Nederlandse artsen kiezen er steeds vaker voor ernstig lijdende patiënten in de laatste levensfase diep in slaap te brengen (sedatie) tot de dood volgt. Tegelijkertijd neemt het aantal gevallen van euthanasie in ons land af.

Wetenschappers uit Rotterdam, Amsterdam en Utrecht schrijven dat in een studie die vandaag verschijnt in het medische tijdschrift British Medical Journal. Volgens hen zijn er aanwijzingen dat Nederlandse artsen sedatie steeds vaker aangrijpen als alternatief voor euthanasie.

Uit de studie blijkt dat een op de tien patiënten die sedatie ondergingen, eerder om euthanasie hadden gevraagd. De artsen die hen behandelden, willigden dat verzoek echter om uiteenlopende redenen niet in. Dat verklaart de verschuiving van euthanasie naar sedatie volgens Erasmus MC-onderzoeker Judith Rietjens maar ten dele. Volgens haar speelt de toegenomen aandacht voor andere zorg in de laatste levensfase, zowel onder artsen als in de media, ook een belangrijke rol.

Een vervolgstudie moet meer licht werpen op de beweegredenen van artsen om voor sedatie te kiezen. Rietjens: ,,Uit andere onderzoeken weten we dat artsen soms voor de methode kiezen omdat actieve levensbeëindiging ook voor hen heel ingrijpend is. In een enkel geval speelt de tijdrovende procedure, die moet voorkomen dat dokters bij euthanasie strafrechterlijk worden vervolgd, mee in de keuze voor sedatie."

In de Tweede Kamer is eerder al verontrust gereageerd op het aan stijgende aantal gevallen van sedatie. Bij sommige partijen leeft de vrees dat artsen ervoor kiezen tegen de wil van de patiënt, om later geen verantwoording te hoeven afleggen. Voor het toepassen van euthanasie moet een arts immers aan strenge regels voldoen wil hij vervolging voorkomen. Volgens staatssecretaris Bussemaker (volksgezondheid) zijn daar echter helemaal geen aanwijzingen voor. „Overgaan tot sedatie is geen makkelijke beslissing voor een arts,” vindt zij. „Het is zeker niet in alle gevallen een mooie manier om dood te gaan.”

De Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) vindt dat patiënten zelf een keuze moeten kunnen maken tussen euthanasie of diepe slaap. ,,Als sedatie een sluiproute wordt om euthanasie te omzeilen, is dat een zeer kwalijke zaak," zegt NVVE-woordvoerder Walburg de Jong.

Volgens De Jong krijgt haar vereniging geregeld meldingen van nabestaanden over gevallen waarbij sedatie werd toegepast, ondanks de euthanasie-wens van een patiënt. ,,Getallen kan ik niet noemen. Wij horen alleen de gevallen waarbij het niet goed ging, dat geeft een vertekend beeld."

In een commentaar bij de studie in het medische tijdschrift spreken Britse deskundigen hun zorgen uit over de toename van sedatie in Nederland. Volgens hen moeten artsen ervoor waken dat de methode een alternatief wordt voor intensieve behandelingen om het leed van patiënten draaglijker te maken.

Volgens De Jong van de NVVE is die vrees onterecht. ,,Het doet geen recht aan de vooruitgang die Nederland ten opzichte van andere landen al heeft geboekt op het terrein van zorg in de laatste levensfase van patiënten."

Voor de studie werd onderzoek gedaan de verhouding tussen euthanasie en sedatie bij bijna 7000 sterfgevallen in 2005. Die gegevens werden vergeleken met cijfers uit 2001. Sedatie nam in die periode sterk toe; een toename van 1800 gevallen ten opzichte van 2001. De toepassing van euthanasie nam juist af, 1200 minder dan in 2001.

Bij zogenoemde 'continue diepe sedatie' wordt een patiënt met bepaalde medicijnen in slaap gebracht. Hij of zij is zich dan niet meer bewust van de omgeving en ongevoelig voor prikkels. Deze behandeling mag volgens richtlijnen twee weken voor de verwachte sterfdatum worden gestart. Patiënten overlijden dan aan de gevolgen van hun ziekte of omdat er geen voedsel of vocht meer wordt toegediend.

