KOBIETY, KOBIETY!

164.

Kobiety, kobiety na własnej piersi wyhodowałyście  sobie żmijki, takich facecików którzy chcą wygodnie żyć bez żadnych komplikacji i bez odpowiedzialności, mieć wszystko co najlepsze i jeszcze więcej.

To wy kobiety tolerujecie i pozwalacie same na takie ich zachowania, to jest popieranie takich czynów i dziwnych nawyków.

Ci faceci tak wami sterują, tak wami manipulują, że robicie wszystko co oni chcą, dajecie im nawet swoje pieniądze, bo oni nie potrafią nawet na siebie zarobić i wziąć odpowiedzialność w swoje ręce za siebie i partnerkę ziemską.

Są tacy co przychodzą raz w tygodniu przez 15 lat, mówiąc że to moja przyjaciółka, bo im tak wygodnie dochodzić do ciepłego łóżka do ciepłej dziewczyny bez żadnych zobowiązań codziennie odwiedzać inną, to prawie jak harem, na którego nie trzeba żadnych nakładów, wszystko się dostaje za darmo, za nic nie trzeba odpowiadać, a ma się co najlepsze, ale tylko ziemskie i gęstomaterialne.

Kobiety brak wam prawdziwej Miłości duchowej to chcecie sobie kupić seks.

Każdy ma to, na co pozwala sobie i innym, takie traktowanie jakie wymagania względem siebie i innych.

Na własne życzenie i własne chcenie kupujecie sobie miłość ziemską najniższych lotów, najniższych instynktów wiążącym się tylko z pustym bez uczuć kupionym seksem.

A gdzie szacunek do siebie, bo jak będziecie szanować siebie to i mężczyzna będzie was szanował, wtedy będzie z wami ktoś kto będzie was kochał prawdziwą Miłością duchową i będzie współbrzmiał w prawach Stwórcy.

Zamykacie sobie i takiemu partnerowi drogę do wzlotu i do rozwoju duchowego, ponieważ to kobieta jest bramą do raju lub do upadku, innej drogi nie ma.

Nie trawicie same takiego zachowania, ale nie macie siły by się z tego wyzwolić, wreszcie powiedzieć dość, i zacząć iść drogą do PRAWDY, myślicie że nie ma innej możliwości, kierujecie się rozumem a nie uczuciem, każda kobieta gdyby kierowała się odczuwaniem subtelnomaterialnym wiedziała by że takie zachowanie i traktowanie jest niewłaściwe i bardzo krzywdzące obie strony.

Ja wam powiadam że jedyna właściwa droga jest poprzez Miłość duchową, a prawdziwa Miłość jest surowa, wymagająca i sprawiedliwa, musicie dawać swojemu partnerowi tylko to co dla niego jest korzystne, a nie przyjemne, a nie to co jest miłe.

Ponosicie konsekwencje swoich decyzji i działań, ponieważ dajecie partnerom martwotę, zamiast subtelnych uczuć i subtenomaterialnych energii oraz kierowania się intuicją, prowadzeniem przez Stwórcę.

Głupota nie ma granic, wszystko jest postawione na głowie, przenicowane uczucia, Miłość z czakramu serca ściągnięta do wyrafinowanego seksu, wszystkim steruje rozum, zamiast ducha, dlatego zachwiały się wszystkie relacje bo nie są oparte o PRAWDĘ.

To wy same tolerujecie i zgadzacie się na kłótnie i awantury, pijaństwo i rozpustę, na zazdrość i nienawiść ze strony partnerów, zamiast wzniosłej Miłości duchowej, dałyście się zniewolić przez słabszego energetycznie.

Nie przypadkowo, jako jednorodnych przyciągnęłyście sobie  na swoich najniższych skłonnościach takich partnerów, macie do przerobienia to co was najbardziej denerwuje  w partnerze, bo widzi się drzazgę w oku drugiego a nie widzi się kłody w swoim oku, partner w tym wypadku jest lustrem i pokazuje wam wasze cechy negatywne.

Zajrzycie z uczuciem w swojego ducha a przekonacie się że Prawda jest oczywista, krzywdzicie siebie i partnera ziemskiego, odczujcie to w subtenomaterialnych energiach a zobaczycie to tu w gęstej materii, to nie jest dobre dla was ani dla nikogo, czas na Prawdę i konkretne decyzje.

Doskonale będziecie wiedziały co trzeba zrobić jak oddacie się w prowadzenie Stwórcy, jak pokierujecie się uczuciem a nie rozumem, ważne decyzje są przed wami wybierajcie tylko właściwie i zgodnie z prawami Stwórcy, ma to być korzystne dla wszystkich, ale przede wszystkim dla was, musicie patrzeć tylko na siebie, nie oglądać się na nikogo.

Zaborczy to zgodnie z definicją słownikową «usiłujący uzyskać dla siebie jak najwięcej lub chcący podporządkować sobie kogoś». A zatem w rozumieniu mężczyzn -- kobiety chcą mieć mężczyznę na własność. Nic z tych rzeczy!

Ale może dla lepszego zrozumienia tematu, kilka przykładów z życia wziętych. Otóż, kobiety wiedząc o nowej koleżance z biura swego mężczyzny, koniecznie chcą wiedzieć jaka ona jest: ładna, brzydka, szczupła, mądra, głupia etc. A im więcej negatywów usłyszą tym im lżej na duszy. Pewność, że jest mężatką sprawia że czują się bezpieczniej, niż gdyby wiedziały, że jest kobietą samotną zapewne poszukującą partnera. Wywiad jaki w tej sprawie przeprowadza kobieta, chcąc nadal darzyć partnera zaufaniem i mieć poczucie bezpieczeństwa, zwykle doprowadza mężczyzn do szału. Podobnie kwestia udziału w męskich zabawach na wieczorach kawalerskich, kiedy dodatkowo wiadomo, że będą atrakcje w postaci striptizerek. Wszelką niepewność wywołuje też brak uwagi ze strony mężczyzny, umawianie się z koleżankami, korespondowanie z byłymi dziewczynami, a już wakacje w towarzystwie kumpelek to dramat! Mężczyzna musi zwykle zdawać codzienne raporty z tego co porabiał, aby jego ukochana czuła spokój i nie traciła do niego zaufania.

