Onderzoekers onderschatten stelselmatig de omvang van de christenslavernij in Noord-Afrika in de zestiende tot achttiende eeuw, zegt arabist Maurice Blessing. Vaak wordt alleen gedacht aan zwarte slaven, maar ook het aantal Europese slaven in Afrika liep in de miljoenen.

Het beeld van slavernij wordt in Nederland echter vooral bepaald door de transatlantische slavenhandel, het brengen van zwarte slaven uit Afrika naar Amerika. Maar volgens arabist Maurice Blessing is het aantal slaven dat in diezelfde periode in de islamitische wereld gehouden werd, vele malen groter. Een deel daarvan bestond uit West-Europeanen, de zogenaamde christenslaven, die in Noord-Afrika moesten dienen. 'Hun precieze aantallen zijn heel moeilijk vast te stellen', zegt Blessing. 'Maar volgens recente schattingen gaat het om miljoenen mensen.'

Blessing deed onderzoek naar de aard en omvang van deze christenslavernij. Nederlandse historici hebben volgens de arabist een politiek correcte plank voor de kop om de werkelijke omvang van de christenslavernij te benoemen. 'Enerzijds heeft dat te maken met het feit dat tot in de negentiende eeuw vooral de kerken deze vorm van slavernij benoemden. In het negeren hiervan kan dus een antiklericaal element zitten. Daarnaast is de christenslavernij altijd als motief voor de kolonisatie aangevoerd. Na de dekolonisatie is men ervan uitgegaan dat dit motief niet klopte.'

Hun thuisbases lagen op de Barbarijse kust, aan de voet van het Marokkaanse Rifgebergte en op de kust van de meer oostelijke Maghreb. Naast materiële buit van overvallen schepen en kustdorpen was een belangrijk doel van de piraten om slaven te verkrijgen. Talrijke kustplaatsen in Spanje, Italië en op de eilanden in de Middellandse zee werden hiervoor eeuwenlang 'bezocht' door de zeerovers. De Franse zuidkust was ook niet veilig voor hen en zelfs op de Ierse, Engelse en Nederlandse kusten werden mensen gegrepen en tot slaaf gemaakt. Hun strooptochten reikten echter nog veel verder, van IJsland in het noorden tot de gehele Afrikaanse westkust. Zelfs stak men de Atlantische oceaan over voor tochten naar Amerika. Behalve de talrijke koopvaardijschepen werden ook de Europese kolonies in dit gebied prooi voor de zeerovers. Op de eilanden van de Caraïbische zee en aan de Noord en Zuid-Amerikaanse kusten werd soms eveneens, zoals gebruikelijk in de Middellandse Zee, een afgelegen dorp omsingeld en de bevolking gevangen genomen en tot slaaf gemaakt. Vaak werden grote aantallen christenslaven bij deze acties gevangen genomen, die dan werden verkocht op Marokkaanse slavenmarkten. Sultan Moulay Ismail bezat een uitgebreid paleis met versterkte muren, dat vrijwel geheel door deze christenslaven was aangelegd. Ook westerse zeerovers verkochten gevangen genomen christenen vaak in Marokko. De schepen waren meestal galeien met slaven of gevangenen aan de roeiriemen.

In het bagatelliseren van de christenslavernij speelt mogelijk ook een aangepraat postkoloniaal 'schuldgevoel' mee. Blessing: 'Onderzoekers hebben zich helemaal op de transatlantische slavenhandel gericht als een unieke, schrijnende gebeurtenis. Daarbij is slavenhandel in andere regio's gemakshalve veronachtzaamd.' Nog steeds is het volgens de arabist een heel gevoelig onderwerp in sommige kringen. 'Dat heeft ermee te maken dat het over moslims gaat en daar reageren bepaalde mensen tegenwoordig erg overspannen op.'

