1. Terörizm sektörünü eril egemen erkeklerin kontrolünden kurtarmadıkça özgür değiliz kardeşlerim!!

 Daha önce bir Batı TV kanalının bir kadın muhabiri bizim “terörist inleri bizim için BBG evi gibi” diyen enn modern teçhizatlı paşalarımızın bulamadıkları (ama gene de dostlar bizi alışverişte görsün diye bilmem kaç yüz hedefe bomba yağdırdıkları ) “bölücü terör örgütü” militanları, liderleri ile dağdaki yavru ayıya biberonla süt vermelerine kadar dokunaklı detayları da ihmal etmeyen dokumanter yaptığını okumuştum.

 Aşağıdaki haberdeki  kadın muhabir de olayın feminist boyutunu yakalamış.

http://yenisafak.com.tr/Gundem/?t=08.10.2008&c=1&i=143697

 CNN televizyonunda PKK propagandası

Kandil dağlarındaki kampına giren CNN muhabirleri konuyla ilgili hazırladıkları haberde adeta terör örgütünün propagandasını yaptı.

  NEW YORK (ANKA)
Bölücü terör örgütü PKK'nın, Kandil dağlarındaki kampına giren CNN muhabirleri konuyla ilgili hazırladıkları haberde adeta terör örgütünün propagandasını yaptı.

======================================================================

 Artık PKK’lı militan kadınlar katliam sektöründe erkek egemenliğine  son veriyorlar imiş. “Kadın Savaşçılar! Erkek egemenliğine son” imiş sloganları. Aktütün baskını sırasında orgazmik bir zevk içerisinde zafer dansı yapmışlar.

 Bence bunlar olumlu gelişmeler. Bıkmıştık  bu sektörde kadınların “camdan tavana” çarpmalarından. Tabancasından binlerce  dövme olanlar niye hep erkek olmak zorundalar ki?

 CNN’in memleketinde adamlar  zenciyi başkan, kadını başkan yardımcısı yapıyor iken  bizde sadece TÜSİAD’ın başına frikik medyasının patronunun kerimesini getirmekle camdan tavanı deldiğimiz delusyonuna kapılamayız.

 Üstelik her katliam sonrası erkek dansözlerin zafer danslarını seyretmekten de bıkmış idik.

 Bir sonraki hamle Lidere kadın bulma bakanlığına (ne ise Kürtçe adı – Kürtçem biraz paslı)  da kadınların getirilmesi! (bkz. http://www.internethaber.com/news_detail.php?id=155803)

Sadece “kalkınma neymiş, Türk sermayesi halkımızı köleleştirecek” ve “eğitim de neymiş , Kürtlerin beyinlerini yıkamaktan başka” demekle olmuyor.

Katl sektöründe kadınlarımızın sadece doğurgan değil öldürgenliklerinin kıymeti de bilinmedikçe Kürdistan kalkınamaz kardeşlerim! Biji kadınlar!

  2. Yeni Şafak’ın haberine BACIN!

  İnternet ana sayfasından bir haber başlığı:

Gözlerime BACCAmadı

 İç sayfadan  öğreniyoruz bu pun-dehasının edebi zihin ürününün şifre çözümünü:

Gene konuşan kafalar TV'lerde "ben dememişmiydim" ahkamı kesecekler Beşiktaş'ın hezimetinden sonrakilerden daha daha hamasi, daha seviyesiz. Kimi işi askerin gayet iyi götüreceğini lakin sivil yönetimin gaflet ve delalet ve hatta hıyanet içinde olduğu için başlımıza bunlareın geldiğini oysa Ergenekon ruhunun tam da bizi bu musibetlerden korumak için elzem olduğundan dem vuracak.

Onlar üzerinde konuşmaya değmez. Geçelim. Biz diğerlerine kulak verelim.

Diğerleri deyince akla ilk gelen isimlerden biri dünyayı bir satranç tahtası olrak gören ve fakat kanaatimce fazla akıllı bir oyuncu da olmayan eski MIT Müsteşarı Prof. Mahir Kaynak ve kızı Prof. Deniz Ülke Arıboğan. Bu defa ikisini de dinlemedim ama tahmin ediyorum Mahir Hoca gene "bu gibi durumlarda sorulması gereken soru bu kime yarar sorusudur" yöntemini ortaya koymuştur.

Katılmıyorum. Zira bu soruda her türlü eylem veya saldırıyı yapan entitenin mutlaka rasyonel hareket ettiği ön kabulü vardır. Oysa bırakın terör örgütlerini Süper Güç dahi pek sık kendisine yaramayan eylemlerin faili veya sponsoru olduğu olğan vakıadandır. Polis bir suçu çözerken sadece motifle işi bitiremez.

Güngören Katliamı'nın akabinde sözüne güvenilir İçişleri Bakanı Beşir Atalay'ın "bölücü terör örgütü" açıklamasına dahi şüphe şerhi koyanlardan idim. Fail o olsa dahi Ergenekon'un bu işle hiç bir alakası olmadığı fikri kafama pek yatmamış idi. Aslında Ergenbekon ve bölücü terör örgütü" nün aynı madalyonun iki yüzü veya şeytanın iki kafası olduğu fikrimi serdetmiş idim.

Bu defa faili meçhul durumu yok. Failler belli. Ancak neden şimdi ve kimler destek oldu, fırsat sağladı gibi sorular üzerinden Mahir Hocalar staranç oynayabilirler.

Benim özellikle üzerinde durmak istediğim özellikle muhtelif demokrat, Kürt Sorunu'na askeri olmayan çözüm yanlısı kesimlerin tepkileri. Taraf Gazetesi'nde onlardan epeyce var. Genç Siviller gibi bir antimilitarist, demokrasi aktivisti örgüt içinde dahi "eğtim dediğin Kürtlerin beyin yıkanmasından ibaret  olduğu için eğtime karşı" olduğunu ifade edenlerin ve "bu bir savaştır, 38 kişinin hepsi aynı mertebededir" diyenlerin olmasını not edersem herhalde rahatsızlığım anlaşılır.

Onlar için ortaokul Yurttaşlık Bilgisi seviyesinde bazı meşruiyet bilgileri:

1. Her ülkenin kolluk kuvvetleri vardır. Gaye için her metodu meşru gören terörist ile aktiviteleri kanun ile düzenlenmiş içerde ve dışarda pek çok "checks and balances" prosedürüne tabii olan güvenlik kuvvetleri aynı düzlemde değillerdir.

2. "Ama ahlaken aynı düzlemdedirler" derseniz adama hatırlatırlar:

-Hangi "dava" kadın çoluk çocuk ayırd etmeyen bu terörü caiz gösterebilir?

