Derk-Jan Eppink, de Nederlandse journalist, geeft op zijn weblog een duidelijke, heldere maar vooral bijzonder waarheidsgetrouwe visie over de regeringen Verhofstadt en Leterme.

CD&V is inderdaad opnieuw CVP (annex ACW) waarbij Leterme net als Verhofstadt indertijd zijn idealen en beloftes zal moeten prijsgeven voor het zitje dat hij (overigens bijzonder slecht) bekleedt.

Eén conclusie vergeet Eppink te maken: van dit alles zal de anti-politiek en het populisme (lees: LDD) het meest profiteren. De gewone mens zal na de volgende verkiezingen opnieuw verweesd en onvertegenwoordigd achterblijven.

The Francophone press was pleased with the ending of the alliance between CD&V and N-VA. "Champagne and trumpets" was the title of the editorial piece in La Libre. The contrast with the tone in the Flemish press couldn't be bigger. The title in De Standaard was "CD&V lost everything". But CD&V managed to convince it's members and to get their support during a party congress last Sunday.

Convincing their voters might be more difficult, though. Opinion polls show CD&V lost 40% of it's votes when the alliance broke up. But maybe the global financial crisis can help CD&V to counter this trend.

For the first time in months, our government seems actually to be doing something else than squabbling. Two Belgian banks were endangered by the financial crisis, but the government seems to have saved them. Fortis was partially nationalized by the Dutch, Luxembourg and Belgian governments on Monday. On Tuesday, the French and Belgian governments did the same with Dexia. So maybe this crisis could actually be a blessing for Yves Leterme and his government. It provides them with an opportunity to actually do something at a time when, after 15 months of inactive governments, people started to wonder what they needed a government for.

De regeringspartijen gingen er van uit dat de regering goed had gehandeld en de financiële crisis onder controle hadden. Zij draaiden echter veel meer rond de pot dan iets anders en verkondigden enkel hoe de regering het wel goed deed. Voor Schiltz was de vrije markt helemaal niet in de fout, maar was het het handelen van enkele individuen die ervoor zorgden dat de vrije markt fout liep. Iets dat volgens mij dan ook eigen is aan heel het principe van de casinokapitalisme dat we momenteel kennen; individuen die enkel hun eigenbelang nastreven en uiteindelijk gaan lopen met de beloningen, de staat koopt immers de schulden over. Of zoals Dewinter correct opmerkte: "Het kan niet dat de nationalisering van de schulden enkel de privatisering van de winsten tot gevolg heeft." Het waren dan ook enkel Dewinter en Vanvelthoven die terecht het hele casinokapitalisme als de grote schuldige aanwees.

Over de staatshervorming kan ik kort zijn. CD&V zegt dat ze garanties hebben, ook al zei Caluwé daarna bijna letterlijk dat ze geen garanties hebben. Over de N-VA zijn ze voorzichtig, aangezien dat waarschijnlijk enkel de martelaarsstatus van de N-VA zou versterken. SP.a zei terecht dat het één grote praatbarak is en dat de regering onbekwaam is om dit op te lossen. Vlaams Belang merkte op dat de CD&V een regering leidt op dezelfde manier waar ze ooit oppositie tegen voerden. Opvallend was dat LDD niet wou gezegd hebben dat ze separatistisch, laat staan nationalistisch, zijn. Voor hen primeert duidelijk enkel de liberale agenda en vanuit die optiek zullen ze snel Vlaanderen voor België inwisselen.

Onverwachte gast van de avond was echter Mark Peeters die kwam vertellen hoe de maanlanding te maken had met de val van de dollar en hoe het ontbinden van België ook in het grote complot past. Al ben ik nogal zeker dat LVSV-Antwerpen liever dit soort figuren heeft dan de figuren (sympathisanten van de Mensen zonder Papieren) die LVSV-Brussel met intimidatie en geweld verhinderden om hun debat te houden.

http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/economie/080928_Fortis_spoedberaad

zo 28/09/08 23:39 - De Belgische, Luxemburgse en Nederlandse overheid investeren 11,2 miljard euro in bankverzekeraar Fortis. Dat heeft premier Yves Leterme (CD&V) meegedeeld na een weekend intens overleg over het lot van de bankverzekeraar.
De regering was vanavond in crisisberaad bijeengekomen. Ze wilde absoluut een oplossing uitwerken voor de Aziatische beurzen opengaan.

De Belgische overheid gaat 4,5 miljard euro in Fortis stoppen, de Nederlandse overheid evenveel en Luxemburg 2,5 miljard.

De voorzitter van de raad van bestuur, Maurice Lippens, stapt op.  De regering zal een zeg hebben in zijn opvolging.

Fortis zou ook verplicht worden ABN-Amro te verkopen, al is het nog niet duidelijk aan wie of tegen welke prijs.

Ruim overleg
Aan het  regeringsoverleg namen ook Jean-Claude Trichet van de Europese Centrale Bank, Guy Quaden van de Nationale Bank en de Nederlandse minister van Financiën Wouter Bos deel.

Het is duidelijk dat de kredietcrisis een internationaal fenomeen is, veroorzaakt door de geldzucht van een kleine schare kapitalisten. Maatregelen beperken tot de huidige staatsgrenzen is dan ook ronduit belachelijk. Wat positief is aan deze crisis is dat men blijkbaar begin in te zien dat de Lage Landen sterker verenigd staan dan verdeeld. De huidige crisis heeft geen baat aan belachelijke separatistische projecten die enkel gevoed worden door een kleine kliek, laten we eindelijk een einde maken aan het Belgische separatistische avontuur, dat enkel voor verdeeldheid en haat heeft gezorgd. Laten we eindelijk de Nederlanden herenigen en laten we manifest kiezen voor de verenigde Lage Landen.

NEEN aan het Belgisch separatisme; de Nederlanden één!

Maar in die maand is er enorm veel gebeurd, zijn er belangrijke knopen doorgehakt en ben ik terug 2 weken naar zee geweest om te werken...

Ik heb een belangrijke knoop doorgehakt in verband met mijn studierichting. Ik heb er voor gekozen om er nog eens een jaartje voor te gaan en ik moet zeggen dat ik tot nu toe nog geen spijt heb van mijn beslissing :-) Het alternatief was Lager Onderwijs, maar dat blijft een alternatief, mocht het nodig zijn is er nog altijd het alternatief...

