección:
Paranoid Park (Gus van Sant) **
Angst essen seele auf (Reiner Fassbinder) **
Death becomes her (Robert Zemeckis) **
Barry Lyndon (Stanley Kubrick) ***

Guión:
Tenkû no shiro Rapyuta (Hayao Miyazaki) **
The door in the floor (Tod Williams) **

Producción:
Barry Lyndon (Stanley Kubrick) ****

Dirección de fotografía:
Paranoid Park (Christopher Doyle, Rain Li) **
Barry Lyndon (John Alcott) ****

Edición:
Paranoid Park (Gus van Sant) **

Arte:
Barry Lyndon (Ken Adam) ***

Música original:
Death becomes her (Alan Silvestri) **
Tenkû no shiro Rapyuta (Joe Hisaishi) **

Sonido:
Paranoid Park (Leslie Schatz, Felix Andrew, Vincent Cosson) **

Interpretación:
Angst essen seele auf (Briggite Mira) ***
Death becomes her (Meryl Streep) **
The believer (Ryan Gosling) **

.

.

-
En AM:
Peliculas recientes.
Cine.
Todas las películas que he visto.
Ranking: Las películas de 2007.

Chi porta il velo non è in Afghanistan.

POSITANO IN PARROCCHIA CON IL VELO

Da oggi le turiste che vorranno entrare in chiesa a Positano in Costiera Amalfitana potranno farlo anche in costume. Non sarà vietato se indosseranno un velo fornito dalla chiesa. Don Giulio Caldiero il parroco ha fatto apporre all´ingresso della chiesa un contenitore con all´interno veli che possono coprire spalle o gambe nude.

Joe Hisaishi is a brilliant composer, singer, author, arranger, pianoist, typesetter and head of orchestra in Japan. Mostly, he spent his time on composing. He is regarded as one of the most influential composers in the Japanese film industry. He composed over 40 film soundtracks, including Prinicess Mononoke (1997), My Neighbor Totoro  (198 8) by Hayao Miyazahui, Spirited Away (2001), Nausicaä of the Valley of the Wind  (1983), Howls' Moving Castle (2004), and other films by Kitano Takeshi. Besides, the song of the tale of mari and three puppies in my previous post is also made by him.

You can close your eyes to enjoy the songs that he was playing.... LET'S ENJOY!

Asian Dream Song:

Spring:

Summer:

In these years, he toured actively to perform in a variety of styles: Piano solo, ensemble and orchestra. The following are the Japanese animation videos that he performed and composed. Besides, all of these Japanese animation were made by Hayao Miyazaki. Those animations sometimes reflects the reality. Therefore, it is worth to watch it. I will introduce about him in the next post.

 となりのトトロ and 風のとおり道  ( Film: My Neighbor Totoro). It is one of my

favourite music I like most. :-)

                                      Howl's Moving Castle - 人生のメリーゴーランド  

Another soundtrack of Howl's Moving Castle from You tube

                                      Princess Mononoke - もののけ姫     

  Nausicaä of the Valley of the Wind - 風の谷のナウシカ (風の伝説)

I can't find the one which played by Joe Hisaishi, but this is the original soundtrack of this animation which was composed by him.

 Laputa (Castle in the sky) -「天空の城ラピュタ」 君をのせて      

天空の城ラピュタ

  Spirited Away 千と千尋の神隠し

Music can refresh our mind and heal our soul. It's one of the good medicine for human.

The below links are the sites about Joe Hisaishi:

http://www.joehisaishi.com/ (Official site: Japanese / English)

http://www.joehisaishi.net/ (French)

http://www.joehisaishi.tw/News/index.html (Chinese)

Tenkuu no Shiro Rapyuta é o primeiro filme oficialmente considerado do Studio Ghibli; foi lançado em 1986 com o impulso dado pelo sucesso de Nausicaä (1984).

