Açıklama : Hüccet'ül İslam Ebu Hamid Bin Muhammed El Gazali'nin önde gelen talebelerinden birisi, yıllarca onun hizmetine devam etmiş, ilimleri en ince noktasına varıncaya kadar öğrenmiş, ruhi ve ahlâki faziletlerini geliştirerek kendisini olgunlaştırmıştı.

Günün birinde kendi kendine düşünürken aklına şöyle bir fikir geldi ve dedi ki: "Şimdiye kadar çeşitli ilimler okudum, gençliğim bunları öğrenmek ve toplamakla geçti. Şimdi bu bilgilerden hangilerinin yarın öldüğümde ahirette bana faydalı ve kabrimde yardımcı olacağını bilmem lâzım ki, lüzumsuz olanları terkedeyim. Nitekim Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem şöyle dua etmişti: Allah'ım! Faydasız ilimlerden sana sığınırım."

Bu düşünce, talebenin kafasını devamlı olarak meşgul etti. Sonunda bu düşüncesini üstadı İmam Gazali'ye yazıp, fikir danışmaya, bazı sualler sorup, tavsiye ve hayır dua istemeye yöneldi.

İşte bu filmde, İmam Gazali hazretlerinin talebesine yazmış olduğu, hacmi küçük, manevi değeri büyük "Eyyühel Veled" isimli eserini, harika görüntüler eşliğinde izleyeceksiniz.

Kategoriler : Din

Tür : Belgesel, Anlatım

Süre : 45:36

Büyüklük : 482 MB

Ebatlar : 640x368

Format : AVI

Linkler :

Rapid Share : Part 1 İNDİR - Part 2 İNDİR - Part 3 İNDİR - Part 4 İNDİR - Part 5 İNDİR

Mega Upload : Full İNDİR

Veoh : Full İZLE/İNDİR

You Tube : 5 Bölüm İZLE

İnsanoğlu hayatının yaklaşık üçte birini uykuda geçirir ki bu da 60 senelik bir ömrün 20 senesi demektir.

Uyku, günlük çalışmalardan yorgun düşen insan bedeninin ve sinirlerinin dinlenme zamanıdır. Ünlü ruhbilimci Sigmund Freud'un da araştırmalarının büyük bölümünü oluşturan uyku sırasında, kişinin bilinç altında düşüncelerinin, özlemlerinin ya da isteklerinin bir film şeridi gibi göz önünden geçtiği varsayılır. İşte bizler bu olguya Rüya adını veriyoruz.

Freud’a göre bilincin gizlediği, tamamen sakladığı bu olgular ortaya çıkabilmek için yol aramaktadırlar. Bunlardan bazıları da rüyalar haline girerek kendilerini göstermektedirler.

Freud’un yolunda ilerleyen doktorlar da günümüzde rüyalara büyük değer vermektedirler. Onlar, rüyaları bilimsel şekilde açıklayarak hastalarını tedavi etmektedirler.

Bazı soyut kavramların açıklamaları bilimsel bir zemine oturtularak ifade edilebildiği halde, rüya kavramını bu şekilde açıklamak pek mümkün görünmüyor. Ancak bunu bilimsel verilerle değil de, dinsel yönden açıklanabildiği de bir başka soyut gerçektir. Bu açıklamaya göre ruh bedenden ayrıldığı zaman, yaşanan olayların tümüne rüya diyebiliriz.

Rüyalarda yaşananlar inanılmayacak kadar hızlı gelişir. Bir kaç dakikalık rüya esnasında bile çok uzun sürdüğünü sandığımız garip, şaşırtıcı ve çok değişik olaylar birbirlerini izlerler. Bu nedenle rüyada zaman kavramı oluşmaz. Ancak zaman kavramını biz uyandıktan sonra beynimizin öğretileri ve alışkanlıkları doğrultusunda saptadığımız bir anlar toplamıdır sadece.

Eski çağlardan beri insanları ilgilendiren rüyalara ilkel toplumlar da çok önem verilmiştir. Rüyaların, korkulan tanrılar tarafından verilen armağan veya cezalar olabileceğine inanılmıştır. Daha sonra kahinler rüyaları açıklamaya, yorumlamaya başlamışlardır. İlk rüya yorumcularının ne zaman ortaya çıktıkları da belli değildir. Ancak Babil’in kahinlerinin büyük ün yaptıkları bilinmektedir. Kaldeliler, Astrolojinin yanı sıra rüya yorumlarında da başarı kazanmışlardır. Zamanla belirli rüyaların anlamları da kesinleşmiştir. Eski Mısırlılar, eski Yunanlılar ve Araplar rüya yorumlarıyla ilgili kitaplar yazmışlardır.

"Yorumlanmamış bir rüya okunmamış bir mektuba benzer.

Rüyaların Süresi

Rüyalarda yaşananlar inanılmayacak kadar hızlı gelişir. Bir kaç dakikalık rüya esnasında bile çok uzun sürdüğünü sanılan garip, şaşırtıcı ve çok değişik olaylar birbirlerini izler, bu nedenle rüyada zaman kavramı oluşmaz. Ancak zaman kavramını, uyandıktan sonra beyinin öğretileri ve alışkanlıkları doğrultusunda saptadığımız bir anlar toplamıdır sadece.

Bilimadamlari rüyanın süresi üzerinde kesin bir sonuca varamamışlardır. Bir kısmı rüyaların sadece birkaç saniye sürdüğünü iddia ederken, diğer bir kısmı da saatlerce devam eden rüyaların olduğu fikrindedir. Bu tartışmalar sırasında Dr. B. Klein adında Amerikali bir bilimadamı bir araştırmaya başlamış ve gönüllü olarak seçtiği kişileri hipnotize ederek uyutmaya başlamıştır ve belli bir süre sonra uyandırıp rüyalarını dinleyerek, bir rüyanın 20 saniyeyi geçmeycek kadar kısa sürdüğünü belirlemiştir. Dr. Klein'ın sürdürdüğü bu araştırmanın sonunda en uzun rüyanın 90 saniyeyi geçirmediği ortaya çıkmıştır.

Bilimsel Tarif

Biyoloji süratle gelişirken rüyaları bilinç altındaki beyin olaylarına bağladı. Ne var ki, rüyaların zamanı aşan farklılıkları kimsenin gözünden kaçmış değildir. İstisna denerek uzun süre konuya ters açıdan bakıldı. Ünlü bir bilim adamı "Fizik ve Biyolojide istisna olmaz. Tek bir olayın bile açıklanması gerekir." hükmü ile metafizik olaylara bilimsel bir kapı ayarladı. Rüyalar metafizik bir olaydır. İç dünyamızdan doğar. Zaman ötesi nitelikleri ile birlikte bilinç altına yansıyarak bize ulaşır. Bu arada bilincin ve şuur altının şekillenme ve fotoğraflarına bürünür. Zaten eski psikiyatrislerin rüyaları bilinç altı diye nitelendirmesi onların bu özelliklerinden gelir. Hatta iç dünyadan gelen rüya olayının bilinç altında doğmaz. İçimizdeki ben den bize gelen mesajlardır. Bunun önemli delilleri vardır.

1. Rüyalar çok kısa sürede görülür. Uyandığımız zaman 15 - 20 dakika anlattığımız rüya bilimsel olarak ispatlanmıştır ki, bir kaç saniyede görülmüştür. İç dünyadaki kişiliğimizin madde ötesi olması sebebi ile rüyalarda zaman ötesinde ceyran eder. Birkaç saniyelik süre rüyanın şuur altına, oradan bilince geçmesi süresidir. Yoksa rüyada zaman sıfırdır.
2. Rüyalarda bir iç spiker vardır. Gördüğümüz bir rüyayı anlatırken "Bir şehre gitmiştim. Orası filanca şehirmiş. Bir kimse gördüm o filanca imiş." dediğimiz zaman bu bilgiyi bize birinin görünmeden söylediğini fark ederiz. İşte bu spiker iç dünyamızdaki ben, asıl kişiliğimizdir.
3. Rüyalar bazen açıkça bazen üstü kapalı olaylara bürünmüş olarak geleceği haber vermektedir. Bilim tarihinde ve günlük hayatımızda geleceği olduğu gibi gösteren rüyalara sık rastlanmıştır. Bilim tarihine geçen bu tarz ünlü bir rüya Abraham Linkol' ün rüyasıdır.

Bazı rüyalar açık değildir şekillere bürünmüş gizlenmiştir. Bu rüyanın şuur altından geçerken aldığı fotoğraflardan meydana gelen karışık bir şekildir. Rüya yorumu bu karışık şekillerin analizi anlamını taşımaktadır. Gelecekten haber veren içimizdeki öz varlığımız, ölümsüz olan madde ötesi yanımızdır.

Rüya yorumlanması

Aynı rüya farklı zaman ve yerlerde görülürse, bunun yorumu da farklı olur. Bazen aynı rüyayı değişik insanlarda görebilir, ancak her insanın ruhu ve manevi dünyayı anlayışı, yaşamı farklıdır. Bundan dolayı da yorumu özünden bir şey kaybetmese bile yorumu ve yansıması farklı olur. Zaman zaman başkaları ile ilgili rüyalar da görebiliriz; bizi hiç ilgilendirmeyen bir rüya, bir başka bir başka yakınımızı ilgilendirebilir.

Rüyaları yorumlarken tarafsız olmak, duygulara kapılmamak, karamsarlaşmamak gerekir. Bu arada rüyada sadece bir şekil veya olayı değil, her şeyi birlikte yorumlamalıdır. Rüyadaki renkler de büyük önem taşır.

Rüyada görülen bazı insanlar tanıdıksa, adlarına da dikkat edilmelidir. Bu adların anlamları da yaklaşan bir durumu haber verebilir.