2 weken heb ik aan zee doorgebracht. 2 zalige weken heb ik aan zee doorgebracht, veel tijd om na te denken en ook te werken natuurlijk. Het was niet echt druk zoals het zo vaak is als in het seizoen (= juli & augustus), maar toch druk genoeg om niet te weten waar eerst te beginnen. En als enige jobstudente (buiten het vaste personeel daar), heb je zeker werk genoeg! Had zelfs spijt dat ik niet nog paar dagen ben gebleven, want ik heb jammer genoeg heel veel werk.

Hoe het nu ondertussen met mama gaat? Heel goed. Mama is in een goede week, dus ja :-) En ze doet enorm haar best! Donderdag krijgt mama haar 4e chemo, dan nog 2 te gaan... Bijna in de helft dus!

Toch blijft de confrontratie toch nog altijd moeilijk. Paar dagen geleden was er op de radio een programma dat toen ging over het thema 'borstkanker' en ik ben spontaan in wenen uitgebarsten. Als je die getuigenissen hoort en je ziet het bij je eigen mama... Het is niet gemakkelijk, maar het lukt ons wel!

Morgen ga ik naar het veelbesproken CD&V Actualiteitscongres. Toch spannend om met politiek op zo een hoog niveau bezig te zijn...

Vanmorgen was het even slikken toen ik Radio 1 beluisterde. Premier Leterme hield een requisitoir tegen de N-VA: de N-VA heeft zondag héél bewust beslist om het kartel op te blazen, dat is volledig hun verantwoordelijkheid, het was een heel bewuste keuze om dit te doen. Ze willen geen overleg, geen dialoog...

Na 15 maanden samen vruchteloos knokken voor een staatshervorming en voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde komt dit hard aan… Na vier jaar loyale samenwerking als kartelpartner is het ontgoochelend om de premier zo de bladzijde te zien omdraaien.

De premier was duidelijk niet aanwezig op het ledencongres van de N-VA. In élke tussenkomst drong de hoop door dat het kartel zou behouden blijven. Het partijbestuur sprak deze hoop niet tegen, integendeel!
Ook maandagmorgen was het N-VA-partijbestuur nog luisterbereid toen Vlaams minister Geert Bourgeois terugkoppelde over de zogenaamde “extra beloften van de Franstaligen” die Kris Peeters aan de Vlaamse regering had voorgelegd. Die zogenaamde “nieuwe garanties” waren gebakken lucht en compleet ongeloofwaardig, oordeelde het partijbestuur unaniem. De Franstalige partijen gaven dat enkele uren later, na het ontslag van Geert Bourgeois, ook meteen toe. Zelfs dat schaamlapje werd CD&V, VLD en SP.A-Vl.Pro niet gegund. Wie gelooft Reynders, Milquet en Di Rupo trouwens nog na de voorbije 15 maanden? In realiteit dienden die “nieuwe garanties” enkel om ons, om de N-VA als onredelijke mensen voor te stellen.

De waarheid heeft zijn rechten. Niet de beslissing van de 1.600 N-VA-leden die deelnamen aan het congres leidde tot de kartelbreuk. De N-VA is trouw gebleven aan het kartelprogramma én aan het Vlaams regeerprogramma. Aangezien het duidelijk is dat er van een grondige staatshervorming en van de splitsing van B-H-V niets komt voor juni 2009, vinden wij dat je de mensen niet langer een rad voor de ogen mag draaien en dat je eerlijk moet zijn. Dat is wat 1.600 N-VA-leden zondag op ons congres hebben gedaan en dat is wat Geert Bourgeois maandag deed.

Hoewel de steun van het Vlaams kartel aan de federale regering onhoudbaar was en intern gediscussieerd werd over het ontslag van de premier besliste de CD&V-top vervolgens om de federale regering met MR/cdH/PS toch verder te zetten. Ondanks 15 maanden “non”. Ondanks het besef dat er geen grondige staatshervorming en geen splitsing van B-H-V komt. Met die beslissing brak het kartel.

Wat de verwijten van premier Leterme aan de N-VA betreft: “zwartepieten” is duidelijk zijn favoriete spelletje. Ik betreur zo’n uitspraken, allicht geuit uit teleurstelling, want de eenvoudige waarheid is dat er geen enkele van de kiesbeloften van het kartel is gerealiseerd en dat in zo'n situatie N-VA echt niet meer verder kon. De CD&V-top wel, maar iedere partij maakt zijn eigen keuzen. Ik heb de indruk dat heel veel CD&V-collega’s en een groot deel van de CD&V-basis de mening van de N-VA deelt. We hebben trouwens de indruk dat er wat dat betreft echt geen perceptieprobleem is: alle opiniemakers komen tot die conclusie in dag- en weekbladen, in tv-journaals, enz.

De teleurstellende woorden van premier Leterme doen me denken aan het gezegde: “De Moor heeft zijn werk gedaan, hij mag nu gaan”. CD&V en N-VA hebben samen het politieke marktleiderschap in Vlaanderen veroverd. Het Vlaams kartel werd de dominante kracht in Vlaanderen. Doordat we samen paars braken werd Leterme in 2004 Vlaams minister-president, in 2007 federaal premier.

De N-VA heeft zijn werk gedaan, de N-VA mag nu gaan.

Auteur:
Sarah Smeyers
Volksvertegenwoordiger

(bron: HBVL)

Dit is zéér opmerkelijk nieuws, CD&V en Unizo zijn namelijk tegen een winkelcentrum (het zou immers de middenstanders schaden), maar een Carrefour in de binnenstad kan dan weer geen kwaad.

Ik kan op geen enkele manier begrijpen hoe de federale crisis geëxporteerd had kunnen worden naar het Vlaamse niveau. Want net daar krijgt de partij in juni met zekerheid de rekening gepresenteerd (verkiezingen op 7 juni). De bonus van het gedegen Vlaams beleid gedurende vijf jaar (met Yves Leterme en met Kris Peeters) is de partij electoraal al kwijt.

Daarenboven kan ik even moeilijk begrijpen dat er - nog steeds - zo fel wordt vastgehouden aan het geloof in de gemeenschapsdialoog, terwijl in Franstalig België eerst omfloerst nu openlijk wordt gezegd dat er voor juni 2009 geen (deel) akkoord mogelijk zal zijn. Didier Reynders heeft begin september duidelijk gemaakt dat wat hem betreft de campagne voor de regionale verkiezingen is gestart; m.a.w. de strijd om de meest overtuigde francofone partij zal hard worden gespeeld. Als illustratie hiervan deze passage uit een interview met Reynders in La Libre Belgique op 13 september: 

Il n'y aura rien de fondamental avant 2009. Sur ce point-là, libéraux du Nord et du Sud sont d'accord.

