Agresje Rosji na Polskę
Na przestrzeni wieków

Kadr z rosyjskiego filmu 1612

Ruś
Na przestrzeni wieku Rosja wielokrotnie atakowała państwo polskie. Pomimo że realnie Rosja jest innym państwem niż Ruś, Rosja przypisuje sobie bezpodstawnie dziedzictwo Rusi. W tym i ruskie agresje na państwo polskie.
W 981 roku książę kijowski Włodzimierz napadł na państwo polskie i zajął Przemyśl oraz Grody Czerwieńskie (leżące nad górnym Bugiem). Odzyskał je dla Polski (zdobywszy równocześnie Kijów) w 1018 Bolesław Chrobry dzięki zwycięstwu nad kijowskim księciem Jarosławem.

W latach 1029-1031 książę kijowski Jarosław wspólnie z czeskim księciem Brzetysławem napadł na państwo polskie. Jarosław ponownie zajął Grody Czerwieńskie i na tronie polskim osadził Bezpryma.
Od 1243-1245 miała agresja Rusi Halickiej na Księstwo Krakowskie.

Rosja
Od XV wieku stale wzmacniało się Wielkie Księstwo Moskiewskie. Od XV wieku Moskwa zbierała ziemie ruskie (pomimo że Ruś Kijowska była innym państwem niż Moskwa), oznaczało to pretensje terytorialne Moskwy wobec Rusi Kijowskiej należącej do Wielkiego Księstwa Litewskiego będącego w unii z Polską. Pod koniec XV wieku Moskwa ogłosiła się Trzecim Rzymem i zaczęła zgaszać pretensje do zwierzchnictwa nad prawosławnymi (w tym i nad tymi zamieszkującymi Litwę). Równocześnie rozpoczęła się agresja Moskwy wobec ziem litewskich.

Szczyt agresji moskiewskich przypadł na wiek XVI. W 1514 Moskwa zdobyła twierdzę Smoleńską. Jesienią 1514 roku wojska litewskie wspierane przez Polaków pod dowództwem prawosławnego magnata Konstantego Ostrogskiego rozgromiły wojska moskiewskie nad Orszą (z zdobytych moskiewskich dział po przetopieniu odlano Dzwon Zygmunta do dziś upamiętniający na Wawelu ważne dla Polaków chwile). Niestety zwycięstwo to nie przywróciło do Litwy Smoleńska i tylko na jakiś czas powstrzymało ekspansje Rosji na zachód. Zagrożenie ze strony Moskwy skłoniło Litwę do zawarcia unii realnej z Polską (w 1569 roku).
W czasie bezkrólewia po Zygmuncie Auguście i Henryku Walezym od 1561 do 1570 miała miejsce pierwsza wojna północna o infanty (część przypadła Polsce, część Szwecji- tereny dzisiejszej Estonii, Moskwa nic nie dostała).
1579-1582 Rosja Iwana Groźnego wykorzystując zamieszanie na polskiej scenie politycznej usiłowała zagarnąć polskie Inflanty. Rosyjskiego agresora pokonał Stefan Batory.

W 1609 roku Rzeczpospolita przyłączyła się do konfliktu dynastycznego w Moskwie (wcześniej magnaci polsko litewscy opanowali carski tron). W 1609 wojska Zygmunta III oblegały Smoleńsk. W 1610 hetman Stanisław Żułkiewski pod Kłuszynem rozbił wojska rosyjskie i otworzył Polakom drogę do Moskwy. Klęska Rosji była tak wielka że bojarzy chcieli tron carski oddać synowi króla Zygmunta III (niestety król sam chciał zasiąść na tronie ale nie był gotowy przejść na prawosławie). Do 1612 załoga polska zajmowała Kreml. A w 1613 tron rosyjski zajęli Romanowowie. Wojnę polsko rosyjską zakończył w 1619 roku rozejm w Dywilinie (owocem którego był powrót Smoleńszczyzny do Polski).
Po śmierci Zygmunta III w 1632 rozpoczęła się kolejna wojna polsko rosyjska. W czasie bezkrólewia Moskwa probowała odbić Smoleńsk. Jednak w 1634 nowy król Władysław IV odzyskał Smoleńsk dla Rzeczpospolitej.
Kiedy kozacy odrzucili władze Rzeczpospolitej (powodem była dominacja magnaterii) i uznali władzę Moskwy wybuchła wojna polsko rosyjska 1654-1667. Wynikiem wojny był podział Ukrainy na część polską (na prawym brzegu Dniepru) i część Rosyjską (na lewym brzegu Dniepru). W tym też czasie miał miejsce w 1655 roku Potop Szwedzki.