Arabische Arikaanse slavenhandel is ouder dan de Europese en heeft eveneens een zeer grote omvang gekend. De Arabisch Afrikaanse slavenhandel startte rond de 6e eeuw n. Chr. en eindigde in de 20e eeuw. Exacte cijfers over het aantal gevangen genomen Afrikanen zijn niet voor handen, schattingen liggen tussen de 15 en 28 miljoen mensen. De Arabieren haalden hun Afrikaanse slaven uit Noord- en Oost-Afrika (het Westen richtte zich op West-Afrika). Zanzibar was een bekend centrum voor slavenhandel. Het was in de Arabische wereld gebruikelijk dat bij rivaliserende stammen die met elkaar in conflict raakten de ‘winnaar’ de mannen doodde en de vrouwen en kinderen tot bezit maakten. Dat was in conflicten tussen Arabieren en Afrikanen niet anders. De buitgemaakte vrouwen en kinderen werden per schip of middels een karavaan (lopend) naar de Arabische wereld gebracht. Zo'n 60 procent van de door de Arabieren veroverde Afrikaanse slaven stierf tijdens dit transport. Waar de Westerlingen zich concentreerde op mannelijke slaven (voor arbeid), richtte de Arabieren zich op vrouwen, de Arabieren importeerden ongeveer 65% vrouwen tegen 35% mannen - deze vrouwen kwamen veelal in harems terecht. De mannen werden vooral ingezet in het leger (zie ook: Mamelukken). Jongetjes werden vaak omgevormd tot eunuch.

Een vergelijking tussen de handel in Afrikaanse slaven en Europese is juist bijzonder nuttig, meent Blessing. 'Veel wrok van moslims ten opzichte van het Westen komt voort uit een eenzijdig beeld van de geschiedenis: alsof alleen westerse landen imperialistisch waren en mensen hebben uitgebuit. Door een eerlijke vergelijking tussen slavenhandel door westerse en Noord-Afrikaanse landen, kun je die wrok misschien wegnemen.'

Wat de discussie ook gevoelig maakt, is dat de sharia, de islamitische wet, het houden van slaven toestaat. Moslims tekenen daarbij aan dat allerlei regels gelden voor een goede behandeling van slaven. Sommigen beweren daarom dat christelijke slaven in Noord-Afrika behoorlijk goed behandeld werden. Blessing: 'Er is op basis van de bronnen geen aanleiding dat te denken. Ook de VOC had regels voor de behandeling van slaven. Maar in de praktijk werd de meerderheid van de slaven, waar ook ter wereld, uitgebuit en onderdrukt.'

Noot NederKrant: Miljarden mensen zijn totaal in het ongewis inzake de blanke slavenhanden. Evenals men in het ongewis is over het feit dat de meeste zwarte slaven door (noord) Afrikaners en Arabieren werden verhandeld. Vermoedelijk bedroeg het aantal blanke (christen) slaven minstens net zoveel, zo niet meer als er zwarte slaven waren. Je kunt je afvragen waarom over deze feiten gezwegen wordt.

Je kunt je ook afvragen waarom er niet zoiets bestaat als een slavenmonument voor blanke (christen) slaven. Je kunt je afvragen waarom onze kinderen op school geen evenwichtig beeld wordt voorgeschoteld inzake slavernij in het algemeen. Dus zowel blanke, zwarte en andere vormen van slavernij die bestonden en in sommige (met name Afrikaanse en Arabische) werelddelen nog bestaan.

Het antwoord is simple maar schokkend en bizar te noemen. Het heeft alles te maken met het voornamelijk linkse fetisjisme van de blanke erfzonde en de idiotie dat het blanke ras tot in lengte der dagen en generatie na generatie boete zou moeten doen voor haar zonden jegens niet-westerse en niet-blanke mensen. De blanke mens zou haar geprivileerde positie danken aan onderdrukking en uitbuiting.

Zoals blijkt is dit volstrekt onjuist. Heeft u evenwel wel eens een Afrikaans zijn oprechte excuus horen maken voor het feit dat hij zijn broeders en zusters verhandelden? Heeft u wel eens een Arabier, Marokkaan of moslims zijn excuus horen maken voor de blanke slavenhandel, het onderdrukken en welhaast uitroeien van minderheden op hun continent en het koloniseren van de westerse wereld?