Örneğin derdi, sıkıntısı olan biri rüyasında adı Necati olan birini görürse sevinmelidir. Çünkü Necati "kurtuluş" anlamına gelmektedir. Bu durumda rüyayı gören dertten, sıkıntıdan kurtulacaktır. Rüyaları tarafsızca yorumlamalı ve ayrıntıları da değerlendirmelisiniz.

Rüya Türleri

Uzmanlara göre uyku birkaç devreden oluşmaktadır. Uykusu gelen insan yatağına yatar ve gözlerini kapatır. Kısa süre sonra göz kapakları belli belirsiz titremeye başlar. İnsan o sırada uykuya dalmıştır ve rüya görmektedir. Bazen doktorlar, hastalarına belirli ilaçlar verirler. Bu ilaçlar uykuyu derinleştirebilir ve rüyaları da etkileyebilir. Bu durumda rüya da görülmeyebilir. Ancak ilaç almadan uyuyan bir insan mutlaka rüya görür. Rüyalar renkli ya da siyah beyaz olabilir. İnsanların çoğu, siyah beyaz rüya gördüklerini söylemektedirler. Yapılan araştırmalara göre kadınlar erkeklere göre daha renkli rüyalar görmektedirler.

Rüyalar, genel olarak üçe ayrılmaktadırlar. Kafası yorgun, devamlı bir konuyla ilgilenen kimse uyuduğunda rüyasında karmakarışık şeyler görebilir. Veya bu insan ilgilendiği, önem verdiği konuyu da görebilir.

Bu tür rüyalar yorumlanmazlar. Örneğin, televizyonda veya başka bir yerde heyecanlı bir sinema izleyen kişi rüyasında aynı şeyleri görebilir. Bu durum sadece etkisinde kalmaktır. Yani gerçek rüya değildir.

İkinci tür kabus veya karabasan denilen rüyadır. Bunlar genellikle iyi başlar. Uyuyan kimse hoş bir olay vb. ile ilgilendiğini görür ve sonra bu rüya birden korkutucu bir hal almaya başlar. Güzel görüntü değişerek insana dehşet verir. Kabusların açıklamasını sinir doktorları ve psikanalistler yapmaktadırlar. Yani bu tür rüyalar yorumlanmazlar. Kabusları, rüyada bir kez görülen korkutucu sahnelerle karıştırmamak lazımdır. Karabasan gören insan korkar. Bir ara rüyada olduğunu hissederek uyanmak ister. Bunu başaramaz. Ama uyandığını sanır ve bu sırada kabus devam eder. Her insan ömründe birkaç kez kabus görebilir. Fakat sık sık karabasan görenlerin bazı olaylar, rahatsızlık vb. yüzünden sinirleri sarsılmış olabilir. Bu kimselerin doktorlarıyla konuşmaları faydalı olabilir.

Üçüncü tür rüya olduğu gibi çıkandır. Böyle rüyalar çok değerlidir. Genellikle sezgisi güçlü olanlar, medyumlar hemen çıkan rüyalar görürler. Örneğin insan rüyasında yıllardır rastlamadığı ahbabını görebilir. Onunla konuşabilir. Bu rüyadan kısa bir süre sonra o ahbabı karşısına çıkabilir. Buna “Gerçek Rüya” adı verilir. Böyle rüyalar görenler, dikkatli davranmalıdırlar. Gördükleri şeyleri iyi değerlendirmelidirler.

Dördüncü tür, en sık rastlanılanıdır. Yani uyuyan kimse rüyasında türlü şey görür. Sabah uyandığında da bunlardan bazılarını anımsar. İşte bunlar yorumlanabilir. Rüya tabiri denilen şey, dördüncü tür için gereklidir daha çok. Sabah uyanıldığında akılda kalan ve hatta insanı epey da etkilemiş olan rüyaları yorumlamalıdır. Yorum yaparken karamsar olmamalıdır. Her zaman iyiye yorum yapılmalıdır. Bazı rüyalar iyi sayılmazlar. Buna da üzülmemek gerekir. Çünkü rüya, insanın kendisini koruması için gereken bir uyarıda olabilir.

Beşinci tür rüya ise rüya içinde görülen rüyadır. Genellikle insan rüyasında gördüğü rüyayı da yorumlar. Bu tür rüyalara da çok dikkat etmek gerekir. Çünkü böyle rüyalarda yapılan yorumun gerçekleşme oranı çok yüksektir.

Altıncı tür rüyaların en ilginç sayılanıdır. Bu tekrarlanan rüyadır. İnsan, aynı rüyayı sık sık görür. Örneğin rüyasında daima aynı eve girdiğini, aynı sokakta durduğunu,vb. görebilir. Oysa kendisi ne o evi, nede sokağı bilmektedir. Fakat rüyada o ev, sokak, vb hiçte yabancı değildir. Veya insan devamlı olarak aynı olayı yaşayabilir. Bazı kimseler Hint Felsefesine ve Karma’ya inanmaktadırlar. Karma, insan bedeninin bir çok kez bedenlenmesidir. Yani insan öldükten sonra kısa süre sonra başka bedenle yine dünyaya gelmektedir. Karma’ya inananlar, bu tür rüyaların insanın eski yaşamıyla ilgili olduğunu ileri sürmektedirler. İnsan devamlı görmüş olduğu evde oturmuş olabilir. Oysa rüya yorumu yapanlar bunu kabul etmemektedirler. Böyle yinelenen rüyadaki şeylere dikkat etmek gerekir. Bu sayede insan bir süre sonra neyle karşılaşacağını anlayabilir.

rüyada araba görmek

rüya bebek görmek

rüyada deniz görmek

rüyada köpek görmek

rüyada diş görmek

rüya denir?

uyku nedir?p

rüya ve buluşlar

rüya ve islam

bilinçaltı ve rüya

rüyada kap görmek

rüyada pala görmek

sistem üyelikleri

yardım

biz kimiz

iletişim

abajur

aç gözlü

abide

acemi

bilinçaltı ve rüya

acemi

rüyada nar görmek

rüyada lavata görmek

rüyada hakem görmek

adet görmek

adem peygamber

dantel

dantel

darbe

Küresel Emperyalizmin yeni düşmanları

Türkiye´yi bugünlerde çalkalayan, toplumu yine ikiye ayıran Ergenekon Soruşturmasını iyi analiz etmek gerekiyor. Yani devlet iktidarını kontrol altına almayı hedefleyen bu çete neyin nesidir?

Ergenekon yeni bir mesele değildir. Yıllardır Türkiye´de var olan, az sayıda insanın haberdar olduğu bir meseledir. Hatta önceleri Alparslan Türkeş ve Abdullah Çatlı´nın bile ismi geçtiği yapılanmayı anlamak için Soğuk Savaş zamanlarına geri dönmek gerekiyor.

1950li yıllarda NATO, CİA ve Mİ6 “Gladyo“ isminde bir gizli örgüt kurarlar ve yaklaşık 40 sene Yunanistan, Türkiye ve Batıavrupa ülkerinde faaliyetler gösterirler. Bu örgütün elemanları genellikle toplumu kışkırtmak için çeşitli faaliyetler düzenlerler ve etkili oldukları ülkede gerekirse rejimi çökertirler.

Soğuk Savaş zamanında Amerika Birleşik Devletleri (ABD) özellikle Avrupa Ülkelerinde ajanlar yerleştirme çabasına girer. Asker içinde gizli örgütler kurulur. ABD`nin amaçları doğrultusunda sivil toplum kuruluşları, thing-thang´ler kurulur. Bu şekilde Amerika, CİA ayağı ile tüm dünyada solculara karşı bir akım eğitmiştir. Kontrol ettikleri devletlerin Rusya ile bağlantılarını kesebilmek için gizli çeteler harıl harıl çalıştırılmıştır. Bu yapılanmalar Gladyo yapılanmalarıdır.

Soğuk Savaş sona erdikten sonra, Avrupa ülkerinin birçoğunda Gladyo yapılanmaları çökertilmiştir. ABD ise kendi gücünü muhafaza edebilmek için yeni düşmanlar „yaratmak“ zorunda kaldı. Nitekim hiç bir devlet düşmansız ayakta duramaz. Düşmansız bir devlet gücünü kaybetmeye mahkumdur. Yok olmamak için, halkı rejime bağlamak, daha doğrusu rejimden bağımlı hale getirebilmek için, onu korkutmak gerekir. Korkutmak için düşman birebirdir. ABD´de Rusya´nın ekonomik, siyasi ve askeri gücünün yıkılmasıyla beraber, en büyük düşmanını kaybetmiş bulunuyordu. Yeni bir düşman arayışına girmek zorundaydı. Bu arayış çabuk sonuçlandı: İslam.

İslamı tüm dünyaya öcü olarak göstermek için 90lı yıllarda düğmeye basıldı. CİA maaşlı Samuel Huntington zaten başlangıcı yapmıştı. Ardından bir çok karanlık „aydın“ işini başarıyla yerine getirdi. Bazı devletlerde özel olarak müslüman görünümlü „radikal dinci grupları“ kuruldu ve eğitildi. Bin Ladin ve ekibi dahi Soğuk Savaş´ta ABD´nin can yoldaşı değil miydi?

Türkiye hariç tüm müslüman ülker bu şekilde hem öcü haline getirildi, hemde sonunda ABD´nin kukla devletleri haline geldiler… yine Türkiye hariç…

Peki neden Türkiye hariç?

Memleketimizi çok sevdiklerinden mi?

Yoksa çayına, suyuna, simitine, çayırına bayıldıklarından mı?

Elbetteki değil. Gerçek neden, Türkiye´nin sosyo-kültürel şartları yukarıda belirtilen „oynamalara“ müsait olmadığı için. Bu nedenle Türkiye için özel bir proje hazırlandı: Gladyo Projesi. Eski bir CİA yetkilisinin CNN´de yaptığı bir açıklamaya göre, Soğuk Savaş döneminde Rusya´da Amerika´nın üç bin tane ajanı varmış. Sovyetler dağılınca bunların hepsi Türkiye´ye gönderilmiş.