Mais conhecido como Laputa, o filme conta a história de uma garota chamada Sheeta que, tentando escapar de agentes de governo e de piratas do ar conhece Pazu, um garoto cujo sonho é encontrar Laputa, um castelo construído em uma ilha voadora! Juntos, os dois tem que lutar para não serem capturados enquanto procuram qual será a ligação de Sheeta com Laputa.

Apesar do enredo ser bolado pelo próprio Miyazaki, o nome Laputa - que pode parecer um pouco estranho para nós -, foi emprestado de Jonathan Swift, autor de Viagens de Gulliver. Apesar de Swift saber o que Laputa poderia significar em línguas latinas, como a palavra não tem significado algum para os japoneses, não se sabe se Miyazaki conhecia o outro sentido.

Quem conhece o Museu do Studio Ghibli provavelmente já viu a foto de uma escultura de um robô gigante cor de cobre ou a de um cubo de pedra com algumas inscrições. O robô é um dos personagens do filme e a pedra é um dos elementos da ilha voadora.

Para quem nunca assistiu Laputa, sinta-se a vontade para baixar pelos links abaixo:

Torrent:
.torrent

Rapidshare:
Parte 1
Parte 2
Parte 3
Parte 4

I decided I would have to remember back to the first time I went to Tokyo with my family, over 20 years ago as an 8-year-old, when I was overwhelmed with every new sight and sensation. I gazed up at the painting on the ceiling of a giant, tangled vine-like beanstalk featuring characters from Ghibli films with a smiling sun in the center and immediately felt the years start to melt away. A group of professional animators called Studio Ghibli created the pastel colored, magical museum in Inokashira Park, Mitaka, a suburb of Tokyo. Hayao Miyazaki, the most well known animator of Ghibli, has produced many of the popular films such as My Neighbor Totoro, Princess Mononoke, and the recent Academy Award winner Spirited Away. Studio Ghibli’s animated features, some of which have American versions, offer adult themes in a form fit for children (and childlike adults). Princess Mononoke voices the importance of nature and protecting the environment and My Neighbor Totoro introduces two young sisters whose mother is sick and are being brought up by their father.

It’s a good thing the museum didn’t exist when I was a child (it opened on October 1, 2001) or I would have begged my parents to take me every day. Children ran amok through the maze-like museum and after I got over the initial shock of being encouraged to act with no inhibitions in a museum, I joined them. My mom and I tried hard to get lost, and eventually did, leaving my father and brother behind to explore on our own, as we peeked behind every door and around every corner. Unfortunately, we couldn’t join in playing on the giant, fuzzy cat bus, one of my favorite characters from My Neighbor Totoro (little tykes only).The Ghibli Museum reveals secrets behind the films by displaying replicas of the animators’ rooms and studios complete with authentic sketches, photo albums, and books, which show works-in-progress and the animators’ inspirations.

Museum goers can see unique, original short animated features from Studio Ghibli in The Saturn Theater. Outside on the roof, accessed only by a winding metal staircase, stands a life-sized statue of a robot from Miyazaki’s futuristic film Laputa: Castle in the Sky (sorry, kids, no climbing allowed).

After running ourselves ragged, my family met at the gift shop where we picked up some souvenirs and then relaxed at the Straw Hat Café. We sat in the shade on the edge of the park and sipped our cold "Lamune," a very sweet and fizzy drink, before we headed home, ready for a nap, with years stripped from our hearts and weight from our shoulders.

あの地平線　輝くのは
どこかに君を　隠しているから
たくさんの灯(ﾋ)が　懐かしいのは
あのどれか一つに　君がいるから

さあ出掛けよう　一切れのパン
ナイフ　ランプ鞄に　詰め込んで

父さんが残した　熱い想い
母さんがくれた　あのまなざし

地球は回る　君を隠して
輝く瞳　きらめく灯火(ﾄﾓｼﾋﾞ)

地球は回る　君をのせて
いつかきっと出逢う　僕らをのせて 父さんが残した　熱い想い
母さんがくれた　あのまなざし

地球は回る　君を隠して
輝く瞳　きらめく灯火(ﾄﾓｼﾋﾞ)
地球は回る　君をのせて
いつかきっと出逢う　僕らをのせて

Today I went to downtown to have lunch with a Managing Partner/CEO/super-experienced entrepreneur who's been through it all before and walked away with a head full of lessons. I'll blog about these in future posts, but today, I want to talk (read: complain) about the lesson I learned BEFORE I even walked into the restaurant.

