read more | digg story

Gut, dass ich mich also wieder den schönen und guten Dingen des Internets widmen kann. Heute will ich ne Webpage vorstellen, die mir in Gauting gezeigt worden ist: http://eyespot.com/

Dort kann man nach der Registrierung ganz easy Filme und Filmschnipsel hochladen. Aber nein: es ist kein Youtube Cover, danach stehen viele Möglichkeiten zur Auswahl. Die Filme können geschnitten werden, mit verschiedensten Filtern versehen und damit neu abgemischt werden. Hervorzuheben ist wohl, dass das ganze unter Creative Common läuft, so dass es möglich ist die freigegebenen Filme der Community mitzuverwenden und reinzumixen.

Ich habs ausprobiert - es ist ziemlich spaßig! Und das schönste: Man muss so gut wie war nichts von Videoschnitt verstehen, weil alles ziemlich intuitiv und auf Klick funktioniert.

In diesem Sinne: Gut Schnitt!

Durante l’incontro verrà presentato il film* “La Repubblica del Software”, Free, Open Source Software nella Pubblica Amministrazione italiana con interviste a Richard Stallman, Bruce Perens, Renzo Davoli, Salvatore Tucci, Wikimedia, Pietro Folena, Vincenzo Vita, Flavia Marzano, Hacklab Cosenza, Erica Litrenta, Vittorio Pagani.

L’evento, a partecipazione gratuita, sarà l’occasione per conoscere la storia e l’evoluzione del free, open source software, e delle licenze alternative al copyright tradizionale, le Creative Commons che hanno rivoluzionato la comunicazione digitale nell’era del Web 2.0.Per l’occasione i docenti Arturo Di Corinto e Marco Scialdone terranno la lezione “Software libero, Licenze libere, Cultura Libera” che terminerà con una sessione di domande e risposte da parte del pubblico.

Riferimenti: www.dicorinto.it

Open Clip Art Library, come da titolo, vuole essere un sito dove vengono raccolte immagini che pero' vengono pubblicate come Pubblico Dominio cioè di tutti e si puo' farne qualsiasi uso. La denominazione di Pubblico Dominio  è dovuta al formulario di Creative Common sul pubblico dominio.

Allo stato attuale ci sono poco più di 7000 clip art, ognuna con un nome, autore, data, tag e licenza PD (Pubblico Dominio).

Esiste un motore di ricerca semplice e avanzato (fornito da Google). Le clip art possono poi essere scaricate tutte insieme dalla sezione Download e il file zip attuale occupa circa 132MB.

Nella sezione FAQ (che è un wiki) trovate consigli su come trasformare le immagini da un tipo ad un altro, quali strumenti usare per l'editing ecc ecc.

Buona clippata!

Gli album si possono sentire e scaricare interamente non solo via semplice connessione http ma anche tramite file torrent attraverso le reti eMule e BitTorrent.

Tra l'altro è possibile inglobare l'album scelto in un widget tra questi tipi di blog: MySpace, Blogger.com, Skyrock, Opera Community, Wordpress 2.x, DotClear 1.x e 2.x, GandiBlog e qualsiasi sito/blog che supporta l'html/xhtml.

Buon ascolto/download!

--Barcamp Bangkok--

มาถึงงงๆ เล็กน้อย ไม่รู้จะไปอยู่ตรงไหน

พองานเริ่ม คนจัดให้คนที่มีหัวข้อจะพูด มาเขียนหัวข้อแล้วแปะกระจกไว้ ใครสนใจเรื่องไหนก็ไป "เอา" (เฮ้ย นั่นมันดูโอคอร์แล่ว) ใครสนใจเรื่องไหนก็ไปติ๊กๆ ไว้ เพราะหัวข้อมีเยอะ เขาเลยจะเลือกจากอันที่มีคนติ๊กเยอะ อันที่ฮือฮาคงเป็นเรื่อง AV Development Life Cycle ที่นอกภาษาไทย อังกฤษแล้ว มีคนมาเติมภาษาเกาหลี ญี่ปุ่น ฯลฯ ให้ด้วย

พี่อาทมาถึงเขียน FREEDOMMM อย่างเดียวเอาไปแปะ ไม่นานเท่าไหร่ก็มีคนมาติ๊กแล้ว แต่สุดท้ายก็ตกรอบไป มีเรื่อง film culture ด้วย อันนี้ก็เสียดายเสียงไม่ถึง