ALMELO/NEEDE - Het Openbaar Ministerie (OM) gaat in hoger beroep tegen de vrijspraak van de Needse huisarts J.A. Wolff (59). Het OM meende dat hij in Het Wiedenbroek had geprobeerd de dood van zijn al stervende moeder (91) te bespoedigen.

( zie bericht )

De rechtbank achtte niet bewezen dat de medicijnen die Wolff gaf tot een snellere dood had geleid. Het OM blijft er bij dat huisarts de grens van palliatieve sedatie (opzettelijk verlagen van het bewustzijn van een terminale patiënt) heeft overschreden.

De Needse huisarts Wolff is vrijgesproken van moord op zijn moeder. Dat heeft de Almelose rechtbank vanmorgen bepaald. De arts diende zijn terminaal zieke moeder extra morfine, pethidine en Dormicum toe.

Hij was op 1 maart 2005 gebeld door de verpleeghuisarts van het Haaksbergse verpleeghuis Het Wiedenbroek. Deze gaf aan dat W.'s moeder stervende was. Bij aankomst van W. In het verpleeghuis overlegden beide artsen en besloten tot een lage dosis morfine. W. diende zijn moeder vervolgens in de loop van de dag aanmerkelijk meer medicijnen toe dan afgesproken.

Volgens W. deed hij dit als pijnbestrijding en om het sterfproces vredig te laten verlopen. Het Openbaar Ministerie vond echter dat de huisarts de regels van Het Wiedenbroek aan zijn laars had gelapt, en vervolgde hem wegens moord. De rechtbank heeft die aanklacht vanmorgen verworpen en de arts op alle punten vrijgesproken.
Bronvermelding + Reactie's

Er moet een striktere scheiding komen tussen euthanasie en palliatieve sedatie (overlijden na toediening van pijnstillers). Sedatie wordt langzamerhand een alternatief voor euthanasie.

Dit zegt Rob Jonquière, de directeur van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE).

Het verschil tussen de twee vormen van stervenszorg is dat euthanasie het einde bespoedigt om ondraaglijk en uitzichtloos lijden te voorkomen, terwijl palliatieve sedatie de pijn verlicht aan het einde van een leven.

In 2005 werden ruim duizend ernstig zieke mensen meer gesedeerd dan in 2001, bleek uit de in mei verschenen evaluatie van de euthanasiewet. Tegelijkertijd nam het aantal gevallen van euthanasie af met hetzelfde aantal. Toeval, stelden de deskundigen. De afname van het aantal euthanasiegevallen is namelijk deels te verklaren uit het feit dat meer ouderen overleden in 2005. Tachtig-plussers vragen minder om euthanasie.

Inmiddels zijn de deskundigen minder eensgezind. Enkele onderzoekers die meewerkten aan de evaluatie zijn, onder de vlag van de Vrije Universiteit, begonnen aan een onderzoek naar de vraag of palliatieve sedatie een vluchtweg is voor euthanasie. Directe aanleiding zijn de resultaten van de evaluatie.

Officieel gaat aan 9 procent van de sedatiegevallen een euthanasieverzoek vooraf. In de praktijk vragen meer mensen om euthanasie, maar krijgen in plaats daarvan een diepe slaap, denkt NVVE-directeur Jonquière. ‘Regelmatig melden nabestaanden bij de NVVE dat een euthanasieverzoek niet is ingewilligd’, zegt Jonquière. Twee situaties doen zich voor. De arts doet niets of onderneemt te laat actie zodat iemand toch overlijdt aan de gevolgen van zijn ziekte. Of de arts dient slaapmedicatie toe zodat de ernstig zieke pijnloos kan sterven.

Voor artsen is palliatieve sedatie makkelijker en het geeft minder rompslomp, zegt Jonquière. Maar dat zijn wat hem betreft geen argumenten om het in plaats van euthanasie toe te passen.

Jonquière is bang voor juridisering. ‘Als palliatieve sedatie in de toekomst steeds meer wordt toegepast als alternatief voor euthanasie, kan het kabinet sederen ook aan regels onderwerpen.’ Waardoor artsen misschien minder vaak zullen sederen, of het in elk geval vaker niet melden.

