Na taką właściwość mają niewątpliwie wpływ sprzęty ustawione w kuchni, meble kuchenne, bliskość dobrze kojarzących się sprzętów.

To właśnie tutaj bowiem przygotowujemy posiłki, a to przywołuje wspomnienia z dzieciństwa, kiedy wszystko było prostsze i bardziej znaczące. Zapach świeżo upieczonej babki, unosząca się w powietrzu przyprawa do piernika, miła woń świeżych pomarańczy. Prawda, że od razu robi się przyjemniej? I właśnie o to chodzi.

Nic dziwnego, że taka duża ilość zalet wpływa na to, że w kuchni czujemy się dobrze. Wielu z nas dąży do tego, żeby było tak przez całe nasze życie. Nie bez znaczenia jest w takiej sytuacji umeblowanie, aranżacja kuchni. Każdy sprzęt odgrywa tutaj swoją rolę. Zlewozmywaki, zmywarki, lodówki – wszystko jest ważne. Ale najważniejszy jest zlewozmywak

Nasz zlewozmywak w Twojej kuchni - TAK :)

Zapraszamy - kup zlewozmywak w jednym z naszych sklepów.

Składniki:

• Węgorz - oczyszczony i pokrojony na 5cm kawałki
• Warzywa - poszatkowane 2 marchewki, zielona papryka, 2 łodygi selera
• Czosnek - 3 ząbki, poszatkowane
• Imbir - łyżka świeżo utartego
• Oliwa
• Zioła do smaku - gorczyca, kolendra, bazylia, natka pietruszki, tymianek, korzeń lubczyka
• Sól i pieprz do smaku

Sposób przyrządzenia:

W 1L wody zagotować wywar z włoszczyzny.

Usunąć cebulę, dodać oczyszczonego i pokrojonego węgorza, lekko gotować jakieś 10 minut

Na dużej głębokiej patelni podgrzać oliwę, smażyć poszatkowaną cebulę aż się ozłoci, dodać czosnek i smażyć 2 minuty. Dodać węgorza z wywaru i paprykę, po minucie dodać pozostałe warzywa. Można dodać wywar z warzyw jeśli za sucho. Smażyć aż papryka zmięknie. Przyprawić ziołami. Odstawić na parę minut.

Podawać z dobrym brązowym ryżem.

Smacznego!

W Amazonii polecała zwłaszcza żaby i węże (w tym momencie aż mnie odrzuciło - to nie były "dreszcze-jeszcze", tylko jak najbardziej "dreszcze-złowieszcze", bo węży nie lubię nawet w bezbronnej postaci - na talerzu), ale także żołwie, dziki i wszystko generalnie co się rusza, ale im bardziej salvaje (dzikie), tym lepiej... Tam gdzie nie ma tylu węży Peruwiańczycy zadowalają się zwierzętami (i tu znowu drastyczne) uważanymi za domowe - w Arequipa je się koty oraz świnki morskie. W tym momencie ją przystopowałam, że jednak nie jem mięsa i mogę co najwyżej robić zdjęcia Tomkowi z zupą z żółwia i wężem miedzy zębami, tudżież spełniającego marzenie zatopienia zębów w sympatycznej śwince morskiej (mały odnośnik, bo spotkałam się już z tego typu zamówieniami jak byłam w Panamie i Kolumbii: nie, nie będę wysyłać DHLem chrupiących świnek prosto z Peru czy Ekwadoru). Ale znalazła mi w końcu coś "wegetariańskiego" w dżungli - białe smażone larwy - pychotka prosto z wnętrza drzewa...