ซัก 11 โมง ห้องแรกก็เริ่มพูดกัน เสียงในฟิล์ม ฟังไม่ออก แถมนอกจากภาษาอังกฤษแล้วยังเป็นภาษามะนาวอีก (ภาษามะนาว เป็นโ้ค้ดลับ แปลว่า ภาษามะนาวต่างดุ๊ด-girl friday ไล่ให้มาเพิ่มกันคนงง) เลยโดดเรียนกันไม่เข้าห้องจนถึงเที่ยงแหนะ

จากนั้น ไปฟัง my life is always on (line) ของพี่ผู้หญิง ชื่อ Boss กับ Dr.Rider (ห้องข้างๆ เป็นคุณสุกรี กับ twitter) พี่เขาอธิบายว่า เว้นว่า on ไว้ เพราะไม่รู้ว่า online หรือ on top 55 เขามาเล่าเรื่องชีวิตที่อยู่กับอินเทอร์เน็ต เพราะมีคนชอบถามว่าไม่ทำงานเหรอ เห็นออนเอ็มอีกแล้ว (จึ้ก โดนด้วยๆ) ชีวิตออนไลน์ทุกอย่าง ทั้งเช็คราคาของ ดูแผนที่ ซื้อตั๋ว ดูทีวี ว่าไปทุกอย่างก็ครบหมดแล้วเนอะเดี๋ยวนี้ ขอไฟอย่าดับเป็นพอ

พี่ป้อง web accessibility การทำเว็บที่ทุกคนเข้าถึง หมายถึง คนที่พิการทางสายตา ตาบอดสี ก็ต้องสามารถเข้าถึงข้อมูลในเว็บเพจนั้นๆ ได้ ตามมาตรฐานแล้ว เขาก็ห้ามใช้ flash ต่างๆ เพราะไอ้แวบๆ จะทำให้คนช็อกได้ - นึกถึงตอนฉากระเบิดในโปเกมอน ที่แสงมันทำให้เด็กชัก

พี่ป้องเล่าว่า เคยเข้าไปเช็คเว็บราชการของประเทศแถบยุโรป ปรากฎว่าไม่มีปัญหาเรื่องการเข้าถึง แต่พี่อาทก็บอกว่า นั่นเป็นเพราะมันมีเขียนไว้ในกฎซักอย่างของอียู (รัฐธรรมนูญ? จำไม่ได้) ว่าต้องทำให้ทุกคนเข้าถึง ไม่งั้นมีความผิด (แล้วของไทยล่ะ) นึกๆ ดูแล้ว ของไทยเอง ถึงผิด รัฐธรรมนูญหรือแม้แต่ พ.ร.บ.ข้อมูลข่าวสารก็เถอะ เอ๊ะ อะไรใหญ่กว่ากันวะ -- พ.ร.บ.แน่นอน 55--อ.ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ เคยบอกว่า "...รัฐธรรมนูญไทยไม่ได้ทำหน้าที่ของการเป็นกฎหมายสูงสุดอย่างเป็นจริงเป็นจังมาเลยก็ว่าได้ ในช่วงระยะเวลา 75 ปีที่ผ่านมานั้น มีการยกเลิกและฉีกทิ้งรัฐธรรมนูญแล้วประกาศใช้ใหม่รวมทั้งสิ้น 17 ฉบับ (รวมธรรมนูญการปกครองด้วย) อายุโดยเฉลี่ย ของรัฐธรรมนูญจึงตกราว 4 ปี 5 เดือน สั้นกว่ากฎหมายและระเบียบว่าด้วยการแต่งกายของนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เสียอีก" ธเนศ อาภรณ์สุวรรณ : ฐานะและบทบาททางประวัติศาสตร์ของ รธน.ในระบบประชาธิปไตยไทย

น่าสนใจว่าของยุโรป ถ้ามีอะไรผิดแล้ว ฟ้องกับรัฐบาลไม่ได้ หรือรัฐบาลผิดเสียเอง เขาก็ฟ้องศาลสหภาพยุโรป แต่ของบ้านเรา จะหวังกับอาเซียนคงไม่ได้ เพราะในกฎบัตรอาเซียน (ที่กำลังทยอยรับรองกัน) แม้จะบอกว่า จะยึึดมั่นต่อหลักนิติธรรม ธรรมาภิบาล หลักการประชาธิปไตยและรัฐบาลตาม รัฐธรรมนูญ และเคารพเสรีภาพพื้นฐาน การส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชน และการส่งเสริมความยุติธรรมทางสังคม แต่ก็จะ "ไม่แทรกแซงกิจการภายในของรัฐสมาชิกอาเซียน" ฮ่วย แล้วจะทำอะไรได้? (ดูกฎบัตรอาเซียน)

