Ik werd samen met nog twee studenten bij een Chinese jongeman thuis gedropt. We zetten onze valiezen in een kamer en gingen eten in de keuken. Daar ging alles nog goed. Ik lustte zelfs het eten. En alhoewel de communicatie met de Chinees niet goed verliep wisten we toch wat we aan het eten waren: Tahigna (geen idee of dit echt bestaat, maar dat is wat de chinees in mijn dromen zei- Het is eigenlijk ook helemaal niet relevant).

Daarna moesten we gaan slapen. Met drie in één kamer. Maar eerst nog even naar toilet... en toen liep de droom verkeerd.
Ik ging samen met het andere meisje nog even naar toilet (de andere student was een jongen... en moest niet naar het toilet). We besloten samen in het toiletkamertje te gaan omdat we de Chinees toch nog niet vertrouwden.

Opeens hoorden we geluiden. Mensen fluisterden vanalles in het Chinees. Het leek vlakbij.
Toen we eens door het wc-raampje keken liepen er gewapende Chinezen voorbij. Wij bleven muisstilletjes kijken, tot één van de Chinezen ons opmerkte. Hij vond het wel vermakelijk dat we met twee meisjes in een toilet zaten en riep de andere gewapende Chinezen.

Ineens gebonk op onze wc-deur... we waren doodsbang en begonnen te huilen. De Chinezen waren binnengedrongen... tot in het toilet. Ze namen ons mee naar buiten met hun handen op onze mond zodat wa niet konden schreeuwen...

... en toen werd ik wakker. I wonder what it means

From: Mou Xinsheng <tivoli@adelphia.net>
Date: 6 feb 2007 02:33
Subject: Greeting From China
To: undisclosed-recipients
Hello,
I want to solicit your attention to recieve money on my behalf.
The purpose of my contacting you is because my status will not permit me to do this alone.
When you reply this message,
I will send you details of the business and more information about myself.
My personal email is: mou_xinshengxx1@yahoo.com.hk
Thank you.
Mou Xinsheng

Update, 3u later: en nu zitten ze al in Engeland! Van krek hetzelfde tivoli@adelphia.net mailadres:

From: Mrs Peggy Morrison <tivoli@adelphia.net >
Date: 6 feb 2007 12:07
Subject: BELOVED

Am Lady Peggy Morrison, suffering from cancerous ailment. I am a widow my husband Sir Richard Morrison an Englishman who is dead. My husband was into private practice all his life before his death. My husband and I made a vow to uplift the down-trodden and the less-privileged individuals as he had passion for people who can not help themselves due to physical disability or financial predicament. I can adduce this to the fact that he needed a Child from this relationship, which never came. When my late husband was alive he deposited the sum of 20 Million(twenty Million Great Britain Pounds Sterling which were derived from his vast estates and investment in capital market with his bank here in UK. Presently, this money is still with the bank.Recently,my Doctor told me that I have limited days to live due to the cancerous problems I am suffering from.I have decided to donate this fund to you and want you to i took this decision because I do not have any child that will inherit this money.please assure me that you will act just as I have
stated herein.Hope to hear from you thanks.contact my private
emailaddress:peggymorrison14@yahoo.co.uk
Peggy Morrison

Jullie "From:" adres vergeten aan te passen in jullie scriptje mensen?

Ja jij daar. We doen ons best om interessante stukjes te schrijven en onze ziel bloot te leggen en we hebben minder dan 10 bezoekers die zonder commentaar te geven ons stukje internet verlaten. Maar op het moment dat we aantrekkelijke mevrouwen gaan plaatsen schieten de bezoekerscijfers omhoog. Zoals de oude wijze Chinezen al zeiden: Sex Sells!

http://gildederspoetnikker.wordpress.com/2008/02/05/chineestalige-naambordjes-in-amsterdam/

Dit is om mijn collega's Olga en Pascal te laten zien dat ik het onderdeel van deze week niet alleen eindeloos heb becommentariëerd, maar ook als deelnemer aan den lijve heb ondervonden, tot en met Extra! 
Het uploaden van een plaatje is inderdaad nog makkelijker dan een choi tam ba aab bestellen.
Als widgets heb ik toegevoegd:

• Links ofwel Blogroll
• Categories (en twee voorlopige categorieën aangemaakt)
• Statistieken

Als het eruitziet als een eend, kwaakt als een eend en waggelt als een eend, is het waarschijnlijk een eend. Die filosofie gaat niet op in het geval van mijn nieuwste speeltje.
Dat lijkt op een sigaret, het rookt als een sigaret, en het smaakt naar een sigaret. Het is een SuperSmoker!

Ik heb er een aangeschaft omdat roken volgens Huisgenoot mijn seksappeal aantast. Een naar tabak stinkende vrouw killt elke lust tot lust. Ik compenseer de aantasting behoorlijk handig, al zeg ik 't zelf, met flatterende jurkjes, maar of dat de boel significant in balans houdt, is natuurlijk tricky. Verlies aan aantrekkelijkheid versus een strak pakje - probeer dat maar eens te meten.