İşte „Kenan Evren Darbesi“nden sonra tohumları atılan Ergenekon çetesi, Gladyo´dan başka birşey değildir. Ergenekon, Gladyo´nun Türkiye ayağıdır.

Başörtü, Türban, Şeriat, Kemalizm, İrtica, Laiklik, Kürtçülük ve Ilımlı İslam terimleriyle Türkiye´yi 20 senedir yıpratan Küresel Emperyalistler, önce Gladyo´yu Türkiye´ye yerleştirdirler ve eğittiler. Şimdide son darbeyi vurabilmek için, birileri kendi örgütlerini deşifre etmeye başladılar.

İki senedir Türkiye´nın altını üstüne getiren Gladyo yapılanmasının hasarına bir bakalım: Şemdili olayları, bayrak yakmalar, papaz cinayeti, danıştay cinayeti, misyonerlerin yayın evi baskını, imam cinayeti, Hrant Dink cinayeti, Cumhurbaşkanlığı seçimleri nedeniyle yaratılan kaos vs. vs.

Peki Ergenekon´un tam bu zamanda deşifre edilmesin gerekçeleri nedir? Bunu açıklamak şuan zor… çünkü ortada henüz yanıtlanmamış önemli sorular var:

1. Bu iş kimin işine yarıyor? Yani Mahir Kaynak vari sormak gerekir. Sebep-Sonuç ilişkisine bakmak gerekiyor. Kimin işine yaradığı henüz pek berrak görünmüyor, fakat kimlerin işine yaramadığı açık ve net ortada:

Öncelikle Tayyip Erdoğan´a hiç yaramıyor. Çünkü bu soruşturma üzerinden ilk başta Başbakan Erdoğan yıpratılıyor. Buda açıkca, bazı medya örgütlerinin belirttiği gibi, „AKP´nin hesaplaşması“ olmadığını ispatlıyor.

İkinci olarak Türk halkı yıpratılıyor. Yukarıda saydığım olaylardan dolayı zaten yıpranmış olan halk, Cumhurbaşkanlığı seçimi ve AKP davasıyla adeta ortadan yarıldı ve 80li yılların sağ-sol çatışmasında olduğu gibi, dindar-laik bölünmesi gerçekleştirilmek istenildi. Ergenekon soruşturması ve bu soruşturmayla ilgili göz altına alınan tanınmış şahsiyetler yüzünden, bu soruşturma adeta “AKP´nin geri vuruşu” gibi gösterildiği için, bölünmeye bir adım daha atılmıştır. Böylece muhtemel bir darbeye yol açılmış olacaktır.

Üçüncüsü, gittikçe AB´ye yaklaşan Türkiye´yi o yoldan, hatta o düşünceden uzaklaştırmak. Türkiye´nin AB´ye girmesinden en çok rahatsız olan kesim, nitekim ulusalcılar ve bizzat ABD´dir.

Demek ki, bu işten en çok faydalananlar, Türk halkını kutuplaştırmak ve AB´den ayırmak isteyenlerdir.

2. Taraf Gazetesine bu bilgileri kim sızdırıyor? Savcı mi bilgileri sızdırıyor? Daha yeni kurulmuş bir gazete bu bilgileri nereden alıyor? Dahada önemlisi: karşılık olarak ne veriliyor?

3. İddianamesi bile ortada olmayan bir soruşturma yüzünden onlarca insan göz altına alındı. Buda açıklanabilinecek bir durum değildir ve demokrasiyle örtüşmez. Acaba hakikaten bu insanların hepsinin Ergenekon çetesiyle irtibatları var mı? Eğer yoksa ve olmadıkları ortaya çıkarsa, yine en büyük darbeyi AKP yiyecek. Çünkü gözaltına alınan isimlerin tamamı AKP karşıtı şahışlar.

Başa dönelim….

Orta doğuda cirit atan küresel emperyalistler, ABD ve yandaşları Türkiye için hazırladıkları projenin sonuna mi geldiler? Neo-Con yapılanması Türkiye için son kozlarını mı oynuyor? Yoksa neden, kendi elleriyle kurdukları Ergenekon çetesini deşifre ediyorlar.

Ergenekon çetesi Gladyo türü yapılanma olduğuna göre, Eski Jandarma Genel Komutanı Şener Eruygur'un, İstanbul'da Fenerbahçe Orduevi'ndeki ofisinde bulunan “Darbe eylem planı”da hiç şaşırtıcı değil. Bu eylem planında geçen hedeflere sıra sıra göz atalım:

1. Ekonominin kötüye gittiğini gösteren anketler yapılacak
2. Anketler Medya üzerinden kamuoyuna duyurulacak.
3. Temmuz ayında siyasi cinayetler işlenecek.
4. Cineyetleri eski JİTEM elemanlarından oluşturulan 30 kişilik özel bir örgüt işleyecek.
5. Yargı yıpratılacak.
6. 6 Temmuz´da tam 20 ilde ulusalcılar „Yargıya Sahip Çık“ mitingleri düzenleyecekler.
7. Mitinglerde polisle çatışmalar olacak.
8. Darbe yapılacak.
9. Şahsi kasasından 3 Milyon Euro çıkan Ankara Ticaret Odası Başkanı Sinan Aygün parti kuracak ve Başbakan olacak

Ayrıca kimin cumhurbaşkanı olacağıda açıkca belirtilmesi, son derece şaşırtıcı.

Yasal dışı, şiddet içerikli, gerekirse silahlı ve bombalı, ahlaksız ve sinsice eylemlerle bu milleti yıpratan Ergenekon çetesinin üzerine gidilmeli. “Darbe eylem planı” hazırlayan bu terör örgütü çökertilmeli…. fakat hakiki faillerde ortaya çıkarılmalı.

Darısı diğer dış uyruklu derin çetelere ....

Cemil Şahinöz

Nefeslerin buhar olup savrulduğu ilik donduran bir kış günü. Gün doğalı çok olmuştur ama genç adam yeni yeni doğrulur. Gözlerinde bir ağırlık vardır, şakakları zonklar. Hep öyle olur, eğlence ile geçen gecenin sabahı mahmurluk basar ve kulakları uğuldar. Karnı tok, sırtı pektir ama huzursuzdur. O sıra kapı çalınır. Hizmetçi koşup açar. Soğuk hava içeri girer köşeleri dolanır. Kapıdaki adam kadife yumuşaklığında bir sesle sorar ama duvarlar yankı yapar:
-Bu ev kimin?
-Merv reislerinden Haris Abdurrahman’ın.
-Kendileri yoklar mı?
-Yok ama oğlu var.
-Bişr mi?
-Evet.
-Peki o hür müdür, kul mudur?
-Elbette hürdür.
-Hür olduğu belli, çünkü kul gibi yaşamıyor.
-Anlayamadım?
-Sen bu kadarını söyle, o anlar.
Bişr fırlar ama meçhul ihtiyar yok olmuştur. Acaba adı menkıbelerde geçen Hızır aleyhisselam o mudur?
Genç adam tutulur kalır. Bir an oyun ve eğlence ile geçen gecelerinden iğrenir. Kendine yeni bir istikamet çizecektir ancaaak.
Ancak çevresi onu, ona bırakmaz. Öyle ya hem böylesine zengin hem bu kadar cömert arkadaş kolay bulunmaz. “Yoldaşını bırakmak delikanlılığa sığmaz” der, eteğine yapışırlar. Koluna girer, meyhanelere sürüklerler. Yine o mâlum geceler, defler, kadehler, dümbelekler...
Ama Bişr eski Bişr değildir. Ayakları işrethaneleri dolaşsa da gönlü hakikatleri arar.
Bir gece ama şakır şakır yağmur yağan bir gece evine dönmektedir. Çamur içindeki bir kâğıt dikkatini çeker. Üzerinde besmeleyi görünce yerden alır. Çamurlarını siler, öper, koklar. Eve gelince gül yağları ile siler duvara asar. O gece Merv âlimleri rüyalarında Bişr’i görürler ki onların bile özlediği manevi ikramlar içindedir.

