NeoBux jest innowacyjnym systemem PTC w którym to ty sam wypłacasz zarobione pieniądze które trafiają na twoje konto dosłownie w 5 sekund! NeoBux powstał niedawno, ale już zdążył zrobić zamieszanie w świecie PTC! Natychmiastowe wypłaty w 5 sekund, minimum do wypłaty jedyne 2$, wypożyczanie poleconych, loterie pieniężne i wiele więcej, to cechuje NeoBux! Masz już dość czekania na pieniądze z innych Buxów?
Zapisz sie do NeoBux i wypłać kase w 5 sekund!

Czytaj więcej o NeoBux...

Zależnie od wykorzystanych rozwiązań umożliwia wykonywanie operacji pasywnych (np. sprawdzanie salda i historii rachunku) oraz aktywnych (np. dokonanie polecenia przelewu, założenie lokaty terminowej).

W Polsce pierwszą formą bankowości elektronicznej były bankomaty, które zainstalował Bank Pekao S.A. w roku 1990 r. Karty płatnicze dopuszczono do użycia w 1993 r. za sprawą Zarządzenia Prezesa NBP (z 11 grudnia 1992 r.). W tym samym roku pierwszy polski bank zaoferował klientom korzystanie z home bankingu: był to BRE Bank, którego system BRESOK (w unowocześnionej formie) funkcjonuje do dziś. Świadczenie usług przez Internet jako pierwszy zaoferował w 1998 r. Powszechny Bank Gospodarczy SA w Łodzi. Rok później elektroniczny oddział tego banku w wyniku fuzji został włączony do Pekao S.A.

Aby utrzymać stałych klientów i pozyskać nowych banki zaczęły oferować pełen dostęp do konta oraz reszty produktów w formie bankowości internetowej. Dodatkowo niektóre banki stworzyły produkty, którymi posługiwać się można jedynie w świecie wirtualnym (karty do dokonywania płatności w Internecie) i które w inny sposób nie mogłyby istnieć.

Na łamach naszego serwisu został ostatnio
opublikowany poradnik o rejestracji na AlertPay.

Dzięki niemu zarejestrowało się już ponad 90 osób i ta liczba ciągle wzrasta!!
Dziękujemy!

[googlevideo=http://video.google.com/videoplay?docid=-1887591866262119830]