Integendeel. Het zijn juist deze bevolkingsgroepen die zich beroepen op de slavernij en kolonisatie van Azië en Afrika om daarmee hun voordeel te doen en als excuus te dienen waarom men in ieder opzicht, zowel qua economie, mensenrechten, democratie, moderniteit of wat dan ook, achter blijft bij het westen. Het zou allemaal de schuld zijn van de witmensen. De socialisten hebben van deze leugen hun voornaamste agendapunt gemaakt.

Als er al zoiets zou bestaan als een verwijtbaarheid aan huidige generaties voor hetgeen voorgaande generaties hebben gedaan of hebben gelaten dan is dit wederzijds. Het is pas als deze hypocrisie geslecht wordt dat we verder kunnen met ons leven. Dat, en dat alleen is de reden dat ik bovenstaande publiceer. Het is mijn inziens overbodig om te melden, maar ik heb daar geen enkele andere intentie mee. Zeker geen racistische. Integendeel...

Op de site van "Willem Zwijgt Niet Meer” zijn sedert enige tijd twee opvallende columns geplaatst. Ze zien er als volgt uit:

De Google cache laat evenwel zien wat achter deze twee mysterieuze boodschappen schuil gaat. Lees hier het origineel 1 en hier het origineel 2. Uit origineel 2 blijkt dat Willem een Groenlinks T Shirt doordrenkt met een vermoedelijk brandbare vloeistof door de bus kreeg.

Van wie of wat is mij niet duidelijk. Wat wel duidelijk is dat het degene, wellicht meerdere personen, serieus is. Zou het iets te maken hebben met de laatste opmerking onderaan de column van origineel 1? Ofwel “Hopelijk vragen journalisten bij de presentatie van Duivenzak's boek eens goed door over de nacht van 30 juni 1993. Moet Duivenzak weer liegen 'om anderen te beschermen'.”

Zou het zo zijn dat Duyvendak betrokken was bij de aanslag op Sociale Zaken of een andere aanslag en de overige betrokkenen bang zijn dat Willem hen “verraad”? Is Willem in kennis van bepaalde informatie die niet publiekelijk toegankelijk is en die bepaalde personen in een heel ander daglicht zetten? Is dit dan de reden waarom Willem het slachtoffer is geworden van deze vermeende linkse terreur? Vragen, vragen en nog meer vragen? Maar Rara wie heeft het antwoord voor ons in petto?

Uw tips kunt u via de onderstaande commentaaroptie kwijt. Of desnoods via het contactformulier. Uw tips zullen uiteraard met alle vertrouwelijkheid worden behandeld en na lezen en kopiëren uit de mailbox van het contactformulier worden verwijderd zodat hackers er geen toegang toe kunnen verkrijgen. Mocht u een tijdje niets, of nooit meer iets van me vernemen dan weet u vanzelf dat Willems relaas waar is. Maar voorlopig spreekt Nederkrant waar Willem moet(?) zwijgen.

Zie onderstaande nieuwsbericht inzake het “uit het zicht” hangen dan wel wegwerken van, volgens moslims (en christenen) “aanstootgevende” kunstwerken waarop “naakt” te zien is, was of zou zijn omdat dit zou indruisen tegen “de goede zeden”:

De uitspraak en “richtlijnen” lijken duidelijk. Naakte kunst mag ondanks bezwaren van moslims (en christenen). Inderdaad “lijken” duidelijk. Behalve dan als je de tekst goed leest en op waarde weet te schatten. Dan zie je dat het een uitspraak en “richtlijnen” van niets zijn.