กลับมาที่เรื่องเว็บ (นอกเรื่องไปไกล) เว็บของรัฐสภาไทยเอง นอกจากเรื่องข้อมูลที่ควรจะมีแล้วไม่มีแล้ว เอกสารยังใช้งานยากมากๆ ด้วย -- มีเป็นไฟล์พีเดีเอฟให้ก็จริง แต่... เป็นไฟล์ที่สแกนมาจากกระดาษ ไม่ใช่การแปลงไฟล์เป็นพีดีเอฟ (ตัวอย่าง)

ต่อมาได้เวลาอาหารกลางวัน แกงกะหรี่ไก่อร่อยมากๆ (นี่เป็นเซคชั่นที่มีคนเข้าร่วมมากที่สุด ;P)

กินข้าวเสร็จ คนอกหัก (ที่คะแนนเสียงไม่ถึง) ก็ถือโอกาสยึดห้องว่างห้องหนึ่ง แล้วจัดตารางกันเอง ปรากฎว่า ตลอดบ่าย เลยนั่งอยู่ห้องนี้ (เสียดายไปไม่ทันฟังห้อง AV (คนฟังเยอะสุดๆๆๆ) ไปทันแค่ตอนที่คุณ Boss (คนบ้านเดียวกับคุณ Dr.Rider) บอกว่าไม่ว่าจะแบบไหน แต่ก็อย่าลืม safe sex อืมๆ ยืดอกพกถุงมาเองเลย ดีๆ

ห้องคนอกหัก มีทั้งคุณกานต์ แห่ง พลวัต-- มากับฝน FON (ประมาณว่า เครือข่ายช่วยกระจายสัญญาณ wifi) จริงๆ เคยฟังเรื่องนี้แล้วตอนงาน you fest แต่เพิ่งเข้าใจ (นิดหน่อย) วันนี้เอง คุณโดม พูดเรื่องเทคนิคการทำ FON

pittaya มาพูดเรื่อง cross-processing (ซึ่งมันก็คือไอ้ที่เค้าเรียกกันว่า โลโม ตามชื่อกล้องนั่นเอง) เพิ่งรู้วันนี้เองว่า กระบวนมันเป็นยังไง แนะนำ picnik สำหรับคนใช้กล้องดิจิตอลด้วย ว่าแล้วก็ลองเล่น ว่าแต่มันเหมือนๆ กับใน ACD-see แฮะ หรือว่าทำผิด?? หรือว่าถ่ายไม่ดี หืมๆ

หัวข้อสุดท้ายที่ฟัง คือ the creativity of dojinshi subculture (ชื่อประมาณนี้) ของน้องชายฝาแฝด อ.มะนาว อ้าวไม่ใช่เหรอ แหะๆ อ.โป้ง แห่งคณะวิทยาศาสตร์ วิทยากรคอมพิวเตอร์ ม.เกษตรศาสตร์ มากับสไลด์เรียบง่ายสุดๆ มีแค่คีย์เวิร์ดแล้วก็คลิปประกอบ แถมด้วยลีลาพรีเซ็นต์แบบเฉียบเนี้ยบ กดแป้น ฉับๆ (ไม่รู้จะอธิบายยังไง) เขาเล่าเรื่องโดจินชิ ที่เอาตัวการ์ตูนญี่ปุ่นมาวาดใหม่บ้าง ทำเพลงประกอบใส่ ทำเกม (อันนึงเจ๋งๆ เอาเกมยิงจรวดมาผสมกับเกมภาษารึเปล่าไม่แน่ใจ ตัวเอกเป็นเด็กผู้หญิง ก็ออกมาเป็นเกมต่อสู้เด็กผู้หญิงยิงจรวด

เขาบอกว่า ไอ้พวกนี้ปล่อยออกมาเพื่อเผาผลาญการรับรู้ของสาธารณะ (เท่มาก)