-Türkiye'de gerçekten Kürtlere karşı Gazze'deki Filistinliere olduğu gibi bir kollektif zulüm mü var?

- Hala verilmemiş bazı "kültürel haklar" böylesi bir terörün devamını haklı gösterebilir mi?

-Bırakın "Kürt diye bir şey yok, onlar dağ Türkleri" söylemini, bu gün en katı Türk ırkçıları dahi "Kürtler bizim kardeşlerimiz" diemelerini küçümsüyorsanız ABD'de ve Avrupa'da 11 Eylül sonrası Müslüman imajı üzerine kamuoyu yoklamalarını inceleyin.

-Siz bilirmisiniz Tayland'da yönetimin resmi "terörle mücadele planının" Müslüman teröristlere destek verdiği düşünülen kesimlerin devlet hizmetlerimnden mahrum bırakılması politikasını içerdiğini? Bunu hala bu ülkenin kaynaklarının orantısız bir miktarını daha bölgeyi kalkındırma hamleleri için harcayan sivil yönetim ile kıyaslayın bol keseden "ezilen Kürtler" nutukları atmadan önce.

Bu da siyasi doğrucu, anti-militarist aydın kesime:

Bir  etnik veya kültürel veya cinsel (kadınlar) azınlığı sorumluluktan muaf tutmak ona saygı değil tam tersine saygısızlıktır. Bununla onların az gelişmiş olduğunu,  bizimle aynı standardlara tabii tutulamayacağını ima edersiniz. Kürt Meselesi üzerine "biz çoğunluğun allttan alması lazım" diyen Orhan Pamuk tam da bunu yapmıştır. Bu gün ABD'de zenciler için benzeri bir fikir beyan etseniz öncelikle zenciler bunun latent ırkçılık olduğunu söylerler size.

Herkes rüştünü ispatlamış, eşit akli, medeni gelişimini tamamlamış bireyler ve topluluklardır. O zaman herkes yaptıkları ve yapmadıklarından sorumlu tutulmalıdır.

70'lerin sonlarında Bülent Ecevit Güneş Motel açık vekil pazarında zamanın AP'sindeki hırsızların her birine ballı bakanlıklar vererek hükümeti devirmiş ve yerine kendisi geçmiş idi. Dönemini iyi hatırlarım, bu günkünün beşte biri kadar dahi olmayan taşıtların deposunu doldurmak için ya torpil ya rüşvet vermek gerekir idi Eecevit'in "Ak Günlerinde". Taksim'deki Tekel Mağazasından iki paket Samsun sigara  almak ortalama 2 saat ve ardından Beşiktaş'taki Belediye Tanzım Mağazası'ndan bir kalıp sana yağı almak bir o kadar daha alır idi. Baykal da Ecevit'in sağ kolu ve enerji bakanı (?) idi.

Aşağıdaki Çankaya Belediye Başkanı'nın  Aziz Nesin'in abartılı hicvinde tasvir edilenden hiç te aşağı kalmayan resmi rüşvet prosedürü hakkındaki bilgilendirmesi bazılarınbı şoke edebilir ama ne beni etti ne de hafızası Cumhuriyet'in başlarına kadar gideibilen eskileri ettiğini sanıyorum.

Türkiye aşağıdaki "Rüşvet derslerinde" tasvir edilen Çankaya idi. Ve verilen savaş ta Türkiye'yi müreffeh  Norveçleştirme veya laik Fransalaştırma değil resmen Çankayalaştırma savaşıdır şüpheniz olmasın.

Ama şimdiki sivil yönetimin içinde etrafında "bal tutup parmağını yalayan hiç mi yok yani" derseniz haklısınız diyeceğim ne kadar acı olsa,  ne kadar güç olsa...

Lakin bu dönemi Demirel, Ecevit Yılmaz, Çiller dönemleri ile kıyaslayıp "hepside aynı "demek akıl izan, vicdan sahiplerinin hakkı değildir. Benim gibi 40 bin YTL'ye 4 - 5 sene  aldıkları bilmem hangi alışveriş merkezi hisselerini bu gün "bir kaç milyona veririm" deme alicenaplığını gösteren "dava adamlarından" neden bu kadar akıllı ve Bülent Arınç gibi tüm birikimi 65 bin YTL olanlarımızın   neden bu kadar enayi olduklarını merak ededuralım lakin "bunların da farkı yok" demeye sizi bilmem benim dilim varmıyor.

Neden derseniz, buyurun  delil no. 27985 sayın hakim:

Çankaya Belediye Başkanı: CHP'lilere rüşvet dağıtmaktan iş yapamıyorum

CHP'nin kalesi Çankaya Belediyesi, Başkan Muzaffer Eryılmaz'ın rüşvet itiraflarıyla çalkalanıyor. Yaptığı telefon görüşmelerinde belediyedeki rüşvet çarkını anlatan Eryılmaz, dinleyenleri şoke etti.

Eryılmaz, dün akşam Kanal 7'de yayınlanan ses kaydında CHP'li Meclis üyelerinin kendisinden tehditle rüşvet aldığını itiraf ediyor. Eryılmaz, 'yamyam' dediği partilileri, "Bugün ne götürürüm" derdi içinde olmakla suçluyor ve "İş, miş bakamıyorum." diyor. CHP'li Belediye Başkanı, Cumhuriyet Gazetesi'ne verdiği parasal desteği de açıklıyor. Eryılmaz, "Bak şimdi Balbay'a (Cumhuriyet Ankara temsilcisi) 100 milyar ödememiz lazım; yok çıkmadı adamlardan gazete alıyoruz, ilan veriyoruz, yazı yazıyoruz. Kolay değil gazete." ifadelerini kullanıyor.

Kaynak: Zaman 

“Polisleri öldüren bu kanlı ve ahlaksız saldırı belki bir gün aydınlanır.

Ama bizim cevap bekleyen daha büyük bir sorumuz ve sorunumuz var.

Bu dört kişi “Müslümanlık” adına cinayet işlediler, onları oraya gönderenlerin amacı ne olursa olsun, o dört kişi oraya “din” adına gittiler.

Peki, Müslümanlık böyle bir şey mi?

Din bu mu?

İnsanları öldürmek mi?

Cinayet işlemek büyük bir günahken, cinayeti işleyenler Müslüman olunca, bu günah “sevaba” mı dönüşüyor?”

Not defterimi düzenli takip eden şanslı milyonlar (mesela dedük) tabii ki cevabın Taraf Gazetesi genel yayın yönetmeni Ahmet Altan olduğunu biliyorlar.

Peki şu satırlar kime ait?

“Çok tuhaf iddialar var.

 

Bu iddiaların bazıları resmen doğrulanıyor, bazıları henüz doğrulanmıyor.

