't Was geen geld voor die geweldige verkenning door dit Aantwaarps collectief van de zware rock. De muziek ernstig, de teksten erover. Lijkt alles wat het is (?) Heavy emoties: de doorleefde doodsangst na het drinken van wa Boecht, oprecht verdriet om een oud moedertje. En The Arshitect (uitspraak!) is gODdelijk.

Soms duidelijk van de hand van hij die ooit rondtoerde met De Bomen.

't Schijnt trouwens dat hun crapuleuze drummer vastzit (hint op de hoes). Andere roddelmagazines melden gehoorproblemen. Nu ja, er zijn plaatjes in omloop (van feestelijk tot mijmerend) die daar precies niet onder lijden. Maar ja, iedereen weet: uiteindelijk is de drummer meestal Slimmer dan de Zanger.

Vorig jaar bleef Marktrock geconcentreerd op 2 pleinen, dit jaar koos de organisatie voor een ruimer aanbod. Zo kon je in de binnenstraten verschillende straatmuzikanten aan het werk zien en was er ook het nog het “Bal Populaire”. Met o.a. Zaki achter de draaitafels was het succes gegarandeerd en dat bleek ook zo, De Layensplein stond vanavond afgeladen vol en ook de dansvloer liep vol enthousiastelingen die zich eens lekker lieten gaan.

Voor de echte optredens konden de bezoekers dan weer terecht op de betalende Oude Markt en de gratis Vismarkt. Vooral dat laatste plein kreeg vandaag opvallend veel bezoekers. Niet helemaal verwonderlijk aangezien de dames van de Sugababes afhaakten op de mainstage, en dus zakten vele mannen af naar de Vismarkt om topact Sandrine aan het werk te zien. Sandrine zette trouwens een zeer puike set neer met een setlist vol oude nummers afgewisseld met nummers uit de nieuwe cd.

Andere topact was ongetwijfeld CPeX, overal waar de groep komt weten ze een ongeziene ambiance te maken. Daar waren ook de volgende mannen zeer sterk in, die tevens ook de eerste festivaldag mochten afsluiten. The Glimmers speelden een ijzersterke DJset die de Leuvense binnenstad deed daveren op z’n grondvesten. Het was een veelbelovende start die ons alvast reikhalzend laat uitkijken naar morgen en zondag.

Meer kan je vinden op de website van The Top Of Music

't Zal deugd doen.

Goose zoals ik ze zag vorig jaar in Werchter.
One hell of a party!

Vorige week stond er woensdag en donderdag voor mij het Casablanca Festival in Hemiksem op het programma, is het u niet gekend ?  Men neemt een grote festival weide, je zet daarop 2 podia , ge boekt een hoop artisten , en ge laat de mensen GRATIS , ja je leest het goed GRATIS naar dit alles komen kijken.  4 dagen lang , daar kunnen ze bij werchter nog iets van leren.  Wat begon in 2004 met 1800 bezoekers is nu anno 2008 uitgegroeid tot een super festival met 40.000 bezoekers.

Woensdag stond de stand-up-comedy centraal:  Bart Cannaerts, Xander De Rycke, Raf Coppens en Adriaan Van Den Hoof gaven het beste van zichzelf , en zorgde voor de nodige lach salvo's bij het opgekomen publiek.  Menig fotograaf , mezelf inclusief, hadden het moeilijk om hun toestel niet te hard op en neer te laten bewegen tijdens het lachen toen er weer een goede joke verteld werd. Er stond ook nog een suprise act op het programma , niemand anders dan Clement Peerens , Sylvain Aertbeliën en Dave de Peuter of gewoon CPeX kwam een kort gebald optreden geven.  Ik kwam , en zag dat het super was :)

Donderdag was het de eerste echte festival dag, deze keer geen comedy , maar wel rock van de bovenste plank, eerst kwamen de Vlaamse gothfathers of rock oftwel DE KREUNERS ons een uur entertainen om daarna da fakkel door te geven aan De Mens, Zornik, Milow , en Shameboy. Zornik was nog niet uitgezongen of het regende dat het niet normaal was, Milow en Shameboy stond voor een volledig uitgeregend publiek te spelen , maar die schenen daar niet zoveel last van te hebben.

2 dagen samenvatten in een paar zinnen is niet makkelijk , daarom kan je beter hier het volledige fotoverslag zien :

Woensdag

Donderdag

Net trouwens nog een interessant mailtje binnengekregen van de Casablanca crew: een dik uurtje geleden heeft Clement Peerens een plaats op het podium opgeëist voor vanavond. Dit om de, in zijn eigen woorden, "boeren van Hemiksem wa cultuur bij te brengen voor tegen da 't Stad onafhankelijk zal zijn en Hemiksem annexeert".