Iets is beter dan niets. Met een e-sigaret blijf ik weliswaar een junk, maar ik krijg tenminste geen kanker meer. En, het allerbelangrijkste, ik ruik lekker, wat voor Huisgenoot prettig is bij het zoenen en voor mij omdat het me een paar minuten per dag extra oplevert daar ik mijn thuiskomritueel (lekker ruikend spulletje door mijn haar, geurige crème op de wangen, drie keer sprayen met Parodontax mondverfrisser en voor de zekerheid mijn adem inhouden bij de begroetingszoen) kan afschaffen. Poeh, dat wordt afkicken.

Honderd euro betaalde ik voor de Supersmoker Ultimo. Da's een smak geld voor een batterij met een nicotineampul erin, maar dan heb je ook wat. Ik heb zonet in een diabolische bui bedacht dat ik dat bedrag misschien moet terugverdienen bij de fabrikant zelf. De afdeling marketing kan wel een eindredacteur gebruiken. Op de pagina 'Product componenten & gebruiksaanwijzing' zijn woorden weggevallen en de teksten lijken geschreven door een dyslectische stagiair. Hopen dat deze knulligheid niet symbool staat voor de zorgvuldigheid waarmee het apparatski zelf is geproduceerd. Erg duidelijk is de Brusselse fabrikant daar niet over. Het rapport dat de niet-giftigheid van de bestanddelen bewijst, houden de makers geheim.

Marketing is wel los gegaan op de inhoud. Een gezonde en milieuvriendelijke e-sigaret kun je in een geitenwollen gerecycled doosje ter grootte van de e-sigaret doen, maar dat verkoopt voor geen meter. De consument wil geen product kopen, maar een beleving, een emotie, een gevoel. Dat is ze gelukt. Zelfs bij mij. Voor slechts honderd euro krijg ik een gevoel van gezond bezig zijn waar ik u tegen zeg:

-drie kartonnen hemelsblauwe doosjes waarin de lader, het snoer en de nico-ampullen zitten
-een zwartfluwelen polsband met klitteband waarop het SuperSmoker-logo staat (staat iedereen!)
-een plestik zilveren Certificate of Authenticity met een nummer en een handtekening van een anonieme SuperSmoker NV-medewerker die ik op aanraden van SuperSmoker NV meteen in m'n portemonnee heb gestoken'to prove my contribution to a cleaner and healthier world'. Gék word ik van die milieupolitie die me doorzaagt over mijn bijdrage aan een schone, gezonde wereld.
-een handleidingsboekje
-een bijsluiter die de handleiding nog eens samenvat
-twee ansichtkaarten vol informatie die de info uit de handleiding en de bijsluiter nog eens samenvat
-een kartonnen geplastificeerd kaartje met een zilveren koordje eraan waarop de info uit de bijsluiter, de ansichtkaarten en de handleiding nog eens handig is samengevat.

De 6 plestikjes waarin de ampullen zijn verpakt zijn milieuvriendelijk geproduceerd, net als het polsbandje, en alles is door Fair Trade Chinezen in elkaar gezet. Dat moet wel.

Na een nacht in de oplader is de SuperSmoker klaar voor gebruik. Daar ligt ie dan. Hoe moet ik nu roken? Op een knopje drukken? De website biedt uitkomst. Gewoon inhaleren.

Er kringelt een lullig dingetje rook uit. Het smaakt ongeveer naar een sigaret. Effe in 't kommetje van mijn hand blazen. Dooie mus, Nespresso... what else? Niks!

GEJUICH STIJGT OP
Vanaf nu ben ik rookvrij!
Dan ga ik Huisgenoot maar eens verrassen met een fikse zoen. In een leuk jurkje, voor de zekerheid.

Ik hou u vanzelfsprekend op de hoogte.

Dat die chinezen krap op mekaar leven vanwege de drukte was al duidelijk, en dat zij alternatieven op gebied van huisvesting hebben is ook niet bepaald nieuw vanwege de te hoge huur- en koopprijzen, maar wat ze nou uitgevonden hebben is toch letterlijk goochem!

Jawel, een caravanfiets! En dan komt natuurlijk de opmerking; 'nou lekker idee, niet ietwat te zwaar op de fiets'? Nou, deze caravan is één vierkante meter groot, waarvan je zou verwachten van; 'en wij kunnen leven in één vierkante meter'. Wij niet, maar de chinezen wel blijkt maar weer. Het kleine
caravantje bestaat uit uitklapbaar meubilair, boekenplankje tevens een bureautje. Maar hoe moeten zij slapen? recht op!? Daarop is er iets leuks uitgevonden, er zit een deurtje aan de caravan die een opening voor jouw voeten en lichaam maken, zodat je half binnen half buiten slaapt'.

link naar het filmpje: KlikkerdeKlik

Echt leuk, behalve als je niet gesteld bent op woonwagenkampers. Lekker belangrijk...

