No, dobrze... na pewno zastanawiacie się kim jest Karolina Nowakowska.

Otóż Karolina Nowakowska to była dziewczyna Rafała Mroczka. Kim jest Rafał Mroczek? To jeden z tych dwóch, którzy wyglądają tak samo... No, dobrze... ale po co o niej piszę? Ano piszę ze względu na niezawodnego Pudelka, który poświęcił jej osobną galerię. Dlaczego? Ano dlatego, że Karolina Nowakowska wyświetliła się na jakiejś imprezie w niekompletnej bieliźnie co powodowało uwypuklenie sutków pod sukienką....

Ufff... to chyba wszystko... A! O majtkach nic nie napisali... niestety...

Sami zobaczcie reklamę Bo przecież biust tak wielki, że uniemożliwia przytulenie się do ukochanego nie jest chyba zaletą? :-)

Z tego względu zapewne przyklasnęłabym akcji Piersi do przodu, a nawet promowałabym ją tu i wśród warszawskich znajomych. Zapewne, gdyby nie pewne ale...

To ale, to przede wszystkim partnerzy akcji - miesięcznik Claudia i firma Chantelle Paris... Zacznę od firmy - w Polsce raczej nie znajdę raczej nic na siebie w niej (choć w katalogu zdarzają się pojedyncze sztuki, to w sklepach raczej cieniutko z nimi), ale już dziewczyny, które noszą obwód poniżej 70 (czyli 60, 65), albo miseczkę, która jest powyżej F - nie mają czego szukać. Miseczki E i F to pojedyncze modele, najczęściej i tak niespotykane w polskich sklepach. Czyli... co i na kogo będą dopasowywać? Na dziewczyny, które bez większego problemu znajdą biustonosz na siebie w większości sklepów? A tym, które mają z tym problem, ponownie będą wmawiać, że przecież nie mają one F, czy G i wystarczy im D? (przeskoczenie z osławionego B na D to pewien krok, ale to banał, a nie profesjonalna akcja). Po drugie ceny Chantelle, to ceny raczej wyższej półki (choć nie najwyższej) - niemniej, nie sądzę, aby przeciętna czytelniczka Claudii była skłonna wydać na biustonosz 250-300 zł...

I tu przechodzimy do Claudii. Nie mam nic przeciwko temu magazynowi, czasem nawet czytam, choć niezbyt często. Ale ten artykuł i te zdjęcia sprawiły, że uważam, ze Claudia nie ma zielonego pojęcia o biustach i bardzo źle je pokazuje. Tym samym - jest najgorszym z możliwych partnerów...

Obejrzyjcie zdjęcia sami, a potem uważnie przeczytajcie komentarze (wiem, jest ich bardzo dużo, przeczytajcie choć początek). Pozwolę sobie przytoczyć jeden z nich - "Żeby było śmieszniej biust 70B jest tu większy od 75B, a przecież to w 75B miseczki są większe... Absurd na absurdzie...; Inka"

Biusty na zdjęciach są źle określone rozmiarami (a już w komentarzach widać, że dziewczyny porównywały się ze zdjęciami), do tego - absurdalnie - pani z mniejszym biustem ma ręce w górze (co biust podnosi), a pani ze sporym biustem, siedzi, z rękami w dół, albo wręcz założonymi, z zaokrąglonymi ramionami, co automatycznie ściąga biust w dół...

Mimo wszystko mam nadzieję, że więcej będzie osób, które zyskają na tej akcji (nie mam na myśli partnerów, ani ambasadorek, choć bez wątpienia oni zyskają niemało), niż tych, które dalej dostaną zły rozmiar (obym się myliła, ale mam wrażenie, że dobierane będą modele z oferty partnera), a na dodatek uwierzą, że jest on właściwy...

A po cichu zasugeruję, aby następnym razem na partnera akcji wybrać np. polską Samantę, albo Gaję które i rozmiarówkę mają znacznie szerszą i ceny przystępniejsze.