To już chyba lepiej chrupać hormigas culonas (latające mrówki - mają nawet własną stronę, ale szczerze nie polecam przed jedzeniem) w Kolumbii. w tym przypadku przegrałam zakład - i zjadłam: jak spalony popcorn, tylko trzeba odwracać myśli od nóżek i skrzydełek. Mogą też chrzęścić między zębami pasikoniki grillowane (zdjęcie na flickr się nie nadaje) w Tajlandii. Muszę przyznać - nie skusiłam się na te ekstremalne doznania smakowe, zwłaszcza, że w kuchni tajskiej jest tyle warzyw, owoców i przypraw, że po co wcinać pasikoniki.
Na szczęście Karen podała mi też kilka dłuższych nazw i jednak mało hiszpańsko-brzmiących, także napisze mi je w mejlu, w każdym razie chodzi o potrawy na bazie ziemniaków, yuki, serów i mnóstwa pikantych przypraw - no to już brzmi o wiele lepiej... mniam :)

Rozmowe skończyłyśmy na pisco i winie. O pisco słyszeli wszyscy (jak nie, to od czego mamy wiki.es), ale winnice z regionu Ica (wiki.pl coś mało wylewnie - lepiej zmienić na inny język) pierwszy raz obiły mi się o uszy dopiero w rozmowie z Julio Cesarem (też kolega ze Szkoly z Madrycie, dementuje on opowieści na temat jedzenia kotów w jego kraju). Karen mocno rozwinęła temat polecając najbardziej słodkie Vino Perfecto Amor (znalazłam nawet link na Flickr)

Tym pozytywnym akcentem, co można znaleźć w Peru, kończę na dziś.

Od jakiegoś czasu panuje moda na wszelkiego rodzaju serwisy o gotowaniu. Ciekawi ludzie prezentują swoje umiejętności kulinarne. Zapragnąłem i ja. Pomyślałem, że aby poczuć smak czasem trzeba podgrzać… :) wielu z was słyszało takie powiedzenie, że przez żołądek do serducha. No, więc mam drugiego bloga co się serducho zwie i wkrótce zaczynam. Z czasem każdy znajdzie coś dla siebie, a to blondynkę w sosie własnym, czy też czekoladę z bitą śmietaną, lub bruneta w galarecie :)

+++

Yes - Owner Of A Lonely Heart

Dla łasuchów mam jeszcze deser. Przepisu nie podam, bo to nie ja piekłam, tylko ulożyłam na talerzu.

Smacznego!

Składniki:

• strzykwa (trepang) - pół kilo, lub kilkanaście sztuk
• trawa cytrynowa - pół szklanki, może być mrożona, poszatkowana
• warzywa - papryka, marchew, strąki fasoli
• nasiona słonecznika - 1/4 szklanki
• czosnek - 2 - 3 poszatkowane ząbki
• imbir - kilka plasterków świeżego imbiru
• curry - łyżeczka pasty curry
• wino do duszenia

Przepis:

Wrzuć strzykwy na rozgrzaną oliwę, dodaj wina do duszenia, czosnek, imbir i trawę cytrynową, i podsmażaj przez 3 minuty. Dodaj warzywa, słonecznik, curry i smaż do czasu aż papryka zmięknie. Przypraw białym pieprzem i / lub sosem krewetkowym do smaku.

Podawaj z brązowym ryżem.

Smacznego.

Jutro zaprezentuję smaczny, niezbyt kaloryczny, wegetariański obiad!

Gdy potrawy będą bardziej skomplikowane, będę podawała ceny produktów i ewentualnie gdzie można je kupić.

Chyba jeszcze o tym nie pisalam - kochamy gotowac z Jedynym. Zwlaszcza wymyslac jakies kosmosy kulinarne. Dzis czas na makaronowy zapychacz:

- ogorek, pomidor, papryka (moze byc tez miecho, jak macie)

- makaron

- pieprz, sol, oregano

- jogurt

Warzywa pokroic w kostke, makaron podzielic na makaroniki, przyprawic, zalac jogurtem.

Niestety, Jedyny w pracy, jemu zdjecia papu wychodza lepiej :P.

