Vandaag ben ik al talloze keren natgeregend.
En het went niet.
Sommige mensen weten te melden dat buiten de regen gestaag valt.
Op zich geen nieuws.
Binnen regent het niet (behalve tijdens lekkages, maar dan is het nog steeds geen regen, dus waar heb ik het over?) en ik heb regen nog nooit omhoog zien vallen.
Dat zit al verstopt in het woord vallen.
Zo eenvoudig is het.

Een praatje over het weer.
Leuk.
Lekker veilig.
En vakantie?
Ook.

Ik zit sinds vanmiddag samen met Guus (de hond) in een verlaten huis.
De drie dames zijn voor twee weken de hort op.
Drie?
Ja, want Silly (de poes) mocht ook mee.

De mannen hebben twee weken lang het rijk alleen.
Ik heb overwogen om wat dierenpornofilms te huren. Dan heeft Guus er ook wat aan.
Maar downloaden is goedkoper.
Dat wordt dus flink met de pielemuis in de weer voor de heren.
Want dat is wat kerels doen als ze alleen thuis zijn.
Porno kijken.
Biertje erbij.
Boeren en scheten laten.
Te hard lachen.
En rukken.
Net zolang tot alles plakt en het huis stinkt van alle lijflucht.
Ga maar na: zweet (van het sjorren), kots (van het bier), scheetdampen, opgedroogd sperma.
Dat genereert een bijzonder aroma, zo bij elkaar.

Nee, Guus en ik gaan ons wel vermaken.
En de afwas laten we lekker staan tot de vrouwen weer thuis zijn.
Hallo, wij hebben toch zeker ook vakantie!?
Precies!

Oh, en roken natuurlijk!
Want in de kroeg mag het al bijna een maand niet meer.
En omdat wij, de mannen, nu zelf bepalen wat er in huis gebeurt, roken we ons sigaretje lekker binnen, ha!
De dag voordat ons paradijselijk samenzijn er weer opzit, zetten we gewoon alles tegen elkaar open en niemand die het weet...

Sinds dat rookverbod gaan de kleine versnaperingen, de hapjes, de bittergarnituren en bakjes pinda's als zoete broodjes over de toonbank.
Wat dat betreft is dat ook nog een gat in de markt: zoete broodjes in de kroeg.
NEEderland werd al te dik, maar dat zal nu nog erger worden.
Ergens moet het geld toch weer binnenkomen.

Als overheid kun je natuurlijk niet je ene bron van inkomsten droogleggen, voordat je een ander alternatief hebt.
Zo zullen ongetwijfeld meer mensen gaan stoppen met roken (hoge prijs en het mag bijna nergens meer), wat leidt tot minder kankergevallen, dus gemiste ziekenhuisomzet, dus minder werk in de zorg.

Omdat iedereen die rookt onder andere ergens in de orale fase is blijven hangen, zal de behoefte om iets in je mond te steken blijven bestaan.
Dus wordt er meer gegeten.
En dat eten is meestal voorzien van de nodige slechte vetten.
Vanzelfsprekend worden ook deze mensen weer vroeg of laat met gezondheidsproblemen opgenomen in een ziekenhuis. Tenslotte moet de schoorsteen van het crematorium ook roken.
En roken doet hij van al dat vet.
Dus die omzetpost is alvast gered.

Dan is ook algemeen bekend dat als je wilt stoppen met roken, dat je minimaal drie weken nodig hebt om de lichamelijke verslaving te ontzenuwen.
In die drie tot vier weken is men meestal snel geïrriteerd.
Denk daarbij aan losse handen thuis, nog meer verkeersergenissen die uitmonden in fysiek geweld, etc.
En zie hier een piek in ziekenhuisland en verzekeringsmaffia wat betreft inkomsten.

Maar, hoe pakken we het ziekteverzuim aan dat onherroepelijk volgt?
Want door al die ongelukken en mensen die massaal buiten roken (een griepje heb je zo te pakken met deze zomerse herfstbuien).

In feite is dat ook al ingedekt.
Want mensen die ziek zijn, zorgen juist voor werk bij de uitkerende instanties.
Dus dat maakt geen ruk uit.
Ook weer opgelost.