แล้วก็พูดเรื่องที่มีการเอาไอเดียมาต่อยอดว่า มันไม่ใช่เรื่องผิด แถมยังเป็นแบบพึ่งพิงกันด้วยซ้ำระหว่างบริษัทเจ้าของกับตัวคนทำ เช่น cd ใหม่เพิ่งออกมา ก็มีคำที่มาจากในเว็บโดจิน มาอยู่บนปกด้วย) แล้วก็มีเว็บ ชื่อ nico nico dougu http://www.nicovideo.jp ที่ช่วยเผยแพร่งาน คล้าย youtube แต่ที่เจ๋งคือ คอมเม้นท์ไปแล้วมันลอยอยู่ในหน้าต่างนั้นเลย คนอื่นที่ดูอยู่ก็จะได้เห็นคอมเม้นท์นั้นด้วย น่าจะทำให้มีการแลกเปลี่ยนกันเยอะขึ้น เขายกตัวอย่างคลิปหนึ่งใน youtube คนดูประมาณ 7 แสนกว่า คอมเม้นท์อยู่ที่เกือบ 2 พัน ขณะที่ในเว็บนั้น คนดูประมาณ 4 แสน แต่จำนวนคอมเม้นท์เยอะกว่า อยู่ที่หลักหมื่น (น่าจะสองหมื่น)

ฮาๆ --"กู โง่ พอ" ได้ยินเสียงนี้ปุ๊บ รู้เลยว่าไม่พี่อาทก็พี่กล้า ณ ดูโอคอร์ ต้องเดินอยู่แถวนี้แน่ๆ
(มุขในรายการ)

創意這東西，著作權的控制及爭論往往趨向兩個極端。一邊是完全控制，所有東西所有創意都是「保留所有權利」，另一端是讓創作者享有廣泛的自由，自由取得其他創作。Creative Common (CC)，創作共用，給我們清楚界定了原創者的期望，讓原創者宣布「保留一些權利」，在保障原創者版權之餘，繼續推動資訊流通及共用。在保護他們的作品的大前提下，同時鼓勵某些用途，自願和自由的開放版權，為創作者提供最好的作品。

我從來就喜歡這概念。我認為現在人的「創作」，或多或少其實都是受到了前人創作的啟蒙。站立在前人的肩上，我們才可以看到更遠。

以前 CC 這東西，只有中國大陸和台灣的。現在香港版 cc 已進入公眾討論階段，創作共用正與 HKU 新聞及傳媒研究中心（ jmsc ）和本地的法律專家，一同於通用創作共用許可證的基礎上，商討營造香港的司法管轄權下的特定許可證。

在不久的將來，香港終於會有自己的CC。

Look at this 20 minutes video and continue reading below:

http://www.ted.com/talks/view/id/187

Impressive, isn't ? Makes you almost want to give away all your images in order to help your kids not become criminals. Like every well founded argumentation, it mixes emotions and feelings with what seems to be high level intellectual thoughts to make a point. Very sophistic. That point being that some content should be free to use for creative remixing.

Let's analyze a bit. Lessing uses three very well done ( and funny, because that certainly helps put your guards down) video to demonstrate his point. If you have ever spend a little time on YouTube or other equivalent site, you would immediately know these are rare exceptions and not the rule. Furthermore, while very entertaining, no one really knows the purpose of these videos. Is this art ? are they fundamental to the existence of our society ? If they had never been made, would we miss them ? Lessing makes it sound like they are and should be.
His point is that copyright owners should be more open to sharing ( that means free), in order to let our kids create whole new content, "learn to sing again", has he puts it.
Create yes, remix, yes, share their with friends, why not ? But make it public to the world ? mmm, why ? What is the benefit for the photographer when not even a credit is mentioned?
What is the reason behind this video ? Well, simple. For more people to use Creative Commons scheme. Why ?
For one, to break and dissolve the communications between users and creator. There is absolutely no reason why someone who would like to use an image for free in a remix should not contact the owner of the image to ask for permission. It is called Common Courtesy. Creative Commons wants to replace that dialogs with their proprietary licensing model.
Why ? simple. They want to become the gateway for all licenses on the internet, including the paying ones. It is something I mentioned in a previous post. It is all about control.
Don't take this wrong. I am all for sharing and helping creativity. I do not particularity like to give images for free but have done so and will continue as long as their is a compelling reason.
What I am against is the very wealthy and combative Creative Common and Electronic Frontier Foundation that are trying to take control of the raising mass of UGC by guiding them towards the belief that sharing is better than licensing.
With enough support from the masses, and with the help of the RIAA, they will be able to change the copyright laws with no input from professionals. It is not Getty, Corbis nor the microstock who are threatening your business these days, it these San Fransisco rich kids who are. They will be the ones who will force photographers and agencies to open up their archives for free internet sharing.I say, let's re-introduce Common Courtesy in usage and have anyone who wish to use an image, even for free, simply ask for permission.