‘Ik heb er niets op tegen als artsen stervenden sederen’, zegt Jonquière. Soms willen mensen namelijk niet dood, maar zien zij op tegen de pijn die hun ziekte met zich meebrengt. Wat de NVVE-voorzitter kwalijk vindt is dat artsen niet altijd eerlijk vertellen wat ze precies doen.

Veel artsen beschouwen palliatieve sedatie soms als een vorm van euthanasie, blijkt uit de evaluatie van de euthanasiewet. Het eindresultaat van beide handelingen is namelijk hetzelfde: een patiënt overlijdt. Mensen vragen arts om euthanasie maar krijgen een diepe slaap.

Palliatieve zorg is de zorg in de laatste levensfase, als een levensbedreigende ziekte niet meer te genezen is. Deze zorg wordt ook wel terminale zorg of stervensbegeleiding genoemd, maar is veel breder. Het doel van palliatieve zorg is om een zo hoog mogelijke kwaliteit van leven voor patiënten en hun familie te realiseren.

In netwerken palliatieve zorg werken allerlei organisaties samen om palliatieve zorg regionaal zo goed mogelijk te organiseren.

Onder de netwerken en hieronder vindt u contactgegevens en websites van netwerken palliatieve zorg.

Heeft u zorg nodig, zoek dan in de database Zorg kiezen naar de palliatieve zorgmogelijkheden bij u in de buurt.

Of zie wat google onder palliatieve vindt !

De Stichting Vrijwillig Leven heeft tientallen verzoeken gekregen voor geestelijke hulp aan patiënten die ernstig ziek zijn en graag willen sterven. De stichting kan de explosie van aanvragen niet aan, zo liet vice-voorzitter Jacob Klompstra maandag weten.

Zie ook:Voorzitter euthanasieclub vrij na dood Almelose bejaarde

SVL is overstelpt met duizenden reacties naar aanleiding van haar geestelijke hulpverlening bij de zelfdoding van een 80-jarige vrouw in verpleeghuis Eugeria in Almelo.

Het Openbaar Ministerie in Almelo heeft het overlijdensgeval nog steeds in onderzoek. Het verpleeghuis weigerde mee te werken aan een euthanasieverzoek van de patiënte en haar familie. De vrouw overleed vorige week zaterdag. Leden van de SVL werden aangehouden voor verhoor. Voorzitter Gerard Schellekens werd opgepakt en later weer vrijgelaten.

„Het gros van de mensen reageert hartverwarmend op ons werk. Dat er zoveel reacties loskwamen, hadden wij niet verwacht. Veel mensen willen lid worden van onze vereniging, maar ze kunnen alleen doneren”, aldus Klompstra.

ALMELO - "Na een leven waarin zij veel heeft gegeven, maar waarvan de laatste jaren moeizaam waren, heeft ze nu gekozen om daarheen te gaan, waarin het voor haar 'feest' zal zijn."

Met deze tekst in de advertentie maken de kinderen van Jacoba Johanna de Jong (80)- roepnaam Co - het overlijden van hun moeder bekend. Een zelfgekozen dood in verpleeghuis Eugeria, waarbij zij volgens justitie hulp kreeg van haar kinderen en de Stichting Vrijwillig Leven (SLV). Haar zoon en de SLV-voorzitter gelden als hoofdverdachten en kunnen daarvoor drie jaar cel krijgen. Twee van haar dochters zijn volgens justitie mogelijk medeplichtig.

Een familietragedie, zegt advocaat S.J.M. Masselink. " De kinderen handelden uitdrukkelijk uit liefde voor hun moeder." Niet uit lust op de erfenis. Co de Jong - alleenstaand en jaren geleden gescheiden van haar man - was het leven moe. Zij lag al vier jaar lang in het verpleeghuis. De Almelose leed aan de ziekte van Parkinson. "Haar situatie was uitzichtloos; ze was bedlegerig, kon alleen nog met een rietje drinken. Ze zou nooit meer beter worden. Mevrouw zag geen kwaliteit van leven en heeft herhaaldelijk te kennen te geven liever te sterven", zegt Masselink. "Ze heeft vaak gezegd en gebeden: Wanneer mag ik gaan?" Ze was, zegt Masselink, 'volledig wilsbekwaam'. Ze prikte zelf de datum.