Zit er een moraal in dit verhaal?
Heeft het een boodschap?
Niet dat ik weet.
Hooguit een verborgen code.

Ik bedacht me alleen dat ik Guus geen handig porno-gezelschap vond.
Hij zit maar te knagen aan zijn bot en lijkt niet in de gaten te hebben wat een heerlijke mannen-onder-elkaar-weken hij zou kunnen hebben.
Vandaar dat ik alle downloads maar heb geannuleerd en heb besloten om in te loggen op Wordpress.
Beetje typen.
En dit is het resultaat.

Een heel verhaal zonder doel.
Doelloos schrijven.
Een nietszeggend stukje.
Veel woorden, weinig inhoud.
Ongenuanceerd rammelen.

Lekker belangrijk.

Huisarts gebeld: bloedarmoede, morgen pillen afhalen, dat komt mooi uit want mijn beste vriendin komt en die wil altijd wel even de stad in, kan ik ze gelijk afhalen. over een maand moet ik terugkomen voor een nieuw breed onderzoek, daar baal ik van, ik had gehoopt dat ze dat ff snel in de praktijk zouden doen.

Hem gebeld omdat ik gehoor wilde geven aan de wijze raad van mijn vriend van gisteren: ga niet af op emoties, zoek de feiten, wat zeggen die. Mijn gedachten vlogen alle kanten op als het ging om hem en zijn vriendinnen, dus gebeld, hij nam niet op maar belde gelijk terug, hij kwam net thuis van boodschappen doen. Wel vreemd dat hij de hele dag en avond alleen is en niemand spreekt, zelfs zijn beste vriendin niet. Die is trouwens erg stil. het is nu weer een ander uit het kwartet die wekelijks aan de telefoon hangt in een soort reddingsoperatie om mij op te nemen in de vriendenkring, al die uitnodigingen om te komen eten komen bijna geforceerd en kunstmatig over, maanden niets horen en genegeerd worden en dan nu die overkill. Dat stemt mij niet positief, dat doet alarmbellen rinkelen. Ik heb besloten me niet te laten pushen. Immers, hij integreert ook niet in mijn vriendenkring en ik doe nog steeds alle leuke dagelijkse dingen alleen of met mijn vrienden.
Maar de feiten waren anders dan de emotionele gedachten die in mijn kop rondspookten.

Huishoudklussen gedaan, vrienden gebeld en verder niet de deur uit geweest. Ik had mijzelf boodschappen en winkelen beloofd, maar ik had er vandaag geen zin in. Ik heb in de tuin gewerkt, gebabbelt met de buurvrouw, even geroddeld over de buren die vertrokken zijn, die van die krijsende schreeuwende kinderen is verhuisd naar Emmen, arme mensen in Emmen, ze is ingetrokken bij haar vriend die ze pas 5 maanden kenden. maar goed, de kleine meisjes zeiden al pappa tegen hem, dus dan moet het kunnen toch?
God wat een rare wereld leven we in, stelden de buurvrouw en ik...........

Het hotel is leuk, ruime kamer, stil. Het hotel ligt midden in het centrum en wij verkennen de stad. We eten een hapje, drinken bier en slenteren rond. Van kerk naar antiekmarkt, van bezienswaardigheid naar Begijnenklooster en van restaurant naar het volgende terras. we eten vis, vlees en frieten, drinken bier en wijn, maar vooral bier.

We rusten uit en besluiten via de kust terug te rijden. Nagenieten van de zon en het kortstondige vakantiegevoel. We zitten aan de kust onder een blauwe hemel op het terras, en drinken koel bier, eten vissoep en kijken naar de mensen op het strand, de boten in de sluis. We rijden Nederland weer binnen en ontmoeten verlaten stranden, grote zandvlakten begrensd door water en duinen, we staren over de graslanden en velden vol mais, appelbomen............
De buitenwereld staat alweer aan de deur te kloppen en we stellen het allebei uit door de mobiel te negeren. Nog even niet..........

