Wat mij opvalt aan de bovenstaande wervende tekst op de site van het AD is met name de formulering. “Die volgens de geschiedenisboeken massa’s mensen de dood heeft ingejaagd” klinkt alsof er discussie mogelijk zou zijn over de juistheid van de geschiedschrijving in deze.

Ondanks het FEIT dat Stalin tientallen miljoenen mensen de dood heeft ingejaagd smaakt het de verslaggever buitengewoon goed en heeft hij de grootste lol, zo blijkt uit het filmpje. Echte kritiek komt niet over de lippen zodra de presentator van het filmpje de Russische eigenaresse van de winkel spreekt.

Nou vraag ik me af of de AD ook zo’n “ludiek” filmpje zou draaien van een Duitse winkel in Nederland die nazistische memorabilia en een broodje Hitler zou verkopen. Ik vraag me dan ook af of de verslaggever zo’n lankmoedige houding zou aannemen jegens de eigenaar ervan…

Ik weet wel zeker van niet. Ik vermoed dat de politie en justitie eraan te pas zou zijn gekomen zodra de eigenaresse van de zogenaamde Hitlerwinkel had gesteld dat “wij Duitsers anders aankijken tegen Hitler en we niet doen aan politieke spelletjes”. Ik denk dat het AD nog gekker is dan de winkeleigenaresse!

Op mijn werk begeef ik me zelden in een discussie. Zeker niet als het over politiek gaat. Dat is geen lafheid maar zelfbescherming. Ik heb immers een nogal uitgesproken mening en die wordt nu eenmaal niet door iedereen gewaardeerd. Daarbij ben ik van mening dat ik op mijn werk ben om te werken en het derhalve niet de juiste plaats is om te discussiëren.

Maar zo nu en dan kan ik de verleiding niet weerstaan. Zoals gisteren. Een verder door mij zeer gewaardeerde collega had de propagandafilm Fahrenheit 9/11 van Michael Moore gezien en trok daaruit zijn conclusie. “Ik krijg steeds meer een hekel aan Amerika” luidde zijn conclusie. Een korte discussie van tien minuten ontspon zich en eindigde abrupt.

Mijn collega verliet het terras waar we altijd roken met de gedenkwaardige woorden “ik discussier niet meer met jou want jij weet teveel”. De propagandafilm van Moore en de conclusies die mijn collega daaruit meende te moeten trekken waren niet bestand tegen een minimum aan feiten en logica. Hetgeen mijn collega noopte tot dit “compliment”.

Ik gaf aan dat ik het erg jammer meende te moeten vinden dat mensen die, om het even (extreem) linkse dan wel rechtse propaganda lezen, zien of horen, niet op zoek gaan naar de feitelijke juistheid van deze propaganda. Volgens mijn collega was dit helemaal niet nodig “want beelden liegen niet”. En dat klopt zo ongeveer wel. Er is evenwel een MAAR…

De wijze waarop je de beelden knipt en plakt, de volgorde waarin je deze vertoond, de selectiviteit ervan, de context waarin je beelden plaatst en vertoond en de conclusie die men je vervolgens wil opdringen doormiddel van zoiets als de nasale voice over van Michael Moore kunnen een totaal ander beeld weergeven van de feiten en kan dus leugenachtig zijn.

How credible is Fahrenheit 9/11? “Even if one agrees with all of Moore’s arguments,” wrote one reviewer for the Hollywood Reporter, “the film reduces decades of American foreign-policy failures to a black-and-white cartoon that lays the blame on one family. He ignores facts like the policy to arm and support Afghan rebels that began in the Carter administration. For that matter, the Clinton team never mounted a serious effort to go after al-Qaida even after the 1998 embassy bombings in East Africa.”

Alles dat je hoeft te doen is bijvoorbeeld eerst de beelden te laten zien van een slachtoffergroep die wraak nemen op de daders, en vervolgens de daders te laten zien die het slachtoffer in elkaar beuken. Je draait vervolgens middels een voice over de oorzaak en gevolg totaal om en je hebt een totaal diametraal op de feiten staand verhaal gepresenteerd.

Het op listige wijze manipuleren van beelden, teksten, gesproken woorden, enzovoort is bepaald niet nieuw. Het is sedert eeuwen hét gereedschap van mensen met een al dan niet politieke dan wel religieuze of ideologische agenda. Het is bepaald geen onschuldig tijdverdrijf en de consequenties kunnen meer dan enorm zijn, zo bewijst de geschiedenis ons wel.

Met een beetje knippen, plakken en manipuleren zou je het zo kunnen brengen dat de Joden de daders waren en de nazi’s het slachtoffer. En dat is ook hetgeen er gebeurde. Voor de tweede wereldoorlog haalde men deze truc uit door te stellen dat de Joden er de oorzaak van waren dat Duitsland de eerste wereldoorlog verloren en vernietiging gerechtvaardigd was.

Alles dat Hitler & Co vervolgens deden was een aantal propagandafilms en speeches produceren waarin men het beeld van “een zichzelf verrijkende Joodse bevolking” temidden van een totaal verarmde en verslonsde werkeloze Duitse bevolking presenteren, en het zogenaamde “Gesunde Volksempfinden” klaarde vervolgens de klus voor de nazi’s.

Uit mijn korte discussie met mijn collega blijkt dat deze manier van manipuleren en propagandabedrijven nog altijd prima werkt. Michael Moore zelf is duidelijk over het waarheidsgehalte van hem en zijn films. Aangevallen op de dubieuze inconsistenties in zijn films verklaarde hij en “entertainer” te zijn en “objectiviteit aan hem niet besteed was”…

When caught committing falsehoods, Moore has demurred that he is a mere entertainer, a spinner of tales, jokes, and opinions who should never be held to the ethical and accuracy standards of a responsible reporter or historian. When Lou Dobbs of CNN pressed about his inaccuracies in one book, Moore dismissed Dobbs’ questions by saying: “You know, look, this is a book of political humor…How can there be inaccuracy in comedy?” To deflect another questioner, Moore declared ambiguously that Roger & Me was not a documentary but “an entertaining movie, like Sophie’s Choice.”

Aan feiten heeft Moore geen boodschap omdat deze slechts zijn boodschap in de weg kunnen staan. Dat zou niet mogen impliceren dat wij daarom ook geen boodschap hebben aan de feiten omdat dit ons nu eenmaal zo uitkomt. Het “compliment” van mijn collega neem ik graag in ontvangst, maar het is uiteraard slechts een schrale winst te noemen.

“I don’t believe in objectivity,” Moore has said, speaking the intellectually fashionable language of post-modern deconstructionism. “I don’t believe that any newspaper’s objective. I believe there’s subjectivity in every article, and where every article is placed. We’re human beings, we’re subjective animals, we’re not machines…It’s all personal.” Or, as reviewer Roger Ebert admitted, “Moore has granted himself poetic license.”

Immers, mijn collega liep vervolgens snel weg omdat de feiten wel eens teveel schade zou kunnen aanrichten aan datgene dat hij als “de waarheid” wil zien. Die waarheid behelst ondermeer dat “Amerika een imperialistische grootmacht is die moet ophouden met het zich bemoeien met de ellende van volkeren in andere landen, zoals in Irak en zo”.

En ook dat “het oplossen van humanitaire crisissen het werk zou moeten zijn van de VN alleen”. Ik heb daarop slechts als antwoord gegeven dat ik Amerika dankbaar ben dat ze zich van de Volkerenbond (de voorloper van de VN) in de jaren ’30 en ’40 van de vorige eeuw niets aangetrokken heeft en, tegen hun wil in evengoed ten strijde zijn trokken tegen de moffen.

Wat mijn collega namelijk even vergeten lijkt te zijn is dat dit, de eigengereidheid van Amerika de enige reden is dat hij deze absurde discussie in vrijheid kon houden met een collega van Joodse origine, op het rookterras van een private onderneming in een vrij en zeer divers Nederland. Voor dat feit kan hij namelijk even niet weglopen.

Lees ook: Fifty-nine Deceits in Fahrenheit 911 (PDF), Michael Moore is een notoire leugenaar en Moore Exposed en ga vooral op zoek naar de feiten en leugens.