Devamı için tıklayın>>>

Rabbinden haber var
Ulema Bişri arar, sorar, mâlum yerlerde bulurlar. Onu dışarı çıkarırlar. Rengi sapsarıdır. Korkuyla sorar.
-Siz burada... Hayrola?
-Sana Rabbimizden haber var.
-Biliyorum, bana çok kızıyor.
-Aksine seni çok seviyor.
-Ama nasıl olur?
-Sen dün gece çamurdan bir kâğıt buldun mu?
-Buldum.
-Yerden aldın mı?
-Aldım.
-Öpüp kokladın mı.
-Kokladım?
-Güzel kokular sürüp duvara astın mı?
-Astım.
-İşte Allahü teâlâ da ismini temizlediğin gibi seni temizledi ve o kâğıda hürmet ettiğin için adını aziz kıldı.
Bişr son kez meyhaneye girer, arkadaşlarıyla vedalaşır. O anı hatırlamak için hayatı boyunca yalınayak dolanır çünkü tevbe ettiğinde ayakları çıplaktır. İşte bu yüzden adı “Hafi” (yalınayaklı) kalır.
Nereden nereye
O günden sonra ilim peşinde koşar. Önce dayısının medresesinde okur. Sonra Mekke, Kûfe, Basra ve Şam’a gider.
Çok alim tanır, çok kitap okur, ilim meclislerine katılır, ezber yapar, notlar tutar. Nitekim Bağdat’a gelir. Fudayl bin İyad, Muafa bin İmran ve İmam-ı Malik ile birlikte bulunur. Maruf-i Kerhi Hazretleri ile dost ve sırdaş olur. Nurlu dergâhına birçok genç gelir gider ki Sırriy-i Sekati bunlardan biridir. Ahmed bin Hanbel, Bişr-i Hafi Hazretlerine karşı çok hürmetkârdır. Talebeleri sorarlar:
-Efendim hadiste eşiniz benzeriniz yok, fıkıhta müctehidsiniz. Bişr gibi bir dervişin kapısında ne arıyorsunuz?
-Evet hadis ve fıkhı ondan iyi bilirim ama o kalp ilimlerinde hepimizden iyidir.
Birgün askerler bir mahkûmu meydana çıkarırlar. Suçu ağır olmalıdır. O kadar çok kırbaç vururlar ki derileri yarılır. Etlerinden sızım sızım kan sızar. Lâkin genç bir kere bile sesini çıkarmaz. Muhafızlar kan ter içinde kalır, nefeslenmek için dururlar. Bişr gence sokulup sorar:
-Biliyor musun tahammülüne hayran kaldım.
-Nasıl ağlayıp bağırabilirim ki. Kalabalığın içinde sevdiğim kız var ve şu an beni görüyor.
-İyi ama Allah-ü teâlâ seni her an görüyor. Onun edebini gözetmeyi hiç düşünmedin mi?
Genç öyle bir “Allah” der ki kendinden geçer. Yüzlerce kırbaca direnen vücut bu aşka tâkat getiremez. Muhafızlar yanına koştuğunda çoktan can vermiştir.
Hoca hekim olunca
Bişr-i Hafi her hadiseden hikmet alır. Mesela Abadan civarlarında bir saralı görür ki, toprağa düşmüş çırpınmaktadır. Yanına varınca cüzzamlı ve kör olduğunu farkeder. Yaralarına üşüşen karıncalar etlerini koparmaktadırlar. Başını kucağına alıp su verir. Genç kendine gelince “sen de kimsin?” diye sızlanır, “hem Rabbimle arama niye girdin?”
Aslında Bişr-i Hafi mükemmel bir tabibdir. Bitkileri ve baharatları çok iyi tanır ve onları ustalıkla kullanır. Otlardan köklerden mi yoksa dualarının bereketiyle mi bilinmez Allahü teâlâ onun hastalarına şifa dağıtır.
Bir gün evine girerken tefekküre dalar. “Bağdat’ta bunca insan var. Kimi Yahudi, kimi Hıristiyan. Ben ne yaptım ki bu devlete kavuştum? Onlar neyi yapmadılar ki mahrum kaldılar?” Böyle düşünürken sabah ezanları okunmaya başlar ki o hâlâ eşiktedir.
Bişr-i Hafi ölümüne doğru birisinden ödünç gömlek alır ve kendi gömleğini bir fakire bağışlar. Hasılı ardından bir gömlek bile bırakmaz. O Bağdat’a geldikten sonra hayvanlar yerleri kirletmezler çünkü mübareğin yalınayak dolaştığını bilirler. Bağdatlılar hayvanların eskiye döndüklerini farkedince “Eyvah” derler, “Bişr-i Hafi ölmüş olmalı”
Bişr-i Hafi buyurdular ki
* İki şeyden kaçın: “Çok yemekten ve çok konuşmaktan”
* Dünyada aziz olmak isteyen diline sahip olsun. Şahitlik yapmasın, imam olmasın, ziyafetlere katılmasın.
* Sabır Allah-ü teala’yı kullara şikayet etmemektir.
* İnsanlar arasında tanınmak isteyen ahiretin tadını alamaz.
* Şöhreti seven Allah’tan korkmaz.
* Övülmekten hoşlanmak ahmaklıktır.
* Sabır susmaktır. Konuşan, susandan daha fazla vera sahibi olamaz.
* Kötü insanlarla arkadaşlık yapan iyi kimselere sui zan eder.
* Dün öldü, yarın doğmadı, bugün can çekişiyor. Sen bu anı değerlendir.
* Topal bir karınca düşünün. Bir buğday için saatlerce uğraşır, didinir, tam yuvasının ağzına getirir ki taneyi kuş kapar. Ölüm kuşu da böyledir. Kimse dünyadaki emeline kavuşamaz.

Bilirim, Kuran’ı melekleri imrendirerek okumak istediğini. Bilirim onu sahabeler gibi harfiyen yaşamak istediğini.

Bilirim, insanları çok sever, ilişkilerinde saygılı ve rakik olmaya özen gösterirsin. Midelerinden önce gönüllerini ve ruhlarını doyurmayı yeğlersin. Herkesin ayrı bir dünyası olduğunu kabul eder, onların bam tellerine göre hitap edersin. Ama bilirim, görüştüğün kimselerden de özellikle incelik ve yeterince saygı beklersin.

Bilirim, hayat zordur, imtihanlar çetindir. Mevlâ’m böyle takdir etmiş der, boyun bükersin. Ama bilirim, gönülden istersin, içlerinden birinin çıkıp sımsıcak elleriyle başını sıvazlayıp “Anlıyoruz, yükün ağır, haydi kolay gelsin!” demesini.
 
Bilirim, özlersin sevdiğini. Bilirim, her gece rüyalarında vuslat görür, âh edersin. Bir an önce kavuşmak, ağır yüklerini omuzlarından koyuvermek istersin. Ama bilirim, her defasında dönüp arkaya baktığında seni de özleyenlerin olup sana ihtiyacı olduklarını.

Seher Aydın

Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem)buyurdu ki..
-Miraç gecesinde ateşten makaslarla dudakları doğrayan bir topluluk gördüm..Beraberimde ki Cibril'e sordum..
-bunlar kimlerdır Ya Cibril..?
Şu cevabı verdi..
-Bunlar insanları Allah'ın rızasına erdirecek amellere,iyiye,güzele,ve doğruya çağıran,fakat kendi nefislerini çağırmayı unutan,yapmadıklarını söyleyen,Allah'ın Kitabı Kur'an-i okuyup da Onunla amel etmeyen alimler,vaizler,hatiplerdır..
YA RABBİM !
Gideceğim başka kapı yok..Yine Sana geldim Allah'm !
Bize Resulüllah'ın yaşadığı gibi islamiyeti yaşamayı nasıp et !
Bizlere razin olacağın ameller işlememiz için yardım et !
Sana layık kul, Resulune layık ümmet et !
İlmimizle amel edecek ilim ve güç ver !
Bizleri azıp sapmışların,şaşırmışların,islami söylediği halde yaşamayanların yoluna değil,
Hidayette olanların,Razi olduğun kullarının arasına kat...

Okul dönemi sona erdi. Tatil başladı. 4. sınıfı veya 10.sınıfı bitiren öğrencilerin velileri yeni bir soru ile karşı karşıya, „Çocuğumu hangi okula göndereyim?“. Aslında bu soru her yıl eğitim döneminin sonunda tekrar sorulur. Soru değişmez, ancak veli ve öğrenci değişir. Bu önemli ve çocuğun geleceğini etkileyecek soruyu istatistiksel veriler ile analiz etmeye çalışalım.

Öncelikle 4. sınıftan sonra seçilen okul hangisi olur ise olsun, ileride çocuğun ilmi seviyesini belirleyecek. PİSA araştırmasının sonuçlarına göre Gymnasium´a giden öğrenciler en yüksek okuma seviyesine ulaşıyor. Bunun yanında Hauptschule´de öğretilen okuma ve ingilizce dili çok düsük bir seviyede.

Tabiki her veli çocuğunu en iyi okula göndermek ister. Kimse çocuğunun kötülüğünü istemez. Yinede realist olmak lazım. İdealist olup, realist düşündüğümüzde çocuğumuzun kabiliyetine göre en iyi okulu seçebiliriz. Yoksa utopik düşünceler ile kimse alim veya deha olamaz.

Okul seçimini yapmadan önce sizin için önemli olanları belirleyin. Önceliklerinizi belirleyin ve ona göre bir okul seçin. Çünkü bu çocuğunuz için son derece önemli bir seçim olacaktır. Çocuğunuzun ilgi alanlarını tesbit etmeye çalışın. Eğer 4. sınıftan sonra bir okul seçiyorsanız bu seçeneği çocuğunuza bırakmayın. Çocuklar böyle bir kararı verebilecek olgunlukta olmadığı için bu sorumluluğu sizin üstlenmeniz gerekiyor.

Sonrada öğrencinin seviyesini ve anlayış kabiliyetini ortaya koymak gerek. Eger çocuğun anlama kabiliyeti yüksek ve mantıksal düşünebiliyorsa büyük bir ihtimal Gymnasium´a gidebilir. Notları iyi fakat kendi başına çözüm yolları bulamıyor ise, Realschule en uygun okul olacaktır. Hauptschule´ye gelince. Eğer notlar kötü ise, öğrenci okula ilgisiz ise çocuğunuzu Gesamtschule´ye yollamakta fayda var. Her halihazır´da çocuğunuzu Hauptschule´ye göndermemeye bakın. Hautpschule yerine Gesamtschule´yi seçmeniz çocuğun geleceği icin etkili olacaktır. 10. sınıftan sonra çocuğunuzda kabiliyet ve istek görüyorsanız, Abitur yapması icin teşvik edin. En azından Fachabitur yapması iş ve ilmi kariyeri için cok faydalı olacaktır.

Öğretmenlerin tavsiyesine gelince. Kesinlikle dinlememek gerek. Yapılan tüm sosyolojik araştırmaların sonucu, istisnasız aynı sonucu veriyor: Yabancı öğrenciler ve işci ailelerin öğrencileri dışlanıyor ve kalitesiz okullara gönderiliyor. PİSA tarafından araştırılan 35 ülke arasında Almanya „yabancılar ve işci çocuklarını dışlama“´da birinci sırada yerini alıyor. Bu konuyla ilgili bir örnek verelim:

Araştırmacılar bir makale hazırlıyorlar. Ve makaleyi Bielefeld´den alman öğretmenlere veriyorlar. Makaleyi, meşhur bir yazarın kabiliyetli oğlunun yazdığını söylüyorlar. Öğretmenlerin %16si makaleye en iyi notu (sehr gut) veriyor. %40 iki (gut) veriyor. Aynı makale başka bir öğretmen grubuna veriliyor ve bu sefer „içci ailenin yeteneksiz bir oğlu“nun yazdığı bildiriliyor. Bu sefer aynı makale sadece bir defa en iyi notu (sehr gut) alıyor ve sadece %7 iki (gut) notu veriliyor. Demek ki öğretmenler kendi kafalarında oluşturdukları öğrenci tipine uygun notlar veriyorlar.

