Zoals eerder gesteld beginnen zaterdag 19 juli de Feesten met de Gentse Feesten - Parade, die ik een tweetal geleden al eens zelf ging verkennen (fotoverslag deel 1, fotoverslag deel 2). Waarschijnlijk zal ik een aantal mensen uitnodigen op een aperitiefje voorafgaand aan de parade om ons daarna over te geven aan de emoties die de doortocht van de stoet langs het Braunplein zal veroorzaken. Wanneer de belleman ons "Een goeie Gentse Feesten" toeroept, zijn de Gentse Feesten immers écht begonnen. Hoera. Feest. Juij. Champagne!

's Avonds zal ik dan - eventueel na ‘T es veur d’agenten uuk Gentse Fieste bijgewoond te hebben - samen met Bram Spiessens, mijn vaste gezel voor de eerste avond van de Feesten, het Feestgedruis intrekken, waarbij vanzelfsprekend de Duveltent voor de zal worden aangedaan tussen ten enen en ten drieën. Daarna zien we nog wel, maar er zal in elk geval meer gegeten en gedronken worden dan cake, taart en appelsap.

Zondag wordt de traditie "Cel Didactiek @ Gentse Feesten", hier aangekondigd, ingezet. We starten met een aantal flessen aan Portus Ganda. Deze avond zal moeten blijken of Olivier Cools goedgemaakt krijgt dat hij me niet op zijn verjaardag uitnodigde, of Geert Cleuren echt een Gentse volksmens is (en dus enkel Roman-pils drinkt) of Esther Melkebeke écht wel mee is met het Vlaamse lied (de Duveltent wordt een test) en of de onschuld van Ewoud Quaghebeur standhoudt. En wat de anderen betreft, zal moeten blijken of ze kunnen drinken, de dokwerkers.

De "fantastic four" (Stefaan, Nic, Marc en ikzelf) trekken, samen met alvast Marc's eega Marleen, maandagavond op stap. Een avond waarop qua leuze de keuze is tussen "ne botram mee uuflakke", "tis moeilijk bescheiden te blijven" en "beter een driedubbele dan een dubbele tong".

Dinsdagavond is de avond van Moeder Latijnse @ Gentse Feesten. Ook die avond kondigt zich veelbelovend aan met notoire drinkebroers als Frédérique Joos, Pieter Coene, Mattias Willems en Matthias Laevens.

Woensdag plan ik een rustdag. Over het verdere verloop van mijn Feesten, bericht ik in een volgend blogstukje.

Trouwens...

Of zoals Dimitri Verhulst het zei in Ter Zake: "De Vlamingen denken dat de Walen gebrainwasht zijn door PS en haatdragende klanten, en ze ons haten. Niets is minder waar. Omgekeerd hetzelfde verhaal. Walen denken dat alle Vlamingen separatisten zijn en Walen lui vinden. Ook dat is evenmin waar."

Tot slot nog een quote van Guillaume Van der Stichelen: "Het verschil tussen stads- en plattelandsbevolking, zowel in Vlaanderen als in Wallonië, is groter dan het verschil tussen onze taalgemeenschappen."

De Standaard kopt:

Maar De Morgen weet dat moeiteloos te overtreffen:

Waar zal dit eindigen!?

_{* Radio Plasky heeft besloten de belachelijke want grammaticaal beledigende term 'Pax Media' uit haar berichtgeving te bannen.}

Vandaag maakt hij het weer behoorlijk bont. De N-VA'er (overigens de enige N-VA'er van enig belang) vergelijkt het Ierse 'no' tegen het Verdrag van Lissabon met het Franstalige 'non' tegen een Belgische staatshervorming. Dat levert hooguit prettige politieke fictie op voor bij de ontbijtgranen, met de realiteit heeft het slechts heel in de verte te maken. De man die 'politiek correct links' er zo graag — en vaak terecht — op wijst dat ze de zaken niet uit hun context mogen halen, lijdt zelf aan hysterische vergelijkingszucht.

De kern van het onrecht dat De Wever ontwaart:

Met de Ieren vormen wij geen democratie, maar we zouden ze moeten buiten zetten als ze een verdrag met ons weigeren. Met de Franstaligen vormen we (zogezegd) wel een democratie, maar zij hebben daarin het vanzelfsprekende recht om de meerderheid te blokkeren.

De Ieren tegenover de rest van Europa zijn volgens de voorzitter zoals de Franstaligen tegenover de rest van België: een minderheid. Bovendien hebben de Ieren op zich meer rechten dan de Franstaligen aangezien ze over een hogere mate van soevereiniteit beschikken. Het gaat echter helemaal niet om dezelfde verhoudingen: zowel het grootteverschil als het type relatie verschillen grondig. Vier miljoen tegenover bijna vijfhonderd miljoen is niet hetzelfde als vier miljoen tegenover zes miljoen. Of: één natie op de zevenenwintig is geenszins hetzelfde als één bevolkingsgroep (of zeg maar twee gemeenschappen en zelfs gewesten, ik denk niet dat De Wever veel Brusselaars tot zijn kamp rekent) tegenover een andere (één gemeenschap/gewest).

De tweede geciteerde zin leert ons niets nieuws: De Wever vindt dat de Vlamingen (of in het geval van daadwerkelijk separatisme: negen procent van de Vlamingen) zonder pardon een wijziging van de essentie van de staat moeten kunnen opleggen aan de Franstaligen. Dat het niet alleen beleefd maar ook niet meer dan logisch is dat zoiets in overleg dient te gebeuren, waarbij men niet enkel over de eigen eisen wilt spreken (iets wat tot nader order aan beide kanten van de taalgrens een probleem lijkt), ziet hij niet in. Dat we een democratie zijn, betekent niet dat we probleemloos 'onze wil' kunnen opleggen, wat die ook mag wezen. Bart De Wever ziet daar natuurlijk wel heil in, getuige zijn aversie jegens de grendelgrondwet (cfr. infra). Benieuwd wat zijn mening zou zijn als de Franstaligen toevallig met een miljoen meer waren dan de Vlamingen.

Ook de hervorming waarvan sprake is totaal anders, om niet te zeggen volstrekt het tegenovergestelde. De Wever en andere Vlamingen willen federale bevoegdheden naar lagere niveaus overhevelen, in Europa gaat het net om een optimalisering van het hoogste bestuursniveau, al gaat het naast een duidelijkere omschrijving van bevoegdheden vooral over de manier waarop de unie functioneert, over institutionele aanpassingen. Bovendien lijkt me de crisis in de EU groter en vooral van een andere aard te zijn dan die in België. Europa is zodanig uitgebreid dat de oorspronkelijke spelregels niet meer werkbaar blijken en dus wil men die aanpassen. In België, dat meer en meer beleidsruimte net naar hogere niveaus zoals de Europese Unie ziet verdwijnen, merkt men enkele problemen (die ik niet wil minimaliseren maar die het land ook niet lam leggen), en blokkeert dan het bestuur van het land precies door te roepen dat ze niet meer kunnen besturen. Je hoort mij niet zeggen dat een staatshervorming overbodig is, maar omzeggens niets doen tot er een komt en op die perverse manier je gelijk krijgen, is alleszins waanzin.

Het 'non'-kamp heeft zich van de meest populistische en leugenachtige standpunten bediend om zijn gelijk te halen.

Dit is grof: iemand die, net als Guy Tegenbos in De Standaard, alle problemen van het land afschuift op de Franstaligen en bij wijze van stunt een vrachtwagen geld naar het zuiden rijdt, moet anderen geen populisme verwijten, laat staan leugenachtige standpunten.

Maar zelfs als de staatshervorming gereanimeerd wordt, is er niets veranderd aan de democratische absurditeit van de Belgische unie, het feit namelijk dat een minderheid de meerderheid kan gijzelen. Aan de grendelgrondwet wordt immers in de voorstellen tot hervorming niet eens geraakt. Met democratie heeft dat niets meer te maken, wel met achterhaalde prerogatieven van regio's en zelfdestructie. Het is tijd dat men inziet dat ook een brullende muis een ridicuul, klein beestje blijft.

Deze vergelijking is helemaal bij de haren getrokken: de hervormingen zoals ze worden vastgelegd in het Verdrag van Lissabon behelzen onder andere dat het unanimiteitsbeginsel wordt aangepast. Met andere woorden: de huidige toestand waarin "een minderheid de meerderheid kan gijzelen" zal op heel wat beleidsdomeinen niet meer zo makkelijk voorkomen. Straf ook hoe De Wever democratische principes omdraait in zijn pleidooi vóór democratie: hij, en niet een bepaalde meerderheid van het volk, zegt onomwonden: "Met democratie heeft dat niets meer te maken, wel met achterhaalde prerogatieven van regio's en zelfdestructie." Wie zichzelf als een andere democratie beschouwt dan de Franstalige bevolking, kan toch op z'n minst de democratische zeggingskracht van die andere democratie erkennen. Niet dus, De Wever zal wel zeggen wat democratisch is en wat niet.

