Unfortunately Typhoon Nuri, which – at it’s peak – carried a storm warning sign of 9 (A 10 means the whole city is shut down) cancelled our plans with Greenpeace in China.

After touchdown in India this Monday we had some incredibly good food with Bharati Chaturvedi, the founder of Chintan – an environmental research and action group in India - and a very passionate woman.

Talking to Bharati, you could tell that she really cared about the e-waste dismantlers and wants to make a difference in their lives. She has a very realistic and thorough understanding of the issues and people involved.

Being in India is very different. The heat still takes me by surprise every time I venture out of the hotel and crossing the street can be a challenge. There’s no crosswalks, you just jump into the traffic foray anytime you see a clearing.

-Serena Mau (Intern at SVTC)

The public rarely recognizes that electronic waste like discarded monitors, cell phones, PCs, circuits, and keyboards contain thousands of toxic chemicals such as lead and mercury. Fewer still are aware that many “recyclers” ship our electronic waste to places like India and China where it pollutes rivers, contaminates workers, and poisons drinking water.

We’re working with Chintan in India to help build a case to put better regulations and processes in place to reduce the impact of e-waste on workers and the environment. Meanwhile, we hope to bring our experiences back home to the US through this blog.

As much as I am looking forward to meeting our allies in both Hong Kong and India, experience their culture, and hopefully make a difference, I am also a bit nervous. As a vegan and animal rights activist I have done a number of investigations of factory farms and slaughterhouses and suffering is always hard to see. I know the human and animal suffering I will witness won’t be pleasant, but the point is for us to help create changes in the lives of those who need it.

We’ll post our thoughts, experiences, and ideas along with video a few times a week. Your comments are always welcome.

- Lauren Ornelas (Campaign Director of SVTC)

P.S. - Don't forget to subscribe to our blog!

The public rarely recognizes that electronic waste like discarded monitors, cell phones, PCs, circuits, and keyboards contain thousands of toxic chemicals such as lead and mercury. Fewer still are aware that many “recyclers” ship our electronic waste to places like India and China where it pollutes rivers, contaminates workers, and poisons drinking water.

We’re working with Chintan in India to help build a case to put better regulations and processes in place to reduce the impact of e-waste on workers and the environment. Meanwhile, we hope to bring our experiences back home to the US through this blog.

As much as I am looking forward to meeting our allies in both Hong Kong and India, experience their culture, and hopefully make a difference, I am also a bit nervous. As a vegan and animal rights activist I have done a number of investigations of factory farms and slaughterhouses and suffering is always hard to see. I know the human and animal suffering I will witness won’t be pleasant, but the point is for us to help create changes in the lives of those who need it.

We’ll post our thoughts, experiences, and ideas along with video a few times a week. Your comments are always welcome.

- Lauren Ornelas (Campaign Director of SVTC)

P.S. - Don't forget to subscribe to our blog!

यह इस ब्लाग ‘दीपक भारतदीप की शब्दलेख-पत्रिका’ पर प्रकाशित है। इस ब्लाग से संबद्ध अन्य यह ब्लाग भी संबद्ध हैं
1.शब्दलेख सारथी
2.दीपक भारतदीप की अंतर्जाल पत्रिका
3.दीपक भारतदीप की चिंतन पत्रिका
संकलक एवं संपादक-दीपक भारतदीप

           ઘડપણને મૂલવવા માટે નીચેના શબ્દોનું ચિંતન કરવા જેવું છે:

            *   જૂના ઘરડા સફરજનના ઝાડ પર જ સૌથી મીઠાં સફરજન આવે  છે.

            *    સૌથી જૂનાં રેડવૂડનાં વ્રુક્ષો જ ગૌરવપૂર્ણ ઊંચાઇએ પહોંચે છે.

            *    જૂનાં  વાયોલિનમાંથી જ સૌથી સુંદર અને ઉચ્ચ કક્ષાના સૂર નીકળે છે.

            *    મદિરા પણ જેમ જૂની થાય તેમ તેનો સ્વાદ વધતો રહે છે.

            *   પુરાણા સિક્કા, ટિકિટ કે પુરાણા ફર્નીચરને  અમૂલ્ય ગણવામાં  આવે  છે.

            *    જૂના  મિત્રોને જ આપણે સૌથી વધારે પ્રેમ કરતા હોઇએ છીએ.

