Türkiyeden wordpress.com bloglarına erişim mahkeme kararı ile engellendi.Henüz sebebi konusunda bir netlik yok ama görünüşe göre Türk Mahkemeleri, ücretsiz kişisel web günlüğü edinebileceğimiz wordpress.com ve ona bağlı blogları engelliyor. Siteye ve bloglara erişmek isteyen TTNet kullanıcıları şu mesajın yazdığı bir sayfaya yönlendiriliyorlar:

http://www.wordpress.com

Bu siteye erişim mahkeme kararıyla engellenmiştir.

"T.C. Fatih 2.Asliye Hukuk Mahkemesi 2007/195 Nolu Kararı gereği bu siteye erişim engellenmiştir.

Access to this site has been suspended in accordance with decision no: 2007/195 of T.C. Fatih 2.Civil Court of First Instance."

Tahminimiz; gereksiz bir bünyenin kolayca açılan bir blog hizmeti kullanarak xxx.wordpress.com diye bir blog açıp yasal olmayan içerikleri paylaşması ve şikayet edilen bu küçücük blog yüzünden tüm alan adının (wordpress.com) yasaklanması. Umarız, durum bu kadar rezil değildir. Gelişmeleri izliyoruz.

Umarız ki sıra Blogcu ' ya , bize ve bloggum'a gelmez.Gelirse yandık Şekil 1.2 :)

Öncelikle bana da söz hakkı sunarak beni de bu mim dalgasına katıp katıştıran Volkan ALABAZ’a çok teşekkür ediyorum. Ve tabi ki sizlere de.

Blogumu nasıl açtım?
Blog sayfalarıyla tanışmam çok önceye(1 yıl kadar) dayanır. Genelde uzaktan sadece izleyici olarak katılmakla yetiniyordum. Blog hevesim Linux camiasının ortak blog sayfası olan gezegen.linux.org.tr yi takip ederek başladı. Oradaki yazıları okumak hoşuma gidiyordu. Sonra neden bende kendime bir blok oluşturmiyim diye düşündüm. Başladım araştırmaya. Bu araştırma sonucunda blogspot a rastladım. Üye oldum ve başladım bloglamaya. İlk yazımı huseyinalkan.blogspot.com da 20 Mayıs 2006 Cumartesi günü yazdım ve her geçen gün bir hevesle yeni yazılar girmeye başladım. İnsanlar yazılarımı okudukça ve yorumlarını yazdıkça daha da hoşuma gitmeye başladı. Daha sonrasında okul hayat derken 13 Kasım 2006 Pazartesi günü son yazımı yayınladım ve blog sayfama sanırım o tarihten sonra bir daha giremedim. Yaklaşık 14 ay evvel huseyinalkan.com u alarak kişisel bir site yapmaya çalıştım. Derler ya terzi kendi söküğünü dikemez diye aynen öyle oldu ve pek ilgilenemedim. İnsanlara sayfalar yaptım ama bana sıra gelince bir türlü elim klavyeye gitmedi. Daha sonra babamın rahatsızlığı ortaya çıkınca efkârlandım ve dertlerimi paylaşmak için wordpress tabanlı bir blog açtım. Blogumu dertli ruh halimi yansıtan bir yazıyla 20 Mart 2007 de yayına açtım. O günden bu güne bazen günde 3-4 girdi girerek blog çalışmalarına devam etmekteyim. Gerçekten büyük haz alıyorum bu işten. Wordpress’e geçiş aşamasında birçok kişiden yardımlar aldım. Yardım eden ve etmeyen herkese çok teşekkür ediyorum. Son olarak sen kimsin derseniz ben 03.02.1981 İstanbul doğumlu ve şuan Çanakkale’de Bilgisayar öğrenimimin son aylarını tamamlamakta olan genç yağız bir delikanlıyım.

Şu anda blogumdaki en sevdiğim yazı
Ben de herkes gibi blogumda sevdiğim, beğendiğim ve insanların da seveceğini düşündüğüm yazılar girdim hep. Kısacası benim için hepsi güzel ve özel. En sevdiğim yada bence en önemli olan ve bunların yanında hepimizin duyarlılık göstermesi gereken bir yazım olan “Ulusal Köy Kütüphaneleri Projesi” yazısı. Bence en önemli ve sevdiğim yazım bu olsa gerek.

Yayınlamak isteyip de yayınlayamadığım yazı

Sanırım yayınlamak isteyip de yayınlayamadığım yazım yok. Aklıma ne gelirse onu bir hamlede giriveriyorum bloga. Genel olarak yayınlayamayacağım yazılar sanırım yasal olmayanlardır. Malum kimseyle başımın derde girmesini istemem

Mimleyeyim

Geldik bu işin en can alıcı ve güzel noktasına yani mimleme noktasına. Ben bunun için pekinte yi seçiyorum. Bundan sonra top onda. Ve tekrardan bu güzel olaya bizleri de dahil eden herkese çok teşekkür ediyor herkese nice güzel mimlemeler diliyorum.