1732 Traktat Loewenwolda na podstawie którego Rosja wraz z Prusami i Austrią miała decydować o wyborze króla polskiego.

1733-1738 Wojska rosyjskie zmusiły do ustąpienia i wyjazdu z Polski króla Stanisława Leszczyńskiego.

W 1763 miało miejsce przymierze Rosji i Prus (przetrwała do 1914 roku).
W 1764 królem Polski został kandydat Rosji Stanisław August Poniatowski.
Rosja nie pozwoliła również na przeprowadzenie koniecznych reform wyniszczonej XVII wiecznymi i XVIII wiecznymi wojnami Rzeczpospolitej. Rosja zainspirowała również powstanie konfederacji innowierczych by mieć pretekst do ingerowania w życie polityczne Rzeczpospolitej. Agentura rosyjska w Europie szkalowała Polskę jako kraj prześladujący mniejszości narodowe.

W 1767 Rosjanie porwali do Rosji opozycyjnych antyrosyjskich posłów i senatorów. Resztę posłów i senatorów Rosja zastraszyła by ogłosili niezmienność ustroju ze wszystkimi patologiami. Miał być to dla Rosji pretekst do ingerowania w rzeczywistość polityczną Rzeczpospolitej.
1768 Rosja stała się gwarantem patologi demokracji szlacheckiej i równouprawnia innowierców.

Terror Rosji i zbrodnie popełniane przez żołnierzy Rosyjskich obecnych w Polsce doprowadziły w latach 1768-1772 do walki patriotów polskich z Konfederacji Barskiej (antyrosyjskiej, sarmackiej, wrogiej uprzedzającemu królowi) z rosyjską armią. Po upadku konfederacji polscy patrioci byli okrutnie prześladowani przez Rosjan.

W 1772 roku miał miejsce pierwszy rozbiór Polski. Rosja zajęła 92.000 km kwadratowych Polski (polskie Inflanty, ziemie na wschód od Dniepru do Dźwiny, z Połockiem i Witebskiem). W czasie pierwszego rozbioru Rzeczpospolita na rzecz zaborców straciła 30% swojego terytorium i 33% swojej populacji. Zaborcy głosili swoje prawa historyczne do ziem Polskich. Traktaty rozbiorowe zaczynały się od słów „W imię trójcy przenajświętszej”.

Otoczony przez rosyjskie wojska i zinfiltrowany przez rosyjskich agentów sejm polski zgodził się na rozbiory. Wolter uznał rozbiory za genialne posunięcie, Johann Wolfgang Goethe postulował germanizacje Polaków.
W 1780 wojska rosyjskie opuściły Polskę. Rosja miała kłopoty na innych granicach. W 1787 wybuchła wojna rosyjsko turecka. W 1788 szwedzko rosyjska. Dzięki temu Polacy zdołali przeprowadzić reformy sejmu wielkiego (zwiększyli armie, uchwalili prawo o miastach i Konstytucje 3 Maja).

W 1791 roku po wygranej z Turcją Katarzyna II podjęła decyzje o agresji na Polskę. Pretekstem do agresji stała się zawiązana w 1792 przez zdrajcy polski Petersburgu konfederacje zwaną później Targowicą (od Targowicy miejsca ogłoszenia). W czasie gdy targowiczanie ogłaszali swoją konfederacje wojska rosyjskie rozpoczęły agresje na Rzeczpospolitą. Wojskom polskim nie udało się powstrzymać Rosji w latach 1792-1793 podczas wojny polsko rosyjskiej. Rosje i targowice poparły Prusy. Polskę zdradził też król Stanisław August Poniatowski przystępując do konfederacji.