Het splitsen van het kartel (en afgeleid het politieke leiderschap in Vlaanderen) stond hoog op de agenda van heel wat Vlaamse en Franstalige partijen; welnu, hun punt is verwezenlijkt. De hoofdtitel van De Standaard van 23 september vatte alles zeer goed samen:

CD&V is alles kwijt.

Ik kijk met veel belangstelling uit naar het congres van zaterdag en naar de reactie van de CD&V leden. Dit zal zeker geen applauscongres worden... (met dank aan JONGCD&V). Hopelijk wordt deze crisis nu ook niet geïmporteerd binnen de partij en kan er toch een duidelijke, geloofwaardige partijlijn gevonden worden.

UPDATE na het congres: CD&V is erin geslaagd om het wantrouwen tegenover de Franstaligen om te zetten in een vertrouwen in de eigen partijleiding. Alhoewel de motie van JONGCD&V om de federale regering te laten vallen een opvallende score van 29% haalde, steunde ruim 80% van de congresgangers nadien de motie van de voorzitster om (1) enerzijds de gemeenschapsdialoog op te starten onder leiding van Kris Peeters en (2) anderzijds de federale regering onder leiding van Yves Leterme te blijven steunen in haar sociaal-economische aanpak. Als illustratie de slotwoorden van Marianne Thyssen:

Beste CD&V'ers, voor u staat een trotse voorzitter. Ik ben trots dat ik een partij mag leiden waar moed en verantwoordelijkheid sterker wegen dan angst en twijfel. Waar het geloof in de toekomst groter is dan de melancholie naar wat voorbij is. Dit land moet en zal ingrijpend veranderen en wij zullen opnieuw de bouwmeesters zijn. Ik heb vertrouwen in onze mensen die dit project aandurven. Ik weet dat zij ook op uw steun kunnen rekenen.

Bij mij blijft het een zeer voorwaardelijk vertrouwen. De partijleiding speelde in haar tussenkomsten nogal scherp op het argument "wij of de chaos", een goedkoop argument dat met de tussenkomsten in de financiële crisis dit weekend toch niet zo gratuit bleek te zijn. De opmaak van de begroting 2009 en de State of the Union van 14 oktober zullen moeten bewijzen dat de regering Leterme-I spijkers met koppen kan slaan. Anderzijds is de onderneming om de gemeenschapsdialoog op te starten niet zonder risico (dat besef werd ook letterlijk uitgesproken door o.m. Kris Peeters). Wie dit ultiem instrument om tot een grondige staatshervorming te komen misbruikt, wie deze dialoog om welke reden dan ook doet mislukken, speelt met vuur. Zijn er voor de regionale verkiezingen in juni geen grote doorbraken, dan zal het Vlaams Parlement en de Vlaamse regering (bv. via het Overlegcomité) haar bevoegdheden zo ruim moeten inzetten dat er in de feiten van een staatshervorming kan worden gesproken.

december 2007: Open VLD verklaart nooit ofte nooit in een tripartite te gaan zitten in de federale regering. Open VLD zit nu in een tripartite (VLD, CD&V, PS)

december 2007: Leterme verklaart aan Verhofstadt nooit te willen aanvaarden dat er een federale regering komt met een Vlaamse minderheid ("dan bestrijden we u van De Panne tot Opgrimbie"). Leterme voert nu een dergelijk gevormd regering aan.

maart 2008: Leterme verklaart dat zijn partij uit de regering stapt als er geen tweede pakket staatshervorming is: "Ik durf hier te zeggen dat wij woord houden, stap voor stap, omdat onze ambitie hoog is."
Letermes partij zit nog steeds in de regering zonder staatshervorming.

mei 2008: Open VLD eist van Leterme tegen 15 juli een akkoord heeft over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde èn een stevig sociaaleconomisch plan klaarheeft. Zoniet komt de regeringsdeelname in gevaar. Na 15 juli, zonder akkoord en zonder plan, doet Open VLD alsof ze nooit iets heeft geëist.

1 september 2008: Karel De Gucht gelooft niet in een staatshervorming vóór juni 2009. Open VLD gelooft daar nu wel in.

Ook vandaag worden zware beloftes gemaakt. Kris Peeters is er zowaar van overtuigd dat hij vóór juni 2009 deelakkoorden wat betreft een staatshervorming zal kunnen sluiten met de Franstaligen. Het spijt me, maar die houding is ofwel dom ofwel belachelijk naïef.

Welke Franstalige partij zal toegevingen durven te doen tenzij in ruil voor hun drie gekende eisen (uitbreiding Brussel, benoeming drie burgemeesters, prijs voor splitsing B-H-V)? Inderdaad, geen enkele. Ze kunnen het zich electoraal helemaal niet veroorloven.

Ik verwijs dan ook graag nog maar eens naar het artikel dat ik vorig jaar een dag na de verkiezingen schreef. Ik merkte toen op dat geen van beide kanten, Vlaamse en Waalse, ooit tot toegevingen bereid zou zijn. Na vijftien maanden blijkt dat zoals voorspeld nog steeds zo te zijn... tenzij door het verdwijnen van N-VA aan de onderhandelingstafel de standpunten langs Vlaamse kant zo worden verzwakt dat Open VLD en SP.a nog maar eens het eigen volk kunnen verkopen zoals ze dat onder Verhofstadt gedurende acht jaar hebben gedaan. Maar dat zou hen dan electoraal zwaar worden aangerekend.

Kortom, geen enkele verstandige mens kan nog in een vruchtbare dialoog tussen de beide gemeenschappen geloven. Er rest dan ook maar één enkele oplossing.

Graag breng ik u deze uitzending in herinnering. Zij gaat over de persstop die Jurgen Verstrepen aankondigde tot dertig september.

Gisteren gaf Verstrepen een interview in Ter Zake. Aan Lisbeth Imbo weliswaar, maar technisch gesproken blijft dat een interview. En omdat de situatie niet smeekte om een interventie van LDD en al helemaal niet om één van Verstrepen in het bijzonder, kunnen wij maar één conclusie trekken: het was gisteren dertig september. Anders zou Verstrepen toch niet van zich laten horen?

Lezen wij nu opnieuw wat hij in augustus verkondigde:

Tot 30 september zal ik geen politieke interviews, uitspraken en quotes over mezelf en LDD meer geven. Die dag heb ik immers ‘belangrijk’ nieuws.