            હે  ભગવાન! તારો ખૂબ ખૂબ  આભાર કે તેં  વ્રુધ્ધાવસ્થા આપી! જિંદગીને સમજવાનો મોકો આપ્યો. ધૈર્ય અને ડહાપણનો અનુભવ કરાવ્યો. શારીરિક તકલીફો છતાં નિ:સ્વાર્થ સ્મિત કરવાની  શક્તિ આપી; ખરેખર  વ્રુધ્ધાવસ્થા અદભૂત  છે.   

          *   પેટમાં   પધરાવવા  લાયક                   દુ:ખ

          *   પી  જવા    લાયક                                   ગુસ્સો

           *   ગળી  જવા   લાયક                                અપમાન

           *    પચાવવા   લાયક                                  જ્ઞાન

            *    આપવા   લાયક                                     પૈસા

            *    લેવા   લાયક                                          જ્ઞાન

            *     જીતવા   લાયક                                      પ્રેમ

            *     ગુમાવવા   લાયક                                  અભિમાન

            *      બતાવવા  લાયક                                  ઉદારતા

             *     સાંભળવા   લાયક                                 વખાણ

             *      બોલવા   લાયક                                    સત્ય

              *     યાદ   રાખવા   લાયક                           મિત્રતા

              *       ભૂલવા   લાયક                                   ભૂતકાળ

               *      વિચારવા  લાયક                                  ભવિષ્ય

     ઔર ન કોઇ ચઢી શકે, નિજ મન સમજો  આય.....

     પ્રેમ બિના જો ભક્તિ હૈ, સો નિજ દંભ વિચાર,

     ઉદર ભરન કે  કારણ, જન્મ ગંવાયે સાર....

     તિમિર ગયા રવિ દેખતે, કુમતિ ગયી ગુરુજ્ઞાન

     સુમતિ   ગી અતિ લોભતે, ભક્તિ ગયી અભિમાન..

मनुष्य के मुख पर मुसकान सौभाग्य का चिह्न है। हंसना मनुष्य की स्वाभाविक क्रिया है। विधाता के सृष्टि का कोइ दूसरा प्राणी हंसता हुआ नहीं दिखता। प्रसिद्ध चिंत्तक वायर ने ठीक लिखा है-'जब भी संभव हो हंसो, यह ऐक सस्ती दवा है, हंसना मानव-जीवन का ऐक उज्जवल पहलू है।'

पाश्चात्य तत्ववेत्ता स्टर्नने तो यहाँ तक कहा है कि-'मुझे विश्वास है हर बार जब कोई व्यक्ति हंसता या मुसकराता है वह उसके साथ ही अपने जीवन में वृद्धि करता है।'

स्वेट मार्डन प्रसन्नता को धन मानते हुए कहते हैं-'ऐक ऐसा धन है, जिसे सब लोग इकट्ठा कर सकते हैं, वह धन है प्रसन्नता का धन। तुम पर कितनी ही मुसीबतें रहें, तुम कितने कठिनाईयों मैं हो, तुम्हारे सामने अन्धकार ही क्यों न हो, यदि तुम प्रसन्नता को अपनाए रहो तो तुम धनी हो। यह प्रसन्नता तुम्हारे जीवन को उच्च बनाएगी।'

प्रसिद्ध विचारक कार्नेगी का कथन है-'मुसकराहट थके हुए व्यक्ति के लिए विश्राम है, हतोत्साहित के लिए दिन का प्रकाश, सर्दी में ठिठुरते के लिए धुप है और कष्ट के लिए प्रकृति का सर्वोत्तम प्रतिकार है।'

जबकि होमर के शब्दों में-'मुस्कान प्रेम की भाषा है।'

विलियम शेक्सपियर के कथानुसार-'मुसकान के बल पर जो तुम चाहो पा सकते हो। तलवार से इच्छित वस्तु नष्ट हो जाती है।'
प्रसन्नता वास्तव में चन्दन के समान है, उसे दुसरे के मस्तक पर लगाईये, उंगलिया अपने-आप ही सुगन्धित हो जायेंगी। जीन पोल प्रसन्नता को वसंत की तरह हृदय की सबा कलियाँ खिला देने वाली मानते हैं। तभी तो गेट ने प्रसन्नता हो सभी सदगुणों की माँ कहा है।

इसलिये जीवन में सदैव हंसने और प्रसन्न रहने का प्रयास करो, और ऐसे लोगों से संपर्क मत रखो जो तुम्हें दुःख या अप्रसन्नता देकर तुम्हारी हंसी छीनने का प्रयास करते हैं।