De site/ firma Geenstijl kreeg onlangs weer eens post van het MDI (Moslim Meldpunt Discriminatie Internet). Een reaguurder aldaar zou over de scheef zijn gegaan door te stellen dat Iran platgebombardeerd zou moeten worden. Was discriminatie en moest verwijderd worden uit de comments bij Geenstijl, aldus het MDI.

Geen stijl weigerde dit en daagde het MDI uit om de aantijging dat dit discriminatie was hard te maken voor de rechter. Het MDI trok vervolgens razendsnel een totaal andere conclusie. Op eens was het geen discriminatie meer want de uitdrukking “Iran platgooien” was te “generiek” en niet specifiek gericht op de islamitische inwoners.

Laten we even wel zijn… Iran bestaat voor 98% uit moslims en de resterende mensen, zo’n 1,7%, in Iran hangen een ander islamitische sektarisme aan. Een volstrekte minderheid is christen en er schijnt ook nog een enkele overgebleven Jood te zijn. Die sterft binnenkort van eenzaamheid. Kortom, zeg je Iran dan zeg je dus gewoon moslims.

Natuurlijk weten we wel beter en is de reden dat het MDI zich als een haas bedacht erin gelegen dat Geenstijl beschikt over een meer dan goedgevulde buidel met geld en een legertje advocaten en daardoor heel goed instaat is zichzelf te verdedigen. Liever richt het MDI zich op weerloze slachtoffers die niet beschikken over dit soort fondsen.

Het MDI is dan ook een laffe NSB’ers club die keurig de minst weerbare slachtoffers eruit pikt en de weerbare slachtoffers niet durft aan te pakken met dezelfde geestdrift waarmee men een Nekschot, Hoeiboei, Stormfront en een Rechtser aanpakten. Bovendien weet men dat het aanpakken van Geenstijl een enorme ongekende hype zou veroorzaken.

Die hype, zo weet het MDI ook, zou zich wel eens tegen het MDI kunnen keren. Dat zou mogelijk het einde kunnen betekenen van deze extreemlinkse, multicultimoslimminnende subsidiespons. Immers, zo tolerant is Nederland nu eenmaal niet voor dit soort extreemlinkse Gestapo lieden. Althans, niet op dit post Duyvendak moment.

Marcouch spreekt weer eens met een gespleten tong. Enerzijds is hij er een groot voorstander van om “de cultuur” van (zijn) mensen te beschermen. Dat zou immers een verrijking zijn van onze “cultuur”. Anderzijds zou het hem niet uitmaken waarom zijn mensen “beledigen” want je blijft van mensen af, of zoiets. Maar euh… moesten we “cultuur” niet beschermen?

Overigens, wat Marcouch “beledigen” noemt noemen wij gewoon bedreigen met de dood. Wat Marcouch “cultuur” noemt noemen wij derhalve misdaad en/ of criminaliteit. Het grote “downplayen” is kennelijk weer begonnen. Inclusief de bekende “polder” mentaliteit van “pappen en nathouden” tot aan het stiekem apologeren van dit soort gedragingen.

Ongewild bewijst Marcouch ook dat het met de integratie van Marokkanen in Nederland maar niet wil lukken. Zelfs na drie tot vier generaties zijn het vooral de Marokkanen die kennelijk zweren bij de “Marokkaanse cultuur” van dreigen, dreinen, agressie, beledigen en het hebben van een diepe aanstootgevende afkeer van Nederland, Nederlanders en alle soorten gezagsdragers.

Wat hij daarmee eveneens aantoont is dat men van het Nederlanderschap en de daarbijbehorende “cultuur” niets moet weten en de ouders er kennelijk ook geen belang aan hechten hun koters met normale (westerse) beschaafdheden op te voeden. Marokkanen, en overige islamitische volkeren, vormen een parallelle samenleving in onze samenlevingen. Dat is wel duidelijk.

Want integreren in deze betekend kennelijk het weigeren aan te nemen en het aanleren van simpele beschavingsvormen en normen, zoals het niet met de dood bedreigen, lastig vallen en in de weg lopen van hulpverleners zodat deze gewoon hun heldenwerk, zoals het redden van levens kunnen doen. Is allemaal cultuur, aldus de Tariq Saïd Ramadan van de lage landen.

Het spreekt overigens voor zich, zoals u al vermoeden, dat het niets te maken heeft met de islam an sich en/ of de islamitische opvoeding en het feit dat men met de paplepel ingegoten krijgt dat niet-moslims üntermenschen zijn, dat je het gezag van een niet-moslim (gezagsdrager) niet hoeft en zelfs niet mag erkennen en er alleen zoiets als een religieus islamitisch gezag kan en mag bestaan.

Het meest ridicule nieuws van de afgelopen week is wel dat Zender RTL gestopt is met Astrotijd omdat uit onderzoek is gebleken dat het oplichting zou betreffen. Althans, er zouden wel eens onvoldoende gekwalificeerde “mediums” aan deel kunnen nemen.

Alsof er al zoiets zou bestaan als een gekwalificeerd “medium”. Alsof de zogenaamde “parapsychologie” en alles dat daarmee samenhangt, waaronder de totale “esoterie”, het “occultisme” en het “spiritisme” niet per definitie oplichting en volksverlakkerij is.

Het spreekt van een diepe triestheid dat de mensheid dit soort absurdisme überhaupt omarmt en vervolgens stomverbaasd zijn als blijkt dat lieden, die van dit soort achterlijkheid hun broodwinning hebben gemaakt, de boel blijken op te hebben gelicht.

De goedgelovigheid van onvoorstelbare hoeveelheden mensen, we hebben het over miljarden mensen, is aanstootgevend. Miljarden mensen geven zich over aan allerhande vormen van “religieusisme” waaronder ook niet-theologische ideologieën resideren.

Consequent blijkt de mens te kiezen voor “geloven” in plaats van weten. Sterker nog, het “geloven” presenteert men consequent als het (beter) weten. Hetgeen dan ook sedert mensenheugenis de oorzaak is van daadwerkelijk ieder conflict in deze wereld.

Al sedert de mens rechtop is gaan lopen, en waarschijnlijk zelfs daarvoor, claimt men “de waarheid” te kennen. Telkens blijkt “de waarheid” de grootste leugen te zijn die er bestaat. Desalniettemin richt men gewoon weer een nieuwe “waarheid” op en in.

Zelfs Aristoteles en ander filosofen gingen al de mist in door te stellen dat “de waarheid” een symbiose zou zijn tussen “het verstand (kennis) en feiten (werkelijkheid)”. Dit terwijl objectief vast te stellen is dat “de werkelijkheid” niets met feiten van doen heeft.

Een symbiose wordt gekenmerkt door twee elementen. Namelijk “de gastheer” en “het parasitisme”. De “gastheer” legt het traditiegetrouw en wetenschappelijk vastgesteld altijd af tegen “de parasiet”. Zo legt het verstand het altijd af tegen “de werkelijkheid”.

Niet in de laatste plaats omdat “de werkelijkheid” net zo subjectief en abstract is als “de waarheid”. Net zoals “geloven” feitelijk gelijkstaat aan liegen zo staat “de werkelijkheid” feitelijk gelijk aan fantasie. “De waarheid” noch “de werkelijkheid” bestaan.

Een dergelijk “nieuwsbericht” is dan ook het toppunt van absurdisme. Het impliceert dat er wel zoiets zou bestaan als “de waarheid” en “de werkelijkheid” maar dat er “vandalen” zijn die deze “waarheid” en “werkelijkheid” misbruiken voor hun gewin.

Goh… waar heb ik dit toch eerder gehoord? Oh ja, van dezelfde mensen die claimen “de waarheid” te kennen en dat “de werkelijkheid” kneedbaar zou zijn in iedere willekeurige vorm, en in de door hun gewenste vorm het summum aan geluk zou brengen.