1. Pranie. Nie jestem podróżnikiem. Ani zapalonym turystą, mimo że widziałem dotąd paredziesiąt krajów. W dodatku - szczerze mówiąc - od dawna nie interesuje mnie tzw. zwiedzanie. National Geographic, a później Discovery i Planete zamiast pobudzić moją ciekawość uczyniły coś takiego, że wszelkie budowle i krajobrazy straciły szanse na wzbudzenie zaskoczenia czy poczucia „świeżości”.  Obecnie w życiu zwracają moją uwagę, powodują dreszcz emocji, angażują rzeczy, które właściwie mogę znaleźć wszędzie choć jednocześnie nie są takie znów łatwe do spotkania, uchwycenia i przeżycia. Zagranicą zawsze czuję się trochę zagubiony i niedostosowany i - mimo, że dalekie to od cierpienia czy nawet niewygody - chętnie wracam do Warszawy. Lubię Polskę. To „mój” kraj i chociaż staje się coraz brzydszy architektonicznie, zaśmiecony krajobrazowo oraz irytujący (a często wstydliwy) społecznie nigdy nie chciałem się z niego wynieść na dłużej. Buenos Aires zaskoczyło mnie. W ciągu trzech dni poczułem się „jak u siebie”. Po dwóch tygodniach zacząłem wypowiadać zdania w rodzaju - „gdybym był młodszy i nie miał tylu zobowiązań w Polsce chciałbym tu zostać na zawsze”. Ale po kolejnych kilku dniach dodawałem już w myślach: -„gdyby nie to cholerne pranie”. Tak, pranie. Dzisiaj pranie, jawi mi się największym problemem turystycznego życia w Buenos. A właściwie nie samo pranie tylko brak sensownego rozwiązania dla utrzymywani ubrań w cyklicznej czystości bez robienia z nich strzępów i porozciąganych ścierek  Wysoka temperatura i okresowo wysoka wilgotność powodują znaczącą nadprodukcję ubrań do uprania. W mieszkaniu (mimo, że duże i z wielkim balkonem) praktycznie z trudem można było rozwiesić tylko mokre majtki, skarpetki i ręczniki. Zostawienie czegoś na zewnątrz oznaczało niemal pewne odfrunięcie z powodu gwałtownego i zawsze niespodziewanego wiatru. Pralnie, które są dostępne co krok dewastują każde ubranie.  Żadne pocieszenie, że te usługi kosztują dosłownie grosze. Bębny pralnicze przypominają raczej maszynki do mielenia mięsa. Powszechnie używane środki piorące przepalają nawet wysokiej jakości len, a pozostałym resztkom nadają trwale smrodliwe piętno. W dodatku suszarki to właściwie młynki do kawy, a na koniec personel w jakimś niezrozumiałym dla mnie ataku miłosierdzia rutynowo chce obficie spryskać wszystko zapachem przypominającym sowieckie „duchi”. (Młodzieży wyjaśniam - „duchi” przez dziesięciolecia były sprzedawane np. na dworcach i w domach towarowych w ZSRR z automatu. Za 5 kopiejek można było nadstawić się na prawdziwy prysznic „perfum” zabijających wszy, głęboki zapach miesiącami nie mytego ciała oraz odór nigdy nie pranych ubrań). Do jakości prasowania w Buenos nie będę się już odnosił bo w zasadzie wszystko jedno jak wyprasują ci strzępy upranych, a dopiero co  nowych spodni. Podstawowy postulat dotyczący prania brzmi: „przejmij kontrolę”. Jeśli już musisz coś oddać do pralni kup własny proszek (a najlepiej płyn) do prania, zakaż perfumowania i  suszenia. Najlepiej pierz sam.
2. Pieniądze. Peso dla nas jest tanie, a w Argentynie ma sporą siłę nabywczą. Niemal wszystko jest 30-50 % tańsze niż w Polsce (zwłaszcza rzeczy nieco wyższej jakości). W marcu 2008 1 Peso = 0,75-0,80 zł lub inaczej 1US $ = 3,05-3,14 $(peso). Nadal dość wysoka inflacja więc za kilka miesięcy będzie trochę inaczej. 
   1. Trzeba uważać na fałszywe banknoty (już na oko wyglądające na kserówki), i na banknoty uszkodzone. Wszyscy, wszędzie sprawdzają pieniądze i często ktoś nie chce przyjąć np. 100 peso (to dużo forsy więc duże ryzyko) albo nawet 20 peso (bo naderwane). Niestety nowe miejscowe banknoty po wyjęciu z bankomatu już po 5 minutach rozpadają się nawet od kichnięcia.
   2. Nie wszędzie przyjmują karty płatnicze (a zwłaszcza nie w szkołach tanga i tanich knajpkach). Popularna jest Visa i Master ale najbardziej chyba American Express. W wielu miejscach można płacić w dolarach USA „negocjując”  kurs wymiany ale widać, że to raczej akceptowany kłopot niż pożądana forma. Bankomatów jest naprawdę niewiele i - co zadziwiające - też czasem wypłacają fałszywe pieniądze.
   3. Wymiana dolarów lub euro możliwa jest w kantorach. Są to nie oznakowane dziwne miejsca ale można trafić pytając się np. policjanta. Kantory - poza tymi na lotnisku czy w domach towarowych - mają dość jednolity kurs zgodny z bankowym. Banki teoretycznie też wymieniają pieniądze (i podobno jest mniejsze ryzyko fałszywych) ale nam się to nie udało mimo podjętych kilku prób (straszne kolejki, musisz mieć paszport w oryginale, często okazuje się, ze przeszkodą jest brak stałego pobytu w Argentynie albo brak konta w tym konkretnym banku…). Banki najczęściej otwarte są do 15.00.
3. Zakupy, jedzenie, komunikacja. Można w skrócie powiedzieć, że to wszystko – z małymi wariacjami - jest podobne jak w Europie. Z kilkoma zastrzeżeniami.