Ook J. Klompstra, vice-voorzitter van de Stichting Vrijwillig Leven beaamt dat de vrouw niet langer wilde leven. "Ze leed aan het leven. Ze vond haar bestaan, door alle beperkingen die haar ziekte met zich meebracht, niets meer waard."

Volgens Masselink konden haar kinderen haar diepe doodswens niet langer negeren. Het was een schok voor de familie, maar haar wens werd volgens Klompstra wel gerespecteerd. "Ze stonden volledig achter haar."

Masselink: "Meer dan een jaar geleden is er daarom contact gezocht met is de SVL. Haar kinderen zijn integere, nette mensen." Of zij werkelijk hebben geholpen bij de zelfdoding - en hoe dan - kan de advocaat niet aangeven. "Ik kan u slechts zeggen dat de familie ontredderd is. Ze hebben het verlies van hun moeder te verwerken en zijn daarna als verdachten opgepakt. Haar zoon moest rouwen in de cel; stel je dat maar eens voor."

Klompstra vertelt dat er diverse gesprekken zijn geweest tussen de vrouw, haar familie en leden van de stichting. Ook met het verpleeghuis is, zegt hij, een gesprek geweest, maar dat verliep moeizaam. Na verloop van tijd werd duidelijk dat de verpleeghuisarts niet aan het euthanasieverzoek wilde meewerken.

Klompstra, verontwaardigd: "Dan zegt zo'n arts dat er geen sprake is van ondraaglijk lijden! Maar een arts kan toch niet inschatten hoeveel pijn zo'n vrouw daadwerkelijk heeft? Als iemand duidelijk aangeeft geen kwaliteit van leven meer te hebben, kun je als arts niet met droge ogen volhouden dat het om een acceptabel leven gaat. Tot hoever moet je gaan? Wij als stichting vinden dat mensen dat zelf mogen bepalen. Dat zelfbeschikkingsrecht vinden wij heel belangrijk. Je mag mensen niet onnodig laten lijden."

Volgens de SVL had de vrouw een wilsverklaring getekend. Klompstra: " Het was een intelligente, gelovige vrouw. Ik heb haar verschillende keren ontmoet. Ze wist donders goed wat ze wilde. Ze heeft zelf een datum geprikt. Ze zag het als een feestdag, omdat ze blij was dat ze uit haar lijden verlost zou worden."

Klompstra windt zich met name op over de handelwijze van justitie. "Schandelijk" en "pure intimidatie" , zegt hij. "We hebben het complete dossier, met daarin de wilsverklaring van mevrouw, overhandigd. Er was geen enkele reden om onze voorzitter, noch de familieleden met grof geschut op te pakken. Het komt wel vaker voor dat we gehoord worden, maar daarna wordt de zaak geseponeerd. Die gang van zaken heb ik de familie ook voorgehouden. Dat ze opgepakt zouden worden hebben we niet voorzien. Naïef zegt u? Wij hebben zoiets in de twaalf jaar dat we bestaan nog niet meegemaakt. Wij zijn geschokt. Hier wordt met een kanon op een mug geschoten."

De stichting krijgt ongeveer twintig verzoeken per jaar. Klompstra laat in het midden hoe vaak daadwerkelijk tot levensbeëindiging wordt overgegaan.

De familie van de vrouw wil niet in de openbaarheid treden. De in Enschede geboren Gerard Schellekens, voorzitter van de SVL en zaterdag aanwezig bij de dood van de vrouw, wordt uit de publiciteit gehouden. Klompstra: "Dat doen we met alle bestuursleden die als hulpverlener hebben opgetreden."

De dood van de vrouw heeft op het personeel van het verpleeghuiz diepe indruk gemaakt. Reggeland houdt daarom vandaag een besloten bijeenkomst, waarbij professionele hulp aanwezig is.

Reggeland-woordvoerder R. Semmekrot benadrukt dat aan de beslissing van de arts niet een bepaalde geloofsovertuiging ten grondslag lag. "Reggeland, dat een protestants-christelijke signatuur heeft, staat op zich niet afwijzend tegenover euthanasie. Er was binnen Eugeria al eerder sprake van actieve euthanasie." Bronvermelding en Reactie's

Burgemeester Menno Knip (VVD) van Almelo heeft zich persoonlijk bemoeid met de levensbeëindiging van een 80-jarige bewoonster van verpleeghuis Eugeria. Drie maanden geleden vroeg hij de zorginstelling nog eens te kijken naar de situatie van de bedlegerige vrouw.