 

Amerikan Konsolosluğu’na yapılan “El Kaide” saldırısının aslında bir Ergenekon operasyonu olduğu polis tarafından da söyleniyor.

 

PKK’nın üstüne yıkılan Güngören ve Selimiye saldırılarının da Ergenekon işi olabileceği ise henüz doğrulanmayan iddialar arasında.

 

Sanki her yerde Ergenekon’un işaretleri gözüküyor.

 

Şu bazıları tarafından “küçümsenen” örgüt tarafından yani.

 

Bombalamaların dışında örgütün başka hedefleri olduğu da anlaşılıyor.

 

Yeni bir 28 Şubat yaratmak istiyorlar.”

Bu satırların sahibi ilk alıntının sahibi olmaz diyorsanız fena halde çuvalladınız .

“Ama ABD İstanbul Baş Konsolosluğu saldırısı konusunda Müslümanları “sizin dininiz bu mu.. Müslüman öldürünce cennete mi gidiyor” diye sigaya çeken Marslı yazar sonradan bu yazıyı yazmış ise yazının bir yerinde de okura saygı gereği ‘fena halde çuvalladık ey okurum' demiştir’ diyorsanız siz de fena halde çuvalladınız çarpı iki.

“Ama bu çuvallama  Alper Görmüş’ün medya-ironik sütununa girer” diyorsanız çuvallama çarpı 3.

Ve “eee sen de Her Taraf’a “Bir “dindarın” Ahmet Altan’a cevabı " diye bir yazı yazdın da yayınlanmadı mı” diyorsanız çarpı 4. 

“Peki ama sen de 'Güngören katliamını  PKK yaptı' resmi açıklamasını peşinen kabullenmişsindir” diyorsanız çarpı 5. Zira fakir de bir çokları gibi bırakın Kürtleri,  geçmişte bu tür katliamların  pek çoğu sicilinde olan terör örgütüne dahi  bu cürümü yüklemekte epeyce tereddüt etmiş idi (bkz. Gene terör ve gene “komplo teorileri”).  Bir çoklarımızın yaklaşık 40 bin insanın ölümünden sorumlu tutulan terör örgütüne suçu yüklemekte gösterdiğimiz şüpheciliği, Ahmet Altan geçmişinde terörle bağlantısı istatistiksel değil ancak anekdotal seviyede olan “dindar kesime” yüklemekte zerre kadar göstermemiş tüm Türk dindar kesimini  kolektif suçlu sandalyesine oturtmuş idi.

“Hep bir hallı Turhallıyız, biz bize benzeriz”,  “medya etiği etli bir yemeğin adı” ,   “aynı kumaştan kesildik” ve “üzüm üzüme baka baka kararır” ve “Çetin Altan’ın çocukları da Çetin Altan gibi şanslı soydan olmalarına borçlular kariyerlerini” diyenlerdenseniz çuvallama eksilerinizden iki tanesini silin.

Buradan hareket ile hulasacı tarzıma uygun olarak Türk medyası ve intelligentisasının kodlarını çıkaracağımı sanıyor idi iseniz dikkatli okurluktan bir çuvallama daha silebilirsiniz lakin mazeretim var:   halet-i ruhiyem müsait değil henüz.

11 Eylul ve ben: Bir kisisel degerlendirme

11 Eylul, oncesi ve sonrasi (I): Oncesi

11 Eylul Oncesi ve sonrasi (II): Neoconlar iktidari, 11 Eylul ve sonrasi

11 Eylül, öncesi ve sonrası (III): Ne kazanıldı, ne kaybedildi, dünya nereye?

 Peki, aslında ne olmuştu?

 Bugünlerde İnsan hakları Evrensel Beyannamesi ile birlikte 60. yılını kutlayan Hürriyet Gazetesi’nin birinci sayfalarından manşetleri eşliğinde.

 ***

***

***

Londra konferansında Kıbrıs hakkındaki Yunan görüşünü izah eden Hariciye Vekili’nin konuşmasını yayınlayan şehrimizdeki Rumca gazeteler dün Rumlar tarafından kapışılmıştır. Bu alakalarını tabii görüyoruz. Yunan görüşünün nasıl müdafaa edildiğini öğrenmek elbette tadına doyulmaz bir zevktir. Fakat bu işte asıl gözümüze çarpan Kıbrıs patırtısı sayesinde fazla satış yapan Rumca gazetelerin Türk görüşünü sadece haber şeklinde vermekte hâlâ ısrar etmeleri, bunu belirtmeği ve bir dava gibi ele alarak bir Türk vatandaşına yakışacak tarzda yorumlamayı hiç akıllarına getirmemişlerdir.

***

***

***

Şişli otobüsünde seyahat eden bir yüzbaşı yüksek sesle Rumca konuşan iki kişiyi dövmüş, birkaç genç de Ada vapurunda Rumca şarkı söyleyen bir grubu zorla susturmuştur. Civarda bulunan ve bakkalın bu hareketine sinirlenen halk kendisinin üzerine hücum etmiş, selameti firarda bulan İstavro evine kaçarak saklanmıştır. Evin önünde toplanan kalabalık halk kitlesi uzun müddet bakkalın evden çıkmasını beklemiştir.

Ayrıca yine akşamın geç saatlerinde Nişantaşı Meşrutiyet mahallesinde İstavro isminde bir Rum bakkal Türk bayrağına ve hükümet erkânına dil uzatmak küstahlığında bulunmuştur.

***

***

***

Balıklı Rum Hastanesi’ni yakmaya teşebbüs eden üç genç kızdan ikisi adliyeye sevk edildi.

Birinci Ordu Müfettiş Vekili Korgeneral Vedat Garan, İstanbul Kumandanı Korgeneral Fazıl Bilge ve İstanbul Garnizon Kumandanı Tuğgeneral Nedim Erensoy görevden alınıyor.

1. Ermenistan CB Serzh Sargsyan daveti ve CB Gül’ün bütün iç ve birazcık ta  dış kaynaklı (Azerbaycan)  baskılara direnip davete icabet etmesi sınırın her iki tarafında da “çözümsüzlük” politikasından vaz geçme yönünde irade oluştuğunu gösteren olumlu, dönüm noktası mahiyetinde adımdır.

2. CHP ve MHP'nin ve fazla dışa vurulmayan asker muhalefetine rağmen bunun gerçekleştirilmiş olması: Sivil siyasi iradeye +10 puan.

3. Dindar, demokrat ve bir kısım sola ait STK’ların desteği kendileri için +10 puan. Aynı zamanda bu tarihi dönüm noktası mahiyetindeki adıma içerde meşruiyet kazandırma, bu ezberbozan stratejinin milliyetçi-ulusalcı propaganda ile sabote edilmesi ihtimalini zayıflatma rolu oynamıştır.