Bijna de helft van de bevolking van een land reduceren tot "een ridicuul, klein beestje" is tot slot helemaal te gek. Bart De Wever beseft waarschijnlijk niet welk gezicht menige Belg voor zich ziet als hij de woorden 'brullende muis' leest.

Van Parys (CD&V) betuigt geen liefde aan holebi's, Jan Segers, Het Laatste Nieuws, 28.04.2008.
«Wij houden van homo's en lesbiennes», zo luidt de liefdesverklaring die de voltallige CD&V-Senaatsfractie ondertekende om alle mogelijke misverstanden daarover uit de wereld te helpen - de voltallige fractie, met uitzondering van Tony Van Parys. «Ik heb een aantal goede vrienden die holebi zijn, maar voor mij spreekt dat vanzelf. Ik hoef dat niet nog eens te beklemtonen door een verklaring te ondertekenen. Ik wil in deze kwestie niet in aartsconservatieve noch in geforceerd progressieve hoek geduwd worden. Bij de stemming over adoptie door holebi's heb ik me onthouden. Wel, dat doe ik bij deze 'liefdesverklaring' ook.» (JS)

NO MORE TOLERO'S, Tom Naegels, Spijperschrift, De Standaard, 26.04.2008.

Nu moet de CD&V-fractie zich nog verontschuldigen voor iets dat ze nooit gezegd heeft. 'Scheer ons niet over één kam, wij zijn wél tolero.' Terwijl de enige die hen over één kam geschoren heeft, Mathias De Clercq is en die komt kammen tekort om mensen over te scheren. Elke dag kun je in Gent Mathias oude mensjes voor zich uit zien jagen: 'Bange, laffe, verpieterde, bekrompen conservatief die je bent! Jaaaa, klamp je maar vast aan je dogmatisme, je groepsdenken, je waarden uit de jaren vijftig! Weet je dan niet wat Vargas Llosa gezegd heeft? En Hannah Arendt? En John Stuart Mill? Ja, rén maar, vlucht maar voor mijn verschroeiende citaten. Bangerik!' Zo gaat dat met die kampioenen van het pluralisme en het vrije individu: maak een andere keuze dan zijzelf en opeens ben je niet meer vrij.

Maar goed, de CD&V-senaatsfractie heeft het dus nog eens benadrukt: 'Wij, christen-democratische politici, houden van homo's en lesbiennes, net zoals wij hetero's alle geluk en goeds toewensen.' (Likewise, denk ik dan: alle geluk voor de christendemocratische politici, vanwege de hetero's, de homo's en de lesbiennes. En een zalig rerum novarum.) 'Hooguit kan men van mening verschillen over de tonaliteit of het woordgebruik van een tolerantiecampagne, nooit meer kan de persoonlijke liefdesvoorkeur van volwassen mensen een politiek twistpunt vormen.'

'Ah! Ah!' hikt de Mathias De Clercq in mij: 'Het venijn zit in de staart! Ze hebben 'bezwaren tegen de tonaliteit van de campagne'. Dat is jezuïtisch voor: 'wij haten homo's'!' Maar de CD&V had zelfs geen bezwaren bij de tonaliteit. (Moet dat trouwens niet gewoon 'toon' zijn?) Het ging om een klein vzw'tje waar tot vorige week niemand van gehoord had, een oudergroepje dat niet echt zijn stempel drukt op de publieke opinie en dat door een overijverige De Morgen dan maar omschreven werd als 'nauw verbonden met CD&V', omdat het anders niet zwaar genoeg woog om er een artikel over te schrijven. En jazeker: één kamerlid en één niet-verkozen kandidaat hebben het basismanifest, niet eens het protest tegen de campagne zelf, onderschreven. Het is maar wat je nauw verbonden noemt.

Ironisch is het wel: zonder dat gestook zou het protest van Actie Gezin niet eens opgemerkt zijn. In plaats van blij te zijn dat er een consensus bestaat over holebirechten, nee: onze progressieven spitten liever wat homofobe e-mails van een splintergroep op, om daarmee de grootste regeringspartij van zich te vervreemden. Je zou nog denken dat ze het graag hebben, dat CD&V tegen homo's is.

Dat laatste benadert, denk ik, nog het best de waarheid. Een deel van de progressieve gemeenschap is zich aan het nestelen in een jaren-zestig-nostalgie, een romantisch herbeleven van de tijd toen we nog wisten waartegen we vochten. Om dat ten volle te kunnen doen, moeten de tegenstanders van weleer ook opnieuw tot leven komen. Dus duikt er in ettelijke columns de term 'ethisch reveil' op, alsook verwijzingen naar 'de jaren vijftig', die weer volop in zouden zijn. Voorbeelden te over: de fenomenale verbanning van de feminateek, Vitalski geweerd uit Temse, balkjes over Borgloonse borsten, de kardinaal die ongelukkig was met de media-aandacht rond de euthanasie van Claus,... En dat alles vanzelfsprekend verbonden aan de terugkeer van CD&V in de regering. Wat Iran is voor de moslimterreur, da's CD&V voor het ethisch reveil: een onuitputtelijke bron van scholing, mankracht en financiële steun.

Laten we ernstig blijven. Wilde CD&V écht werk maken van normen en waarden, dan had ze dat op Vlaams niveau toch al lang gedaan? Zit Kathleen Van Brempt niet in coalitie met de christendemocraten? En dan: de feminateek was in volle glorie te bekijken in Gent. Vital Baeken heeft zijn try-out gewoon elders gehouden. De kardinaal heeft gedaan wat elke columnist elke week doet: zijn eigen mening geven, zonder dat dat impact heeft op de wet of mijn recht om een andere keuze te maken. Dorpspolitici hebben altijd bestaan. En dat in een pluralistische maatschappij ook conservatieven hun zeg doen, is dat raar?

Nee, de gretigheid waarmee we die onnozele gevallen uitmelken, wijst ergens anders op. We hebben geen angst voor een ethisch reveil: we verlangen ernaar. Als onze tegenstanders nu maar zo bekrompen zouden willen zijn als wij hen voorstellen. Dan past óns misschien ook weer dat kekke pak van openheid en tolerantie, dat de laatste jaren zo onverklaarbaar slecht zat.

CD&V-senatoren 'houden van holebi's', Liesbeth Van Impe, De Morgen, 25.04.2008.
"Wij houden van homo's en lesbiennes, net zoals wij hetero's alle geluk en goeds toewensen. Meer nog, wij vinden het een uitstekende zaak dat holebi's eindelijk over rechten beschikken die bijdragen tot hun geluk." Eventuele kritiek op een tolerantiecampagne mag volgens de senatoren niet verkeerd begrepen worden als kritiek op holebi's.

Verschillende CD&V'ers kwamen de voorbije week onder vuur te liggen omdat ze het basismanifest van Actie Gezin getekend hadden. Die organisatie trok ten strijde tegen de Tolerocampagne van Vlaams minister Kathleen Van Brempt (sp.a). Kris Vleugels, die vorig jaar nog op de CD&V-Senaatslijst stond, is het bekendste gezicht van Actie Gezin.

"We distantiëren ons dan ook van personen en groeperingen die zich uitspreken tegen de fundamentele rechten van holebi's. Waaronder het streven naar geluk", klinkt het zonder uitdrukkelijke verwijzing in de brief. Alle senatoren tekenden de brief. Initiatiefneemster Elke Tindemans vond het vooral belangrijk een duidelijk signaal te geven aan de holebi's. "We zijn het vertrouwen waard dat ze ons gegeven hebben. Je mag ons niet allemaal over één kam scheren."

Persbericht: Wij houden van holebi’s. Verklaring vanuit CD&V-Senaatsfractie op initiatief van Elke Tindemans

Wij, christen-democratische politici, willen iets heel duidelijk maken. Wij houden van homo’s en lesbiennes, net zoals wij hetero’s alle geluk en goeds toewensen. Meer nog, wij vinden het een uitstekende zaak dat holebi’s eindelijk over rechten beschikken die bijdragen tot hun geluk.
Hooguit kan men van mening verschillen over de tonaliteit of het woordgebruik van een tolerantiecampagne, nooit (meer) kan de persoonlijke liefdesvoorkeur van volwassen mensen een politiek twistpunt vormen.
We distantiëren ons dan ook van personen en groeperingen die zich uitspreken tegen de fundamentele rechten van holebi’s. Waaronder het streven naar geluk. Hoe zou dat ook kunnen , want wij houden van mensen die elkaar beminnen. Meer dan van mensen die ruziën en vechten.