Jak wytłumaczyć te zachowania kobiece? Jak to nazywają mężczyźni - zazdrość i zaborczość? Te zachowania to nic innego jak przejawy instynktu obronnego chroniącego istniejącą relację, ponieważ kobiety mają tendencje do dostrzegania wszędzie potencjalnego zagrożenia związku czy innej relacji partnerskiej. A już inna kobieta to przecież największe zagrożenie!

Kobiety posiadają szczególną zdolność do odczytywania intencji innych konkurentek. A sytuacja, gdy inne kobiety w jakikolwiek sposób odciągają uwagę partnera od nich samych, staje się powodem tego, że zaczynają być nieufne, podejrzewają mężczyzn o niewierność, a to wszystko staje się przyczyną niepotrzebnych konfliktów. Mężczyźni zwykle ignorują sygnały niezadowolenia, oskarżają partnerki o zazdrość i zaborczość, oburzają się, że kobiety próbują odebrać im wolność i autonomię. " Będę się spotykał z kim chcę i kiedy chcę" ;-) to standardowy tekst, który zapewne nie raz słyszała większość z nas.

W efekcie mężczyźni instynkty opiekuńcze i ochronne kobiety, interpretują jako próby działań ekspansywnych odbierających im wolność, niezależność, autonomię. Co mężczyzn najbardziej irytuje? Oczywiście to, że partnerka próbuje go uświadamiać, pouczać, udziela rad. W efekcie mężczyźni robią im na przekór, aby raz jeszcze podkreślić swoją niezależność i  oczywiście pokazać partnerce że to oni decydują o swoim życiu i że będą robić co chcą, kiedy chcą i co im się tylko podoba. Takie zachowania powodują, że kobiety tracą zaufanie do swoich mężczyzn, a jak się to czasem kończy nie muszę mówić...

Walka kobiet o dobrą relację z partnerem ściera się tu z jego chęcią udowadniania swej niezależności i autonomii. A wszystko byłoby inaczej, gdyby swą autonomię demonstrowali wszędzie, ale nie przed własną partnerką, bo nic dobrego z tego nie wychodzi. Zamiast walczyć, lepiej po prostu pracować nad budowaniem zaufania, a można je wzmacniać jedynie dzięki kontaktowi, komunikacji, ale nigdy poprzez zamykanie się i ucieczkę.

eVa

The gentleman in question was performing an exercise program called Williams Flexion Exercises.  They include bringing up each knee to the chest. sit ups, straight leg raises and a few other exercises that promote bending forward.  These were the exercises that I was originally taught in school about 30 years ago.  Although some of them are appropriate for those patients with stenosis or the narrowing of the spinal canal, they are probably the worst possible group of exercises to be used for a protruding posterior disc at L5-S1.  Those bending forward exercises actually push the disc further out into the space that the nerves are locating potentially causing more leg pain. 

All back pain is not the same and should not be treated as if it is so.  A herniated disc at the lowest level of the spine is quite different than a muscle strain, a stenosis, or even a facet problem.  Each needs a different set of exercises and possibly a different set of treatments in the clinic.  If muscles are found to be tight, we stretch them.  If muscles are found to be weak, we strengthen them.  But each individual needs to be evaluated and treated according to the findings in the exam. 

There is a small place for Williams Flexion Exercises minus the crunches in back pain treatment.  Most patients need to stay away from those crunches when strengthening the abdominals or the core muscles because they do more to strengthen the hip flexors or muscles that bend the hip than anything for that pouchy stomach.  Bending forward exercises are usually prescribed for stenosis.  They help to open up the spine.

Most lower lumbar discs respond better to extension exercises described by McKenzie.  Those are typically performed in the prone or laying on the stomach position.  I also usually prescribe strengthening the core muscles in a neutral spine position.  That means that you want to decrease the curve in the lower spine if it is too flat or to increase that curve if it is too rounded.  In any case, no two backs are the same.  Each one needs evaluation and specific treatments to address the problems found. 

This gentleman was obviously seeing a physical therapist or chiropractor who was not up to date (within the past 15 years) on his treatments.  If you go to someone's office for back pain and you are treated with only hot packs, electrical stimulation and ultrasound with these types of exercises including crunches, it is time to find a more up to date practitioner.  There is so much more to good back treatment today. 

What should one look for?  Start with a practitioner who performs a thorough evaluation.  Then he or she should be able to explain what the specific problems are and how he or she plans to address them.  Finally the treatment should include some type of hands on treatment and some things you can practice at home.  I expect my patients to feel some relief after each treatment when any type of pain related problem is involved.  Strengthening and stretching muscles as well as education patients about posture may take some time. 

All back pain is not the same and should be treated as such.  Every aching back is potentially a completely different problem.  So is my aching back the same as my neighbor's?  The odds are against it.  You want to find a physical therapist who takes the time to figure out what is best for your particular problem.

Chciałbym dotknąć samej w sobie instytucji małżeństwa ludzi. Powiedzmy dokonanego drogą cywilną. Czyli na drodze postepowania prawnego. Ufff…. Chyba wyjaśniłem i unormalizowałem o co mi chodzi.