Met tv-spots op VT4, TMF en ATV, radio-spots op StuBru, veel abri's, affichage in heel Vlaanderen en op alle lijnbussen van de streek, grote banners overal, vespasius affiches, free publicity in zowat alle kranten en zelfs broodzak-reclame heeft het promo-team van dit gratis festival ook dit jaar weer mooi z'n best gedaan.

Leuke optredens, altijd gratis inkom en heel goedkope drank. Een gevarieerd programma voor jong en oud,  een dikke aanrader dus.

Eerste groep van de dag voor mij was Band of Horses in de Pyramid Marquee, degelijke plattelandsrock. Veel nummers kende ik niet (om niet te zeggen allemaal) en heb het optreden dan ook niet helemaal uit gekeken. De tent stond wel vol, al kwam dat wellicht ook door het wisselvallige weer. Vervolgens nog het laatste deel van The Hives meegepikt, waarna ik met een maat van mij een Kriek ging halen. Over The Hives nog dit: energieke rock 'n roll uit Zweden met een knotsgekke zanger. Als het over Zweedse muziek gaat, kan ik meer vertellen over de melodieuze deathmetalband In Flames, die ik drie dagen voor Werchter aanving nog op Graspop aan het werk zag. Zeer goed concert overigens.

Na The Hives Editors gezien. Het was mijn eerste optreden van hun en ik kon het zeer smaken, dankuwel. Een typische festivalset met al de hits maar ook met een nieuw nummer zodat de band zich toch een beetje kon uitleven. Het weer paste goed bij de muziek van Editors, hoorde ik iemand achter mij zeggen. Vervolgens was Kings of Leon aan de beurt maar dat heb ik meer gehoord dan gezien. Na het tweede nummer kreeg ik zo'n ongelooflijke honger dat ik me richting frietkraam begeven heb. Terwijl ik mijn frieten met frikandel (of curryworst, zo u wenst) aan het eten was en een nieuwe Kriek aan het drinken was, hoorde ik o.m. On Call de revue passeren, het enige nummer dat ik kende van de Kings. Ik heb het nl. meer voor de Queens (of the stone age).

Dan was er Ben Harper. De man vloog er meteen in toen hij al zittend een indrukwekkende solo afstak op zijn slide guitar. Harper is verder ook een uitstekend songschrijver en kan ontroeren met zijn stem. Ook vermeldenswaardig: de toch wel vrij kolossale neger-bassist, waar Aertbeliën Sylvain van CPeX een puntje aan kan zuigen (als het op lichaamsgewicht aankomt, tiens). Zijn begeleidingsgroep (die van Harper, niet die van Sylvain) heet nog steeds 'The Innocent Criminals' en ziet er ook nog steeds zo onschuldig uit als iedere andere groep (blues)muzikanten (zeer guilty dus). Harper benadrukte nog dat hij het een eer vond op het festival te mogen spelen met de beste affiche ter wereld. Het is maar wat je een goede affiche noemt natuurlijk. Maar inderdaad, qua headliners was Werchter dit jaar moeilijk te overtreffen: Lenny Kravitz, R.E.M., Chemical Brothers, Soulwax, Mika, Moby, Neil Young, dEUS, Beck, Kaiser Chiefs, Slayer, Underworld, Nightwish, Sigur Ros en Radiohead. Voor ieder wat wils.

Dan ga ik tenslotte over tot de twee hoogtepunten van de dag: Sigur Ros en Radiohead (althans voor mij maar zeker ook voor een hele hoop anderen, buiten degenen die kloegen dat Radiohead en ook andere toppers te gesloten gespeeld hebben). Het is in elk geval muziek voor fijnproevers. Neem Sigur Ros: het hele optreden door brachten ze je naar hogere sferen met hun etherische, hemelse, soms gelukzalige, dan weer nostalgische/melancholische muziek. De zanger Jonsi Birgisson zingt met zo'n passie dat zijn gezicht ervan verkrampt maar het resultaat mag er zijn: het gezang van een eunuch/castraat (niet dat hijzelf een castraat is, wel een homo) waar engelen niets tegen zijn! De IJslanders wisselden singles (Svefn-g-englar, Glosoli, Saeglopur, Hoppipolla, Gobbledigook) af met uitstekende albumtracks (Ny Batteri, Hafsol, Popplagid). Verder kwamen er ook nummers uit het nieuwe album aan bod (naast single Gobbledigook die ik daarnet al vermeldde, ook Vid Spilum Endalaust en Inni Mer Syngur Vitleysingur). Maar eigenlijk maakt het niet uit wat ze precies spelen. Het is de sfeer die ze oproepen die zo kenmerkend voor hen is. Ze spelen hun muziek met zoveel flair en emotie dat je niets anders kan doen dan aan de grond genageld staan kijken naar deze onwereldse groep (zijn het elfen, engelen?? --> zie Jonsi's oren). Ik sluit deze beschrijving af met de conclusie dat het magistraal was en zeker voor herhaling vatbaar. Tot in Vorst!