Knip is lid van de adviesraad van de Stichting Vrijwillig Leven (SVL). De voorzitter van deze stichting werd afgelopen weekeinde aangehouden op verdenking van hulp bij de zelfdoding van de Almelose bejaarde.

De arts van het verpleeghuis wilde niet aan de euthanasiewens meewerken omdat er volgens hem geen sprake was van ondraaglijk lijden. „Om die reden heeft de familie mij gevraagd contact te zoeken met Eugeria. Tijdens een telefoongesprek heb ik gevraagd of de zorginstelling nog eens naar de zaak wil kijken. Daar is het bij gebleven”, aldus Knip woensdag.

De burgemeester zegt dat hij voor alle burgers de functie van ombudsman heeft als er een beroep op hem wordt gedaan. „Mijn sympathie voor de SVL doet daar niets aan af.” Volgens Knip is hij één van de tachtig prominente Nederlanders van de adviesraad van de SVL en hebben de leden geen bevoegdheden. Dat is volgens hem de reden waarom de SVL ontbreekt op de lijst van nevenfuncties die de burgemeester er op nahoudt. „Ik ben ook lid van het comité van aanbeveling van het Orkest van het Oosten. Dat staat evenmin op het lijstje vermeld.”

Bronvermelding :

Voorzitter Gerard Schellekens van de Stichting Vrijwillig Leven (SVL) is opgepakt, omdat hij medewerking verleende bij een euthanasiewens van een 80-jarige vrouw in verpleeghuis Eugeria in Almelo.

Het leven van de bejaarde werd zaterdagmiddag beëindigd. Kort daarna is de 70-jarige SVL-voorzitter uit Maastricht aangehouden. Hij zit nog steeds vast, bevestigde vice-voorzitter Jacob Klompstra maandag. Volgens Klompstra was euthanasie de wens van de vrouw zelf en haar familie.

De politie hield in totaal zes mensen aan, waaronder de 49-jarige zoon van de vrouw. Hij zit nog vast.

De vrouw werd zaterdagmiddag dood in het verpleeghuis aangetroffen. Uit eerste onderzoek van de gemeentearts bleek dat de bewoonster waarschijnlijk een onnatuurlijke dood is gestorven.

Bronvermelding De Telegraaf :

Zie ook het bericht in de Tubantia:

Hoppa nederland heeft weer een rel ! :

Tubantia-Journaal :

Lees verder via .................

De euthanasiewet moet worden veranderd, zodat in bijzondere gevallen ook voor kinderen euthanasie kan worden geregeld. Kinderarts Paul Brand, schrijver van het boek De Stoel van God, heeft hiervoor gepleit in een uitzending van het televisieprogramma Knevel & Van den Brink.Volgens Brand komt het in Nederland ongeveer tien keer per jaar voor dat een kind zo ondraaglijk lijdt, dat euthanasie mogelijk zou moeten zijn, zeker als het kind er zelf om vraagt. Volgens de huidige regels is een kind niet wilsbekwaam en is de ingreep officieel niet mogelijk.Brand gaf aan dat artsen in sommige gevallen nu zelf, buiten de wet om, ingrijpen om een eind te maken aan het lijden van een kind.

Palliatieve sedatie, waarbij een mens kunstmatig in slaap wordt gebracht en vervolgens overlijdt, zou volgens Brand niet altijd een oplossing zijn om aan lijden een eind te maken. Kinderen vragen soms zelf expliciet om euthanasie.
Bronvermelding

De medicus die zich daaraan schuldig maakt, moet naar mijn smaak worden vervolgd. Verdorsten is een gruwelijk einde. De mens heeft meer medelijden met zijn huisdieren dan met zijn medemens. Het verbaast me dat christelijke partijen deze vorm van moord met de mantel der liefde bedekken De dierenarts doet het heel wat humaner, dan de hypocriet die zich arts noemt. Het is een schande dat hierover nog een discussie moet worden gevoerd. Het levenseinde kan beter worden bespoedigd met een kogel dan met verdorsting. Voor degene, die dat niet weet, het gaat veel sneller.