Don't park in downtown. You'll lose your life savings. I mean seriously, $14 for an hour of parking?!? Ridiculous. There are so many things I can do with $14: the parking companies must be making bank. I think it's time I change my business plans - screw online startups, lets start a web 2.0 parking garage.

Oh, and for my #1 fan. We REALLY need to get our 'other' business idea going. For the other readers that have no clue what I'm talking about: How much would you pay for a condo building/skyscraper that can hover in place on top of Seattle, move around to all the major cities from time to time and tour the best vacation destinations around the world?

Flying/hovering technology + Real Estate = High priced parking business killer. Lets do it.

Laputa - Castle in the sky

Ghibli jest japońskim studiem produkującym filmy animowane (anime), początkowo był filią Tokuma Shoten. Ich niezwykle emocjonalne filmy anime są szeroko chwalone i podziwiane na całym świecie. Ich nazwa nawiązuje do przydomku włoskich samolotów zwiadowczych (Sahara) z Drugiej Wojny Światowej, które wywodzą się z Libii i znaczą: gorący wiatr wiejący przez Saharę. Tak jak wspomniany wiatr, Ghibli przywiało nowy wiatr do japońskiego przemysłu anime. Logo firmy przedstawia jednego z bohaterów ich anime, uroczego futrzaka Totoro.

Filmy Ghibli zdobyły wiele międzynarodowych wyróżnień m.in. Animage Anime Grand Prix za Laputa Castle in the Sky w 1986 roku, My Neighbor Totoro w 1988, czy Kiki’s Delivery Service w 1989 roku. Również Amerykańska Akademia Filmowa przyznała dziełu Ghibli wyróżnienie w postaci Oscara za najlepszy film animowany 2003 roku za Spirited Away.

Założone w 1985 roku przez oklaskiwanego reżysera Hayao Miyazakiego razem z jego przyjacielem i mentorem Isao Takahatą oraz dyrektorem wykonawczym i wieloletnim producentem Toshio Suzukim. Ich początki sięgają 1983 roku, z filmem Nausicaa of the Valley of Wind, na której podstawie później powstała manga wydawana przez Tokuma Shoten, w magazynie Animage, po tym jak oryginalny scenariusz został odrzucony. Film w końcu został wyprodukowany przez Topcraft, odniósł olbrzymi sukces i zachęcił Ghibli do dalszej pracy. Większość filmów Ghibli jest rozprowadzana przez Toho. Pokuma jest „firmą matką” Ghibli i dostarczała Walt Disney Company prawa do dystrybucji wszystkich filmów Ghibli, które nie były dotychczas wydane poza Japonią. Do każdego filmu Studia Ghibli muzykę skomponował Joe Hisashi, także „nadworny muzyk” Takeshiego Kitano.

Studio Ghibli oprócz wielu wspaniałych, pełnometrażowych filmów nakręcili również wiele filmów krótkometrażowych, reklam dla japońskiej telewizji, filmów dokumentalnych. Do ich osiągnięć zaliczają się również filmy, które powstały przed nadaniem firmie właściwej nazwy. Studio zajmuję się również dystrybucją obcojęzycznych filmów oraz wieloma kooperacyjnymi produkcjami np. Ghost In the Shell: Innocence.

Najsławniejszym i najbardziej godnym pochwały filmem Studia, jest nie wyreżyserowany przez Miyazakiego – Grave of the Fireflies, wyreżyserowany przez Isao Takahatę, smutny film, skupiający się na życiu dwóch sierot podczas Drugiej Wojny Światowej w Japonii. jest to jedyny film, którego Disney nie dopuścił do dystrybucji.

