Een Nederlandse politicus zei het onlangs treffend: 'Creativiteit is voor 95% slim gebruik maken van andermans ideeën. Et voilà, het recept voor uitstekend design heb je in handen. Denk niet moelijker dan het is: Je bent geen kunstenaar in de letterlijke zin van het woord. Bedenk dat de klant vaak iets wil waar ze zich in kunnen herkennen: hetzelfde wat ze altijd al hebben gehad, alleen misschien net een beetje anders. Of hetzelfde als de concurrent, maar dan beter. Of hetzelfde als dat succesvolle bedrijf, maar dan voor onze dienst of product. Het meeste is al voor je bedacht: je moet het alleen zelf zoeken, combineren, ontwerpen in jouw eigen stijl, maar bovenal vanuit de ogen van de klant. Deze laatste kan je vaak al 70% van het werk uit handen nemen. Let wel: ook dit is puur creativiteit. Dus, don't be afraid, think straight.

Voor velen onderdeel van een dagelijkse sleur: (a) het loopje naar de koffieautomaat (b) het loopje terug naar het bureau (c) het binnenhalen van de email (d) het beantwoorden van de email (e) het loopje naar de koffieautomaat.
Sleur en vergeefsheid zijn overal, ook waar je ze niet vermoed - onder kunstenaars. Moe over het verlies aan maatschappelijke betekenis hebben enkele kunstenaars een nieuwe maatschappelijke invulling van het kunstenaarschap gezocht. Ze ontdekten het kloppend hart van onze postindustriële kennis- en diensteneconomie - het kantoor - als locatie voor artistieke interventies. En dan niet door meer van hetzelfde voort te brengen - oude museale kunst, preferred suppliers van bedrijfskunstcollecties.

Kantoorkunst (OFART) grijpt in op of naast het primaire proces. Subtiele ontregelingen zorgen voor dynamiek en voorkomen verstarring. Dat kan via koffiekunst. De van YouTube bekende Latte Art heeft een geweldige ontwikkeling doorgemaakt. Koffieautomaten, voorzien van camera en intelligente software die o.a. put uit het personeelvolgsysteem, vertalen informatie uit POP's en functioneringsgesprekken in boodschappen op maat. Irisscan en andere afschermingsmanieren waarborgen intussen de privacy.
                                                                                                                                                             boodschap op maat

Maar ook via het vermeerderen van onzekerheid en het maken van nuttige combinaties (synergie) verovert OFART in rap tempo de kennisintensieve en innoverende segmenten van de Nederlandse economie. De mogelijkheden zijn in beginsel onbegrensd.

Wanneer doe jij eens iets creatiefs!

En zo gaat het maar door.

Ga zo maar door. Doorgaan. Minstens één keer per week werd door één van de vele hoofdrolspelers – of mensen die zich hoofdrolspeler waanden – in het politieke drama rond de regering Leterme het omgekeerde geopperd: dat het zo niet langer kon doorgaan.

Maar in tegenstelling tot al die boude uitspraken is alles wel degelijk gewoon zijn gangetje gegaan. Burgers werkten en vloekten. Het leven werd duurder. De bevolking armer. En de dames en heren van de Wetstraat maakten er ondertussen een bonje van.

We zullen doorgaan. Ook dat viel even zoveel keren te horen. Vooral dan uit de mond van een premier die – het getuigt bijna van een Middeleeuwse hoofsheid – zowaar bereid was om te sterven voor het vaderland. Al weet hij af en toe niet zo goed welk vaderland dat precies is.

Maar wat wordt het nu? Doorgaan, of niet doorgaan?

Ik kan geen politieke analyses maken. Daarvoor ken ik de politieke pragmatiek te weinig. Het strategische spel kan ik evenmin overzien. Maar als ik de voorspellingen die de politieke commentatoren en proffen vanochtend gaven naast de realiteit van vanavond leg, dan moet ik toch vaststellen dat ook zij er flink naast zaten.

Misschien – het zijn tenslotte ook maar mensen – hoopten zij ook dat de onderhandelaars zouden doorgaan om tot een onderhandelde oplossing te komen. Maar hoe kan dat als de grootste dwarsliggers hun hielen diep in het zand geboord bleven herhalen dat ook zij – zij het dwarsliggend – zouden volhouden tot het bittere eind?

Wat me frappeert is dat er vandaag zo veel kennis en zo veel wijsheid op deze aardbol voorhanden is als het op onderhandelen aankomt. Respectvol communiceren, constructief denken, er bestaan cursussen voor, er zijn handboeken en vooral, er lopen hier een pak ervaringsdeskundigen rond.