According to the Washington Post of December 30, 2007 : 'In legal documents in its federal case against Jeffrey Howell, a Scottsdale, Ariz., man who kept a collection of about 2,000 music recordings on his personal computer, the industry maintains that it is illegal for someone who has legally purchased a CD to transfer that music into his computer."

The RIAA says you cannot make a copy of your legally purchased music unto another medium.

This is important because the RIAA is using the same laws as we use in the photo industry. And the RIAA is giving copyright laws a bad rep. Under the same principle, it would be the equivalent of suing a publisher for scanning one of our slides.

I am all for copyright protection and believe that the laws should be unforced but there is a limit to how to interpret the law. There is also the need for old businesses to adapt with the current times and find a better way to handle new challenges, not bigger threats.

The photo industry doesn't have such an organisation as strong as the RIAA. The closest we have is CEPIC or PACA, none of which is allowed to take any legal action on behalf of its members. Even if they had, I would doubt that they would go suing their customers for making a copy of an image they just purchased. How else would they be able to send it to the printer or designer ? As long as those copies remain in the belly of the beast and are not exposed, we keep our eyes shut and our mouth closed. It is not legal but no harm is done, so who cares ?

The RIAA, but its actions will soon trigger a backslash that will affect anyone who uses copyright laws. The winners will be the "Commoners", those who have been promoting free exchange as other where promoting free sex back in the 70's. The San Fransisco based Electronic Frontier and Creative Commons who are still flying high from the pot and acid left overs. Those who see themselves as the cool dudes that will finally create the ephemeral idealistic society where everything is free and traded.

There is not much the photo industry can do while we wait for the pendulum to swing back in our faces and force us to change our policies. Without choosing camps, we will very soon be the bad guys as we will be swallowed in a vicious battle of digital rights and grabs. We will probably have to give up more than we wish, or can, before we can emerge. Or we can set our own rules. Clearly, simply and with efficiency.

We can separate ourselves from the RIAA and shark eating lawyers and specify our own code of conduct that clearly specify what can and cannot be done with our images. Post it loud and clear on our sites and in our communications. This is what we stand for and this is what we authorize you, our customer, to do.

An iniative as worthy, and useful, as the PLUS Coalition.

Happy 2008 !!! May all your wishes become true and your resolutions become reality.

El sitio Freesound Project pretende crear una gran base de datos colaborativa de fragmentos de audio, muestras, grabaciones, bleeps, liberados bajo la licencia Creative Commons. El proyecto ofrece nuevas e interesantes maneras de acceder a este tipo de muestras, permitiendo a los usuarios:

• Navegar por los sonidos de nuevas maneras mediante palabras clave, navegación por "sonidos similares" y más
• Descarga de sonidos hacia y desde la base de datos, bajo la licencia Creative Commons
• Interactuar con colegas sonidistas

El proyecto también tiene por objeto el crear una base de datos de sonidos que se puedan utilizar para la investigación científica. Muchas instituciones de investigación con audio tienen dificultades para encontrar sonidos con licencia  para probar sus algoritmos. Muchos han expresado este problema, pero hasta el momento no ha habido una solución.

Entonces, ya saben: si tienen sonidos que quieran compartir, o necesitan algún sonido para utilizar con licencia, basta ingresar al sitio web de The Freesound Project.

El proyecto ha sido impulsado por el Grupo de Tecnología Musical de la Universidad Pompeu Fabra de Barcelona, los mismos que crearon la Reactable. Ellos aseguran que, en contraste con el enfoque de la industria musical, empeñada en controlar la propiedad intelectual a cualquier coste, Freesound busca dar un soporte continuo al intercambio legal y abierto de audio. Los sonidos cedidos por los miembros de la comunidad están públicamente disponibles bajo la licencia "Creative Commons Sampling+", que permite de manera gratuita prácticamente cualquier uso del material sonoro, siempre que el origen del sonido sea explícitamente reconocido.

Según el Dr Xavier Serra, investigador reconocido internacionalmente en el campo del análisis del audio y director del Grupo de Tecnología Musical, "uno de los objetivos principales de este proyecto es facilitar los trabajos de investigación que estudian las relaciones entre grandes colecciones de sonidos. A menudo, este tipo de colecciones deben ser adquiridas a precios significativamente altos. Deseamos poder rebajar el coste de entrada a este apasionante campo de investigación y permitir que se desarrollen proyectos que hasta el momento no han podido llevarse a cabo".