Ik som het even de mitsen en maren in het nieuwsbericht voor u op:

“In principe is naakt nu gewoon mogelijk”

Het doet me denken aan een mop en die gaat zo…

jantje komt thuis van school en heeft een opdracht gekregen van zijn lerares om uit te zoeken wat het verschil is tussen in feite en in principe. hij loopt naar zijn vader toe en vraag aan hem: papa wat is het verschil tussen in feite en in principe. zijn vader antwoord nou vraag maar aan je moeder wat ze zou doen als de buurman haar zou vragen of zij voor een miljoen met hem naar bed wil gaan.dus zo gezegd zo gedaan jantje loopt naar zijn moeder toe en vraagt aan haar:mama wat zou je doen als de buurman jou zou vragen of hij voor een miljoen met jou naar bed mag. zijn moeder bedenkt zich geen minuut en zeg ja dat zou ik wel doen. jantje loopt weer naar zijn vader toe en verteld dit aan hem. waarop zijn vader zegt nou stel de zelfde vraag maar aan je zus. dus dat doet janje en weer krijg hij het zelfde antwoord. weer loopt hij naar zijn vader toe en zegt ja zij zou het ook doen. maar nou heb ik nog steeds niet het antwoord op mijn vraag wat het verschil is tussen in feite en in principe. waarop zijn vader antwoord: nou in principe zijn wij nu miljonair maar in feite hebben wij gewoon twee hoeren in huis.

De toevoeging “in principe” is niets meer of minder dan een totaal onzinnig voorbehoud. Het betekend feitelijk “het zou kunnen, maar…”. Of “het is mogelijk, mits…”. En dat impliceert weer “het zou (moeten) mogen maar het hoeft niet”. En leest u dit maar gerust als “zou kunnen maar we doen het niet”. Kortom, er staat niets van enigerlei waarde.

“In principe” is moord ook mogelijk. Of het in de fik steken van het stadshuis. “In principe is alles mogelijk. Maar of het ook kan, mag of moet is een hele andere zaak. Kunstenaars weten dus helemaal niet waar ze aan toe zijn en feitelijk zijn we geen stap verder. Dat blijkt ook uit de andere voorbehouden die zijn ingebouwd in de uitspraak en “richtlijnen”.

”In de richtlijnen staat dat er geen inmenging in de keuze van kunst mag plaatsvinden tenzij de strafrechtelijke ondergrens wordt overschreden.”

Een volledig overbodige opmerking. Immers, als de strafrechtelijke ondergrens, wat dat ook zou mogen betekenen want ik dacht altijd dat het strafrecht de (onder en boven)grens was en daarin geen grijs gebied hoort te bestaan, wordt overschreden dan mag het dus gewoon niet. Dat spreekt voor zich. Kinderporno mag niet, dus ook niet in het stadshuis. Of bestaat er dan toch zoiets als “een beetje fout”? Kennelijk wel…

En wie maakt de keuze? De gemeente toch? Of anders wel een “commissie” die is aangewezen door de gemeente. En zoals te doen gebruikelijk dienen daar alle bevolkingsgroepen en gezindheden in vertegenwoordigd te zijn. We leven immers “in principe” in een multiculturele samenleving. De gemeente mengt zich hoe dan ook in de keuze welke kunstwerken er wel of niet komen te hangen.

“De kunst die ter hoogte van de wachtruimte hangt, mag worden verwijderd als de beelden te veel impact hebben op onze bezoekers.”

Dit “onder voorbehoud” geeft nog eens duidelijk aan dat er totaal niets is afgesproken en de “richtlijnen” bogus zijn. Immers, de moslims (en christenen) beriepen zich er juist op dat de beelden teveel impact hadden op hun beleving van hoe de wereld en haar moraal er uit zou moeten zien volgens de islamitische en christelijke leer. Wie bepaald nu hoeveel “impact” een kunstwerk heeft op wie? De gemeente?

Kortom, de eerst volgende moslim (of christen) hoeft zich er slechts op te beroepen dat het kunstwerk “teveel impact heeft” op zijn of haar religieuze beleving en het kunstwerk verhuist alsnog van de hal naar de kelder. Het is een totaal subjectieve regel die niets meer of minder behelst dan dat de huidige situatie, en dus het dwangmatig bepalen door moslims (en christenen) wat wel en niet mag of kan gehandhaafd blijft.

“Volgens de zegsvrouw moet er dan gedacht worden aan oorlogsbeelden, beelden die indruisen tegen goede zeden of beelden van dierenleed.”