Waar zijn die psychologen en teamcoaches, die enablers en motivators, die diplomaten en communicatiespecialisten? Waar is in godsnaam de creativiteit gebleven? Wie heeft zich echt serieus out of the box gewaagd? Wie heeft de moed gehad, het doorzettingsvermogen en de branie?

Wij zijn een land van lafaards. Zware woorden, ik weet het. Maar wie van onze politici heeft de moed gehad om eens het verhaal te vertellen vanuit het standpunt van de ander? Wie heeft het aangedurfd om op die politieke toneel uit zijn of haar rol te vallen en misschien eens echt door de ogen van de ander te kijken? Wie heeft er in al die gesprekken echt geluisterd?

Creatief zijn is blijkbaar beperkt tot de Fabres, de De Keersmaeckers en de Dardennes van deze tijd. Creativiteit is iets voor kunstenaars én ondernemers én reclamejongens én boekhouders. Zolang het er maar niet toe doet. Want echte creativiteit en de openheid en de durf die die vereist daarvan hebben we de afgelopen maanden maar bitter weinig gezien.

In politiek heeft creativiteit geen plaats. Echte creativiteit en dus niet het vernuftig sleutelen aan wetsvoorstellen en goochelen met postjes en cijfers om iedereen en vooral jezelf te plezieren. Creativiteit met ballen. Creativiteit die ertoe doet.

Hier staan we dan. Op de rand van. Tja, van wat?

Wat gaan we nu doen? Zullen we doorgaan tot het bittere eind? Of geloven we echt dat het zo niet verder kan? En zijn we dan ook echt bereid om daar zelf iets aan te doen? Want de verantwoordelijkheid bij een ander leggen, daar boek je geen vooruitgang mee.

Wakker worden in een ander land. Balanceren op de rand van. Het is iets waar ik van droom. Het is een kans, een uitdaging. Ze ligt voor het grijpen.

Zie het als een aanmoediging. Nu moeten we het doen. Jij en ik. Vandaag. Creatief zijn. En het vooral gewoon doen. Van ons land ons land maken. Doorgaan. En samen leven.

Iets anders dan het anders doen kunnen we niet. Gelukkig maar.

Zingen kan een boel losmaken in het lichaam. Om in de stemming te komen voor de prachtige film van vanavond, Il ladro di Bambini op Nederland 2, het volgende lied...

Hieronder wat ik gisteravond met een dronken kop noteerde en dacht 
nog ergens te kunnen gebruiken ooit:

Er zwemmen geen zwanen meer in het zwanenmeer.

Bij de hoofdweg, naast de handweg, is een vent weg!

Stewardessen, krijgen we nog wat te eten?? Nee meneer de cockpit.

De ene roes is de andere niet... :-(   

De kostprijs is erg laag, dus stelen heeft geen zin. Ik weet alleen niet hoe deze fiets zich in de najaarsstormen van Nederland houdt ... Het is vervelend als je 's ochtends op je fiets wilt stappen en voor je ligt een brei van karton met een kettting en nog wat onderdelen.

Maar dat neem niet weg dat het idee top is!
Lees hier het hele artikel.

Zo af en toe kom je op het web iets tegen dat deze mening onderstreept:

How to Change the World: Cool Stuff Monday

I just love Gobbledigook.

Check ook de making-of!

Het beste moment om een plant te zaaien was 40 jaar geleden!

Het één na beste moment: vandaag!

Wat ga jij vandaag planten???!!!...

(Thanks Kevin!)

Een e-commerce-site die gebaat is bij zoveel mogelijk omzet doet er goed aan een voor de bezoeker zo voorspelbaar mogelijk ontwerp te maken. Producten moeten goed te vinden zijn, de winkelwagen moet centraal staan en de stappen in het afrekenproces moeten voor alle klanten volledig transparant zijn. Maar als je als bedrijf creativiteit wilt verkopen, kun je de voorspelbaarheid van je navigatie wat loslaten. Al moet je de basis-elementen niet vergeten. Ook hier wil je namelijk dat potentiële klanten weten waar ze je kunnen vinden en wat ze aan je hebben. Dus de About-pagina en de Contact-pagina moeten makkelijk vindbaar zijn. Steven Snell heeft op zijn blog Most Inspired hier een aardige post over geschreven.