Pogadajmy o cyckach
Potną nożyczkami twój ulubiony sweter, wyśmieją makijaż, wyrzucą stanik. Telewizyjne specjalistki od mody Trinny Woodall i Susannah Constantine nie są twoimi przyjaciółkami. I właśnie dlatego robią taką furorę
Trinny i Susannah uczą, jak się ubierać, ale przede wszystkim, jak się nie wstydzić własnego ciała, nawet jeśli dalekie jest od doskonałości. Same też pokazują swoje słabe strony
Ciekawe, czy taka akcja udałaby się w Polsce? Niemal tysiąc kobiet w każdym wieku przychodzi na rynek – powiedzmy w Zamościu – i pozwala specjalistom dobrać sobie stanik. A później wszystkie w jednej chwili ściągają bluzki, demonstrują światu nową bieliznę i rzucają pod niebo stare biustonosze! To udało się oczywiście dwóm słynnym Brytyjkom, gdy w ramach programu „Trinny i Susannah rozbierają Wielką Brytanię” (w Polsce emituje go TVN Style) postanowiły zająć się kwestią biustu. – Jako naród ignorujemy nasze cycki – uznała Susannah i miała rację, skoro aż 70 procent biorących udział w programie Brytyjek miało źle dobrany stanik. Myślicie, że to błahostka? Jesteście w błędzie, bo fatalny biustonosz to nie tylko kawałek materiału, który ciśnie i uwiera – to dyskomfort, wrażenie, że wygląda się kiepsko, kompleksy, osłabione poczucie własnej wartości... Rozbierając Wielką Brytanię z ciuchów, Trinny i Susannah tak naprawdę obnażają emocje. Nieprzypadkowo swój program nazywają „misją”.

Rewolucja w szafie
– Chcemy, żeby kobiety kochały swoje ciała – deklarują Trinny i Susannah, a panie, które wpadną w ich ręce, słyszą: „Ubrałaś się jak kierowca ciężarówki”, „Czujesz się niepewnie, bo jes­teś zaniedbana”, „Spalmy ten łach!”. Dostaje się też mężczyznom: „A cóż to? Kryzys wieku średniego?” – skrzywiły się na widok siwiejącego faceta w szortach i różowym T-shircie.
Niektórych potrafią doprowadzić do łez (za co bywają krytykowane), ale widzowie, którzy oglądają programy w zaciszu domowym, oczywiście w rozciągniętych dresach, uwielbiają te bezlitosne komentarze. – Przyjaciele nigdy ci nie powiedzą, że źle wyglądasz. A my nie jesteśmy twoimi przyjaciółmi – tłumaczą Trinny i Susannah i dodają, że nigdy nie krytykują osób, ich wieku ani ciała, a jedynie ich stroje.
Zaczęły kilkanaście lat temu od modowych felietonów w „The Daily Telegraph”, ale prawdziwą popularność przyniosły im dopiero programy dla BBC „Jak się nie ubierać”, w których robiły rewolucję w szafie osób zgłoszonych do programu przez znajomych. Darły swetry, cięły nożyczkami dżinsy, niszczyły spódnice, nie szczędząc właścicielom garderoby gorzkich słów. Od 2007 roku realizują dla ITV cieszące się ogromnym powodzeniem programy o rozbieraniu Wielkiej Brytanii. Są autorkami książkowych bestsellerów, konsultantkami w programie Oprah Winfrey, a dla „Good Morning America” komentowały w tym roku stroje gwiazd na rozdaniu Oscarów. Ich sukces nie polega jednak na grzaniu się w blasku sław, ale na kontakcie ze zwykłymi ludźmi, którym radzą, jak się ubierać, żeby wyeksponować atuty i ukryć wady. Nie namawiają do morderczych diet ani operacji plastycznych, nie doradzają, żeby wydawać setki funtów u projektantów. Do swojej różowej przymierzalni zapraszają kobiety, często z małych miejscowości, zahukane, zaniedbane. Ściągają z nich dresy, spódnice na gumce, za luźne koszule, za duże biustonosze i dokonują cudownych metamorfoz, robiąc zakupy w najbliższych sklepach. Inspiracji nie szukają bynajmniej w luksusowych pismach. – Nie patrzymy okiem redaktorek mody – mówi Susannah. – Owszem, „Vogue” pokazuje piękne rzeczy, to właściwie sztuka. Ale w ogóle ich nie obchodzi, jak to wygląda na kobietach!
Nie dopuszczę do tego!
– Uważacie, że dobrze jest mieć cycki w pasie? – zwróciły się w odcinku poświęconym stylowi starszych osób do grupki statecznych 70-latek. Otwartość prowadzących szybko udziela się uczestniczkom programu, które przestają wstydzić się siebie, innych, kamery i pokazują swoje zniszczone przez wiek ciała. Trinny i Susannah w programie oglądanym przez setki tysięcy ludzi potrafią stworzyć atmosferę intymności, to jak wizyta u przyjaciółek na ploteczkach, gdzie kobiety wyznają sobie różne rzeczy, a nawet... macają się po cyckach. Macanie biustów to absolutnie ulubiona czynność prowadzących.