 4. Genç Siviller gibi sivil insiyatif alan örgütlerin “bi maça bakıp çıkıcaz”,  “Sınır Tanımayan Taraftarlar” gibi mizahi üslupla yürüttükleri maçı vesile ederek halklar arsında güven oluşturma, kopan bağları yeniden tesis etme teşebbüsleri taktire şayandır. Ama bu olumlu adımları yanlış okuyup “maça gidelim ama tarihimizle de yüzleşelim. Bu da ancak “soykırım oldu” demekle mümkündür kampanyasına dönüştürmek (Ayşe Hür’ün selektif tarih okuması ve Yasemin Çongar’ın aynı minvaldeki yazısı örneğin) yanlış ve  gayeye zarar verici stratejidir.

Zira “Soykırımın olduğunu kabullenelim” çağrısı “ bir maça bakıp çıkalım” çağrısı ile aslında zıt ruh hallerini yanıstmaktadır. Birisi bir ulusa “ne menem aşağlık bir millet olduğunu kabullen” diyor. Diğeri tamamı ile farklı bir kulvarda ilerliyor o a hakkında fikir beyan etmeden, şimdi gönül bağları kuralım halktan halka diyor. “Tarihle yüzleşmeden olmaz” diyenlerin düşündüğünün hilafına bunarın ikisi paralel olarak yürümez.

Ben de maça gitmek için Genç Siviller’e müracaatta bulundum. Herhalde bu minvalde görüşler ifade etmemden rahatsız olanlar vardı aralarında “size sonra bilgi vericez” dediler sonra ses çıkmadı. Kendi başımın çaresine bakmaya karar verdiğimde uygun zaman için bilet bulamadım.

Gül-Sarkisyan görüşmesi sonunda 1915-18 arası tarihi araştırmak için bağımsız komisyon kurulması yönündeki Türk Hükümeti önersine Ermenistan da destek verdiğini öğrendik. Şu sözler CB Gül'e ait: “Sözde soykırım meselesini ne açtılar, ne de imada bulundular. En ufak bir şekilde, üstü kapalı da olsa söylenmedi".

 Bu da içerdeki  “önce soykırımı kabul et, sonra sınırı aç. suçun tamamı bizde” telinden çalanların  tavrının Ermenistan’ınkinden dahi katı ve adaletten yoksun olduğunu gösteriyor bana.

Hayır buzları eritmek, dostane ilişkiler tesis etmek için sizin dikte ettiğiniz “yüzleşme” şartı yoktur.

Tam tersine önce dostluk köprüleri oluşturulur ise bahsettiğiniz “yüzleşme” artık iki taraf için de siyasi futbol ve şantaj-karşı hamle unsuru olmaktan çıkar ve “yüzleşilen” şeyin objektif tarihi geçek olması için müsait iklim oluşur. Dikte ettiğiniz “itiraf” ilişkilerin iyileşmesinin ön şartı değildir. Tarafların “tarih araştırılsın” tezine yaklaştıkları bir dönemde hala “yargısız infazda” ısrar etme  Ergenekoncu zihniyete zemin hazırlayan milliyetçilik duygularını körükler; yanlıştır. Bu yaklaşıma “devletçi, yüzleşmekten korkan, milliyetçi refleks..” vb şeklinde tavsif etme de ucuz demagojidir, entelektüel şantajdır.

Maçtan izlenimler

Doğrusu Ermeni tarafının maçı daha fazla önemseyeceği bir “milli dava” mesabesine yükselteceğini düşünüyordum. Böyle olmadığını görmek güzeldi. Herhangi bir futbol maçı değildi ama gerek halkın gerek sahadaki oyuncuların tepkileri gayet olumlu,  seviyeli idi.

Sahada epeydir seyrettiğim en temiz maçlardan biri oynandı. Her iki taraf oyuncuları da gayet sportmence bir oyun sergilediler. Tek sarı kart bir sertlik değil kural ihlali için idi.

Futbol kalitesi düşük idi ama kim takar?

Sonuca sevindim ama yenilselerdi de fazla  üzülmez idim.

Türk aydınının bahtını, kaderini, niyetini ve kısmetini Türk otomobil endüstrisine benzetirim.

Türk aydını deyince, genellikle kendine solcu diyenlerden bahsediyorum. Çünkü Türk aydınının pasaportunun aidiyet hanesinde solcu yazar. Bu gayet resmî bir durumdur. Türk aydını nedense bunun önden deklare edilmesinde ısrar eder. Tıpkı T.C. laiklerinin müslümanlık hanesini kafa kâğıdında ısrarla görmek istemesi gibi.

Çünkü biri, müslümanlığın baştan çıkmasından korkar, diğeri, solculuğun elden çıkmasından. Bu nedenle birinin müslümanlığı diğerinin solculuğu, kayıt altındadır.

Türk aydınının Batı’yla ağır hastalıklı ilişkisi ithal ikameci bir sanayiye benzer.

En ithalci, en ikameci sanayimiz neydi memleketimde? Otomobil endüstrisi.

Batı’nın yarattığı otomobil dünyada her insanın hayalini süslemiş, ihtiyacını şekillendirmiştir.

Otomobilin kaçınılmazlığını fark eden devlet der ki, niye onlardan alalım? Koçum Türk, onu da yapar. Ve karşınıza ilk Türk otomobili Anadol çıkar. Otomobil demeye bin şahit ister. Olsun, bin şahitten çok ne var memleketimde? Binbir şehit.

O esnada Türk aydını da Anadol’a benzeyen teoriler üretmektedir. Osmanlı’nın ‘feodal’ yapısından bahseden, bir teori arzusu ve hayaliyle üretilen, ama tıpkı Anadol gibi bin şahit isteyen teoriler.

Bir gün Anadol’un otomobil olamadığı, ‘feodal Osmanlı’nın ise teori bile olmadığı bir takım ‘sapkın’ kişiler tarafından farkediliverir.

Artık yerli malı tasarımdan tam ithal ikameci modele geçme zamanıdır. Şahin’ler, Doğan’lar, Doğan görünümlü Şahin’ler, Serçe’ler devri başlar. İthal ikameci Türk otomobili peynir ekmek gibi satmaktadır. Bunu memleket yemiştir.

Bu otomobiller o kadar çok benzin yakar ki, adamı soyup soğana çevirir. Bu hakikat özenle herkesten gizlenir. Onun yerine, etrafa şöyle bir söylenti yayılır. En iyisi Türk malı otomobil. Çünkü yedek parçası ucuz, her yerde de servisi var.

Müthiş bir yedek parça ve otomobil tamir endüstrisi doğar. Aslında, yukardan aşağıya bir ‘rant’ endüstrisidir bu.