El proyecto fue creado en el contexto de la International Computer Music Conference 2005, una conferencia que anualmente reúne a investigadores y profesionales de la música hecha con ordenador. El tema de la edición, "Free Sound" o "Sonido Libre", hace referencia a la erosión de la libertad en la creación musical ocasionada por las leyes reguladoras de la propiedad intelectual y busca asimismo promover la idea del sonido como un bien público.

Los sonidos que se pueden encontrar en la página web del proyecto incluyen grabaciones de campo, efectos sonoros, grabaciones de instrumentos musicales y también sonidos procesados electrónicamente. "La variedad de sonidos que han subido los usuarios es realmente sorprendente", afirma Bram de Jong, el creador del proyecto. "Tenemos, por ejemplo, grabaciones de alta calidad de copas de vino afinadas, sonidos reales y sintetizados de pájaros, sonidos urbanos etc."

Desde el inicio del período de pruebas a principios del 2006, el proyecto ha atraído a más de 2300 usuarios que han aportado más de 1650 archivos, superando conjuntamente los 300 minutos de duración. Con más de 45000 sonidos descargados, el proyecto ya está ganando popularidad en Internet entre los interesados en el sonido y la música.

[googlevideo=http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-9188368317329112071&hl=en]
Find on Boing Boing TV

[googlevideo=http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-2432151659994087738&hl=en]
Find on Boing Boing TV

This works are licensed under a Creative Commons License permitting non-commercial sharing with attribution.

John Janssens o lo que es lo mismo, el puntito diferenciador de los Papa Dada, enriquece los temas del grupo belga de tal modo que hasta un saturado oyente se queda a picotear un par de melodías más. Los teclados son el soporte más firme del grupo y se muestran especialmente lúcidos en los temas "Silver Screen" y "All I want to do is dance".

En general un buen disco con algún altibajo, sobre todo cuando el piano adopta su papel más rítmico y secundario.

Pulsa aquí para escuchar y/o descargar el álbum

上網閱博，注意到博客界最近一宗鬧烘烘的侵權案件。頭條網人氣博客開心莎莎，幾篇文章涉嫌抄自另一位新浪網博客。離奇的是，前者居然還出了書、獲了獎，結果教不少人為之而震驚。

根據維基百科，現在的著作權，因為印刷術的緣故，18世紀時候喚作版權。直至千禧年，才有人提出了創作共用（Creative Commons，簡稱CC）。這是一種創作的授權方式，旨在方便版權人，設定不同規則的共享授權，增加創作的流通普及性。但不要誤會，提及CC，不代表思哲認同抄文者。需知道，即使最簡單的CC授權方式，也得標示原創者的姓名。

問起利世民（對，這就是標示姓名的示範），作為經濟學人，對於版權和CC的有何看法，其回答頗有意思──提倡創作共用的人，其大前提，無非是認為人類的知識財產，比如文獻、音樂、電影之類創作，或多或少，總是受到了前人創作的啟蒙。舉個例，思哲現在撰文寫Web2.0，學生時代的某電腦雜誌的《上網入門技巧必學100式》，絕對應記一點功勞。

故此，在保障版權人之餘，繼續推動資訊流通，也是同樣重要的工作。不過，任何人均享有保護自己財產的權利，所以CC應該專注服務有心授權的著作人，而不是強迫所有人跟人共享自己的財產。

但最吊詭的是，盜版跟抄襲，同樣是侵權行為，某些行業可以一邊抄襲一邊聲討盜版，舉例本地唱片業界。

2007年8月28日刊於《蘋果日報》

伸延閱讀
1. 五種找出誰抄襲你文章的方式 (SEO部落)
2. 最終討回公道，頭條網的回應
3. 如何對付網上copycat？ (readandeat)

« jamendo propose un nouveau modèle pour promouvoir, diffuser et rémunérer les artistes pour leur musique.

Sur jamendo, les artistes ont librement choisi de diffuser leur musique en respectant une licence de diffusion Creative Commons qui leur permet de conserver leurs droits d'auteurs sur leurs oeuvres tout en autorisant le public à les écouter, les télécharger, les copier et les redistribuer.