"Belangrijk nieuws," ja, zo kun je de breuk van het kartel wel noemen. Vindt u het straf dat Verstrepen wist dat het op dertig september prijs zou zijn? Wij niet. Want Verstrepen heeft dat einde zelf geregisseerd. Zijn persbericht ging als volgt verder:

Ik heb beslist. De teerlingen zijn geworpen. Alles staat klaar. Er is geen weg terug. Waarschijnlijk zal niet iedereen blij zijn maar soms moet je - zoals ik al eerder bewezen heb - beslissingen in je leven durven nemen die… grensverleggend zijn.

Hoe hij het geflikt heeft, weten wij ook niet, maar vast staat dat Jurgen Verstrepen het kartel ten val heeft gebracht. Sympathiek kun je hem nog steeds niet noemen, maar niemand kan nu nog ontkennen dat hij  veel meer politiek talent bezit dan ooit voor mogelijk werd gehouden.

Veel succes!

De NV'A verdient een pluim.
Ovld, SP.A en Vl. Pro verdienen tomaten in het gezicht.

Er werd een vuil politiek spelletje gespeeld. Het rad voor de ogen stopte even met draaien. En daar kwamen ovld, spa en vlpro niet echt netjes uit. En ondanks dat vuile spelletje, heeft de nv'a vastgehouden. Netjes. Ze hebben voet bij stuk gehouden. En eindelijk gezegd wat ze eigenlijk al maanden moesten zeggen: men is een vuil spelletje met de kiezer aan het spelen. Ze hebben niet toegegeven aan het vuile spelletje van de andere regeringspartijen - ofwel je standpunten laten vallen, ofwel je minister laten vallen- en hun minister heeft ontslag genomen.

De NV'A heeft zijn naam gered, en verdient opnieuw respect. Ze hebben ideologie voor postjes genomen. En dat kan tellen. En vooràl als ze daarvoor zelfs het kartel dat hun de macht schenkt zouden opblazen.

Oké. Tot zover mijn lof t.a.v. de NVA.
Maar wanneer andere partijen iets goeds doen, mag het ook gezegd.

Gelukkig zijn er in deze politiek instabiele tijden toch nog zekerheden. Het crisisberaad van CD&V over de beslissing van NV-A en de verklaringen illustreerden CD&V als een baken van standvastigheid. Hoewel het kartel, bij verdere CD&V regeringsdeelnamen, zo goed als onhoudbaar is, wilde CD&V én het kartel en de deelname aan de federale regering redden. Er is met andere woorden niets aan de hand. Dergelijke voorbeelden illustreren op frappante wijze de hypocrisie van de Vlaamse Christen Democraten. Om het met een intussen bekend citaat van een voormalige CD&V-ster te zeggen; Wie gelooft die mensen nog?!

Meer zelfs, wie gelooft nog dat het politiek establishment er in kan slagen het land uit het slop te halen en een stabiel bestuur te vormen?! Dat onze kinderen in Sinterklaas geloven, kunnen we allemaal aanvaarden, maar dat men verwacht dat volwassenen nu nog in de politiek geloven is zoals geloven dat N-VA écht de Belgische staat wil goed laten functioneren en oprecht begaan is met het goed draaien van de federale regering! Net zoals het FDF is en blijft N-VA een rotte politieke appel. Zolang deze appel niet verwijderd is en de separatistische ziekte niet fundamenteel behandeld, kan het land niet goed functioneren. De tijd is dus rijp voor verandering, het moment breekt aan om te breken met het verleden. Nu kunnen creatieve durvers hun kans grijpen.

Of toch niet?! Want hoewel het land onder de niet aflatende politieke crisis ten onder aan het gaan is, hoewel de bestaande politieke machtselites dag na dag op frappante wijze hun incompetentie bewijzen, ontbreekt vooralsnog ieder spoor van een pre-revolutionair sfeer. De herfst mag dan wel zijn intrede gedaan hebben, ieder spoor van de geur van verandering ontbreekt in de lucht. Terwijl zich we ons op een potentieel kantelmoment bevinden, een ogenblik waarop nieuwe figuren, nieuwe bewegingen en nieuwe gedachten ingang kunnen vinden, blijft het opvallend rustig. Meer zelfs, het blijft doodstil.

Het ontbreken van echt politiek verzet, van opstand en verzet vanuit de buik van het volk, al dan niet begeleid door nieuwe figuren en nieuwe bewegingen, wijst er op hoezeer de huidige crisis van ons land een crisis is die zich slechts beperkt tot een bepaalde groep van de bevolking. De politiek is in crisis, niet het land en zijn samenleving. De politiek is de voorbije jaren, met zijn focus op het institutionele problemen in plaats van socio-economische, volledig los gekomen van de bevolking. De toenemende desinteresse van de bevolking voor het politieke gebeuren en het landsbestuur roept vragen op over de staat waarin onze democratie verkeert.   

Belangrijke oorzaak voor het ontbreken van verzet vanwege de bevolking tegen de huidige politieke gang van zaken is wellicht het feit dat ondanks de dalende koopkracht de bevolking, en dan zeker de, zij het afkalvende, grote groep middenklassers, het eigenlijk toch steeds goed hebben. Er zijn nog geen hongerdoden gevallen en de inflatie is nog niet van Zimbabwaanse omvang. De winkelrekken puilen nog steeds uit van overvloed en de openbare diensten functioneren nog steeds. Het leven van de meerderheid van de bevolking is, afgezien van wat sociaal geklaag, nog goed te noemen. De echte bron van een revolutie, maatschappelijke onrust, blijft vooralsnog eigenlijk achterwege.

Het resultaat van dit alles is dan ook dat het huidige politieke machtselite, oppositie incluis, ongestoord verder kan gaan met haar spelletjes en de politieke crisis nog lang niet te einde is. Dat de politieke crisis door de meerderheid van de bevolking wordt gezien als een schouwtoneel, een grote show op TV die je met een druk op de afstandsbediening wegzapt. Jammer genoeg zapt men zo niet met één druk op de knop de socio-economische gevolgen van de politieke wanvertoning weg. En de gevolgen daarvan zullen we uiteindelijk allemaal ondervinden, of we nu geinteresseerd zijn in politiek of niet.

Met de helpende hand van nieuws.be is dit snel gebeurd. Dit is de selectie: 1, 2, 3, 4 en 5.

Opdracht 2: Turf hoe vaak de woorden "de mensen", "constructief", "het sociaal-economische" en "wij, met open-VLD" voorkomen

Het resultaat:

- Sociaal-economische III
- De mensen III
- Constructief I
- Wij, met Open-VLD 0

Opdracht 3: als er woorden ongeturfd blijven, zoek dan het eerste het beste Youtube-filmpje op waarin Bart Somers zijn zegje doet en turf verder.