Een herhaling van het eerder voorbehoud op de “regelgeving” en “richtlijnen”. Want wederom wordt er een totaal subjectief gegeven van stal gehaald om “de beelden des aanstoots” alsnog naar de kelder te verwijzen. Want wie bepaald of iets indruist tegen “de goede zeden”? Beriepen de moslims (en christenen) zich niet juist op “de goede zeden” zoals hun overtuiging hen voorschrijft?

En wat is het voor een idiotie om er zoiets als “oorlogsbeelden” of “dierenleed” erbij te betrekken? Daar ging en gaat het niet om en het spreekt toch voor zich dat we moslims niet mogen confronteren met de misdaden van medemoslims. Een “leuk” schilderijtje van een onthoofding wil zelf ik niet zien in het stadshuis. Of een plastische afbeelding van zoiets als “een geitenneuker” lijkt me ook ongepast.

Kortom, dit is de essentie van de Nederlandse politiek. Veel woorden gebruiken zonder iets te zeggen. Iedereen tevreden stellen en niemand voor het al dan niet gehoofddoekte hoofd stoten. Iedereen blij maar toch net niet. Men moet niet spreken “in principe” maar “UIT principe”. Het is ja of nee. Niet een beetje ja maar toch wel nee. Begint u nu een beetje te begrijpen waarom we gedoemd zijn te mislukken?

Het maakt niets uit welke krant je openslaat, welk journaal of actualiteiten programma je kijkt, je wordt bedolven onder een vloedgolf pro Obama geneuzel. Je hoeft niet voor McCain en tegen Obama, of visa versa te zijn, alsof het überhaupt wat uitmaakt voor wie wij zijn om de overdaad aan aandacht voor Obama in de reguliere media te hekelen.

Evenmin hoef je een kant te kiezen om juist het gebrek aan aandacht voor McCain en zijn gooi naar het presidentschap van de VS te hekelen. Ik mag graag zelf kiezen welke standpunten mij al dan niet aanstaan. Die keuze hoeft de reguliere media niet voor mij te maken door slechts één van de voornaamste presidentskandidaten volledig over te belichten.

Toch heeft men bij en in de reguliere media kennelijk het idee dat zij ons moeten leiden als een kudde schapen door Obama te bejubelen als een soort van linkse zwarte Messias die niet alleen de VS maar ook de wereld gaat redden van de ondergang. Kennelijk heeft men eveneens het idee een soort van “cordon sanitaire” om McCain te moeten leggen.

Wat de reguliere media en journalistiek met deze eenzijdigheid bewijst is dat men bepaald niet neutraal is, zoals men keer op keer beweerd. Wat men eveneens bewijst is dat links het niet kan laten paternalistisch te zijn. In dit geval door u verstoken te houden van “McCain nieuws” (behalve als het negatief is) en te verzuipen in “pro Obama nieuws”.

Om u vervolgens ook nog een wijs proberen te willen maken dat “heel Nederland (uitgezonderd ik dan kennelijk) voor Obama zou kiezen”. Alsof u, op basis van hetgeen de Nederlandse reguliere media u aan wenst te bieden aan “neutraal nieuws”, al tot een afgewogen keuze zou kunnen komen tussen deze twee voornaamste presidentskandidaten.

Twee kandidaten waarvan het bestaan van die ene kandidaat, ofwel McCain welhaast ontkent wordt en men het doet voorkomen alsof Obama de enige overgeblevene kandidaat zou zijn. Alsof McCain voor “spek en bonen” mee zou mogen doen omdat het anders toch wel heel erg veel op een “verkiezing” naar het Sovjetmodel zou gaan lijken.

Voor zover even het intrappen van de open poppenkastdeurtjes. Wat veel interessanter is, is om te constateren waar deze behoefde, om u zo eenzijdig mogelijk te informeren, vandaan komt. Als vanzelf komen we dan uit bij de aard van het linkse beestje en haar reguliere media die optreed als prénatale “Ministerie van Waarheid” (1984 George Orwell).