İlk yarıda sesebianın sakatlanması ile oyuna dahil edilmekten çok memnuniyet duydum ve aldığım bu uzun pası gole çevirebilmek için elimden geldiğince mücadele edeceğim

Blogumu nasıl açtım?
Benim blog yazma serüvenim hakkında bilgileri ‘’ilk yazım’’ başlığı altında toplamıştım.Ama burada ballandıra.ballandıra anlatmak gerçekten çok keyifli olacak.İlk olarak spaces ile tanıştım onunla tanışmam ise esin adlı arkadaşımın spaces’de hazırladığı fotoğraf albümüne bakmamla oluştu.İçimden dedim bu nedir böyle hemen başka örnekleriyle tanıştım gogle aratmamla karşıma çıkan ilk isim namı-değer wolkanca oldu dedim nedir bu ya volkanın ‘’v’’sini değişik yapmış vardır bunda bir hikmet diyerek okumaya başladım blogunu ondan sonra bende istiyorum hem de hemen eksik kalırım yani olmasa diye geçti aklımdan Dedim vardır bizimde anlatacaklarımız derken bizde bir şeyler yaptık acemiliğin getirdiği bütün saflıkla ama olmadı çok zor geldi ilk önceleri,yok html kodları falan sonra gelen giden yok biraz sıkıntı vermeye başladı.Birde tam olarak istediklerimi aktaramıyordum olmuyordu bir türlü ısınamamıştım sonra bir süre ara verdim.Baktım blogcu.com var daha değişik bir ortam geldi bana hemen bir şeyler yazmaya başladım bir süre gelen giden oldu üç beş arkadaşla tanışma fırsatım oldu baktım herkes diyor ki Worlpress diye bir şey var biz oraya geçiş yapıyoruz herkes orda biliyorsun.Gene bir heves sardı beni baktım blogcular diye bir kavram var koca bir dünya ama içlerinde gerçekten çok sağlamları var bir süre sürekli takip ettim bu adamlar ne anlatır,ne yapar,kimdir.Sonra hemen birkaç kişiden üst derecede yardım istedim ve bir kez daha anladım ki bu blogcular aleminde gerçekten yardım sever insan çok ve herkes harıl,harıl bir birine yardım elini uzatıyor.Ben anlamazdım o zaman host işlerini de,worlpress kurulumundan programın nasıl çalıştığından ama birkaç kişinin yardımlarını unutamayacağım onlar olmasaydı işim zordu.Büyük gün geldi çattı 24.04.2007 Tarihinde ilk yazımı yazdım daha bir ay bile olmadan 2631 ziyaretçi sayısına ulaştım.Biliyorum belki büyük blogcular için gayet normal veya komik bu rakam ama benim için çok önemli.Ama bunu borçluysam gerçekten ilk önce adaşım wolkana borçluyum.Biliyorum o beni kendi blogun’da sizlere lanse etmeseydi ben daha bir ay olmadan bu kadar ziyaret edilen bir blog olamazdım. Şimdi artık bu alemde ki hemen herkesle güzel bir sohbetimiz oluştu tekrar buradan teşekkür ederim kendisine.Daha ilk yazımı yazmadan karar vermiştim tam bir ay boyunca her konuda elimden geldiğince kelamda bulunmak için ki bileyim insanların ne dikkatini çekiyor ve şimdi o süre doluyor ve ben artık yavaş,yavaş kendi blogcu kimliğime bürünmek üzereyim ve aldığım en çok eleştiri ise temam ile ilgili çok renkli ve gereksiz ayrıntılar olduğu hep söylendi bende artık çok yakında gerçekten sade güzel bir tema ile kendi belirlediğim tarzda devam edeceğim.Sen kimsin sorusuna gelince.Efendim ben deniz 06.06.1978 Aydın doğumluyum ama hayatımın neredeyse komple bölümü Antalya’da geçti sonra birde İstanbul’da malum üniversite macerası yaşadım sonra hayırlısı ile mezun olup oyuncu olarak başladık çalışmaya ama evlilik hiç beklemediğim anda çok acelem varmış gibi geldi çattı bende hiç düşünmeden evet dedim ve askerliğimizi de yapıp geldik ve tuttuk Almanya’nın yolunu ama hemen bir dip not ben kendi mesleğimi tam olarak ülkemde istediğimi alamadığım için ve inanılmaz bir master yapma hevesimden geldim buraya ama şans hep yanımda oldu bir yılda beklide hiç düşünmediğim bir şekilde takır,takır almanca öğrendim ve hemen okuluma başladım sonra ise şans gene yanımda idi derken Dortmund devlet tiyatrolarında işe başladım hayal bile edemezdim ama oldu her neyse boş vaktim pek olmaz ama olunca fotoğraf çekme hastalığım var.Sonra model uçak uçurmasına bayılırım burada liglerde yarışıyorum zaten ve Alman milli takımına da alındım bu yıl benim için sürpriz oldu.