Od tej strony małżeństwo jest ucieczką. Wiem jak coś tak kierunkowego może być ucieczką? Prosto. Małżeństwo jest tym co wykańcza związek i dowolnym rozumieniu słowa “wykańcza'”. Z jednej strony jest to ciekawy wybieg psychologiczny dla osób mający problemy z dochowaniem wierności, czy też nie do końca pewnych swojej wierności. Takie osoby gdy pojawi się myśl o zdradzie dostrzegają małą metalową przeszkodę, która wspomaga także sumienie: “Ej Kolego/Ej Koleżanko, przecież masz żonę/męża, teraz już jakoś tak głupio i niewypada…”.
Rozsądke? Nie szalałbym z takimi słowami, to raczej taki przyśpieszacz sumienia.

Z drugiej strony zdażają się jednostki, mówię to z bólem serca bo sam jestem facetem ale, najczęściej są to męskie jednostki, które małżeństwo traktują jako metę. Po latach porządności w związku teraz wreszcie wziął z nią ślub i można przestać się strać i udawać porządnisia. W ten piękny sposób wykańczamy związek i się nawzajem. Większość małżeństw nie wytrzymuje takiej sytuacji i idzie w rozsypkę i może dobrze? “Panna z odzysku” ma większą szansę na znalezienie mężczyzny, bo po związku z chłopcem pewniej łatwiej zauważa faceta.

Związek potrzebuje formalizacji tylko ze względu na pieniądze. W przypadku śmierci jednego z małżonków, żeby drugi nie został na lodzie z niczym.

Związek, który trwa bez społeczno-psychologicznego przymusu – małżeństwa, jest prawdziwy i szczery. Ludzie są ze sobą, bo tego chcą, a nie dlatego że tak wypada.

W jednym z najbliższych odcinków Congregatio – Intercyza to nie brak zaufania to znak czasu i rozsądku.

http://szaco.pl
http://szaco.pl/oszaco
http://szaco.pl/meskim_glosem
http://szaco.pl/gadzety
http://szaco.pl/auto_moto
http://szaco.pl/sexi_teledyski
http://szaco.pl/kluby_gogo
http://szaco.pl/meskie_forum
http://szaco.pl/rejestracja
http://szaco.pl/najnowsza-tajna-bron-bonda
http://szaco.pl/nowa_miss_polonia_andzelika_jakubowska_2008
http://szaco.pl/Seksmisja_w_kraju_kangura_Panowie_jedziemy
http://szaco.pl/zawod-zona
http://szaco.pl/najladniejsze_kibicki_red_bull
http://szaco.pl/testosteron-dluzsze-zycie
http://szaco.pl/kobiety-ulegle-poddancze
http://szaco.pl/chevrolet-orlando-premiera-paryz
http://szaco.pl/mini-clubman
http://szaco.pl/kubica-wraca-do-domu
http://szaco.pl/sts-tuning-show
http://szaco.pl/redbull-xfighters-final-zdjecia
http://szaco.pl/red-bull-warszawa-stadion
http://szaco.pl/nowy-renault-megane
http://szaco.pl/navi-nawigacja-z-glosem-macieja-wislawskiego
http://szaco.pl/Urokliwa-kraina-whisky-Dewars
http://szaco.pl/olimp-napoje-energetyczne
http://szaco.pl/linear-chrionograph
http://szaco.pl/nakladka_wibracyjna_unimil_pleasure
http://szaco.pl/bumerank-jaguar-ori
http://szaco.pl/przenosne-dvd-tv
http://szaco.pl/kluby_gogo/8
http://szaco.pl/kluby_gogo/10
http://szaco.pl/kluby_gogo/11
http://szaco.pl/kluby_gogo/14
http://szaco.pl/kluby_gogo/15
http://szaco.pl/kluby_gogo/16
http://szaco.pl/kalendarium
http://szaco.pl/dowcipy_o_kobietach
http://szaco.pl/dowcipy_o_kobietach#dowcip266
http://szaco.pl/dowcipy_o_kobietach#dowcip264
http://szaco.pl/dowcipy_o_kobietach#dowcip265
http://szaco.pl/dowcipy_o_kobietach#dowcip262
http://szaco.pl/dowcipy_o_kobietach#dowcip263
http://szaco.pl/dowcipy_o_kobietach#dowcip261
http://szaco.pl/video
http://szaco.pl/miniatury/zdjecia/obrazek.jpg
http://szaco.pl/wyniki/8
http://szaco.pl/?wejscie

Mężczyźni zarzucają swoim kobietom, że ciągle się martwią, wydzwaniają w ciągu dnia, że nieustannie  o nich rozmyślają, planują wspólne spotkania i wyjazdy, chcą by poświęcać im dużo czasu i uwagi. Wydaje im się to irytujące i woleliby aby partnerki skupiły się na innych sprawach, nie ekscytowały się każdym spotkaniem, nie denerwowały gdy oni nie dzwonią... Tymczasem jest to po prostu  niemożliwe. Jeżeli mężczyźnie takie zachowania przeszkadzają, to najlepiej by związał się z mężczyzną, bo tylko oni potrafią się zachowywać w taki sposób jak tego oczekują od innych.

Wynika to z tego, że dla kobiety najważniejsza jest miłość, dopiero na dalszych miejscach stawia pracę i karierę. U mężczyzn miłość jest tylko małym kawałkiem ich życia i zajmuje dalsze pozycje. Miłość w rozumieniu kobiet obejmuje troskę , myślenie o ukochanej osobie, planowanie spotkań aby pustkę przyszłości zapełnić odrobiną uczucia i miło spędzić czas z partnerem, to także chęć udzielania pomocy. Nawet przeczytane wiadomości dla kobiety mają inne znaczenie, bo zaraz po ich usłyszeniu koduje sobie, żeby podzielić się tym z ukochanym. Takie myślenie w kontekście uczuć u kobiet pojawia się ot tak po prostu bezwiednie, nie jest to myśl która znika, ona jest zawsze nawet gdy kobiety wykonują inne czynności.