Ortaya öyle bir Türkiye çıkar ki, dünyanın en iyi tamircileri buradadır. Çakma çıkma takma parçalarla sıfırdan motor yapabilirler. Bozulan her Türk otomobilini, memleketin neresinde olursa olsun, tekrar yürüyebilir hale getirirler. Gerçekten hayran olunacak bir maharet sahibidirler.

Bu sırada Türk aydını da boş durmaz. O da Batı’dan parça parça düşünce alır, burada monte edip etrafa satar. Öyle bir montaj fikir sanayii oluşmuştur ki, bundan birçok aydına ‘maddi manevi’ istihdam imkânı doğmuştur.

Artık, Türk aydını ‘yeni düşünceye’ açık değildir. Eski montaj düşünceleri tamir edip tekrar yola sokmaktır onun bildiği. Bunu da hakikaten çok iyi yapar. Hakkını yememek lazım.

Bu arada dışarıda binbir fikir, binbir solculuk, binbir felsefe üretilmektedir. Ama bunlar, ‘fikir işçisi’ Türk aydınının ürettiği malın ayrıcalığını korumak için memlekete yüksek ‘gümrük vergisiyle’ ‘burjuva’ malı kıvamında girmektedir.

Bu yeni fikirlere Türkiye gerçeğine uygun değil, çok ‘yüksek sınıf’, çok ‘burjuva’ muamelesi yapılır. Zira, bu fikirler eskisi kadar çabuk bozulup yolda kalmamaktadır. Bu da entelektüel yedek parça sanayiini, ve onun fikir işçilerini işsiz bırakmaktadır. Bu arada çağdışı montaj fikirlerle boş yere ne kadar benzin yakmış Türkiye, hiç mühim değil.

Ama bir gün, ulusun sınırları geleceğin rüzgârlarına dayanamaz, çöker.

Ve aniden ortaya çıkar ki, ‘sistemin içine aldıklarının’ ve ‘sistemin dışladıklarının’ çelişkisi, alttakilerin ve üsttekilerin çelişkisinden daha belirleyicidir bu memlekette. Kazanılanın çoğu da zaten kâr değil ranttır. Ve, maddi ve manevi ‘rantlar’, yukardan aşağıya ‘içerdekilere’ iyi kötü dağıtılmaktadır. Bunun dışında kalanlar da, yukardan aşağıya kendi başının çaresine bakmaktadır.

Ayrıca, kısmete bakın, aynı anda, dünyada da, ‘içerdekiler’ ve ‘dışardakiler’ kavramları, globalizm yüzünden, birdenbire çok daha belirleyici hale gelmiştir. Yani, içerisi ve dışarısı çelişkisi, içeride de, dışarıda da, değişimin motoru haline gelmiştir.

Bu yepyeni ‘motordan’ hiç mi hiç anlamamaktadır Türk aydını.

Eski ‘dahi’ Doğan bayii artık Türkiye’yi yönetemeyecektir. Sıradanlaşacaktır. Uzun ve bozuk yolda vazgeçilmez Türk aydını eski fikir tamirhanelerini, montaj bayilerini kapatmak zorunda kalacaktır. Sıradanlaşacaktır.

Bu tabii ki emperyalizmin bir oyunudur.

Bu arada ‘emperyalizm’ çoktan büyümüş globalizm olmuş ve ‘oyun oynamayı’ bırakmıştır.

Not:

İthal ikamesi faydalı olabilir. Ama, sana verilen ilk fırsatı nasıl kullandığın önemlidir. İlk fırsatta bir Anadol sokuşturursan memlekete, ithali de ikamesi de geri teper. İthal ikamesi bir kumardır. Memleketin kaderini, ayrıcalık verdiklerinin insafına, iyi niyetine ve becerisine terk eden bir kumar

Bu ülkede vatanseverliklerini en fazla deklere edenler “ne mutlu Türküm diyene”,  “söz konusu vatansa gerisi teferruattır” , “vatan için kursun atan da yiyen de.” hamasi sloganlarını en çok söyleyenler kimler?

Susurlukçular, Ergenekoncular ve “en güvenilir kurum”  mensupları değil mi?

Peki en çok askerden kaçanlar, askerliklerini paşa,  albay torpili ile 5 yıldızlı orduevlerinde yapanlar, kuradan görev yerleri şans eseri  hep en revaçta yerlere çıkanlar,  emekli olduklarında, darbe sonralarında emekli maaşları ile Boğaz’dan yalı sahibi olanlar, uyuturcu ticaretinden kaçakçılığa, kara para akamaya, cinayetlere, banka boşaltmaya, Bizanslılara parmak ısırtacak entrikalara akla gelebilecek ve gelmeyecek enva-i çeşit kirli ise bulaşanlar kimler?

Evet, bildik laik çağdaş ulusalcı-milliyetçi vatanı sevenler! “En hakiki mürşit ilimdir” poztivist sloganını düstur edindiğini söyleyenlerin, "Atatürk devrimlerine göre çalışan,  yani enerji vermeden enerji üreten" ERKE Dönercileri olduğu ülkede vatani sevmenin bu tarzda tecelli etmesini garipsememek gerek herhalde.

Sadede geleyim.

Biliyorsunuz bir sure önce DTP Genel Başkanı Nurettin Demirtaş’ın sahte rapor ile askerlikten kaçtığı belirlenmiş ve askere gönderilmiş idi. Simdi YARSAV (Yargıçlar ve Savcılar Birliği) Başkanı ve Yargıtay Bassavcı Yardımcısı Ömer Faruk  Eminağaoğlu hakkında aynı suçlama  var .  Tesadüfe bakin ki Ak Parti kapatma davasını Ergenekoncularla birlikte orkestre ettiği ifşa edilen bu şahıs son olarak Guardian gazetesine “ İslam sizin dinleriniz gibi zararsız değil; İtalya’da faşizm Almanya’da Nazizm ne idi ise Türkiye’de İslam da odur” diyen feylesof.

Ergenekon’un tam da ortasındaki bu şahıs hakkındaki bu suçlama Asker ‘in önüne bir ayna daha koydu (aslında sonunda  ‘Ergenekon sonuna kadar araştırılsın’  Penda! Penda! diyen “Johnnie come lately” ler için de bir samimiyet turnusoldür bu ama şimdi ne konuyu dağıtalım ne de kimseyi utandıralım,  di mi ama?).

Şemdinli’nin  “iyi çocuklarını” serbest bırakan, Dağlıca Baskını’ndaki kusuru gaflet veya delaletle sinirli olmadığı Taraf Gazetesi tarafından ifşa edilen Asker’in önünde bir sınav daha var. Bu defaki askerin demokrasiye,  meşruiyeti veya hukuka ne kadar iplediğinden çok daha manidar. Bu defa Asker’in vatanseverlik söylemlerinin samimiyetidir test edilen.  Yakınlarda Bülent Ersoy’u halkı askerlikten soğutma ile suçlayanlar!  İşte önünüzde halkı askere ısındırmak için mükemmel fırsat!