Przez lata Studio Ghibli związane było z magazynem Animage, które regularnie opisywało ekskluzywne materiały o Studiu, ich członkach w specjalnej sekcji zatytułowanej: Ghibli Notes. Artworki z produkcji filmów Ghibli, jak i inne ich prace, często zdobiły okładki tego magazynu.

Firma znana jest z tego, że nie zgadza się na jakiekolwiek edytowanie oraz ingerencję w ich filmy za granicą. Stało się to dlatego, że ich film Nausicaa of the Valley of Wind został fatalnie przetłumaczony w Ameryce jako Warriors of the Wind. Film został mocno edytowany oraz zamerykanizowany, znacząco pocięty, a fabuła przerobiona. Ciekawostką jest również to, że Nausicaa została zakazana w Europie Wschodniej i skrytykowana przez Niemcy. Premiera filmu w tych krajach zbiegła się w czasie awarii reaktora atomowego w Czarnobylu.

Gdy inny film, Princess Mononoke miał znowu zostać podjęty przeróbce przez Amerykanów, w odpowiedzi Studio Ghibli wysłało do dystrybutora tego filmu w USA prawdziwą katanę z krótką wiadomością – „żadnych cięć”.

NAJLEPSZE FILMY GHIBLI

NAUSICAÄ OF THE VALLEY OF THE WIND (Kaze no tani no Naushika \ Nausicaa z Doliny Wiatru) (1984)
reżyseria: HAYAO MIYAZAKI
Tysiąc lat po „Siedmiu Dniach Ognia”, czyli wojnie zakończonej wielkim ekologicznym kataklizmem, Ziemia porośnięta jest toksyczną dżunglą, pełną ogromnych owadów-mutantów. Oddychanie bez maski tlenowej grozi śmiercią w ciągu kilku minut. Jedną z ostatnich zamieszkałych przez ludzi oaz jest królestwo zwane Doliną Wiatru. Wieje tam „wiatr bogów”, odpędzający trujące opary. Następczyni tronu, księżniczka Nausicaa, razem z mistrzem Yupą próbują zrozumieć mechanizmy, rządzące przyrodą i znaleźć sposób, który zapewni ludziom bezpieczeństwo. Delikatna równowaga zostaje zachwiana, gdy nieopodal rozbija się samolot przewożący potężną broń. Sąsiedzi Doliny Wiatru planują użyć jej, by zniszczyć owady i dżunglę, nieświadomi, że ściągną w ten sposób zgubę na resztę ludności.

LAPUTA - CASTLE IN THE SKY (Tenkuu no Shiro Rapyuta \ Laputa podniebny zamek) (1986)
reżyseria: HAYAO MIYAZAKI
Życie Pazu, osieroconego chłopca z górniczej osady, zmienia się w jednej chwili, kiedy prosto w jego ramiona z nieba spada dziewczynka z zawieszonym na szyi jasnozielonym kamieniem. Okazuje się, że Sheeta i jej tajemniczy naszyjnik są kluczami do odnalezienia mitycznego, unoszącego się gdzie pośród chmur, pełnego tajemnic i skarbów zamku Laputa, wedle legendy niegdyś zamieszkiwanego przez wysoko rozwiniętą cywilizację. Sheeta musi uciekać przed wojskiem oraz powietrznymi piratami, którzy za wszelką cenę chcą odnaleźć legendarny zamek...

GRAVE OF THE FIREFLIES (Hotaru no Haka \ Grobowiec świetlików) (1988)
reżyseria: ISAO TAKAHATA

Akcja ‘Grobowca świetlików’ toczy się podczas II Wojny Światowej w Japonii. Opowiada o dwójce dzieci, którzy jako sieroty próbują przeżyć w nękanym lotniczymi atakami kraju. Na wyspie Kobe walczą z samotnością, głodem i pragnieniem. Jedyną ich pociechą w ciemnym schronie stają się świetliki. Te małe robaczki wlewają trochę światła, ciepła i radości w życie dwóch sierot. Jednak nie tylko świetlików potrzeba im do przeżycia...