U mężczyzn miłość pojawia się fragmentarycznie, co oznacza, że kiedy pracują skupiają się na pracy, gdy podróżują skupiają się na podróży, kiedy jest czas na intymność skupiają się na uczuciach. Kobiety się niepokoją widząc zmartwionego czy smutnego partnera i od razu próbują otaczać go opieką i pytają o przyczynę takiego stanu, by już zmierzać z rozwiązaniem problemu. Tymczasem takie zachowania są rozumiane przez mężczyzn jako te należące do kategorii uczuć, a więc gdy właśnie rozmyślają o projekcie z pracy, to oznacza, że nie czas na miłość w tym ujęciu. Kobieta próbując nawiązać kontakt , swego rodzaju łączność z partnerem, nie zdaje sobie sprawy, że być może pochłaniają go teraz inne problemy. Błędem mężczyzn jest w takich sytuacjach, że szorstko i ozięble traktują swe partnerki. Powinni starać się zrozumieć emocjonalną i uczuciową naturę kobiety i w delikatny sposób uspokoić ją, że jego smutek nie ma nic wspólnego z ich relacją i związkiem. Troskliwość kobiet to bowiem też czujność i sprawdzanie, czy w związku wszystko jest w jak najlepszym porządku.

Naturalną rzeczą jest to, że kobiety chcą rozmawiać z ukochanym, pragną być z nim w kontakcie, chcą planować wspólne spotkania, wspólną przyszłość, chcą robić wszystko co leży w ich mocy by dbać o związek. Mężczyźni te zachowania interpretują niestety błędnie jako  próbę przejęcia nad nimi kontroli, także zarzucają kobietom, że są zbyt niezależne i wymagające. Warto by  mężczyźni zrozumieli, że dla kobiet miłość i związek to praca, ciężka praca nad tym by budować nastrój, by zapobiegać  konfliktom, by dbać o to by związek się umacniał.

Może świadomość tych niewielkich różnic ułatwi zrozumienie postępowania partnerów, którzy przecież chcą dla siebie jak najlepiej, a że nie do końca rozumieją nawzajem swoje intencje -- niekiedy popadają w konflikty.

eVa

It just so happens that our facet joints on the back of our spine sit right by very large nerve bundles called nerve roots.  In our low back (lumbar spine) these nerves go to our low back and legs but they also go to our facets.  So when we injure our facets the injury may register in our mind as low back or leg pain.

These facets may be injured in many ways.  There could be a sprain of the joint or surrounding ligaments, the same as an ankle sprain only smaller.  There could be a portion of the soft tissue entrapped in the joint and being pinched.  It could be degeneration of the joint caused by disease, chronic subluxation or joint dysfunction. The point is it's not always easy to know the exact cause, but that doesn't make you feel any better.

People who have facet syndrome will often be leaning forward or trying to stretch the area.  They won't like bending backwards.  The pain may be very local, They will often point to the facet joint and say it starts right here, even though the pain may go as far as the knee.

The great news about facet syndrome is that it responds very well to chiropractic manipulation.  See your chiropractor if you think you may have facet syndrome.  If you can't get to your chiropractor right away there are some things that you can do on your own, and you were probably already doing them.  Bending forward will help take pressure of the facet.  Ice will help reduce any inflamation, and taking it easy for a while will help you to avoid agravating it.  Stretching and massage can also help relax the muscles around the joint taking even more pressure off.  When you do see your chiropractor, he will diagnose you and, may use spinal traction, e-stim, or even ultrasound along with an adjustment.  Don't worry, your chances of recovery from facet syndrome are great.

I think that this applies to all aspects of life, and- that being said- I have a lot of work to do.

So that you will know what I'm talking about, I'll break it down:

"to lose itself"= chaos

"to find itself"= absolute

In the past I would have thought of myself as anything but chaotic, but that was because I did not truly recognize what cause was. I thought of chaos as the complete absence of reasoning, judgment, deliberation. But this is not accurate, as exemplified by chaos theory. Chaos is, rather, the complete absence of absolutes. I have no absolutes, so this makes me very chaotic. So as things stand, I am taking the path of the Negative Essence, by which I would never find peace or satisfaction.

Therefore "to lose itself in order to find itself, that is the way of spirit" means:

For the spirit to satisfy its potential (and thus find peace), it must continually balance between absolutes and the lack thereof. This might be the key to the true "synthesis" between the Id and Ego (Negative and Positive Essences), after all, Id= chaos, and SuperEgo= absolute. This is where the SuperEgo comes in, but first I'd like to point out of couple of things:

First, in previous posts, and notably Agony, I mistook the SuperEgo as being the Ego- so much of the time "Ego" is mentioned (particularly in Agony) "SuperEgo" is what should be said. One of Freud's sucessors, Carl Jung, further refined Freud's philosophy by adding a divide recognizing the Personal Unconscious, and the Collective Unconscious. I made the mistake of using "Ego" to refer to the Personal Unconscious, assuming the SuperEgo to be the Collective Unconscious.

Second, the synthesis is actually produced by the Ego- emphasis on produced. From what I gather, the Id, Ego, and SuperEgo are reflection of the Father, Son, and Holy Spirit. Please note that when I use these terms, they are not to be interpreted as being in compliance with standard Christian beliefs.