W 1793 miał miejsce drugi rozbiór Polski. Rosja zajęła 250.000 km kwadratowych Polski (Białoruś, Ukrainę Naddnieprzańską i Podole, ziemie do linii Druja, Pińsk, Zbrucz). Posłowie otoczeni przez rosyjską artylerie pod groźbą śmierci potwierdzili zabory. Władze nad Polską Rosjanie oddali targowiczanom. Targowiczanie władze wykorzystali do osobistych porachunków z przeciwnikami i do cynicznej grabieży kraju. Targowiczanie nie dość że okazali się zdrajcami to byli złodziejami.

W 1794 roku wybuchło powstanie polskich patriotów przeciw panowaniu Rosji w Polsce zwane od dowódcy Tadeusza Kościuszki Insurekcja Kościuszkowska. Rosja i Prusy stłumiły powstanie. W czasie walk Rosjanie wymordowali cywilną ludność prawobrzeżnej Warszawy (rzeź Pragi),

Po po stłumieniu narodowościowego zrywu Polaków w 1795 miał miejsce trzeci rozbiór Polski oznaczający całkowitą likwidację państwa Polskiego. Rosja zajęła 120.000 kilometrów kwadratowych (w tym Wilno). Rozpoczął się okres prawie 125 lat prześladowań Polaków dokonywanych przez rosyjskiego zaborcę. Zaborcy (w tym i Rosjanie) prowadzili politykę wymazania pamięci o Polsce z świadomości społeczności międzynarodowej. Wyrazem tej polityki była zawarta w 1797 w Petersburska konwencja delimitacyjna (podpisana przez Rosje, Prusy i Austrie) na mocy której raz na zawsze zlikwidowano Królestwo Polskie i zakazano jego odbudowy.

W tym też czasie w 1801 przyłączono Gruzje do Rosji.
W 1807 roku dzięki Napoleonowi powstało Księstwo Warszawskie (Napoleon odrodził polską państwowość i przywrócił Polakom wiarę we własne siły). W 1812 Napoleon zaatakował Rosje (siłą 670.000 żołnierzy w tym 100.000 z księstwa Warszawskiego), jednym z jego celów była odbudowa niepodległej Polski. Niestety misja Napoleona zakończyła się klęską i w 1813 nastąpił upadek księstwa Warszawskiego po walkach armii polskiej z rosyjską która zajęła teren Księstwa Warszawskiego.

W 1815 na Kongresie Wiedeńskim z ziem Księstwa Warszawskiego (bez Wielkopolski i Krakowa) utworzono Królestwa Polskiego pod berłem cara Aleksandra I Romanowa (Aleksander I był konstytucyjnym królem królestwa Polskiego). Królestwo Polskie miało jedną z najbardziej liberalnych konstytucji w Europie (podczas gdy Rosja nie miała ani konstytucji ani parlamentu), polską administracje, sądownictwo i armie. Do Rosji włączono ziemie z pierwszego rozbioru. Polacy mieli ogromne nadzieje wobec cara. Car jednak nie chciał tolerować polskiego eksperymentu wolnościowego. Car systematycznie łamał zapisy konstytucji, wprowadził cenzurę, nie zwoływał sejmu, rosyjska administracja odbierała uprawnienia polskiej administracji. Rosjanie prześladowali polską patriotyczną młodzież i upokarzali polskich oficerów. Car zawiesił obrady sejmu za to że polscy posłowie protestowali przeciw łamani konstytucji. Prześladowania zmusiły polskich patriotów do działania w tajnych organizacjach, niestety tajna rosyjska policja wyłapywała polskich patriotów i wysyłał ich na Sybir. Pomimo otwartości Polaków na rosyjską opozycje i Dekabryści sprzeciwiali się niepodległości Polski.