MY NEIGHBOR TOTORO (Tonari no Totoro \ Mój sąsiad Totoro) (1988)
reżyseria: HAYAO MIYAZAKI
Dwie dziewczynki, Mei i Satsuki, wraz z ojcem i zmagającą się z ciężką chorobą mamą przeprowadzają się na wieś, do opuszczonego, nieco tajemniczego domu. Szybko odkrywają, że spokojna sielska okolica przepełniona jest magią. Najpierw siostry spotykają tajemnicze czarne kulki, zamieszkujące ich dom, później poznają łagodne i życzliwe duchy lasu, a wśród nich niezwykłego Totoro. Kiedy młodsza dziewczynka zaginie, okaże się, jak cenna jest ta przyjaźń....

KIKI'S DELIVERY SERVICE (Majo no takkyubin \ Podniebna poczta Kiki) (1989)
reżyseria: HAYAO MIYAZAKI
Jak nakazuje tradycja, kiedy czarownica osiąga wiek 13 lat, musi opuścić rodzinny dom i zamieszkać w obcym mieście, które nie posiada własnej czarownicy. Kiki wsiada więc na miotłę i wraz z Jiji – gadającym kotem o sarkastycznym poczuciu humoru – wyrusza w nieznane. Początki nie są łatwe. Osiedla się w miejscu, gdzie nikogo nie zna i zdana jest wyłącznie na siebie. Z czasem jednak wszystko zdaje się powoli układać. Kiki zdobywa zaufanie i życzliwość mieszkańców miasta, a szczególną sympatią darzy ją pewien chłopiec... Na życie nasza mała czarownica zarabia doręczając ekspresowo przesyłki (oczywiście przy użyciu miotły). Niestety w pewnym momencie kończy się dobra passa – Kiki traci swoje magiczne zdolności...

ONLY YESTERDAY (Omohide Poro Poro \ Powrót do marzeń) (1991)
reżyseria: ISAO TAKAHATA
Taeko ma 27 lat. Pracuje jako urzędniczka w jednej z dużych tokijskich firm. Jest samodzielna, ma poukładane życie, jednak nie czerpie z niego żadnej satysfakcji. Próbując powstrzymać narastającą frustrację i nudę, bierze urlop i wyjeżdża na wieś w odwiedziny do swojego kuzyna. Tam, pracując w polu i wypoczywając, powraca myślami do zapomnianego świata swojego dzieciństwa. Pierwsze dziecięce porywy serca, dojrzewanie, nieporozumienia w domu, kłopoty z matematyką i chłopcami.... Te liryczne wspomnienia stają się dla Taeko kluczem do odnalezienia właściwej drogi życiowej.

PORCO ROSSO (Kurenai no buta \ Szkarłatny pilot) (1992)
reżyseria: HAYAO MIYAZAKI
Włochy, lata 30. ubiegłego wieku. Za sterami czerwonego samolotu siedzi mężczyzna z głową świni. To słynny as przestworzy, znany jako Porco Rosso czyli Szkarłatny Pirat. Doskonały pilot i otoczony powszechnym szacunkiem bohater, który niezwykle skutecznie zwalcza powietrznych piratów, rabujących i porywających ludzi dla okupu. Ci jednak nie pozostają bezczynni. Wynajmują równie utalentowanego pilota, Amerykanina Donalda Curtisa, aby zlikwidował problem, jakim jest Szkarłatny Pilot. Bezlitosny Curtis nie cofnie się przed niczym, żeby wygrać z naszym bohaterem nie tylko pojedynek w przestworzach, ale też rywalizację o względy pewnej pięknej kobiety...