Ondertekend door:
Elke Tindemans
Pol Van den Driessche
Dirk Claes
Els Schelfhout
Miet Smet
Els Van Hoof
Luc Van den BrandeSabine de Bethune
Hugo Vandenberghe
Nahima Lanjri
Wouter Beke

Enkel Tony Van Parys ondertekende de brief niet. Hij onthield zich in 2003 bij de stemming in de Kamer over het holebihuwelijk.

Actie (voor het) Gezin - beide namen worden gebruikt - uit haar ongenoegen over de Terzake-reportage van vrijdag 18 april. Daar legde volgens AG Lieven Verstraete hen de uitspraak "Homoseksualiteit is een ziekte" in de mond. "Is nooit beweerd", reageert de vereniging op de website van C'Axent.

Pers stuurt leugens de wereld in over ACTIE GEZIN
Brieven, die door wie dan ook aan minister Van Brempt worden geschreven worden blijkbaar allemaal op rekening van Actie Gezin geplaatst. Indien wij de minister verantwoordelijk zouden stellen voor alle beledigende, intolerante uitspraken in brieven aan ons gericht, dan zou ze geen dag langer minister kunnen zijn…

Polarisatie

De "F*ck" campagne van Minister Van Brempt: waar doet Actie voor het Gezin dan zo moeilijk over?

Zoals wel vaker gebeurt, wordt de boodschap van Actie Gezin, hoewel duidelijk genoeg, niet altijd correct weergegeven. Daarom kort en bondig waar het om gaat:
De discussie ging hier niet over onze houding tegenover holebi's, maar over de campagne van Van Brempt. We hebben de nadruk gelegd op het feit dat we ons niet tegen mensen richten en dus ook niet tegen holebi’s. Het ging hier niet over homoseksualiteit, maar over het feit dat de overheid ongeoorloofd campagne voert met schuttingtaal, die seksualiteit in een agressieve of pornoachtige context plaatst. Wij zijn er ons van bewust dat die taal wordt gebruikt bij (sommige) jongeren, maar de overheid moet een waardig voorbeeld geven. De vlag van de campagne dekte dus de lading niet. Het verband dat we legden met HIV was juist het verbinden van het onderwerp met harde seks: “F*CK! En dat voor een doelpubliek (13+) dat grotendeels nog niet seksueel actief is. We hebben niets tegen de bedoeling van deze “tolero” campagne. We hebben reeds eerder gesteld dat we het nodig vinden dat de agressieve, onverdraagzame houding tegenover homo's wordt aangepakt. We hebben zelfs een alternatieve slogan voorgesteld: “Ik ben hetero en ik hou van een homo.” Dat is ook een doordenker, maar brengt de lezer naar de juiste context: relatie. Maar niet alles wat we communiceren wordt door de pers verder verspreid, met polarisatie als gevolg. Dat betreuren wij.

Actie voor het Gezin.

Bekijk de bewuste reportages:
[vodpod id=ExternalVideo.510874&w=425&h=350&fv=v_thumbRights%3DVRT%26v_videoRights%3DVRT%26v_divId%3Dderedactie_media_0.973665746818045%26v_formatInit%3Dlarge%26v_popup%3Dfalse%26v_subtitle%3D%26v_thumbUrl%3Dhttp%3A%2F%2Fmedia.vrtnieuws.net%2F2008%2F04%2F203442059ONL0804188605371_urlFLVThumbnailDir_tmb%2F0045.jpg%26v_title%3Dfuckholebisfuckheteros%26v_videoUrl%3Dhttp%3A%2F%2Fmedia.vrtnieuws.net%2F2008%2F04%2F203442059ONL0804188605371_urlFLVLong.flv] video source posted with vodpod

[vodpod id=ExternalVideo.510877&w=425&h=350&fv=v_thumbRights%3DVRT%26v_videoRights%3DVRT%26v_divId%3Dderedactie_media_0.10597879406254329%26v_formatInit%3Dlarge%26v_popup%3Dfalse%26v_subtitle%3D%26v_thumbUrl%3Dhttp%3A%2F%2Fmedia.vrtnieuws.net%2F2008%2F04%2F203513472ONL0804188605423_urlFLVThumbnailDir_tmb%2F0045.jpg%26v_title%3DwouterbekeCD%2526Voverdecampagne%26v_videoUrl%3Dhttp%3A%2F%2Fmedia.vrtnieuws.net%2F2008%2F04%2F203513472ONL0804188605423_urlFLVLong.flv] video source posted with vodpod

Zelfverklaarde tolero’s meest intolerant, Kris Vleugels, 23.04.2008.
De oproep van minister Van Brempt om tolerant te zijn tegenover holebi's, heeft wel de media gehaald, maar "mist haar doel". Dat laatste was de boodschap van Actie Gezin. Door schuttingtaal te gebruiken, worden jongeren daarin bevestigd en dreigt het respect voor anderen juist te verdwijnen. Door de uitdrukking "F*ck hetero's en holebi's" te gebruiken als slogan druk je niet uit dat je tegen het vakjesdenken bent, zoals nadien met enige moeite moet worden uitgelegd. Eigenlijk bedoelde men "so what", een uitspraak die jongeren ook gebruiken, maar dat was waarschijnlijk niet 'cool' genoeg.

Actie Gezin is niet tegen een campagne voor meer respect, integendeel. Nergens heeft de vereniging enige uitspraak tegen homo's gedaan. Wel heeft ze zich afgevraagd wat men wilde bereiken met de slogan, want de uitdrukking roept eerder agressie op (al dan niet met de middelvinger omhoog) en in combinatie met "hetero's en holebi's" komt het duidelijk in de seksuele context en gaan jongeren de term zelfs letterlijk begrijpen. Daarom kreeg de minister na onze oproep heel wat brieven, sommige wel, andere minder subtiel. De uitspraken in die brieven werden Actie Gezin in de mond gelegd, zowel door de minister als door sommige media. Eigenaardige redenering. Als de uitspraken, die ik de afgelopen dagen in mijn mailbox kon lezen, de verantwoordelijkheid van de minister zouden zijn, zou ze waarschijnlijk haar ontslag al hebben aangeboden. Ik zal u slechts een voorbeeld geven: "Ik wens jullie aids toe alleszins! Jullie verdienen het!" Ik bespaar u de schofferende en vulgaire opmerkingen in vele e-mailberichten van zogenaamde verdedigers van de tolerantie.

Een aantal zelfverklaarde tolero's lijdt blijkbaar aan een vorm van schizofrenie. Ze schreeuwen om tolerantie voor bepaalde bevolkingsgroepen, maar hebben niet het minste respect voor andere. Zo beschreef dhr. Stadeus, de hoofdredacteur van "Snoecks", enkele jaren geleden in een vrije tribune in De Standaard (vroeger bekend als een kwaliteitskrant) de bijna vijfduizend mensen die in Brussel deelnamen aan de Mars voor het Gezin als "tuig van de richel" omdat ze zich uitspraken tegen adoptie voor homoparen. Nochtans haalde dit voorstel het in de Senaat met slechts 1 stem op overschot (en dan nog na zware partijdruk bij de VLD). Moeten we dan concluderen dat bijna de helft van onze senatoren ook "tuig van de richel" zijn? Op geen enkele wijze had ook maar iemand op die mars tegen homo's gemanifesteerd. Er werd opgeroepen tot respect. Dat is eigen aan Actie Gezin. AG kreeg geen forum in dezelfde krant. Eerder werd zelfs een betaalde advertentie geweigerd. AG mocht enkel in de rubriek "lezersbrieven" reageren en werd zo in het verdomhoekje geplaatst. Tolerantie...

Nu tracht AG de minister te overtuigen dat haar slogan haar doel mist en voor problemen zorgt. Stel u maar eens de reactie van een leerling voor, als een leraar een opmerking geeft over zijn grof taalgebruik, terwijl affiches en T-shirts van de overheid alom "F*ck" rondbazuinen. Maar meteen wordt "homofobie en intolerantie" geschreeuwd. Het gevolg is dat de pers AG allerlei uitspraken over homo's in de mond legt en dat er weer vrije tribunes verschijnen. In DS titelt VLD Kamerlid Mathias De Clercq: "Geen tolerantie voor intolerantie". Niet gehinderd door enige kennis van zaken beschrijft hij daaronder Actie Gezin als een homofobe club. Hij deed niet eens enige moeite om met ons te spreken, laat staan ons te leren kennen. In Knack titelt ene Joël De Ceulaer: "Beste Kris Vleugels" en dan volgt een persoonlijke aanval in sarcastische stijl met aan het einde een impliciete oproep tot mobbing, met twee e-mailadressen erbij om het de lezer gemakkelijk te maken.
Wat is er aan de hand in dit land? Waarom worden verenigingen die verre van onverdraagzaam zijn, maar wel een mening hebben, meteen kop van jut en slagen de meest onverdraagzame, maar zelfverklaarde tolero’s erin om in bepaalde pers een forum te krijgen. Dit zegt iets over de verantwoordelijken van deze bladen...
Het zal ons echter niet verhinderen om te blijven oproepen kinderen te beschermen en het gezin te verdedigen. Laat dat duidelijk zijn.