Sympatię i zaufanie do prowadzących na pewno zjednuje im to, że same też się odsłaniają: cały świat wie, że Trinny była alkoholiczką i miała problemy z zajściem w ciążę, wszyscy mogą współczuć Susannah chorobliwej nieśmiałości i lęków. Trinny wciąż opowiada o swoich mikroskopijnych piersiach, Susannah o za dużym biuście i rozciągniętym porodami brzuchu. Gorzej, kiedy się rozbiorą i staną wśród uczestniczek (gorzej dla uczestniczek oczywiście), bo obie – choć grubo po czterdziestce – wyglądają rewelacyjnie. Jak łabędzie wśród brzydkich kaczątek. Liczy się jednak to, że też ściągają spódnice i pozwalają się oceniać. Śmiało sprawdzają na sobie różne modowe patenty – ale nie tylko. W odcinku, o którym mowa, Susannah pozwoliła charakteryzatorom przeobrazić siebie w 70-latkę. Kiedy zszokowana patrzy w lustro na pomarszczoną kobietę z obwisłym biustem i brzuchem, trudno uwierzyć, że ta scena mogła być wyreżyserowana. A już na pewno nie, kiedy przerażona powtarza kilka razy: „Nie dopuszczę do tego, nie dopuszczę do tego”.

Brytyjki kapitalnie potrafią rozgrywać emocje, angażują się w kupowanie bluzek, jakby chodziło o czyjeś życie – zresztą pewnie czasem chodzi. – Kobiety zawsze troszczą się o innych, o siebie na końcu – tłumaczy Trinny. I tu terapeutycznej mocy programu nie da się zakwestionować: pozwala on uczestniczkom zwrócić uwagę na ich własne potrzeby, opanować kilka prostych patentów na poprawienie wyglądu, a tym samym samopoczucia. Jest w tym afirmacja ciała, akceptowanie przemijania, uczenie się własnej kobiecości. Chodzi przecież o to, żeby polubić siebie, a programy o rozbieraniu Wielkiej Brytanii udowadniają, że nie tyle z modą, ile z tym właśnie jest tu kiepsko (aż strach pomyśleć, jak by to wyglądało w Polsce!).

Czasem trudno dociec, co było pierwsze: fatalny strój czy fatalny nastrój. Gdy – dość często – zarzuca się Trinny i Susannah nadmierne koncentrowanie się na tym, co zewnętrzne, obstawanie przy tym, że nowa bluzka może uczynić cuda, ta druga zdecydowanie przekonuje: – Jeszcze nie spotkałam pewnej siebie kobiety ubranej byle jak.

„Jesteśmy takie jak wy” – sugerują Trinny i Susannah, co nie do końca jest prawdą. Obie wywodzą się bowiem z brytyjskiej klasy wyższej, są świetnie wykształcone, zawsze były zamożne, mieszkają w najlepszych dzielnicach Londynu i zarabiają mnóstwo kasy. Choć obcałowują swoje podopieczne, a Susannah ma w zwyczaju pożyczać im swoje staniki, ich prawdziwymi przyjaciółmi są Elton John czy Mick Jagger. Protekcjonalne pochylanie się pań z wyższych sfer nad „plebsem” to najczęstszy zarzut stawiany przyjaciółkom. I oczywiście natychmiast odrzucany przez fanów programów, a to oni decydują, komu pozwolą się pouczać.