Dat men daarvoor het nodige aan onvoorstelbaar leed aan moet richten spreekt voor zich natuurlijk. In die context is het hilarisch om te zien dat de SP, ook wel de “Rode Jehova’s” genoemd, het voortouw heeft genomen om de “oplichting” te bestrijden. Want:

"Het gaat er enkel om mensen zo lang mogelijk aan het lijntje te houden. Dat dit nu gebeurt over de ruggen van zieke en onzekere mensen, is stuitend", vindt SP'er De Wit.

Maar is dat dan ook niet de essentie van het socialisme? Namelijk het bedrijven een politieke ideologie over de ruggen van zieke en onzekere mensen? Of moeten we dit zien in de context van de SP "waarheid"?

De ene club “waarheidsverkondigers” die de andere club “waarheidsverkondigers” meent te moeten bestrijden en de maat neemt omdat het ene een leugen zou zijn en het andere vanzelfsprekend niet. Hoe idioot wil je het hebben en hoe zout kun je ze eten.

Kijk, zo kennen we de linkse idioten weer. Want je mag best in je sas zijn dat er een storm onderweg is die mogelijk doden ten gevolgen heeft, miljarden dollars aan schade aanricht, tienduizenden banen kan kosten, mensen (en dan met name zwarte Amerikanen) dagenlang zonder inkomsten laat zitten, ten gevolge heeft dat tenminste twee miljoen mensen geëvacueerd moesten worden, en wellicht vele tienduizenden mensen dakloos maakt.

Als het maar precies plaatsheeft gedurende de Republican National Convention. Dan kun je er zelfs nog, gekscherend richting de conservatief christelijke Republicans, de hand van god in zien. Want Orkaan Gustav komt als geroepen volgens Moore (lees: Moron) en Keith Obermann. Prominenten van de Republican party moeten namelijk hun openingspeeches annuleren en de conventie valt mogelijkerwijs in het water en wordt enorm ingekort.

En dat is lachen joh… dat spreekt voor zich. Wederom (b)lijken de linkse imbecielen zich in de handen te wrijven. Want ook orkaan Katrina kwam als geroepen om zodoende Bush politiek het water aan de lippen te brengen en te “bewijzen” hoe “incompetent” en “racistisch” Bush wel niet was. Alsof de goden ermee spelen komt ook Gustav met mogelijk vernietigende kracht langs op deze oh zo belangrijke dag voor de Republican Party.

Was het overigens niet Moore die de grootste bek van allemaal had en Bush persoonlijk verantwoordelijk hield voor orkaan Katrina en de ellende die eruit voortsproot? En dit omdat Katrina “rechts” was en de Pepublicans vieze blanke kapitalistische racisten waren? Tja, we kunnen wel weer zien hoe menslievend de echte Democrats werkelijk zijn. Hoe hoog het moraal is en hoe diep het lot van met name de zwarte Amerikaan hen beroerd…

Onderzoekers onderschatten stelselmatig de omvang van de christenslavernij in Noord-Afrika in de zestiende tot achttiende eeuw, zegt arabist Maurice Blessing. Vaak wordt alleen gedacht aan zwarte slaven, maar ook het aantal Europese slaven in Afrika liep in de miljoenen.

Het beeld van slavernij wordt in Nederland echter vooral bepaald door de transatlantische slavenhandel, het brengen van zwarte slaven uit Afrika naar Amerika. Maar volgens arabist Maurice Blessing is het aantal slaven dat in diezelfde periode in de islamitische wereld gehouden werd, vele malen groter. Een deel daarvan bestond uit West-Europeanen, de zogenaamde christenslaven, die in Noord-Afrika moesten dienen. 'Hun precieze aantallen zijn heel moeilijk vast te stellen', zegt Blessing. 'Maar volgens recente schattingen gaat het om miljoenen mensen.'

Blessing deed onderzoek naar de aard en omvang van deze christenslavernij. Nederlandse historici hebben volgens de arabist een politiek correcte plank voor de kop om de werkelijke omvang van de christenslavernij te benoemen. 'Enerzijds heeft dat te maken met het feit dat tot in de negentiende eeuw vooral de kerken deze vorm van slavernij benoemden. In het negeren hiervan kan dus een antiklericaal element zitten. Daarnaast is de christenslavernij altijd als motief voor de kolonisatie aangevoerd. Na de dekolonisatie is men ervan uitgegaan dat dit motief niet klopte.'

Hun thuisbases lagen op de Barbarijse kust, aan de voet van het Marokkaanse Rifgebergte en op de kust van de meer oostelijke Maghreb. Naast materiële buit van overvallen schepen en kustdorpen was een belangrijk doel van de piraten om slaven te verkrijgen. Talrijke kustplaatsen in Spanje, Italië en op de eilanden in de Middellandse zee werden hiervoor eeuwenlang 'bezocht' door de zeerovers. De Franse zuidkust was ook niet veilig voor hen en zelfs op de Ierse, Engelse en Nederlandse kusten werden mensen gegrepen en tot slaaf gemaakt. Hun strooptochten reikten echter nog veel verder, van IJsland in het noorden tot de gehele Afrikaanse westkust. Zelfs stak men de Atlantische oceaan over voor tochten naar Amerika. Behalve de talrijke koopvaardijschepen werden ook de Europese kolonies in dit gebied prooi voor de zeerovers. Op de eilanden van de Caraïbische zee en aan de Noord en Zuid-Amerikaanse kusten werd soms eveneens, zoals gebruikelijk in de Middellandse Zee, een afgelegen dorp omsingeld en de bevolking gevangen genomen en tot slaaf gemaakt. Vaak werden grote aantallen christenslaven bij deze acties gevangen genomen, die dan werden verkocht op Marokkaanse slavenmarkten. Sultan Moulay Ismail bezat een uitgebreid paleis met versterkte muren, dat vrijwel geheel door deze christenslaven was aangelegd. Ook westerse zeerovers verkochten gevangen genomen christenen vaak in Marokko. De schepen waren meestal galeien met slaven of gevangenen aan de roeiriemen.

In het bagatelliseren van de christenslavernij speelt mogelijk ook een aangepraat postkoloniaal 'schuldgevoel' mee. Blessing: 'Onderzoekers hebben zich helemaal op de transatlantische slavenhandel gericht als een unieke, schrijnende gebeurtenis. Daarbij is slavenhandel in andere regio's gemakshalve veronachtzaamd.' Nog steeds is het volgens de arabist een heel gevoelig onderwerp in sommige kringen. 'Dat heeft ermee te maken dat het over moslims gaat en daar reageren bepaalde mensen tegenwoordig erg overspannen op.'

Arabische Arikaanse slavenhandel is ouder dan de Europese en heeft eveneens een zeer grote omvang gekend. De Arabisch Afrikaanse slavenhandel startte rond de 6e eeuw n. Chr. en eindigde in de 20e eeuw. Exacte cijfers over het aantal gevangen genomen Afrikanen zijn niet voor handen, schattingen liggen tussen de 15 en 28 miljoen mensen. De Arabieren haalden hun Afrikaanse slaven uit Noord- en Oost-Afrika (het Westen richtte zich op West-Afrika). Zanzibar was een bekend centrum voor slavenhandel. Het was in de Arabische wereld gebruikelijk dat bij rivaliserende stammen die met elkaar in conflict raakten de ‘winnaar’ de mannen doodde en de vrouwen en kinderen tot bezit maakten. Dat was in conflicten tussen Arabieren en Afrikanen niet anders. De buitgemaakte vrouwen en kinderen werden per schip of middels een karavaan (lopend) naar de Arabische wereld gebracht. Zo'n 60 procent van de door de Arabieren veroverde Afrikaanse slaven stierf tijdens dit transport. Waar de Westerlingen zich concentreerde op mannelijke slaven (voor arbeid), richtte de Arabieren zich op vrouwen, de Arabieren importeerden ongeveer 65% vrouwen tegen 35% mannen - deze vrouwen kwamen veelal in harems terecht. De mannen werden vooral ingezet in het leger (zie ook: Mamelukken). Jongetjes werden vaak omgevormd tot eunuch.