Kris Vleugels is secretaris van Actie Gezin en voorzitter van C'axent.

Het voorlopig verslag van de interventie lees je hier. Dewinter gebruikt voorspelbare argumenten tegen de campagne. Het is slecht voor de Vlaamse jeugd. Van Brempt en Roegiers reageren niet minder voorspelbaar. Alleen stelde de openlijke homoseksuele Roegiers in het Parlement dat homoseksualiteit géén keuze is.

"Ik ben homo en ik heb daar niet voor gekozen. Vindt u een homoseksuele relatie minderwaardig?". Maar voor Dewinter is geaardheid enkel een privé-zaak.

Bekijk de video hier.

Benjamin

Mia De Schamphelaere, De Standaard, 23.04.2008.
Collega Mathias De Clercq moet zich beter informeren (DS 22 april) vooraleer een opiniestuk in te sturen. Tenzij het natuurlijk een bewuste strategie is om het maatschappelijke debat te vertroebelen met suggestieve veronderstellingen en vermeende argumenten. In tegenstelling tot wat hij laat uitschijnen, zijn ikzelf en nog minder CD&V de initiatiefnemers van de mail- en briefschrijfactie tegen de Tolerocampagne van Vlaams minister Kathleen Van Brempt.

Meer zelfs, ik had nog nooit gehoord van deze campagne, totdat de minister verleden week haar mailbox uitschudde in de publieke opinie. Wel tekende ik verleden jaar (zoals andere mandatarissen uit vijf verschillende partijen) het manifest van de Actie Gezin. Dit manifest roept op tot maatschappelijke en politieke ondersteuning van het gezin met onder meer een statuut voor opvangouders, het wegwerken van elke fiscale discriminatie, het wegwerken van discriminatie van mensen die opnieuw op de arbeidsmarkt komen, erkenning van de rol van de grootouders, verbod op draagmoederschap enzovoort.

Ook stemde ik in de Senaat tegen de adoptie van kinderen door holebi's. Maar dit was geen uitzonderlijk of opvallend stemgedrag. Bijna de helft van mijn collega's stemde tegen. De wet is er immers gekomen met één stem op overschot, na een debat waarin het belang van kinderen vooropstond. Dat Actie Gezin mijn parlementaire interventies en vragen publiceert op haar website vind ik een eerlijke werkwijze.

Het parlementaire woord is immers vrij en openbaar en voor iedereen in de samenleving beschikbaar. Voor het woord dat ik zelf heb gesproken ben ik graag verantwoordelijk. Respect is altijd mijn sleutelwoord geweest. Elke mens is uniek en verdient alle respect. Natuurlijk is het positief om tolerantie tussen hetero's en holebi's te promoten bij jongeren. Zeker nu onderzoek de noodzaak ervan aantoont.

Maar is een eerlijk debat over de wijze en stijl waarop dit best gebeurt nog wel mogelijk in onze 'tolerante' samenleving? Voor een open samenleving is meer nodig dan het uitschudden van mailboxen en het poneren van suggestieve veronderstellingen.

Mia De Schamphelaere is volksvertegenwoordiger voor CD&V.

Beste Kris Vleugels, Joël De Ceulaer, Knack, 22.04.2008.
Beste Kris Vleugels,

Ik beken. Ook ik heb jarenlang gezucht onder het juk van de weldenkendheid. Ook ik voerde de politieke correctheid hoog in het vaandel, uit angst te worden verstoten uit de linkse kerk, waar men geacht wordt God te belasteren en bandeloos gedrag toe te juichen. Van abortus tot zelfgekozen levenseinde, van softdrugs tot homoseksualiteit: ik heb het allemaal verdedigd, goedgepraat - aangemoedigd zelfs. Ik leefde, dat weet ik nu, in morele duisternis.

Vandaag bent u mijn lichtend voorbeeld. Uw dappere tussenkomsten in het maatschappelijk debat sporen mij ertoe aan om uit de kast te komen, om mijn ware geaardheid op ethisch vlak te ontbloten. Voortaan zeg ik u na: weg met de verloedering, leve de behoudzucht!

Weinig mensen kennen u, en dat is jammer. U raakte vorig jaar net niet verkozen als senator voor CD&V. Is het omdat u geen katholiek bent, maar evangelisch christen? Aan wervende initiatieven ontbreekt het u alleszins niet. U bent secretaris van de vzw Actie voor het Gezin en bezieler van de vzw C'Axent, een politieke beweging met als devies: 'C'Axent erkent de door de Schepper ingebouwde wetmatigheden en hanteert ze als uitgangspunt voor de door haar voorgestelde oplossingen.'

Vandaar uw verzet tegen de holebicampagne van minister Kathleen Van Brempt, waarmee u vorige week eindelijk eens eventjes het nieuws haalde. In het boek Genesis lezen wij immers: 'En God schiep den mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij ze. En God zegende hen, en God zeide tot hen: Weest vruchtbaar.' Kan het duidelijker? Het plegen van homoseksuele ontucht is geen ingebouwde wetmatigheid van de Schepper. Slogans als 'F*ck holebi's en hetero's, ik ben tolero' keurt Hij zeker af.

En dus spoorde u godsvruchtig Vlaanderen aan om de minister te mailen met de boodschap: 'Ik denk niet dat het een oplossing is om vrije seks te promoten. Ons respect voor homo's en hun gerichtheid kunnen jongeren beter op een andere manier uiten. Als we willen dat de epidemie van HIV stopt zullen we andere alternatieven moeten aanbieden. Elke dag komen er drie HIV-besmette mensen bij in ons land!'

Gelijk hebt u, mijnheer Vleugels. U drukt zich zelfs zacht uit. Niet alleen worden homo's met deze slogan aangezet tot het plegen van ontucht - als ze straks aids krijgen, zullen ze nog euthanasie willen plegen ook! Over lesbische seks is de medische wetenschap minder negatief, maar geef toe: erg hygiënisch zal het ook wel niet zijn. En een ingebouwde wetmatigheid van Onze-Lieve-Heer is het zéker niet.

Mijn eerste suggestie: u moet een nieuwe partij stichten. Bij uw behoudsgezinde collega's is de Bijbelse dimensie allang zoek, dus er is ruimte voor... de Vlaams Conservatieven. Slogan: 'F*ck Vlaams Belang en CD&V, wij zijn écht conservo!'

Mijn tweede suggestie vindt haar oorsprong in een tekst die vorig weekend op grote schaal werd verspreid onder argeloze Vlaamse gezinnen. In een citaat zal ik de gortigste woorden discreet aan uw blik onttrekken: 'Wanneer zij duwde, maakte zijn kleine zuigende geluidjes. Alle lucht werd uit haar gezogen door de manier waarop zijn die opvulde, en hij haalde hem zonder ophouden heen en weer door de , raakte het uiterste van haar , maar zodra haar adem sneller ging trok hij hem eruit, glinsterend over de hele lengte, en begon haar op een andere wijze te . Hij lag achterover op het bed, zijn benen gespreid, zijn omhoog en liet haar erop zitten, hem tot aan het op...'

Enfin. Ik bespaar u de rest, want dat gaat zo nog 270 pagina's door. In Venusdelta van Anaïs Nin, dat zaterdag gratis bij De Standaard zat. Jawel. Na het condoom bij Humo, de penisring bij Flair, een seksboek bij de krant die ooit AVV/VVK op haar frontpagina had staan.

Hier past tegenwind. Een ethisch reveil. Laten wij, mijnheer Vleugels, de handen in elkaar slaan: als u bij uw christelijke achterban zoveel mogelijk sponsorgelden verzamelt, zal ik een woordje doen bij mijn hiërarchische oversten. Onze samenwerking moet uitmonden in de marketingactie van het jaar: Het Nieuwe Testament gratis bij elke Knack. Ik stel voor dat mensen die een gift willen doen, u alvast mailen op info@krisvleugels.be of info@caxent.be.

“Betrokkenheid Rode Kruis bij holebicampagne hypocriet”, Stefan Scheers, GayBelgium, 22.04.2008.
“Als de minister zich ergert aan briefschrijvers die homo's met aids en geslachtsziektes associëren, zou ze even gechoqueerd moeten zijn door de houding van het Rode Kruis, dat gays categoriek weigert als bloeddonoren omdat zij statistisch gezien meer kans lopen op een hiv-besmetting. Het Rode Kruis verwijst in haar argumentatie vaak naar andere landen, maar die vergelijking gaat al een tijdje niet meer op omdat steeds meer landen homo's toelaten als bloeddonor. Heel recent vervoegden zelfs Rusland, Zuid-Afrika en Thailand het lijstje met landen waar homo's bloed mogen geven”, argumenteert Kurt Naert-Segaert, de woordvoerder van de Roze Leeuwen.

