kos « WordPress.com Tag Feed

RedState.Com Are Pussies

Atomic Punk — Mon, 19 May 2008 15:17:09 +0000

In a moment of poor judgment I somehow signed myself up as a Member of RedState.com. If you aren't familiar with RedState (you probably can guess their mindset from their name), they are one of the more vitriolic of conservative blogs. Occasionally I go there to better understand the other side's take on an issue but, before today, I was never compelled to leave a comment. That being said, I always found it odd that no liberal commentators participated in the dialogue.

Now I know. RedState -- in the grandeloquent tradition of the ostrich-emulating Republican party -- doesn't allow dissent.

Here's the background. Early Friday evening, I received an email from the site asking me to personally join in chastising the Washington Post for their "fabricated" story about McCain's Hamas comments. If you haven't been following, President Bush mocked Barack Obama's belief in diplomacy as Chamberlainesque. McCain then piled on by saying it's disgraceful to talk to people you don't like, like Iranians or poor folk. They both implied Obama was a wimp because he thought maybe we shouldn't just kill everyone we dislike. The next day the Washington Post -- as well as about 90% of the Internet -- released a story showing how McCain's statement was not only absurd, it was hypocritical. Turns out there is footage of McCain saying the same thing Obama did; that it's okay to talk with foreign governments.

I read the email with interest because it was so hyperbolic. And, if indeed the email was correct, this was a big story. If McCain didn't say he would meet with Hamas -- as the entire Internet has reported -- I would be proud to carry that story on my "liberalpinkoblog." So I went to RedState and "watched the video" and what did I see?

A video of McCain saying he thought it was necessary for the United States to meet with Hamas.

Hmmm. That's weird, what did I miss? So I go back and read the RedState email again. Here's a screen shot of the email in case you're wondering:

Aw, now I see it. Despite the inarticulate description of the Washington Post piece as a "total fabrication [that] totally misrepresents" John McCain's position, this is actually -- at best -- one of those nuanced "this isn't exactly what McCain said" screeds. In other words, the Washington Post should crawl on its knees and beg forgiveness because they failed to note that, although McCain did admit he was willing to meet with Hamas, he would only do so if certain conditions were met first.

Get outta that meat-house Upton Sinclair, we got us some real muck here!

The problem is I don't recall McCain saying even that. So I decide to watch the video again. That's right I, liberal blogging fuck, will take a second look at the video posted by you, rabid conservative site of little repute, to see if I can't better understand your argument. Yes at the risk of wasting even MORE, I will grant you the benefit of the doubt and assume you didn't just outright lie. So what did I learn from my endeavor?

RedState.com lied.

Watch it yourself:

As you can see, there is no condition on McCain's statement that he would meet with Hamas. The Washington Post got it exactly right. RedState's email and post are -- in other words -- motherfuckinbullshit.

But that's not what makes me angry.

You see, I been around this Internet a time or two and I've learned to calm my anger at the crap the right puts out as truth. I can deal with the inanity of defending Bush and McCain's ignorant and small-minded beliefs in diplomacy, I can deal with the hypocrisy of McCain in making his statement, I can deal with the fact that these comments make the United States look idiotic, I can handle the impropriety of a sitting President undermining the legitimacy of his potential predecessor, I can deal with the fact this was done in front of an important International ally, and I can even deal with the fact that RedState completely misrepresented this video.

But the one thing I utterly and completely cannot handle, the one thing that irritates and angers me beyond rationality, the one thing that has caused me to write this blog post and thus waste additional hours of my life is the hypocrisy of a website that prints utter bullshit about "truthful journalism" then denies me the one ability I have to counter such crap...

My right to post a motherfucking comment.

That's right. Although I've been a member for some time, I evidently do not possess sufficient winger cred to post a response.