Een vergelijking tussen de handel in Afrikaanse slaven en Europese is juist bijzonder nuttig, meent Blessing. 'Veel wrok van moslims ten opzichte van het Westen komt voort uit een eenzijdig beeld van de geschiedenis: alsof alleen westerse landen imperialistisch waren en mensen hebben uitgebuit. Door een eerlijke vergelijking tussen slavenhandel door westerse en Noord-Afrikaanse landen, kun je die wrok misschien wegnemen.'

Wat de discussie ook gevoelig maakt, is dat de sharia, de islamitische wet, het houden van slaven toestaat. Moslims tekenen daarbij aan dat allerlei regels gelden voor een goede behandeling van slaven. Sommigen beweren daarom dat christelijke slaven in Noord-Afrika behoorlijk goed behandeld werden. Blessing: 'Er is op basis van de bronnen geen aanleiding dat te denken. Ook de VOC had regels voor de behandeling van slaven. Maar in de praktijk werd de meerderheid van de slaven, waar ook ter wereld, uitgebuit en onderdrukt.'

Noot NederKrant: Miljarden mensen zijn totaal in het ongewis inzake de blanke slavenhanden. Evenals men in het ongewis is over het feit dat de meeste zwarte slaven door (noord) Afrikaners en Arabieren werden verhandeld. Vermoedelijk bedroeg het aantal blanke (christen) slaven minstens net zoveel, zo niet meer als er zwarte slaven waren. Je kunt je afvragen waarom over deze feiten gezwegen wordt.

Je kunt je ook afvragen waarom er niet zoiets bestaat als een slavenmonument voor blanke (christen) slaven. Je kunt je afvragen waarom onze kinderen op school geen evenwichtig beeld wordt voorgeschoteld inzake slavernij in het algemeen. Dus zowel blanke, zwarte en andere vormen van slavernij die bestonden en in sommige (met name Afrikaanse en Arabische) werelddelen nog bestaan.

Het antwoord is simple maar schokkend en bizar te noemen. Het heeft alles te maken met het voornamelijk linkse fetisjisme van de blanke erfzonde en de idiotie dat het blanke ras tot in lengte der dagen en generatie na generatie boete zou moeten doen voor haar zonden jegens niet-westerse en niet-blanke mensen. De blanke mens zou haar geprivileerde positie danken aan onderdrukking en uitbuiting.

Zoals blijkt is dit volstrekt onjuist. Heeft u evenwel wel eens een Afrikaans zijn oprechte excuus horen maken voor het feit dat hij zijn broeders en zusters verhandelden? Heeft u wel eens een Arabier, Marokkaan of moslims zijn excuus horen maken voor de blanke slavenhandel, het onderdrukken en welhaast uitroeien van minderheden op hun continent en het koloniseren van de westerse wereld?

Integendeel. Het zijn juist deze bevolkingsgroepen die zich beroepen op de slavernij en kolonisatie van Azië en Afrika om daarmee hun voordeel te doen en als excuus te dienen waarom men in ieder opzicht, zowel qua economie, mensenrechten, democratie, moderniteit of wat dan ook, achter blijft bij het westen. Het zou allemaal de schuld zijn van de witmensen. De socialisten hebben van deze leugen hun voornaamste agendapunt gemaakt.

Als er al zoiets zou bestaan als een verwijtbaarheid aan huidige generaties voor hetgeen voorgaande generaties hebben gedaan of hebben gelaten dan is dit wederzijds. Het is pas als deze hypocrisie geslecht wordt dat we verder kunnen met ons leven. Dat, en dat alleen is de reden dat ik bovenstaande publiceer. Het is mijn inziens overbodig om te melden, maar ik heb daar geen enkele andere intentie mee. Zeker geen racistische. Integendeel...

Als we bovenstaande bericht moeten geloven dan leefde er 125.000 jaar geleden geen mensen. We kunnen stellen dat dit een absurde en onzinnige bewering is. Bovendien is het zo dat we pas de laatste, pak hem beet 5 jaar ons echt verdiept hebben in de noordpool en dat daaruit bijzonder verrassende bevindingen zijn voortgevloeid.

Bijvoorbeeld het gegeven dat de noordpool ooit een soort gigantisch meer was, de temperatuur er tot wel 23 graden warm bleek te zijn, vermoedelijk zoet water bevatten en er een weelderige plantengroei en dierenrijk was. Kennelijk hebben de propagandisten nooit van de kleine ijstijd, ruwweg geschat tussen 14de en 18de eeuw, vernomen.

Het kan niet op met de propaganda. Zelfs als je je erin verdiept middels serieuze bronnen dan kom je uitlatingen tegen die je met stomheid slaan. Zoals de bewering dat het smelten van het noordpoolgebied veroorzaakt wordt door menselijk toedoen. Het bevriezen ervan zou evenwel een natuurlijk oorzaak hebben (gehad).

Ook de kleine ijstijd wordt toegekend aan een natuurlijke schommeling in de temperatuur op aarde. Het einde van de ijstijd wordt evenwel verweten aan de “industriële revolutie” en het menselijke handelen. Eveneens stelt men zonder blikken of blozen dat het vermeende enorm hoge CO2 gehalte miljoenen jaren lang een natuurlijke oorzaak heeft.

Als je uit moet gaan van dit soort beweringen dan moet je je afvragen hoe het toch komt dat de noordpool tientallen miljoenen jaren ijsvrij was. Zeker als je, afgaande van het “nieuwsbericht” moet aannemen dat er zo’n 125.000 jaar geleden nog geen mensen waren. Ik weet niet hoe infantiel we geacht worden te zijn, maar dit slaat werkelijk alles!

UPDATE: En jawel hoor... het blijkt inderdaad een propagandaleugen te zijn!!!

De server van Comedy Central is erg druk.
Hier een mirror van de video.

De Joodse omroep heeft besloten om de documentaire “De staat van ontkenning”, die zij mede financierde niet uit te zenden. De genoemde documentaire zou “de waarheden en leugens in de officiële Nederlandse geschiedschrijving” blootleggen, aldus de filmpitch.

Nogal pretentieus om te claimen dat men u, in een documentaire van wellicht 90 minuten even “de waarheid” omtrent een aantal zeer complexe issues gaat voorschotelen. Je kunt stellen dat er meningen en feiten zijn. “De waarheid” is veelal een mening en geen feit.

Zoiets als “dé waarheid” is buitengewoon subjectief. Zo subjectief dat je feitelijk kunt stellen dat zoiets als “dé waarheid” eigenlijk niet bestaat. Iedereen heeft zo zijn eigen opvattingen over wat “dé waarheid” is. Het komt erop neer dat “dé waarheid” per definitie propaganda is.

Ook de documentaire “De staat van ontkenning” valt onder de noemer propaganda. De lijst aan lieden die in de documentaire aan het woord komen verraden dit al. Zonder uitzondering zijn ze het allemaal roerend met elkaar eens. Nederland was en is fouter dan fout.

Ik mag graag één uitzondering maken. En dat is voor Jaap van Duijn. Maar zelfs Jaap van Duijn wordt, zo u wilt misbruikt in deze documentaire om de propaganda een “formeel wetenschappelijk” tintje te geven. Van Duijn is slechts een rekwisiet in de film.

Net als George Bush en Tony Blair rekwisieten zijn. Want ook deze twee laatste worden in de documentaire opgevoerd als lieden die “helderheid” zouden verschaffen in “de (linkse) journaalbeelden”. Of dacht u werkelijk dat zij zich uitlieten over “fout” Nederland?

Wat de film feitelijk behelst is niets minder dan buitengewoon eenzijdige linkse propaganda over hoe Nederland voor, tijdens en na de oorlog(en) fout was, is en altijd zal blijven. Via Srebrenica naar Irak en vervolgens een retourtje holocaust en politionele acties in Indonesië.

De propaganda is duidelijk. Nederland was fouter dan fout in de tweedewereldoorlog, gedurende de politionele acties in Indonesië, gedurende de balkanoorlog en de oorlog in Irak. En ook u bent heel fout als u deze “waarheid” niet zonder mitsen en maren erkent.

Ook Hanneke Groenteman grijpt op haar blog weer eens de kans om Nederland in te wrijven dat men intrinsiek en inherent fout is. Het feit dat “De Joodse Omroep” afziet van vertoning op TV is volgens haar een teken dat Joods Nederland ook in deze categorie behoord.

