<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>charlotadas &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/charlotadas/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "charlotadas"</description>
	<pubDate>Mon, 06 Oct 2008 21:29:50 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Los lunes al sol]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=330</link>
<pubDate>Fri, 03 Oct 2008 09:22:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/10/03/los-lunes-al-sol/</guid>
<description><![CDATA[¿Alguien se apunta y viene conmigo a tirar piedras al rótulo del nombre de mi ex-empresa?
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>¿Alguien se apunta y viene conmigo a tirar piedras al rótulo del nombre de mi ex-empresa?</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Fuegos en época de crisis]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=319</link>
<pubDate>Mon, 08 Sep 2008 12:57:52 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/09/08/fuegos-en-epoca-de-crisis/</guid>
<description><![CDATA[No solo LoveOf74 ve la relación entre menos incendios forestales y más crisis en el sector inmobil]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>No solo <a href="http://www.loveof74.es/weblog/nada-cosas-mias/¿soy-el-unico-que-ve-relacion-entre-la-ausencia-de-incendios-este-ano-y-la-crisis-inmobiliaria/">LoveOf74</a> ve la relación entre menos incendios forestales y más crisis en el sector inmobiliario. Yo también. Pero él lo explica mejor.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Funeral católico en ¿Estado laico?]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=306</link>
<pubDate>Fri, 05 Sep 2008 11:30:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/09/05/funeral-catolico-en-%c2%bfestado-laico/</guid>
<description><![CDATA[Sólo hay que recordarlo, repetirlo y decirlo fuerte: un Estado laico es la única respuesta para ev]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Sólo hay que recordarlo, repetirlo y decirlo fuerte: un <a href="http://www.equinoxio.org/columnas/laicismo-estados-confesionales-y-libertad-de-conciencia-3065/">Estado laico</a> es la única respuesta para evitar futuros <a href="http://www.webislam.com/?idn=12978">conflictos como el que ahora se ha ocasionado</a> a raíz del homenaje de Estado en forma de funeral por rito católico romano (para ser exactos y precisos en la definición) a los fallecidos en el accidente del aeropuerto de Barajas del pasado 20 de agosto.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Paradoja]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=302</link>
<pubDate>Fri, 05 Sep 2008 10:19:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/09/05/paradoja/</guid>
<description><![CDATA[No voy a decir que no me alegre leer un artículo de opinión en un diario generalista en el que se ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>No voy a decir que no me alegre <a href="http://www.elespectador.com/columna-el-extrano-mundo-matematico">leer un artículo de opinión en un diario generalista</a> en el que se exponga de una forma sencilla y comprensible <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Banach-Tarski_paradox">teoremas matemáticos</a> que van más allá de Pitágoras (&#60;inciso&#62;¿sabíais que el Teorema de Pitágoras no es de Pitágoras sino de Hipaso de Metaponso, discípulo suyo?&#60;/inciso&#62;).</p>
<p>Lo que no entiendo es cual es su propósito.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Anarquía al poder]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=60</link>
<pubDate>Wed, 03 Sep 2008 14:42:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/09/03/anarquia-al-poder/</guid>
<description><![CDATA[Hace unos años ví una pintada en un muro que decía Anarkía al poder. Sonreí y seguí mi camino;]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Hace unos años ví una pintada en un muro que decía <em>Anarkía al poder</em>. Sonreí y seguí mi camino; pensé que quien había hecho esa pintada no sabía nada o sabía demasiado, que el poder era contrario a la anarquía pero que en verdad si no lo sustituía nunca sería posible. Me acordé de alguien con quien hubo una conversación parecida a esta:</p>
<blockquote><p>- Yo fuí anarquista hasta poco después de la Guerra.<br />
- ¿Y qué pasó? ¿Os mandaron a algún campo de concentración?<br />
- No. Me sacaron un DNI.</p></blockquote>
<p>Os quiero invitar a ver el documental <strong>Vivir la utopía</strong> que emitió RTVE en <em>La noche temática</em> hace ya unos años.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/MGBnAPKN9Oo'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/MGBnAPKN9Oo&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>También es posible su descarga desde <a href="http://www.nodo50.org/rebeldemule/foro/viewtopic.php?t=572">los foros de RebeldeMule</a>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Al punt c'om naix comensa de morir - Pere March]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=291</link>
<pubDate>Tue, 02 Sep 2008 14:21:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/09/02/al-punt-com-naix-comensa-de-morir-pere-march/</guid>
<description><![CDATA[Al punt c&#8217;om naix comensa de morir,
e morin creix, e crexen mor tot dia,
c&#8217;un pauch mome]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Al punt c'om naix comensa de morir,<br />
e morin creix, e crexen mor tot dia,<br />
c'un pauch momen no cessa de far via,<br />
ne per menjar ne jaser ne dormir,<br />
tro per edat mor e descreix a massa,<br />
tan c'axi vay al terme ordenat,<br />
ab dol, ab gauig, ab mal, ab sanitat,<br />
mas pus avan del terme null hom passa.</p>
<p>Trop es cert fayt que no podem guandir<br />
a la greu mort e que no y val metgia,<br />
fforça ne giny, rictat ne senyoria,<br />
e trop incert lo jorn que deu venir,<br />
com, quant ne hon, que tot arnes trespassa<br />
e no y te prou castell, mur ne fossat,<br />
e tan leu pren lo neci co·l senat,<br />
car tots em huns e forjats d'una massa.</p>
<p>Be sabem tots que ych havem az exir<br />
o tart o breu e que no y val mestria.<br />
Breu es tot, cert qui pensar ho saubia.<br />
Mas lo foll hom no se·n dona cossir,<br />
que, remiran sa carn bella e grassa,<br />
e·l front polit e lo cors ben tallat,<br />
ha tot lo cor e lo sen aplicat<br />
als fayts del mon, que per null temps no·s lassa.</p>
<p>Si be volem un petit sovenir<br />
com som tots fayts d'avol merchanteria,<br />
e·l sutze loch on la mayre·ns tenia,<br />
e la viltat de que·ns hac a noyrir,<br />
e, naxent nos, roman la mare lassa<br />
e nos ploram de fort anxiatat,<br />
entram al mon ple de gran falsedat,<br />
c'ades alciu es ades nos abrassa.</p>
<p>O veyll poyrit! E que poras tu dir,<br />
qui·t veus naffrat tot jorn de malaltia?<br />
Missatge cert es que la mort t'envia,<br />
e tu no·l vols entendre nez auzir,<br />
mas, com a porch qui jats en la gran bassa<br />
de fanch pudent, tu·t bolques en peccat,<br />
disen, tractan, fasen molt mal barat<br />
ab lo cor fals e la ma trop scassa.</p>
<p>De cor preyon deuriem advertir<br />
en l'estat d'om qui tot jorn se cambia,<br />
que·l rich es baix e·l baix pren manentia,<br />
e·l fort es flach e·l flach sab enfortir,<br />
e·l jove sa dolor breumen l'acassa<br />
e mor tan leu co·l vell despoderat,<br />
e·l vell mesqui fay leho de son gat<br />
e pensa pauch en la mort qui·l menassa.</p>
<p>Deu sab per que lexa mal hom regir,<br />
o foll o pech, e los bons calumpnia,<br />
que tal es bo com no te gran baylia,<br />
qu'es fer e mal si u pot aconseguir;<br />
e tal humil quant es monge de Grassa,<br />
qu'es ergullos quant ha gran dignitat;<br />
e tal regeix una granda ciutat:<br />
ffora millor a porquer de Terrassa.</p>
<p>Qui be volgues a Dieu en grat servir<br />
es en est mon passar ab alagria,<br />
tot son voler a Dieu leixar deuria<br />
e no pas Dieu a son vol convertir;<br />
car Dieus sab mills a qui·s tany colp de massa<br />
per acabar o qui tenir plagat<br />
per sprovar o fer sa volentat<br />
de ço del sieu e qu'es raso que·s fassa.</p>
<p>Del payre sant hay ausit, quan trespassa<br />
d'ayçest exill al Juhi destinat,<br />
que ditz: «Er fos eu un bover stat,<br />
c'onor d'est mon a peccat embarassa!»</p>
<p>Heu, Peyres March, pregui Dieu c'a luy plassa<br />
donar me cor e voler sforçat,<br />
ques ab plaser prenda l'adversitat<br />
e sens ergull lo be que breument passa.</p>
<p><strong>Pere March</strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Che fece... il gran rifiuto - Konstantinos Kavafis]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=284</link>