Warning: TANGENT-- While I believe that my beliefs are drawing closer and closer to those of Christianity, they will probably never be compatible; In fact, if my writing is appealing to others, I might even develop a cult :P. No seriously though, One of the things of my top ten "world domination" is to completely reinterpret the Bible. Actually, in the plan is to the possibility of several interpretations for each phrase, verse, passage, chapter, theme, book, etc. However, utilizing a wiki system, released under the Creative Commons License, it would definitely be doable. After all, The Bible is the most popular book, and the Bible itself infers that it should be interpreted democratically (2nd Peter 1:20-21 -- see http://www.twopaths.com/faq_BibleTrue.htm for more info) End TANGENT --

But basically, my main point is that, for several reasons, it's a very bad thing that I have no absolutes. To be honest, at the time I first starting writing this post (a few months ago!) I was very confused (hence the time delay) and so really it would be pointless to cover exactly why it's a bad thing, because it would be best to cover that extensively in posts prepared for it. For now I'll go with an analogy- Neon Genesis Evangelion. Towards the end of the original series (i.e. the Human Instrumentality project) the main character (which BTW I identify with so much it's scary) Shinji explores the significance of limits.

Without limits we would be completely free, but we wouldn't know what to do. Everything would be one big blob, we ourself could not distinguish ourselves from it- life itself could not exist without absolutes. By creating limits, we are able to better understand and interact with our surroundings, but there is an inevitable price for that, which is imprisonment.

This is why I believe that an infinite God cannot exist- in order for God to recognize himself, to understand himself, and to recognize and interact with his creation, there must be limits- otherwise he would not be able to distinguish himself from anything else. As I first began to understand while writing this post, our souls likely also inhabit us so that they could better interact with themselves, and creation, also being infinite otherwise.

It could just be one soul, perceived as many- there are (ironically) an infinite amount of possibilities as to how the soul(s) interact with us, or "possess" us. Perhaps God is finite so as to interact with himself and his creation, and souls are the offspring of his thought.

Well, once again I've gone off in a tangent- I'll go into more detail on this (hopefully soon) in future posts.

Thankfully there is a way to add a GWT facet to Dynamic Web Projects in Eclipse. It comes in the form of a third party plugin from development shop Cypal. Cypal Studio for GWT allows you to hook into your existing GWT SDK and add the GWT facet to your new/existing WTP project. From there you can go on developing your GWT application as you would a regular Dynamic Web Project in Eclipse and add the GWT stuff as you go. IMO this is a fantastic piece of work and really lowers the barrier to entry for developers new to GWT scene but who are already familiar with Eclipse.

To get started download Cypal Studio for GWT here, and then follow the instructions here.

© 2008 tahminah zaman

It occurred to me recently that there is a great significance to the fact there are only three basic colors, from which all others are derived: red, blue, and yellow. Once I realized this, it was immediately clear to me that these correspond to the Id, Ego, and SuperEgo:

The following is Excerpted from Wikipedia's Color Symbolism article:

Red: Passion, strength, energy, fire, love, sex, excitement, speed, heat, arrogance, ambition, leadership, masculinity, power, danger, gaudiness, blood, war, anger, revolution, radicalism, socialism, communism, aggression, summer, autumn.

Blue: Seas, men, productive (interior) skies, peace, unity, harmony, tranquility, calmness, coolness, confidence, conservatism, water, ice, loyalty, dependability, cleanliness, technology, winter, depression, coldness, idealism, obscenity, tackiness, air, wisdom, royalty, nobility, strength, steadfastness, light, friendliness.

Yellow: not included because the symbolism is not relevant to this post.

If you think about it, the symbolism of Red corresponds to Id, and the symbolism of Blue corresponds to the SuperEgo. The level of compatibility is amazing, actually.

Naturally, the Ego corresponds to the color yellow. Both blue and red, as best demonstrated by mixing paints, are very strong colors, are strong colors, although their strengths achieve different effects. Yellow, on the other hand, is a very weak color, and as such is, like "Ego", suitable for control- that is, working out the finer details of the work, be it a painting, or our own life.

One of the core matters that I've been concerned with, is how to get ourselves (i.e. "Ego") in touch with the SuperEgo. See- Id, Ego, and SuperEgo, are our mind's materialization of the past, present, and future- Id=past, Ego= present, SuperEgo= future. By looking in retrospect, one can appreciate both truths- these three elements are, in my opinion, just three different ways of looking at the same thing. We have the past, present, and future, and from our mind's perception of these, are born desire, control, and direction, which in turn correspond to the respective three. But God exists outside time (depending on "who" God is(!) and so to him they are all one

As I have more or less already said, I'm currently setting aside the face-value dogmatic interpretations of the Bible prevalent in Christianity, to determine what the true meaning is, if only for me. The Bible is referred to as "The Living Word of God", and "living" is the key word here. The Bible is the literary personification of God himself, and should be treated as a person when reading it. I think it's very unfortunate that God's word, which not only is essentially a person, but also one of infinite proportions, has been simplified into such a dogmatic, close-minded interpretation.

To put into proportion the gravity of this unfortunate development, here's a good comparison: "All Mexicans feel compelled to have babies" In the United States, the rate of Mexican babies being born versus Caucasian babies being born is 3 to 1, despite the fact Mexicans are a minority. Such a statistic might justify that stereotype then, but it's still a bit harsh, right? The figure can also lead people on about the relation to the other aspects of Mexicans' lives.

The dogma that Christianity, and other major religions have become, is infinitely worse than the above example, because God is infinite, and thus infinitely more complex. Not only is this insulting to God, but it has produced many misconceptions.

We should try to understand the Bible as we would a person. When getting to know people, there are two key things to consider:

(1) Everyone who knows that person knows them a little bit differently.

(2) The more that we get to know each person, the more that our own understanding of them changes; over time our perception of them is continually clarified, and more beautiful.