Şu anda blogumdaki en sevdiğim yazı
Valla çok zor bir soru bu ve çok erken ama illaki isim verme zorunluluğum varsa ben tercihimi’’Kanlı Basur Makinası’’adlı yazımdan yana kullanırım.Ben bu tarz yazılar yazmayı daha çok seviyorum ama biliyorum genelde okuru pek olmaz ve sıkıntılı bulunur ama olsun.

Yayınlamak isteyip de yayınlayamadığım yazı
Daha çok sanatsal konulara değinmek istiyorum ama çok işlevsel olmalısı da gerekiyor blogun o yüzden bu soruya tam olarak cevap veremem.

Mimleyeyim
Ben Sesebian dostuma gerçekten çok teşekkür ederim bu konuda ki desteği beni çok memnun etti ve ben aldığım bu pası tekrar röveşata şeklinde Çanakkale’de bulunan sevgili dostum Blogcu Hüseyin Alkan’a atıyorum.

Nahnu beye wolkanca tarafından orta şut karışımı sert bir top atılmış fakat nahnu bey bu şuta hazırlıksız yakalandığı için oyuncu değişikliğine gidilmiş. Bir süre ara verilen bu maça wolkanca tarafından dahil edildiğim için öncelikle volkana çok teşekkür ederek başlama vuruşumu yapıyorum.

Blogumu nasıl açtım?
İblog la tanışmam 2006 yılının sanırım ortalarında oldu. O vakte kadar web de geçen zamanım sadece forumlardan ibaretti. Tam bir forum tr müptelası olmuştum. Web de neler oluyor ne bitiyor bunları sürekli forumlardan takip ediyordum. Bir gün forumun haber grupları başlığında blog kelimesine denk geldim ve nedir bu blog diyerek kolları sıvadım. Birkaç örnek blogu inceledikten sonra benim neden blog um olmasın diyerek bu hareke dahil oldum. İlk göz ağrım dediğim iblog la tanışmam bu zamanlarda oldu. Sesebian olarak aldığım bu blogu ilk önceleri tanımaya çalıştım. İngilizce olan tüm yapısını anlamam için bayağı bir zaman geçti. Yararlana bileceğim bir kaynak yoktu. Sudan çıkmış balık gibiydim. Bu nedir şurası ne işe yara diyerek her gün kurcuklamaya başladım. Türkçeleştirme işini çözdükten sonra, çalışma şeklini yavaş yavaş anladım. Deneme yanılma yoluyla bu günlere kadar geldim. Halada anlamaya çalışıyorum.  iblog u açtığım günden itibaren forumdan ilgi ve alakamı keserek yazılarımı artık iblog a taşıdım. O gün bu gündür nerde ilgimi çeken bir yazı veya bir konu varsa kendimden de bir şeyler katarak blog da paylaşmaya başladım, hikayem kısaca böyle. Peki kimdir bu sesebian diye merak edenler olacaktır birazda kendimden bahsedeyim. İsmim Sefa, Aydın’da oturuyorum üniversite mezunuyum her üniversite mezunu gibi bende gerçek işimi yapmıyorum. Boş vakitlerim genelde internette geçiriyorum. Forum alışkanlığını bıraktıktan sonra bu sefer blog alışkanlığı başladı bende. Volkan ın başarılı seo çalışmaları nedeniyle yolum bir gün google dan Volkan la kesişti. O gün bugündür Volkan ın blog unu sürekli ziyaret eder arada başını ağrıtırım. Sağolsun bir gün bile şikayet etmedi. Bunun dışında yine sürekli takip ettiğim bloglar da oluyor. Bu işe yeni başladığım için henüz öğrenme aşamasındayım ve her gün yeni bir şeyler öğreniyorum. İblog la yollarımın sanırım sonlarına yaklaştım. Bundan ötesine geçmek için iblog artık bana yeterli gelmiyor, benimde wordpress furyasına katılma zamanım gelmiş.Wordpress e geçtikten sonra içeriği işimle alakalı bir yapıya taşımayı düşünüyorum, umarım başarılı olurum. İblog hikayem kısaca böyle.

Şu anda blogumdaki en sevdiğim yazı
Bu soruya vereceğim cevap herhalde en çok yorum aldığım yazı olurdu. 2007 Erovizyon yarışmasında yarışacak olan ülkelerin şarkılarını paylaşmıştım ve bayağı bir ilgi görmüştü, halada görmeye devam ediyor. Sanırım sevdiğim yazı bu 

Yayınlamak isteyip de yayınlayamadığım yazı
Bu sorunun cevabını inşallah wordpress e geçtikten sonra vereceğim. Küçük bir ipucu sanırım verebilirim. Çizimle alakalı bir blog olacak.