I CAN HEAR THE SEA (Umi ga Kikoeru \ Słyszę szum morza) (1993)
reżyseria: TOMOMICHI MOCHIZUKI
Studiujący w Tokyo Taku Morisaki wraca do rodzinnego miasta, aby spotkać się z przyjaciółmi ze szkoły. Wspomina dawne czasy, kiedy razem z przyjacielem poznali Rikako Muto - piękną, inteligentną dziewczynę z wielkiego miasta, która wykorzystując jego uprzejmość, nieźle zamąciła mu w głowie.

POM POKO (Heisei Tanuki Gassen Pompoko \ Szopy w natarciu) (1994)
reżyseria: ISAO TAKAHATA
Piękny, usytuowany na wzgórzu las zamieszkany jest przez dość pokaźną społeczność szopów. Pomijając drobne sąsiedzkie waśnie, wiodą one życie spokojne i beztroskie - aż do chwili, kiedy w okolicy rozlega się warkot koparek i buldożerów. Okazuje się, że ludzie chcą zrównać las z ziemią i na tym miejscu wybudować osiedle mieszkaniowe. Szopy nie mogą do tego dopuścić. Postanawiają zastosować sabotaż: dzięki umiejętności transformacji, która umożliwia wcielenie się w dowolną postać, będą wszelkimi możliwymi sposobami utrudniać postęp prac budowlanych.

WHISPER OF THE HEART (Mimi wo sumaseba \ Szept serca) (1995)
reżyseria: YOSHIFUMI KONDO
Czternastoletnia Shizuku jest pasjonatką książek. Nie tylko uwielbia je czytać, ale także marzy o tym, że kiedyś sama będzie je pisać. Wakacje spędza na lekturze książek z miejscowej biblioteki i na tworzeniu japońskich tekstów do znanych anglojęzycznych piosenek. Po jakimś czasie z zaskoczeniem odkrywa, że wszystkie książki, jakie wpadły w jej ręce, były wcześniej wypożyczone przez jednego i tego samego czytelnika...
Pewnego dnia Shizuku, podążając śladami tajemniczego kota, trafia do antykwariatu, gdzie poznaje chłopca o imieniu Seiji. Pasją Seiji są skrzypce; pragnie on zostać ludwisarzem i, aby zrealizować to marzenie, gotów jest nawet na przeprowadzkę do Włoch. Shizuku i Seiji zaprzyjaźniają się. Shizuku podziwia chłopca za jego determinację i postanawia podążyć za jego przykładem - spróbować zrealizować swoje największe marzenie.

PRINCESS MONONOKE (Mononoke Hime \ Księżniczka Mononoke) (1997)
reżyseria: HAYAO MIYAZAKI
Książę małej wioski został obłożony klątwą przez jednego z Bogów i czeka go powolna i nieunikniona śmierć. Chcąc ocalić swe życie książę wyrusza w podróż na wschód, gdzie ma zamiar poprosić o pomoc boga Shishi-Gami. W trakcie podróży nasz bohater trafia przypadkowo na pole bitwy pomiędzy leśnymi zwierzętami a górnikami z niedalekiej wioski, którzy niszczą las. Oddziałami leśnych stworzeń dowodzi wychowana przez zwierzęta księżniczka Mononoke.

MY NEIGHBORS THE YAMADAS (Hohokekyo Tonari no Yamada-kun \ Rodzinka Hamadów) (1999)
reżyseria: ISAO TAKAHATA
Poznajmy rodzinę Yamadów: Takashi (głowa rodziny; typowy przedstawiciel klasy średniej), Matsuko (zwariowana pani domu, która nie do końca radzi sobie z prowadzeniem tegoż domu), Shige (babcia o niewyparzonym języku), Noboru (syn, który chciałby, żeby jego rodzice byli bardziej „cool”), Nonoko (córka – mała dziewczynka o dużym głosie) oraz Pochi (dość kłopotliwy piesek). Yamadowie mieszkają w Tokio i starają się dzielnie stawiać czoła problemom życia codziennego w wielkim mieście. Ranga tych problemów jest zróżnicowana, a chwile komiczne przeplatają się z dramatycznymi. Zacięta walka o telewizyjnego pilota, pierwszy telefon od dziewczyny Noboru, konfrontacja taty z groźnym motocyklowym gangiem... Ta ciepła i pełna humoru opowieść sprawi, że Yamadowie zostaną Waszą ulubiona rodzinką.