This is bullshit. If this website is going to waste my goddamn time by inducing me to listen to their hysterical crap the one thing they can allow valued "Members" such as myself is the lowly little right to post a fucking comment. To say "I disagree." To say, "why did you waste my time?" To say "how can you sleep at night knowing you make money inciting ire by posting lies?!" To say "isn't it fitting you call yourself RedState seeing as how the World hasn't witnessed propaganda like this since the fall of Communist Russia?!?"

Nope.

In hindsight -- of course -- I'm not surprised. What should one expect from a website that's gotten fat sucking the teat of President Propaganda's mistruths? I'm not familiar with the intricacies of the vast right wing circle jerk but I have to imagine they would exorcise anyone foolish enough to allow contrary opinion. I mean, let's be honest, it wouldn't take more than a couple of Google-savvy Internet geeks to collapse 90% of the crap put forth by "news organizations" like Fox, commentators like Coulter, or the fatfuckery of a blowhard like Limbaugh. But -- in an effort to pretend they are legitimate members of their respective communities -- they hire "liberals" like Colmes, restrict access to paying users, and, when they do set up a message board, allow only the sheep with the thickest coats to contribute.

Ironically, these organizations are the first to tout their gung-ho, bad-ass, take no prisoners cred yet they cringe in fear at the prospect of "public opinion." Meanwhile the supposed bastions of Chamberlainesque contrition -- Kos, TPM, and Huffington Post -- welcome all comers; unafraid of the arguments of the right.

So have fun in your Mama's basement, RedState thumbsuckers, as you flail about for tidbits of idiocy to dangle above your ignorant fans, and try mightily to convince the World the imagined splinters in our eyes are more damaging than the massive oaks that infect yours.

(Or, if that's too poetic for you, then just fuck off).

ada dinosaurus di kos-kosan

femi adi soempeno — Sat, 17 May 2008 11:00:38 +0000

pagi ini saya dikejutkan dengan teriakan teman-teman kos.

"telurnya sudah pecah! dinosaurus! bayi dinosaurus! keluar dinosaurusnya! ..." owh. pagi terasa lebih cepat datang mendengar hingar-bingar itu. saya ingin beranjak. tapi mata tak bisa terbuka. *dasar malas* dan saya memilih menanti hingga tubuh ini sungguh-sungguh sempurna untuk bangkit dan menyambut kelahiran bayi dinosaurus di rumah palmerah.

telur dinosaurus itu dirawat oleh rebecca atau kak becca. eh, bukan dierami, lo. sudah beberapa hari ini, saya memang melihat ada telur terendam dalam toples kaca di ruang tengah. saya pikir, siapa yang kurang kerjaan merendam telur dalam toples begini. putih, seperti telur kampung, hanya saja berukuran besar. tak menyangka, ada bakal dinosaurus di dalam sana.

dan kami semua menyambut pagi dengan meriah untuk kemunculan si bayi dunosaurus. entah, kak becca menamainya dengan nama apa. warnanya oranye. kaki (tangan??) terangkat ke atas, menengadah. warna keputihan memenuhi telapaknya. seperti memberi salam.

aih, bayi dinosaurus, selamat datang.

dan telur kian menciut, sementara dinosaurus semakin membesar. entah, bagaimana memberinya asupan gizi yang seimbang sementara kak becca sangat menyukai mie dan kopi saja.

pada kak becca, saya pesan bayi bebek.

Timeshare Jobs in Europe, Asia, USA & Australia

timeshareteam — Sat, 17 May 2008 02:26:27 +0000

TimeShareTeam.com | Timeshare Forum

Recruiting Fees & Advertising

TimeShareTeam.com are looking for Timeshare Staff

Timeshare Jobs for opcs managers

Timeshare Jobs for sales managers

Timeshare Jobs for marketing managers

Timeshare Jobs for reception managers

Timeshare Jobs for in house managers

Timeshare Jobs for project directors

Timeshare Jobs for opcs

Timeshare Jobs for sales reps

Timeshare Jobs for liners

Timeshare Jobs for Telemarketing staff

Timeshare Jobs for reception staff

Timeshare Jobs for in house liners

So if you are:

English, German, French, Dutch, Italian, Portuguese, Scandinavian, Swedish, Norwegian, Danish, Finish or Russian speaking

And from:

England, Australia, America, Germany, Switzerland, Austria, France, Holland, Belgium, Italy, Spain, Portugal, Norway, Sweden, Denmark, Finland or Russia we have a Timeshare job for you!!