Mimleyeyim
Öncelikle Volkan’ın bu hoş davetine tekrar teşekkür ediyor pası diğer bir Volkan’a yani Blog Volkanalabaz arkadaşıma atıyorum. http://volkanalabaz.com

Bir blogcu için en zoru da kendi hakkında bir şeyler yazmasıymış, bana da bu güzel organizasyonda yer verdiğiniz için teşekkür ederim.

Blogumu nasıl açtım?
Blog yazmaya ilk olarak şimdiki adı Live Spaces olan Msn Spaces ile başladım, orada hemen her gün internette dolaşırken rastladığım şeyleri, o günkü ruh halimi yansıtan farklı konular hakkında yazıyordum. Bir süre sonra Msn Spaces'imde yaptığım ve başka hiç kimsede olmayan bazı hileler insanların dikkatini çekmeye başladı, sürekli Volkan şunu nasıl yaptın? Volkan bunu nasıl yaptın? gibi sorularla karşılaşmaya başladım ve sonra blogumun üzerinde yaptığım hilelerin nasıl yapıldığını görüntülü olarak anlatmaya karar verdim. Ziyaretçi rekorlarını ard arda kıran blogum ile artık ben internette popülerdik. Sürekli insanlar birbirlerine tavsiye ediyor yazdıklarımı kendi bloglarına koyuyorlardı. Tam o sıralarda Bildirgec diye bir şey belirdi piyasada, hoştu, forumların popüler olduğu dönemlerdi o dönemler ve bu blog şeysi baya bir light gelmişti bize ve forumlar da artık kabak tadı vermeye başlamıştı. Bir arkadaşımın ısrarı ile 2005 yılında Wolkanca.Com alan adını tescil ettirdim ve 6 ay Msn Spaces'ime yönlendirilmiş halde bekledi. Bir süre sonra WordPress ile tanıştım, biraz araştırmadan sonra bu Wp denen şeyin harika bir şey olduğuna karar verdim ve hemen bir hosting kiralayıp başlamak istedim işte o andan bu güne WordPress ve ben çok sevişiriz. Bir müddet sonra Müyap'ın Msn Türkiye'ye blogumu şikayet etmesi nedeni ile Msn Spaces takımı Msn Space'imi kapattı işte ne olduysa bundan sonra oldu. İnternette o kadar çok blog arkadaş edinmiştim ki hepsi birden Msn Spaces takımına yüklenince ortalık çok karıştı ve aradan 3-5 ay geçti Msn Spaces takımı blogumu geri verdi. Tabi geri verdiklerinde yazdığım tüm yazılar silinmişti. Bu arada bir taraftan WordPress ve blog dünyası ile ilgili her şeyi araştırıyordum hatta artık internet sitesi değil sadece weblog'ları okur olmuştum, faklı kişilere ait farklı konularda bloglar okuyordum bu çok güzeldi bende yazmalıyım dedim ve 1-2 dostuma beraber bir blog yazalım(mı) diye teklif ettim, kabul ettiler muzlupasta(Canan), mathilda(Başak) ve lalnur(Nur) ile bu işe giriştik. Hepimiz faklı şehirlerden faklı imkanlarda yaşayan gençlerdik, (sonra)aramıza bir iki arkadaşımız daha katıldı, daha sonra blogkardeşliği toplantılarına katıldık, bloglaralemi.com da topluluk bloglarında yer aldık, gittikçe yükselen ziyaretçi sayısını insanların bir birine tavsiye etmesi yani etkileşime ve tabi ki Google ile iyi anlaşmamıza borçluyuz. Sonraları arkadaşlarımın işleri nedeni ile yazamadıklarını görünce ben tek başıma blog yazmaya devam ettim ve blog.wolkanca.com şu anki halini aldı.
Ayrıca daha sonraları Lanblog diye bir şey icat ettim orada yazarak inanılmaz stres atıyorum herkese tavsiye ederim, bir çok arkadaşım benzer formatta bir lanblog oluşturdular bile, Lanblog'da bir blog klasiği olma yolunda hızla ilerliyor (:

Şu anda blogumdaki en sevdiğim yazı
Elbette bloguma eklediğim tüm girdileri severek benimseyerek ekliyorum ama bazen geri dönüp baktığımda yazdığım binlerce girdinin arasında keşke şunu yazmasaydım dediklerim oldu, iyi ki yazmışım dediklerimde oldu. Blogumda en sevdiğim yazı "İnternet Explorer da giriş sayfası değişmiyor diyenler" bu yazı yaklaşık 100bin kere bloguma girilerek okunmuş ve 300'e yakın yorum yapılmış, yapılan yorumların tamamı "Allah razı olsun" kıvamında olduğu için bu yazımı çok seviyorum.