“Wij als Roze Leeuwen hopen dat de minister er alles zal aan doen om van haar tolero-campagne een succes te maken, startend met de homofobie van de verenigingen die achter het initiatief staan weg te werken”, besluit de woordvoerder.

Bloeddonatie en homoseksualiteit zijn een heikel punt in België. Het Rode Kruis weigert 'homobloed' omdat homo's een risicogroep vormen voor hiv. Ook Sensoa steunt dit standpunt. Tegenstanders van dit verbod roepen om discriminatie en stellen dat elke bloeddonatie moet worden getest. In 2006 publiceerde het Rode Kruis een brochure waarin ze haar beleid verdedigt. Het is niet het Rode Kruis Vlaanderen an sich die de campagne steun, maar wel Jeugd Rode Kruis.

De Roze Leeuwen bestaan nog steeds, maar klauwen minder hard dan vroeger. Zo is Roze-Leeuwen.net under construction en toont GayVlaanderen.com een standaardboodschap.

De blog van Kurt Naert-Segaert.

Het boek is een prachtig voorbeeld van hoe het Belgische systeem in de realiteit werkt. "Deze staat is helemaal geen staat, het is een constante diplomatieke conferentie tussen twee aparte landen" (citaat van Guy Verhofstadt, al staat dit niet in het boek, het staat vrij te raden van waar ik het heb). "De Zestien is voor u" toont de machtshonger van de liberale familie, de ronduit degoutante houding van het CDH en de strijd tussen de jonge en oude garde van de CD&V. Verhofstadt bleef achter de scherm actief, ondanks zijn "terugtreden" uit het politieke theater, waarbij hij de groenen probeerde op te vrijen om in een regering te stappen. Ook de eenheid tussen Groen! en Ecolo blijkt meer oppervlakkig dan inhoudelijk te zijn. Zo was Ecolo veel meer bereid dan Groen! om in een regering te stappen. Veel heeft het niet gescheeld of het groene eenheidsfront (Groen! en Ecolo vormen één fractie in het federale parlement) was ook aan diggelen geslagen.

De rol van Bart De Wever is ook interessant in dit boek. Waar hij in Franstalige middens wordt afgeschilderd als de grote boeman, de antichrist bijna, blijkt dat hij uiteindelijk zeker niet de grote ruziemaker was. Dit boek toont dat de grote politieke families in België niet meer bestaan. CDH en CD&V "verdragen" elkaar hoogstens, VLD en MR zijn nog het meest "unionistisch" omdat zij de grootste politieke familie vormen, sp.a en PS zijn in de praktijk al bijna volledig gescheiden en, zoals hierboven reeds gezegd, de groenen zijn ook enkel maar oppervlakkig nog een eenheid.

Goed bestuur, verdraagzaamheid, solidariteit. Geen enkel van deze drie woorden zijn nog synoniem met België. Een staat moet in de eerste plaats dienen om het volk zo goed en efficiënt mogelijk van dienst te zijn. De staat is in andere woorden een middel, maar zeker geen doel. Iets wat bijna alle belgischgezinden (gaande van PVDA/LSP/etc... tot en met B-Plus/etc...) blijkbaar negeren in hun pleidooi. Of zoals ik onlangs vroeg aan prof. Sinardert (PAVIA-groep) tijdens een debat aan de UA: "Waarom streven naar het behoud van de Belgische staat als het ondertussen duidelijk is dat hij niet werkt? Waarom streven naar het behoud van de situatie waarbij men spreekt over Franstalige poltici ipv Waalse politici? Volgens mij ligt een arm gezin in Luik helemaal niet wakker van wat parvenu-burgemeesters in de Vlaamse Rand die in hun eigen villawereldje leven, maar toch één van de kernthema's vormt van de PS/MR/etc... Blaas de Belgische constructie op en confronteer de Waalse politici eindelijk eens met de puinhoop die zij gemaakt hebben in Wallonië. Uiteindelijk zal iedereen daar beter van worden."

Nu ja, niet iedereen natuurlijk. De Franstalige burgerij in Vlaanderen zou wel eens een ferme aderlating kunnen krijgen, hun politieke invloed zal immers vermarginaliseren tot een zeer marginale minderheid. Maar volgens mij is het lot van tienduizenden armen in Luik, Charleroi, etc... véél belangrijker dan van een paar dozijn parvenu's in de Vlaamse Rand.

Tot slot nog een paar leuke citaten:

• Zo ontmoet hij [de koning, eigen toevoegsel] op 12 juni achtereenvolgens Jean-Marie Dedecker (LDD), Bart De Wever (N-VA) en Geert Lambert (SPIRIT). Dedecker vat de namiddag goed samen. 'Meer dan vierhonderd kilo separatisme in drie uur tijd, dat zal het Paleis nooit eerder overkomen zijn.' (pagina 134)
• De discussie escaleert. 'Vlaanderen kan Wallonië makkelijk laten vallen en samen met Nederland het spoornet organiseren', provoceert gewezen spoorbaas Etienne Schouppe. (pagina 182)
• Het irriteert de formateur dat de alcoholspiegel van de Vlaamse liberalen na de middag steevast flirt met de stafbare grens. 'Drie drinken echt te veel', vertrouwt hij zijn woordvoerder toe. 'Zeker bij Dewael zie je dat onmiddelijk aan de ogen en de wangen. De Gucht steekt het beter weg. Het Kamerpersoneel ondervindt het aan den lijve. Want het liberale trio wil voor elkaar niet onderdoen. Nadat De Gucht een dienaar van de Kamer heeft uitgekafferd, slaat de paniek toe. Met een meetlat bepaalt het personeel de exacte inhoud van elk glas whisky dat ze tot bij de liberale onderhandelaars brengen, kwestie van niemand te discrimineren. (pagina 184)

Geen tolerantie voor intolerantie, Mathias De Clercq, De Standaard, 22.04.2008.

Mathias De Clercq springt op de bres voor het fundamentele recht op zelfbeschikking. Voor hem past de reactie van Actie Gezin op de 'tolero'-campagne van Kathleen Van Brempt in 'de toenemende acties van conservatieve drukkingsgroepen die maar al te graag hun enge en bekrompen gedachtegoed willen opleggen aan anderen. Onaanvaardbaar is dat.'

Eind vorige maand startte de Vlaamse minister van Gelijke Kansen, Kathleen Van Brempt (SP.A), met een brede jongerencampagne, 'F*ck holebi's en hetero's - ik ben tolero' genaamd, die tracht jongeren te overtuigen om tolerant te zijn tegenover individuen met een andere seksuele geaardheid. Uit onderzoek is immers gebleken dat 43,5procent van de Vlaamse jongens een negatieve houding heeft ten opzichte van holebi's, tegenover 23,5procent van de meisjes. Deze cijfers zijn onthutsend.

Na de diverse conservatieve oprispingen die de mediaberichtgeving de voorbije maand domineerden, was er vorige week alweer een volgende. De 'Tolero-campagne' stuitte immers op hevig verzet van de vzw Actie Gezin, een vereniging die nauw gelieerd is aan CD&V. De organisatie is ook bekend van haar campagnes tegen de adoptie van kinderen door holebi's. Onder meer CD&V'ers Mia De Schamphelaere en Kris Vleugels behoren tot haar leden. Volgens Actie Gezin zou deze campagne aanzetten tot seksueel losbandig gedrag en hiv-besmettingen. In een modelbrief van deze vereniging wordt zelfs impliciet de link gelegd tussen homoseksualiteit en geslachtsziektes. De campagne zou bovendien niet goed zijn voor 'de seksuele gezondheid' en indruisen tegen 'het natuurlijke gezin'.

De houding van Actie Gezin is op zijn minst dubieus en hypocriet te noemen. In een reactie beweert Kris Vleugels (CD&V), secretaris van de vereniging, immers 'niets tegen homo's te hebben'. De klacht zou enkel 'tegen de stijl van de campagne' zijn gericht. Actie Gezin schijnt echter niet te beseffen dat hun reactie holebi's kwetst. Hun denkbeelden getuigen van weinig vertrouwen in het individu. Dat bij christendemocraten vooral geloofspunten en religieuze waarden overheersen, conflicteert met de zelfontplooiing die voor liberalen essentieel is om zich als mens te vervolmaken.

De bevrijding van de mens van de ketenen van onderdrukking vanwege ras, geslacht, afkomst of geaardheid is een van de belangrijkste verwezenlijkingen van de Verlichting en moet worden doorgezet. Wat Actie Gezin doet, staat hier haaks op: zij stigmatiseert een bepaalde groep en vormt haar mening op basis van een vooroordeel. Ik wil me dan ook fel afzetten tegen dat homofobe denken.