Behalve natuurlijk Hanneke Groenteman zelf en de Joden die menen een “Ander Joods Geluid” te moeten produceren. De zelfhaat van Groenteman is inmiddels legendarisch te noemen. Evenals het autoracisme van de leden van “Een ander Joods Geluid”.

Bevat de documentaire dan geen kern van waarheid? Ongetwijfeld wel. Er zijn beslist fouten gemaakt in het verleden. En in deze is, als uitzondering, het behaalde resultaat wel een garantie voor de toekomst. Met andere woorden zijn we gedoemd te herhalen.

Één van de voornaamste fouten die “wij” blijven herhalen is niet zozeer dat we niet leren van het verleden, hetgeen eveneens ontegenzeggelijk waar is, maar dat we met wijsheid achteraf onszelf volcontinu blijven diskwalificeren in het heden en de toekomst.

Eens fout is altijd fout is ook de letterlijke rode draad in de documentaire. De beterweters weten het, zoals te doen gebruikelijk met de wijsheid van het verleden in pacht altijd beter. Het “kind met het badwater weggooien” syndroom is de werkelijke herhaaldelijke fout.

De stelling van de documentaire, maar ook de mensen die daarin aan het woord komen en clubjes als “Een Ander Joods Geluid” is niet dat “we” fouten hebben gemaakt maar dat “we”, zoals gesteld intrinsiek fout zijn. Iets met een soort van blanke erfzonde en zo.

In dat kader, hoe gruwelijk onsmakelijk, worden ook mensen als Jaap van Duijn opgevoerd in deze documentaire. De onderliggende boodschap die van Duijn mag verkondigen is “dat we toen ook al niet wilde luisteren naar zijn berichten van vernietigingskampen”.

Berichten die allemaal waar, of liever feitelijk bleken te zijn maar die zo gruwelijk waren dat we ze niet konden maar ook vooral niet wilde geloven. Met dezelfde stelligheid wil men u nu doen geloven dat ook de Irak oorlog van eenzelfde kaliber is. Een holocaust!

Goeddeels gefingeerde cijfers over het aantal slachtoffers van dit “neokolonialisme” en “imperialisme” moet verder de indruk wekken dat iedere inmenging in de “world affairs” door het westen en Amerika in het bijzonder slechts een holocaust kunnen betekenen.

En dat uit de mond van mensen die van mening zijn dat we het socialisme nog een kans moeten gunnen nadat in de naam van deze ideologie enige honderden miljoenen mensen vermoord zijn omdat men niet “socialistisch” en/ of “communistisch” genoeg was.

Alsof het een wereld van verschil is of je massaal vermoord wordt omdat je niet arisch of niet socialistisch genoeg was of bent. Of er wel zoiets zou bestaan als een gerechtvaardigde volkerenmoord in en uit naam van “het goede” (lees: het socialistische).

Het is ongetwijfeld waar dat wij snel doorbladeren als we de zwarte bladzijden in ons geschiedenis tegen komen. Alsof we de “Pornorama” of “Rukvu” lezen in de bedrijfskantine en wulpse blote dames ons verleidelijk toelachen vanaf de pagina’s.

De onderliggende boodschap in de documentaire is dat het tegenwoordige socialisme geen oude wijn in nieuwe zakken is maar, mitsdien goed uitgevoerd, hét antwoord is op alle fouten in het verleden, het heden en de toekomst. Ofwel “dé waarheid” waarop u wacht.

Het bijzondere is dat deze linkse documentaire inderdaad lijkt te bewijzen wat ze stelt. Namelijk dat de mens kennelijk lastig en moeilijk in staat is om te leren van het verleden. Wat men niet vermeld is dat de socialistische mens daarop bepaald geen uitzondering is.

Wat de reden is dat De Joodse Omroep de documentaire niet uitzend is onbekend. Het lijkt me evenwel meer dan onwaarschijnlijk dat dit zou zijn omdat men, zo stelt Groenteman “de huidige regering niet ten val wil brengen” door het onthullen van pijnlijke “waarheden”.

Groenteman verwijt De Joodse Omroep dat ze zich vooral wil bezig houden met het “etaleren van de Joodse cultuur”. Maar was en is dit niet de kerntaak van De Joodse Omroep? Verwijt Groenteman De Joodse Omroep nou dat ze geen spreekbuis wil zijn voor haar “waarheid”?

Persoonlijk ben ik van mening dat het een schande is dat een door ons gefinancierde omroep ons geld gebruikt om pure socialistische propaganda te produceren. En wellicht is het juist dat, het eindproduct gezien hebbende, de reden dat men er afstand van neemt.

Laat ik het hopen dat dit, namelijk de aanstootgevende eenzijdigheid van de documentaire, de werkelijke of tenminste voornaamste reden is waarom De Joodse Omroep bij nader inzien afziet van uitzending en zich derhalve feitelijk distantieert van deze propagandafilm.

Zie onderstaande nieuwsbericht inzake het “uit het zicht” hangen dan wel wegwerken van, volgens moslims (en christenen) “aanstootgevende” kunstwerken waarop “naakt” te zien is, was of zou zijn omdat dit zou indruisen tegen “de goede zeden”:

De uitspraak en “richtlijnen” lijken duidelijk. Naakte kunst mag ondanks bezwaren van moslims (en christenen). Inderdaad “lijken” duidelijk. Behalve dan als je de tekst goed leest en op waarde weet te schatten. Dan zie je dat het een uitspraak en “richtlijnen” van niets zijn.

Ik som het even de mitsen en maren in het nieuwsbericht voor u op:

“In principe is naakt nu gewoon mogelijk”

Het doet me denken aan een mop en die gaat zo…

jantje komt thuis van school en heeft een opdracht gekregen van zijn lerares om uit te zoeken wat het verschil is tussen in feite en in principe. hij loopt naar zijn vader toe en vraag aan hem: papa wat is het verschil tussen in feite en in principe. zijn vader antwoord nou vraag maar aan je moeder wat ze zou doen als de buurman haar zou vragen of zij voor een miljoen met hem naar bed wil gaan.dus zo gezegd zo gedaan jantje loopt naar zijn moeder toe en vraagt aan haar:mama wat zou je doen als de buurman jou zou vragen of hij voor een miljoen met jou naar bed mag. zijn moeder bedenkt zich geen minuut en zeg ja dat zou ik wel doen. jantje loopt weer naar zijn vader toe en verteld dit aan hem. waarop zijn vader zegt nou stel de zelfde vraag maar aan je zus. dus dat doet janje en weer krijg hij het zelfde antwoord. weer loopt hij naar zijn vader toe en zegt ja zij zou het ook doen. maar nou heb ik nog steeds niet het antwoord op mijn vraag wat het verschil is tussen in feite en in principe. waarop zijn vader antwoord: nou in principe zijn wij nu miljonair maar in feite hebben wij gewoon twee hoeren in huis.

De toevoeging “in principe” is niets meer of minder dan een totaal onzinnig voorbehoud. Het betekend feitelijk “het zou kunnen, maar…”. Of “het is mogelijk, mits…”. En dat impliceert weer “het zou (moeten) mogen maar het hoeft niet”. En leest u dit maar gerust als “zou kunnen maar we doen het niet”. Kortom, er staat niets van enigerlei waarde.

“In principe” is moord ook mogelijk. Of het in de fik steken van het stadshuis. “In principe is alles mogelijk. Maar of het ook kan, mag of moet is een hele andere zaak. Kunstenaars weten dus helemaal niet waar ze aan toe zijn en feitelijk zijn we geen stap verder. Dat blijkt ook uit de andere voorbehouden die zijn ingebouwd in de uitspraak en “richtlijnen”.

”In de richtlijnen staat dat er geen inmenging in de keuze van kunst mag plaatsvinden tenzij de strafrechtelijke ondergrens wordt overschreden.”