Ces nouvelles règles du jeu permettent à jamendo d'utiliser au mieux les nouveaux moyens de diffusion de la musique comme les réseaux Peer-To-Peer BitTorrent ou eMule, sur lequels sont diffusés massivement et légalement tous les albums présents sur jamendo.

jamendo permet donc à la communauté de découvrir et partager de la musique et de donner son avis sur celle-ci. Les albums sont classés démocratiquement suivant les critiques des visiteurs, qui peuvent par la suite faire une donation aux artistes qu'ils apprécient particulièrement.

jamendo est ainsi l'unique plate-forme qui combine :

* Un cadre légal protégeant les artistes (grâce aux licences Creative Commons).
* Un accès à la musique gratuit et simple, pour tous.
* L'utilisation des dernières technologies p2p (Peer-To-Peer).
* La possibilité de rémunérer sur base volontaire et équitable les artistes.
* Des systèmes de sélections évolués pour vous aider à découvrir de nouveaux artistes en tenant compte de vos goûts et d'autres critères comme votre situation géographique. »

Avec Jamendo vous pouvez écouter en direct:

Découvrir les Albums du mois, les archives, consulter les recommandations , commenter et suivre les dernières sorties...

Télécharger, écouter, conserver vos "coup de coeur", commenter les oeuvres et envoyer par courriel vos découvertes à vos amis...

Utiliser les flux RSS pour ne rien manquer...

Consulter les billets dans votre agrégateur préféré...

Télécharger et partager la musique que vous aimez avec le réseau eDonkey ou BitTorrent...

Gratuitement, légalement et facilement.

INSCRIVEZ-VOUS! :-)

A+

1- Résumé de l'article précédent

Nous avons déjà vu dans l'article précédent qu'il est possible d'utiliser les entrées du journal pour déterminer les règles pour une application. Dans les cas les plus faciles cela peut se faire directement avec le journal tel qu'il se présente dans l'onglet "Journal" de Look'n'Stop sinon en utilisant le format brut du journal avec un chiffrier. Cette dernière méthode permet de choisir plus facilement les éléments à conserver, de trier les colonnes pour regrouper les données et obtenir un aperçu ordonné des traces laissées par une application au cours des connexions. Bref il faut:

1. Créer une règle temporaire sans restrictions pour l'application à surveiller
2. Placer cette règle immédiatement après la règle pivot
3. Utiliser le programme en essayant toutes ses fonctions
4. Utiliser un chiffrier pour ne conserver que les lignes de TEST et les trier
5. Créer un jeu de règles de test à partie des résultats de la "phase 1" du test
6. Conserver la première règle TEST comme "garbage collector" durant la "phase 2"
7. Recommencer à partir de l'étape 3 et rafinez vos règles.

2- La méthode d'élaboration des règles et les applications P2P

La méthode est relativement facile à utiliser avec la plupart des applications. Dans le cas d'applications "purement" serveur, la règle de test devrait évidemment être placée avant la règle pivot. Toutefois il serait surprenant que cela soit nécessaire; les ports locaux utilisés par le serveur sont parmis les ports "bien connus".

Un problème se pose par contre pour les applications P2P, celles-ci étant à la fois des applications clientes ET des applications serveur. Comment alors déterminer les règles "serveur" devant être placées avant la règle pivot et les règles "clientes" placées après?

Voici comment faire:

1. Créez une règle de Test "client" et positionnez-la comme nous l'avons déjà vu.
2. Créez une règle de Test "serveur" exactement identique mais cette fois-ci positionnez-la immédiatement avant la règle pivot.
3. Utilisez votre programme. Vous allez remarquer que seule la règle de Test "serveur" est utilisée, l'autre n'étant pas prise en compte...
4. Désactivez la règle de Test "serveur" vous allez constater que cette fois-ci seule la règle de Test "client" est prise en compte ET que vous avez des blocages signalés par la règle pivot. C'est exactement ce que nous voulions!

Les captures d'écran vont vous permettre de comprendre de quoi il s'agit.

Les deux règles de Test sont activées et le programme est mis à l'essai.

Ce qui nous donne ces entrées au journal:

puis la règle de Test "Serveur" est désactivée et cela occasionne des blocages.

Ce qui donne en fin de compte les données suivantes:

La partie A indiquée en mauve comprend toutes les entrées mais sans que nous sachions s'il s'agit de la partie cliente ou serveur. Par contre nous connaissons déjà les ports utilisés: 6346, 6347, 6348 puis des ports de la gamme 1024-5000, enfin des ports hors de cette gamme.