<pubDate>Sat, 30 Aug 2008 22:42:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/31/che-fece-il-gran-rifiuto-konstantinos-kavafis/</guid>
<description><![CDATA[A cada uno le llega el día
de pronunciar el gran Sí o el gran
No. Quien dispuesto lo lleva
Sí man]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>A cada uno le llega el día<br />
de pronunciar el gran Sí o el gran<br />
No. Quien dispuesto lo lleva<br />
Sí manifiesta, y diciéndolo</p>
<p>progresa en el camino de la estima y la seguridad.<br />
El que rehúsa no se arrepiente. Si de nuevo lo interrogasen<br />
diría no de nuevo. Pero ese<br />
no -legítimo- lo arruina para siempre.</p>
<p><strong>Κωνσταντίνος Καβάφης</strong>,<br />
&#160;&#160;traducción de <em>José María Álvarez</em>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mensaje unívoco, rotundo y parcial]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=279</link>
<pubDate>Fri, 29 Aug 2008 22:30:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/30/mensaje-univoco-rotundo-y-parcial/</guid>
<description><![CDATA[Estos son los mensajes lanzados desde el poder. Unívocos, rotundos y parciales. Y muchas más cosa]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Estos son los mensajes lanzados desde el poder. Unívocos, rotundos y parciales. Y muchas más cosas, seguro. Desde el poder político, desde el poder religioso, desde el poder económico, ... Y así nos va, que nos quedamos con los cuatro eslóganes que sabemos repetir una y otra vez sin tener muy claro su significado, ni tampoco su origen, ni menos sus consecuencias.</p>
<p>Me he encontrado con un libro que se llama <em>Creer en ateo. Ateos y creyentes mano a mano</em>, de Sebastián Fuster Perelló, que en su introducción dice</p>
<blockquote><p>No pretendo ni probar nada ni convencer a nadie y menos todavía discutir o izar banderas. Las imposiciones no encuentran sitio en el mundo de los caminantes libres… Confieso haber tomado lección de quienes no piensan como yo. Saber escuchar es una asignatura que me costó aprender. Jubilado, y todavía no la manejo bien.</p></blockquote>
<p>Será cualquier cosa, incluso ciencia ficción como posiblemente nos apuntará pperez333, pero no parece que esté lanzado desde el poder. Igual me equivoco, pero no me parece que alguien que tenga tan claro aquello que se aprende escuchando vaya a lanzar ese mensaje en el mismo formato que utiliza el poder.</p>
<p>Ya de paso, me he encontrado con <a href="http://www.fp-es.org/bernard-lewis-sobre-los-mitos-acerca-del-islam">esta entrevista con Bernard Lewis</a>, profesor en la Universidad de Princeton (EEUU) y autoridad en materia islámica y Oriente Medio. Tampoco parece que sea un mensaje lanzado desde el poder en tanto en cuanto se dedica a desmontar alguna de las ideas potenciadas desde él para tenernos al pueblo llano como una ciudadanía de perfil bajo.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Somos <i>los paganos</i>]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=268</link>
<pubDate>Mon, 25 Aug 2008 11:13:51 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/25/somos-los-paganos/</guid>
<description><![CDATA[No sé ben bé si estes imatges corresponen als serveis informatius d&#8217;una televisió pública ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>No sé ben bé si estes imatges corresponen als serveis informatius d'una televisió pública pagada per tots els ciutadans i totes les ciutadanes, o pel contrari és butlletí informatiu intern d'un partit polític pagat també per tots i totes...</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/Li0TnCvHuIw'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/Li0TnCvHuIw&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Apariencia]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=259</link>
<pubDate>Sun, 24 Aug 2008 15:15:17 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/24/apariencia/</guid>
<description><![CDATA[Mirando los anuncios clasificados de cualquier diario, entre las ofertas de trabajo, compras y venta]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Mirando los anuncios clasificados de cualquier diario, entre las ofertas de trabajo, compras y ventas y servicios sexuales, se encuentran también oraciones de acción de gracias al Espíritu Santo y a San Judas Tadeo.</p>
<p>Estas oraciones son, en muchos casos, mensajes en clave que se envían los presos entre ellos y/o con sus contactos en el exterior (me lo contó hace ya tiempo un conocido que era voluntario en prisiones y este fin de semana lo he vuelto a leer por ahí). Así es que lo que parece la expresión de una fe inmadura cercana a la magia, es simplemente otra cosa... Igual que los anuncios con los que comparte página.</p>
<p>Y ahora es cuando podría citar a Benedetti parafraseando a Campoamor. Pero no lo haré. Ya está en la cabecera de este blog. Mejor cito a Led Zeppelin, que no queda tan intelectual pero viene a decir lo mismo...</p>
<blockquote><p>There's a sign on the wall<br />
But she wants to be sure<br />
'Cause you know<br />
sometimes words have two meanings.</p>
<p style="text-align:right;">(Lyrics from <em>Starway to Heaven</em>)</p>
</blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Duda]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=249</link>
<pubDate>Wed, 20 Aug 2008 12:14:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/20/duda/</guid>
<description><![CDATA[¿Por qué la gente que se declara apolítica (con lo que esto quiera decir) suele ser en realidad p]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>¿Por qué la gente que se declara apolítica (con lo que esto quiera decir) suele ser en realidad políticamente conservadora?</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Nos disteis de comer ignorancia y de cenar, fanatismo]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=159</link>
<pubDate>Thu, 14 Aug 2008 12:19:13 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/14/nos-disteis-de-comer-ignorancia-y-de-cenar-fanatismo/</guid>
<description><![CDATA[Lo dice uno de los personajes de Corredor sin retorno, de Samuel Fuller. Y se puede aplicar, sin dud]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Lo dice uno de los personajes de <a href="http://www.imdb.com/title/tt0057495/">Corredor sin retorno, de Samuel Fuller</a>. Y se puede aplicar, sin dudarlo, a la educación (y moral) sexual de la Iglesia Católica (es la que mejor conozco y me es más próxima, pero me dicen que otras iglesias cristianas son más ignorantes, fanáticas o reaccionarias que no la católica) tal como se hace en <a href="http://www.moceop.net/tiempo_hablar/revistas/N_113/grano_sal_113.htm">este artículo</a> del que extraigo:</p>
<blockquote><p>Yo he llegado a la conclusión de que nuestra moral católica viene “lastrada” desde sus orígenes por coyunturas y circunstancias históricas muy concretas, coyunturas y circunstancias que al no ser explicadas, o al ser “silenciadas”, acaso para no escandalizar, se han convertido en un peso insoportable para los creyentes. Mi opinión al respecto es que nos han faltado maestros y pastores maduros, inteligentes, preparados en esta materia y buenos pedagogos, con la valentía y el equilibrio necesario para formar al colectivo de fieles, desterrando tabúes y gazmoñerías. La Teología, la Moral, el Derecho Canónico ya no son, no deben ser, patrimonio exclusivo de clérigos. La comunidad de creyentes, formada por clérigos y laicos, tiene que trabajar codo con codo para lograr “enseñar al que no sabe”. Lo contrario es vivir en tiempo de las cavernas, y ello alejaría de la Iglesia a cualquier persona, joven o adulto, que desee vivir como ser evolucionado, con capacidad de pensar y decidir cómo orientar su forma de vida.</p></blockquote>
<p>Vale la pena echar un vistazo a la bibliografía que maneja el artículo para profundizar en el tema, seguramente el mayor tabú que las circunstacias de la Iglesia Católica nos ha transmitido sin revisión ninguna a lo largo de casi 2000 años.</p>
<p>¿Se os ocurren otros órdenes de la vida a los que se pueda aplicar el título del post?</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Mi primera guerra]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=239</link>
<pubDate>Wed, 13 Aug 2008 11:59:15 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/13/mi-primera-guerra/</guid>
<description><![CDATA[Seguramente no sea tan divertido leer al maestro Miguel Gila como era verlo y escucharlo.