Kami

pomidorki koktailowe,
Ser mozarella,
świeże listki bazylii,
duże wykałaczki

gorzkiej czekolady, 2 tabliczki
kremówki, 20 dag
jajka, 2
cukru, 4 czubate łyżki
Brandy, 1 łyżka
wiórki czekoladowe do dekoracji,
http://smaker.pl/

Mam tam:

• - pietruszkę naciową (wiadomo do czego),
• - koper (też wiadomo)
• - trybula ogrodowa (do sosów, zup, dań z jajek i sera, smakuje trochę pietruszkowo, trochę anyżowo, a trochę jak lukrecja. Za to wygląda jak chwast ;)  .)
• - szczypiorek,
• - melisa (ciekawy dodatek do herbatek, generalnie uspokaja),
• - majeranek (kwiaty pięknie pachną, a ziele nadaje się do wołowiny, drobiu, zup i do masła ziołowego),
• - bazylia (na której "stoi" cała kuchnia włoska),
• - cząber (do fasoli, ryb i mięsa),
• - rozmaryn (do pieczonych ziemniaków - mniam, mniam :D, mięsa, ryb).

Przymierzam się też do założenia stałego ogródka z ziołami wieloletnimi, mam nadzieję, że w tym roku oda mi się "przezimować" rozmaryn i majeranek. Byłby dobry początek.

Idzie nowe?

Foto z gazetki reklamowej sieci sklepów ROSSMANN

A może ktoś ma pomysł, po co je rozdzielono?

Hasło "today's pleasure, tomorrow's diarrhoea" mówi o programie "No Reservations" wszystko. Sam pomysł nie jest oryginalny - podobnie jak wspomniany już Makłowicz, Bourdain jeździ po świecie, lecz zamiast gotować, za namową autochtonów próbuje lokalnych specjałów. Jadł w zasadzie wszystko - od jąder baranów, przez gałkę oczną foki, aż po żywą kobrę, jednak wciąż twierdzi, że najgorsza rzecz, jaka przeszła mu przez gardło to dostępny nawet w Polsce McNugget. To co wyróżnia "No Reservations" pośród innych programów kulinarnych, to osoba prowadzącego. Bourdain nie boi się przeklinać, zadawać kłopotliwych pytań, czy opowiadać sprośnych żartów, ale robi to w bardzo inteligentny sposób. Nie jest ideałem - wielokrotnie przyznawał się, że w latach 80. był uzależniony od kokainy i heroiny (w jednym z odcinków spotkał starego znajomego, który do tej pory bierze), pali dwie paczki papierosów dziennie (można to zaobserwować w emitowanych właśnie w naszym kraju odcinkach; rzucił po narodzinach córki) i nie wylewa za kołnierz. A przy tym uwielbia punk rocka, a w szczególności Ramones. Jego gościem w jednym z odcinków był perkusista grupy, Marky Ramone, który zaprosił Bourdaina do restauracji serwującej m.in. świńskie uszy.

Jednak "No Reservations" to nie tylko świetna zabawa. W lipcu 2006 roku ekipa filmująca program wybrała się do Beirutu, gdzie po nakręceniu zaledwie kilku scen doszło do wybuchu konfliktu zbrojnego z Izraelem. Bourdain i towarzyszący mu kamerzyści zostali ewakuowani z kraju przez amerykańskich żołnierzy 20 lipca, lecz wcześniej musieli stawić czoła zwolennikom Hezbollahu i przez kilka dni czekać na ratunek w jednym z hoteli. Mimo że nie udało im się zrobić typowo kulinarnego materiału, postanowili posklejać nagrane fragmenty i wyemitować cały odcinek, który został doceniony przez publiczność i nawet doczekał się nominacji do nagrody Emmy.

Jeśli "No Reservations" to dla was za mało, Bourdain ma na swoim koncie również kilka książek, w tym bestseller "Kitchen Confidential: Adventures in the Culinary Underbelly", w którym opisał sekrety pracy kucharza w ekskluzywnych restauracjach. I tylko żal się człowiekowi robi, jak widzi kto prowadzi programy w polskiej telewizji. Podróże kulinarne? Dziękuję, wystarczy telewizor i kanapka z serem.