La partie B indiquée en bourgogne signale les blocages après avoir désactivée la règle Test "serveur". Nous obtenons de cette façon ce que nous voulions savoir: quel est le port local utilisé par la partie serveur: 6346 en TCP. Notez que parmi les ports bloqués par la règle pivot, seuls ceux indiqués ici dans la partie A doivent être pris en compte. Des blocages sur les ports 135, 445 ou autre ne doivent pas être pris en comptes puisqu'ils ne sont pas reliées à ceux utilisés par l'application surveillée.

Les parties C en vert et D en marine nous donnent les ports utilisés par la partie cliente une fois le blocage activé: 6346 en TCP et UDP.

Nous avons donc obtenus rapidement toute une série d'indications sur les port utilisés en local et en distant, avec quels protocoles et s'il s'agit de la partie cliente ou serveur. Nous avons donc tous les éléments nécessaires pour élaborer un premier jeu de règles qui pourront par la suite être testées et rafinées sans trop de problèmes avec la méthode connue: d'abord des règles pas trop restrictives, puis une autre phase de test et enfin la rédaction des règles définitives.

3- En guise de conclusion temporaire...

Ainsi s'achève cette série d'articles sur Look'nStop. Si ces articles vous ont permis de mieux connaître les protocoles internets et les possibilités de filtrage et de surveillance de Look'n'Stop mon objectif principal sera atteint: vous permettre de maîtriser un des meilleurs pare-feu à règles pour Windows.

;-)

4- Jeu de Règles pour télécharger et importer dans Look'n'Stop

Voici quelques règles à télécharger. Vous pouvez les essayer telles quelles, les modifier ou vous en inspirer pour en créer de meilleures. Ces règles sont publiées sous une licence Creative Common. Merci de respecter les termes de cette licence.

Cette création est mise à disposition sous un contrat Creative Commons.

Jeu de règles “Climenole version 1 “règles climenole version 1 <<== (Enregistrez la cible du lien sous…)

Le nouveau jeu de règles “climenole version 3″ est disponible sur le forum officiel de Look’n'Stop:

Jeu de Règles Climenole Version 3 Français

MISE à JOUR 28 juin 07:

Jeu de Règles Climenole Version 3.01 Français

The new climenoles rules set version 3 is available in the official Look’nStop forum:

Climenole’s Rules Set Version 3 English

UPDATE June the 28th , 07:

Climenole’s Rules Set Version 3.01 English

Notes de version:

Disponibles sur le forum de Look’nStop

[Attention aux "fakes"... :-( ]

Mise à jour 27 juin 2006 21:25 EST

Effectivement des fakes sont en circulation et identifiées à mes règles.

MISE EN GARDE IMPORTANTE

De Fausses "Règles Climenoles" en circulation sur les réseaux P2P

Des Règles Climenole ... et des FAUSSES!

5- Autres ressources

La FAQ de Look'n'Stop
Le Forum de Look'n'Stop

A+ ;-)

J'était justement à concocter un article sur le Web 2.0 lorsque je suis tombé tout à fait par hasard (et par chance!) sur cet article de Tom Raftery: Reilly trademarks Web 2.0 and sets lawyers on IT@Cork!

C'est que, voyez-vous, quoique vous pensiez de ce nouveau mot à la mode et de ce qu'il désigne ou est sensé désigner, soyez maintenant informés qu'il s'agit désormais non pas d'un "Buzzword" mais bel et bien d'une marque de commmerce!

Donc nous disions, Web 2.0 ™ de Tim O'Reilly...

Quelques commentateurs de l'article de Tom Raftery on fait remarquer qu'il suffirait de parler désormais de Web 2.1 et l'affaire serait dans l'sac.

Et puis après tout Tim O'Reilly n'a peut-être pas tout à fait tort. Les hippies sont bien devenus des businessmen, les défenseurs de l'Open Source et des Logiciels libres doivent bien gagner leur vie (les avocats aussi...).

Je profite donc de cette occasion inespérée pour annoncer que désormais les termes suivants sont ma propriété, l'objet d'un Copyright, une Marque de Commerce et, pourquoi pas, avec une demande en cours pour les breveter:

InterNUT © ™ Patent Pending Climenole :

• désigne un internaute à tête de linotte.

InterNUT Expl'horreur © ™ Patent Pending Climenole :

• désigne le "navigateur" de prédilection des InterNUTs

Mais le Web ³ ? Et bien, je nous le laisse...

Cette "création" est mise à disposition sous une CC.

26 mai 2006 - Épilogue

Plus important que le "Trademarking" des mots:

Enrique Raftery-Carnicero