Bielefeld Belediyesi için yaptığım araştırmadan bir kaç örnek daha:

· 1995´den 2006´a kadar yüzlerce öğrenci sonradan Hauptschule, Realschule veyahut Gymnasium´a gönderilmiş. Bunlardan %94,88´i Hauptschule´ye gönderilmiş. %1,08i Realschule´ye gitmiş. %4,04´ü Gymnasium okuluna gitmis. Burada iki ihtimal var: Ya gerçekten yabancıların çocukları cahil, yada açıkca bir dışlama mekanizması işliyor. Uluslararası araştırmalar ikincisinin, yani dışlamanın, işlediğini ispatlıyor.

· 4. sınıftan sonra karnesinı alan bir çok türk öğrencimiz „Almanca´sı yetmez“ diye düşük kaliteli okullara gönderiliyor. Halbuki kayıtları araştırdığımda çarpıcı sonuçlara vardım. Karne ortalaması 1,7 olan bir çok öğrencimiz dahi Realschule´ye yönlendirilmiş. Birçok velimiz öğretmen veya rektör ile konuşmaktan çekindiği için, çocuk maalesef hakettiği okula gidememiş.

Bu veriler yukarıda ki veriyi teyit ediyor. Yabancı öğrenciler dışlanıyor. Bu nedenle çocuğunuzu eğer kabiliyetli ise yüksek bir okula göndermekten çekinmeyin. Bu hakkınızı kimse elinizden alamaz.

Anadolu okurlarına hayırlı yaz tatilleri diliyorum.

Cemil Sahinöz (webmaster@misawa.de)

Bielefeld Üniversitesi Sosyoloji Fakültesi

Asimilasyona karşı Eğitim

Son iki yazımızda “Entegrasyon mu, Asimilasyon mu?” sorusunu sormuştuk. Son yazıdada özel olarak “Bielefeld´de Yabancılar” konusunu işlemiştik.

İlk yazımızda ki sonucu hatırlayalım: Avrupa siyasetcileri “entegrasyon maskesi” altında, asimilasyon politikasını uyguladıklarını söylemiştik. Özellikle dilimizi ve dinimizi unutmamız için güdülen hesapları ortaya koymuştuk.

Peki son yazının sonucu neydi? Onuda hatırlayalım: Yabancıların büyük bir çoğunluğu en düşük eğitim veren Hauptschule´ye gittikleri ortaya çıkmıştı. İstatistikî verilere göre yabancılar arasında en sorunlu gençler bizim gençlerimiz olduğu gözüküyor. Çok az gencimizin üniversiteye gittiklerini geçen yazılarımızda konu etmiştik. Düşük eğitim söz konusu olunca, sonucuda ya az gelirli bir iş veyahut işsizlik oluyor elbette.

Bu iki sonuca birden bakarsak, karşımızda gelecek 10 senenin manzarası açık ve net gözüküyor. Siyasetciler asimilasyon meselesinde dahada ileriye gidecekler. Şu an ki neslimiz iyi bir eğitim almadığı için, hem ileride söz sahibi olamayacaklar, hemde asimilasyona ayak tutamayacaklar. Ve nihayet Amerika´da ki afro-amerikan misali, türko-almanlar ortaya çıkacak.

Felaket dellalı olmak istemem, fakat realiteyi görüp, öz eleştiri yapmassak, ilerlememiz mümkün olmayacak. Maalesef “oyun salonlarında, barlarda ve diskolarda boy gösteren bu ikinci ve üçüncü nesil karışımı gençlerin ne dünya umurlarında, ne gelecekleri; ne Türkiye sevdaları var, ne milliyet; ne inançları önemli, ne değerler; ne de aile bağları”. Asıl problemde burada yatıyor zaten. “Bana devlet zaten bakıyor” anlayışıyla, işsizlik ve güya rahat, ama gerçekte sefil bir hayat sürmek isteyen genclerimizin ciddi bir şekilde “Yeniden dirilmeye” ihtiyacı var.

Yaşadığımız ülkede söz sahibi olmak istiyorsak, isteklerimizin yerine getirilmesini istiyorsak ve milletimize hizmet etmek istiyorsak eğitimli olmamız şart. En iyi okullara biz gitmeliyiz, en iyi diplomaları biz almalıyız. Hatta sınıfın en iyisi biz olmalıyız. Ve bunları asla para için değil, kendimizin ve vatandaşlarımızın refahı için yapmalıyız. İlme teşvik eden dinimiz gereğince bunu yapmak zorundayız.

Unutmayalım, hedeflerde mütevazilik olmaz. Her zaman en iyi olmaya çalışmalıyız. Olamassak bile, o yolda ölmüş oluruz. Neden Türklerin sadece 1,4% üniversite diploması alıyor? Bu oran o kadar düşük ki, üniversiteye giden Türklerin sayısını parmaklarınızla hesaplayabilirsiniz.

Biz en iyisine layık olduğumuzu düşünüyorum. Ve bunu gerçekleştirmek için herkesin seferberlik etmesi gerekiyor. İyi bir okula gidip, diploma almak ilk hedef olmalı. Bizim diğer insanlardan farkımız mı var? Neden bir Alman için üniversite kolay olsunda, bizim için zor olsun? Böyle bir şey mümkün mü? Olmadığına göre yapacağımız iş belli.

Asimile olmamak; topluma karışmamak ve toplumdan ayrılmak demek değil tabiî ki. Toplumdan izole olup gettolar oluşturalım demiyorum, fakat asimile olmaya direnmemiz gerekiyor. Kendi kültürümüzü, dinimizi, dilimizi, değerlerimizi ve haklarımızı savunabilecek hale gelmemiz gerekiyor. Gerekirse her bölgenin Alman Partilerinde en az bir Türk olmalı.

70li senelerde Alman siyasetcileri iş için Almanya´ya gelen vatandaşlarımıza “3. nesliniz bizim” diye haykırıyorlardı. Ne 3. nede tırnağımızı vermek istemiyorsak, yani asimilasyona karşı gelmek istiyorsak tek çare: EĞİTİM, EĞİTİM, EĞİTİM. Tek çözüm eğitim ve sosyo-kültürel seviyemizi yükseltmek. Evet, eski hal muhal, ya yeni hal, yaz izmihilal.

Cemil Şahinöz

Yayınlandığı Gazete: Anadolu Şubat 2007

Geçen sayımızda „Entegrasyon“ ve „Asimilasyon“ kavramlarını ve Avrupada bu çerçevede yapılan uygulamaları ele almıştık. Şimdide özel olarak Bielefeld şehrini analiz edeceğiz. Bunun için Bielefeld Belediyesinin arşivlerinden aldığımız ve hesapladığımız istatistiklere bakalım:

Bielefeld´de 328629 insan yaşıyor. Bunların %11,58inin Alman vatandaşlığı yok. Şunuda belirtelim: Sonradan Almanya´ya gelen Ruslar Alman olarak kayıta geçtikleri için, onların sayısını tesbit etmek maalesef mümkün değil. Bielefeld´de en çok yabancı Bielefeld-Mitte (%17,1), Brackwede (%14,7) ve Schildesche´de (%11,9) yaşıyor. En az yabancı Jöllenbeck (%5,9) ve Dornberg (%5,4) bölgerinde oturuyor. Ayrıca 22065 işsiz var. Bu rakamda yabancıların oranı %25,6. Yani normal şartlar altında olması gerekenin iki katından daha fazla. 59044 öğrenciden %15,11i yabancı. Yabancı öğrencilerin dağılımı şöyle:

Yabancı öğrencilerin %53,56i Türk vatandaşı. Yani yarısından fazlası Türk. Yabancı öğrencilerin çoğu Senne (%22,07) ve Schildesche (%18,65) okullarında kayıtlı. Ve gelelim okul dağılımına:

İlk okula (Grundschule) giden yabancıların oranı %21,43. Förderschule´de %26,44 yabancı var. Bu oran cok yüksek. Realschule´de %14,07 yabancı var. Gesamtschule´nin yabancı oranı %14,32. En az yabancı (%5,89) Gymnasium´a gidiyor. Ve tahmin edilebileceği gibi, büyük bir oran ile (%39,93) yabancıların çoğu en düşük eğitim veren Hauptschule´ye gidiyor. Toplam yabancilarin sadece %19,96ı Realschule veyahut Gymnasiuma gidiyor.

Bu dağılımların ve rakamların yorumunu bir daha ki sayımıza bırakıyoruz. Ayrıca Bielefeld Belediyesi tarafından yabancı öğrenciler hakkında araştırma yapmamız istendi. Bu araştırmanın sonucunuda gelecek sayımızda ele alacağız. Tüm okurların Kurban Bayramını kutluyorum. Hayırlara vesile olmasını diliyorum.

Cemil Şahinöz

Yayınlandığı Gazete: Anadolu Ocak 2007

Entegrasyon kelimesi moda haline geldi. Politikacılar, medya, sosyologlar, aydınlar ve okullarda sınıflar entegrasyon konusunu ele alıyor. Herkes entegrasyonu tartışıyor. Bunun nedeni çok çeşitli ve farklı kültürlerin ve etniklerin birarada yaşamalarından dolayı ortaya çıkan problemler. Daha doğrusu bu farklılıklardan faydalanamayan ve bu sun-i problemleri oluşturan politikacılar.