Nogmaals, de bovengenoemde cijfers zijn schrikwekkend. Bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding staat het aantal klachten over discriminatie op basis van seksuele voorkeur zelfs op de derde plaats. Actie op het terrein is een noodzaak. Politici die geloven in een vrije, diverse, open en democratische samenleving mogen zich door dit soort tegenreacties niet laten afschrikken. Integendeel, de fundamentele rechten en vrijheden waarvoor onze voorgangers gevochten hebben, moeten we consequent blijven verdedigen. Het hoeft naar mijn mening geen verder betoog dat waarden zoals diversiteit en tolerantie hier wezenlijk deel van uitmaken.

De conservatief-katholieke opvattingen van Actie Gezin roepen herinneringen op aan de recente uitspraken van paus Benedictus XVI, die tijdens zijn bezoek aan de VS homoseksualiteit vergeleek met pedofilie. Het is diezelfde paus die ooit stelde dat 'de traditionele leer van de katholieke Kerk meermaals heeft bewezen dat ze de enige onfeilbare weg is om de verspreiding van de hiv-epidemie tegen te gaan'. Intussen verbiedt hij wel het gebruik van voorbehoedsmiddelen waardoor de aids-epidemie in tal van arme landen zo fel tekeer gaat. Het is angstaanjagend te moeten vaststellen dat gelijkaardige conservatieve standpunten omtrent homoseksualiteit ook in Vlaanderen opmars maken. De progressieve krachten moeten dan ook weerwerk bieden tegen conservatieve drukkingsgroepen die maar al te graag hun enge en bekrompen gedachtegoed willen opleggen aan anderen.

'Over zichzelf, over zijn eigen lichaam en geest, is ieder mens zijn eigen meester', zo schreef John Stuart Mill, een van de grondleggers van het liberalisme. Daarmee gaf hij al in 1859 aan dat het recht op zelfbeschikking essentieel is en dat niemand moet leven onder een vorm van geestelijke of materiële dwang. Ook het recht op seksuele zelfbeschikking, binnen de wettelijk bepaalde grenzen, dient hieronder begrepen te worden. Iemands seksuele voorkeur behoort tot de privé-sfeer en verdraagt geen bemoeienissen van overheidswege.

Tot slot dit: het initiatief van Vlaams minister van Gelijke Kansen Van Brempt moet worden ondersteund door iedereen die gelooft in een diverse en tolerante samenleving. Het moge duidelijk zijn dat het recht op zelfbeschikking een fundamenteel recht is. Ik zal dan ook nooit accepteren dat aan dit recht wordt getornd.

Mathias De Clercq is volksvertegenwoordiger voor Open VLD.

De F*ck hetero's en holebi's, ik ben tolero-campagne heeft de afgelopen vier dagen massa's free publicity gekregen. Met dank aan Communicatiebureau Actie Gezin. Echte mediaplanners, die jongens. Eerst een ouderwetse analoge viral de wereld insturen, een kettingbrief / mailactie dus, zorgen dat het in handen komt van De Morgen en dan oogsten.

Vrijdagmorgen, De Morgen. De krant pakt uit met een actie van conservatieve CD&V-ers en sympathisanten die zich niet kunnen vinden in de F*ck van F*ck hetero's en holebi's. Het bericht wordt ondersteund door een opiniestuk van Vlaams minister voor Gelijke Kansen Kathleen Van Brempt.

Voldoende om Radio 1 wakker te krijgen. Ze bellen Mia De Schamphelaere (CD&V). Zij onderschrijft (een deel van) het gedachtegoed van Actie Gezin en wordt genoemd in het De Morgen-artikel. Maar zij weet van niets. Dankzij de Actie Gezin-actie heeft ze iets bijgeleerd. Mooi zo.

Idem met haar interimvoorzitter Wouter Beke in Terzake. Ook hij leert iets bij. Mooi zo.

Zaterdag lezen we nog allemaal eens in de kranten, maar dat is nieuws van vrijdag. Zo, denken we. Deze storm in een visbokaal is voorbij. Chapeau Actie Gezin. U haalde de krant, de radio, televisie en het internet. Vooral tv halen is bij communicatiemedewerkers en persattaché een doel. En Actie Gezin is erin geslaagd. Met wat controverse. Dat verkoopt altijd.

Maar néé. Maandag opnieuw tolero in de krant. Columnisten hebben een woord ontdekt. N-VA-voorzitter Bart De Wever kan weer de doctus poeta, geleerde auteur, spelen. Hij citeert F*ck hetero's en holebi's - ik ben tolero in een opiniestuk in De Gedachte (De Morgen) over haatmail van vroeger en nu. Vroeger, zelfs in het Oude Rome, gebeurde dat met graffiti, nu via het www (net, nieuws, blogs).

Journalist en tv-maker Sam De Graeve gaat er dieper op in. Hij noemt de campagne "katholiek". Zijn column is getiteld Progressieven zijn tsjeven.

Progressieven zijn tjeven, Sam De Graeve, De Standaard, 21.04.2008.

[…]

Voorbeeld 2. De campagne 'Fuck hetero's en holebi's, ik ben tolero', van minister van Gelijke Kansen Kathleen Van Brempt. Onderzoek toont aan dat 43,5 procent van de Vlaamse jongens een negatieve houding heeft ten opzichte van holebi's, tegenover 23,5 procent van de meisjes. Van Brempt bewees eerder met de televisieserie Emma dat ook minder getalenteerde acteurs en regisseurs een gelijke kans verdienen. Teneinde te weten waarover ik schreef, heb ik deze campagne op het net even gegoogled. Veel bijgeleerd, moet ik zeggen. Maar dat was ook omdat ik een tikfout gemaakt had en 'fuck torero' had ingetikt. Nou. Een mens vraagt zich toch af hoever een mens moet gaan om 'tolero' te zijn, want die ene stier zag er niet uit alsof de meneer met de malle baard achteraan eerst om wederzijdse toestemming had gevraagd. In wezen is dit een katholieke campagne die wil benadrukken dat God van elk zijn getal moet hebben en dat we elkaar allemaal graag moeten zien zoals we zijn. Overigens lukt dat vrij aardig, want onderzoek toont aan dat 56,5 procent van de Vlaamse jongens een positieve houding heeft tegenover holebi's, tegenover niet minder dan 76,5 procent van de meisjes!

Een zichzelf pluralistisch noemende vereniging Actie Gezin, met daarin onder meer katholieken, vond de formulering wat ongelukkig en vond dat jongeren niet zo aangesproken horen te worden. Want, jeetje, als ze nu al zo worden aangesproken door de overheid, hoe moeten die jongeren zich dan later uitdrukken? Als ze nu al 'fuck' leren zeggen, dan mag een mens er niet aan denken welke woorden ze als volwassenen in de mond gaan nemen. 'Fuckerdefuck'? En het wonderlijke is: Eigenlijk is minister Van Brempt het hier mee eens, want ze liet in een opiniestuk in De Morgen 'verbaasd en geschokt' weten dat de reacties op haar campagne weinig keurig waren en veel onfatsoenlijke taal bevatten.

[…]

Vier dagen free publicity. Proficiat. De Tolero-campagne heeft nu meer bekendheid. Maar of dat de bedoeling was?

Benjamin

De Meet&Greet-momenten met de Plopsafiguren waren niet aan Jona besteed; de Bumbashow en het Plop sprookjesbos waar hij op veilige afstand kon betoverd worden door de magie dan weer des te meer. De vele indrukken en het eindeloos spelplezier hadden hem reeds uitgeput, maar wonder boven wonder als we aan de uitgang zeer attent een kindersurprise kregen aangeboden, gingen zijn oogjes weer open. Tijdens de terugrit was het meest gehoorde woordje in de auto Bumba en dat zal nog wel enkele dagen meegaan. Hij heeft er van genoten, zoveel is zeker. En ik? Ik leg me maar neer bij de vaststelling dat ik voor even heb toegegeven aan de ongebreidelde commercialisering van de peuter- en kleuterwereld. Maar als je dan aan de Big&Betsy-geitjesweide het pad kruist van Tomas De Soete (met veel te grote zonnebril) en Bart De Wever lijkt dat dan ook weer niet zo erg.

Even opfrissen: de PSOE van Zapatero won vier jaar geleden met een overweldigende meerderheid de verkiezingen, twee dagen na de terroristische aanslagen in Madrid. En met Zapatero zijn er de voorbije 4 jaar in Spanje heel wat dingen veranderd. De Spaanse troepen werden teruggetrokken uit Irak. Holebihuwelijken werden gelegaliseerd, hoewel daartegen heel wat protest kwam vanuit de katholieke kerk (die in Spanje nog veel macht heeft). Zapatero regulariseerde heel wat vluchtelingen zonder papieren, om economische én humanitaire redenen. Hij probeerde te onderhandelen met de Baskische afscheidingsbeweging ETA, maar die gesprekken sprongen af.