Yayınlamak isteyip de yayınlayamadığım yazı
YOK! Olmazda, genelde bloguma yazdığım yazıları o anı yaşayarak yazıyorum, akşam işten eve geliyorum kahvemi yudumluyorum, şöyle bir yaslanıyorum arkama içimden ne yazmak geliyorsa yazıyorum, politik yazılar yazmak her yiğidin harcı değil bazen politik yazılarda yazıyorum.

Mimleyeyim
Aslına bakarsanız mimlemek için aklımda 5-10 tane blogcu var aralarında seçim yapmak oldukça zor, korktuğum şey mimlediğim arkadaşımın işlerinden dolayı yazamaması.
Ben blog aleminin selpakı, tursili, neskafesi olarak bilinen ve üzerinden nahnu etkisi, nahnu mertebesi gibi kavramlar çıkarılan, her gün evden, işten, cep telefonumdan iki eli kanda dahi olsa okuduğum blogun yazarı Nahnu beye orta şut karışımı sert bir top göndermek isterdim ama o futbolu bırakmış (: şaka tabiki nahnu yazamıyor çünkü bu aralar çok youn. Ben sesebian'a pası gönderiyorum ve huzurlarınızdan ayrılıyorum. Bu arada blogkazani.com içinde nahnu'yu tebrik ediyorum.

Volkan YILMAZ
blog.wolkanca.com
istanbul

Şu an blogumdaki en sevdiğim yazı
Aslında bu soruya cevap vermek zor. Ama cevap vermeliyiz:D Bazı konuları yazarken daha çok zevk aldığı mı söyleye bilirim. Bu ayrımı şöyle yapabilirim; bazı makaleleri yazmak için araştırma yaparken başta tasarlamadığımdan daha fazla bilgi ve örnek buluyorum ve bir şeyler öğreniyorum, işte bu tip makaleler bana daha güzel geliyor.

Yayınlamak isteyip de yayınlayamadığım yazı
Evet şu ana WordPress'in taslakları arasında bulunan 3 konum var. Bunları yeterince araştıramadığım için yayına almadım. Şimdi burada sizlere bir tanesini sunayım.
CSS İpuçları – 11
Normalde tüm köşelere kenarlık(border) tanımlarken:
boder: 1px solid #333;
kullanılır. Tek köşeye kenarlık vermek içinse:
boder-[top-right-bottom-left]: 1px solid #333;
kullanılır. 3 köşeye kenarlık vermek için her birini ayrı ayrı tanımlamamız gerekir.
boder-top: 1px solid #333;
boder-right: 1px solid #333;
boder-left: 1px solid #333;
Bunun yerine olmayan kenarı(örn: alt kenar) görünmez yaparak hallede biliriz.
boder: 1px solid #333;
boder-bottom: 1px solid #fff;

Pas ver…
Sonuçta birine pas vereceğiz. Futbol oynarken güzel pas veririm(tabi bana göre) ama iş buraya gelince zor oluyor. Hasan abi de futboldan anlar bir pas atsam gol yapar diye düşünüyorum.

Güzel bir düşünce ve blogunuz belki de türünün ilk örneği. Pas ve söz hakkı için teşekkürler, ama zor sorular bunlar; heyecanlandım, terledim bakın şimdi. :) Kendi hakkımda bir şeyler yazmayı pek sevmiyorum ama tekrar deneyeyim bakalım, umarım başarabilirim.

Blogumu nasıl açtım?

Blog yazmaya ne zaman başladım tam olarak hatırlamıyorum, ama 2005'in sonları 2006'nın başları civarıydı. Blog kavramını ilk duyduğum zaman merak ettim ve Blogger'da denemeler yaparak blog dünyasına adım attım. O zamanlar kişisel günlük tarzı bloglar ağırlıktaydı, ben de Blogger denemelerinin hemen akabinde her telden yazıların olduğu Havadan Sudan isimli blogu açtım karaboga.com alan adı altında, WordPress sistemini kullanarak. Tabi o zamandan beri çok şey değişti, artık belli konular üzerine odaklanan kaliteli Türkçe bloglara sıkça rastlıyoruz.

Havadan Sudan'da yazılarım ağırlıklı olarak internet/teknoloji üzerine olmaya başlamıştı, bunun sonucunda bir gün her telden yazmayı bırakmaya karar verdim. Ve eski blogu kapattım, Tekno Seyir adıyla 9 Mayıs 2006'da bloglamaya yeniden başladım. Düşünceme göre Tekno Seyir, teknolojik bir seyir defteri olacaktı, profesyonellik ve hit kaygısı taşımayan, çok sık güncellenmese de içerik olarak zengin, kendi halinde bir blog olacaktı. Blog yazarları olarak özellikle küçük yaşlardaki internet kullanıcılarına isteyerek ya da istemeyerek örnek oluyoruz; o yüzden blogda genel ahlaki değerlere ve Türkçe yazım/imla ve anlatım kurallarına uymamız gerektiğine inanıyor ve uymaya çalışıyorum.