You can work in:

Africa, Morocco, Hong Kong, India, Indonesia, Thailand, Canada, Caribbean, Aruba, Barbados, Bonaire, St. Croix, St. Maarten, Europe, Bulgaria, Cape Verde, Cyprus, Egypt, England, France, Germany, Greece: Greek Islands, Ireland, Italy, Madeira, Malta, Northern Ireland, Portugal, Romania, Scotland, Spain, Canary islands, Tenerife, Gran Canaria, Lanzarote, Fuerteventura, Ibiza, Menorca, Mallorca, Palma, Malaga, Marbella, Madrid and Costa del sol, Turkey, United Kingdom, Wales, Mexico, Middle East, Dubai, USA: Arizona, California, Colorado, Florida, Hawaii, Massachusetts, Missouri, Nevada, New Jersey, New York, North Carolina ,South Carolina, Utah, Virginia, West Virginia

menjelajah ruang maya

femi adi soempeno — Fri, 16 May 2008 12:59:20 +0000

semalaman akhirnya saya menemukan kegembiraan kecil ini: menjelajah ruang maya, sampai tertidur.

kasur bersprei merah ini selalu menjadi alas yang hangat dan empuk untuk menjelajah. dari halaman flock di laptop mungil, saya temukan beberapa ruang untuk belajar. jurnalistik. resep masakan. interior ruangan. hobby kaum the have, dan masih banyak lagi.

sampai saya jatuh tertidur. seperti biasa.

dengan ponsel di tangan. itunes yang menyala dengan gending-gending jawa. kacamata terpasang di hidung. dan teks panjang soal dollarization di halaman jurnalistik. owh, no! lima belas menit sebelum alarm pagi berbunyi, saya terbangun, menata kasur dan kembali menarik selimut ke atas.

lama sekali saya tidak belajar di rumah. membuka situs yang tak saya halalkan untuk saya buka di kantor.

saya belajar. membuka halaman putih. membaca. mencoba mengerti. menjelajah.

高高!這篇是給妳看的!

nuclear423 — Wed, 14 May 2008 12:52:24 +0000

哈哈!高高!考完會考是不是悶倒妳喇?

我都很想可以伴在妳的左右呀!

其實我都很想妳可以陪陪我的!哈哈!

我會好像從前一般的氹妳開心的!不會把高高悶到!

高高佳作:

Przyjemność i szczęście bez granic...?

zenforest — Fri, 09 May 2008 23:39:18 +0000

Huna:
Jesteś tym kim myślisz że jesteś.
Możesz czuć się tak.... jak chcesz!

Nie ma wątpliwości, że nasze nastawienie i przekonania mogą bezpośrednio wpłynąć na nasze życiowe doświadczenia.
Np. wszyscy czasami mamy (chociażby tylko przez chwilę) uczucie, iż stoimy na szczycie, w harmonii z samym sobą i wszystkim, co nas otacza.
Ciało przepełnione jest wtedy energią i znajduje się w doskonałej formie, duch jest przejrzysty i czysty jak doskonały dźwięk dzwonu, natomiast emocje naładowane są miłością i błogością.
Moment ten wydaje się doskonały, przyroda nieopisanie piękna i nasz własny byt tak dynamiczny, iż wszystko, czego sobie życzymy, musi się spełnić.

Większość z nas jest wystarczająco szczęśliwa, aby przynajmniej czasami przeżywać takie chwile, gdy wszystko po prostu dobrze się układa i z naszego wnętrza wydobywa się uczucie witalności, siły, miłości i harmonii.