We zijn terug en uitgerust, uitermate uitgerust! De weergoden hebben onze creativiteit getart, maar we hebben ons niet laten kisten. Om een lang verhaal tot de essentie te herleiden, hieronder enkele impressies van hoe een koppel zotte meiden een kleine week aan zee doorbrachten.

O ja, en voor ik het vergeet: bedankt voor jullie toffe reacties terwijl ik weg was ;o)

Zaterdagavond: door de regen naar zee - frietjes!! - twee uur durende voorbereiding voor girls' night out - ter plaatse: erin vliegen met bier - gratis flügel van garçon - socializen met vrijgezellenkliek - op podium getrokken - dirty dancing met gast aldaar - terug naar beneden sukkelen - bier - gratis flügel van garçon - vriendin springt op venstertablet - ik ernaast - again... dirty dancing - vrouwenkliek komt toe - mannenkliek opeens héél rustig (haha) - vriendelijke hottentot trakteert - 4u: lichten aan = keet gesloten - hottentot weet andere keet - hottentot mee in auto - hottentot al even zat en wijst verkeerde weg - hottentot uit auto gezet - wij twee naar caravan - pipi op de parking - een niet te publiceren filmpje gemaakt op de kamer - coma

Zondag: maag fungeert als wekker - wcpot - zetel - zoeken naar motilium en geen gevonden - wcpot - katerbrunch (gebakken ei en dergelijke) - zetel - tv - geslaagde bbq binnen - tiramisu - Trivial Pursuit - slapen

Maandag: heerlijk geslapen - uitgebreid ontbijt (fruitsap, koffie, beleg, eitje, cornflakes, yoghurt) - Tarotkaarten leggen - regenwandeling naar centrum - soldenslag (nieuw lingeriesetje!!) - regenwandeling langs dijk - pijnlijke voeten in caravan - pannenkoeken - tv - Trivial Pursuit - spaghetti - tv - Trivial Pursuit - slapen

Dinsdag: alweer uitgebreid ontbijt - zetel - tv herprogrammeren - tv-programma's aanduiden in Story voor de volledige dag - tv - restjes opeten van vorige dagen - tv - volk lokken - volk kan niet komen - tv + Trivial Pursuit - slapen

Woensdag: restjes van de restjes opeten - caravan kuisen - boel inladen - frietjes!! - door de regen naar huis

In één zin: We hebben ons super geamuseerd met ons tweetjes, dankzij het slechte weer geweldig kunnen uitrusten (tot doorligwonden toe), zalig vettig gegeten en gedronken... Maar 'k heb het hier wel gemist!

Deze middag om 12u25 kon ik iedereen alweer 'goed weekend' wensen. Ja, in de zomermaanden werk ik nog een dag minder ! Foert ! Ze moeten me maar niet zoveel verlofdagen geven. ;-)

Afgesproken met zusje om samen in de refter van de Belastingen te gaan eten voor 3,25 euro, waarvan we nog 1,89 euro terug krijgen van onze sociale dienst. Zou je zelf nog koken ? Ik heb gesmuld aan mijn lekker steakje, frietjes, roomsaus, koud schoteltje en lekkere tartaarsaus. Mijn zus had een niet stinkende scampibrochette genomen. Nadien een sigaretje, buiten in de zon, en nog wat kletsen. Zalig !

Ze hadden gezegd dat het veel zou regenen, maar ik ben met de fiets gegaan. Droog door en ook terug. Misschien moet het nog beginnen of is het er weer ergens anders uitgevallen. Als het vrijdag maar lekker weertje is !

Ik ben een ex-model/vriend tegen gekomen en hij gaat vrijdag ook figureren. We hebben afgesproken om samen te rijden. Het zal een nog leukere dag worden met hem in de buurt ! Voor volgende week vrijdag zijn we ook gevraagd om te komen als figurant. Ze zullen enkele campingscénes opnemen. Hoera ! We zijn er weer bij !

Nu nog een filmke bekijken met audiocommentaar, voor mijn liefste thuis komt. We hebben gisteren naar 'Shooter' gekeken : een goed doordachtte actie/thriller met Mark Wahlberg. Straks kijken we samen naar de andere extra's.

Morgen lang slapen. Joepie !