Een volledig overbodige opmerking. Immers, als de strafrechtelijke ondergrens, wat dat ook zou mogen betekenen want ik dacht altijd dat het strafrecht de (onder en boven)grens was en daarin geen grijs gebied hoort te bestaan, wordt overschreden dan mag het dus gewoon niet. Dat spreekt voor zich. Kinderporno mag niet, dus ook niet in het stadshuis. Of bestaat er dan toch zoiets als “een beetje fout”? Kennelijk wel…

En wie maakt de keuze? De gemeente toch? Of anders wel een “commissie” die is aangewezen door de gemeente. En zoals te doen gebruikelijk dienen daar alle bevolkingsgroepen en gezindheden in vertegenwoordigd te zijn. We leven immers “in principe” in een multiculturele samenleving. De gemeente mengt zich hoe dan ook in de keuze welke kunstwerken er wel of niet komen te hangen.

“De kunst die ter hoogte van de wachtruimte hangt, mag worden verwijderd als de beelden te veel impact hebben op onze bezoekers.”

Dit “onder voorbehoud” geeft nog eens duidelijk aan dat er totaal niets is afgesproken en de “richtlijnen” bogus zijn. Immers, de moslims (en christenen) beriepen zich er juist op dat de beelden teveel impact hadden op hun beleving van hoe de wereld en haar moraal er uit zou moeten zien volgens de islamitische en christelijke leer. Wie bepaald nu hoeveel “impact” een kunstwerk heeft op wie? De gemeente?

Kortom, de eerst volgende moslim (of christen) hoeft zich er slechts op te beroepen dat het kunstwerk “teveel impact heeft” op zijn of haar religieuze beleving en het kunstwerk verhuist alsnog van de hal naar de kelder. Het is een totaal subjectieve regel die niets meer of minder behelst dan dat de huidige situatie, en dus het dwangmatig bepalen door moslims (en christenen) wat wel en niet mag of kan gehandhaafd blijft.

“Volgens de zegsvrouw moet er dan gedacht worden aan oorlogsbeelden, beelden die indruisen tegen goede zeden of beelden van dierenleed.”

Een herhaling van het eerder voorbehoud op de “regelgeving” en “richtlijnen”. Want wederom wordt er een totaal subjectief gegeven van stal gehaald om “de beelden des aanstoots” alsnog naar de kelder te verwijzen. Want wie bepaald of iets indruist tegen “de goede zeden”? Beriepen de moslims (en christenen) zich niet juist op “de goede zeden” zoals hun overtuiging hen voorschrijft?

En wat is het voor een idiotie om er zoiets als “oorlogsbeelden” of “dierenleed” erbij te betrekken? Daar ging en gaat het niet om en het spreekt toch voor zich dat we moslims niet mogen confronteren met de misdaden van medemoslims. Een “leuk” schilderijtje van een onthoofding wil zelf ik niet zien in het stadshuis. Of een plastische afbeelding van zoiets als “een geitenneuker” lijkt me ook ongepast.

Kortom, dit is de essentie van de Nederlandse politiek. Veel woorden gebruiken zonder iets te zeggen. Iedereen tevreden stellen en niemand voor het al dan niet gehoofddoekte hoofd stoten. Iedereen blij maar toch net niet. Men moet niet spreken “in principe” maar “UIT principe”. Het is ja of nee. Niet een beetje ja maar toch wel nee. Begint u nu een beetje te begrijpen waarom we gedoemd zijn te mislukken?

Het maakt niets uit welke krant je openslaat, welk journaal of actualiteiten programma je kijkt, je wordt bedolven onder een vloedgolf pro Obama geneuzel. Je hoeft niet voor McCain en tegen Obama, of visa versa te zijn, alsof het überhaupt wat uitmaakt voor wie wij zijn om de overdaad aan aandacht voor Obama in de reguliere media te hekelen.

Evenmin hoef je een kant te kiezen om juist het gebrek aan aandacht voor McCain en zijn gooi naar het presidentschap van de VS te hekelen. Ik mag graag zelf kiezen welke standpunten mij al dan niet aanstaan. Die keuze hoeft de reguliere media niet voor mij te maken door slechts één van de voornaamste presidentskandidaten volledig over te belichten.

Toch heeft men bij en in de reguliere media kennelijk het idee dat zij ons moeten leiden als een kudde schapen door Obama te bejubelen als een soort van linkse zwarte Messias die niet alleen de VS maar ook de wereld gaat redden van de ondergang. Kennelijk heeft men eveneens het idee een soort van “cordon sanitaire” om McCain te moeten leggen.

Wat de reguliere media en journalistiek met deze eenzijdigheid bewijst is dat men bepaald niet neutraal is, zoals men keer op keer beweerd. Wat men eveneens bewijst is dat links het niet kan laten paternalistisch te zijn. In dit geval door u verstoken te houden van “McCain nieuws” (behalve als het negatief is) en te verzuipen in “pro Obama nieuws”.

Om u vervolgens ook nog een wijs proberen te willen maken dat “heel Nederland (uitgezonderd ik dan kennelijk) voor Obama zou kiezen”. Alsof u, op basis van hetgeen de Nederlandse reguliere media u aan wenst te bieden aan “neutraal nieuws”, al tot een afgewogen keuze zou kunnen komen tussen deze twee voornaamste presidentskandidaten.

Twee kandidaten waarvan het bestaan van die ene kandidaat, ofwel McCain welhaast ontkent wordt en men het doet voorkomen alsof Obama de enige overgeblevene kandidaat zou zijn. Alsof McCain voor “spek en bonen” mee zou mogen doen omdat het anders toch wel heel erg veel op een “verkiezing” naar het Sovjetmodel zou gaan lijken.

Voor zover even het intrappen van de open poppenkastdeurtjes. Wat veel interessanter is, is om te constateren waar deze behoefde, om u zo eenzijdig mogelijk te informeren, vandaan komt. Als vanzelf komen we dan uit bij de aard van het linkse beestje en haar reguliere media die optreed als prénatale “Ministerie van Waarheid” (1984 George Orwell).

Een “MiniWa” die zich laat bedienen door een ideologische “remote control” om het nieuws dat haar niet aanstaat te aborteren voordat het ook maar geboren kan worden en het licht mag zien. Ik vrees het antwoord op de vraag “waar komt deze behoefde vandaan” te kunnen beantwoorden en te constateren dat het niet slechts paternalisme betreft.

Al eens eerder schreef ik een artikel over het linkse autoracisme waarbij de pigmentloze mens, ofwel blanken, afgedaan worden als intrinsiek genegen tot slechtheid en racistisch. Alsof het gebrek aan huidpigmenten onherroepelijk samen zou gaan met een extra gen die ons zou drijven tot misdaden tegen hen die wel over een gepigmenteerde huid beschikken.

Het buitenissige vereren van Obama door links heeft alles te maken met dit irrationele blanke autoracisme dat we voornamelijk onder ideologisch en politiek links dan wel socialistisch georiënteerde en gemotiveerde lieden terugvinden. Hetgeen linkse lieden doet druppelen van genot is het feit dat Obama een socialist is en bovenal een zwarte socialist is.

Liberaal als ik van naturen ben is het prachtig om te zien dat niet alleen een vrouw maar ook een zwarte Amerikaan een gooi naar het presidentschap van het machtigste land ter wereld kon doen. Kennelijk is de VS toch vele malen minder racistisch en seksistisch dan ons wordt voorgeschoteld door de linkse politieke partijen en haar reguliere media.

Laten we wel zijn… het is in ons o zo liberale Nederland, althans… in het blanke deel van ons koninkrijk nog nooit voorgekomen dat een zwarte Nederlander of zelfs maar een blanke vrouw of homoseksueel een serieuze gooi naar het presidentschap kon doen zonder propagandistisch of letterlijk afgeschoten te worden door de gevestigde linkse partijen.

Deze boterberg op “ons” hoofd mag evenwel niet verhinderen dat met name links blank Nederland ons exact weet en durft te vertellen hoe een natie als Amerika politiek moet bedrijven om de suggestie, dat de VS het meest racistische land is in de tegenwoordige geschiedenis, die zij nota bene zelf heeft opgeworpen te ontwijken of te doen logenstraffen.