Chcielibyśmy się tak czuć cały czas, jednak w naszej kulturze zostaliśmy przyzwyczajeni do tego, że takie przeżycia zdarzają się bardzo rzadko i nie są niczym innym jak biochemicznymi przypadkami, spowodowanymi zewnętrznymi zdarzeniami.
Powinniśmy cieszyć się nimi, dopóki trwają, ponieważ sami nie możemy ich powtórzyć...

Czy jednak tak jest naprawdę?

Hawajska tradycja uczy czegoś wręcz przeciwnego.
Huna rozumie życie w inny sposób.

Według tego systemu podobne momenty możemy przeżyć zawsze, gdy tego chcemy, ponieważ tworzą one prawdziwą istotę naszego bytu i nie są zależne od jakichkolwiek zewnętrznych warunków.

Oczywiście, możesz swobodnie opowiedzieć się za tą czy inną stroną.
Możesz stanąć po stronie materialistów i powiedzieć: „Nie, nie jesteśmy w stanie na własne życzenie doprowadzić do stanu błogości”.

Z drugiej strony możesz wykorzystać możliwość i stwierdzić, iż w każdej chwili posiadasz moc określania stanu swojego ciała i ducha.

Zwróć uwagę, iż zależnie od przekonań cały czas decydujesz się na to, co chcesz robić w życiu.
Przyglądnij się swemu życiu
- czy decydujesz się zwykle tylko na zrobienie tego, co uważasz za możliwe do osiągnięcia?
Czy przekraczasz swoje własne granice?
Zamiar jest zależny od wiary.
Jeśli poszerzymy nasze przekonania, wtedy powiększymy także ramy naszych możliwości, co prowadzi do powiększenia zakresu realizowanych celów, usprawni działania i dostarczy nam poczucie spełnienia.

Ważną rzeczą jest zrozumienie zależności między wiarą i działaniem, przy czym zamiar leży pomiędzy nimi. Nasza wiara decyduje o sile, która pozwala na "dzianie się" rzeczy, decyduje o naszym stosunku do tej podstawowej mocy która kreuje nasze życie, oraz o tym, jak realizujemy nasze marzenia.

W hunie próbujemy najpierw odkryć źródło siły, która tworzy rzeczy w naszym materialnym świecie. Następnie uczymy się jak wejść w harmonię z tą siłą, abyśmy dzięki temu mogli sterować nią odpowiednio do naszego powołania.

Może np. szukasz człowieka, z którym mógłbyś wejść w głęboki, długotrwały stosunek?
Osoba ta spełniłaby twoje potrzeby dotyczące seksu i rodziny...
Jednak w naszym współczesnym społeczeństwie, gdzie takie romantyczne spotkania najczęściej uważane są za przypadki, próbujemy zaspokoić potrzebę intymności i przynależności w ten sposób, iż wychodzimy z domu i rozglądamy się w różnych kawalersko-panieńskich kręgach z nadzieją znalezienia tam szczęścia w miłości...
Zapewne nieraz tak robiłeś.

Korzystając jednak z technik huny - robimy coś wręcz przeciwnego: z mocnym przekonaniem, że doprowadzimy do pożądanego spotkania
- ukierunkowujemy naszą świadomość na cel, przy minimalnym zewnętrznym wysiłku.
- Wycofujemy się z nerwowego szukania partnera
- zaglądamy do swojego wnętrza, aby wzmocnić i sprecyzować naszą wewnętrzną wizję.
Nawet gdy stworzymy już naszą wewnętrzną wizję, wtedy nie rzucamy się od razu w przypadkowe działania celem znalezienia upragnionej miłości.
Zamiast tego stosujemy specjalne techniki wizualizacji, które łagodnie, lecz pewnie, sprowadzą do nas miłość.

Wielu ludziom wydaje się, że wkład huny umożliwiający realizację naszych marzeń, opiera się na czarach.
Koncentrujemy się na tym, co chcemy osiągnąć (zamiast myśleć o tym czego nam brak), staramy się to odczuć już tutaj i teraz - i w odpowiednim czasie obraz naszego życzenia staje się rzeczywistością.