   1. Dominuje zasada „żyjemy dla przyjemności więc nie psujmy sobie humoru, a zwłaszcza pośpiechem”.  Większość rzeczy toczy się niebywale powoli, nieporadnie i z koncentracją uwagi rozchwianą jakby w świecie „dzieci specjalnej troski” (jednym z chlubnych wyjątków są niektórzy nauczyciele tanga argentyńskiego pracujący z europejczykami). Niemal wszyscy  są mili ale bez jakiejkolwiek służalczości i najchętniej od drugiego spotkania już cię całują jak bliską sercu osobę. W Buenos powiedzenie „klient nasz pan” należałoby zmienić na „klient nasz amigo”. Oznacza to, że nic nie jest problemem dopóki sam nie uczynisz z tego problemu. Nie oczekuj jednak od „przyjaciela”, który cię obsługuje czegoś więcej niż pamiętanie, że jesteś jego przyjacielem i głośnego całusa w policzek (przy okazji dementuję błąd występujący w poprzednich moich wpisach – całusy są zawsze w prawy policzek czyli całujesz w lewy tylko z twojego punktu widzenia). W żadnym wypadku nie rób awantur. Uwierz - życie wymaga czasu, a jego doraźne efekty nie są idealne..
   2. W restauracjach jest słaby wybór chociaż średni poziom gastronomii dużo lepszy niż w Polsce i chyba w ogóle w Europie. Warto pamiętać, że zazwyczaj mają przerwę od 15 albo16 do 20. Dominuje nieprzekazywalnie smaczne mięso (przy czym można trafić na każdą część krowy, a raczej … byka). Alternatywą lub uzupełnieniem są „empanadas” – pieczone pierożki z rozmaitym nadzieniem, omlety, kanapki i świetna pizza. Ryby, pasty, risotta wymagają polowania i poza tymi pierwszymi są mało udane (moim zdaniem bo np. Wojtkowi smakowały). Bardzo smacznie i tanio (duży obiad 20 peso) można jeść w lokalnych knajpkach w bocznych ulicach ale każdy sanepid w UE natychmiast zamknąłby większość z nich. Jako osoba doświadczona w gastronomii nie miałem jednak oporów aby korzystać z tych miejsc przede wszystkim z powodu bazowej higieny (np. zawsze czyste sztućce i talerze) i wyjątkowej świeżości składników. Jeśli chodzi o zwyczajne wina, to powszechnie zaskakująco przyjemne są białe, a czerwone tylko te lepsze. Chyba najbardziej bezpiecznym wyborem jest Malbec. Często trzeba - grzecznie bo jesteśmy przecież amigos - prosić o ochłodzenie. Malbec smakuje pity w temp. 15-18 st.C, a podają go w „pokojowo-kuchennej” czyli nawet powyżej 25st. C !. Smakosze włoskiej kawy będą zawiedzeni. Warto nosić ze sobą słownik, bo do rzadkości należą menu po angielsku, a personel z zasady  mówi po hiszpańsku i jeżeli danego wieczora nie planujesz zjedzenia grilowanych byczych jąder to zadbaj aby zrozumieć co ci proponują.
   3. W sklepach jest to co u nas. Tylko taniej i trochę inaczej. Prawie nie ma musli, a wszelkie sosy, jogurty, majonezy są żelatynowane, z paskudnym mdławym absmakiem. Trzeba uważać na twarożki, bo większość z nich to jakieś dziwne miksy z rozrzedzonymi topionymi serkami (tak, wpadli na coś takiego!).
4. Komunikacja. Trzeba uważać na ulicach bo nigdzie pieszy nie ma pierwszeństwa. Jednocześnie jeśli idziesz zdecydowanym, jednostajnym krokiem to nikt cię nie potrąci (mimo, że pozornie może wyglądać jakby na ciebie polowali). Taxi – nieprawdopodobnie tanie i wszędzie dostępne praktycznie bez czekania. Jako pasażer najlepiej podaj adres na kartce i zamknij oczy.  Jedyne pierwszeństwo przejazdu wynika z tego kto jest pierwszy na krzyżowaniu, nie uznaje się pasów (w ogóle!), w nocy wiele samochodów jeździ bez świateł lub na postojowych z lewej strony, taksówkarze uwielbiają z pełną szybkością mijać samochody, przechodniów i inne przeszkody dosłownie o centymetry… . Nie widzieliśmy jednak wypadków. Tanie i dobre metro obejmuje większą część turystycznie ważnego Buenos. Czasem warto pojechać gdzieś metrem i dojechać taxi (jeśli zbyt daleko na piechotę). Autobusy są ale ich nie poznaliśmy.
5. Bezpieczeństwo. Argentyńczycy z „klasy średniej” często twierdzą, że Buenos jest pełne cwaniaków i oszustów. Myśmy mieli generalne wrażenie dużego bezpieczeństwa na ulicach. Bardzo dużo widocznej policji i różnych służb ochrony wskazuje jednak, ze jest tu jakaś cienka granica. Tzw „ubogie dzielnice” chyba realnie bywają niebezpieczne po zmroku (Aldona przeżyła nawet jakiś „atak”- na szczęście niegroźny w skutkach). Ścisłe centrum z pewnością pełne jest kieszonkowców bo ludzie chodzą z torbami i plecakami ogarniętymi mocno ramionami na brzuchu. Myśmy - poza przygodą Aldony - nie widzieli jednak niczego co sprawiałoby wrażenie choćby cienia zagrożenia podobnego do tego co jest w wielu dzielnicach w Warszawie (żadnych „napakowanych” grupek, nikt nikomu nie wyrwał torebki na ulicy, żadnych niespokojnych pijanych czy narkomanów, żadne dzieciaki nigdzie się nie szarpały, nikt nie terroryzował metra, zero agresywnych żebraków itp.). Wiele osób wyraźnie bezinteresownie życzliwych i pomocnych, co jak wiadomo budzi w nas - Polakach - silną nieufność ale we mnie też i tęsknotę.