De suggestie dat Amerika diep en door en door racistisch zou zijn, evenals dat er niet zoiets zou bestaan als een sociaal stelsel, gezondheidszorg voor de minderbedeelden en je aan je lot bent overgelaten als je geen baan en/ of ziektekostenverzekering hebt in de VS, komt allemaal uit de linkse en socialistische propagandafabriek.

In plaats van deze aantijgingen en propaganda te onderzoeken omarmd links Nederland liever de leugens die zijzelf keer op keer opdist en die zij telkens weer bevestigd ziet door links Hollywood en haar cinematografische propagandamachine in de zoveelste linkse tearjerker waar de “underdog” het wint van het harde “kapitalistische monster”.

Deze doelbewuste kokervisie en het op welhaast sektarische wijze buitensluiten van de werkelijke realiteit doet links Nederland verlangen naar wraak. Wraak op een systeem waarvan men zelf beweerd dat het minderbedeelden, zwarte mensen en god wie nog meer buitensluit en van de vuilnisbak naar de goot helpt als je niet mee kunt in de “ratrace”.

Het ophemelen van Obama en hem voorstellen als de linkse zwarte Messias die Amerika en de wereld zal redden van het “kapitalistische en “imperialistische monster” spruit voort uit Amerikanisme, onversneden linkse afgunst, autoracisme en pure rancune dat Amerika het in ieder opzicht beter doet dan Nederland, Europa en overige westerse wereld an sich.

Ik kan er helaas niets anders van maken dan dat het pure afgunst en rancune is van een land (Nederland) alwaar je als hardwerkende burger netto evenveel te besteden hebt als een bijstandstrekker. Waar je als blanke man je continu moet verdedigen tegen allerhande erfzonde die aan jouw pigmentloze huid zouden kleven. Waar een zesje meer dan voldoende is bij gebrek aan motivatie om boven jezelf uit te stijgen.

Naar nu blijkt heeft Wijnand Duyvendak een aantal passages in zijn boek aangepast. Dit blijkt uit een vergelijk tussen de “persuitnodiging” met citaten uit het boek en het boek zoals het thans daadwerkelijk in de winkels komt te liggen.

In het manuscript dat eigenlijk persklaar was schrapte Duyvendak enkele passages en blijkt hij de in diverse passages geuite reserveringen, waarmee hij zijn activisme en terroristenverleden niet geheel en al in de ban deed en afzwoor, te hebben gecorrigeerd.

Een aantal voorbeelden van deze geschrapte, geredigeerde en gecorrigeerde passages kunt u vernemen in een artikel op de site van Elsevier. Aldaar trekt men de conclusie dat Duyvendak de passages pas aanpasten omdat en nadat er commotie was ontstaan.

Eveneens laat Duyvendak het niet na om zijn misdaden te bagatelliseren door bijvoorbeeld de modus operandi van bijvoorbeeld de site Geenstijl gelijk te stellen aan zijn eigen misdaden als “activist”. Alsof ook Geenstijl inbreekt bij overheidsinstanties en bedrijven in de as legt.

Ook laat Duyvendak niet na om het “milieu” te noemen als zijn toenmalige en huidige “motivatie” om tot zijn eerdere en toekomstige daden over te gaan. Dit terwijl het milieu nog niet van secondair belang is maar het ging en gaat om het uitdragen en met dwang implementeren van zijn marxistische ideologische overtuigingen en standpunten.

Het geeft aan dat Duyvendak weinig tot niets geleerd heeft van zijn “verleden” en het veeleer tot zijn heden behoord. Daarnaast is hij één van de vele linkse boegbeelden die de kans grijpt om zijn “verleden” te kapitaliseren terwijl men kapitalisme als iets verderfelijks ziet.

Vanmiddag, bij de presentatie van zijn boek werd Duyvendak getrakteerd op taart. De daad is, zoals het er nu naar uitziet begaan door een “boze kraker” maar of deze extreemlinks of rechts is is nog onbekend. Buiten dat het een “koekje” van eigen deeg is is het een volstrekt verwerpelijke hoogst agressieve, zogenaamde “ludieke” daad.

De verwarring en onduidelijkheid of het een extreemlinkse of rechtse dader betreft geeft maar eens temeer aan hoe dicht deze zogenaamde “uitersten” aan elkaar verwant en gewaagd zijn. Had de navelstreng nog iets strakker gezeten dan had Duyvendak een “rechtse” terrorist geweest.

De geredigeerde passages, de daad van agressie jegens hem en de wijze waarop men alles overgiet met een moralistisch sausje geeft aan dat de extreme ideologische visies bij lange na nog niet tot het verleden behoren. Er zal nog heel wat moeten passeren eer dat zover is.

Via de website van Het Vrije Volk kwam ik een link naar een inside verslag tegen van de aanslag, door extreem linkse “antifascisten” op hotel Cosmopolite, alwaar “extreemrechts” vergaderde, op 29 maart 1986 in Kedichem. Wonder boven wonder viel bij deze aanslag geen doden maar “slechts” enkele gewonden. Onder de gewonden was de secretaresse van Hans Janmaat die dankzij de aanslag een been moet missen.

Het verslag laat zich lezen als een warrig wollig jongensboek. Juist deze omschrijving karakteriseert sterk de opmaat naar de aanslag, de aanslag zelf en de mentaliteit van de aanslagplegers. Het valt op dat men zichzelf vooral ziet als een soort van “Pietje Bel” vereniging. Een soort van ondeugende “Jongens van de zwarte hand” die middels “kattenkwaad” de “braafheid”, “burgerlijkheid” en “hét kwaad” willen bestrijden.

Daar gaat het “denken” al volkomen mis. Het is weliswaar een soort van “De Zwarte Hand” clubje, maar het heeft veeleer het karakter van De Zwarte Hand zoals we deze uit de geschiedenis kennen. Ofwel het geheim Servisch genootschap, dat actief was ergens tussen 1910 en 1917. Ook dat was bepaald geen clubje “ondeugden” maar een terroristische organisatie die de aansluiting van Bosnië en Herzegovina bij Servië nastreefde.

Niet toevallig een door de Russen gesteunde terreurorganisatie die een Groot Servië nastreefde. Als je deze “Zwarte Hand” (Crna ruka) naast de praktijken van de zogenaamde “pietje bel” clubje van de “antifascisten” legt dan dringen zich meer parallellen op met deze Servische terreurorganisatie dan er parallellen zijn met het clubje van Pietje Bel. Alleen al het motto “Unificatie of de Dood” van Crna Ruka zegt alles al.

Je kunt namelijk stellen dat ook extreem links onder dit valse motto haar handelwijze rechtvaardigt. Namelijk de unificatie, ofwel “het brengen van eenheid” onder bevolkingsgroepen (multiculturele principe) door het plegen van terreurdaden en het terroriseren van degene die dit vermeend of in werkelijk niet (zouden) zien zitten. Het moge duidelijk zijn dat de antifascisten feitelijk de werkelijke fascisten zijn in dit verhaal.

Dit even zijdelings als een historisch referentiepunt om de daden van extreem links te kunnen duiden en op haar werkelijke waarde te kunnen inschatten. Ik laat daarbij niet graag onvermeld dat het uiteindelijk “De (Balkan) Zwarte Hand” was die, jawel…. middels een aanslag op Franz Ferdinand en zijn vrouw Sophie Chotek als grootste katalysator gezien kan worden tot hetgeen we uiteindelijk kennen als de eerstenwereldoorlog.

Waar het verslag in uitblinkt is hetgeen ik reeds eerder als “mob rule” en/ of “ideologisch” en/ of “religieus sektarisme” definieerde. Ik verwijs gemakshalve naar een veelheid artikelen die ik eerder publiceerde die dit (deels) als onderwerp hebben. Iets wat overigens geen exclusief links gebeuren is. (klik op de links in de tekst). In diverse andere artikelen tip ik aan dit “massa mechanisme” waarmee men de massa ophitst.

Het “Pietje Bel” syndroom geeft weliswaar een geromantiseerd beeld weer van “de strijd tegen onrechtvaardigheid” maar het verslag laat zien waartoe een dergelijk infantiel wereldbeeld kan en moet leiden. Men heeft bij elkaar een fictief beeld versterkt van een massa “rechts-radicalen” dat op geen enkele wijze correspondeert met de feitelijke werkelijkheid. In de fantasie van de “activisten” streed/ strijdt men tegen een (over)macht.