Jednak tak naprawdę nie jest to magia, lecz proces naszego dostrojenia się i osiągnięcia harmonii z tym co jest naszym celem.
Taka harmonia sprowadza do nas to czego pragniemy i na co jesteśmy w pełni otwarci.

Dzięki temu nasza wewnętrzna wizja i zewnętrzny świat łączą się i współdziałają - pomagając nam urzeczywistnić życzenie i sprowadzić do naszego życia jego rezultat.

W tym sensie huna mówi, iż egzystujemy tutaj, w trójwymiarowym świecie po to, żeby nauczyć się precyzyjnego stwarzania naszej własnej rzeczywistości.

Dzięki naszej najgłębszej duchowej istocie jednoczymy nieograniczone duchowe źródło z indywidualną świadomością, która zdolna jest koncentrować się w taki sposób, iż może przeobrazić wewnętrzne wizje w materialną rzeczywistość.

Czynimy to za pośrednictwem wykorzystywania świadomości jako energetycznego mostu między naszą duchową jaźnią a materią.

Huna jest holistyczną duchową filozofią, która nie oddziela naszego materialnego ciała od rozumu i duszy.

W systemie tym poziom duchowy nie jest też przeciwieństwem poziomu materialnego.
Z punktu widzenia huny, w idealnym przypadku, nasza materialna rzeczywistość ciągle jest zasilana przez duchowe źródło, przy czym rozum służy jako kreatywne połączenie między duchowym źródłem a materialną manifestacją.

Gdy świadome połączenie między naszym materialnym ciałem, wyobraźnią i duchowym źródłem będzie przerwane, wtedy stajemy się ofiarami prawa przypadku.
Można nami wtedy manipulować a my czujemy się bezradnymi ofiarami okoliczności.

Dopiero gdy dobrze nauczymy się, w jaki sposób możemy celowo harmonizować trzy aspekty naszej jaźni (ciało, umysł i ducha) w służbie realizacji szczęścia i spełnienia w naszym życiu, wtedy stwierdzimy, że stosownie do własnej woli zawsze możemy przenieść się we wspomniany poprzednio błogi stan...

Więcej o harmonii i błogości w życiu w:
Kala Kos, John Selby
Moc aloha i wiedza huny -
Klucz do hawajskiej wiedzy tajemnej
(artykuł na bazie tej książki)

Powiązane posty

• Zostań mistrzem swoich emocji?

• Jak napięcie zastąpić radością?

• Autentyczna zmiana myślenia

• Zaufanie - w realizacji marzeń

• To jest Twoje życie

• Nie bój się zmian!

• Co tak naprawdę wiemy o świecie?

niat baik gak cukup

Abeeayang™ — Thu, 01 May 2008 09:07:39 +0000

Semalam,
sehabis njaga warnet akuh amak komandan hunting nyari mangsa garah2 perut rock n roll(biyasanyah keroncongan khan?) pengen di isi. setelah hom-pim-pa, diputuskeun melalui rapat pleno dulu *hayah* hunting bubur kacang ijo (memang gak terlalu laper tapi harus di isi). mampirlah kami di warung bubur kacang ijo sekitar wilayah udara kampus Unnes tercintah.
sang penjual ternyatah urang sunda, bogor keknyah. komandan bisik2 gara2 gak mudeng pas penjual ngobrol amak pelanggan yg mungkin orang sunda jugax.

mudeng karepe, suf?