To zresztą pewien paradoks, że żyjemy w czasach, w których telewizja zarabia krocie dzięki przekonywaniu nas, że nie jesteśmy w stanie sami­ posprzątać mieszkania ani go urządzić, powiesić prania, wychować dziec­ka, ugotować jajka ani kupić spodni. Wszystkiego od początku do końca muszą nauczyć nas specjaliści. Telewizyjne lekcje będą nas słono kosztować, bo nagle okazuje się, że normalny człowiek nie może funkcjonować bez setek niezbędnych­ przedmiotów w rodzaju garnka do tagine’u i trzech rodzajów wkładek do biustonosza. Programom Trinny i Susannah spokojnie można zarzucić nakręcanie konsumpcyjnej spirali, szczególnie że same projektują i sprzedają ubrania. I tu dochodzimy do zasadniczego pytania: czy naprawdę chodzi w tym wszystkim o demokratyzację mody, czy raczej jej terror? Nie jestem pewna. W każdym razie chyba nie wyjdę dziś z domu. Boję się otworzyć szafę.

Małgorzata Sadowska

Seks numerki fajerwerki i 9 niewypałów

1 Nagość jest cudowna, ale to rozbieranie jest podniecające... Sprawdzałaś już, jak to cudownie kochać się w porozpinanym ubraniu, jakbyście nie chcieli tracić czasu? Uwaga: o ile kobieta wygląda seksownie bez dowolnej części garderoby, to jego rozbieraj od góry: goły facet w samych spodniach wygląda jak Bóg Seksu, w samej koszuli jak Biała Dama.
2 Szeptanie do ucha – tak! Co? Czułe słówka zawsze, sprośne gadki tylko do pewnego stopnia. Pomyśl dwa razy, zanim wymknie ci się coś, od czego spłonąłby rumieńcem Kuba Wojewódzki.
3 Jest kilka sposobów, by obejrzeć razem dobry film: telewizja, dvd, komputer... I tylko jeden z nich jest sexy: idź do kina!
4 Pamiętaj, że chłopcy są inni niż dziewczynki. Najbardziej seksowne słowa, jakie w łóżku może wypowiedzieć on, to - jej zdaniem – „Kocham cię”. Najbardziej seksowne słowa, jakie może wypowiedzieć ona, to: „Proszę, weź mnie od tyłu!”. Jego zdaniem najbardziej seksowne.
5 Dbaj o scenerię. Piękne miejsca, piękne rzeczy (pościel, bielizna, światło, widok z tarasu) podkręcają nastrój i zapewniają piękne wspomnienia. No i nie da się ukryć, że milej kochać się w tropikach niż na Arktyce (zimna Islandia to wyjątek!).
6 Małe dziewczynki liczą na palcach. Duże dziewczynki liczą na swoje nogi.
7 Weź przykład z Mrs Robinson w „Absolwencie” i naucz go czegoś nowego. Tylko sprawdź, czy już jest pełnoletni...
8 Pracuj nad dramaturgią waszego spotkania. Wysyłaj seksowne SMS-y jako zwiastuny wspólnego wieczoru. Włóż mu jakiś intymny drobiazg, przypominający szaleństwa poprzedniej nocy, do kieszeni lub schowka w samochodzie (uwaga: dobre dla par z dłuższym stażem. Jeśli masz na myśli bieliznę, lepiej, by była nieużywana). Alfred Hitchcock mawiał, że przepis na dobry film jest prosty – trzeba zacząć od trzęsienia ziemi, a potem napięcie powinno stopniowo rosnąć. I co? Mimo nadwagi i łysiny przeżył pół wieku w bardzo udanym związku!
9 Wspólne gotowanie. Oczywiście są składniki bardziej seksowne (czekolada, truskawki i wszystko, co pasuje do szampana) i mniej, ale sztuka kochania i sztuka kulinarna zawsze idą w parze.
10 Nie śpiesz się. Nie popędzaj go. Ten stan niepewności, kiedy wiadomo, że wszystko może się zdarzyć... Ale wiadomo też, że przecież wcale nie musi.
11 Powiedz mu wprost, co cię podnieca. Wstydzisz się? to tylko doda rumieńców twoim szczerym wyznaniom.
12 Trzy sekrety szczęśliwego seksu:
1. Poczucie humoru,
2. Poczucie humoru,
3. Poczucie humoru.
13 Zaproponuj mu, żeby napisał coś na twoim ciele pędzelkiem zanurzonym np. w płynnej czekoladzie. Tylko nie bądź rozczarowana, jeśli zamiast wielkich wyznań miłosnych, wykaligrafuje nazwę ulubionego klubu piłkarskiego. To ma być przede wszystkim pyszna zabawa! I dla was, i dla pędzelka.
14 Niespodzianka podczas snu. To jedna z często powtarzających się męskich fantazji - zostać (p)obudzonym w nocy lub wcześnie rano przez już rozbudzoną partnerkę. A potem już po wszystkim powrócić z jej ramion z powrotem w objęcia Morfeusza.
9 największych niewypałów Łóżkowych
1 Kajdanki, pejcz, lateksowa maska zasłaniająca twarz, jakikolwiek gadżet, który wiąże się z bólem. Istnieje ryzyko, że twój adorator zapyta, czy może „wyjść do kiosku po papierosy” i już nie wróci.
2 Świece zapachowe, olejki aromatyczne i inne zapachy w hurtowych ilościach grożących przedawkowaniem.
3 Spazmy, smaganie go twoimi włosami i drapanie po plecach do krwi zostaw scenarzystom filmów erotycznych klasy B
4 Strój à la kobieta lekkich obyczajów. Owszem, są mężczyźni, którzy kochają czerwoną koronkową bieliznę, wycięte biustonosze i tandetne buty do ud, ale to smutni faceci bez wyobraźni.
5 Przekombinowany seks oralny. Zapomnij o kostkach lodu w twoich ustach i innych przegryzkach. To nikomu nie posmakuje, a może jedynie rozśmieszyć.
6 Jego klejnoty w twoim żelaznym uścisku. Jest cienka granica między czułym dotykiem a ostrym pompowaniem. To nie koła w „góralu”. Ostrożnie, proszę!
7 Zabawki z sex-shopu. Jeśli znacie się świetnie, możesz włączyć do zabawy wibrator, ale jeśli spotykasz się z nim od niedawna, poczekaj spokojnie, aż znajomość się rozwinie.
8 Wpraszanie się do bardzo intymnych miejsc bez pytania o pozwolenie. Nie każdy kocha takie niespodzianki.
9 Wybieranie imion dla waszych dzieci, planowanie wspólnej przyszłości i opowiadanie, jakich to będzie miał wspaniałych teściów pozostaw na później. Jeszcze zdążycie to wszystko obgadać.