Ik ga dat liedje zoooo hard op mijn mp3-speler zetten! Yeah! Misschien kan ik wel een lijstje maken van dé klassiekers voor op je mp3 voor een perfecte workout... As always, stay tuned.

Kus,
Lauren Leigh

INGREDIËNTEN

• Aardappelen (ik heb ongeveer 5 grote en 4 kleintjes genomen voor 3 personen, maar ik had nog over, hangt er dus vanaf wat een grote eters je aan tafel hebt!)
• Zout (grof zeezout is het lekkerst)
• Olie (olijfolie bijvoorbeeld, werkt prima)
• Vijf à zes teentjes knoflook

WERKWIJZE

1. Kook de aardappelen in de schil tot je ze kunt doorprikken met een vork.
2. Onder het koken vet je een ovenplaat in met olijfolie. Strooi wat grof zout over de plaat en verdeel gelijkmatig wat fijngesneden teentjes look. Zet de bakplaat in een oven op 180 °C.
3. Laat de patatjes eventjes afkoelen na de pot afgegoten te hebben als ze gaar zijn.
4. Snij ze in plakken en verdeel ze over de bakplaat nadat de oven voldoende voorgewarmd is. Naargelang de dikte en de hoeveelheid van de aardappelplakjes 30 à 45 minuten laten garen, tot ze mooi goudbruin zijn.

 ¡Buen provecho!

Kus,
Lauren Leigh

Dan kom je terug aan je bureau, helemaal opgeladen om er weer enkele uurtjes tegenaan te gaan... En dan blijkt dat je in de voormiddag teveel gestreefd hebt en dat er niet veel meer te doen is.

Tja, dan maar een losse babbel onder collega's!

Carlos trabaja desde hace una temporada en lo que es su nuevo proyecto surgido de las cenizas de los Boogie Punkers. Se trata de JUKEBOX RACKET  http://www.myspace.com/jukeboxracket  y en breve tendrán grabación y empezarán a dar sus primeros conciertos. Además, junto a Arantza trabaja desde hace tiempo en GACELA THOMPSON http://www.myspace.com/gacelathompson

Julio continua tocando con los BRAND NEW SINCLAIRS http://www.myspace.com/brandnewsinclairs más algún que otro proyecto en fase de formación.

Iñaki y Unai I. forman parte desde hace años de los EXTENDED PLAYS http://www.myspace.com/extendedplays formación sesentera que publica el EP "Magic mushrooms" en breve y ya se encuentra preparando nuevo LP.

Desde hace tiempo también tanto Unai I. como Ibon forman ETEN http://www.etentaldea.net/ duo de rock basado en la improvisación que acaba de publicar su 2º trabajo "Labeatzomorroen bibisekzioa".

Unai I. asi mismo prepara los primeros temas con VINAGRE, grupo montado con gente de Hamburguesa Vegetal e Ibon va a empezar a tocar con Xabier Montoia en su vuelta a los escenarios (desde ésta misma semana) y forma también duo con Maite Arroitajauregi (lisabö, anari...).

Hay vida más allá de Le Noise....

The third recipe on the page has now been added.
Do you like Mixed vegetables with rice and met but you are worried about how much you eat?
I based this on the fact that all ingredients in this dish are low fat just as the recipe with Chili.
And this also gives you all the vitamins you’ll need during the day, so enjoy!
It's purely balanced with low calories as low fat products.
But remember to drink the 3 ltr water during the day and a big glass during your meal too.
You'll feeling full and good before you know it.

Mostly I would be training before my meal, so it will be absorbed more to the muscles.
But lost the most weight when I did eat first, and started training an half hour after that.

Aatos Beck © 17-jul-2008

Recentelijk is er een grappig spelletje op de Nintendo DS uitgekomen, genaamd: Cooking Guide. Dit is niet echt een spelletje, maar meer een digitaal kookboek die je helpt bij het uitzoeken van recepten en het koken zelf. Best een handig bedacht iets, want zo hoef je bijvoorbeeld niet met je vieze vingers aan de DS te zitten, maar reageert hij op je stem. Niet dat dit al zo handig werkt, want als je de televisie hard hebt aan staan reageert hij daar ook op.