 janusz

PS. Część III "Instrukcji" będzie wokół tanga.

 Autor Scott Horton myślał, że pierwszym żydowskim prezydentem USA będzie Eliot Spitzer, niedawno skompromitowany gubernator stanu Nowy Jork. Obecnie upadek Spitzer’a opisuje się jako gra polityczna ministerstwa sprawiedliwości prezydenta Busha, przeciwko oponentowi politycznemu, na czas, żeby go skompromitować przed jego bardziej intensywnym udziałem w kampanii wyborczej, przeciwko republikańskiemu kandydatowi senatorowi John’owi McClain’owi, który ubiega się o „urzeczywistnienie trzeciej kadencji Bush’a” i kontynuowanie osi USA-Izrael.

Spitzer coraz bardziej ostro oskarżał rząd Bush’a o winę w dopuszczeniu do obecnego finansowego i ekonomicznego załamania USA, o czym zeznawał w Waszyngtonie w lutym, 2008 przed komisją kongresu od finansów. Mówił o problemach firm asekuracyjnych ubezpieczeń i ryzyka pożyczek w Nowym Jorku, które to firmy obecnie są w kłopotach. Tego samego dnia publicznie powiedział, że te problemy i ogólny kryzys całej gospodarki USA był spowodowany „niedbalstwem rządu Bush’a.”

Spitzer przypomniał jak kilka lat temu Biuro Kontroli Monetarnej (OCC) zaskarżyło w sądzie stan Nowego Jorku i nie dopuściło do starań sprawdzania długów hipotecznych w bankach w USA. W ten sposób rosły ryzykowne pożyczki, które klasyfikowano jako pożyczki pewne pełnych spłat. Według Spitzer’a wówczas zaczynał się obecny kryzys.

Kryzys ten można było uniknąć gdyby OCC spełniało swoje zadanie ochrony publiczności przed zbyt ryzykownymi pożyczkami. Tymczasem OCC swego zadania nie spełniało i dopuściło do kolosalnego wzrostu w rynkowej wartości nieruchomości, pod zastaw których, udzielano wielkie pożyczki. Załamanie spłat tych pożyczek, spowodowało dzisiejszy wielki kryzys finansowy i gospodarczy. według Spitzer’a.

Fałszywe długi hipoteczne i zmienne stopy oprocentowania, naprzód zbyt niskie, a później zbyt wysokie, powinny były zwrócić uwagę rządu Bush’a na to, że udziela się pożyczek, które nie mogły być spłacane z winy rządu, który na takie transakcje pozwalał. W „Washington Post” Spitzer ogłosił artykuł pod tytułem: „Partnerzy w Zbrodni Lichwiarzy: Jak Rząd Bush’a Nie Pozwolił Władzom Stanowym Interweniować i Pomagać Pożyczającym.”

Artykuł ten został opublikowany następnego dnia po spotkaniu Spitzera z prostytutką w hotelu Mayflower, na czym został przyłapany i czym został skompromitowany publicznie. Ciekawy zbieg okoliczności. Spitzer pisze że w czasie wyżu udzielania ryzykownych pożyczek w 2003 roku, rząd Bush’a powołał się na prawo z 1863 roku, mocą którego, żadne bieżące ustawy w sprawie ryzykownych pożyczek nie mają siły prawnej i nie maja znaczenia. Z winy rządu Bush’a stany były bezsilne wobec nadużyć pożyczkowych.