When reading the Bible, we should treat it as we would a person, because it is a person, and God himself at that. God does not change, but our perception of him does.

The Id, Ego, and SuperEgo also correspond to the Father, Son, and Holy Spirit.

Genesis 1: 1 In the beginning God created the heavens and the earth. 2 The earth was without form, and void; and darkness was^[a] on the face of the deep. And the Spirit of God was hovering over the face of the waters.
3 Then God said, “Let there be light”; and there was light. 4 And God saw the light, that it was good; and God divided the light from the darkness.

In verse 1, God separates the heavens from the other, but IMO, this does not refer to the physical heavens and earth. Those were created in verses 9-10. Christian conspiracy theorists claim that the first creation occurred in verses 1-3, but that Satan and his angels destroyed it, and God recreated it in 7 days (a rush job!), in verses 9-10. I know these claims are just hot-air, but it's interesting that J.R.R. Tolkien materialized (more or less) this theory in the first few chapters of his book The Silmarillion.

Here's the real meaning (IMO): vs1- Time began when God created the first law (as in standard, without which we could not know one thing from another, or ourselves even, it (and we) would all be one big blob without standards.

vs2- It is clarified that everything is just one big blob "without form, and void" notice also that God's Spirit (the Holy Spirit) is hovering over the "blob"- notice the significance in relation to the Id, which is aimless desire.

vs3- "the Father" (or the Ego) began time (and the first law) with the first, and fundamental law, light and dark. Through establishing this standard, God was able to appreciate his work, and this is acknowledged by God, following the creation of light and dark, and in doing so time itself, said it was good.

Throughout the rest of the creation story, God clarifies the previously formless creation, starting with the basic standards of contrast, and with each new standard things become more and more complex; with the increasing complexity and standards, God is able to appreciate his creation more and more- that is why with each standard he says it is good, because the creation is better than it was the day before. The Son, which is referenced in Genesis, and throughout the Old Testament, but not realized (actuality, i.e. incarnation) until the new testament, is the part of God that focuses on the future, and on ideals, expectations, and most of the aspects covered under the symbolism of Blue (above) Through Jesus we can look forward to a future, are given hope- and that is also the purpose of the SuperEgo.

26 Then God said, “Let Us make man in Our image, according to Our likeness; let them have dominion over the fish of the sea, over the birds of the air, and over the cattle, over all^[b] the earth and over every creeping thing that creeps on the earth.” 27 So God created man in His own image; in the image of God He created him; male and female He created them.

"Let Us" is key here- it refers to the fact that God the Father, Son, and Holy Spirit- each of these aspects are reflected on us, because we are an image of all of these aspects of God. In other words, the Id, Ego, and SuperEgo are the reflections of God the Holy Spirit, God the Father, and God the Son within us; because God gifted us with his image, we have a past, present, and future; we have desire, direction, and control. We are "Fearfully and Wonderfully made" (Psalm 139:14)

It screeched to a halt in a paroxysm of steam and dust. He could barely see the figure who crawled out of the contraption. It was only a boy! He affected scratched aviator goggles that he pulled from his eyes, snapping it onto a thick mop of dirty brown hair. His eyes, like blueberries in a barrel of water under a clear summer sky. Boy blue eyes. A wide grin redeemed the grimy face and a hand gloved with thick old leather reached towards the wayfarer. "Joannes. How do you like this thing?" The wayfarer took the hand gingerly and nodded. "Ashford. Ashford Blaxhill. W-what is it? I was expecting a carriage."

The boy whooped and slapped the metal beast. "It's a Steamhorse Deluxe! It's a carriage... horseless! Car, for short. A beaut. It'll take us where you're going right fast."

Ashford nodded again, nervously. He made to step into the carriage and lost his balance. With a cry, "Careful, hot!" the boy steadied him.

Ashford began to regret his excursion, but it was necessary. The boy did something with the carriage, uh, car, and it bucked into violent life, eliciting an involuntary cry from the wayfarer. Steam broiled the low, thin glass pane that faced them and the boy sniggered. "I heard that." Ashford gripped the satchel until his knuckles became white. The boy laughed again, his goggles frosted. They were off, the car once more tossing up dust, headed for the road.

It flapped in the wide open spaces above the rolling hills and blue winding streams that made up the sun-spattered countryside of checkered orchard greens and golden wheat, above stone bridges and old, cracked roads. It was the very last of its kind, its species' only survivor of Nature's compassionate cruelty, and it ranged the land for a suitable nesting place for its precious hoard, tumescently tucked under the whir of its iridescent wings. Multi-faceted eyes gleamed, telescoped and its antennas susurrated a hum of approval; its slow drone upped the ante and it fell towards a copse of gymnosperms voraciously choked by twisting vines dotted with yellow topped blue blooms.

"WAHOOOO!" The boy bounced in his seat with childish enthusiasm. Ashford was beginning to smile. Once on the road, the going was much smoother, and admittedly, this new-fangled thing was surely faster than a horse drawn carriage. Something pulped against the windshield and he squeaked with fright.

"Oh, man look at the mess that one made!" The glass was a meaty smear, and a piece like a rainbow shard tinkled against the beating air resistance. Joannes stood, bracing his knees against the dashboard and reached over the windshield, wiping at the mess. He still handled the steering wheel and the car almost plunged off road, into dark forest. Joannes gave Ashford the little piece of rainbow. It was soft, like flimsy velvet, but it did not snap in his hands. He put it in a pocket.

They puttered past cornfields, stone cottages crumbling to ruin, rusted industrial complexes surrendering to choked foliage, invading morning glories, past chicory and datura and belladona that overtook the gravel bordering the ferrocrete, threatening to strangle the road. Foliage whipped their cheeks and they had to huddle to the center. Nothing grew on the 'crete road.