Farklılıkların ortaya koyduğu potensiyalı kullanamayan politikacılar entegrasyon deyince acaba gerçekten entegrasyonu mu kastediyorlar? Yoksa entegrasyon perdesi ve entegrasyon ismi altında asimilasyon politikası mı uygulanıyor? Bu soruları cevaplamak için önce kelimelerin üzerinde durmamız gerekiyor.

Entegrasyon nedir? Sosyolog Meissner´e göre entegrasyon farklı parçaları özelliklerini kaybetmeden yeni bir bütün haline getirmektir. Toplum bazında ele alırsak: Azınlık ve çoğunluğun birbirine uyum sağlamasıdır. Entegrasyonun hedefi azınlığın ve çoğunluğun aynı haklara sahip olduğu bir toplum ortaya getirmektir.

Asimilasyon nedir? Asimilasyon, zorunlu olarak bir parçanın özelliklerini yok edip büyük bir parçaya ilave etmektir. Yani azınlık kendi kültürel farklarını ortadan kaldırıp çoğunluğun kültürünü benimseyip “çoğunluktan biri“ olmasıdır.

Kısacası entegrasyon azınlığın çoğunluğa uyum sağlaması, fakat kendi değerlerini kaybetmemesi, demektir. Entegre etmek, aynı zamanda kazanmak demektir, asimile etmek değildir. Toplumu oluşturan etnik grupların tarihi, kültürel ve dini miraslarını yok etmek değildir. Asimilasyon bu mirasları yok etmektir, azınlığın çoğunluk içinde eriyip kendi özelliğini kaybetmesidir. Birincisi sosyal barış ve huzura ortam hazırlar. İkincisi ise yozlaşma ve çürümeye yol açar.

Yukarıda sorduğumuz soruyu, yani “Politikacılar neyin peşinde?“ sorusunu, cevaplamaya çalışalım. Bunun için Almanya´da ki (ve birçok Avrupa ülkerinde ki) bazı somut uygulamalara bakalım:

• Türkçe dersi: Alman Eğitim Bakanlığı radikal bir şekilde okullardan Türkçe dersini kaldırma işleminde. „Entegrasyona ters“ bahanesiyle Türkçe dersleri kaldırılıyor. Bir çok okulda Türkçe dersleri kaldırıldı bile.

• Türkçe öğretmenleri: Türkçe derslerini kaldırırken söylenen söz: „Türkçe öğretmenleri yok.“ Halbuki asıl mesele, türkçe öğretmenlerinin işe alınmaması. Son 10 yıl içinde Almanya´da Türk öğretmenlerinin sayısı en az 30% azaldı. Bielefeld Belediyesinin Okul ve Eğitim Sorumlusunun dediğine göre, türk öğretmenlerinin sayısı Bielefeld´de gelecek senelerde programlı bir şekilde indirilecek ve neticede Türkçe dersi okullardan kaldırılacak.

• Okullarda türkçe konuşmak: Almanya´nın bazı okullarında „Almancadan hariç başka dil konuşmak yasaktır“ kararı alındı. Sadece sınıfta veyahut dersde değil, bu okullarda tenefüsde dahi Almanca´dan başka bir dil konuşmak yasaktır. İnsan haklarına aykırı olan bu komik yasa güya entegrasyonu destekliyormuş.

• Başörtülü öğretmenler: Başörtülü hanımların öğretmenlik diplomaları almaları mümkündür. Fakat öğretmenlik yapmaları yasaktır. Bu paradoksal ve trajikomik durum şuna benziyor: Siz bir insana araba ehliyeti veriyorsunuz, ama „Araba kullanamazsın“ diyorsunuz!

• Baden-Württemberg soruları: Baden Württemberg´in başkenti Stuttgart´ta çoğu Türk olmak üzere 400 bin Müslüman göçmen yaşıyor. Ve bu eyalette bundan böyle Alman vatandaşı olmak isteyenlere sorulması düşünülen sorular, aslında yıllardır tartışması yapılan ‘entegrasyon mu, asimilasyon mu’ sorusuna net bir cevap veriyor. İşte vatandaşlık için başvuracaklara sorulacak sorulardan bazıları: “Bir kadının kocasının sözünden çıkıp çıkmaması, eğer çıkarsa kocasından dayak yeyip yememesi”, “Almanya’da eşcinsellerin kamu görevlerinde bulunmalarını nasıl değerlendiriyorsunuz?”, “Reşit oğlunuz size gelip, eşcinsel olduğunu ve başka bir erkekle beraber yaşamak isteğini söylüyor. Nasıl tepki verirsiniz?” ve “Kızınız başka dinden olan biriyle evlenmek ister ya da hoşunuza gitmeyen bir meslek eğitimi yapmak isterse ne yaparsınız?”

• Ermeni Komedyası: Bilindiği gibi, birçok ülkede aslı olmayan “Ermeni soykırımı” resmen kabul edildi. Hatta bazı ülkelerde “Ermeni soykırımı” yapılmadığını “ifade etmek” suç sayılıyor. Dolayısıyla bu ülkelerde “Ermeni soykırımı” yapıldığını kabul etmeyen Türk veya başka asıllı insanların siyaset yapma hakkı, yüz kızartıcı bir suç işlemişlercesine ellerinden alınabiliyor. Nitekim Hollanda seçimlerinde “Ermeni soykırımı” yapılmadığını ifade eden adaylar, adaylıktan ayrılmak zorunda kaldılar.

Yukarıda ki uygulamalara bakarsak şöyle bir manzara ortaya çıkıyor: Türkçe öğrenme imkanları sınırlandırılıyor. Peki neden hedefte dilimiz var? Çünkü kültürümüzü ve dinimizi öğrenmemiz dilden geçer. Evinde anne babasıyla aynı dili konuşmayan, dışarıda türkçe bilmediği için Türk dostu olmayan, camide hocayı anlamayan, bir şahıs, kendini çoğunluğa asimile etme zorundadır. Zira kendi inanç ve kültür değerleri ile barışık olmayan toplum ve nesillerin başka toplum ve kültürlerle entegrasyon sağlayabilmesi mümkün olamaz. Olsa olsa hakim toplum ve kültürün egemenliğine boyun eğerek erimeye ve kaybolmaya mahkum olur. Bir diğer ifade ile asimilasyon kuralları işlemeye başlar. Yani bir toplumun özelliklerini ortadan kaldırmak için, bir azınlığı asimile etmek için, konuştuğu dili unutmasına yol açmak gerekir.

Lakin politikacılar, yabancıların yeterince entegre olmadıklarını, olmamak için ayak dirediklerini, bunun cezasınıda toplumun çektiğini düşünüyorlar. Açıkca "asimilasyon" diyemedikleri için şöyle diyorlar: „Uyum sağlayacaksınız. Bizim değerlerimizi öğreneceksiniz, bizim gibi yaşayacaksınız. müslüman kadınlar uyum sağlamak istiyorsa önce başlarını açacaklar. Evde, okulda dilinizi konuşmayın, entegre olamazsınız, toplumun içinde eriyin, yok olun ya da biz gibi olun!“

Toplumsal gereksinimi yeterince karşılayacak sağlıklı ve bilimsel mekanizmalar kurulmamaktadır. Açıkcası insanların dilini ve dinini öğrenebileceği eğitim-öğretim fırsat ve imkanlarını sağlama konusunda devlet tarafından samimi çabalar görmekte zorluk çekiyoruz.

Şimdi siz karar verin. Entegrasyon mu veyahut asimilasyon mu? Entegrasyon araç mı, amaç mı? Hedef asimilasyon mu? Hangisi söz konusu?

Tabiki entegrasyon için çalışan görevlilerin iyi niyetlerini göz ardı etmek mümkün değil. Fakat politikacaların hangi hedef için çalıştıkları tam belli değil. Gelecek sayımızda Bielefeld şehrini daha detaylı analiz edeceğiz.

Cemil Şahinöz

Yayınlandığı Gazete: Anadolu Aralık 2006

Almanya´da yaklaşık üç milyon Türk yaşıyor. Ama maalesef bu üç milyon insan yaşadığı ülkede söz sahibi değil. Bunun nedenlerinden biri eğitimsiz olmamız. Nedendir bilinmez ama milletimiz „ilim“´e pek yanaşmıyor. İlim okumanın tek nedeni “daha fazla para kazanmak” olunca, çoğu gençler okulu bırakıp iş hayatına atlamaya çalışıyorlar. Tabiki buda sınırlı kalıyor.

Gençlerimizin durumunu göz önüne sürmek için en son araştırmaların sonuçlarını (Kaynak: Eğitim ve Araştırma Bakanlığı) ayrıntılara girmeden analiz edelim. Yapılan araştırmaya 20982 kişi katılmış. Bunlardan 89,3% Alman, 4,7% Türk, 2,1% Eski Yugoslavya´dan, 0,9% İtalyan, 0,6% Yunan, 0,3% İspanyol ve Portekiz ve 2% diğerleri.

Türklerin durumuna bakarsak, şu sonuç ortaya çıkıyor:

Evet bu tabela durumumuzu ve geleciğimizi gösteriyor. Neredeyse her üçüncü Türkün hiç bir diploması yok. Realschule diploması alamayanlar 85%. Üniversiteye gidipte kazananlar 1,4%. Araştırmaya göre en az üniversiteye gidenler Türkler. Ve, yazık ama gerçek, diplomasız olanlar en çok Türkler.

Eğer sadece Bayern´de ki öğrencilere bakarsak, tabelamız şöyle oluşuyor:

Buradada görüldüğü gibi öğrencilerimizin büyük bir çoğunluğu Hauptschule´ye gidiyor. Çok az sayıda gencimiz Gymnasium´a ve Sonderschule´ye gidiyor. İş bulma meselesinde yabancıların durumu zaten kötü olduğu için, bu tabloda müjde verici değil.