Een “MiniWa” die zich laat bedienen door een ideologische “remote control” om het nieuws dat haar niet aanstaat te aborteren voordat het ook maar geboren kan worden en het licht mag zien. Ik vrees het antwoord op de vraag “waar komt deze behoefde vandaan” te kunnen beantwoorden en te constateren dat het niet slechts paternalisme betreft.

Al eens eerder schreef ik een artikel over het linkse autoracisme waarbij de pigmentloze mens, ofwel blanken, afgedaan worden als intrinsiek genegen tot slechtheid en racistisch. Alsof het gebrek aan huidpigmenten onherroepelijk samen zou gaan met een extra gen die ons zou drijven tot misdaden tegen hen die wel over een gepigmenteerde huid beschikken.

Het buitenissige vereren van Obama door links heeft alles te maken met dit irrationele blanke autoracisme dat we voornamelijk onder ideologisch en politiek links dan wel socialistisch georiënteerde en gemotiveerde lieden terugvinden. Hetgeen linkse lieden doet druppelen van genot is het feit dat Obama een socialist is en bovenal een zwarte socialist is.

Liberaal als ik van naturen ben is het prachtig om te zien dat niet alleen een vrouw maar ook een zwarte Amerikaan een gooi naar het presidentschap van het machtigste land ter wereld kon doen. Kennelijk is de VS toch vele malen minder racistisch en seksistisch dan ons wordt voorgeschoteld door de linkse politieke partijen en haar reguliere media.

Laten we wel zijn… het is in ons o zo liberale Nederland, althans… in het blanke deel van ons koninkrijk nog nooit voorgekomen dat een zwarte Nederlander of zelfs maar een blanke vrouw of homoseksueel een serieuze gooi naar het presidentschap kon doen zonder propagandistisch of letterlijk afgeschoten te worden door de gevestigde linkse partijen.

Deze boterberg op “ons” hoofd mag evenwel niet verhinderen dat met name links blank Nederland ons exact weet en durft te vertellen hoe een natie als Amerika politiek moet bedrijven om de suggestie, dat de VS het meest racistische land is in de tegenwoordige geschiedenis, die zij nota bene zelf heeft opgeworpen te ontwijken of te doen logenstraffen.

De suggestie dat Amerika diep en door en door racistisch zou zijn, evenals dat er niet zoiets zou bestaan als een sociaal stelsel, gezondheidszorg voor de minderbedeelden en je aan je lot bent overgelaten als je geen baan en/ of ziektekostenverzekering hebt in de VS, komt allemaal uit de linkse en socialistische propagandafabriek.

In plaats van deze aantijgingen en propaganda te onderzoeken omarmd links Nederland liever de leugens die zijzelf keer op keer opdist en die zij telkens weer bevestigd ziet door links Hollywood en haar cinematografische propagandamachine in de zoveelste linkse tearjerker waar de “underdog” het wint van het harde “kapitalistische monster”.

Deze doelbewuste kokervisie en het op welhaast sektarische wijze buitensluiten van de werkelijke realiteit doet links Nederland verlangen naar wraak. Wraak op een systeem waarvan men zelf beweerd dat het minderbedeelden, zwarte mensen en god wie nog meer buitensluit en van de vuilnisbak naar de goot helpt als je niet mee kunt in de “ratrace”.

Het ophemelen van Obama en hem voorstellen als de linkse zwarte Messias die Amerika en de wereld zal redden van het “kapitalistische en “imperialistische monster” spruit voort uit Amerikanisme, onversneden linkse afgunst, autoracisme en pure rancune dat Amerika het in ieder opzicht beter doet dan Nederland, Europa en overige westerse wereld an sich.

Ik kan er helaas niets anders van maken dan dat het pure afgunst en rancune is van een land (Nederland) alwaar je als hardwerkende burger netto evenveel te besteden hebt als een bijstandstrekker. Waar je als blanke man je continu moet verdedigen tegen allerhande erfzonde die aan jouw pigmentloze huid zouden kleven. Waar een zesje meer dan voldoende is bij gebrek aan motivatie om boven jezelf uit te stijgen.