Aniway, ik wou het eens uitproberen en zocht een recept op wat me leuk leek en ik nog niet gedaan had. Ik was van plan 'Shui Jiao' te maken, oftewel: dumplings. (voor diegenen die niet weten wat dat is: deegballetjes met vulling, soort van grote verse gevulda pasta. Officieel moest dit met gehakt en gember gemaakt worden, maar ik was wat anders van plan. Het leek me lekker om (naast gehakt) ook met chinese kool, champignons en cashewnootjes te vullen...misschien niet zo'n heel goed plan. Erg fijn was dat er een recept bij stond om het deeg zelf ook te maken: stukken goedkoper dan kant en klaar te halen.

Ik moet zeggen dat het met al en al een beetje te veel en vullend was. 12 van die dingen is behoorlijk wat voor 2 personen. Daarbijop hield ik nog een boel kool en ander spul over, gewoon maar door elkaar gemikt, werd een heerlijke pittig roerbakschotel

Wat heb je nodig (volgens het programma):

Zet eerst een grote pan met water op om de dumplings in te koken.

Voor het deeg-omhulsel: 200 g bloem, 90 ml water, 1/2 theelepel zout

Doe alles voor het deeg bij elkaar en kneed het tot een stevig geheel. laat dit even rusten (nu kun je alvast met het vlees enzo bezig

). maak daarna 2 lange maar dikke rollen deeg en snijd het in zessen. Pak een rolletje deeg en sla het plat met je handen. Doe de vulling er in en maak het goed dicht. Zorg ervoor dat er niet te dunne gedeeltes deeg zijn in de balletjes zodat het open kan gaan bij het koken.

Voor de vulling: gehakt, chinese kool, champignons, cashews, naar behoefte

bak het gehakt rul, snijd de chinese kool in dunne reepjes en kook in een grote wok. de champi's snijden en in een klein pannetje opbakken. Laat alles apart staan. Wat je over hebt na de dumplings gevuld te hebben kun je in een grote wokpan doen, beetje peper en zout erbij.. kan er goed bij geserveerd worden.

Als het water kookt: de dumplings er in en 7 minuten laten koken. daarna er uit scheppen en op een bord leggen.

Bij mij is het deeg wat dikker geworden dan ik dacht, in dat geval kun je beter kant-en-klaar kopen denk ik. misschien moet ik toch maar zo'n pastamaker kopen. Het gehakt bleek uiteindelijk wel de lekkerste vulling...

(in rangorde van aantal hits)

1   Vrij autistisch

over vrijheid, autisme en geluk

16 maart '08

2   Autisme en psychotherapie

nota's van een lezing van Thomas Fondelli bij Pass Beveren-Waas

16 maart '08

3  Eten is een kunde, geen kunst

nota's van een lezing van Thomas Fondelli bij V.V.A.-afdeling Eeklo

8 maart '08

4  Het oog van de walvis: (hoog) begaafdheid

beschouwingen rond hoogbegaafdheid en autisme

28 maart '08

5  RIO : Qué Passa ?

schets van achtergrond zelfhulpgroep en aanzet tot afsprakennota

13 juni '08

6  Het autismerek

beschouwing van & blik op het autismerek van een doorsnee plaatselijke openbare bibliotheek

4 maart '08

7  Autisme, de mens en zijn of haar omgeving

verslag van de studiedag van Martine Delfos georganiseerd door De Onderstroom

31 mei '08

8  Sabine

beschouwing rond de film Elle 's appelle Sabine

22 maart '08

9  Wie heeft het Syndroom van Asperger ?

verslag van een lezing van Dr. Douwe Draaisma rond wortels van het label 'Asperger'

24 februari '08

10  Medicatie en autisme

verslag van een lezing van Dr. Wieme bij V.V.A. afdeling Oostende

15 februari '08

Ingrediënten
• 500 g Lamsschouderlappen (of Lamsborstlappen)
• snufje zout
• 2 theelepel kaneel
• snufje peper
• 50 g boter
• 100 g amandelen (hele geroosterde)
• 300 g dadels (medium geconfijte)
• 3 theelepels kerriepoeder
• 2 ui
• 2 theelepel tomatenpuree
• citroensap