J.M. Engelman, Beilen
Bekijk de reactie's bij het originele artikel

Het aantal gevallen waarbij de arts de patiënt liet inslapen, palliatieve sedatie, steeg in dezelfde periode met elf procent. Zo lieten artsen in 2001 zo'n 8500 mensen inslapen en pasten zij in 2005 palliatieve sedatie toe bij ongeveer 9600 patiënten.

Bussemaker neemt de evaluatie van de euthanasiewet donderdag in ontvangst. Het televisieprogramma EenVandaag bracht hedenavond de cijfers al naar buiten. Bronvermelding

Het was volgens de krant de eerste keer dat iemand deze vorm van levensbeëindiging onderzocht. Auto-euthanasie, de term die Chabot gebruikt voor zelfdoding in overleg met familie, vrienden of soms zorgverleners, wordt niet geregistreerd omdat er geen artsen bij betrokken zijn. Van 'gewone' euthanasie of hulp bij zelfdoding worden in Nederland jaarlijks ongeveer tweeduizend gevallen geregistreerd.

Volgens Chabot worden twee methoden gehanteerd voor zelf-euthanasie. De psychiater schat dat jaarlijks 2800 mensen sterven door te stoppen met eten en drinken en zestienhonderd door zelfdoding met slaapmiddelen, soms in combinatie met een medicijn dat bij een overdosis dodelijk is. De groep die stopte met eten en drinken bestaat voor het grootste deel uit ouderen. Zo'n tachtig procent van hen was boven de 60 jaar. Bij de andere groep was veertig procent ouder dan 60. De nabestaanden beoordeelden de sterfgevallen in zeventig tot tachtig procent als 'waardig', schrijft de krant.

De Haarlemse psychiater kwam in de jaren negentig in het nieuws nadat hij stervenshulp verleende aan een diep ongelukkige vrouw. Hij werd destijds ontslagen van rechtsvervolging. Het arrest-Chabot maakte in Nederland euthanasie of hulp bij zelfdoding mogelijk,waarbij geen sprake was van een dodelijke, lichamelijke ziekte.

De leverancier van de drugs, de 42-jarige Eindhovenaar Machiel H. is vrijgesproken van betrokkenheid bij deze zaak.

Het Openbaar Ministerie eiste twee weken geleden tegen De G. een gevangenisstraf van twaalf maanden waarvan zeven voorwaardelijk. H. hoorde een voorwaardelijke celstraf van drie maanden en 180 uur werkstraf tegen zich eisen.

De rechtbank veroordeelde De G. vorig jaar april tot vijftien maanden cel waarvan vijf voorwaardelijk wegens hulp bij zelfdoding. Zij sprak H. vrij.
Bronvermelding

De vrouw nam volgens het OM een aanzienlijke hoeveelheid geneesmiddelen in. Vink zou de vrouw op haar verzoek hebben ingelicht over de manier waarop zelfmoord kan worden gepleegd. Ook zou hij haar hebben voorgelicht over de hoeveelheid medicijnen die zij moest slikken om te sterven. De rechtbank was van mening dat het mogelijk is dat de vrouw zelf het initiatief had genomen om veel medicijnen te slikken en sprak Vink vrij. Het OM had acht maanden cel geëist, waarvan vijf maanden voorwaardelijk.

Het OM deelt de mening van de rechtbank dat twijfel in het voordeel van de verdachte moet werken. Bovendien stelt het OM dat het moeilijk te bewijzen is of Vink de regie heeft gehad bij de zelfmoord, omdat de vrouw dood is en Vink zijn aantekeningen heeft weggegooid. Daardoor is nader onderzoek niet mogelijk. Dat was voor het OM reden om het hoger beroep in te trekken.

Vink is blij dat het beroep is ingetrokken, omdat het 'toch een beetje een last in je bestaan' is. "Aan de andere kant: als een hogere rechter zich hierover had uitgesproken had de uitspraak extra gewicht gekregen", zegt hij. De adviseur erkent dat het feit dat het OM zijn hoger beroep intrekt ook al extra gewicht geeft aan de uitspraak van de rechter.