Już w tym tygodniu odbędzie się po raz VII Festiwal zupy w Krakowie. Podczas zeszłorocznej edycji bawiło się na nim i zajadało zupami 30 tyś osób. Przygotowywało je kilkudziesięciu kucharzy, którzy zmierzyli się w walce o najlepszą zupę. W tym roku na Kazimierz przyciągać będą nie tylko niesamowite zapachy, ale również atrakcje dodatkowe, a będą nimi: Paulina Bisztyga, kabaret PUK, oraz zespoły: Frittata, Trzy Dni Później, Beam-Light, World Trans System z Francji, Klub Retro, Kuzyni a także aktorzy Teatru KTO.

Szczegóły:

Każdy kto będzie chciał wziąć udział w konkursie i podzielić się smakiem swojego specjału, może zgłaszać się do piątku u organizatora - formularz i zasady znajdują się na stronie www.teatrkto.pl. Do konkursu może stanąć każdy. Indywidualni zawodnicy muszą przygotować minimum 10 litrów zupy, restauratorzy natomiast - 30 l. Najlepsze zupy zostaną nagrodzone Złotą, Srebrną i Brązową Paterą, a oceniać je będzie specjalnie powołane jury pod przewodnictwem Roberta Makłowicza i Piotra Bikonta.

Miejsce i termin:

Sobota 24 maj

pl. Nowy- Kazimierz

od godzin popołudniowych do nocnych

ps. inspirację czerpałem m.in z krakoff.info :)

Wnętrze restauracji jest urządzone z francuskim smakiem i bez zbędnego przepychu, ściany zdobią obrazy autorstwa M. Gessler. Karta dań nie zawiera zbyt wielu pozycji, co cieszy, zwłaszcza, jeśli się chce docenić kunszt szefa kuchni. Nie tylko wnętrze jest wizytówką pani Gessler, karta menu jest jej autorstwa. Wyśmienite połączenie smaków Francji i Polski. Czapki z głów dla śledzi w oleju lnianym, tak miękkiego, soczystego i ciekawego w smaku śledzia nie jadłam nigdy. Tatar po polsku najsmaczniejszy jest co prawda U Kucharzy, jednak w Garze nic mu nie brakuje. Moją ciekawość wzbudził tatar z pomidora- polecam dla szukających odmiany. Poza tym pomidor wzbudza w Garze wiele emocji- propozycja podania tego zdrowego i smaczengo warzywa z wiejską śmietaną, koprem i malinami wywarłam na mnie nie mniejsze wrażenie niż barszcz czerwony, subtelny i delikatny w smaku.

Do Gara należy koniecznie wybrać się na przepyszne wątróbki z wiśnią, wiśniówka i kolendrą, nowosądecki oscypek z borówką. Pysznych dań jest kilka, ale z całego serca polecam pierś kaczki w cynamonowych śliwkach wegierkach podananą z arbuzem- mięso jest kruche i delikatne a w połączeniu ze śliwkami wprost zachwyca nawet najwybredniejsze podniebienia.

Kolejną potrawę, której koniecznie należy spróbować w Garze to Chateaubriand z Béarnaise, czyli gruby befsztyk, który jest wykrajany ze środka brazylijskiej polędwicy wołowej, następnie delikatnie obsmażony i podany z sosem bearneńskim. Nazwa tej potrawy pochodzi od nazwiska Francois- Rene de Chateaubriand.

Dla wielbicieli domowej kuchni w wydaniu restauracyjnym polecam domowe gołąbki z puree ziemniaczanym w sosie pomidorowym.

Do Gara można wybrać się na lunch, kolację z przyjaciółmi, służbowe wyjście z klientami albo po prostu by zjeść bardzo porządnie przygotowane i podane jedzenie. Gar może pochwalić się nienaganną obsługą oraz zadowalającym wyborem win i alkoholi mocnych.