Bereidingstijd: 50 minuten

Bereiding
1. Ontpit de dadels en snijd ze doormidden.
2. Pel en snipper de ui.
3. Verhit de boter in een braadpan en wacht tot het schuim is weggetrokken. Zet het vuur laag.
4. Bak de lamslapjes aan beide kanten zachtjes bruin en bestrooi het vlees met peper en zout. Haal het vlees uit de pan.
5. Bak de ui in de braadboter zachtjes glazig (ca. 3 minuten).
6. Roer de tomatenpuree en het kerriepoeder erdoor en bak het geheel nog 1 minuut.
7. Leg het vlees terug in de pan.
8. Schenk zoveel heet water in de pan dat het vlees net onderstaat, voeg de kaneel en het citroensap toe en breng het vocht tegen de kook aan.
9. Leg het deksel op de pan en stoof het vlees op het allerlaagste vuur (eventueel op een vlamverdeler) zachtjes gaar (ca. 40 minuten).
10. Voeg de dadels en de amandelen toe en laat ze ca. 5 minuten meestoven.
11. Voeg peper en zout naar smaak toe.

Lekker met couscous en gestoomde broccoli.

Veel kook plezier & eet smakelijk.

Hazo, u denkt dat u de enige bent die met de mond en 'en plein public' het geloof in gezonde voeding belijdt, maar met diezelfde mond koolhydraten en vetten verslindt, als de kust veilig en onbemand is! Wel dan hebt u het verkeerd voor. België's nationale trots - de friet - is een succesnummer in alle uithoeken van de wereld. Ooit zag ik een frituur die zich als een buitenaards curiosum had neergepoot in Riobamba, een schilderachtig dorpje in Ecuador. Ze stond in de schaduw van een reusachtige Yucca en zowel de indigeno's als de nakomelingen van de conquistadores waren er kind aan huis. Frieten en gebakken platano's waren de smaakmakers in hun armoedig bestaan. Ze schransten dan ook gebakken patat alsof het een godenspijs in de aanbieding was.

De Belgische frituuruitbater deed gouden zaken en voelde zich als een vis in het water in dat godvergeten gat aan de voet van het Andesgebergte. Anders dan bij ons was de friet er nog niet gedemoniseerd. Integendeel zelfs, hij genoot er een zekere sterrenstatus. Of dacht u dat de Ecuadorianen het zich kunnen veroorloven om calorieen te tellen en bepaalde voedselsoorten onder curatele te stellen. Niet dus, dat is iets voor de luxepaardjes. In Ecuador is eten (wat dan ook) vaak nog een kwestie van overleven. De frituurman had in ieder geval het gat in de markt gezien en het met typische Belgische ondernemerszin dichtgeplamuurd. Hij noemde zichzelf een fritoloog. Hij wist alles over frieten: wie dit culinaire mirakel bedacht had, dat bintjes aardappelen niet per sé garant staan voor kwaliteit, dat ook de vorm van de friet een verschil kan maken.

Hij vertelde me dat frieten oorspronkelijk een goedkope variant waren van visjes die door de bewoners van de Belgische Maaskant in heet vet werden gefrituurd. In zijn vrije tijd maakte deze patatslijter trouwens kunstwerken met frieten. De gebronsde stokjes bewerkte hij met een speciaal conserveringsmiddel, om ze daarna opeen te stapelen tot geometrische figuren. Ook zijn poëtische ontboezemingen over 'de pommes duchesse van het volk' waren tot ver buiten de dorpsgrenzen bekend. Men beweerde zelfs dat hij aan de hand van frieten de toekomst kon voorspellen. Hij gooide een stuk of wat frieten in de lucht en las dan uit de manier waarop ze zich op de grond schikten welke grillen het fatum voor je in petto had.