Resultaat (alleen in het fragment):

- Sociaal-economische I (hoewel hij het hier blijkbaar plots minder belangrijk vindt dan een staatshervorming)
- De mensen: III
- Constructief: I
- Wij, met Open-VLD: I

Als Bart Somers zijn mond open doet, dan is het alsof er een bobijntje afloopt. Als hij 2 zinnen gezegd heeft heb je alles gehoord en zijn antwoord op alle volgende vragen zal in essentie hetzelfde zijn als die eerste twee zinnen. In zijn antwoorden zal hij zoveel mogelijk de woorden "constructief", "het sociaal-economische", "wij met Open-VLD" en vooral "de mensen" gebruiken. Die antwoorden bevatten geen enkele inhoud, maar zijn in wezen heel eenvoudige boodschappen in een mooie verpakking. Je kunt niet anders dan hem gelijk geven en dat werkt aanstekelijk voor de "minder in politiek geïnteresseerde kiezer".

Maar waarom die bepaalde woorden? Ik denk dat de meesten onder jullie wel gemakkelijk tussen de letters kunnen lezen, niet? (wat vind je van deze nieuwe zelf uitgevonden uitdrukking?)

- Constructief: klinkt heel positief. Een partij die zich constructief opstelt, dat valt te associëren met redelijkheid, vriendelijkheid, kortom: het wekt sympathie op. Het is ook een contrast met de CD&V-NVA die vooral vooral uitblinkt in het opblazen van diverse bruggen. De VLD wist heel goed dat de kans dat de onderhandelingen zouden slagen op z'n zachtst gezegd 'miniem' waren. Ze wisten ook dat zij zelf niks te verliezen hadden bij een mislukking, zolang ze de schuld maar subtiel bij de CD&V konden leggen. Niet door openlijk zwarte pieten door te schuiven (oei, heb ik nu per ongeluk een Wetstraat-cliché gebruikt?) maar door de indruk bij de kiezer zelf op te wekken. Gedurende de onderhandelingen zouden ze full time hun handen in onschuld wassen en achteraf zouden ze dan kunnen zeggen dat ze "constructief" geweest waren, en dat het kartel de leiding had gehad want "de mensen" hadden daar in juni zelf over beslist, en dat moest toch gerespecteerd worden nietwaar?

- Het sociaal-economische: In België bestaan er twee bestuursthema's. Enerzijds iser de fameuze 'staatshervorming', anderzijds 'het sociaal-economische'. Om kort te gaan: het sociaal-economische beslaat eigenlijk alles behalve Justitie, Defensie en Buitenlandse Zaken. De rest kun je wel op één of andere manier aan iets sociaals of economisch relateren. De staatshervorming aan de andere kant, gaat over de manier waarop ze dat gaan doen: in de context van de deelstaten of die van de federale regering?
Bon, de Open-VLD gebruikt de term 'het sociaal-economische' volgens dat het hen goed uitkomt. Dat wil zeggen: vlak na de verkiezingen, toen de staatshervorming het állerbelangrijkste thema was, toen herhaalde Bart Somers tot in den treure dat die staatshervorming het belangrijkste was en dat het sociaal-economische eraan ondergeschikt was. Zo kon hij ook subtiel wat meer druk op het kartel leggen, en dat is mooi meegenomen. Tegenwoordig heeft iedereen de buik vol van die staatshervorming en vragen we ons af wanneer die regering eindelijk eens zal beginnen regeren. En zo is Bart Somers par conséquence al meer dan een maand lang aan het zeggen dat er aandacht moet uitgaan naar het sociaal-economische en niet uitsluitend naar de staatshervorming ("die óók belangrijk is", aldus Somers. We willen toch geen potentiële Vlaamsgezinde kiezers afschrikken he?). Er komt werkelijk níets anders meer uit de man zijn mond. In één adem vermeldt Bartje er doorgaans ook bij waaróm het sociaal-economische (dus regeren in het algemeen in feite) belangrijk is: "dat zijn de thema's die de mensen echt belangrijk vinden", "dat is wat dit land nodig heeft", "zo versterken we onze economie en kunnen jobs gecreëerd worden, zodat de koopkracht van de mensen weer stijgt", "...en intussen moeten we in alle sereniteit verder werken aan een staatshervorming waar vooral de mensen van beter zullen worden, en daar zullen wij met Open-VLD ons constructief bij opstellen". Kijk eens Bart! Ik zou ook voorzitter kunnen zijn he?

- Wij, met Open-VLD: benadrukt het groepsgevoel, nestwarmte, een familie. Het is een kernwoord dat sinds de naamsverandering voortdurend in interviews wordt gebezigd door de voorzitter. Het komt uit een tijd waarin de VLD geplaagd was door dissidentie en overlopers (vb. Dedecker). Met de verkiezingen in het vooruitzicht moest het imago dus dringend hersteld worden. Ik geef op een briefje dat in de aanloop naar de Vlaamse verkiezingen van 2009 het "wij met Open-VLD" opnieuw hoge toppen zal scheren.

- De mensen: duidelijk he? Dat spreekt de mensen natuurlijk veel meer aan dan "het volk", "de bevolking", "de natie", "de massa" of "het gepeupel". Herhaal het 3000 keer en je zal misschien kiezers van de SPa kunnen afsnoepen.

Bart Somers is niet de politicus van de inhoud, het is de politicus van de verpakking, de commercie, de communicatie. Het is de Stevaert van Open-VLD (maar dan veel kunstmatiger). Hij is het soort politicus dat je zelden beleidsfuncties zal zien vervullen want dan valt hij door de mand. Bij CD&V kunnen ze ervan meespreken sinds een zekere Y.L. een betrekkelijk belangrijke post wist te versieren. De man van de woorden ("wie gelooft die mensen nog?", er moet "goed bestuur" komen) moest plots de man van de daden worden en dat is hem 'slecht' bevallen. Zeker toen die woorden als boomerangs in zijn gezicht kwamen vliegen. Zelfs zijn kartelpartner, die blijkbaar zo naïef was te denken dat hun programma tot op de letter zou kunnen worden uitgevoerd, keert zich van hem af.

Laat dit je er niet van weerhouden op Open-VLD te stemmen in juni, tenzij je Gennez, Dedecker of Dewinter een aantrekkelijk alternatief vindt. Denk vooral niet dat die wél inhoud hebben.

