Straszne mieszkania. W strasznych mieszkaniach
Strasznie mieszkają straszni mieszczanie.
Pleśnią i kopciem pełznie po ścianach
Zgroza zimowa, ciemne konanie.

Od rana bełkot. Bełkocą, bredzą,
Że deszcz, że drogo, że to, że tamto.
Trochę pochodzą, trochę posiedzą,
I wszystko widmo. I wszystko fantom.

Sprawdzą godzinę, sprawdzą kieszenie,
Krawacik musną, klapy obciągną
I godnym krokiem z mieszkań - na ziemię,
Taką wiadomą, taką okrągłą.

I oto idą, zapięci szczelnie,
Patrzą na prawo, patrzą na lewo.
A patrząc - widzą wszystko oddzielnie
Że dom... że Stasiek... że koń... że drzewo...

Jak ciasto biorą gazety w palce
I żują, żują na papkę pulchną,
Aż papierowym wzdęte zakalcem,
Wypchane głowy grubo im puchną.

I znowu mówią, że Ford... że kino...
Że Bóg... że Rosja... radio, sport, wojna...
Warstwami rośnie brednia potworna,
I w dżungli zdarzeń widmami płyną.

Głowę rozdętą i coraz cięższą
Ku wieczorowi ślepo zwieszają.
Pod łóżka włażą, złodzieja węszą,
Łbem o nocniki chłodne trącając.

I znowu sprawdzą kieszonki, kwitki,
Spodnie na tyłkach zacerowane,
Własność wielebną, święte nabytki,
Swoje, wyłączne, zapracowane.

Potem się modlą: "od nagłej śmierci...
...od wojny... głodu... odpoczywanie"
I zasypiają z mordą na piersi
W strasznych mieszkaniach straszni mieszczanie.

Ps. Gdyby tylko Tuwim wiedział czym jest blog :)

Po 16 pojechałem na dworzec po teściową. Przybyła, żeby odciążyć Misiową od pracy przy małym Misiu. No i dobrze. Niech kobieta z wnukiem pobędzie a my się trochę podkurujemy... Szkoda tylko że jesteśmy chorzy. Można by wtedy tą okazję bardziej kreatywnie wykorzystać :)

Aktualnie jest 7 rano. Spałem dzisiaj dla rozrywki na kanapie w salonie, popalając w kominku. Lubie takie noce :) Do wyra trafiłem dopiero o 6, ale już chyba spania nie będzie. No skoro jestem w domu, to mogę trochę pomieszać dzień z nocą, co zresztą bardzo lubię będąc nocnym markiem, zmuszonym przez rzeczywistość do funkcjonowania za dnia...