Yasemin Çongar’ın deşifre ettiği Hudson Dehşet Senaryosu’nda “PKK elebaşlarını Türkiye’ye verirseniz Akepe bundan kar sağlar” diyen enn yüksek rütbeli vatanseverlerin “münferit hareket ettiğini” ispatlama fırsatı bu ayni zamanda.

28 Nisan millete aşk mektubunda  “Ne mutlu Türküm diyemeyen vatan hainidir ve ebediyen öyle kalacaktır”  diyen, sizi eleştiren herkesi vatan haini ilan edenler sizlersiniz. Hadin bakalım görelim vatanseverliğinizin muhtevasını! YARSAV Başkani  Eminağaoğlu’ya ’diğer asker kaçaklarına mesela Nurettin Demirtaş’a uyguladığınız hukukun aynısını uygulayacak mısınız yoksa bir Şemdinli veya Darbe Günlükleri muamelesi çekip bu haberi veren “vatan hainlerine” mi NOKTA koyacaksınız?

Gözümüz üzerinizde. Tarih önünde, vicdan mahkemesinde bir defa daha yargılanıyorsunuz.

  69 adaydan 36’sı türbancı 

Aydın Doğan’ın “demokrat kanadı” nın haber başlığı boyle.

Yok, “artik acık saçık resimlere defalarca tıklattırmak sureti ile çok izlenen gazete sahtekârlığından vaz geçtik” diyen ve ertesi gün fikir değiştiren Amiral Gemisi değil bu. 

Hani şu bir zamanlar TV’lerde toplumdaki farklılıkları vurgulayan ve bu farklı grupların  bir arada,  eşit haklara sahip bileşenleri olmasının, saygıya layık yasamasının çok kültürlülük ve çoğulcu demokrasinin gereği olduğunu bize öğreten  “ Orijinal Demokrasi” spotları yayınlanan gaste var ya? İşte o.  O reklâmları hatırlamayanlar için aynı gazetenin Ergenekoncu İlhan Ağabey’in  “tehlikenin farkın damısınız” sloganına eşlik ederek  “ Aman ha Türkiye Malezya Olmasın ve daha kötüsü Denizli hiç olmasın!” telinden tempo tutan gaste olduğunu hatırlatırsam belki Radikal’in demokrasi tasavvurunun “orijinalliğini” herkes teslim eder.

Internet versiyonunun ana sayfa başlığı böyle: Rektörlükte turban kriteri

69 Adaydan 36’sı türbancı”.

İçerde adet olduğu üzere başlık “türbancı” yerine “türbanı savunuyor”  yumuşatması var. Bu Kartel Meedyasının başlıkta veya eşlik eden resimde muhtevadakinden çok farklı ve yanlış bir intiba oluşturan ama haber metninde bir yerde doğru bilgiyi de barındırma taktiği son olarak Ertuğrul Beyaz_Türk ve Lagendjik kapışmasında da şahit olmuştuk. Lagendjik habere “yalan” damgasını vurunca Kahverengiburunlubeyazkaptan haberin içinde bir cümlede ne dediğinin doğru mealinin de bulunduğuna işaret etmiş idi. (Bu mevzuuyu Alper Görmüş Taraf Gazetesi’ndeki Medyaironik köşesinde irdeledi bilmeyenler için). 

Biz habere dönelim. Şimdi bu başlığı okuyup içerdeki haberi okumayan benim gibilerin kafasında hangi korkunun yayılmaya çalıştığı izahtan vareste.

O zaman bize bu başlıkla verilen bilginin (doğru ise) gerçekte neye tekabül edebileceğini analiz edelim.

69 rektör adayından 36’sı türbancı ise aynı habercilik ahlak ve mantığı kullanan bir dindar gazete, diyelim ki Vakit- “Rektor seçimlerinde  din düşmanlığı kriteri: 69 adaydan 33’ü çıplaklıktan  yana” veya “ahlak düşmanı” da diyebilir. . Özgürlükçü  demokrat bir gazete iseniz aynı mantık ile  “33 rektör adayı faşist” te diyebilirsiniz ki  bu dahi  “türbancı” yaftasından  daha objektiftir,  zira  2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunu’nun  Ek 17.maddesinin de tanıdığı bir insan hakkından yana olmak ve karşı olmak ahlaken ve hukuken muadil pozisyonlar değildir..

“Haberin”  veri  kısmını doğru sayalım.

Bu 36 profesörün “ türbancılığı”  nerden kaynaklanıyor olabilir?

Bir aday düşünün. Dünyanın en iyi eğitim kurumlarında eğitimini  tamamlamış olsun. CV’si sunduğu tebliğler,  aldığı patentler,  öncülük ettiği araştırmalar veya ortaya attığı hipotezler ile dolu. Liderlik kapasitesini geçmişte aldığı görevlerde ispat etmiş. Ama bir kusuru var. Adam İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinde tanınan temel hakları kabulleniyor. İnsanların eşitliğine ve TC Kanunlarında tanınan  “kimsenin eğitim hakkının engellenmeyeceğini” kabul ediyor. Kişisel inancı,  felsefesi bakımından ateistten mecusiye kadar her şey olabilir.

Ama bu özalliklerin  zerre kadar kıymet-i harbiyesı yok Radikal için. Adam bir kere Türbancı damgasını yemiştir.  Artık Einstein olsa (ki zerre kadar şüphem yok bu Nazi zulmü ona sorulsa idi o da türbancı olurdu) bir şey ifade etmez. Bir kere bir bilim adamının binlerce özelliğinden, takındığı pozisyonlarda biri bulunmuş ve o özelliğinin “kriter” olduğu yargısına varılmış.

Olayın ahlakiliği bir tarafa,  kullandığı rasyonele bakın Allah aşkına!

Bu adamların 36 tanesi Fenerli çıksa idi “rektör seçiminde Fenerlilik Kriteri” vari bir başlık olması gerekmez mi idi?

Adam bu pozisyonu ile “insan haklarına saygılı” değil.  Hatta daha nötral ifade ile  “üniversitelerde kıyafet serbestîsinden yana” da değil.

Biraz daha laikçi lisan ile  “turban serbestîsinden yana” dahi değil haber başlığına göre.

Türbancı o. Ve türbancı kalacaktır.