Spitzer napisał: Nie tylko rząd Bush’a nic nie zrobił żeby bronić pożyczających, ale wręcz prowadził kampanię niepozwalającą stanom interweniować przeciwko szkodliwemu procederowi polegającemu na handlowania ryzykownymi pożyczkami hipotecznymi. „Bush był partnerem w zbrodni” według Spitzer’a, który pojechał do Waszyngtonu, żeby uruchomić kampanię, w której miasl przedstawiać Bush’a jako „zbiega przed wymiarem sprawiedliwości” i tym samym miał on zaatakować nie tylko rząd Bush’a, ale też cały system największych banków na świecie.

„Historia obecnego kryzysu udzielania nieodpowiedzialnych pożyczek hipotecznych oraz spowodowany tymi pożyczkami kryzys, który zatruwa życie niewinnym właścicielom domów pokaże rząd Bush’a w bardzo złym świetle” napisał Sptzer i podpisując ten artykuł, podpisał wyrok śmierci politycznej na siebie samego. Tymczasem doszło już do tego, że masowo eksmitują ludzi z ich domów, które eksmitowani ludzie często niszczą przed eksmisją. Obecnie banki dają wypłatę 1000 dolarów eksmitowanym ludziom w zamian za nie niszczenie opuszczanego przez nich domu według „The Wall Street Jornal” z 27 marca, 2008.

• czytaj.srebrnie.pl ma na razie tylko 150 stron zindeksowanych, ale polepszę to.

W dwóch salach można było zapoznać się z ofertami firm deweloperskich, spółdzielni mieszkaniowych, banków, biur nieruchomości i innych instytucji związanych z branżą nieruchomości.

W ramach targów odbyła się także konferencja "Prognozowanie rynku nieruchomości". Między innymi rozmawiano na temat projektu ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów -
bieżąca praca resortu infrastruktury oraz tendencji na rynku nieruchomości rolnych.

Masy ludzkie zawsze jest łatwiej oszukać monstrualnym a nie małym kłamstwem, szczególnie, jeśli powtórzy się je wielokrotnie – Adolf Hitler.

lub produktów różnych firm. Często sprowadza się to do umieszczania na Naszej stronie internetowej banerów reklamowych firmy i zachęcaniu odwiedzających do korzystania z jej usług. Wysokość zarobków zależ od naszej pomysłowości, dlatego nie należy ograniczać się tylko do umieszczania reklam na stronie internetowej. Produkty można reklamować wysyłając emaile, korzystając z popularnych komunikatorów, na forach dyskusyjnych oraz blogach. Wszystko musi się oczywiście odbywać zgodnie z regulaminem danego programu partnerskiego.

praca w internecie
internetowe konta bankowe
kredyty pożyczki
program partnerski adsense
program partnerski mbank
program partnerski helion onepress
program partnerski zanox
program partnerski ebay
program partnerski swistak
program partnerski bankier
praca w internecie
internetowe konta bankowe
praca ankiety
zarabianie surfbar
handel aukcje
programy partnerskie
praca pozycjonowanie
praca freelancer zarabianie
akcje giełda inwestowanie
wizualizacje animacje

Mieszkam w jednym z budynków przy ul. Grójeckiej. Sam fakt wypowiedzenia umów najmu wszystkim sklepom, które mieściły się na parterze przyjąłem z niepokojem. Mój niepokój wynika z faktu, iż budynki od Grójeckiej 20 do 26 w większości zamieszkałe są przez osoby starsze, mieszkające tutaj od czasów przedwojennych, i świeżo powojennych, aż do dzisiaj. Są to ludzie w znacznej części niedołężni, mający problemy z dotarciem do sklepów, chorzy, niejednokrotnie z demencją starczą. Wszystkim tym ludziom pozostał jeden sklep 'na dole'. Sklep z cenami wyższymi od 30% do 40% od 'miasta'. Skąd biorą się takie ceny? Gmina funduje wszystkim pozostałym sklepikarzom (także niespożywczym) warunki najmu przekraczające ich możliwości - wszak banki płacą cenę najmu za metr średnio ośmiokrotnie większą niż oni - by przetrwać na rynku sklepikarze podnoszą ceny. Cierpią mieszkańcy.