Les voy a ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Seguramente no sea tan divertido leer al maestro Miguel Gila como era verlo y escucharlo.</p>
<blockquote><p>Les voy a contar a ustedes por qué fui a la guerra.</p>
<p>Yo trabajaba de ascensorista en unos almacenes, y un día, en lugar de apretar el botón del segundo piso, apreté el ombligo de una señora gorda, que era la mujer del gerente, y me despidieron. Me fui a mi casa y me senté en una silla que teníamos para cuando nos despedían, y vino mi tío Cecilio con un periódico que traía un anuncio que decía: "Para una guerra importante, se necesita soldado que mate deprisa". Y dijo, mi abuela: "Apúntate tú que eres despabilado". Y dijo mi hermana: "Pero habrá que comprarle un caballo", pero no lo vendían suelto, tenía que ser con carro y con basura, y dijo mi madre: "Vas a llenar la guerra de moscas, es mejor que la hagas a pie, pero limpio". Entonces mi madre me hizo una tortilla de escabeche y me preparó un termo con caldo y me fui a la guerra.</p>
<p>Cuando llegué estaba cerrada, pero había en la puerta una señora que vendía bollos y torrijas, y le pregunté: "Señora, ¿es ésta la guerra del catorce?". Y me dijo: "No, ésta es la del veintiséis, la del catorce es más abajo". "Y sabe a qué hora abren?", pregunté otra vez. Y me dijo: "No creo que tarden mucho porque ya han tocado la trompeta". Entonces me senté en un banco, con un soldado que no mataba porque estaba de luto, y cuando abrieron la guerra entré, pregunté por el comandante y me dijeron que no estaba porque había ido a comprar tanques y albóndigas para el ejército, así que me esperé, y cuando llegó el comandante le dije: "Que vengo por lo del anuncio del periódico, para matar y atacar a la bayoneta y lo que haga falta". Y me preguntó: "Tú que tal matas?". Y dije: "Yo flojito, pero cuando me entrene voy a matar muy deprisa". Y me preguntó: "Traes cañón?". Dije:" yo creía que la herramienta la ponían ustedes". Y me dijo: " Es mejor que traiga cada uno el suyo, así el que rompe paga". Dije: "Yo lo que traigo es una bala que le sobró a mi abuelo de la guerra de las Filipinas. Está muy usada, pero lavándola un poco...". Y dijo el capitán: "Y cuando se te acabe la bala ¿qué?". Dije: "La ato con un hilo, disparo, tiro del hilo y me la traigo otra vez". Y dijo el comandante: "Y si se te rompe el hilo, pierdes el hilo y la bala". Y dije: "Lo que puedo hacer es disparar, ir a buscar la bala y traerla otra vez". Y dijo el teniente: "Es que no vamos a estar pidiéndole una tregua al enemigo cada vez que tengas que ir a buscar la bala. Además, esta bala es muy gorda para los fusiles nuestros". Y dijo el sargento, que era bajito por parte de padre: "Pero limándola un poco...". Y el teniente le llamó imbécil y le arrestó seis días de calabozo por tonto. Entonces me dieron un fusil y seis balas y me dijo el comandante: "Hale, ponte a matar! Aquí se mata de nueve a una y de cuatro a siete, y los sábados por la tarde hacemos semana inglesa".</p>
<p>Y me fui a la trinchera, y estaba yo matando tan calentito, con mi tortilla de escabeche y mi fusil, y dijo el capitán: "Prepárate, que vas a ir de espía". Me pusieron una peluca rubia con tirabuzones, una minifalda, una blusita de seda natural, unos zapatos de tacón alto y me fui hasta el enemigo y dije: "Hola!". Y dijo el centinela enemigo: "Qué quieres?". Dije: "Soy Mari Pili". Y dijo: "Tú hace poco que trabajas de espía ¿no?". Dije: "desde hace dos horas". Y me dijo: "Te lo he notado en los pelos de las piernas, ¿Y qué quieres?". Dije: "Que me ha dicho mi comandante que nos deis el avión". (como nos llevábamos bien con el enemigo, con un avión nos arreglábamos todos: los martes, jueves y sábados lo usábamos nosotros y los lunes, miércoles y viernes lo usaba el enemigo, y los domingos se lo alquilábamos a una agencia de viajes, para cubrir gatos). Y me dijo que no me podía dar el avión porque le estaban poniendo un grifo para que fuera a propulsión de chorro. Volví a mi trinchera, le dije al comandante que no me habían querido dar el avión y dijo: "Déjalos, si arrieros somos, y en el camino nos encontraremos!!. Y ahora vas y les bombardeas a pie".</p>
<p>Así que me pusieron una bomba debajo del brazo y llegué otra vez donde el enemigo, y me dijo el centinela: "Otra vez, Mari Pili? Y ahora qué quieres?". Dije: "Vengo a tirar la bomba". Y me dijo el comandante enemigo: "A ver si vas a dar a alguien, gracioso". Dije: "Yo soy un mandao, y obedezco órdenes". "Pues muy bien, si obedeces órdenes yo te ordeno que tires la bomba en un charco para que se moje y no explote". Y así lo hice. Tiré la bomba en un charco y no explotó y no maté a nadie. Y cuando volví a mis trincheras, dijo el coronel: "A buenas horas vienes!!". Dije: "Qué ha pasado?". Y dijo: "Que se ha terminado la guerra, que ha venido la policía y como no teníamos al día la licencia de armas se nos han llevado los tanques, los cañones y las ametralladoras".</p>
<p>Entonces nos repartimos las albóndigas y las patatas y el perejil de Intendencia y nos fuimos cada uno a su casa y ya no maté a nadie.</p></blockquote>
<p>Si os habéis quedado con ganas de más, echad <a href="http://es.youtube.com/results?search_query=gila">un vistazo por aquí</a>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Autenticidad hiperbólica]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=233</link>
<pubDate>Mon, 11 Aug 2008 10:35:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/11/autenticidad-hiperbolica/</guid>
<description><![CDATA[¿Alguien sabe lo que es un hype? ¿No? ¿Nadie? Por favor, alguien nos los debería poder explicar,]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>¿Alguien sabe lo que es un <em>hype</em>? ¿No? ¿Nadie? Por favor, alguien nos los debería poder explicar, después de tantas veces que gastamos el anglicismo en cuestión.</p>
<p>Pues como veo que la cosa se pone difícil, casi mejor que nos los expliquen con el <a href="http://www.desaparezca.net/blog/?p=1562">análisis sobre el fenómeno <em>hype</em> que podemos leer en desaparezca.net</a>.</p>
<blockquote><p>El problema es que la cultura pop es un producto de masas al que, en un principio, pueden acceder todos; con lo cual, resulta que todos nos hacemos distintos de la misma manera: eso no es muy auténtico. Y además lo vemos: todos, al final, y por mucho que nos esforcemos, acabamos llevando la misma ropa, yendo a los mismos sitios, haciendo los mismos descubrimientos. Entonces, surge la ansiedad por ser aún más auténtico, el más auténtico; y de esa ansiedad, surge el <em>hype</em>.</p></blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Días de playa]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=223</link>
<pubDate>Wed, 06 Aug 2008 10:30:00 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/06/dias-de-playa/</guid>
<description><![CDATA[Desde Menéame llego a una carta al director de La Vanguardia que no sé exactamente cómo valorar.