W 1825 umarł car Aleksander I, nowym carem został Mikołaj I. Celem życia Mikołaja I był podbój Europy. By umożliwić realizacje planów nowego cara tajna rosyjska policja nasiliła prześladowania polskich patriotów. Rosyjskie wojska przygotowywały się do wejścia do Królestwa Polskiego i pacyfikacji Polaków. Doprowadziło to w 1830 do Powstania Listopadowego, które poparła większość Polaków. Po ciężkich walkach Rosjanom udało się zdławić Powstanie Listopadowe. Po powstaniu polscy patrioci musieli emigrować z kraju by uniknąć prześladowań ze strony Rosjan. Po powstaniu Rosjanie zlikwidowali polskie szkolnictwo średnie i wyższe, zmogli rusyfikacje. Tych powstańców którym nie udało się uciec za granice wcielono do rosyjskiej armii i wysłano na Kaukaz. Car skonfiskował majątki polskich patriotów, 90.000 Polskich rodzin deportowano w głąb Rosji. Zlikwidowano kościół unicki będący częścią kościoła katolickiego, na ziemiach zabranych zlikwidowano Polskie klasztory. Rosjanie zlikwidowali autonomie Królestwa, polski sejm, polską armie i polskie sądownictwo. W latach 1832-1836 car zbudował w Warszawie cytadele by więzić polskich patriotów, torturować ich i zabijać.

W 1855 zmarł Mikołaj I, carem został Aleksander II. Rok później w 1856 Rosja przegrała wojnę Krymską (którą prowadziła przeciw Francji i Wielkiej Brytanii). Rosjanom zaczęło brakować sił i środków by zajadle dręczyć Polaków, dzięki czemu represje stały się mniej dotkliwe a patriotyzm rozwijał się wśród Polaków. Polacy łączyli patriotyzm z katolicyzmem i manifestowali swoją polskość publicznie. Patriotyzm polaków spotkał się z represjami ze strony Rosjan. Wojska  rosyjskie strzelały do pokojowych manifestacji polskich patriotów. Rosyjscy żołnierze napadali na kościoły, bili i aresztowali polskich katolików. Rosjanie więzili i torturowali polskich patriotów. W atmosferze rosyjskiego terroru margrabia Wielopolski zyskał obietnice liberalizacji od cara. Wielopolski nie potrafił zyskać społecznego poparcia, więc zdecydował się na wzmożenie terroru w celu zaprowadzenia zmian. Wielopolski skłonił cara do ogłoszenia przymusowego poboru do armii rosyjskiej (służba w armii rosyjskiej trwała 20 lat czyli była przy o wiele krótszej przeciętnej życia dożywotnim wyrokiem więzienia). Młodzi Polacy nie mieli więc wyboru i 22 stycznia 1863 roku wybuchło powstanie. Powstanie zostało zmiażdżone w 1864 roku przez 300.000 rosyjskich żołnierzy (siły powstańcze liczyły 30.000 powstańców). Rosji w tłumieniu powstania pomagały Prusy.

Po powstaniu Rosjanie zaprowadzili brutalne represje i terror. Rosjanie mordowali, torturowali i więzili polskich patriotów. Od 1864 roku Rosja zesłała na katorgę lub osiedlenie dziesiątki tysięcy polskich patriotów na Syberię. Wzmogła sie rusyfikacja, język rosyjski zaprowadzono w administracji i szkolnictwie.  Rosjanie prześladowali Kościół katolicki będący ostoją polskości, na Syberię zesłano większość biskupów, zamknięto prawie wszystkie domy zakonne, unitów karano śmiercią za trwanie w katolicyzmie. Skonfiskowano majątki polskich patriotów. Na Litwie skonfiskowano 1800 majątków i zakazano Polakom (szlachcie i chłopom) nabywać ziemie.

1866 Rusyfikacja szkolnictwa w zaborze rosyjskim. W szkołach nauczano tylko po rosyjsku.

W 1868 roku nastąpiła Rusyfikacja administracji w zaborze rosyjskim (w Galicji w 1869 administracja i sądownictwo uległo polonizacji, od 1871 do 1873 spolszczono uniwersytet Krakowski i Lwowski).

W 1873 roku Car Aleksander II narzucił Królestwu Polskiemu władze generał-gubernatora i zmienił nazwę królestwa na „Kraj Nadwiślański”
W 1876 roku Rosyjskie sądownictwo wprowadzono w zaborze Rosyjskim.
W 1882 roku Rosja wyrzuca wszystkich rosyjskich żydów do zaboru rosyjskiego.
W 1897 pod okupacją Rosyjską w dawnym Królestwie Polskim żyło 9,5 miliona Polaków (Rosja za swoje trzecie do wielkości miasto uważała Warszawę liczącą 638 tysięcy mieszkańców).