It became prematurely dark. Clouds boiled a purple black cauldron in the sky and teemed with dancing lightning. Joannes had brought out a pair of Naptha lamps. It was an unnerving experience, as the boy had a way of doing things with seeming disregard for the road. Somewhere between the torchlight and fading visibility superstition had crept into Ashford's mind. He heard cackles between the crackle of tire and road, saw foliage rustling with sudden motion. Witches weaving through the corn, and long skeletal hands plucking at the plants of secret magic, dark green fire of straddled broomsticks jetting through the stalks. Purple eyes that gleamed amid unholy incantations through mouthfuls of rat blood. Bat streaked air. Ashford clutched at his hair. The sun buried itself in the far clear horizon, the light disintegrating with a green flash.

The rain started coming down in stinging sheets. The boy shivered in his seat, and Ashford felt depressed. The lamps still swung and rattled on their hooks, flickering in their glass globes. Firelight in the distance. Joannes howled joyously, and seemed to get a bit more speed out of the monstrous contraption. They sluiced off the road, snapping a sapling, and rutted in the mud before finally surging forward. The car shut off, but they seemed to slide sidelong for many long moments before finally coming to a halt.

The house lay before them, its many windows aglow with welcome light and warmth. The screen door clanged open and a plump, matronly form in baby blue apron stepped onto the porch. Joannes was already making his way towards the hearth glow, but Ashford just stood in the rain. A gray hair in bun, crow's feet on a map of wrinkles, spatula in hand. A smell of cookies smiled down at them. Relief flooded Ashford and choked his voice. It was not too late. "Father..."

- Wchodzę sobie wczoraj z moją znajomą do restauracji "Kolorowa" a tu w drzwiach staje wychodząc z tej knajpy mąż tej mojej znajomej, który widocznie miał dość spaczony pogląd na naszą znajomość... akurat wychodził z wyciągniętą ręką, na końcu której trzymał zaciśniętą pięść... tak się złożyło, że nie zauważyłem tej pięści i po prostu wpadłem na nią... stąd befsztyk tatarski z mojej twarzy... no nie zauważyłem... i stało się, o!

- ...a ja Cię lubię i dlatego mój okres się nie spóźnia :)

Dobra laska - NAJLEPSZA ! [dopisek autora]

- ...no bo ja tu przyjechałam się wyjebać i najebać no !

Wybierz sobie pan/pani. Kolejność dowolna ! [dopisek autora]

1. Sex z listonoszem
2. Sex z hydraulikiem
3. Sex z strażakiem
4. Sex ze złym policjantem
5. Sex z nieśmiałym uczniem
6. Sex z brutalnym macho
7. Sex z bogatym sponsorem
8. Sex z mężczyzną znanym z mediów
9. Sex z cudzoziemcem (murzyn)
10. Sex z cudzym mężem

No cóż... spośród podanych ja mogę być ewentualnie cudzym mężem. Jak zwykle ostatni na liście. Na pewno nie murzynem, który nawet jak widać wyprzedza mnie w podanym wyżej rankingu hehehe... :)

... I tak odkąd stwierdziłem, że nie będę się golił i sprawię sobie pistolet na żołędzie.

"Drapiesz... !" I końca nie widać.
Jak długo Ona jeszcze tak może, hee ?
Ano bo czy ja Jej kiedykolwiek kazałem zgolić sobie włosy np. na głowie ? Albo zapuścić do pasa ? (teraz to juz na pewno na głowie). Ponieważ kiedy całuję kobiety z nijakimi takimi hair'ami ich włosy smerające mnie po twarzy wywołują u mnie uczucie jakie towarzyszy wsadzeniu łba w mrowisko (np. mrówek czerwonych). Ano nie kazałem... Nie powtarzałem w kółko: drapiesz, smerasz, łaskoczesz czy wreszcie - zgol się ! Tak... Wiem... Jestem chory [śmiech !].
Albo co tam ! Niech się zgolą ! Cokolwiek to oznacza ! Hee... :)

Moja propozycja dla zazdrosnych facetów, znajdźcie sobie okropnie brzydką dziewczynę, która nie ma żadnych znajomych i której nikt nic nie będzie proponował ani rozmawiał, będzie tylko Wasza. Rada dla dziewczyn? Chyba odpowiedniej nie ma. Gdy nie będziecie mu nic mówić ( to jest najlepsze rozwiązanie) a potem się coś wyda będzie afera ale w sumie i tak by była gdybyście powiedziały o jakimś zdarzeniu od razu. Inny sposób kasować smsy, e-maile lub wiadomości z komunikatorów internetowych? To jest chyba głupi pomysł, bo potem nie będzie ufał a tak jak coś będzie w komórce czy e-mailu zawsze sam może znaleźć a jak nie to jego problem J Tak naprawdę to nie ma dobrej rady, nie wiązać się z takim facetem. Można też unikać pewnych sytuacji, ale to co mamy z nikim płci przeciwnej nie rozmawiać? Jeżeli z kimś gadam to nie wiem co mi powie za 10 minut, czy zaproponuje sesję zdjęciową, seks, randkę? Szkoda, że nasze drugie połówki nie widzą tego, że odmówiłyśmy, nie przespałyśmy się z kimś, tylko to, że była jakaś propozycja czy rozmowa. Smutne to trochę, bo idąc tym tokiem to facet będzie zawsze zły niezależnie od tego co zrobimy. Najlepsze jest też to, że faceci są zazdrośni zazwyczaj nie o tego kogo trzeba. Są zazdrośni o naszych przyjaciół z dzieciństwa, kolegów z podstawówek, ale czy oni stanowią jakieś zagrożenie? Chyba nie. Tutaj mała rada dla facetów, pomyślcie o kogo możecie być naprawdę zazdrośni, może o kogoś, kogo o nic nie podejrzewacie? A może w ogóle nie musicie? Nie bylibyście przez to zdrowsi i Wasze partnerki?