Als ambassadeur van Belgische streekprodukten in het buitenland was hij geenszins een unicum. Ook in Afrika vind je Belgische frietkoten, in Zuid-West Patagonië, of in Anchorage. Iedereen is dol op de frieten van bij ons. Frieten zijn een universeel bindmiddel. Nergens kan je zo goed en zo intercultureel netwerken als aan de toog van Moeder Mora. Senegalezen, Belgen, Chinezen, Kosovaren staan er broederlijk naast elkaar en beslechten hun politieke geschillen met of zonder mayonaise.

Ik zelf vind het af en toe heerlijk om in zo'n baanfrituur lekker plebejisch een puntzak met goudgele boerenvingers te eten. Het eerste wat ik doe als ik thuiskom van een buitenlandse reis is trouwens zo'n patatkraam binnenduiken. De onthouding laat altijd weer diepe sporen na. Want, zeg nu zelf, frieten in Spanje smaken toch enigszins anders dan frieten van eigen bodem. En dan had ik het nog niet over de papillenschennende 'patat uit de muur' die in Nederland' het mooie weer maakt! Bweikes! Maar wist u dat ook politici en al dat ander schoon volk bijwijlen de regels van de etiquette aan de laars lappen om incognito uit de bol te gaan in een fritotheek? Ik heb ze al vaak op heterdaad betrapt. Flip Dewinter kan het uiteraard niet nalaten om een speech af te steken over dat vreemd gespuis dat onze contreien teistert. De aardappel is nu eenmaal afkomstig uit Latijns-Amerika.

Maar al die andere grootheden! Ze smekken, likken duimen en vingers af, maken knorrende geluiden, kortom, zo kende u ze nog niet. Hoe kitscheriger het interieur, hoe zoeter de zonde overigens. Oranje plastic kuipzeteltjes, tafeltjes met een formica blad, het hoort bij een frituur als een kip bij een ei. Zo ook de vettige walm die bezoeker en uitbater omgeeft. In het ideale geval wordt de schranspartij muzikaal omlijst met een zeemzoete schlager die uit een klein transistorradiootje schalt. Als de frituuruitbater dan ook nog een praatvaar is die kan ouwehoeren als de beste, is het plaatje compleet. In de frietcultuur moet je nu eenmaal geen literaire of communicatieve hoogstandjes verwachten. En beste friturist, knoop dat nu eens goed in de oren, frieten komen niet uit de diepvries, maar worden onder het toeziend oog van de klant uit dikke verse aardappelen gesneden. En een echte fritofiel eet frieten met de vingers en niet met een vork.

Fier ben ik op onze nationale trots. Wee de Engelsman of de Amerikaan die in mijn bijzijn de woorden 'French fries' durft te bezigen. Ik vaardig niet minder dan 'een fatwa' tegen hem uit. Ik zal overigens in het buitenland nooit nalaten onze reputatie terzake hoog te houden. Wedden dat u bij vlagen ook een fritomaan bent, die alle schone schijn alsmede het dunne laagje beschaving laat varen om proletarisch en met gretige vingers naar het culinaire goud te grijpen! Liefst in een frituur die oogt als een Zwitserse alpenhut. Want - koning, keizer, admiraal - frieten lusten we allemaal 

En nu allemaal! Het frituurlied

Meer dan 120 inschrijvingen, lekker eten, mooi weer, een goed gevuld free podium en veel nieuw en schoon volk.

Voor een geslaagde achtste buurtbrunch heb je niet meer nodig. Voor de foto's kan je hier terecht.

Dus dan maar op een andere manier. Voor mij was dat het memoriseren van wat ik wel mocht en niet mocht. Labels lezen dus. Veel labels lezen. Vandaag ben ik een lopende encyclopedie waarin een groot gedeelte van de supermarkt is ingedeeld in twee categorieen: die met onzichtbaar rood label en een groene. Dingen die wel mogen en dingen die niet mogen. Er is gewoon geen oranje label, of eentje die lichtelijk geel zou kleuren. Er is goed en fout. Deze indeling is vrij makkelijk te achterhalen: van een groene voel ik die neppe controle, bij rood een schuldgevoel. En geloof mij: het tellen van cal's is verslavend.