Als afsluiter kregen we een al even fantastisch Radiohead voorgeschoteld. Voor mij persoonlijk was Sigur Ros het hoogtepunt en wel omdat ik Radiohead nog niet zo goed ken als Sigur Ros. In feite kan je hen ook helemaal niet zo goed met elkaar vergelijken. Het enige punt van gelijkenis is misschien dat ze beide gewoon onvergelijkbaar zijn. Ongelooflijk origineel, net als Pink Floyd overigens. Maar terug naar Radiohead: de mannen van Oxford verwenden hun fans maar verwaarloosden het klassieke festivalpubliek. Ach ja, who cares about the last group? Het was een goed optreden en daarmee gedaan, punt achter de lijn! Voor een uitgebreide review van hun optreden verwijs ik graag naar Goddeau.

Tot zover mijn eerste blogbericht. Hopelijk komen er snel een heleboel bij!

Juist ja, enige overredingskracht was nodig. Ik ben namelijk nooit een fervente radio-beluisteraar geweest waardoor ik "het leugenpaleis" enkel ken van "horen zeggen". Daarenboven stond de tv variant zeker niet met stip gemarkeerd in de tv-gids.

Dus ja, ik heb mij laten overhalen.

Het publiek had zowat de samenstelling die ik verwachtte. Die-hard Stubru luisteraars en humolezers, ongeschoren als levenswijze en met door nostalgie, en het recente terugkeer van CPeX op Humo's Pop Poll gedreven hoge verwachtingen.

Eerste fronsen van de wenkbrauwen begon bij de bonnen. €1,70 voor een pintje! Uit een plastiek bekerke!? Met een twijfelachtig grote schuimkraag!? Ik heb veel kritische blikken gespot bij het ontvangen van de drankjes. Opmerkingen als "die hemme precies dikke vingers daar achter den toog" waren regelmatig hoorbaar. Maar soit, tis CPeX mannen! De Clement zal dat allemaal wel goedmaken.

Een volle zaal stond vol ongeduld te wachten, en wanneer de Clement, de Sylvain en den Dave (ter vervanging van Vette Swa, die in een Thaise gevangenis zit) opkomen zat de sfeer er dan ook al in.

CPeX is eigenlijk muzikaal theater. Het optreden was van begin tot eind ingestudeerd. Wat trouwens geen verwijt is. De teksten van de nummers zijn mij niet bekend (ik ken enkel hun 2 bekendste nummers een beetje, Dikke Lu en Vinde Gè Mè Gat), maar tussenin was het af en toe wel grappig. Zeker als je voorstander bent van Peulengaleis-humor.

Voor mij waren de covers in de set de hoogtepunten. Zo was er de Amy Winehouse meets Deep Purple cover van Rehab (met een "Smoke on the water" sausje). "The Passenger" van Iggy Pop werd dan op grappige wijze afgebroken en uiterst geslaagd was de AC/DC cover van "A Whole Lotta Rosie", waar het trio ook weer even hun muzikale kunne demonstreerde!

Dus ja... ik heb geen spijt dat ik geweest ben, maar 1 keer is genoeg.

En nu naar de cantus.

Geen idee wat deze Afrikaantjes precies zeggen maar "Geft da kaske na is hier", de nieuwe song van the CPeX, blijkt wel in de smaak te vallen.

Several years ago, they ruled the rock scene in Flanders with their combination of no-nonsense, hard rock and humour on stage. The music most reminds me of the equally great AC/DC, but combined with a hilarious sense of humour (the front man, Clement Peerens, is actually Hugo Matthysen, and together with the former drummer, "Vettige" Swa De Bock, or Bart Peeters, they have their own crazy radio show "Het Leugenpaleis", and a TV version "Het Peulengaleis").

I remember when I was younger and totally loving their performances with CPeX. I simply thought it was genious! You get to rock out ànd crack yourself up with their jokes. Brilliant.

Are you ready veur den Dikke Lu ?

Read about them on Wikipedia (NL) here.
Their official site is of course www.cpex.be.
If you're on Facebook, become their fan by joining this group.
If you're on Facebook and attending Pukemarock, join this group.