Bogna z "Klanu": Nie zmieniam bielizny przed premierą

Prawdziwy artysta zdolny jest do największych poświęceń dla sztuki. "Między próbą generalną a premierą nie zmieniam bielizny" - mówi "Faktowi" o swej pracy w teatrze Justyna Sieńczyłło, znana lepiej jako Bogna z "Klanu".
Pani Justyna jest znakomitą aktorką, ale też osobą bardzo przesądną. Przez całe życie robi wszystko, by tylko nie przyczepiło się do niej jakieś trącące magią licho - pisze "Fakt". "Jak widzę czarnego kota, zawsze spluwam przez ramię. Kiedyś tego nie zrobiłam i chwilę później dostałam mandat od policjanta za brak świateł w samochodzie" - opowiada "Faktowi".
Kiedy upadnie jej na ziemię tekst, którego się uczy, zanim go podniesie, zawsze przydeptuje go stopą. Robi to nawet wtedy, gdy znajduje się w zatłoczonym autobusie. To jednak nie wszystko. Przesądna aktorka zdradziła "Faktowi" jeszcze jedną metodę na odgonienie pecha. "Nigdy nie wchodzę na scenę w ubraniu, w którym przyszłam do teatru. Natomiast między próbą generalną a premierą nie zmieniam bielizny" - wyznała szczerze na łamach bulwarówki Bogna z "Klanu".