W 1904 roku Rosja poniosła klęskę w wojnie z Japonią. Od 1905 roku do 1907 roku trwała rewolucja robotnicza w zaborze rosyjskim (popierała ją niepodległościowa PPS). Owocem 1905 roku było częściowe spolszczenie szkolnictwa, zezwolenie na tworzenie polskich organizacji społecznych, kulturalnych i oświatowych, wybory polskich posłów do Dumy.
Od 1906 do 1911 nasiliła się ponownie rusyfikacja ziem polskich okupowanych przez Rosje.

W 1914 wybuchła wojna między zaborcami (Niemcami i Austro Węgrami a Rosją). W 1917 wybuchła rewolucja komunistyczna w Rosji i upadł carat. W 1918 Polska odzyskała niepodległość.

ZSRR
Od odzyskania niepodległości przez Polskę w II RP działał ruch komunistyczny (będący agenturą Rosji sowieckie). Cele komunistów była likwidacja Polski i globalna dyktatura komunistyczna.

Od listopada 1918 roku na wschodnie ziemie Rzeczpospolitej z których wycofywała się armia niemiecka, napływała Armia Czerwona (celem wojaka Rosji sowieckiej była likwidacja niepodległej Polski i globalna dyktatura komunistyczna). Na początku 1919 roku miały miejsce pierwsze starcia armii polskiej z bolszewikami, bolszewicy szybko posuwali się na zachód. Zwrotem było polskie zwycięstwo nad bolszewikami pod Warszawą 15 sierpnia 1920 roku. Zwycięstwo zmusiło sowietów do odwrotu na wschód. Polacy odnieśli zwycięstwo pomimo że francuscy i brytyjscy robotnicy uniemożliwiali dostawy broni do Polski (podobnie jak władze Czechosłowacji). Wojnę polsko bolszewicką zakończył pokój zawarty w 1921 roku w Rydze. W wyniku pokoju sowieci zajęli wschodnie kresy Polski (Podole i Mińszczyzne). Na terenach wcielonych do ZSRR sowieci eksterminowali Polaków i niszczyli polskie dobra kultury (kościoły i dwory).
W 1922 roku Rosja bolszewicka i demokratyczne Niemcy zawarły w Rapallo sojusz (w 1926 roku przedłużony w Berlinie). Rosjanie w Rosji tajnie szkolili niemiecką armie na swoich poligonach. Niemiecki przemysł wojskowy w tajemnicy na rosyjskich poligonach testował lotnictwo i broń pancerną. Wszystkie siły polityczne demokratycznych Niemiec i Rosja bolszewicka wspólnie (za pomocą propagandy, gospodarki i wojska) dążyły do likwidacji państwa polskiego. Rosja bolszewicka po trupie Polski chciała przeprowadzić rewolucje komunistyczną. Rosja bolszewicka sponsorowała działania komunistycznych terrorystów w Polsce (KPP, KPZU, KPZB).

W latach trzydziestych z terenów kresów włączonych w skład ZSRR w 1921 deportowano 100.000 Polaków i zabito 8.000 Polaków z tego tylko powodu że byli Polakami.

23 sierpnia 1939 nazistowskie Niemiec i bolszewicka Rosja zawarły pakt Ribbentrop Mołotow o wspólnej agresji i okupacji krajów Europy w tym i Polski.
We wrześniu 1939 nazistowskie Niemcy i bolszewicka Rosja wspólnie napadły na Polskę. Niemieccy naziści i rosyjscy komuniści wspólnie rozpoczęli eksterminację narodu polskiego, germanizacje i rusyfikacje ziem okupowanych. 17 września 1939 miała miejsce agresja bolszewickiej Rosji na Polskę (która doprowadziła do pięćdziesięciu lat okupacji i podporządkowania Polski kolonialnej polityce komunistycznej Rosji). Dwa miliony polskich cywilów wywiezionych z zajętych przez ZSRR ziem na pewną śmierć w głąb komunistycznej Rosji. Od lutego 1940 roku do czerwca 1941 miały miejsce cztery wielkie fale deportacji Polaków na Sybir. Rosja sowiecka deportowała wówczas 400.000 Polaków. Majątki Polaków komunistyczna Rosja skonfiskowała. Dwadzieścia dwa tysiące polskich jeńców wymordowali Rosjanie miedzy innymi w Katyniu. Sowieci wymordowali kilkadziesiąt tysięcy polskich patriotów których więzili i torturowali.