Tags: cpex, clement peerens explosition, clement peerens, sylvain aertbelien, swa de bock, dave depeuter, pukema, pukemarock

Vettige Swa heeft nooit de kans gekregen om uit de schaduw van frontman Clement Peerens te komen. Schitterende drumsolo's werden altijd geminimaliseerd en Swa kreeg nooit zeggenschap in de groep.

Hugo Matthijsen en Ronny Mossuse zoeken nu een nieuwe slagwerk-specialist. Geen replica van Swa, maar een totaal nieuw personage. Waag uw kans, Ben Crabbé!

* Alte link-uri despre Asociatia 21 Decembrie 1989:
http://21decembrie89.blogspot.com/
http://21decembrie.wordpress.com/

* Imagini si filme:
http://community.webshots.com/user/21decembrie89
http://romulus-cristea.blogspot.com/
http://community.webshots.com/user/RomulusCristea

View blog authority

CPeX aka The Clement Peerens Explosition treedt weer op! Na petities, klaagzangen, fans die doldraaien van het lange wachten is deze bende overstag gegaan en trekken ze er weer op uit. Meer dan zoetjes en dolletjes!

Quotes als 'gij het ne kop om stront oep te sorteren', 'Awe wereld is ni groter as de letste flair', Gij het het sexappeal van ne pot confituur en mentaal zijde gij nen blinden muur', 'ne mens is minder mottig van ne liter vaarf', ... liggen me wel!

Mathysen, Mosuse en Peeters op hun best. En marginaalst!

(http://www.youtube.com/watch?v=txancwzS6V4, dit jaar op Humo's pop poll in het Sportpaleis)

Op drie maart vond in het Antwerpse sportpaleis Humo's Pop Poll plaats. Absolute headliner van de avond was The Clement Peerens Explosition. Vlak na de pauze gaf het Antwerpse rocktrio een bom van een concert en kreeg als eerste -en enige van de avond- heel het publiek mee in een wervelende old-school rockshow.

The Clement Peerens Explosition is de rockformatie van de alter ego's van Hugo Matthysen, Ronny Mosuse en Bart Peeters. De groep werd in de jaren '90 opgericht naar aanleiding van het grote succes van het typetje Clement Peerens in de radioshow 'Het Leugenpaleis'.

De comeback op drie maart 2008 was een moment waar vele fans zeven jaar op gewacht hebben. Eindelijk konden ze 'De Clement' eens live zien. Voor velen was dit reünieconcert dan ook de voornaamste reden om naar Humo's Pop Poll te komen.

CPeX gaf een knaller van een optreden, met als opener een rockversie van Rehab van de immerlelijke Amy Winehouse. Na een sterke verbale tussenkomst was het tijd voor echte muziek: Dikke Lu van CPeX zelf. Nadien speelden ze een prachtige cover van AC/DC's Highway to Hell, om dan steenhard te eindigen met Vinde Gij Mijn Gat?. Hieronder enkele hoogtepunten uit de show.

Vlak na het Pop Poll-gebeuren liep onze supo-redacteur met enkele vrienden naar de backstage, samen met een trui die zeven jaar lang in het leidingslokaal van de 92e scouts Reet-Aartselaar heeft gehangen. Deze trui droeg Sylvain zeven jaar geleden tijdens een concert in Reet. Hij heeft deze trui in het publiek gegooid en sindsdien hangt die in 'de Bar'. Hoog tijd voor een handtekening op dit prachtige relikwie. De man van de security was zo vriendelijk om ons door te laten en al snel kwamen we Sylvain tegen. Hij herinnerde zich de trui en wou graag signeren en poseren met zijn grootste fans.

'Ja, spijtig dat we maar een kwartiertje mochten optreden, ik had ook langer willen spelen', vertelt Sylvain tussen het signeren door. We feliciteerden hem met de fantastische show en smeekten hem om nog meer op te treden. 'Misschien moeten jullie de Clement dan maar eens bellen!', sprak Sylvain. Een absolute toegeving dat hij het extra shows zeker ziet zitten.

Clement himself kwamen we even later tegen, maar in de pure euforie zijn we vergeten te vragen of hij nog wil optreden. Poseren en signeren deed hij met plezier.

Conclusie: Sylvain ziet nog meer optredens zeker zitten, het zal dus van de drukke agenda van Clement en Swa afhangen of we CPeX deze zomer nog terugzien met een full live show. De show op Humo's Pop Poll was een super ervaring, die smaakt naar meer en vooral langere shows.

Dit artikel verscheen eerder op www.supo.be