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Desde <a href="http://meneame.net">Menéame</a> llego a una <a href="http://www.lavanguardia.es/lv24h2007/20080806/53515105108.html">carta al director de La Vanguardia</a> que no sé exactamente cómo valorar.</p>
<blockquote><p>Sóc una mare de família. El meu marit i jo tenim cinc fills, i durant aquesta època de l'any ens agrada d'anar a la platja, ja que la tenim relativament a prop. Però hi ha una qüestió que ens planteja un dubte a l'hora d'anar-hi. Es tracta de la pràctica d'algunes senyoretes, i senyores, joves o grans, que deixen al descobert la part superior del seu cos.</p>
<p>Jo ho respecto, perquè com a persones mereixen un respecte i perquè la seva llibertat comença on acaba la nostra, i al contrari. Però aquesta frase que queda tan maca, a la pràctica no és així, perquè els que hem de marxar de la platja som nosaltres ja que elles no se senten al·ludides i és a nosaltres que ens violenten i molesten.</p>
<p>Jo em pregunto, on és el pudor? Què se n'ha fet de la vergonya, molta o poca, d'aquests familiars, acompanyants, nòvios, marits, fills, etcètera, als quals no els importa gens que el cos d'aquesta persona sigui del domini públic i el puguin mirar d'altres?</p>
<p>Jo no tinc necessitat que els meus fills i el marit vegin el que considero que no s'ha d'exhibir. No sé quina és per a nosaltres i potser per a d'altres la solució d'aquest fet, però de moment els que es queden sense platja i els beneficis que en comporta som nosaltres... Pensem-hi.</p></blockquote>
<p>Pues pensándolo bien, da un poco de miedo ir a la playa, sí, y encontrarte con esta gente a tu lado...</p>
<p>¡Cuánta ignorancia hay por el mundo, verdad?</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Utopia]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=211</link>
<pubDate>Tue, 29 Jul 2008 13:03:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/07/29/utopia/</guid>
<description><![CDATA[M&#8217;ho va contar el meu amic Manolo fa uns mesos, i ara l&#8217;he vist a un flyer.

La utopia ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>M'ho va contar el meu amic Manolo fa uns mesos, i ara l'he vist a un <em>flyer</em>.</p>
<blockquote><p>
La utopia és el lloc de la realitat. Jo diria que no hi ha més realitat que la utopia.<br />
Ho dic seriosamente, no és cap joc de paraules ni cap il·luminació mística.<br />
Jo crec que l'irreal és pensar que el capitalisme salva,<br />
Que l'egoisme sense mesura condueix enlloc.<br />
Crec que l'irreal és creure que un ésser humà pot estar infinita i il·limitadament divertit<br />
Amb el cava, el caviar i les músiques superficials.<br />
La felicitat és una possibilitat, una utopia necessaria.</p></blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cómo decir poesía]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=206</link>
<pubDate>Sun, 27 Jul 2008 15:13:33 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/07/27/como-decir-poesia/</guid>
<description><![CDATA[Gracias al Papagayo Onanista he descubierto este texto extraído de La muerte de un mujeriego.
Por e]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Gracias al <a href="http://www.fotolog.com/onanista">Papagayo Onanista</a> he descubierto este texto extraído de <em>La muerte de un mujeriego</em>.</p>
<blockquote><p>Por ejemplo la palabra mariposa. Para usar esta palabra no hace falta aligerar la voz, ni dotarla de pequeñas alas empolvadas, ni inventar un día soleado o un campo de narcisos, ni estar enamorado, ni estar enamorado de las mariposas. La palabra mariposa no es una mariposa de verdad. Está la palabra y está la mariposa. La gente tendrá todo el derecho a reírse de tí si confundes estos dos conceptos. No le des tanta importancia a la palabra. ¿Qué quieres transmitir, que amas a las mariposas con más perfección que nadie o que entiendes realmente su naturaleza? La palabra mariposa no es más que un dato. No te da pie a revolotear, elevarte, proteger las flores, simbolizar la belleza y la fragilidad o interpretar de alguna forma a una mariposa. No representes las palabras. No representes nunca las palabras. No intentes nunca despegar del suelo cuando hables de volar, ni gires la cabeza y cierres los ojos cuando hables de la muerte. No me mires con ojos ardientes cuando hables del amor. Si quieres impresionarme al hablar del amor, métete la mano en el bolsillo o debajo del vestido y acaríciate. Si tu ambición y tu hambre de aplausos te ha llevado a hablar del amor, debes aprender a hacerlo sin desacreditarte a ti mismo ni lo que dices.</p>
<p>¿Que expresión podría definir a nuestra época? Nuestra época no tolera expresión alguna. Todos hemos visto fotografías de madres asiáticas desoladas, así que no nos interesa la agonía de tus órganos achacosos.Nada de lo que puedas expresar con tu cara tiene parangón con el horror de nuestro tiempo. No lo intentes siquiera. Sólo merecerías el desprecio de los que han sido tocados en lo más hondo. Todos hemos visto telediarios con seres humanos embargados por el dolor y la desazón. Todos sabemos que comes como Dios manda y que hasta te pagan para que te subas a un escenario. Estas tocando para gente que ha vivido catástrofes, así que tranquilízate. Di las palabras, transmite los datos y hazte a un lado. Todos sabemos que sufres. No puedes contarle al público todo lo que sabes del amor en cada verso de amor que digas. Hazte a un lado: la gente sabrá lo que tú sabes porque ya lo sabía. No tienes nada que enseñarles. No eres más hermoso que ellos. Ni más sabio. No les grites. No fuerces una entrada en seco. Eso es sexo mal practicado. Si muestras el contorno de tus genitales, entrega lo que prometes. Y recuerda que, en el fondo, la gente no quiere acróbatas en la cama.</p>