yo mudeng sithik2, tapi nak dikon ngomong nganggo boso kuwi gak iso :mrgreen:

translate:
paham maksudhnyah, suf?
ya paham dikit2, tapi kalok disuruh ngomong makek bahasa ituh ya gak bisa
kebetulan akuh dulu punyak temen SMA dengan logat sunda, anak brebes jugax. memang daerah selatan kabupaten brebes kebanyakan penduduknyah berlogat bahasa sunda.
tapi inti postingan bukan inih.
*cerita mangsih berlanjut*
belon kenyang, komandan mesen mie rebus buat di makan di kos. katanyah perut mangsih muat :lol:
setelah sampai dikos, akuh langsung sahaja mangsup kamar. pas dikamar, tergeletaklah seekor menuso= (menus2 kakehan duso biyasanyah manungso= iman dumunung ingkang kuwoso).
sang menuso tadi tidur terkapar, badannyah memenuhi semua kasur. di lihat komputer mangsih nyala dengan MP3 nyah nyang mangsih mendayu2, aku bermangsut mematikan komputer karenah sang menuso ituh udah terkapar dan lelap ~~dengan mimpi basahnyah.~~. dan baru pegang mouse, sang menuso bangun dengan matanyah yang memerah:
meh opo?
meh tak pateni komputere....
rak usah!
lha kowe khan turu....
wes, ben rak usah....

translate:

mau apah?!
maok tak matiin komputernyah
gak perlu
lha kamuh khan tidur....
udah, gak perlu!

langsung sahaja, akuh puter badan dan keluar dari kamar dengan agak membanting pintu.
akuh ke kamar komandan dan menceritakan inih. dia cuman bilang:

gak semuah niatan baik berbalas baik jugax, suf

:mrgreen:
fiuh....
oh iyaks di koskuh satuh kamar dihuni dua manungso, kebetulan akuh amak menuso ituh.
dan tadi malam akuh terpaksa tidur diruang tamu. :-(
*pagi tadi*
akuh bangun dan kekamar, ternyatah gak ada menuso ituh. akuh nyalain tipi nyari berita2 teraktual pagi inih. beberapa menit kemudian si menuso mangsup kamar:

suf, maaf yo dek bengi
yo, jawabkuh

translate:

suf, maaf ya semalam

ya

yuppp...dan sekali lagih semuanyah bisa diselsekan dengan kata "maaf". ya karena memang walaupun agak tersinggung, akuh tipikal orang yang gak sukak bikin mangsalah, damai2 ajah :mrgreen:
gak sukak dendam :oops:
walopun Quote Of The Day kuh di side bar:

Kalok setiap kesalahan diselsekan dengan kata "maaf" maka gak usah ada pengadilan dan polisi

mesti ada pengecualian khan? :mrgreen:

"Our Lord works in mysterious ways..."