De consulent zegt dat hij geen voorstander is van zelfmoord, maar vindt dat mensen die het wel willen het recht hebben die stap te zetten. Het doel van De Einder is volgens hem het geven van helderheid aan de mensen zodat zij het zo zorgvuldig mogelijk doen. De stichting is tegen het daadwerkelijk helpen bij zelfdoding; zij wil alleen informatie geven. Volgens Vink is het niet zo dat mensen worden aangezet tot zelfmoord door gesprekken met consulenten. De Gelderlander stelt dat het ook preventief kan werken.

In augustus werd een andere consulent wel veroordeeld. Het gerechtshof legde Jan H. een jaar cel op, waarvan acht maanden voorwaardelijk. H. is in cassatie gegaan. Volgens Vink heeft H. vermoedelijk daadwerkelijk medicijnen geleverd en is die zaak daarom anders dan de zijne. In 2005 kreeg Willem H., eveneens in hoger beroep, eenzelfde straf opgelegd. Zie ook de website van De Einder

Artsen liegen niet over euthanasie. Het officiële percentage artsen dat euthanasiegevallen meldt ligt rond de vijftig procent, maar volgens de Groningse hoogleraar rechtssociologie John Griffiths komt dat doordat artsen hun handelswijze niet altijd als euthanasie zien en een deel daardoor niet als zodanig wordt geregistreerd. Dat blijkt volgens hem uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

Nieuwe gegevens van het CBS maken het volgens de professor mogelijk het percentage meldingen van euthanasie betrouwbaar te meten. Griffiths komt uit op een meldingspercentage van tegen de honderd procent en concludeert dat artsen in ieder geval niet, zoals vaak wordt verondersteld, liegen over het onderwerp.

Het is volgens Griffiths wel een probleem dat levensverkortend handelen dat om maatschappelijke controle vraagt niet volledig binnen het bestaande controlesysteem valt. Gevallen die door artsen als 'pijnbestrijding', 'niet-behandelen' of 'terminale sedatie' worden bestempeld, blijven buiten beschouwing.

Griffiths pleit ervoor geen door onderzoekers of artsen bedachte definitie van euthanasie te gebruiken, maar om een juridische omschrijving te hanteren. Daarbij gaat het niet om de subjectieve bedoelingen van een arts, maar om de vraag wat er gezien de situatie van de patiënt aan de hand was. Het meldingspercentage daalt dan wel weer volgens de deskundige, maar dan wordt wel duidelijk wat er echt aan de hand is.

De plaatselijke ChristenUnie en de SGP schreven toen bekend werd dat euthanasie een mogelijkheid werd in Elim, een open brief aan alle kerkenraden in het dorp, met de oproep hun stem te laten horen tegen het nieuwe euthanasiebeleid.

Sedatie staat hier via de bovenstaande link prima omschreven! Maar Sedatie is het veranderen van de de staat van het bewustzijn van een patiënt. Dit gebeurt door middel van toediening van geneesmiddelen. Terminale sedatie of sedatie in de laatste levensfase betekent het dempen van het bewustzijn van patiënten die in de terminale situatie ondraaglijk lijden en waarvoor geen behandeling meer mogelijk is. Dit is geen euthanasie.

Deze geneesmiddelen kunnen als volgt worden toegediend:

* Door middel van pillen (ook wel per os genoemd) * Via injectie (intramusculair of intraveneus) * Door het toedienen van gassen via de luchtweg (bijvoorbeeld lachgassedatie)

Euthanasie (Oudgrieks, eu-thanatos, “goede dood”), genadedood of genadedoding zijn benamingen voor “opzettelijk levensbeëindigend handelen door een ander dan de gedode persoon, maar wel op diens verzoek”. Deze definitie is afkomstig van de Staatscommissie voor euthanasie (1985) en wordt tegenwoordig gehanteerd in Nederland. Ook hulp van de arts bij zelfdoding valt onder deze definitie.

Het doel moet zijn een einde te maken aan uitzichtloos en ondraaglijk lijden van de patiënt.

Met andere woorden, het moet gaan om:

opzettelijk levensbeëindigend handelen.
op uitdrukkelijk verzoek .
van de patiënt zelf .
door een ander (een arts).