Valt het op dat ik wel een boontje heb voor José Luis? Voor de man die een beleid voert dat eerst denkt aan mensen en dan pas aan centen? Die Spanje in een paar jaar tijd van een conservatieve en katholieke grootmacht heeft omgevormd tot één van de meest vooruitstrevende landen in Europa?

Het viel in ons journaal nauwelijks op tussen een verkeersongeval in Heverlee en de herverkiezing van Bart De Wever als voorzitter van de N-VA. Maar twee dagen voor de Spaanse verkiezingen werd een ex-politicus van de socialistische partij PSOE vermoord door een ETA-terrorist. En daarmee staat het electoraal succes van Zapatero op het spel. Gevreesd wordt dat de Spaanse kiezers hem zullen afstraffen voor het mislukken van de onderhandelingen met de terreurorganisatie. Dat ze voor de conservatieve Rajoy zullen kiezen, die een harde aanpak als enige oplossing voor het Baskische conflict ziet.

Het lijkt wel alsof aanslagen vlak voor de verkiezingen in Spanje de nieuwe manier zijn om de politiek te beïnvloeden. Gelukkig komt het bij ons -ondanks alle politieke strubbelingen- nog niet zo ver.

Zou dat 'm nu echt zijn? En is "Wilfried" écht de meest getalenteerde onder Bart zijn vrienden?

En is de vaderlijke raad op zijne Wall écht van Mark Eyskens? Of misschien toch niet, als het vrolijke over-en-weer lees van Mark en Fons Verplaetse op de Wall van Jean-Luc Dehaene?

Wat ik mij nu afvraag: wat voor serieuze vragen zouden er al niet binnenkomen op zo'n al-dan-niet Facebook profiel van een politicus? (Zoals bij een fake Balkenende, waarbij een ex-politicus kwam klagen dat zijn wachtgeld toch ook niet je dàt was?)

Bekende namen en vriendjes op internet, het blijft een vreemd gegeven...

• Bart De Wever vond de excuses van Patrick Janssens voor de betrokkenheid van het Antwerps stadsbestuur maar niks: politiek opportunisme tegen Vlaams Belang, aldus Bart, en bovendien "gebruikt Israël in Palestina technieken die aan dat duistere verleden doen terugdenken")
• De Wever krijgt een storm van kritiek over zich heen, biedt zijn verontschuldigingen aan voor het kwetsend effect van zijn woorden, maar komt 's anderendaags in de krant niet terug op de grond van zijn uitspraken

Bekijk nu effe wat Christophe Deborsu (jawel, de RTBF-sterjournalist die Leterme de Brabançonne deed zingen en ook blogt bij de VRT) daarvan maakt in het RTBF avondjournaal van 6 november:

Mocht je 't niet begrepen hebben, hier nog effe de slotcommentaar:

"Une affaire qui ne devrait pas trop le fragiliser en Flandres, car 61% des lecteurs du journal "De Standaard" estiment acceptable les propos du président de l' NVA. Le nord du pays n'en a pas fini avec ses vieux démons"

"Het noorden van het land is nog niet van zijn oude duivels af". Kijk, dat maakt mij dan weer witheet van woede... Ik begot, het type pinko-Dansaertvlaming (nou ja, dat is: als ik in Brussel gewoond had) die er zich voor schaamt niet perfect tweetalig te zijn en wiens grootste act van Vlaamsgezindheid erin bestaat dat ik ooit nog voor Spirit gestemd heb...

Natuurlijk waren die uitspraken van De Wever ongelooflijk dom en lomp. Op het moment dat er excuses worden aangeboden voor de Shoah ga je niet effe "nuanceren" (als politicus hoor je te weten wat timing is), en de koppeling met de huidige politiek van Israël is plat populistisch. Maar daarvoor heeft hij zich geëxcuseerd, hier effe zoals hij het formuleert tegen Le Monde:

"Je voulais mettre en question la pertinence du pardon en général et celle de la culpabilité d'une ville entière", se justifie le président de la NVA, historien de formation et issu d'une famille liée à la collaboration. Il a finalement présenté ses excuses à la communauté juive. "J'ai eu tort d'oublier que j'étais un homme politique et que la politique n'admet pas les subtilités de l'Histoire", insiste-il.

Mag de man echter niet zeggen dat "niet heel Antwerpen tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft meegewerkt aan de jodenvervolging"? En mag hij, zoals overigens de meeste Belgen (en Franstaligen nog meer dan Vlamingen), geen vragen hebben bij de huidige politiek van Israël?

Dat je bij elke kritiek op Israël emotionele reacties krijgt uit (een deel van) de Joodse gemeenschap, is normaal - hun familieleden en vrienden wonen daar. Dat je als journalist, ongetwijfeld tegen beter weten in, dat gaat misbruiken om de mythe van de massaal collaborerende Vlamingen in stand te houden... is manipulatie. Een mythe die de Franstaligen gecreëerd hebben om elke vorm van regionalisme af te doen als reactionair nationalisme, dat ons regelrecht naar duistere tijden terugvoert... Als we Godwin’s law mogen geloven, misschien niet de beste verdediging tegen het radicaliseren van de Vlamingen...

(Overigens werd in datzelfde RTBF-journaal meesmuilend gedaan over de boetes die De Lijn uitdeelt aan busmaatschappijen in onderaanneming die de taalwetgeving niet naleven, zie tweede bericht hier)

Hmm, al een maand geleden en ik word er nog altijd heftig van... Tijd om aan wat luchtigers te denken?

Al 6 maanden rommelt het tussen de NVA en CDH. Madame Non kent haar gelijke in Bart De Wever, voor mijn part meneer Nee. Op de rug van het succes van Leterme eist hij een grote vis in de pan, een grote staatshervorming die een eerste stap moet zijn van een echtscheiding waar op 16 juni slechts weinigen naar vroegen.

Beschut door Yves-ge zijt zo lief-Leterme, valt het in de Vlaamse media nauwelijks op dat het meneer De Wever de grote boosdoener is in heel dit verhaal. En omdat diezelfde Vlaamse media hoe langer hoe duidelijker kant kiest, worden steeds meer Vlamingen onbewust gehersenspoeld en zijn er met de dag meer mensen voor een splitsing van België.

Maar niemand die zijn vinger wijst naar de separatistische kartelpartner, nee, 't is allemaal de schuld van madame non. En dan maar zeggen dat het godgeklaagd is dat CDH en CD&V zo ver tegenover elkaar staan. Ik zou het geloven, van die twee in oorsprong Christelijke partijen is het alleen de Waalse versie die trouw is gebleven aan haar eigen waarden.

CD&V wilde zo graag uit de oppositie dat ze een kartel vormde met een partner die enkel aan zichzelf denkt en niet solidair is met zijn buren. Ok, bemin uw naaste is misschien politiek niet haalbaar. Maar in plaats van te zeggen 'ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken' zou de Belgische regering meer moeite kunnen steken in hoe we samen (l'union fait la force) beter kunnen worden in plaats van elk onze eigen weg te gaan.

Vele politici willen België vergelijken met een huwelijk tussen Vlamingen en Walen, wel dat is goed, maar dat ze dan wel voor het juiste soort huwelijk kiezen. Walen en Vlamingen zijn nooit getrouwd geweest uit liefde, maar uit omwille van politieke en socio-economische redenen. Zeggen dat we nu moeten scheiden omdat de liefde over is, is zever. Zeggen omdat we moeten scheiden omdat de ene nu rijker is dan de andere is ook zever. Ik denk trouwens niet dat veel Vlamingen alimentatie willen betalen...

Maar nu zitten we wel met die foute beeldvorming. Ik hoop dat de noodregering Verhofstadt III de gemoederen wat kan bedaren en dat ook de media weer objectiever verslag begint te geven. Want eerlijk gezegd denk ik niet dat nu verkiezingen uitschrijven een oplossing is, niet als de gemoederen zo verhit zijn.

Xixarro

Wie na een 174 dagen durende sleur van cruciale uren en fundamentele crisissen verveeld de aandacht had verloren, is nu weer helemaal bij de les. De reden daarvoor ligt waarschijnlijk grotendeels in de evolutie dat sinds vandaag niemand meer precies weet wat er moet gebeuren, en zoiets kweekt natuurlijk spanning. Ter zake had voor die gelegenheid professor Carl De Vos een schoolbord opgedrongen om uit te leggen wat de mogelijke scenario's waren voor de komende maanden. Zo zou zelfs de minst oplettende kijker concluderen dat de zaken er nou wel erg moeilijk voorstaan, ook al vielen de woorden, en dan vooral het aantal, die Carl neerschreef wat tegen. Maar we zijn hier niet om vooruit te lopen op de feiten, eerst moet deze dag nog worden beschreven.