Şahsen fakir hiçbir zaman Ergenekon soruşturması kapsamındaki telefon kayıtlarında rakip bankalardan birine el konulma faaliyetlerini Mesut Yılmaz. Citibank Türkiye yönetimi ile koordineli olarak BDDK üyelerine emirler vererek yönettiği ortaya çıkan, haysiyet cellâtlığı ve porno tacirliği mahkeme kararları ile sabit Aydın Doğan’ın bir de demokrat kanadının olacağı fikri yukarda naklettiğim  “artık pornografik resimlere tıklatarak sahtekârlık yapmayacağız” taahhüdü kadar inandırıcı idi benim için.  Ama kimileri “İsmet Berkan biraz demokrat aslında.   Baslıklarda Amiral Gemisi gibi ama yazılarda demokrat” türü eşyanın tabiatına aykırı tavsifler yaptılar.

“Baksana Ergenekon’u artık Doğan Medya da kabul etti” diyerek onun artı hanesine yazdılar. Sanki başka seçeneği varmış ve  hala “Danıştay saldırısı başörtüsü için işlendi,- bu Türkiye’nin 11 Eylülü “ deme lüksü varmış  gibi.  Artık Doğan’ın  gazetelerı Kuzey Kore’de cıkıyor olsa idi Ergenekon ejderhasını sümenaltı edemez idi.. Sulandırma planı,  yok sayma, Heyerekon, 85 yaşındakı saygın gazeteciyi , ülkeye hizmet etmiş generalleri sabahın köründe götürme sitkomu reyting yapmıyor idi. Hala kafayı kuma gömmek kendisinin intiharı olur idi.

Geriye ne kalıyor idi?

İki  taraflı oynamak.

Bir yandan Taraf , Star gibi gazetelerin her gün yeni delilleri ile ifşa ettiği artık ayyuka çıkan Ergenekon cehenneminden en sanitize kareler seçerek  artık örtbas yapılmadığı intibaı uyandırmak,  öte yandan gerek diğer haberler ve savcının, iddianamenin kusurlarını abartarak dava surecine zarar veren ve Egenekoncuların imajını tamir eder, onların gayelerini meşrulaşatır  türden  köşe yazıları ve habercilik.

Gavurların sözü vardır “you can’t have it  both ways” diye. (aynı anda biribirine zıt veya biribirini dışarda bırakan iki durumda  olmazsın) manasında.

Herhalde bizde adın  Aydın Doğan ise,  bal gibi you can demek lazım.

Şahsen fakir de Etyen Mahcupyan gibi bu üzerine yazıldığı kağıdı değmeyecek Hürriyet, Cumhuriyet asparagasları manzumesi ve çağ dışı, hukuk dışı akıl izan dışı, öznel  laiklik demokrasi yorumları üzerine bina edilmiş iddianamenin  cevaba layık olmadığını ve Ak Parti’nin buna cevap vererek ona meşruiyet enjekte etmemeleri gerektiğini düşünenlerden idim. Bu gün de o ahlaki doğru stratejinin uzun vadede gerçek çözümler üretecek strateji olduğu kanaatini koruyorum.

Çıkan karar üzerine bazı heyecanlı Ak Partili’lerin takımı gol atan gençler gibi yerlerinde zıplamalarının duygusal boyutunu anlamak zor değil ama bu karar ile Mahkeme ne Başkanı Haşim Kılıç’ın talep ettiği “Mahkememize Saygı” ya  hak kazanmıştır ne de Karar'ın da davanın da hukukla alakası olduğuna,  demokrasi,  objektif  hukuk,  Anayasa, laiklik,   insan hakları nosyonları ile minimal aşinalığı olan kimseyi ikna edebilmiştir. Hazırlanışından kabul edişline, mahkemeye sunulmadan öncesine giden Ergenekon bağlantılarına ve karar alınışta kullanılan Anayasa’yı da mantığı da ihlal eden usüle kadar dava tam bir hukuk skandalıdır!  (Usül konusuna ilgi duyanlar Sami Selçuk ve Mustafa Erdoğan’ın yazıları önerilir, şahsen konunun hiçbir kıymet- i katiyesi olduğu kanaatinde değilim).

Gelgelelim  Ak Parti sisteme ve Yüce Yargı’ya meydan okumak yerine başını giyotine uzatan uysal  koyun olma stratejisini seçti. Ve bu gün hemen herkes Yargı Darbesi en kötü hali ile tezahür etmediğinden dolayı Ak Parti’nin davayı yönetme şeklinin doğru olduğu kanaatinde.

Karara verilen tepkileri özetlemek çok kolay . Zira MHP, CHP ,  laikçi medya, Ufuk Uras ve hatta hükümet yanlısı medyadaki bazı yazarlar söz birliği etmişçesine “Ak Parti bundan gereken dersi çıkarsın” dediler. Evet yanlış duymadınız. Ak Parti’nin kapatılmasına mesnet gösterilen “Anayasa’nın laiklik maddesini değiştirmeye teşebbüs” suçunun baş sorumlusu MHP dahi “bundan ders alsın, karar ile laiklik karşıtı aktivitelerin odağı oldukları tescillenmiştir" diyenlerin başında (aslında değişikliğin laiklik ile ilgili değil insanların hizmet almada ve eğitimde eşitliği ile ilgili olduğunu kim  hatırlayacak şimdi ?).  Burada “gereken ders” konusunda herkesin aklındaki şeyin aynı olmadığını da not edelim de çarpıtma olmasın.

Bu ahval ve şerait içerisinde Laikçi Cephe’nin Ak Parti den beklentisinin canını kurtardığı için minnettar olma ve bir daha da yaramazlık yapmama, büyüklerin sözünden çıkmama veya Sabih Kanadoğlu’nun Yasin Hayal’in Orhan Pamuk’a kullandığı  ifadesi ile “akıllı olması”  olduğunu söylemek için fazla ferasete  gerek yok. Mesela sadece baş örtüsü serbestisi getirecek bir yasal düzenlemeyi ağzına dahi almaması bekleniyor. Nitekim bu gün bir laikçi baş örtüsü meselesinin artık kapandığını söyledi ve karşı taraftan itiraz gelmedi.

Ak Parti sözcüleri dahi hiç te artık zafer kazanmış edalarında değildi. Başbakan Erdoğan birkaç dakikalık konuşmasında ancak “Cumhuriyet ilkelerini korumak..herkesi kucaklamak, uzlaşıcılık gibi laikçi kulaklara hoş gelmesi  düşünülen fakat geçmişte  bir türlü bunu başaramayan ifadeleri seçti.

Bu noktada Mahçupyan ve benim gibi Erdoğan ve Partisi’nden  daha cesur, daha tavizsiz tepki bekleyenlerin yanlış düşündüklerinin isbatı   ancak bundan sonraki sürecin iyi değerlendirilip bu tür müdahelelerin olma şansının çok daha azaltıldığı, demokratizasyon yönünde adımların başarı ile atılması ile mümkün olabilir. Bu da öncelikle tüm demokratların beklediği yeni Anayasa’nın  hayata geçirilmesi ile mümkün.