SPIRITED AWAY (Sen to Chihiro Kamikakushi \ Chichiro w Krainie Bogów) (2001)
reżyseria: HAYAO MIYAZAKI
Chihiro jest dość kapryśną dziesięcioletnią dziewczynką. Razem z rodzicami przeprowadza się do innego miasta. W pewnym momencie gubią drogę i docierają do dziwnego opustoszałego domu, gdzie czeka na nich stół uginający się od smakowitych dań. Rodzice bez zastanowienia przystępują do jedzenia. Po kilku chwilach na oczach córki zamieniają się w świnie. Okazuje się, że zjedli pokarm przeznaczony dla bogów. Aby zdjąć z nich zaklęcie, Chihiro wyrusza do krainy bogów i podejmuje pracę u groźnej czarownicy Yubaby...

THE CAT RETURNS (Neko no Ongaeshi \ Narzeczona dla kota) (2002)
reżyseria: HIROYUKI MORITA
Dziewczynka o imieniu Haru w drodze ze szkoły przypadkowo ratuje spod kół samochodu bezpańskiego kota. Okazuje się jednak, że nie jest to taki sobie zwykły kot... Potrafi nie tylko elegancko podziękować ludzkim głosem za okazaną pomoc, ale także odwdzięczyć się w sposób niestandardowy. Niespodzianka w postaci kilkudziesięciu odświętnie zapakowanych paczuszek z myszami w szkolnej szafce na książki to dopiero początek. Haru ze zdumieniem dowiaduje się, że zasłużyła na życzliwość samego Króla Kotów, który proponuje jej małżeństwo ze swoim synem, Księciem Luną... Dziewczyna odbywa pełną przygód i niezwykłych emocji podróż do Królestwa Kotów, mając za przewodnika pewnego opasłego zgryźliwego kocura...

HOWL'S MOVING CASTLE (Hauru no ugoku shiro \ Ruchomy Zamek Hauru) (2004)
reżyseria: HAYAO MIYAZAKI
18-letnia Sophie całe dnie spędza w sklepie z kapeluszami, który wcześniej należał do jej zmarłego ojca. W trakcie jednej z nieczęstych wizyt w mieście poznaje czarodzieja o imieniu Hauru. Hauru jest niezwykle przystojny, a jednocześnie bardzo tajemniczy.... Zazdrosna o ich znajomość zła czarownica zmienia Sophie w 90-letnią staruszkę. Zrozpaczona dziewczyna ucieka z miasta i wyrusza w pełną niebezpieczeństw podróż, mając nadzieję na odzyskanie młodości i dawnego wyglądu. W końcu trafia do Ruchomego Zamku, którego właścicielem jest Hauru. Nierozpoznana przez nikogo podejmuje pracę jako służąca i marzy o tym, aby zły los wreszcie się odwrócił...

TALES FROM EARTHSEA (Gedo Senki \ Opowieści z Ziemiomorza) (2006)
reżyseria: GORO MIYAZAKI
Japońska produkcja animowana na podstawie cyklu powieści Ursuli Le Guin, "Ziemiomorze". Bohaterem filmu jest Ged, Mag, który staje przed wyzwaniem znalezienia przyczyn tajemniczych wydarzeń dziejących się wokół. Wszyscy bowiem zachowują się w sposób niezrozumiale dziwny; Królestwo pogrąża się w chaosie, a do świata ludzi przenikają smoki, które dotąd nie miały tam dostępu. Ged wyrusza w podróż, która ma doprowadzić go do rozwiązania tych tajemniczych zdarzeń. Wyprawa ta przyniesie mu wiele przygód, ale i niebezpieczeństwo utraty mocy.