Headline Interactive heeft net de eerste versie van zijn nieuwe website live gezet. De voorspelbaarheid van het horizontale of verticale menu is losgelaten. De navigatie is innovatief te noemen, of tenminste 'anders'. Creatief is het zeker, innovatief in gebruikte technieken ook. De tijd zal uitwijzen of het loslaten van een bepaalde voorspelbaarheid de usability in de weg zit. Ik ben uiteraard benieuwd naar jullie mening over de verhouding tussen usability en creativiteit van deze website.

Reclamebureaus die nog op zoek zijn naar aanstormend talent? Contact this fella @ il_duce_5@hotmail.com.

Het idee is authentiek, slim en verrassend. Elke set bestaat uit 3 sokken, 133 verschillende stijlen maar vooral, geen elke sok "matcht"!. Ze kregen succes met de strategie waarbij het ene meisje aan het andere meisje vraagt: "Wil je mijn sokken zien?"

Ze hebben net een deal van €17 Miljoen gesloten met een warenhuis. Lef hebben, anders denken, authenticiteit en creativiteit. Ik word altijd weer enthousiast als ik dit soort verhalen hoor.

Mijn advies: Laten we vaker eens verrassend out-of-the-box denken. Word het weer wat leuker in Nderland ...

Het oranjegevoel is weer in het land bij onze noorderburen. Bij het begin van de EK-campagne van het Nederlandse elftal introduceerde Albert Heijn (dé supermarktketen onder de supermarkten) een nieuwe spot. Alles in het teken van het oranjegevoel: Api, de verpersoonlijking van de supermarkt, legt met een lach uit waarom je bij Albert Heijn moet zijn tijdens het Europees kampioenschap. Je krijgt er bij elke aankoopschijf van 15 euro een Welpie bij, een klein leeuwtje met oranje manen, de opvolger van de welbekende Wuppie.

En geloof me, heel Nederland is vergaan de Welpies. Heel deze campagne werd gecommuniceerd a.d.h.v. een leuke spot die vast een mega productiebudget met zich meebracht. Gedurfd, want de kans was reëel dat Holland na enkele speeldagen uit het tornooi geknikkerd kon worden. Toch steunt de Heijn haar nationale team in elke situatie,en het zal geen windeieren gelegd hebben. Exacte cijfers kan ik je niet geven, maar bij een soortgelijke actie van AH, met Smurfjes als cadeau, steeg de verkoop met 4%.

De supermarkt scoort dan ook goed op elk onderdeel van de retail-driehoek: (awareness + imago + traffic) x consistentie + consequentie = ROI.
(Even een formule stelen die gisteren door onze CEO, op het Vlerick retailplatform, nog eens aangehaald werd, maar toch één die klopt als een koe)

Ook op gebied van technologie blijven ze bij de Heijn niet achter, vandaag kopt belga.be: Betalen met vinger mogelijk in Nederlandse supermarkt.
Ruim zestig klanten hebben hun twee wijsvingers al laten scannen. De scan wordt versleuteld en opgeslagen in het systeem. Die vingertop is da gekoppeld aan adresgegevens, bankrekeningnummer en bonuskaart. Na zes maand wordt Tip2Pay geëvalueerd, en wordt er bekeken of er een vervolgd komt hierop.

Volgen de Belgische supermarkten?

Persoonlijk ben ik altijd gecharmeerd van initiatieven waarbij iedereen de kans krijgt om zijn talenten te laten zien, cq. om te zetten in klinkende munt. Toen ik wat jonger was droomde ik van een eigen roman. Ik begon te schrijven in een oud schrift en nu, jaren later, is hoodfstuk 3 nog steeds niet af. De reden? Ik was meer bezig met het bedenken van een manier om het boek te publiceren, dan met het daadwerkelijk schrijven.

In mijn zoek tocht naar interessante sites op het internet kwam ik Threadless - Nude No More tegen.

Deze site geeft in competitievorm ruimte voor ontwerpers van T-shirts. Als je ontwerp wordt uitgekozen door andere gebruikers en de crew van Threadless, dan komt het in de webshop terecht. Op die manier kan je

ontwerp naast publiciteit ook nog geld opleveren.

Wat mij weer fascineert is het niveau van de inzendingen. De creativiteit is enorm. De site doet er alles aan om de ontwerpers tegemoet te komen. Foto's worden in HiRes weergegeven. Ik vind dit een voorbeeld van Co-Creation waarbij elementen als competitie, creativiteit, open platform en een businessmodel zorgen voor een uniek ervaring, een zinvolle betekenis voor deelnemers en bezoekers.