Bunları başarabildim mi bilmiyorum ama, bu blog sayesinde benim için değerli birçok arkadaşla tanışma fırsatım oldu. Tekno Seyir için düşündüğüm birçok şeyi yapamadım şu an itibariyle, ama geçen zaman zarfında olumlu olumsuz çok şey yaşadım, çok şey öğrendim. En başından beri bir şekilde beni desteklemiş olan tüm arkadaşlara burada tekrar teşekkür ederim. :)

Şu an blogumdaki en sevdiğim yazı

Bloglamayı seviyoruz; her yazdığımız yazıyı severek, benimseyerek ve bizden bir parça olarak gördüğümüz için yazıyoruz. O yüzden en sevdiğimiz yazıyı belirlemek zor. Ama her zaman için bloga en son eklediğim yazıyı en çok seviyorum diyebilirim belki de. :) Hatta bazen son eklediğim yazının ana sayfada en üstte durması için bir süre blog yazmadığım da oluyor. (Tamam, üşengeçliğim için bir kılıf daha buldum. :) )

Yayınlamak isteyip de yayınlayamadığım yazı

Tekno Seyir'in genel formatına uygun olan ve yazmayı düşündüğüm her yazıyı yazıyorum. Yani bu çerçeve içinde yayınlamak isteyip de yayınlamadığım bir yazı olmuyor. Fakat belli bir konu üzerine odaklanmayan kişisel günlüğüm olsaydı ziyaretçilerin dini ve milli bayramlarını kutlamak isterdim diyelim ki. Tekno Seyir'de bunu yapamıyorum, burada yazayım bari. Gelmiş ve gelecek tüm Tekno Seyir ziyaretçilerinin geçmiş ve gelecek tüm dini ve milli bayramlarını kutluyorum. Hatta doğum günlerini de. :)

Sonuç ve veda...

Ben burada noktayı koysam, kimseyi mimlemesem ve oyun bitse olmaz mı? Hm, olmaz herhalde. Peki şimdi pas atmak istediğim dolu arkadaş var, birden fazla arkadaşa pas atsam olmaz mı? O da mı olmaz? Doğru, sahada tek top olur; en iyisi ben görevimi yerine getireyim ve sözü şahsen pek tanımasam da özellikle css konusunda yazdığı makaleleriyle tanıdığımız bir blog yazarına bırakayım. Bu sıralar blogunda 1. yaşını kutlayan Fatih Hayrioğlu'na atıyorum topu, doğum gününü kutlayarak... :)

Bu mim sanki bir zaman makinesi gibi. Bir anda sitemde şuana kadar yazdığım yazılar aklıma geldi :) Gelin yakuter.com'u size özetleyeyim. Nasıl oldu da bugünlere geldiğimi anlatayım...

Yakuter nerden geliyor?
Her şeyden önce ismimin Yakuter veya Erhan Yakuter değil Erhan Yakut olduğunu belirtmek isterim:) Yakut kelimesinin sonuna Erhan'ın ilk iki harfinin getirilmesiyle ortaya çıkmış bir rumuzdur. Bunu özellikle belirtmek istedim çünkü artık arkadaşlarım dahail kimse bana Erhan demiyor, ismim Yakuter kaldı :)

Yakuter.Com'un tarihçesi
Yakuter.Com ise kendi düşüncelerimi paylaşmak ve programlama konusundaki bilgimi paylaşmak için açtığım bir site. Aslında önceleri Yakuter'in altyapısı kendi yazmış olduğum bir blog sistemiydi. Fakat saolsun sunucumdaki tüm veriler bir anda silinince kopyasını bulundurmadığım blogum da uçtu. Bunun üzerine ben de tekrar yazmaya üşenip arayışa başladım ve Wordpress ile karşılaştım. Üzerinde biraz çalıştıktan sonra bu blogu sevdim ve geliştirmeye başladım. Yakuter.Com işte böyle yayın hayatına başladı :)

Önceleri siteye ilk girdiğinizde sizi mavi gözlü bembeyaz bir kedicik karşılıyordu ve Günlük ve PHP olarak iki yol gösteriyordu. Dilediğinizi seçiyordunuz. Fakat baktım ki öyle olayacak, ben de iki blogu birleştirdim ve şuanki haline getirdim.

Blogumdaki yazılardan sevdiklerim
Aslında Hakan'ın da söylediği gibi her yazının başka bir önemi var benim için. Fakat Türkü Sevdam yazım benim için çok değerli. Orada tamamen duygularımı dile getirmiştim. Edebiyatımın kuvvetli olduğunu düşündüğüm için Türkü Sevdam gibi denemeler yazardım önceden fakat zamanla bu denemelerin yerini öğretici makaleler aldı ve öyle devam ediyor...