Precies datgene waarover m'n dietiste geen woord wil zeggen, is de graadmeter waar ik me in vastbijt. Het is het eerste waar ik mee moet stoppen, het tellen van cal's.  Inderdaad, dat betekent dat de controle al enigzins los gelaten moet worden. Moeilijk, want ik zie de koolhydraten en vetten constant voor m´n ogen vliegen. Zo was daar vandaag de twijfel om een groentenpannenkoek te verorberen als diner of een Mexicaanse bonenschotel. Makkelijk om te zeggen wat gezonder is, maar hoeveel precies? Na wat speurwerk op calorietabel.nl was ik achter de identiteit van de pannenkoek. Geprezen zij Hak om de gedetailleerde beschrijving op de etiketten. Nog even optellen hoeveel ik al precies gegeten heb en de keuze is gemaakt: kip in de pan en pot open.

Eigenwijs? Ik? Jazeker. Zou de dietist het toch goed moeten weten, bij alle producten die op de lijstjes staan met het label 'mager' sla ik aan het rekenen. Toegegeven, ik had verwacht dat ik wel zou luisteren naar het advies van een professional. Maar de voorschriften van die professional zien er groot, lang en bovendien rood uit. Dus hou ik uit angst voor de weegschaal vast aan wat ík weet. Rekensommetjes blijven maken, tegen beter weten in.

Voor studies zou een student enigzins taakgericht een opdracht uit moeten voeren. Met een gedachtenwereld die denkt in calorieen wordt dat nogal bemoeilijkt. Zo is een dag alleen thuis een ware voedselhel voor mij. Was het een paar dagen geleden prioriteit om een portfolio in elkaar te zetten; deze bezigheid werd dusdanig op een laag pitje gezet dat de printer aan het einde van de dag weinig te doen had. Loop ik namelijk niet onrustig naar beneden om een vol blikje Pepsi Max - Maximum taste, maximum addiction - te halen, dan is het wel nadenken over hoeveel ik er op heb gedronken, hoeveel er nog koud staan en wanneer ik een nieuwe ga halen. Maar bovendien; het is altijd te veel, al bij de eerste slok.

Zo bestaat de hele dag uit om het uur zenuwachtig van boven naar beneden rennen. De cursor van Word krijg ik amper een regeltje verder. Terwijl ik om twee uur tevreden was over mijn 65 cal Cup a Soup alternatief voor de soepjes van de Chinees, tikte de klok de werktijd weg. Zo passief als ik geleken moet hebben, zoveel mentale energie vreet mijn obsessie op. Hoeveel mag ik nog? Wat is het aantal cal van een appel? Etc, etc.

Afgelopen jaar heb ik mijn eigenwaarde laten bepalen door een dalend getal op de weegschaal. Nu staan daar de beoogde getallen, maar is daar niet het verwachte gevoel. Controle; het lijkt zo mooi, in werkelijkheid ben ik een slaaf. Een slaaf van een denkpatroon waardoor ik consequent niet goed voor mijn lichaam zorgt. Het prangende besef dat ik hier doodmoe van word en niet kan functioneren, maar ik kan er nu niks aan doen. Of niks, misschien helpt een dagelijks verslag mij verder. Het schuldgevoel na elk avondmaal is wellicht nog niet helemaal weg te typen, maar laat ik een poging wagen.

Normaal is het hier overvol en moet je dagen van te voren reserveren. Niet omdat het eten zo goed is. Niet omdat het zo'n trendy plek is. Nee, het is de formule. Sushi zoveel je op kunt. De volmaakte combinatie van japanse kookkunst en hollandse zuinigheid.

We genieten vanavond enorm. De bediening is sneller dan ooit. Het eten staat op tafel voor je sushi hebt kunnen zeggen. En één van de koks besteedt zijn volledige aandacht exclusief aan onze sushi. Dit willen we iedere dag wel.

Helaas verliest oranje vanavond de wedstrijd. Vlaggetjes worden weggehaald, breedbeeldtelevisies worden opgeborgen, claxons worden gedoneerd aan voorbijkomende Turken. Vanaf nu hebben ook voetballiefhebbers weer tijd voor sushi. Morgen staan we hier gewoon in de rij. En zo is het ook voor wie niet van voetbal houdt een teleurstellende uitslag.