<p>¿Que necesitamos? Estar cerca del hombre natural, estar cerca de la mujer natural. No quieras ser un cantante venerado por un público numeroso y leal que desde siempre ha seguido los altibajos de tu carrera. Las bombas, lanzallamas y demás mierdas han destruido algo más que árboles y poblados. También han destruido los escenarios. ¿Acaso creías que tu profesión iba a escapar de la destrucción general? Ya no hay escenarios. Ya no hay candilejas. Estás entre la gente, por tanto sé modesto. Dí las palabras, transmite los datos y hazte a un lado. Quédate sólo. Quédate en tu habitación. No montes un número.</p>
<p>Se trata de un paisaje interior. Está dentro y es privado. Respeta la intimidad de tus textos pues fueron escritos en silencio. La valentía de la interpretación es decirlos, La disciplina de la interpretación es no violarlos. Deja que el público sienta tu amor por la intimidad aunque ésta no exista. Sé una buena puta. El poema no es un eslogan. No puede promocionarte. No puede fomentar tu reputación de sensible. No eres un semental. No eres un ladrón de corazones. Tanto gánster del amor y tanta tontería. Eres un estudiante de disciplina. No representes las palabras. Las palabras mueren cuando las representas, se marchitan, y no nos queda más que tu ambición.</p>
<p>Di las palabras con la precisión exacta con que comprobarías la ropa de tu colada. No te conmuevas con una blusa de encaje. Unas braguitas no tienen por qué ponértela dura. No tiembles al ver una toalla. Las sábanas no han de dibujar una expresión de ensueño alrededor de tus ojos. No hace falta que llores en el pañuelo. Los calcetines no están ahí para evocarte extraños y lejanos viajes. No es más que tu colada. No es más que tu ropa. No seas un mirón escudriñando a través de ella. Limítate a llevarla puesta.</p>
<p>El poema es mera información. Es la Constitución de la patria interna. Si lo declamas y lo hinchas con nobles intenciones, no eres mejor que esos políticos que tanto desprecias. No haces más que agitar una bandera y llamar patéticamente a la patriotería emocional. Piensa en las palabras como ciencia, no como arte. Son un informe. Es como si dieras una conferencia en la Federación de Montañismo. Las personas que te escuchan conocen todos los riesgos de la escalada, y te honran dando por sentado que lo sabes. Si se los pasas por la cara, estás insultando la hospitalidad que te ofrecen. Infórmales de la altitud de la montaña, describe el equipo que utilizaste, especifica el tipo de superficie y fija el tiempo que duró la escalada. No busques dejar al público boquiabierto. Si el público se queda boquiabierto, no será debido a tu apreciación de los hechos, sino a la suya. Tu mérito estará en la estadística y no en las inflexiones de tu voz ni en los ademanes enérgicos de tus manos. Estará en los datos y en la tranquila organización de tu presencia.</p>
<p>Evita las florituras. No temas ser débil. No te avergüences de estar cansado. Tienes buen aspecto cuando estás cansado. Parece como si pudieras seguir y seguir sin parar.</p>
<p>Y ahora ven a mis brazos. Eres la imagen de mi belleza.</p></blockquote>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Rocky según MTV]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=204</link>
<pubDate>Fri, 25 Jul 2008 14:14:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/07/25/rocky-segun-mtv/</guid>
<description><![CDATA[Se han llenado los mentideros de la web con la noticia del remake que piensan hacer los de la MTV de]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Se han llenado los mentideros de la web con la noticia del <em>remake</em> que piensan hacer los de la <a href="http://www.mtv.com">MTV</a> del <a href="http://www.imdb.com/title/tt0073629/">Rocky Horror Picture Show</a>. Ni la Charlotera ni yo nos imaginamos (ni tampoco vamos a hacer el esfuerzo de intentarlo) cómo sería la experiencia de ver la peli sin Tim Curry, Susan Sarandon o Meat Loaf. Porque por lo visto sólo van a cambiar actores y "actualizar el lenguaje", quiera decir esto lo que quiera decir que yo no lo sé.</p>
[caption id="" align="aligncenter" width="425" caption="Rocky Horror Picture Show - Lips"]<img src="http://img291.imageshack.us/img291/2594/rhpslipsrv7.jpg" alt="Rocky Horror Picture Show - Lips" width="425" height="231" />[/caption]
<p>Decía Dios[*] que escribir es reescribir. Pero, ¿para qué se va a reescribir lo ya está perfectamente escrito? ¿Que no habéis visto Sabrina en sus dos versiones, <a href="http://www.imdb.com/title/tt0047437/">la clásica</a> y <a href="http://www.imdb.com/title/tt0114319/">la revisada</a>? Pues es que yo no tengo ganas de volver a pasar por esa experiencia y ahora con RHPS.</p>
<p>[*] Fernando Trueba al recibir el Oscar a mejor película extranjera por <a href="http://www.imdb.com/title/tt0103791/">Belle Epoque</a>, "Quisiera creer en Dios para darle las gracias, pero sólo creo en Billy Wilder. Gracias, míster Wilder". Al día siguiete Wilder le telefoneó, "Hola, soy Dios. No debiste decir eso anoche. La gente se santigua al verme en las calles". La anéctoda la cuenta Trueba en su libro <em>Diccionario del Cine</em>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Directiva europea de retorno para personas migrantes]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=201</link>
<pubDate>Fri, 25 Jul 2008 10:33:16 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/07/25/directiva-europea-de-retorno-para-personas-migrantes/</guid>
<description><![CDATA[
Qué cosas llegan a veces por correo electrónico, ¿verdad?