ના, બાળપણ કે જોબનિયું કાયમ રેહતું નથી. જીવનની આ સચ્ચાઇ તરફ ગાફેલ રેહનારા લોકો ઘડપણના વિચાર માત્રથી ગભરાઇ જાય છે,પણ એવું વિચારવું નહિ જોઇયે.
અંગ્રેજીમાં એક શબ્દ છે Gerontology એટલે કે વાધર્કય-વિદ્યા. વ્રુધ્ધાવસ્થાને વધાવવા સમયસર તૈયારી કરી હોય તો ખરે ટાંકણે પસ્તાવવા જેવું રેહતું નથી.
પ્રસિધ્ધ સાહિત્યકાર માર્ક ટ્વઇને કહયું છે કે તેમ, “ચહરા ઉપરથી કરચલીઓનું સામ્રાજય દર્શાવે છે કે
એક જમાનામાં ત્યાં હાસ્યની રેખાઓ હતી...” આ એકવીસમી સદીમાં તબીબી વિદ્યાએ હરણફાળે જે પ્રગતિ સાધી છે એ જોતાં દુનિયામાં વ્રુધ્દજનોની સંખ્યામાં ઉતરોતર વધતી હોય તેમ લાગે છે.ટ્રીનીટી કોલેજ ઇંસ્ટીટ્યુટ ઓફ ન્યુરોસાઇંસ ના ડીન જોન રોબ્ર્ટ્સને કરેલાં સંશોધન ઉપરથી જાણવા મળ્યું છે કે આજે ઘડપણ 50 કે 60 વર્ષે નહિ પણ 80 વર્ષે શરૂં થાય છે.આમ પચ્ચીસી જેવી યુવાનીના કાળ કરતાંય ત્રણ દાયકા જેવડો આ ફરક જેવો તેવો ન જ કેહવાય.
રોબ્ર્ટ્સને 1984માં મગજનાં કોષો ઉપર થતી વ્રુધ્ધાવસ્થાની અસરનો અભ્યાસ શરૂં કર્યો હતો.તેમણે કહ્યું છે કે 1999 સુધીમાં ઘડપણ આવવાની ઉંમર 82 સુધી થઇ ગઇ હતી.દુનિયાનાં ઘણાંય દેશોમાં વ્રુધ્દજનો સરોરાશ દસ વર્ષ નાનાં થઇ ગયા હોય તેમ લાગે છે.માણસનું મગજ કોઇ ઉંમરે અનુભવ,શાણપણ અને ચિંતનથી પરિપકવ થતું જાય છે.
પ્રાચીન કાળની રોમન પ્રજાની સરોરાશ આવરદા 22 વર્ષની અને યુરોપિયન પ્રજા વીસમી સદીનાં આરંભે 50 વર્ષની આવરદા ભોગવતી હતી.આજે બ્રિટેનની સાઠ વર્ષે પહોંચેલી મહિલા 83 વર્ષ જીવી જવાની આશા રાખી શકે. છેલ્લા સૈકાની આ અનોખી ક્રાંતિ ગણાવી શકાય. લોકોની આવરદા વધતી જાય છે. ભારતમાંજ વીસમી સદીના આરંભે માણસનું સરોરાશ આયુષ્ય 20 વર્ષનું મનાતું હતુ , એ આજે સાતમે દાયકે પહોંચ્યું છે.ફ્રાંસ જેવા દેશમાં વ્રુધ્ધોની સંખ્યા સાત ટકા હતી તેને બમણી થતાં 120 વર્ષ લાગ્યાં
એમ સમાજશાસ્ત્રીઓ કહે છે જ્યારે ભારતમાં 25 વર્ષોમાં તેની સંખ્યા બમણી થઇ ગઇ હતી.તેમાંથી 30 ટકા ગરીબી રેખાની નીચે અને એટલા જ ટકા તેનાં ઉપરના સ્તરે રહે છે. 80 ટકા વ્રુધ્ધો ગામડાંમાં રહે છે. 73 ટકા વ્રુધ્ધો અભણ છે અને તેઓ માત્ર મજુરી કરી જાણે છે. 60 ટકા વર્ષ વટાવી ચૂકેલી 55 ટકા સ્ત્રીઓ વૈધવ્ય પાળે છે અને તેઓને ગુજરાન ચલાવવામાં પણ મુશ્કેલી વેઠવી પડે છે. ભારતમાં શતાયુએ પહોંચેલા લોકોની સંખ્યા બે લાખ જેટલી હોવાનો અંદાજ છે. આપણે સમજવું જોઇયેકે ઘડપણ કોઇ રોગ કે બિમારીનું નામ નથી પણ શરીરની અનેક જાતની સમસ્યાઓ કે નિરાશા વચ્ચે પણ ટકી રેહવાની એ આંતરિક શક્તિ છે.