Wat natuurlijk wel belangrijk is. Friescheland heeft 100 berichten geproduceerd, WAT? 100!? Nee 93. Ben je blind?

Ingrediënten:

• Varkensgehakt (hier een 400 gram voor 5 personen)
• 1/2 Chinese kool
• Sojasaus *
• Een sneetje oud brood (zoals Samsonbrood of Hiltonbrood)
• Sherry
• Maïszetmeel
• Peper en zout, eventueel sesamolie

*Er zijn twee soorten sojasaus te vinden in de meeste Aziatische winkels: een gewone, met een krachtiger smaak, en een donkere variant: die is vooral bedoeld om vleesgerechten een mooier kleurtje te geven. Een gewone sojasaus is geschikt voor dit gerecht; de in de plaatselijke supermarkt te vinden sojasaus (bijv. die van Maggi) zorgt voor een vergelijkbaar resultaat, maar is een stuk duurder! Een tip voor de vrekkenkrant.

Bereiding:

Maak het sneetje brood nat en scheur het in kleine stukjes. Meng het bij het gehakt, samen met een goeie scheut sojasaus en wat sherry. Voeg ook een drietal theelepels maïszetmeel en een klein beetje water toe. Roer het geheel goed om: als je er met je vinger in prikt moet het heel zacht aanvoelen (anders krijg je van die droge, harde hompen vlees, en dan kom ik niet meer bij je eten). Voeg zout, peper en sesamolie toe naar smaak.

Neem een handpalm gehakt en vorm de leeuwenkopjes door het vlees van de ene hand in de andere te laten vallen (en liefst niet op de grond). Denk aan de beweging die je maakt met een Slinky. Ik kon de mijne nooit van de trap laten gaan want we hadden zo'n trap die eerder een veredelde ladder was, en die Slinky viel er altijd gewoon vantussen. En dan moest ik me weer een half uur bezigen met hem uit de knoop te halen. Plezier dat ik daar mee beleefd heb, niet te doen.

Enfin, als je gedaan hebt met jeugdherinneringen op te halen, kan je altijd even de kool gaan schoonmaken. Dat doe je door de blaadjes één voor één in repen te scheuren, liefst op een geweldadige manier. Niet omdat dat de smaak ten goede komt, maar omdat het leuker is. Daarna dump je ze in een slakom en verdrink je ze in water. We komen er later wel op terug.

De leeuwenkoppen moeten eerst vluchtig aan beide kanten bruin gebakken worden in olie (boter is gewoon not done, brrr). Het middendeel van het gehakt (de leeuwenhersentjes, zeg maar) moet nog niet gaar zijn! Dat komt later. Haal ze hierna tijdelijk uit de pan of wok en gebruik nu dezelfde olie (en dezelfde wok) om de kool gaar te stoven. Zorg ervoor dat de olie goed heet is. Chinezen worden lyrisch van het WHOOOOSHHHH-geluid van groentenwokken. Laat de kool wel eerst goed uitlekken, anders riskeer je derdegraads brandwonden. Voeg nog een snuifje zout en wat sojasaus toe. Als het bodempje begint te pruttelen en de groentenmassa wat in volume is verminderd, verenig dan de naakte leeuwenkoppen met hun manen (oeeeh).

Best overdek je het gehakt met kool, voor de smaak enal. Hier deed ik het niet omdat het mooier was voor de foto. 't Is toch mooi hé, geef toe.

Nu moet je enkel nog het deksel erop zetten, en een twintigtal minuten laten pruttelen. Ik vind het altijd triest dat ze in kookboeken geen suggesties geven om die pruttel- en baktijden mee op te vullen. Hoeveel uren ik al niet verloren heb als kleine door door het donkerbeglaasde ovenraampje te turen naar mijn zoveelste mislukte appeltaart! Gebruik deze twintig minuten dus om bijvoorbeeld een oude vriend of vriendin op te bellen, even aan rope-skipping te doen op het terras, een wereldhit te pennen, of gewoon om een rookdetector te installeren in de keuken.

Stel dat je kei-exotisch wilt doen, dan kan je nog steeds Chinese vermicelli en/of tofu toevoegen. Tofu moet zacht blijven en voeg je dus twee minuten voor het einde der tijden toe. De vermicelli komt in spoelen die eruit zien als albino schuursponsjes. Die leg je eerst even te weken in koud water, daarna knip je ze op maat. Laat vijf minuten pruttelen.

~* ~ Serveer met rijst, biatch. ~*~

Roewe wordt het tweede Chinese merk op de Belgische wegen. De auto's komen voort uit de restanten van het Britse merk Rover, maar dan op zijn Chinees uitgesproken.

Ik lig nog steeds in een deuk.