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://www.directivadelaverguenza.org/"><img class="aligncenter" style="margin:10px;" src="http://img77.imageshack.us/img77/3179/att00103dw9.jpg" alt="Directiva de la vergüenza" width="425" height="557" /></a></p>
<p>Qué cosas llegan a veces por correo electrónico, ¿verdad?</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Cuestión de actitud]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=194</link>
<pubDate>Thu, 24 Jul 2008 16:07:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/07/24/cuestion-de-actitud/</guid>
<description><![CDATA[Llevo todo el fin de semana pasado pensando en ello, a cada actuación que veíamos. Y os voy a expl]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Llevo todo el fin de semana pasado pensando en ello, a cada actuación que veíamos. Y os voy a explicar aquí la impresión con que me he quedado.</p>
<h3>Día 0, jueves.</h3>
<p>Este casi que no cuenta porque sólo vimos <strong>Nada Surf</strong> (al final de <strong>Krakovia</strong> creo que no llegamos) y unas pocas canciones de <strong>Sigur Rós</strong> desde la <em>muntanyeta</em>. Es lo que tiene tener que trabajar al día siguiente.</p>
<p><strong>Nada Surf</strong> me parecieron irregulares.</p>
<p><strong>Sigur Rós</strong> un rollo de estos que te pinchas tirado en el sofá para sentir mogollón con sus sonidos y eso... que no está mal para según qué momento pero no me dan subidón; división de opiniones, a la Charlotera sí que le gustó lo que oyó (no conocía a los islandeses) y se ha quedado con ganas de más.</p>
<h3>Día 1, viernes.</h3>
<p>Llegamos casi que de tiro desde el trabajo y al final de la jornada se notó. Nos perdimos a <strong>Róisín Murphy</strong> (que me apetecía a mi) y a <strong>Mika</strong> (que le apetecía a la Charlotera) por puro cansancio.</p>
<p>Llegamos a mitad actuación de <strong>The Rumble Strips</strong> y a mitad de <strong>El Columpio Asesino</strong>, los primeros sonaban bien en la distancia pero yo tenía curiosidad por ver a los segundos en directo. No me gustaron nada. Pero nada nada. Así que nos fuimos a ver el final de <strong>The Rumble Strips</strong> que sí que nos gustaron un poquito y si hubiéramos pillado más canciones nos hubiera gustado más.</p>
<p>Vimos un ratito de <strong>South San Gabriel</strong>, folk de ese que a las pocas canciones me cansa un poquito (¿o sería que tenía el día perezoso?), y nos dimos una vuelta por el mercado, donde cada año hay menos discos y menos cosas interesantes para comprar. Bueno, según cual sea el target al que va dirigido... que igual no soy yo.</p>
<p><strong>Babyshamples</strong> fue el primer momento en que me empecé a plantear el tema de la actitud. ¿Qué ofrecía <strong>Pete Doherty</strong>? Pues... pasotismo y desgana. Sí, es una actitud. Pero una actitud que hace que no tengas gancho con el público y eso al cabo de un par de decenas de minutos se nota. Seguramente Baxter no piense lo mismo que yo, pero claro, es que él estuvo en el backstage un rato después charlando con el <strong>Doherty</strong> sobre lo complicadas que son las mujeres, haciendo cada uno referencia a su respectiva novia...</p>
<p><strong>El Guincho</strong> sí que tenía actitud, actitud de pasárselo bien y de hacérselo pasar bien a la gente. Y eso que sólo estuvimos 5 minutos mientras íbamos de camino entre el bocata de la cena y <strong>Fijiya &#38; Miyaka</strong>, que tampoco nos terminó de enganchar.</p>
<p>Y aunque el concierto de <strong>New York Dolls</strong> no sea el mejor que hayan dado en su vida, ni siquiera creo que llegue a ser de los medios, seguramente se quede entre los de nivel medio-bajo, estos sí que tenían actitud. Han sido estrellas del rock y lo saben. Y fueron estrellas del rock por esa actitud... Vamos, que tanto a la Charlotera como a mi nos hubiera encantado haberlos podido disfrutar hace casi 40 años: por energía, por transgresión, por rock'n'roll, por gustarse y por hacerlo parecer fácil (que en su caso no sólo lo parece, también lo es).</p>
<p>Después en el mismo escenario, con todos ustedes, señoras y señores, <strong>My Bloody Valentine</strong>. Estos también saben algo de actitud, conciertazo de sonidos distorsionados . Y sin embargo nos pasó lo mismo que con <strong>New York Dolls</strong>: un sí pero no o un no pero sí. Seguramente fue por el cansancio que ya empezábamos a notar.</p>
<p>Y es que si no hubiera sido por <strong>La Casa Azul</strong>, nos habríamos marchado a casa unas dos horas antes... o más. Y tengo que decir que, sin ser fan (esto ya lo sabéis todos) y sin que me guste especialmente su sonido (esto también), simplemente me encantó. Me encantó el sonido más electrónico que pone en juego (mucho más que el sonido "apegaloso" de sus discos, sobre todo de los primeros), me encantó las ganas que contagiaban todos sus fans, me encantó lo emocionado que se le notaba y me encantó la actitud positiva que transmitía incluso en las canciones tristes. Total, que salimos de allí con ganas de amarnos mucho más y follar un poco más (o al revés, no sé, que con estas cosas siempre me lío). Gracias, Guille, tu también eres superguapo y sabes muy bien de qué va eso de la actitud.</p>
<p><em><strong>Momento del día</strong></em>: Sin lugar a dudas, la regresión que viví cuando en el concierto de LCA empezaron a sonar las notas de <em>Love is in the Air</em>. Y es que volver al sonido de las discos de los veranos de mi adolescencia... ains!</p>
<h3>Día 2, sábado.</h3>
<p>Queríamos llegar a ver <strong>Manos de Topo</strong>, pero no fue posible. Así es que no podemos decir nada de estos que hemos oído comentar por ahí y de los no sabemos nada más porque ni siquiera los hemos oído.</p>
<p>A los que si que llegamos fue a <strong>The Ting Tings</strong> y nos gustaron. Había escuchado una canción de ellos en Radio 3 y me había llamado la atención y la verdad es que la cantante transmite mucha mucha fuerza y el grupo mucha fiesta.</p>
<p><strong>Heavy Trash</strong> también estuvieron bien, al menos para mi, rockabilly como el que tanto escuchaba en mis primeros años de adolescencia. Aguantamos aquí porque <strong>José González</strong> estaba imposible de gente (¿quién decide en qué carpa se pone cada uno a la misma hora?) y, la verdad, sentado en el escenario y tu bajo los últimos rayos de sol... mejor lo dejamos para verlo en un teatro o un auditorio cuando vuelva por aquí cerca.</p>
<p>Después de esto nos perdimos algunos conciertos para que <strong>Guille Milkyway</strong> nos firmara unos discos... Y resulta que después de un buen rato en la cola nos plantamos delante de Guille y los nos quedamos callados los dos, la Charlotera y yo. Pues sí, un abrazo para cada uno, un besito para ella, los dos cortados y Guille que nos dice "Pues nada, aquí estamos". Y los dos callados y super cortados. Y yo que lo único que se me ocurre decirle es "Es que estoy supernervioso porque es la primera vez que estoy al lado de alguien que ha estado al lado de Rafaela Carrá". Menos mal que es majete y me siguió la broma, que si no... Así que llegamos a la conclusión de que mucho mejor no que no fuera <strong>La Casa Azul</strong> a Eurovisión, que nos había encantado el concierto del día anterior, que el estilo no se parecía al de hace dos años (yo no lo ví, la Charlotera sí, es que aquel FIB me lo perdí) y que el cambio a mi me había gustado mucho y a la Charlotera le seguía gustando el sonido de antes y... una foto y tres discos firmados que nos llevamos a casa.</p>
<p>Y, como nos dejaste firmado en uno de los discos, <strong><em>mucho amor y mucho pop</em></strong>.</p>
<p>Nos comimos el bocata de la cena y nos acercamos a ver a <strong>Tricky</strong>. No sé... otro sí pero no o no pero sí, que con esto también me lío siempre. Y no es que trip-hop o lo que sea que haga ahora (aunque yo diría que es lo mismo que hacía hace 10 años) no me guste, es que... lo prefiero en un disco en mi salón que no en un directo.</p>