Dit terwijl we het uiteindelijk hebben over nog geen twintig mensen die tezamen twee volstrekt marginale splinterpartijtjes vormden. Van “rechtse knokploegen” die de vergadering van CP en CD zouden moeten beschermen tegen de linkse “antifascisten” was totaal geen sprake. Desondanks spreekt men menigmaal, inzake de aanslag op het hotel in Kedichem van grote “rechtse knokploegen” die er feitelijk niet waren.

Wat ik terug kan vinden in het verslag is het feit dat links vooral ten strijde trekt tegen een grotendeels fictieve vijand. Een vijand die grotendeels slechts bestaat in de hoofden van hen die niet alleen tegen maar ook voor windmolens vecht. Het verslag bevestigd eveneens dat (extreem) links niet veel meer is dan een pseudo-religie met haar eigen dogma’s en sektarisme die onderscheidt maakt tussen hen, alias “de goede”, en “de wereld”.

Het “socialisme” van extreem linkse lieden laat zich, zoals ook blijkt uit het verslag het beste omschrijven als “social immaturity” of zelfs “insanity”. Een zekere mate van onvolwassenheid waarbij men is blijven hangen in een periode die de meeste van ons in onze (pre)pubertijd hebben doorgemaakt. Een periode waarin wij, komende vanuit de veilige magische kinderwereld, ons geconfronteerd zien met de harde werkelijkheid.

Het duurt soms even voordat we volwassen genoeg zijn om te doorzien dat irrationeel idealisme geen antwoord is op het ogenschijnlijke en het daadwerkelijke “onrecht” dat we zien of ervaren. Mijn inziens zijn (extreem) linkse lieden nooit helemaal goed, of helemaal nooit uit en door deze (pre)adolescente levensfase geraakt zijn. Men placht de wereld te zien in een soort van magisch dualisme van slechts “goed en kwaad”.

Met “magisch” refereer ik aan het magische denken. Magisch denken kan een normale doorgangsfase in de kinderjaren zijn. Op volwassen leeftijd kan het een symptoom van een psychose of schizotypische persoonlijkheid(stoornis) zijn. Als ik het verslag zo lees dan herken ik een aantal zaken die zeer zeker op de symptomen van een meer of mindere mate van een schizotypische persoonlijkheid(stoornis) wijzen.

Overigens kan het slechts willen denken in twee uitersten, zoals goed versus kwaad, een doelbewuste intellectuele keuze zijn. Gedurende het Sovjettijdperk had men daar zelfs een doctrine voor in het leven geroepen. Namelijk het zogenaamde “Zjdanovisme”. Vernoemt naar Zjdanov die de wereld verdeelde in slechts twee kampen die we ook wel zouden kunnen kenschetsen als de uiterste van de spectra, ofwel “goed en kwaad”.

Zjdanov definieerde dit evenwel naar stikt ideologische maatstaven. Namelijk een “imperialistisch” deel geleid door de Verenigde Staten van Amerika en een “democratisch” deel geleid door de Sovjet-Unie. Normale mensen zien evenwel minstens een schakering aan grijstinten of zelfs alle kleuren van de regenboog die de doctrine van Zjdanov letterlijk en figuurlijk doet verbleken in haar daadwerkelijke zwart (versus) wit tinten.

Veel mensen snappen dat bijvoorbeeld de VS niet alleen en slechts imperialistisch was noch is, en er gedurende de Sovjettijd feitelijk en op den duur zeker geen enkele sprake meer was van enige vorm van democratie. Een feitelijke waarheid die de gekokerde, vernauwde en zelfs benauwde visie van de extreem linkse lieden niet toelaat. De wereld bestaat volgens hen uit louter hen, alias de “goede” en de zij alias de “slechte”.

Ondanks het feit dat dit bizarre wereldbeeld psychologisch en ideologisch goed verklaarbaar is doet het niets af aan het feit dat het wel degelijk een enorm gevaar behelst. Meer dan het illustere rechts ooit heeft kunnen bewerkstelligen verdelen de extreem linkse lieden de wereld consequent in twee of desnoods meer kampen die elkaar niet mogen verdragen. Daarbij is men ook nog eens heel selectief in wie tot de “verkorene” behoren.

De “bedreigingen” aan het adres van Femke Halsema zijn columnist Rikus Spithorst, rover hoofdman en op Fok! publicerende onder het synoniem Driek Oplopers, fataal geworden. Met directe ingang worden de columns van Spithorst niet (meer) gepubliceerd op de site van de PvdA. Ongetwijfeld zal het één en ander nog verdere gevolgen voor hem hebben.

Ik zal het niet snel opnemen voor een PvdA’er of iemand anders van de linkse kunne, maar in dit geval is het volstrekte nonsens dat Spithorst publiekelijk gelyncht wordt door de pers, de media, Groenlinks en ook zijn eigen partij. Er is, zeker in de context van zijn column namelijk totaal geen sprake van een bedreiging of een oproep tot geweld tegen Halsema.

Ook ik heb wel eens een column geschreven waarvan ik achteraf alleen maar kon hopen dat de lezers ervan de satire en de dieper bedoeling erachter zouden snappen. In mijn geval ging het over Babs Klunder die, in een zaak tegen groepsverkrachter van een 10 jarig meisje de daden apologeerde door dit te wijten aan alles behalve natuurlijk de daders.

Ik stelde in de column dat we er een wedstrijddag van moesten maken om Klunder en kinderen te verkrachten. Uiteraard protesteerde ik daarmee tegen het feit dat advocate klunder tijdens de rechtszitting “een gebrek aan seksuele voorlichting” en ook “de slechte invloed van geile videoclips” aandroeg als verzachtende omstandigheden voor de groepsverkrachters.

Spithorst doet eigenlijk niets anders. Hij is van mening dat het feit dat Halsema over Duyvendak beweerd dat het “een zeer integere man is” absoluut verwerpelijk is aangezien diens oproep om het leven van bepaalde ambtenaren, waarvan hij de NAW gegevens in het extreem linkse Bluf publiceerde, zuur te maken enorm grote gevolgen heeft gehad voor die ambtenaren.

In beide gevallen, zowel als in mijn column alsook in die van Spithorst, ligt de “diepere” boodschap er kilometers dik bovenop. Namelijk het feit dat een klunder dan wel een Halsema heel erg makkelijk spreken hebben en er nog wel eens anders over zouden kunnen gaan nadenken wat het betekend om zelf of je kinderen verkracht of in zeer ernstige mate bedreigd te worden.

Of het van goede smaak getuigd om zo’n keiharde en confronterende column te schrijven staat wellicht open voor debat. Maar het is absoluut en zonder twijfel zeer onsmakelijk om kinderverkrachters te apologeren met absurde excuses of om een terrorist, die doelbewust complete gezinnen het leven kapot liet maken, te betitelen als “een zeer integere man en collega”.

UPDATE: Inmiddels is Spithorst ook EX rover hoofdman. De reden volgens Rover is dat de column van Spithorst weliswaar satire was maar onvoldoende als zodanig herkenbaar zou zijn geweest en Spithorst in Nova onvoldoende afstand nam van de, doelbewuste verkeerde interpretatie van zijn column.

Kortom, de linkse analfabeten winnen. Het is nu wachten op een totaal berufsverbot voor een ieder die veel geplaagd terroristenliefje Femke Halsema op haar nummer zet. Het is toch buitengewoon bijzonder te zien dat Halsema zo’n halszaak maakt van de zogenaamde bedreigingen van politici in de privé sfeer. Had ze dit 20 jaar geleden ook gedaan inzake Duyvendak dan had ze nog enigszins recht van spreken gehad. Nu is het een farce!

Oh ja... had ik eigenlijk al opgemerkt dat de titel van deze "column" keiharde zwartgallige satire is? Voor je het weet is pek en veren je deel, tegenwoordig met die plotselinge linkse gevoeligheid voor "buitenparlementaire" acties.