22 czerwca 1941 roku Niemcy zaatakowały komunistyczną Rosje. Sowieci zgodzili się na tworzenie polskiej armii w ZSRR. Jednak władze ZSRR nie poinformowały o tym polskich więźniów w gułagach i nie dostarczały żywności Polakom. Było to powodem ewakuacji 75.000 polskich żołnierzy i 75.000 polskich cywilów do Palestyny przez Iran.

Władze Rosji sowieckiej planując podporządkowanie sobie po II wś Polski stworzyły z agentów NKWD Polską Partie Robotniczą. PPR nawoływała Polaków pod okupacją niemiecką do powstania zbrojnego (by ułatwić Niemcom wymordowanie polskich patriotów). Agentura komunistycznej Rosji na terenach polskich tworzyła komunistyczną partyzantkę. Komunistyczni partyzanci zajmowali się głównie popełnianiem przestępstw kryminalnych i wydawaniem Niemcom polskich patriotów (z komunistycznymi kryminalistami walczyła cała podziemna Polska).

Kiedy sowiecka Rosja w 1943 roku zaczęła wygrywać z Niemcami, sowieci zerwali stosunki z polskim rządem (nawiązali je po agresji Niemiec na ZSRR, pretekstem zerwania było odkrycie przez Niemców mogił pomordowanych polskich oficerów w Katyniu), uznali 150.000 Polaków znajdujących się na terenie zajętym przez armie czerwoną za swoich obywateli. Rosja sowiecka w 1943 roku powołała armie składająca się z Polaków i dowodzoną przez agenta NKWD Belinga (dla Polaków z łagrów armia Berlinga była jedyną formą ucieczki z ZSRR). Źle wyszkolonych Polaków z armii Berlinga Rosjanie wysyłali na rzeź. W 1943 roku USA, WB i komunistyczna Rosja ustaliły że prawie połowa Polski po II wś zostanie wcielona do ZSRR, w tym też roku by nie komplikować aliantom współpracy zabito generała Sikorskiego.

1944 ZSRR ponownie zajmuje tereny polskie i rozpoczyna kolejną eksterminacje polskich patriotów. Sowieci tworzą ze swoich agentów władze polski ludowej które mają im umożliwić skuteczną okupacje Polski (eksterminacje polskich patriotów i rabunek polskiej gospodarki przez najbliższe 45 lat). W 1944 roku armia sowiecka aresztował 30.000 żołnierzy AK, przeprowadziła masowe aresztowania i deportacje Polaków w głąb Rosji sowieckiej.

Powołane w 1944 roku władze „Polski” ludowej były tylko namiestnikami Rosji sowieckiej na ziemiach polskich a nie suwerennymi władzami Polski i reprezentantami Polaków. Namiestnicy Rosji sowieckiej w Polsce nie mieli poparcia społecznego, byli tylko dekoracją utrzymywaną przez Armię Czerwoną na w okupowanej Polsce. Sowiecka kolonia zwana „Polską” ludową była niedemokratyczną totalitarną tyranią której celem była eksterminacja polskich patriotów. Sowieci powołali do życia polskojęzyczną bezpiekę która zajmowała się terroryzowaniem, torturowaniem i mordowaniem polskich patriotów. Wydatki komunistów na aparat terroru i propagandy pochłaniały dużą część budżetu państwa. Komunistyczni okupanci zbudowali gigantyczny aparat tajnych współpracowników aparatu terroru. Sowieccy kolaboranci narzucili Polakom przepisy wzorowane na sowieckich, karali śmiercią za posiadanie nie komunistycznych poglądów a nawet za posiadanie radia. Poprawki do konstytucji „Polski” ludowej naniósł osobiście Stalin. Komuniści wsadzali do więzień Polaków pod byle pretekstem (spóźnienie do pracy, opowiadanie politycznych dowcipów). Na tyrani sowieckich kolaborantów zyskał tylko lumpenproletariat który awansował do roli klasy pasożytniczej w „Polsce”. W walkach z komunistyczną okupacją zginęło 200.000 żołnierzy podziemia antykomunistycznego. Kadry dowodzenia w polskojęzycznym wojsku i bezpiece składały się z obywateli sowieckich. Sowieccy okupanci rabunkowo eksploatowali „Polskę” ludową, najlepszym tego przykładem było „kupowanie” przez sowietów polskiego węgla za 10% jego ceny na rynkach światowych (podobnie wyglądał cały „handel” ze wschodem). Polityka gospodarcza prowadzona przez kolaborantów Rosji Sowieckiej wyniszczała gospodarczo Polskę, Polacy nie mieli dostępu do artykułów niezbędnych do życia. Sowieci nie dopuścili by Polska skorzystała z pomocy amerykańskiej po II wś. Rosja sowiecka w „Polsce” ludowej zlikwidowała demokracje i wolne wybory. Kolaboranci Rosji sowieckiej wprowadzili cenzurę i niszczyli polską kulturę.