tiaan — Mon, 28 Apr 2008 11:51:40 +0000

Okay, ja, so ek haal vir Frollo uit The Hunchback of Notre Dame (awesome soundtrack, by the way) aan, maar dis nou maar eenmaal waar: die Here werk op onverstaanbare maniere (meestal).
Na my hele ramping en rage en galbraak (hoe lekker dit ookal was!) het ek laas week op 'n punt gekom dat ek besef het dinge kan nie so aangaan nie. Ek is gesond, ek leef eintlik heel gemaklik en ek het regtig baie om voor dankbaar te wees. "As die lewenstorme woedend om jou slaan, tel jou seëninge," soos die Halleluja-liedjie sê.
'n Paar elemente het saamgewerk:
toe ek vir vriendin Jolinda laas Dinsdag op kampus sien en agterkom ek kla alweer;
toe Annelie vir my sê ek sê nooit meer iets positiefs nie;
toe Richardo Dednam, 'n ou wat skynbaar van Mosselbaai af kom voor my deur op daag (en vir wie ek toe slaapplek en kos gegee het en gehelp soek het na werk en blyplek...lang storie);
toe Karin Prinsloo laatnag 'n email stuur en vertel van haar seun, Uli, wat in 'n moerse bad motorfiets ongeluk was...
Ja, dan kom 'n mens agter: mmm, maybe is dinge tog nie heeltemal so sleg nie.
Ja, goed, alles het nie magically net verbeter by die kerk en als nie. Ek en die kantoor tannies het byvoorbeeld Donderdagoggend vasgesit of gestry of 'n opinieverskil gehad oor die dra van die toga, die rol van die predikantsvrou en die herder-kudde-model, maar ek het besluit: dis nie die waarheid oor myself nie. Hierdie is alles aanvalle om my te discourage en ek weet my hart is goed (dankie John Eldredge vir die teachings daaroor. Dit help my.).
Sondag se twee preke het ook baie goed afgeloop. Die oggenddiens het ons streng volgens die boek gedoen, met die sistematiese preek en die drie hoofpunte (en natuurlik die meegaande Powerpoint slideshow om dit grafies te maak) en die Liedboek-liedere en die pak en die das en alles. Baie stigtelik en netjies!
Die preek het gegaan oor sjokoladekoek, hoe die drie dele van die koek te make het met roeping: die onderste laag dui op dissipelskap, die tweede laag dui op jou verantwoordelikhede in die wêreld en die versiersuiker bo-op dui op jou persoonlike roeping. lekker metafoor waarmee ek gespeel het. Darem het dit inslag gevind, lyk my, want na die diens het iemand vir my 'n stuk sjokoladekoek gebring! Hahaha. 'n Ou Tannie het ook lank met my gesels en gesê hoe sy vir my bid en my opdra en ondersteun. Dis lekker om dit te hoor, want dit moedig 'n mens weer aan om verder te gaan.
Die aanddiens was ook okay, te danke aan Vic en Thea Brink se boekie Wat Sou Jesus Vandag Doen? Alhoewel, na die tyd het een van die naskoolse girls vir my kom vra of ek vir haar spesifiek gepreek het, en toe het ons ('n klomp ouens en 'n klomp girls) 'n lang argument of bespreking gehad oor grudges hou en mense like en vergifnis en hoe dit meer dikwels as nie 'n keuse is.
Dit het vir my teruggekom na die motto van Heroes Vat Die Punch toe: jy kan net verantwoordelikheid vat vir jouself en jou eie optrede, maak nie saak wat mense aan jou doen nie.
Interessant hoe dit wat 'n mens preek of verkondig terugkom en jy daarmee getoets word, huh? ;-)
Gepraat van HVDP: Jeanne Jordaan se ma is besig om dit te lees, sodra sy klaar is gaan ek deur haar notes gaan en werk daarvan maak en dan is dit die instuur! En daarna is dit die lang wag...wat suck, maar nou-ja, dis hoe dit verloop. Ek sien baie uit daarna ook.
Turkye is nog aan, sover! Daar is 'n nagraadse beurs by TUKS wat ook gaan loskom en dan behoort ek darem al so R 4000,00 te hê. Inbetalings is nog steeds welkom, details is by die Turkye-post.
So tussen die lang naweke deur is die volgende groot ding die Global Day Of Prayer deurnag en daarna my Proefpreek...
Maar jip: Life's a journey - enjoy the ride!

Det er godt å grine (Neil Diamond)

Tomas — Sun, 27 Apr 2008 07:17:33 +0000

Ah, mens jeg har så veldig mye annet å gjøre, kan jeg likevel ta et lite skritt videre i min lille serie med Neil Diamond, min barndoms helt og store stemme. Her kommer han i en "video" fra før musikkvideoen egentlig oppstod. Det er svart/hvitt og enkelt, og det ender på en litt abrupt måte. Og det er en av hans store slagere: Song Sung Blue, en nydelig sang.

De av dere som har fulgt denne serien, vet at det er slik jeg liker det: at musikken får stå i sentrum. Jeg må faktisk beklage at jeg ikke fant en genuin "ikke-video" denne gangen.

Denne sangen går til alle dere som har lyst til å grine litt. Det er godt å grine. Grin om du er ulykkelig og trenger å få det frem. Grin om du er lykkelig og trenger å flomme over litt. Grin om du er litt sentimental og nostalgisk, slik denne sangen gjør meg, og trenger å hulke litt over hvordan verden var og har forandret seg.

Ja, dette er en typisk hulkesang, en slik en vi liker å høre seint en kveld, eller muligens: tidlig en søndag morgen, i senga, dovne og deilige, mens vi reflekterer over livet.

Ha en fin dag!