Id >> emotion; is the source of "faith", "passion, "fear", "happiness", etc.

Ego >> logic; is the source of "reasoning", "habits", "planning", etc.

What is key here is the connection to happiness: Hapiness is an emotion- thus, if one tries to validate or measure it, it will immediately be corrupted, because such actions would fall under reasoning. Happiness, after all, cannot be reasoned- it is in fact unreasonable, and thus illogical. (I have wondered about the difference between logic and reasoning, and I do not actually know [haven't researched it yet], but since logic is a much older concept, I'm assuming that logic is the parent of reasoning. Thus, all reasoning is logic, but not all logic is reasoning. Compare to bug-insect relationship). Thus, the Ego is corrupting the Id, by treading this forbidden ground.

As I said in my Forgotten post, there is a Bible verse, attributed to Jesus- Matthew 6:3 “But when you do a charitable deed, do not let your left hand know what your right hand is doing.” I've thought of a good variation of this verse that makes for a good summary of the above: "do not let your Ego know what your Id is doing.”

Question: would pride fall under "Ego" or "Id" ? My first "instinct" (lol you'll get the pun as you read on) is that pride is Id, because- at least apparently, pride is not logical. Well, I'm pretty confident with that answer, so I'll go with that. so, FTR: "pride is Id, because pride is not logical."

After coming to these conclusions (independently of pre-existing thought) It dawned on me that a very famous man (who lived a long time ago) would agree with me- Aristotle. To quote from my philosophy book, "Discursive reasoning is the basis of the natural sciences but also provides a way of understanding ourselves and our everyday lives. But Aristotle believed that there is an entirely different kind of thinking that is at times necessary, namely, intuition. Intuition is an immediate, direct seeing of a certain truth. God's existence and nature can be roughly intimated as the cause of the natural world. But a deeper, more compelling comprehension of god requires intuition"

Right now I realized another important facet- explaining the relationship between Ego and logic, and between Id and intuition: Ego and Id are (obviously not knowledge themselves.

Ego is the source of logically-derived knowledge

Id is the source of intuitively-derived knowledge.

Thus, intuition is using instinct to derive knowledge, and the knowledge acquired using this method falls under intuition. This also explains Aristotle's reasoning regarding the three souls. Aristotle believed that humans have three souls: the vegetative (plant) soul, the animal soul, and the nous, or rational soul. I was confused by this, because it would imply that intuition does not derive from instinct, since animals also have instincts but lack intuition (not being rational). Intuition, as Aristotle saw it, was necessary to experience God (as explained in the quote above). But Aristotle contended only the rational soul can experience God. While at first these premises appear to contradict, I now understand:

The third soul refers to knowledge, and derivation thereof. While the animal has instincts, they cannot derive knowledge from those instincts, lacking a third soul and thus intuition. This definitely accords with the Id, which being pure desire, knows that it "wants", and "wants now", but does not know what it wants. This also recognizes the relationship between instinct and Id- which again, is "all Id is instinct", but not all instinct is Id". Animals, after all, could not survive if they were pure Id. When intuition (knowledge derived from Id, which in turn is derived from instinct) is applied, the Id gains access to the transcendental aspects of the nous. But the Ego, being derived directly from the nous, has a more intimate connection with trancendental aspects.

Perhaps this offers insight into why emotions and intuition are unstable, inconsistent, and even contradictory. While logic and reasoning can sometimes be so also, to a far less extent. Also important is that intuition, despite having a less direct connection to the nous, is essential to have a mystical experience (experiencing God). I think the reason for this is that intuition effectively unifies the two otherwise different souls, allowing us the nexus necessary for such an experience.

Question: Why is happiness corrupted but emotions, such as fear, are forgotten? This question is due to a misconception. Happiness is corrupted because it is challenged, as Ego attempts to measure it and validate it through reasoning. When I "forgot" fear by deeming it as illogical, it was not challenged, but ignored. A good analogy of this is the results of different psychological approaches when dealing with people. If a person were to try to tell me how "happy" was was, I'd likely be angry, defensive, and have all sorts of mixed feelings. If someone told me I was happy, even then I would have mixed feelings, both positive and negative. But, if I were to ask that same person a question, they "pretended I didn't exist" (regardless of what their "reason" was), eventually it would be as if I didn't, because I would find that my efforts in asserting my existence were a waste of time and effort. The same applies to the interaction between the Id and Ego.

"Ewa została stworzona w granicach bujnego piękna rajskiego ogrodu. Adam jednak (...) zostal stworzony poza Rajem, w dzikiej przestrzeni. (...) Mężczyzna został powołany do zycia na zewnątrz,w nieoswojonej części stworzenia. Dopiero potem zostaje zaprowadzony do Edenu. I odtąd chłopcy nigdy nie czują się dobrze w domu, a mężczyźni cierpią na nieuleczalną tęsknotę odkrywania. Tesknimy za tym, a kiedy to zrealizujemy, zaczynamy żyć naprawdę"

[Nie dziwcie się więc drogie niewiasty, że perspektywa zwyczajnego postrzelania sobie z wiatrówki wywołuje w nas taką radość...]

"Co by się stało, gdyby dzisiejszej nocy do waszego domu wdrał się terrorysta i zagrozil życiu Twojej żony i dzieci - czy byś na to pozwolił? Czy użyłbyś broni, gdybyś był uzbrojony? A teraz- czy czujesz coś drapieżnego w sercu?

Czy powiedziano Ci kiedykolwiek, że taki rodzaj drapieżności jest rzeczą dobrą?"