Geert Bourgeois, Vlaams minister van Bestuurszaken, Buitenlands Beleid, Media en Toerisme, neemt ontslag uit de Vlaamse regering. Volgens Bourgeois zijn er onvoldoende garanties voor het slagen van een communautaire dialoog. Bourgeois is ontgoocheld in de houding van kartelpartner CD&V en zegt dat het kartel heeft opgehouden te bestaan. Dat kartel is er volgens Bourgeois alvast in geslaagd de 'Belgische immobiele steen' los te wrikken.

Bourgeois wordt na zijn ontslag als Vlaams minister terug lid van het Vlaams parlement. Hij neemt de plaats in van zijn partijgenoot Gino De Craemer.

Bourgeois trekt de lijn consequent door. Dat de openVLD-ministers zijn ontslag betreuren toont alleen maar de hypocrisie van die laatsgenoemde partij. Eerst het vertrek eisen van de N-VA uit de Vlaamse regering en dit daarna betreuren. Een mate van hypocrisie die amper gehaald wordt, en dat wil wat zeggen in de politiek hier. De federale regering heeft geen meerderheid meer langs Vlaamse kant, waardoor ze nu de facto een regering van Franstaligen zijn geworden. Als men nu consequent is bij de CD&V, dan laat men de federale regering vallen. Er is geen enkele legitimiteit meer om de federale regering verder te zetten. Tijd voor nieuwe verkiezingen en tijd voor een einde voor de Belgische structuur!

Onderstaande uitspraken zijn dan ook veelzeggend:

Niet eens met partij (22/09/08 - De Morgen)

De voorzitter van Jong CD&V wil dat de moerderpartij uit de besluiteloosheid treedt en conclusies trekt uit de jongste verklaringen van vice-premier en MR-voorzitter Didier Reynders.

Ik ben het absoluut niet eens met de strategie van mijn partij. Het was nu toch hoog tijd om een besluit te nemen? We hadden eigenlijk vrijdag al uit de regering moeten stappen. Maar de besluiteloosheid regeert. Didier Reynders heeft nochtans zeer duidelijk gemaakt dat er niets meer zal gebeuren. Je kunt hem toch niet zomaar geloven als hij daar een paar dagen later zogezegd op terugkomt. En N-VA heeft toch zeer duidelijk nee gezegd, die gaan niet riskeren om daar straks op terug te moeten komen.

Dan moet je je verantwoordelijkheid opnemen en ermee stoppen. Anders speel je met de voeten van de mensen. Er kunnen maar beter verkiezingen komen, want anders zal het land twee jaar plat gelegen hebben. De partij kiest niet. Iemand met ballen moet dan maar zeggen waar het op staat....

Bert De Brabandere, voorzitter Jong CD&V

http://www.vlaamsbelang.be/0/5015/

Wat er ook van zij, een Belgische regering die geen meerderheid in Vlaanderen heeft, is een regering die niet gewild wordt door de meerderheid van de grootste gemeenschap in dit land. En het laat zich raden dat een regering die in Vlaanderen niet eens een politieke meerderheid heeft, nog meer dan nu het geval is, de speelbal wordt van de Franstaligen.

http://www.n-va.be/programma/nieuws/blikvanger_archief.asp

“Als ik nog de enige ben in de Vlaamse regering die resoluut achter de uitvoering van het Vlaams regeerakkoord sta, als ik nog de enige ben in deze Vlaamse regering die de Vlaamse beloftes effectief wil uitvoeren, dan lijkt het mij beter dat ik deze regering verlaat.”

Weer groot nieuws op het politieke front: de politieke nepwereld heeft zichzelf weer in extase gebracht door het feit dat de N-VA haar steun aan de federale regering heeft opgezegd. Dat de N-VA niet in die regering zat, is blijkbaar een verwaarloosbaar detail. De N-VA verhuurde alleen maar haar 5 parlementairen aan een fractie van de Belgische kaste, met name de CD&V-fractie, zolang ze daar brood in zag. In de andere Belgische deelregering, die men ook wel eens Vlaamse regering durft te noemen, blijven de separatisten van de N-VA leuk zitten, broederlijk naast die andere "echte" separatisten van het VB, maar dan met een bonus in de vorm van een ministerpost. Ze hebben uit financiële en carrièreoverwegingen zichzelf wijsgemaakt dat de Vlaamse regering los zou staan van de Belgische machtkaste, nochtans zijn die Vlaamse regering en dat Vlaamse parlement gewoon een onderdeel van die Belgische machtstructuur.

Maar er zijn een paar ernstige problemen binnen de huidige Belgische machtkaste: de centen en procenten moeten herverdeeld worden en de verschillende clans en belangengroepen hebben eindelijk door (of zouden ze het nog niet echt begrijpen?) dat hun geliefde vaderland al is verkocht aan een derde partij: de Europese. De verkoop van dit land is al lang bij de notaris vastgelegd in contracten en wettelijke verplichtingen, en neergelegd bij de Europese commissie, die de begunstigden zijn van de staatsoverdracht. België bestaat in die zin niet echt meer. Wij van het N-SA noemen ons dan ook een post-Belgische beweging. Natuurlijk is er een Belgische regering en een Belgische volksvertegenwoordiging nodig om de uitverkoop van onze soevereiniteit zo ongemerkt mogelijk te laten verlopen en ook om dat volksverraad een legitieme waarde te geven. Europa dicteert hier in ons land de wet en de sociale consensus. Het bepaalt welke begrotingstekorten kunnen, maar ook in hoeverre er staatssteun in de economie of de sociale structuren al dan niet mogen worden gepompt. Het ultraliberale Europees zakenconcern dat men Europese commissie noemt en haar uitvoerders - "de commissarissen" - willen dat de sociale structuur van een overgenomen land, zoals België, wordt afgebroken.

De deelregeringen van de staat in vereffening - "de Belgische staat" - willen de Europese bonzen zeer ter wille zijn en vooral de Vlaamse wil graag tegemoet komen aan de eisen van de Eurostaat? Daarom wil men het tewerkstellingsbeleid en het loonbeleid - en dus de economische mechanismen - in handen nemen. Niet om Vlaanderen sterker te maken en al zeker niet om Vlaanderen onafhankelijker te maken, want Vlaanderen is al doorverkocht en zit in het globale Belgische pakket dat aan de Euromanagers en de Europese kapitaalgroepen is verkwanseld. De deelelite in de vijf parlementen en dito regeringen voelen nu al aan hun ellebogen dat ze overbodig zijn geworden in de Europese context en dat er een herverkaveling van de macht op til is. Er zal op bevel van de eurobazen gesnoeid moeten worden in die wildernis aan politieke mandaten en machtposities. Het besef dat ze machteloos zijn geworden en misschien binnenkort een job zullen moeten gaan zoeken waar ze moeten werken voor hun geld verlamt de heren en dames van die politieke klasse met angst. Daarom dat de politieke klasse zo euforisch doet als er weer iemand van hun bende een stout woordje durft te zeggen, zoals mijnheer Dewever. Dat is voor die heren en dames parlementairen zo revolutionair en zo zelfbevestigend dat ze daarna weer allen druk bezig kunnen zijn met hun onnuttige bestaan.