Er zit me namelijk iets dwars aan dag 174 van de onderhandelingen. Ook al is er nog geen enkel krantenartikel gepubliceerd over de feiten van vandaag, er zit nu al een geurtje aan de berichtgeving. Vrijdag kreeg Yves Desmet eigenlijk nog perfect de kans om uit te leggen wat er vandaag (zaterdag) te gebeuren stond, maar de dag dat het dan effectief gebeurde, leek iedereen het alweer vergeten. Het enige wat ik dus hoef te doen, is het simpelweg een keertje herhalen. Wat wel, elke Belg moet dan wel mijn stukjes lezen, en daar zou wel eens een schoentje kunnen wringen.

Maar goed. Maandag was er een akkoord over het hele communautaire luik. Althans CD&V, MR, open-vld en CDH hadden toch allemaal hun fiat gegeven. De nieuwe Vlaamse alliantie vond het echter wat te soft, waardoor ook hun kartelpartner de CD&V het groene licht deed omslaan in rood. Merk heel duidelijk op: dit is compleet dezelfde situatie als die we vandaag kennen bij de CDH, met dat verschil dat de N-VA over wat hulpwerkwoorden en komma's struikelde terwijl de CDH echt wel in haar recht was door de verzoeken van Leterme af te wijzen. Verschil was dat N-VA de kartelpartner van CD&V en dus van de formateur was, waardoor het erg nadelig voor beide partijen zou zijn als de hele formatie viel over een bezwaar van Bart De Wever. Daardoor werd er nog tot vrijdag verder onderhandeld, ook al was sinds maandag dus al duidelijk dat er met de N-VA geen overeenstemming zou kunnen worden bereikt. Tot vrijdag, tot iemand drie vragen bedacht waar het CDH, of desnoods ook MR, voor zouden bedanken en de voorlopige exit van de formateur in de schoenen van mevrouw Milquet kon worden geschoven.

De hoofdredacteur van De Morgen had er vrijdag al kijk op. Helaas zijn alle journalisten van de VRT de hele dag in de weer geweest Madam non de schuld te geven van wat er nu gebeurt, zonder enige nuance aan te brengen waar dan ook. Geen enkel moment is er sprake van geweest dat dit wel eens een tsjeventruc zou kunnen zijn geweest om het kartel te redden. Droef, word ik daar van. Als de berichtgeving van een, volgens het verzamelde rechts intelligentsia althans, links bastion er niet meer in slaagt enige bedenkingen te plaatsen bij de fratsen van Leterme en De Wever, en zo de hele Vlaamse publieke opinie een fout beeld meegeeft, valt het niet te verwonderen dat diezelfde publieke opinie stevig radicaliseert en ziet het er best slecht uit voor België. De rioolkranten zullen maandag al niet veel beter doen, want niets zo leuk als een linkse bloem te kunnen vertrappelen met grote koppen in dikke zwarte letters.

Wat verder ook frappant was aan vandaag, was hoe Jo Vandeurzen de schuld waarom de wetstraat heden ten dage volledig vastzit, bij de kiezers legde. Het waren zij die de kaarten zo moeilijk hadden gelegd, volgend de opper Vlaamse christendemocraat. Wat wil de lavabo daar dan wel mee zeggen? Dat die achthonderdduizend mensen die op Leterme hebben gestemd maar niet zo achterlijk moesten zijn geweest om te geloven wat het kartel hen allemaal beloofde? Met de beste wil van de wereld kan ik daar niets anders uit concluderen. Of misschien wilde hij zeggen dat de Walen maar niet op Waalse partijen hadden moeten stemmen, zodat het Vlaams kartel vrij baan had gekregen. In dat geval weet ik echt niet meer wat we met Jo en die gekke applausmachine achter hem aan moeten vangen. Hij gilt en steunt en kreunt als een varken dat op het punt staat geslacht te worden om toch maar te verbergen dat CD&V de verkiezingen heeft gewonnen met het platste en goorste verkiezingsprogramma ooit. Wat hij daarbij wel over het hoofd ziet, is dat hij een van de mooiste landen ter wereld, België, in een weldegelijk fundamentele crisis stort, waarbij de eeuwige optimist Carl De Vos zelfs geen licht meer ziet aan het einde van de tunnel.

Ik weet overigens best dat de titel van dit stukje niet echt strookt met het hoogstwaarschijnlijk maar tijdelijke vertrek van Yves Leterme, maar wil hem toch ook meteen voordragen als gouverneur van de provincie West-Vlaanderen.

Vooruit met de geit dan maar. Na 171 dagen politique politicienne, kan er wel weer een stand van zaken af. In sommige perioden van die maandenlange onderhandelingen, zou de situatie zoals ze nu is als hoopgevend ontvangen worden; oranje-blauw zit namelijk as we speak aan tafel, met elkaar te praten nog wel. Er zijn ook momenten geweest dat niemand wilde praten met leden van de andere taalgroep, of dat de formateur de partijen wijselijk van elkaar weghield omdat hij dacht dat...ja, wat dacht ie dan eigenlijk? Omdat ze dan misschien zouden gaan vechten, wie zal het zeggen.

Natuurlijk weet ik wel beter dan dat we enkel hoopvol moeten zijn, anders zou u mij niet lezen. Yves Desmet ook wel, moet ik zeggen, maar iemand die zijn opinie belangrijker vindt dan de feiten en die dan maar op de front van zijn krant zet, schuif ik met plezier ter zijde. Nu ik erover nadenkt beschikte Herman De Croo voor de verkiezingen al over het inzicht dat ik nu wil etaleren. Maar ik had u een tussenstand beloofd, en daar wijken wij niet van af. De formatie gaat sinds deze week namelijk eindelijk over de essentie van dit eindeloze schouwspel; de N-VA. Tot vorige regeringsonderhandelingen, zat je altijd aan tafel met mensen die fundamenteel hetzelfde voor ogen hadden, het behoud van de Belgische staat, maar daar is dankzij het binnenhalen van die separatistische partij door de CD&V verandering in gekomen. Het kon door elke politieke analist worden voorzien dat er ooit in de gesprekken een punt zou komen waarop iedereen het min of meer eens was met elkaar, op die gekke Bart De Wever na. Niemand is daar ooit eerder echt diep op ingegaan omdat de gehele formatie zo'n klucht leek waar iedereen tegen iedereen stond aan te schelden, maar die splitsing binnen het kartel is er altijd al geweest en zal er ook naar alle waarschijnlijkheid altijd zijn. Of hoe een interne klus voor de lavabo verheven wordt tot nationale politieke, want je zou toch verwachten dat ze dat daar al voor de verkiezingen hadden doorgepraat met elkaar. Niet dus. De gedoodverfde premier had het te druk met de zittende premier als ongeloofwaardig af te schilderen en wat nog meer. Waarom zou je je ook met de interne keuken bezighouden als die meer dan de verhoopte resultaten oplevert?

Desalniettemin buigt het hele land zich nu gedwongen over de keuze waar het kartel, en dan meer bepaald de CD&V, voorstaat. Splitsen of niet. De houding van de N-VA als het over dat thema gaat, is meer dan bekend, maar de CD&V hult zich wat dat betreft wel meer in een wolk van rook en vooral onduidelijkheid. Kiezen ze voor België en volgen ze de keuze die de oude CVP en bijhorende vakbond meteen zou maken, of moet de nieuwe christendemocraten op dat punt nog een hele nieuwe lijn uittekenen. Kiest de CD&V voor een radicaal Vlaamse koers, geheel in de lijn van haar kartelpartner, en dus voor het behoud van het kartel, dan moeten ze oppositie gaan voeren tegen een te Belgische regering waar zij geen deel van uitmaken. In het Belgische parlement. Kiezen ze ervoor om deel uit te maken van een Belgische regering, dat ze überhaupt worden verwacht te leiden, dan wordt het hoogtijd dat ze oftewel de N-VA definitief de nek om wringen, het kartel dan toch, of die partij toch op zijn minst tot redelijkheid dwingen. Het begin van deze week was daarvoor het uitgelezen moment, toen een akkoord haast in de sterren stond geschreven als Bart De Wever zijn - uiteraard spreekwoordelijke - muil had willen houden. De CD&V liet echter zowat alles onbeslist en gaf haar formateur de opdracht min of meer te herbeginnen aan een nieuwe tekst die dan wel voor iedereen voldoende zou moeten zijn. Of die tekst wel bestaat, is een twijfelachtige vraag, en een definitieve keuze dringt zich dus op. Dat wordt spannend! Nu die partij heel even de toekomst van de formatie en, voor wie van drama houdt, het voorbestaan van dit land, in handen heeft, stel ik voor dat hun partijbureau live op televisie uitgezonden wordt. Met commentaar van Tim Pauwels, maar dat is een persoonlijke voorkeur. Naast Belgen tout court hebben zeker de kiezers van die partij het recht te weten waar ze nou eigenlijk voor staat en waar dus voor gestemd werd, want een half jaar na verkiezingen is dat nog steeds niet duidelijk.

Qu'en pensez-vous ?