Ama gerçekçi olarak bu şansın bu gün dünden daha güçlü olduğuna dair bir gözlem yapmak zor. Zaten Anayasa’yı değiştirmeye kalktığı için ölümden  zor kurtulmuş bir hükümlünün, vesayetçiler nezdinde daha da büyük bir suça, yeni Anayasa yapmaya nasıl teşebbüs edecek mecali mi var?

Ak Parti Başkan sözcülerinde  Nihat Ergül’ün  “toplumsal mutabakat, geniş kapsamlı mutabakat, insani ilişkiler içerisinde konunun muhalefetle istişare edilmesi “ gibi ifadeler kullanmasından Parti’nin yaklaşımının da karşı tarafın talep ettiği “uzlaşı” merkezli olduğu ve bu konuda “bir adım geri atmaya” meyilli olduğu izlenimi edinmek mümkün.

Demokratik, anti-statükocu, darbe karşıtı duruşu ile bildiğimiz Ufuk Uras dahi “ders çıkarsın” ve “sadece kendi tabanına hizmet ediyor”,  “kendisi  için demokrat” ezberlerini benimsediğine göre Ak Parti’den beklenen uzlaşma metninin dindarların da yararlanabileceği hiç bir iyileştirme içermediği sonucunu çıkarmak zor değil. Bırakın onları,  son zamanlarda iç siyasete epeyce mikro seviyede müdahil olan ABD’nin eski Ankara Büyükelçisi Mark Parris dahi bu “kendi tabanı değil herkes için reform” mantrasını ezberlemiş gözüküyor. En demokrat Batılı Lagendijk’in  dahi Ak Parti’ye önerilerinde  dahi aynı vurgu mevcut.

Peki Ak Parti bu cağrılara kulak verir “tamam dersimizi aldık” derse neyi nasıl farklı yapacak? Dindarlara şimdiye kadar verdiği hangi imtiyazları geri alacak? Ya da daha gerçekçi bir ifade ile nasıl bir demokratikleşme paketi olacak ta dindarlar için iyileştirmeler içermeyecek?

Üniversite öğrencisi için baş örtüsünün bir temel insan hakkı olduğu konusunda bütün Avrupa ABD ve diğer demokratik ülkeler arasında mutabakat var iken,  uzlaşma olsun diye bu hakkın gayri-kanuni olarak devam etmesine mi razı olacaklar?  Böylesi bir temel insan hakkını dışarıda bırakan bir uzlaşıya razı olacak AK Parti’nin yaşamasına müsaade edilmesi  başlı başına demokrasi adına ne kadar sevindirici ve gelecek için ümitlendirici olabilir?  

 “Uzlaşma” jenerik olarak olumlu bir kelimdir ve Baykal’ın dediği gibi “demokrasi uzlaşma rejimidir” lakin Yasama konusunda uzlaşma bütün demokrasilerde kanunları geçirecek sayıyı elde etmek için yapılır. Bir kanun Meclisten Anayasa’da belirtilen çoğunlukla geçmiş ise ona “ben yaptım oldu” denmez “uzlaşma  sağlanmıştır” denir. Hangi tür Yasama faaliyeti için ne derece “uzlaşı” gerektiği gene Anayasa’da belirlenmiştir. Hal böyle olunca, Anayasa’nın belirlediğinin ötesinde muğlak bir kiminle, kaç kişi veya kaç parti ile , hangi “kurumlar” veya çevrelerle olması gerektiği hiçbir yerde belirtilmeyen bir “uzlaşma” talebi ile ne kastediliyor olabilir? TÜSIAD Başkanı Arzuhan Doğan Yalçındağ ’a göre TBMM, TUSIAD, benzeri "STK’lar ve Kurumların"  katıldığı bir “Anayasa Konvansiyonu” bu “uzlaşmanın” mekanizması olacak. Sizleri bilmem ama bana bu “yargı eli ile darbe veremedik seçkinler duruma el koysun” demekten başka bir şey değil. Millet iradesinin tecelligahı olan TBMM yerine toplumu temsil etme yetkileri kendilerinden menkul STK'lar ve bildik “kurumlar” yani atanmışlar bürokrasisini ikame eden bir Anayasa Konvansiyonu cağrısını başka tevilini bilen beri gelsin. Aydın Doğan’ın kerimesi  listeyi açıklamadığı için bilmiyoruz Anayasa Konvansiyonerlerini ama tahmin edebiliyoruz).

Konvansiyon olsun veya olmasın şu bir gerçek ki CHP, bürokratik ve  ekonomik elit,  ÇYDD, ADD, DISK' TTB gibi bazılarının  Ergenekon sabıkalısı olmalarına rağmen, sesleri   hala güçlü çıkanların  aklındaki Demokles’in kılıcını hükümet üzerinde sallandırma gücü olan fakat bir gerçek demokraside olmayacak olan türden bir uzlaşmadır. Buna “AKP ders çıkarsın” diyen MHP’yi de ilave ettiğinizde Ak Parti’nin kellesini kurtarma kutlamasının uzun sürmeyeceğini görmek zor değil.

Döndük mü tekrar 1 sene öncesine ve 6 ay öncesine? Bize danışmadan iş yapamazsın ya da Türkan Saylan’ın veciz ifadesi ile “bu ülkede bizim istemediğimiz olmaz”.

Böyle bir uzlaşma dayatmasına karşı şahsi görüşüm daha önce aynı talepler yapıldığında olanın aynısıdır: Uzlaşma! (bkz. Uzlaşma (I)   ve II)

Uzlaşma sandıkta millet ile olur. Milletin iradesini temsil etmeyen bir uzlaşmayı bir iktidar partisinin yapmak zorunluluğunu bir yana bırakın hakkı da yoktur!

Amiral Gemisi’nin kahverengiburunlu beyaz kaptanı’nın bahsettiği uzlaşma şeytanla uzlaşmaktır. Ak Parti’nin yapması gereken darbeyi bu defa başarıya ulaştıramayan ve Ergenekon’la en azından gönül birliği içerisinde olan güçlerle değil tam da Kaptan’ın “revanşistler” dediği  toplum, onun beklentilerini seslendirenler  ile yani demokrasinin kendisi iledir. Bu darbe sürecinde artık Şer Cephesi’nin dahi görmezden gelemeyeceği bir demokratik seferberlik koalisyonu olduğu ortada. Bu koalisyonda kimler olduğundan önemli olan halkın uzlaşı beklentisinin ne üzerine olduğudur: Daha fazla demokrasi,   herkes için, şimdi!.