Op 11 oktober zullen we onze standpunten verder verduidelijken op ons eerste congres. Aan de links-liberale stoottroepen willen we duidelijk zeggen: jullie zijn niet welkom. In tegenstelling tot die grote burgerlijke rechtse partijen moeten wij geen rekening houden met kiezers. Mocht het Blokbuster-terreurcommando dat niet goed begrijpen, dan zouden ze het wel eens tot in Keulen kunnen horen donderen.

Eddy Hermy
Algemene Coördinator

]]> http://hermanboel.wordpress.com/?p=852 Mon, 22 Sep 2008 12:10:16 +0000 sereniteit http://hermanboel.wordpress.com/2008/09/22/en-nu-zijn-de-anderen-aan-zet/ Geert Bourgeois heeft vandaag bewezen dat hij -in tegenstelling tot wat velen beweerden- helemaal niet aan zijn postje vasthangt.

De vraag is nu wanneer minister Dewael ontslag neemt omwille van zijn zwaar falende administratie. Ach, maar wacht, Dewael is een OpenVLD'er en die hoeven nooit ontslag te nemen. Wat bij hen fout loopt ligt altijd bij anderen en de eigen principes, die zijn niet belangrijk meneer.

Nu is het aan SP.a, OpenVLD en CD&V om eens aan te tonen dat ze hun eigen beloftes kunnen waarmaken in dialoog met de Franstaligen.
Binnen negen maanden wordt hen de rekening gepresenteerd bij de regionale verkiezingen. En wees gerust dat al hun doen en laten de komende maanden van heel nabij zal worden gevolgd.

Ondertussen moet CD&V haar wonden likken. Er gaapt een reuzengrote kloof tussen de basis en de top van de partij en ook dat is niet zonder gevolgen. De top zal moeten beslissen: of de basis volgen die het kartel met N-VA boven de federale regeringsdeelname stelt, of de eigen zin doordrijven en daar tweeledig zwaar op worden afgerekend.

Het zijn moeilijke politieke partijen, nog het meest voor de partijen die nu aan zet zijn. N-VA heeft vijftien maanden lang alles gegeven om een dialoog met de Franstaligen proberen op gang te krijgen. Omwille van het steeds weerkerende 'non' is dat niet gelukt. En nu zou dat plots wel lukken omdat N-VA er niet meer bij is?

Wie gelooft die mensen feitelijk nog?

De strafste reactie komt wel van OpenVLD. Hoewel die partij volmondig het Vlaamse regeerakkoord heeft goedgekeurd, zint het haar nu niet dat ze door N-VA gedwongen wordt om haar woord te houden. De eigen principes opgeven is immers een credo van de partij van de Mechelse hersenloze heikneuter. Dat hebben de acht jaren Verhofstadt meer dan duidelijk gemaakt.
En denken we ook maar aan Dewael die krampachtig aan zijn postje vasthangt ondanks de grove fouten van zijn administratie. Potens gratia potentis (macht omwille van de macht) is en blijft dé slagzin van deze partij die haar beloftes, principes en woorden steeds weer inslikt.

Groen! en SP.a volgen met hun steeds wederkerend deuntje. Gennez is dan nog eens hypocriet. N-VA moet volgens haar uit de Vlaamse regering omdat ze er ook federaal niet inzitten. Maar wat met SP.A zelf? Niet alleen zit de partij in hetzelfde geval, net als OpenVLD verzaakt ze aan alle Vlaamse eisen die ze indertijd zonder enig probleem heeft goedgekeurd. En een potje liegen in Terzake is ook een favoriete bezigheid die Gennez zich nooit zal laten ontzeggen.

Het is nu aan CD&V én mogelijk aan de kiezer om te oordelen wie het het beste met de burger voorheeft. De partijen die Vlaanderen willen verkopen en niet voor de nodige middelen willen zorgen om Vlaanderen goed te kunnen besturen, of die partij die z'n eigen principes niet verloochent en z'n woord steeds houdt? 'n Makkelijke keuze, als je 't mij vraagt.

Het congres zelf was een schot in de roos. Samen met de partijgenoten uit Aalst, vrienden uit Lebbeke, en vooral Minneke en Tom uit Ranst genoot ik van de geweldige sfeer. In tegenstelling tot vele andere partijen steunt de basis van onze partij de partijtop ten volle. We trekken samen aan één zeel, net zoals de Vlaamse partijen dat zouden moeten doen.

Jammer dat een journalist van Le Soir de hele tijd aanwezig was. Hoewel de pers niet was toegelaten op het eigenlijke congres -enkel aan het begin en bij de slottoespraak- mocht deze journalist blijven zitten omdat hij een partijkaart had gekocht. Triest dat een krant als Le Soir op zulke belachelijke wijze andere kranten voor proberen te zijn.

Benieuwd met welke Gargameltruc het kartel nu weer zal komen toesnellen. Want de val van de regering en/of de implosie van het kartel mag de laatste dagen dan al voor de triljoenste keer aangekondigd worden, ik verwacht dat het kartel nogmaals met een aap uit hun mouw zullen komen. Als de N-VA trots aan hun principes willen vasthouden (wat ze nu verklaren door hun congres), moeten ze uit de regering stappen. Maar zo'n vaart zal het nog wel niet lopen, want ook bij de N-VA kennen ze wat van postjeshebzucht.

Moet de N-VA dan ook uit de Vlaamse regering, zoals Bart Somers oppert? Als ze volharden in hun discours van moed en trots wel. Zij zijn degenen die niet meestappen in het interregionaal overleg, en dus niet op zoek zijn naar een antwoord op de communautaire 'problemen'. N-VA vindt dat het overlegmodel niet voldoet en verwacht geen oplossing, de andere partijen willen het op z'n minst proberen. Exit Bourgeois de facto, ware het niet dat man met pattex op zijn stoel gekleefd zit.

Wiens fout is het nu? Reynders? Dewever? Somers? Leterme? Om kort te zijn: iedereen. Was het niet Reynders die een kemel schoot, dan was het wel Milquet, Somers, Maingain, Dewever of Leterme. Dit is een kleuterklas waar wij al meer dan een jaar zitten naar te kijken. Het lukt niet.