<p>Así es que nos fuimos corriendo a ver a <strong>Lori Meyers</strong> (la otra opción era una sesión de Juan de Pablos pinchando, pero es que por más que nos caiga bien y nos guste, hemos estado en más sesiones de él), y este sí que fue uno de los aciertos del día. Un grupo entregado y con ganas de hacérselo pasar bien a la gente que tiene delante. Nada, cuestión de actitud. Y mira que es fácil hacer un par de bromas sobre a quien hemos ganado en la Eurocopa (que todo el mundo coreó "a Alemania" y ellos contestaron "a Italia!" y se pusieron a tocar entre el frenesí del público) y un chiste sobre que "hoy aquí sólo se habla español" (que a mi no me gustó mucho y la Charlotera me dice que no se refería a otras lenguas igual de españolas que el castellano que podemos y solemos hablar, sino a la invasión guiri que padecemos cada año más en el Festival).</p>
<p><strong>The Kills</strong> me cansaron un poco y eso que sólo vimos el final, <strong>The Raconteurs</strong> estuvieron bien y me gustaron y entendí que a <em>Seven Nation Army</em> lo que le falta es una banda alrededor y lo que chulo que tiene es que es sólo guitarra y batería para no ser una canción con gran riff pero con poco más, y al final aparecieron <strong>Gnarls Barkley</strong> en el escenario.</p>
<p>Mira que les tenía ganas a esta extraña pareja (¡jo! qué chiste me ha salido con el título de su segundo disco, eh?), que no me pongo <em>Crazy</em> en el móvil porque me da vergüenza (y eso que mi melodía son los acordes de Austin Powers) y el concierto fue un medio tiempo todo el rato... incluso cuando tocaron su mega-hitazo (¡qué pena que no se les conozcan el resto de las canciones, porque los discos son mucho más que <em>Crazy</em> o <em>Run</em>,  pero mucho más!) o en la versión del <em>Reckoner</em> de <strong>Radiohead</strong>.</p>
<p><em><strong>Momento del día</strong></em>: la firma de discos de Guille, ¡qué vergüenza y qué nervios, Dios! Porque la verdad es que el resto del día fue más bien flojito. Tanto que cuando volvíamos hacia el coche le decía a la Charlotera que se había acabado, que al año que viene no vuelvo al FIB, que ya me había cansado de adolescentes británicos a mi alrededor, que mi coronilla dice que ya no tengo años para esto; y ella me decía que eso no me lo creo ni yo, que ya veré como a medida que se acerque me entra el gusanillo y acabamos volviendo a comprar el abono. Y lo peor es que sé que tiene razón.</p>
<h3>Día 3, domingo.</h3>
<p>No llegamos a ver a <strong>El Hijo</strong>. ¿Quién ha programado estas actuaciones a estas horas? Llegamos para ver a <strong>The National</strong>, que molan, molan mucho, pero... Y no obstante, hay que decir que su directo es mucho más convincente que las grabaciones. Será que le ponen ganas para tener actutid y un poquito sí que tienen.</p>
<p>De aquí nos fuimos corriendo a ver a <strong>Leonard Cohen</strong>. Y tengo que reconocer que antes de verle era un poquito escéptico. Pero este señor es un grande, porque solo si se es un grande se puede actuar de esta manera con setenta y tantos años. Salieron los músicos, salieron las coristas, salió <strong>Leonard Cohen</strong>. Y empezaron a sonar notas, acordes, frases, poesía. Y lo que vivimos de allí de pie cerca del escenario, viendo la cara de paz, felicidad y satisfacción que tenía y transmitía, ha sido algo impagable. Todas las canciones que interpretó las conocía, todas las sabía tararear, alguna incluso la sabía cantar; ¿qué quiere decir eso? pues que son temas que viven en el inconsciente colectivo. Y nos dejamos acunar y acariciar por su voz, por sus palabras, por su emoción.</p>
<p>Otro señor que sabe qué es eso de la actitud y la tiene.</p>
<p>Aprovechamos el descanso para comernos los bocatas de la cena. Y empezaron a sonar las palmas y <strong>Enrique Morente</strong> se quejaba entre ellas. Y me marché a ver a <strong>Richard Howley</strong>, que a mi el flamenquito no me va y además había quedado con unos amigos, Mandarineta y Baxter. Gran error según luego me hizo ver la Charlotera y los amigos que sí se quedaron, porque el <strong>Howley</strong> está bien, pero no pasa de correcto, no acaba de emocionar ni de enganchar y eso que con las baladitas y los medios tiempos entre crooner y rockabilly lo tiene fácil. Y según la crónica de la Charlotera y los amigos que vieron la que montaron <strong>Morente</strong> primero él solo, después con los <strong>Lagartija Nick</strong> y al final con <strong>Estrella Morente</strong> también fue de escándalo. Casi mejor que lo cuente la Charlotera, que yo no lo viví más que por lo que ella luego me explicó. Y con su explicación tuve bastante para que se me erizara en vello.</p>
<p>Y todavía estaba yo dándome de cabezazos por haberme perdido el espectáculo cuando apareció <strong>Morrissey</strong>. Las canciones de <strong>The Smiths</strong> estan bien, las suyas no tanto. Y su actitud chulesca y provocadora (¿sería preciso el comentario sobre lo malos que somos por no ser vegetarianos? ¿y el chiste sobre lo horribles que son los grupos de pop más populares en España y en Inglaterra? creo que nadie se lo entendió y él sabía de antemano que iba a ser así) tampoco me ayudó demasiado. Total, que a mitad concierto ya estaba cansado de él y de su música y echaba de menos el buen rato que había pasado con <strong>Leonard Cohen</strong>.</p>
<p><strong>Siouxsie</strong> la vimos un poquito, lo suficiente. Y nos fuimos a casa a dormir. No es que estuviera mal (qué envidia la agilidad de esta mujer a los cincuenta y pico, y luego dicen de Madonna), es que no nos enganchó.</p>
<p><strong><em>Momento del día</em></strong>: La hora y media de compañía con <strong>Leornard Cohen</strong>. Y volver a darme cuenta que hay momentos que te tienes que dejar llevar...</p>
<h3>El día después.</h3>
<p>¿Qué será esto de la actitud en el mundo del rock? ¿Por qué los jóvenes no tienen la misma actitud que las viejas estrellas? ¿Por qué los quieren jubilar, entonces?</p>
<p>Este año no ha habido sesión de electrónica. Tampoco la carpa pop, donde no estuvimos más que media hora entre actuación y actuación.</p>
<p>Y para el año que viene... ya veremos qué hacemos.</p>
<p>Cuando no hay ingleses adolescentes cerca el Festival mola mucho. Cuando estan alrededor... ¿qué quieres que te diga, pues me dan ganas de no volver?</p>
<p>Me estoy escuchando ahora el disco de <strong>Morente &#38; Lagartija Nick</strong>, y si lo hubiera escuchado antes me habría quedado sin dudarlo. ¿Cómo es posible que hayan pasado 12 años desde que se publicó y yo nunca le haya prestado atención? Este ha sido mi error conocido de esta edición del FIB 2008.</p>
<p>Hasta la próxima.</p>
<p>Salut i rock and roll.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[¿Qué nos va a pasar?]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=192</link>
<pubDate>Mon, 14 Jul 2008 15:47:21 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/07/14/%c2%bfque-nos-va-a-pasar/</guid>
<description><![CDATA[Este tema de La Buena Vida ha sido el ganador del concurso Los Indispensables de Radio 3. La canció]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Este tema de La Buena Vida ha sido el ganador del concurso <a href="http://www.rtve.es/indispensables/listado.php">Los Indispensables de Radio 3</a>. La canción debe de ser del 2001 ó 2002, no lo recuerdo, nunca me ha gustado especialmente La Buena Vida y cuando la oí por aquel entonces me produjo unas sensaciones que... que no, vaya.</p>
<pre>Intro: C - Am - Em -F

C        Am                Em
Cada día trato de acertar
              F
por dónde saldrás;
C        Am                Em
eso es tanto como adivinar
               F
qué nos va a pasar.