Türkü Sevdam'dan size bir paragrafı yazayım.

...
Aşk sanki emanet bize atalarımızdan. Sanki türkülerini söylerken, şehir şehir dolaşırken siz de böyle sevin diyorlar. Bir fısıltı duyuyorum kulaklarımda taa geçmişten gelen ve diyor ki:
"Aşk bu evlat başka bir şeye benzemez, buldum mu bırakamazsın. Seviyorsan söyle, söyle ki benim hissettiklerimi hisset. Ben onun kara kaşına, gül yüzüne vuruldum. Ya sen? Hiç düşündün mü ne kadar sevdiğini? Sen bilmezsin sazının tellerine dokunmayı yarinin tenine dokunur gibi. Sen bilmezsin kör gözlerle sevmeyi. Sana türkümü bırakıyorum evlat. Dinle ki anla aşkın eskiden nasıl olduğunu. Anla ki başkalarının yaptığı hataya düşme. Aç kalbini sonuna kadar, söyle ne hissediyorsan. O senden bunları bekliyor. Bir türkü yaz demiyorum sana çünkü türküler yazılmaz. Sana söylemek istediğim madem ki seviyorsun, madem ki yâr diyorsun ona o halde git ve konuş. Konuş ama hiç bir şey düşünmeden. Kapa gözlerini kalbinin sesini dinle. Göreceksin ki o zaman sen değil kalbin konuşacak, kalbin söyleyecek. Bu senin kalbinin türküsü… "
Ve ben kulağımda bu sesle uzanıyorum yatağıma. Belki yarim beni duyar diye mırıldanıyorum kendi türkümü bütün kalbimle…
Şimdi yazıyı okuyunca yine duygulandım hep olduğu gibi :) Aslında tahmin ediyorum ki insanlar benim böyle yazılar yazdığıma çok şaşıracaklar fakat gerçekten de yazdım :) Romantik olmsam da duygusal bir kişiliğim var ve bir duygulandım mı beni kimse tutamaz :)

Söylemek isteyip de söyleyemediklerim
Takip edilen bir günlük sahibi olmanın verdiği sorumluluğu insan zamanla anlıyor. Önceden aklıma ne gelirse yazardım. Zamanla artık değil yazdığım makalelere, seçtiğim kelimelere bile dikkat etmeye çalıştım. Birisi yanlış anlar, birinin damarına basarım veya her şeyden de kötüsü yanlış anlaşılırım diye çok kortuğumu söyleyebilirim. En sinirlendiğim anlarda bile hep kendimi durdurmaya çalıştım. Bu böyle de devam edecek.

Yardım mevzusu
Beni internette hep yardımsever birisi olarak tanırlar. Gerek açmış olduğum sitelerin hep yardım amaçlı olması (ajax-tr.com, wpdestek.com) gerekse Umudum Blog yardım kampanyası ile doğudaki bir okula yapmış olduğum yardımlar bu izlenimi yarattı. Gerçekten de seviyorum yardım etmeyi fakat artık msn veya e-posta ile benden yardım isteyenlere yardım etmiyorum. Çünkü gördüm ki insanlar makale okumak, araştırmak yerine artık msn yoluyla direk sormayı tercih ediyorlar. Tabi bizim işimiz gücümüz yok ya (veya öyle düşündükleri için) hiç düşünmeden sorabiliyorlar. Dediğim gibi makaleler veya wpdestek.com forumları dışında yardım etmiyorum...

Yolum Atatürk'ün yolu...
Benim yolum, sitemin yolu Atatürk'ün ilke ve inkılâplarının yoludur. Sitemde de böyle yazarım, böyle bilinirim. Bunu açıkça söylemek istedim...

Son sözler
Sanırım bu kadar dertleşmek yeter :)
Dmry yani Hakan' aldığım pası bende kıvrak bir bilek hareketiyle Hasan'a atıyorum. Buyur Hasan, top sende;)

Blog dünyasının popüler oyunu “mimleme”, bu kez tek bir blog sitesi altında toplanmış gibi görünüyor. Konusu ya da sitesi ne olursa olsun, “mimleme” oyununun kuralına uyuyor ve mızıkçılığa yer vermeden oyunumuza başlıyoruz :)

Dmry.Net nerden çıktı?