================================================================

Istnieją trzy strony Studia Ghibli. Jedna to animowane filmy dla najmłodszych, druga to przygodowe filmy fantasy, a trzecia to dramaty i filmy obyczajowe. Jak dotąd nie zawiodłem się na żadnym filmie Ghibli. Gwarantuję, że bawią one i tych młodszych i tych starszych. Kreska, której nie sposób pomylić z innym studiem, wspaniała muzyka Hisaishiego i cudowne historie, niektóre rozweselające, a niektóre dogłębnie poruszające i smutne. Na pochwałę zasługuje zdecydowanie niesamowita wyobraźnia twórców, ale najlepiej jest się samemu o tym przekonać.

Tappa fondamentale al museo Ghibli, museo dedicato ad Hayao Miyazaki, autore di tante opere quali: Heidi, Conan, La città incantata, La principessa Mononoke, Il castello errante di Howl, Lupin III e il castello di Cagliostro...

Lungo la strada che dalla stazione di Mitaka ci sono svariati cartelli che indicano quando dista ancora il museo.
E sulla strada ci sono mattonelle raffiguranti le orme di Totoro e di Satsuki (in altre ci sono quelle della sorella più piccola Mei)

Ed eccoci all'ingresso. Un gabbiotto con all'interno Totoro (simbolo dello studio Ghibli) ci da il benvenuto.
Purtroppo il museo non permette fotografie all'interno e quindil'unica cosa che potrò fare sarà quella di raccontarvelo...

Purtroppo, come già detto, non ho foto a testimonianza di questa visita. Ma vi posso dire brevemente che il museo è su tre livelli. Uno mostra alcune animazioni "frame-by-frame" di qualche cartone animato. Ci sono anche riproduzioni in legno con un motorino che le fa muovere ricreando scene di Totoro. Una delle cose più belle è la rappresentazione medianteun effetto ottico della parte finale di Laputa. Ovvero il robot che ho fotografato che viene avvolto da colombi che si alzano in volo. L'effetto ottico crea una immagine in 3d che sembra così reale da avermi fatto restare lì a guardarla per almeno 5 minuti immobile. Una cosa indescrivibile che purtroppo andrebbe vista. Sempre a questo piano c'è anche un cinema che proietta cartoni animati (ovviamente non siamo entrati dato che sono in giapponese...)
Al secondo piano c'è il bookshop e una riproduzione del "gattobus" (chi ha visto totoro sa di cosa parlo) ma in formato peluche gigante su cui i bambini si dilettavano. Anche io e Paola volevamo andarci ma mi sa che ci avrebbero fatto problemi...
Al terzo piano c'è la terrazza (di cui ho allegato le foto) e una scala che porta ad un picollo punto ristoro e ad una zona in cui è riprodotto un pozzo credo di Kiki's.

Nakano
Chiuso il capitolo Mitaka, siamo andati a Nakano dato che sapevo dell'esistenza di un grosso negozio di modellini (Mandarake). Grosso me lo aspettavo, ma MAI come l'ho trovato.

Ed ecco il mio cuoco di fiducia e il mio piatto preferito: SUSHI!!!
Una cosa che è di un buono che non si immagina. Ci sono tornato apposta!!!

Attenzione solo al Wasabi, che è quella cremina verde. E' praticamente una cosa che arriva direttamente dall'inferno... Pizzica che fa paura!!!

Potete trovare tutti gli utlimi dispacci direttamente sul blog del gongoro. Fin'ora gli aggiornamenti hanno riguardato la sinarchia, titanic e britannic, cospirazioni bancarie, doppio stato, il Bohemian Grove e la regia della seconda guerra mondiale.

First Aki's Resonance Album, and two releases by Laputa c a k e r a and emadara all requested by Rina. I'm still looking for more :)

And TM Revolution's Vertical Infinity for Jackie.

Any other requests? Let me know...you can leave a message here or email me at jrock_and_the_visual_kei@hotmail.com or samehada@gmail.com