Ve gelelim gençlerimizin iş durumuna:

Buradada durum iç açıcı değil. Vatandaşlarımızın yaklaşık üçde biri işsiz. Tabi genel olarak Almanya´da işsizlik oranı çok yüksek, fakat yine buda en yüksek Türklerde. Yani en çok işsiz olan Türkler.

Para durumunuda ele alalım:

Tabi okul ve iş durumumuzu gözden geçirdikden sonra böyle bir sonuç bekleniyordu. Enteresan olan almanların 30,2% 2000€´dan daha çok geliri var. Bu bizim ve almanların arasında ki maddi uçurumu çok iyi gösteriyor.

Sonuç: Tabi ki bu istatistiklerden yola çıkarak bir genelleme yapamayız. Fakat yaşadığımız ülkede söz sahibi olmak istiyorsak, isteklerimizin yerine getirilmesini istiyorsak ve milletimize hizmet etmek istiyorsak eğitimli olmamız şart. En iyi okullara biz gitmeliyiz, en iyi diplomaları biz almalıyız. Hatta sınıfın en iyisi biz olmalıyız. Ve bunları para için değil, kendimizin ve vatandaşlarımızın refahı için yapmalıyız. İlme teşvik eden dinimiz gereğince bunu yapmak zorundayız.

Unutmayalım, hedeflerde mütevazilik yapılmaz. Her zaman en iyi olmaya çalışmalıyız. Olamasak bile, o yolda ölmüş oluruz. Neden Türklerin sadece 1,4% üniversite diploması alıyor? Bu oran o kadar düşük ki, üniversiteye giden Türklerin sayısını parmaklarınızla hesaplayabilirsiniz.

Biz en iyisine layık olduğumuzu düşünüyorum. Ve bunu gerçekleştirmek için herkesin seferberlik etmesi gerekiyor. İyi bir okula gidip, diploma almak ilk hedef olmalı. Bizim diğer insanlardan farkımız mı var? Neden bir Alman için üniversite kolay olsunda, bizim için zor olsun? Böyle bir şey mümkün mü? Olmadığına göre yapacağımız iş belli.

Araştırmalara göre Türkiye´de bir insan günde ortalama 13 saniye kitap okuyor. Bu bir şaka değil. Gerçeğin tam kendisi. Günde 5-6 saat televizyon izlenirken kitap okuma ortalaması bir dakika bile değil. Kahvehane sayısı kitapcı sayısını geçiyor.

Kur´an-ı Kerim´e tam muhalif olan bu gerçeği değiştirmek bizim elimizde. Atalarımızın tüm dünya´ya yaydıkları ilim nurunu hatırlayıp onların izlerinden gitmek bize düşüyor.

Cemil Şahinöz

Yayınlandığı dergi: Ayasofya, Nr.14, 2005, s.28-29

Yayınlandığı gazete: Anadolu, Ekim 2005

Güzel ahlakın hakkıyla yaşanmadığı bir toplumda üstünlüğün nelere dayalı
olduğunu uzun uzun anlatmama sanırım pek gerek yok. Cahiliyenin
kıstaslarının geçerli olduğu bu çarpık sistemde menfaat ilişkilerinin ön
plana çıktığı, bunun sonucunda ise maddi ve manevi sıkıntı, bereketsizlik ve
kargaşanın meydana geldiği inkar edilemez bir gerçektir.

Bediüzzaman Said Nursi'nin de "Ahiret gibi dünya saadeti dahi ibadette ve
Allah'a asker olmaktadır. " sözleriyle çok güzel ifade ettiği gibi dünyada
mutluluğu ve huzuru elde etmenin tek çözümü, ancak İslam ahlakını
yaşamaktır.

Gerçekten de insanın şan ve şerefini ancak müslüman olmakla kazanabileceğini
Allah "Andolsun size şan ve şerefinizin içinde bulunduğu bir kitap indirdik.
Yine de akıllanmayacak mısınız? " (Enbiya Suresi, 10 ayetinde belirtmiştir.

"Allah adına gerektiği gibi cihad edin. O, sizleri seçmiş ve din konusunda
size bir güçlük yüklememiştir, atanız İbrahimin dini gibi. " (Hac Suresi,
78 ayetinde ifade edildiği gibi dini yaşamak son derece kolaydır. Ama
toplumun bazı kesimlerinde din kasıtlı olarak zor ve karmaşık gösterilip
müslümanın yapısı ise içine kapalı, dar görüşlü ve pasif bir model olarak
çiziliyor.

Oysa ezik bir müslüman modeli, İslam'ın ilk zamanlarından günümüze kadar
tarihin hiçbir safhasında görülmemiştir. İslam tarihini bu gözle yeniden
incelediğimde Halifeler devrinde dört bir koldan yayılan İslam'ın, her
dönemde cahiliye toplumlarının yasaklarını ve yanlış uygulamalarını ortadan
kaldırip hür bir ortam yarattığını, aklı ve bilimi teşvik ettiğini ve hayatı
tanzim ederek kendisine tabi olan müslümanlara şahsiyet, ilim, zenginlik ve
tüm bunlardan dolayı doğal bir üstünlük kazandırdığını gördüm.

Osmanlı İmparatorluğu'nun çok uluslu yapısını uzun süre devam
ettirebilmesinin, İstanbul'un fethedilmesi gibi başarıların sebebi İslam'ın
sağladığı hoşgörü ve kolaylıktan başka ne olabilir?

Bu yüzden kanaatimce, İslam'ın öncelikle önplana çıkarılması gereken
yönlerinden biri de, İslam'ı yaşamanın sağladığı, geçmişte de defalarca
tecrübe edilmiş olan üstünlüğü olmalıdır.

 
Akıl, ilim, rüşd ancak Kuran'a tabiyetten kaynaklanır. Kuran-ı Kerim'in ve
Peygamber Efendimiz'in sünnetini en iyi bilen kişiler dünyanın en büyük
ilmine sahip kişileridir. Bunları hayata geçiren kişiler ise, dünyanın en
akıllı kişileridir. Bu yüzden müslümanlar yaşadıkları her dönemde
güvenilirlikleri, layık ve ehil olmaları sebebiyle ülkelerinin doğal
yöneticileri olmuşlardır.

Müslümanlar olarak bizim vazifemiz bu yolda, ayette belirtildiği gibi güçlü
ve onurlu olarak ilerlemek ve ilmimizle amel etmektir.

Ben de, Allah'ın izniyle, tüm din kardeşlerim gibi, bu şerefli ve kutsal
vazifeyi hayatımın sonuna kadar tüm gücümle devam ettirmekte kararlıyım.

 Serap Akıncıoğlu

"Peki Konuşalım" kitabının hazırlık süreci hakkında bilgi verir misiniz? Kitabın içeriğini belirleyen birçok konu var ve bunlar, popüler kültürle bağlantılı. Bu içerik nasıl belirlendi?
Prof. Dr. Oskay: 1970'li yıllardan beri, Türkiye'de okur yazar birçok insan gibi yeni bir oluşumu fark etmeye başladık. Geleneksel toplum kültüründen zaten çıkıyorduk. Ama bu konuda yoğunlaşmayı, 1970'li yıllarda görüyorum. Bütün dünyanın 20-30 yıl gerisinden, bu değişimi izliyorduk. 70'li yıllarda dünyayı izlemeye ve yaşamaya başladık. Ben bir sosyal bilimciyim ve ben de bu değişimi izlemek zorunda kaldım. Bu kitapta, benim aşağı yukarı 30 yıldan beri uğraştığım bir konuda, Melis Çelebi ile yaptığım röportajlar yer alıyor.

Bir gazetede popüler kültür eki yapılması sözkonusu oldu. Amacımız; okuyucuyu fazla üzmeden, yormadan, düşünsel alanda ona birşeyler katmaktı. Böylece ben de Melis'le sohbetlere başladım. Bu sohbetler yaklaşık 1 yıl sürdü. Ama gazetenin kendi kriterlerine göre fazla başarılı bulunmadı ki; bitti.

Şemsa Yeğin, Türkiye'deki en seçkin mütercimlerden biri. Edebiyattan düşünce eserlerine kadar çok sayıda seçkin kitabın çevirisini yaptı. Ayrıca geçtiğimiz yıldan beri de Epsilon Yayınevi'nde yayınlar konusunda görevli. Kitap konusunda teklif de ondan geldi. Biz de bu öneriyi sevinçle karşıladık ve böylece kitap ortaya çıktı.

GÜLBEN ERGEN SKANDALININ GÖSTERDİKLERİ

İçerikte çok fazla konu var. Ama bu konuların her birinin ortak özelliği, Türk toplumundaki değişime de ışık tutmaları. Bayramlaşma kültüründeki farklılaşma gibi...
Prof. Dr. Oskay: Buradaki en ilgi çekici örnek; Gülben Ergen hakkındaki yazım. Bu yazının sebebi Gülben Ergen'in kendisi değil, ortaya çıkan skandal. Hülya Avşar gibi ünlülerden sıradan insana kadar, dükkanda, çarşıda, pazarda dinlediğim şeylerin etkisiyle, toplumumuzun bu olayı yorumlama ve kabullenme biçimi bana ilginç geldi. Yoksa, benim Ergen'le ilgili olumlu veya olumsuz bir yorum yapmaya merakım yok.

Kitaptaki söyleşinizde de zaten buna vurgu yapıyorsunuz.
Prof. Dr. Oskay: Evet. O röportajın ödevi; toplumun küçük insanlar için ayıp saydığı bazı davranışların; hem para, hem de ün yönünden yeterli bir raddeye geldiğinizde, toplumun bu gibi şeyleri birden bire çok kolay bir şekilde hoşgörebilmesi. Bu durumda, insanların kabullenmesi çok kolay oluyor ve bu çok manidar bir durum. Çünkü toplumun hem paraya ve güce inanan bir toplum haline geldiğini, hem de toplumun giderek zalimleştiğini gösteriyor. Bu gibi durumlarda küçük insanlar arasında ayıplamadan tutun, namus cinayetlerine kadar uzanan şiddetli önlemler alınırken, belli bir para ve ün düzeyine geldiğiniz zaman; toplum aynı durumu hoşgörebiliyor. Benim dikkatimi de bu çekti. Yani toplumun değerlendirmesindeki değişimler.