Uitzondering:

In Nederland wordt hierop een uitzondering gemaakt voor pasgeboren kinderen en andere kinderen, die eventuele toestemming niet zelf kenbaar kunnen maken. Hun leven kan opzettelijk door een ander (arts) beëindigd worden mits de arts hiervoor toestemming heeft van een derde (meestal de ouders).

Niet tot de euthanasie worden gerekend:

Medisch handelen waardoor het leven onbedoeld wordt bekort. Hieronder kan bijvoorbeeld pijnbestrijding met morfine vallen.

Het niet geven van een (medische) behandeling die volgens de geldende medische inzichten zinloos is. Het niet geven van een (medische) behandeling omdat er geen toestemming voor is.
Bij dieren wordt in het algemeen van euthanasie gesproken als een dier wordt gedood zonder daardoor te lijden.

Euthanasie in Nederland is geregeld in de wet Toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding. Deze wet is in werking vanaf 1 april 2002. De wet geldt uitsluitend voor gevallen van euthanasie, dus levensbeëindigend handelen en hulp bij zelfdoding op uitdrukkelijk verzoek van de patiënt.

Iedereen van 16 jaar en ouder kan een euthanasieverklaring opstellen, voor het geval hij wilsonbekwaam wordt (dat wil zeggen: niet langer in staat is een euthanasieverzoek te uiten). Hierover zegt de wet: “Indien de patiënt van zestien jaren of ouder niet langer in staat is zijn wil te uiten, maar voordat hij in die staat geraakte tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake in staat werd geacht, en een schriftelijke verklaring, inhoudende een verzoek om levensbeëindiging, heeft afgelegd, dan kan de arts aan dit verzoek gevolg geven.”

In Nederland is euthanasie dus niet strafbaar, mits de arts de euthanasie meldt en voldoet aan een aantal zorgvuldigheidseisen (artikel 293, tweede lid, Wetboek van Strafrecht). Deze zorgvuldigheidseisen zijn gespecificeerd in de Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding (artikel 2) en houden in dat de arts:

de overtuiging heeft gekregen dat er sprake was van een vrijwillig en weloverwogen verzoek van de patiënt, de overtuiging heeft gekregen dat er sprake was van uitzichtloos en ondraaglijk lijden van de patiënt, de patiënt heeft voorgelicht over de situatie waarin deze zich bevond en over diens vooruitzichten, met de patiënt tot de overtuiging is gekomen dat er voor de situatie waarin deze zich bevond geen redelijke andere oplossing was, ten minste één andere en onafhankelijke arts heeft geraadpleegd – die de patiënt heeft gezien en schriftelijk zijn oordeel heeft gegeven over de zorgvuldigheidseisen, bedoeld in de onderdelen a tot en met d, en de levensbeëindiging of hulp bij zelfdoding medisch zorgvuldig heeft uitgevoerd.

De NVVE werd in 1973 in het Friese Vinkega opgericht. Het NVVE is een vereniging met als primaire doelstelling het bespreekbaar maken van euthanasie (men spreekt liever over een vrijwillig levenseinde, anderen spreken van geassisteerde levensbeëindiging of zelfmoord). Daarbij probeert men het euthaniseren maatschappelijk aanvaardbaar te maken en ook rechten en plichten op te nemen in de Nederlandse regelgeving. Tevens wil de vereniging op komen als belangengroep voor, wat zij ziet, als een vaak wat zwakke groep uit de samenleving.

Directe aanleiding tot de oprichting was de zaak Postma. De Friese huisarts Truus Postma werd door het Openbaar Ministerie voor het gerecht gedaagd omdat zij op 19 oktober 1971 haar terminaal zieke moeder een dodelijke dosis morfine had toegediend. Hiertoe was zij gekomen omdat haar verzoek tot euthanasie meerdere keren was afgewezen. Dorpelingen van de vrouw begonnen een handtekeningenactie waarna de zaak landelijk bekend werd. De rechtszaak was de eerste grote euthanasiezaak in Nederland en startte de euthanasiediscussie in Nederland.

Momenteel heeft de vereniging ruim 103.000 leden, met 23 medewerkers op het kantoor in Amsterdam en 145 vrijwilligers in het land.

Website : http://www.nvve.nl/nvve/home.asp?pagnaam=homepage

BRONVERMELDING