“Beni de Günlük Merakı Sardı” başlığıyla ilk blog yayınıma başlamıştım dmry.net adresi altında. Hani zaten orada bu soruyu cevaplamışken, az bir şey oradan kopyala-yapıştır yapmak istiyorum :)
PcNet Dergisinin önceki seneki sayılarının tekinde okumuştum blog ve blog web yazılımları üzerine bir makaleyi. Selim arkadaşımız incelemiş bizlere sunmuştu. Başta pek tutmadım. Fakat daha sonra değerli hocamız Prof. Dr. Durmuş Günay’a kişisel site kurmaya karar verdik. Acaba hangi hazır sayfa kodlaması kullanmalıydım? Bu gibi durumlarda pek vaktiniz olmuyor sıfırdan bir site yazmaya. Çünkü çok vakit alıyor. Onun yerine hazır bir siteyi isteklerinize yönelik değiştirmek çok daha az vakit kaybettiriyor ve öte yanda milyonlarca kişi tarafından test edildiğinden güvenlik açıkları pek olmuyor. Ve böylelikle ben de wordpress ile tanışmış oldum ve dmry.net adresi altında bir blog kurmuş oldum.

Günlüğümdeki her yazıyı seviyorum

Şu zamana kadar yazdığım her yazımı seviyorum. Hımm evet kimileri istediğim gibi sonuçlar göstermedi değil hani! .. Doktor Haydar Dümen’e sorulan geyik bir sorunun ve Haydar Bey’in de bir o kadar makara yanıtının yer aldığı bir yazı dizisi üstüne yazdığım hayli komedi bir yazıdan sonra, Haydar Dümen ile karıştırılmam gibi :) Fakat yinede her yazı başka bir önem taşıyor benim için ve ayırt edemiyorum nedense.. Çünkü hepsinin ortak yönü, zaman ve emek harcanarak yayınlanışı oluşudur.

Dmry.net üstünde yayınlanmıyorsa, burada hiç yayınlanmaz
Tabiî ki isteyip de yazamadığım bir çok yazı oldu. Ya da yazıp ta sonradan, geçici bir süre ellerinde sihirli değnekleri olanlar tarafından … ile yayından kaldırdığım yazılar. Yanlış anlaşılmasın, hiç biri siyasi ya da politik v.b. yazı değil. Bu tarz konularla uğraşmam, onlara kafa yormam, zira bence boş konular ve vakit kaybı. Tek isteğim adil bir yaşam ve insanlara saygı gösterilmesi. Bizler koyun değiliz :)

Yayınlamak istediğim her yazıyı dmry.net üstünde yayınlayabiliyorum fakat bazıları olmuyor. Eğer dmry.net ‘de olmuyorsa, burada olması yakışık karşılanmaz ;)

Hımm şimdi aklıma geldi.. Aslında var bir şey.. Ulu Önder’den ;)

Büyük Olmak İçin Hiç Kimseye İltifat Etmeyeceksin,
Kimseyi Aldatmayacaksın.
Ülke İçin Gerçek Amaç Ne İse Onu Görecek,
O Hedefe Yürüyeceksin.

Herkes Senin Aleyhinde Bulunacaktır.
Herkes Seni Yolundan Çevirmeye Çalışacaktır;
Fakat Sen Buna Karşı Direneceksin.
Önüne Sonsuz Engeller De Yığılacaktır.

Kendini Büyük Değil, Küçük , Zayıf, Araçsız,
Hiç Sayarak, Kimseden Yardım Gelmeyeceğine
İnanarak Engelleri Aşacaksın .

Bundan Sonrada Sana Büyük Derlerse
Söyleyenlere Güleceksin.

M. Kemal ATATÜRK

Günlüğümde geçsem bu satırları, yine kendini bilmeyenler bir taraflara çekecekler. Aynı daha önce yaptıkları gibi. Fakat son 1.5 yıldır her kendimi güçsüz hissettiğimde, yukarıdaki bu satırları okuyarak tekrar moral kazanıyorum ve kendime diyorum ki “Henüz değil!”

Ve mimleyelim
Şu sıralar sınav haftasında olduğum için daha fazla devam edemeyeceğim ve topu Yakuter’e atacağım ;)

İkinci sorunuzun cevabını verebilmek bir hayli zor. Çünkü yazılarımın hepsini seviyorum, kardeş gibidir onlar. Fakat en beğendiğiniz yazıyı illaki ifşa edeceğiz diyorsanız, blog bir yaşına bastığında Cem'in sürpriz hazırlayıp yazdığı şu yazıdır. Benim için hep ayrı bir yeri olacaktır bu yazının.

Yazmak isteyip de yazamadığım tek bir yazı var. Biraz özele girecek ama kız arkadaşımın doğumgününde ilan-ı aşk edercesine bir yazı yazacaktım fakat netice olarak vazgeçmiştim. Yazıyı burada yayınlayamam ama içeriğinden kısaca bahsetmiş olduk :)

Sanırım işin en güzel kısmına geldik yani mimleme. Ben Cem'i seçiyorum. Ayrıca bu güzel mim karışımı röportaj kırığı yazıyı yazmam için teşvik ettiğinizden ötürü tekrar teşekkür ediyorum. İyi yayınlar.
--
Hamdi Yaman | h-yaman