Jedyną zorganizowaną opozycją wobec komunistycznej okupacji był Kościół Katolicki. Było to powodem prześladowania Kościoła, Kolaboranci Rosji sowieckiej rozbijali jedność kościoła wspierając organizacje i czasopisma propagujące herezje, laicyzowali dzieci i młodzież (uniemożliwiając naukę religii i uczestnictwo we mszach świętych). (2s.300) „W latach 1945-1956 w komunistycznych więzieniach przebywało ponad 1000 kapłanów, t.j. ok. 10% wszystkich księży”. Bezpieka i milicja zamordowały wielu księży. W 1953 aresztowano prymasa Polski. W 1954 zamknięto 300 żeńskich domów zakonnych na ziemiach zachodnich, większość zakonnic skierowano do obozów pracy.

Podczas II wś zginęło z rąk sowietów 1.500.000 Polaków. Ponad połowa Polski z historycznymi ośrodkami polskiej kultury Wilnem i Lwowem zostały przyhaczone do ZSRR. Polskość na ziemiach przyłączonych do ZSRR została zniszczona.
Od 1944 do 1991 roku na terenie Polskim stacjonowało 100.000 sowietów (pod koniec wojny 1.500.000). Czerwonoarmiści mordowali, okradali, gwałcili, rekwirowali pasze, żywność, urządzenia i paliwa. Po II wś wywozili z Polski całe zakłady przemysłowe. W ludowej „Polsce” było 170 baz Armii Czerwonej (w tym trzy z bronią jądrową). Sowieci chcieli wykorzystać Ludowe Wojsko „Polskie” do agresji na Europę Zachodnią. Żołnierze LWP mieli walczyć na terenach skażonych uderzeniem jądrowym. Sowieci wykorzystali jednostki LWP w agresji na Czechosłowacje w 1968 roku. Od 1991 do 1993 roku z III RP wycofano 100.000 żołnierzy i pracowników cywilnych, 201 samolotów, 85 śmigłowców, 599 czołgów, 1028 wozów bojowych, 354 działa wielkokalibrowe, 20 wyrzutni rakiet z głowicami jądrowymi.

Przez cały okres komunistycznej okupacji kolaboranci Rosji sowieckiej wysyłali wojsko i milicje do krwawego pacyfikowania niepokojów społecznych. Polacy byli mordowani w 1956, 1968, 1970, 1976, 1981 przez siepaczy kolaborantów Rosji sowieckiej. W 1989 przed demokratyzacja systemu kolaboranci Rosji sowieckiej rozkradli majątek narodowy należący do Polaków. Komunistyczna okupacja zdemoralizowała Polaków, nie pozwoliła na rozwój polskiej gospodarki, nauki i kultury, spauperyzowała ludzi uczciwych i przyzwoitych, zapewniła majątki i dominacje szujom. Dziedzictwo komunistycznej okupacji ukształtowało patologiczną rzeczywistość społeczno gospodarczą III RP, zapewniło realna władze spadkobiercom kolaborantów Rosji sowieckiej.

Jan Bodakowski

Bibliografia
(1) Praca zbiorowa powstała w Instytucie Historii i Archiwistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu „Historia od X-XX wieku...” wydawnictwo Troja
(2) Grzegorz Kucharczyk „Mała historia wielkiej Polski” Fundacja św Benedykta 2006
(3) „W objęciach wielkiego brata. Sowieci w Polsce 1944-1993” IPN 2008