Zasadniczo jednak chciałem zająć się konkretnym problemem budynku przy ulicy Grójeckiej 20b. Od kilku lat gmina prowadzi działania mające na celu pozbycie się z budynku mieszkańców. Wstrzymane zostały wszystkie remonty zewnętrzne i wewnętrzne. Znaczna część działających mediów pamięta rok 1936 - kiedy zostały zainstalowane - co dotyczy chociażby kanalizacji budynku. Na klatce odpadają tynki, a ściany ostatni raz pomalowano jakieś 30 lat temu. Winda psuje się przynajmniej raz na dwa tygodnie. Budynek jest zarobaczony. Dwa zwolnione mieszkania (ich mieszkańcy zmarli, ich rodzinom odmówiono meldunku) zostały wystawione do zbycia na drodze przetargu w cenach wielokrotnie przekraczających ich wartość rynkową (mieszkanie ~80 mkw w cenie powyżej 600 tyś., drugie ~90 mkw. w cenie powyżej 700 tyś. złotych - oba do generalnego remontu). Część mieszkańców zmarła (w ciągu ostatnich dwóch lat 5 pogrzebów) a ich lokale stoją wolne. Uzyskanie od gminy informacji o ich statusie jest niemożliwe (gmina odmawia informacji). Mieszkańcom, którzy zostali i starają się o wykup mieszkań komunalnych odmawia się prawa ich wykupu.

Z przecieków i plotek rysuje się obraz próby zwolnienia budynku z lokatorów i zbycia go na pomieszczenia biurowe jednemu z banków znajdujących się 'na parterze' ulicy Grójeckiej. Oczywiście urzędnicy gminy milczą w każdym z wymienionych tematów. Przy okazji utrudniają życie mieszkańcom domagającym się wyjaśnień.

Nie mam nic przeciwko bankom, ale jeśli scenariusz jaki proponuje plotka dotyczący budynku przy ul. Grójeckiej 20b jest prawdziwy przychodzi mi do głowy tylko jedno porównanie. W latach 1939-44 w budynku tym okupant pozbawił życia większość pierwotnych mieszkańców kamienicy (świadczy o tym stosowna tablica w podwórzu). W latach 2004-[...] podobną funkcję pełnią pracujący dokładnie po drugiej stronie ulicy pracownicy urzędu gminy do spółki z zakładem nieruchomości wspólnych i (być może) pracownicy jakiegoś banku.

Cytat:

Mocny film dokumentalny pokazujący i wyjaśniający jak społeczeństwo jest manipulowane. Dokument podzielony jest na 3 części:

I. ... all » Religijna - pokazuje astro-teologiczne podstawy chrześcijaństwa. Udowadnia, iż religia chrześcijańska jest jedynie splagiatowaną wersją wcześniejszych mitów, głównie egipskich i opiera się na astrologii.

II. 11 Września - dotyczy najsłynniejszej akcji terrorystycznej służb specjalnych USA, dokonanej na własnych obywatelach.

III. Banki i plan zniewolenia świata - czyli kto stoi za kontrolą światowej gospodarki i polityki. Komu zależy na wywoływaniu wojen i komu się to opłaca, oraz kto dąży do wykreowania Jednego Ogólnoświatowego Rządu, Globalnego imperium: niewolników rządzonych przez garstkę Panów i kontrolowanych totalnie, rodem z Orwellowskiego "Roku 1984"...

Autorzy filmu zachęcają do własnych dalszych studiów w temacie, oraz do sprawdzenia wszystkich przedstawionych w nim faktów,zamiast brania na wiarę tego co zostało w nim powiedziane.

Film dostępny pod adresem: http://video.google.com/videoplay?docid=-5870901554543719947
Film trwa dwie godziny, plik zajmuje 305,9 MB. Film można zgrać sobie na dysk twardy za pomocą strony grajto.eu

Ciekawostka:

Zeitgeist the movie Wikipedia article had been deleted!

With all the articles on other online videos and countless other obscure entries on Wikipedia, it seems very unusual that the Zeitgeist article was deleted. Check out Google's cache to see the original article: 209.85.165.104/search?q=cache:1E5c758m0HUJ:en.wikipedia.org/wiki/Zeitgeist_The_Movie

Źródło: http://digg.com/offbeat_news/Zeitgeist_the_movie_Wikipedia_article_had_been_deleted

ps. polecam komentarze ze strony wykop.pl oraz tam gdzie film, uwagi na ten temat zachowam dla siebie ; )

link to blog (http://longanlon.bloghub.org/89#comment-207)