Dan stelt zich al gauw de vraag hoe het nu verder moet. Er zijn op dit moment andere noden dan BHV splitsen, dat is al tot treurens toe gezegd. De regeringspartijen hebben nu meer dan een jaar gepoogd een staatshervorming te onderhandelen, en hebben gefaald. Deze onderhandelingsronde is voorbij. Neem de draad weer op, en zoek een antwoord op de kredietcrisis. Momenten voor staatshervormingen zullen er nog voldoende komen in de toekomst.

België: of hoe een minipartij meer dan een jaar lang het leven van eenieder bemoeilijkt.

After the elections in June 2007, it took 6 months to form an interim government. In March 2008, the real government took over. But when that government failed to reach an agreement about the reform of the Belgian federal state, our Prime minister Yves Leterme offered his resignation to the king last July. The king refused to accept this resignation and appointed 3 negotiators who had to get all governing parties around the table again.

Those 3 wise men, as the press called them, presented their report last Wednesday. The negotiations had to start whit a "blank sheet of paper", without taboos or conditions. Dutch and French-speaking politicians could each send a delegation of 6 negotiators. The talks would have to start when "the time is right". Each language group has to appoint its own negotiators and those negotiators would have to agree on what topics would be discussed and when the talks were to be held. So basically, after 15 months of negotiations all we have is a blank sheet of paper.

The elections of 2007 were won in Flanders by an alliance between the Flemish Christian-democratic party CD&V, and the Flemish nationalist party N-VA. They promised they wouldn't join a federal government for as long as an agreement about the reform of the state had not been reached. 15 months later, all they have to show their electorate is a blank sheet of paper. With regional and European elections coming up in June 2009, that's not a very comfortable situation to be in. So when the N-VA declared today that they would no longer support the Belgian government, that hardly came as  a surprise.  The government is now no longer supported by a majority of the Flemish MP's. Theoretically, that shouldn't be a problem. The government still has the support of an overwhelming majority of the Francophone MP's. But it is highly unlikely that the CD&V will remain in a government that will be seen as an "anti-Flemish government" by the Flemish opposition.

Next week, the CD&V will hold a congress. Right now, the situation changes every minute and no one can now for sure what will happen, be it looks like the CD&V will decide there that they will leave the federal government.

So what will happen next? New elections would seem a logical decision, but they are not likely to change anything. Elections now, would mean new negotiations while the campaign for the regional elections will be in full swing. That's not going to make it easier. Moreover, opinion polls suggest that most voters didn't change their minds and would vote for the same party as last year. New elections would also be contested in court, after the constitutional court deemed the current electoral law unconstitutional. But what is the alternative? Letting the current stale mate linger on until the regional elections in June, doesn't really sound like a better scenario. In the mean time, both the regional governments and the European institutions keep doing their jobs and  consequences of this crisis for the daily life of the Belgians seem to be fairly limited. So all the Belgian government seems to be doing, is proving their own irrelevance.

The king has a lot on his mind these days. But today is no day for worries. He might as well enjoy visiting his kingdom, for as long as he still has one.

Naar schatting 1.500 leden van de N-VA zijn naar het Gentse ICC afgezakt om zich uit te spreken over het standpunt dat het partijbestuur eerder deze week innam, na de bekendmaking van het eindrapport van de drie koninklijke bemiddelaars. Bij het begin van het congres werd voorzitter Bart De Wever op een staande ovatie onthaald.

"Terug waar we begonnen zijn of misschien nog minder ver"

De partijtop heeft het congres opgeroepen om de steun in de federale regering op te zeggen - de N-VA heeft geen ministers in de regering-Leterme, maar steunde de regering voorlopig wel in het parlement.

Het is nogmaals bewezen; men kan van sommige N-VAkopstukken zeggen wat ze willen, de basis is nog steeds gevormd uit radikale Vlaams-nationalisten. Op het N-VAledencongres is besloten om de stekker uit de federale regering te trekken. Hoe CD&V zal reageren, zal de komende uren/dagen duidelijk worden. Met deze daad maakt N-VA duidelijk dat praten zonder dialoog voor hen geen optie meer is en kiezen ze voor de ideologische zuiverheid i.p.v. het compromis om macht te bekomen. Bravo!

Daarbij is het weer opvallend dat de "Vlaamse" bondgenoot van de Franstaligen ook direct van zich liet horen. Bart Somers, voorzitter van de OpenVLD, haalde direct hard uit naar N-VA.

http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/politiek/080921_nva_congres

Op het congres werd er overigens met boegeroep gereageerd op de uitspraken van Open VLD-voorzitter Bart Somers in De zevende dag. Die zei dat de N-VA ook uit de Vlaamse regering moet stappen als ze haar steun in de federale regering opzegt. "Het zal u niet verbazen dat vooral de VLD de jongste tijd blaakt van ambitie om Vlaanderen in de steek te laten", was De Wevers repliek op het congres.

Reeds sinds het begin van België zijn de liberalen altijd al de grote verdedigers van België en de Franstalige burgerij geweest. Of hoe Somers bewijst dat de liberalen nog geen haar veranderd zijn en hoe volksnationalisme op geen enkele manier valt te rijmen met liberalisme. Somers zijn verwijt dat N-VA een separatistische partij is ook weer typische voor liberale kontdraaierij, kwam hij immers niet uit de Volksunie?

Wel of niet

Wie het bij het rechte einde heeft is niet echt duidelijk, de nieuwsfeed van GLISA.org vermeld geen van beide stellingen. Wel is zeker dat de organisatie op 26 oktober de knoop zal doorhakken en de voorkeurskandidatuur officieel zak bekrachtigen. Sportschepen Ludo Van Campenhout (Open Vld) benadrukte nog dat het organiserend comitée volledig achter het project staat.

Capaciteit

Als de Outgames aan Antwerpen worden toegewezen mogen we in 2013 een overrompeling verwachten. Er worden 8000 à 10 000 deelnemers en 200 000 bezoekers verwacht. Tijdig een overnachting boeken is wel een vereiste. Volgend jaar vinden de Outgames plaats in Kopenhagen (500.000 inw.), een stad die net wat groter is dan Antwerpen (400.000 inw.). Die zou al als goede test kunnen dienen. Volgens de cijfers van de stad Antwerpen overnachtten ongeveer 1 400 000 mensen in '96 in onze Scheldestad. Met de Outgames zou de stad een zesde van dat aantal op enkele dagen moeten slikken.

bronnen: gaykrant.nl en holebi.info