KÖYDEN KENTE GÖÇ = BASKI VE YALNIZLIK

Bu değişimin sebebi ne olabilir sizce? Köyden kente göç dalgası oldu, gelirler arasındaki uçurum derinleşti, ekonomik krizler yaşandı. Bu faktörlerin değişimde payı var mıdır?
Prof. Dr. Oskay: Bireylerin davranışları tek başlarına, kendileri aldıkları kararlarla, değer yargılarıyla ilgili değildir. Bireylerin davranışları; ekmek parasını kazanması, işinde kalabilmesi, çocuğunun itibarlı bir evlilik yapabilmesi için toplumun hangi kesimleriyle ilişkiliyse veya ilişkili olacaksa, o kesimlerin davranışlarındaki değişimlere göre yön bulur.

Sonuçta birey tek başına sosyal dünyasından tecrit edilerek yaşamıyor, bir toplum içinde yaşıyor. Ve bu toplumun baskısı; bir yandan kente göç dediğimizde anonimleşen sosyal ilişkilerden ötürü görünmez hale gelirken, bir yandan da kentteki yaşam, köydeki yaşama oranla, herkesin kalabalıklar içinde ve aynı anda gözlerden uzakta yaşayabilmesi anlamına geliyor. Böyle bir 'negatif' özgürlükle birlikte, artık kente giren insanın, imece usulü yardımlaşabileceği bir komşusu kalmamıştır. Bahçesinden toplayacağı sebzesi yoktur.

Kente geldiği zaman, piyasa ekonomisi dediğimiz, kentteki hayatın totalitesinin işlediği en can alıcı alan ile tanışır. Bu nedenle kentte hem büyük bir negatif özgürlük var gibi gözüküyor, hem de korkunç bir baskı var.

Bu baskı; toplumsal hayatın değişik bir biçimde örgütlenmesi ile ortaya çıkan, ilk etapta gözle de görülmeyen sosyal bir baskıdır. Bu nedenle kızınızın da Gülben Ergen'in yolunu izleyip izlemeyeceğini 30 yıl önce kasabalı olarak düşünürken, şehre geldiğiniz vakit başka türlü düşünmeye eğilim gösterirsiniz. Daha doğrusu, kasabada yaşayan bir insan, çocuğunun Gülben Ergen'in geçtiği yaşamdan geçmesini istemezdi. Şimdi öyle görünüyor ki, eğer sonuç Gülben Ergen kadar başarılı olacaksa, sıradan insanların çoğu, çocuğunun da aynı serüvenden geçmesini, ama başarılı bir sonuca ulaşmak şartıyla, ister gibi görünüyor.

ZENGİNSENİZ, SİZE BAKIŞ AÇISI HEMEN DEĞİŞİR

Değişimin sebebi nedir?
Prof. Dr. Oskay: Bu 1870'lerde Avrupa'da oluşan modern toplumun, 1950'lerden sonra bizim hayatımızda hissedilir derecede payını artırmasından kaynaklanıyor. Artık iffet, namus, başarı gibi kavramlar, toplumun size vereceği nimetlerden alabileceğiniz payla ölçülüyor. Büyük pay alıyorsanız, kimse size "namussuz" falan demez. Ama az pay alıyorsanız, toplum bütün öfkesini sizden çıkartır. Kızınız için, sizin için kötü laf söylerler, kahvede rahat oturamazsınız. Ama büyük payı alıyorsanız, o zaman zaten mahalle kahvesinde oturmazsınız, kulüplerde oturursunuz. Kulüplerde de herkes birbirini bambaşka şekillerde yargıladığı için sorun yaşamazsınız. Bu da toplumun değişmesini gösteriyor.

Bu değişimde medyanın rolünü nasıl değerlendiriyorsunuz?
Prof. Dr. Oskay: Medya bu değişimi 'olumladığı' için etkili oldu. Medya bu değişimi kendisi yaratmadı. Kişiliğimizin nasıl oluşacağı, nasıl şekilleneceği konusunda medyanın çok etkin bir konumu var. Ama kişiliğimizin değişimesinde zaman bakımından ilk faktör; 'konunun medyadaki yeri', yani yayın politikası değişimi falan değil. Bu, hayatın özündeki değişmedir. Medya, hayatın bütünündeki bu değişmeyi yakaladığı anda, bunu olumlar. Bunu olumlayarak da, hem kendisi yaşamını sürdürür, hem de o olumladığı değişim sürecine katkıda bulunmaya başlar. Yani "Medya masumdur" demiyorum, ama medya, bilinçli olarak yola çıkıp da, "Dur ben insanları böyle yapayım, toplumu şöyle değiştireyim" demez. Sadece toplumsal hayatın kendi totalitesindeki değişmeleri destekler. Bu değişmeler ülke içindeki faktörlere, ülkenin dünya ile etkileşimindeki faktörlere bağlıdır.

Biz eğer bahsettiğim bu süreci gönlümüzün istediği kadar olumlayamasaydık, o zaman medyayı suçlardık. Sonuçta medyanın 'suçlanmaması' gerekmiyor. Ama varolanı da medya yaratmıyor. Medyanın günahı; yaratılan bu birikimin üstüne bir tuğla eklemeyi maharet sanması.

TÜRKİYE ARTIK VERİMSİZ BİR TARLA GİBİ

Medya neden böyle yapıyor?
Prof. Dr. Oskay: Medya bugün eğer sorumsuzsa, 27 Mayıs 1960 devriminden sonra toplumun iyi bir döneme girme ümidi varken, 1965'ten itibaren bu beklentilerin geride kalması, 1972-1973'ten itibaren 12 Mart'ın baskıları, 1980'lerde görünürde Kenan Evren ve arkadaşlarının yaptığı darbe yüzünden. Bütün bunlar, sosyal ve kültürel uyanışın biraz hızlı gittiğinden şikayet eden belirli çevrelerin baskısıyla heveslendirilmiş girişimlerdir. Bu girişimler, Türk toplumunun gelişmesini tıkadı. Sendikal hayatı sona erdirdi, üniversiteleri darmadağın etti, okur-yazarlara ceza verdi, toplumun değişmesini biraz yüksek sesle söyleyen genç insanlar asıldı.

Daha başak vermeden kökünden çiğnenen bir buğday tarlası düşünün. Bu tarla, bugün Türkiye. Hırsızlığı var, işsizliği var, umutsuzluğu var, herşeyi var... Bu tarladan artık bu çıkıyor. Bu yüzden bazı illerde bazı olaylar oluyor, bu olayların arkasında kimlerin olduğuna dair fikirler yürütülüyor. Bu durum bile toplumun ne kadar umutsuz, ne kadar bilinçsiz, ne kadar hırpalanmış olduğunu gösteriyor. Toplumun bu kadar kışkırtılmaya, bu kadar tahrike hazır olması bile kendi başına çok anlamlı. Ama bir tarafta bu durum varken, mesela bir tarafta da Gülben Ergen olayı var.

Yani magazin ön planda.
Prof. Dr. Oskay: Eğer para kazanma yönetiminiz fazla rafine değilse, o zaman aşkın biçimi de fazla rafine olmuyor. Herhangi bir insanı hırpalamak için konuşmuyorum. Adnan Menderes'in sevgilisi vardı. Ne kadar asil bir insan olduğunu hatırlayan hatırlar. Ama bugün bunlar çıkıyor. Neden? Çünkü bu haberleri izleyen insanlar, böyle sevgiden anlayacak adamlar. Hayatında iyi müzik dinlememiş, bir konsere gitmemiş, doğru dürüst kitap okumamış insanların egemen olduğu bir ekonomik düzen içinde, sanat da böyle oluyor, kültür de böyle oluyor, TV de böyle oluyor, medya da böyle oluyor.

Peki hiç mi eleştirmeyeceğiz? Eleştireceğiz tabi. Medya, zamanında bunlardan fazla rahatsız olmadı. 'Magazin' dedi geçti. Ama şimdi medyanın tamamı magazin. "Bütçede açık şu kadar" derken bile; işin magazin tarafı ön plana çıkıyor. Daha da acısı; eskiden bu gibi haberlerin sayfası ayrıydı. Ama artık bu haberleri ekonomi sayfasında, siyaset sayfasında vermek, toplumun en önemli problemlerinin 'görülmemesini' sağlamayı da egemen tutan bir yayın politikası.

TÜRKİYE'DE SOSYAL PATLAMA OLMAZ

Medyanın bu anlayış değişikliğinde toplumsal yapıdaki değişim kadar, ekonomik ve politik baskının da payı var mı?
Prof. Dr. Oskay: Bunların hepsi içiçe. 27 Mayıs devrimi ve planlı kalkınma ile; Türkiye'nin haysiyetli bir yoldan daha çok kendi iç kaynaklarına dayanarak, belli bir zaman sonra İtalya'nın düzeyine erişmesi planlanıyordu. Ama iktisatçıların dediği gibi planlı ekonomi değil, alışveriş listesi tarzında bir ekonomi ön plandaydı, "Şu sektöre bu lazım, bu sektöre de şu gerek" deniliyordu. Ama bu işin maliyeti; yine en verimli yerlere yönlendirilemeyen yatırımlara patladı. Yani efkarından, işsizliğinden, çocuğunu okutamamaktan kendini sigaraya veren fakir fukaraya. Zaten tüm yük onlara biniyor.

Son 10 senede toplum; üretkenliğini artırarak zenginleşmek yerine, üretkenliğini artıramayan, ama kötü çalışma koşullarıyla iş yaparak birşeyler üreten, bunu öğreten insan