Has estado, hace tiempo,
algo raro por momentos.
Me pregunto algo inquieta
qué nos va a pasar.

No recuerdo cuándo decayó
la conversación
ni el punto en que dices tú
que algo cambió.

Sin embargo, mientras tanto,
yo me guardo la esperanza
y las cosas que en la plaza
nos dijimos hoy.

G        F                   G
Ahora que te vas pediré perdón
       C
y dirás que no
             E
y estará muy bien,
                 F
ya sabes por qué.

                G
Yo me esconderé,
               C         E
ahora que te vas ya no saldré más,
 F               G
dime para qué, si no te voy a ver

Sin embargo, mientras tanto,
yo me guardo la esperanza
y las cosas que en la plaza
nos dijimos hoy.

Ahora que te vas pediré perdón
y dirás que no
y estará muy bien,
ya sabes por qué.

Yo me esconderé,
ahora que te vas ya no saldré más,
dime para qué, si no te voy a ver.

Cuando pase el tiempo
conocerás a alguien más
y me olvidarás,
y es que es lo normal.

Aunque nos dé rabia
siempre ocurre igual
y nos esforzamos
en disimular.</pre>
<p>Hoy le encuentro un sentido especial. Y tengo que reconocer que hoy me parece preciosa y muy muy dolorosa. Y por más dolor que me produce, no la puedo dejar de escuchar.</p>
<p>Será que en algo he cambiado en estos 6 ó 7 años.</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/OyZlcxqIqKY'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/OyZlcxqIqKY&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>(El vídeo es flojito-flojito, ¿verdad? Casi que prefiero escucharla en el <a href="http://www.rtve.es/radio/20080610/que-nos-pasar-buena-vida/82852.shtml">reproductor de RTVE</a>.)</p>
<p>(Por cierto, los acordes los he sacado de <a href="http://lacuerda.net/tabs/b/buena_vida/que_nos_va_a_pasar.shtml">aquí</a>.)</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[No me lo hubiera imaginado nunca]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=184</link>
<pubDate>Wed, 02 Jul 2008 08:45:46 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/07/02/no-me-lo-hubiera-imaginado-nunca/</guid>
<description><![CDATA[Marylin Monroe y Ulysses, juntos. No sé, pero no me lo hubiera imaginado nunca.

Visto en el Libril]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Marylin Monroe y <em>Ulysses</em>, juntos. No sé, pero no me lo hubiera imaginado nunca.</p>
<div align="center"><a href="http://www.pw.org/"><img style="margin:10px;" src="http://img71.imageshack.us/img71/2068/pw533gg4.jpg" alt="Poets &#38; Writers, July/August 2008" width="425" height="546" /></a></div>
<p>Visto en el <a href="http://librillo.rbuenaventura.com/"><em>Librillo de apuntes de Ramón Buenaventura</em></a>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Aunque sea un instante - Jaime Gil de Biedma]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=176</link>
<pubDate>Sun, 29 Jun 2008 09:28:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/06/29/aunque-sea-un-instante-jaime-gil-de-biedma/</guid>
<description><![CDATA[Aunque sea un instante, deseamos
descansar. Soñamos con dejarnos.
No sé, pero en cualquier lugar
c]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Aunque sea un instante, deseamos<br />
descansar. Soñamos con dejarnos.<br />
No sé, pero en cualquier lugar<br />
con tal de que la vida deponga sus espinas.</p>
<p>Un instante, tal vez. Y nos volvemos<br />
atrás, hacia el pasado engañoso cerrándose<br />
sobre el mismo temor actual, que día a día<br />
entonces también conocimos.</p>
<p>&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;&#160;Se olvida<br />
pronto, se olvida el sudor tantas noches,<br />
la nerviosa ansiedad que amarga el mejor logro<br />
llevándonos a él de antemano rendidos<br />
sin más que ese vacío de llegar,<br />
la indiferencia extraña de lo que ya está hecho.</p>
<p>Así que a cada vez que este temor,<br />
el eterno temor que tiene nuestro rostro<br />
nos asalta, gritamos invocando el pasado<br />
–invocando un pasado que jamás existió–</p>
<p>para creer al menos que de verdad vivimos<br />
y que la vida es más que esta pausa inmensa,<br />
vertiginosa,<br />
cuando la propia vocación, aquello<br />
sobre lo cual fundamos un día nuestro ser,<br />
el nombre que le dimos a nuestra dignidad<br />
vemos que no era más<br />
que un desolador deseo de esconderse.</p>
<p><strong>Jaime Gil de Biedma</strong>,<br />
&#160;&#160;de <em>Compañeros de viaje</em>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Multiplicaciones]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=244</link>
<pubDate>Thu, 14 Aug 2008 09:51:20 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/14/multiplicaciones/</guid>
<description><![CDATA[Lo explicó Peter y creo que fue en el cumpleaños de la Charlotera. Según él, o según le habían]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Lo explicó <a href="http://sidral.blogspot.com/">Peter</a> y creo que fue en el cumpleaños de la Charlotera. Según él, o según le habían contado a él, los mayas multiplicaban de la siguiente manera:</p>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/_0B-kXMEsUk'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/_0B-kXMEsUk&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p>No sé si será cierto que los mayas multiplicaban de esa manera. Los que sí tenían una <a href="http://www.phy6.org/outreach/edu/roman.htm">forma curiosa de multiplicar eran los romanos</a>, y con base demostrable. Y añado el libro <a href="http://www.prometheusbooks.com/catalog/book_1869.html">How Mathematics Happened</a> a mi <em>wishlist</em>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Propuesta al aire libre]]></title>
<link>http://lacharlotada.wordpress.com/?p=237</link>
<pubDate>Wed, 13 Aug 2008 14:59:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>LaCharlotada</dc:creator>
<guid>http://lacharlotada.wordpress.com/2008/08/13/propuesta-al-aire-libre/</guid>
<description><![CDATA[Debo ser el único que todavía no ha visto Juno. Pero no me resisto a seguir en esa condición, as]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Debo ser el único que todavía no ha visto <a href="http://www.imdb.com/title/tt0467406/">Juno</a>. Pero no me resisto a seguir en esa condición, así es que el próximo viernes 5 de septiembre a las 22:30 me cogeré una silla, un bocata, una lata de cola y algunos pistachos (está bien lo de las pipas, pero en verdad me gustan más lo pistachos) y me bajaré a la <a href="http://www.castello.es/noticias.php?cod=2452">playa del Gurugú para verla bajo el cielo de Castellón</a>.</p>
<p>¿Alguien se apunta? Es superchulo el cine de verano, con las sillas de plástico, los niños corriendo alrededor, la gente comentando la película entre todos y sin pudor, los bocatas de calamares y las cervezas impregnando el olor... todavía recordamos con cariño cuando el verano pasado vimos <a href="http://www.imdb.com/title/tt0479230/">Un franco, 14 pesetas</a> en Torreblanca. Desde luego, nada que ver con el ambiente de gafapasta y pelograsiento de intelectuales cabizbajos, melancólicos y amantes del silencio que pueblan la Filmoteca.</p>
<p>Venga, va... ¿alguien se apunta? ¿Alguien tiene más propuestas para ver cine al aire libre en estos meses que todavía nos quedan de verano?</p>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
