Ludzie wylądowali na nowozelandzkich plażach zaledwie 700 lat temu - ustalili naukowcy

Podobne badania przeprowadzone w 1996 r. dały datę aż o 1000 lat starszą. Nie brakowało jednak naukowców uważających, że do zasiedlenia Nowej Zelandii doszło dopiero koło 1200 roku. Tak późna data ma swoje oparcie między innymi w ustnej tradycji Maorysów.

Zespół naukowców pod kierunkiem Janet Wilmshurst przez cztery lata badał kości szczurów i nasiona z charakterystycznymi śladami ich zębów zebrane ze stanowisk archeologicznych w całym kraju. Żadna próbka nie pochodziła z czasów wcześniejszych niż 1280 rok.

Pozostałości miejscowych szczurów są w Oceanii doskonałym wskaźnikiem obecności człowieka. Zwierzęta te nie potrafią bowiem pokonywać dużych akwenów i zasiedlały wyspy tylko razem z ludźmi. Szczątki tych zwierząt były m.in. używane podczas nowego datowania przybycia ludzi na Wyspę Wielkanocną.

Najnowsze badania nie zakończyły jednak naukowych sporów o datę zasiedlenia Nowej Zelandii. Prof. Richard Holdaway, który prowadził badania z 1996 r., podtrzymał twierdzenie, że ludzie przybyli na te wyspy wraz ze szczurami już około 200 roku. Nie zostali jednak na stałe. Zasugerował też, że autorzy nowych badań nie wzięli pod uwagę wszystkich dostępnych dowodów.

- Nie ma żadnych ekologicznych i archeologicznych dowodów obecności szczurów i ludzi na Nowej Zelandii przed 1280 rokiem, a rzetelność poprzednich badań została podważona - odpiera zarzuty jeden ze współpracowników Janet Wilmshurst.

Wyniki badań opublikowano w PNAS. Ja skorzystałem z depeszy AP znalezionej w portalu Yahoo.

Najnowsze odkrycia w Australii i Oceanii

Karaka Victoria z floty Magellana. Pierwszy okręt, który opłynął świat dookoła. Fragment mapy z 1590 roku

Scott M. Fitzpatrick z North Carolina State University w USA i Richard Callaghan z University of Calgary w Kanadzie twierdzą, że Magellanowi pomógł występujący na Pacyfiku co kilka lat fenomen pogodowy zwany El Niño.

Polega on na zwiększeniu się temperatury wody w rejonie równika. W efekcie wzrasta też temperatura powietrza, które zaczyna się wznosić, co zmienia kierunki wiatrów i pogodę. Wody Pacyfiku stają się spokojniejsze, ale w zachodniej części oceanu zaczynają się susze, a na wybrzeża Ameryki Południowej spadają ulewne deszcze, które często kończą się niszczycielskimi lawinami błotnymi i powodziami (czyt. El Niño znów zagraża Chan Chan). Analizy słojów drzew wykazały, że El Niño wystąpiło w latach 1519-1520.

Naukowcy stworzyli komputerową symulację warunków pogodowych podczas rejsu Magellana. Ich zdaniem El Niño nie tylko zapewniło Magellanowi spokojny rejs, ale wpłynęło również na jego kierunek. Po przejściu cieśniny Magellan popłynął wzdłuż brzegów Ameryki Południowej, a potem na północny-zachód. Przekroczył równik i dotarł w marcu 1521 r. do Filipin leżących około dwa tysiące kilometrów na północ od Wysp Korzennych, które były celem jego podróży.

Powody dla których Magellan tak bardzo zboczył z kursu są dla nas niejasne. W swoich pismach twierdził, że obrał taką trasę, gdyż przed wypłynięciem z Hiszpanii dowiedział się, że na Wyspach Korzennych panuje głód (co również mogło być skutkiem El Niño). Jednak naukowcy uważają, że taką trasą poprowadziły go po prostu wiatry, którym kapitan poddał się, gdy większość załogi zapadła na szkorbut i nie miał dość ludzi do obsługi żagli.

Obrana trasa, choć pomogła pokonać Pacyfik, to okazała się dla Magellana fatalna. W kwietniu 1521 r. zginął podczas starcia z mieszkańcami jednej z filipińskich wysp. Opłynięcie świata, które było głównym celem wyprawy, udało się tylko karace Victoria. We wrześniu 1522 roku wpłynęła do Sewilli z zaledwie 18 osobami na pokładzie.

Streszczenie badań ukazało się w najnowszym "Science". Pełna wersja zostanie opublikowana w sierpniowym "Journal of Pacific History". Tekst napisałem na podstawie depeszy AP i artykułu w Science Daily.

Minęło już parę miesięcy od momentu naszego wyjazdu z Nowej Zelandii. Czas więc na pierwsze podsumowanie. Niestety trudno mi o obiektywna ocenę czegożeś powodującego tak silne emocje decyzja o wyjeździe do NZ czy tez o wyjeździe z NZ. Każdy z nas ma inne cele i priorytety w życiu.

Po wyjeździe z NZ przez parę tygodni mieszkaliśmy w PL, a następnie od stycznia mieszkamy w Holandii.

PL jest pięknym krajem. Niestety sami sobie na złość uczyniliśmy go miejscem gdzie się bardzo trudno żyje. Wybieramy takich a nie innych innych ludzi do rządzenia naszym krajem, kierując się raczej obrazem w mediach niż realizmem. Pozwalamy się gnębić tysiącom durnych urzędników żyjących za nasze podatki. Jest to nasza wina i temat na odrębny list.

Holandia jest malutkim płaskim krajem wciśniętym między morze północne a Niemcy i Francję. Jest bardzo bogata, w przeszłości była potęgą kolonialną i niemiłosiernie się nakradła gnębiąc takie kraje jak Indonezja czy Karaiby.

Nowa Zelandia:

NZ jest przepięknym krajem o ogromnym zróżnicowaniu geograficznym, od ciepławego oceanu po wulkany i góry. Styl życia i możliwości spędzania wolnego czasu, oraz totalny brak biurokracji to największe atuty NZ. Warunek konieczny by się tym cieszyć to posiadanie odpowiednio dużej sumy gotówki na zakup domku lub mieszkania. Immigranci są traktowani jako kolejne bogactwo naturalne NZ, które ma służyć bogaceniu się kraju, a nie jak ludzie. Lepiej nie chorować.

Holandia:

Malutki kraj o monotonnym wyglądzie, i bardzo dużej gęstości zaludnienia. Jest bardzo zurbanizowana. Największym plusem jest państwo socjalne, z dobrymi szkołami, transportem publicznym, pomocą socjalną, oraz sprawną policja. Wysoki poziom kultury, dużo zabytków i muzeów, pro socjalne wychowanie dzieci, poszanowanie i tolerancja praw jednostki. Wysokie ceny i podatki. Generalnie w Holandii dzieciak mi odżył, i sam nastawia sobie budzi do szkoły by się nie spóźnić. W pracy jest dosyć fajnie, dużo Holendrów pracuje 4 dni w tygodniu, tak więc często piątek jest dniem półwolnym. Imigranci z UE są traktowani jak obywatele a czasem lepiej (zwolnienie podatkowe).

The winner is:

Myślę ze gdybym miał 500.000 NZ$ i odchowane dzieciaki to bez zastanowienia wybrałbym NZ i poszukał jakiejś mało stresującej pracy, a w wolnym czasie żeglowałbym lub chodził po górach.

Niestety nie mam obecnie takiej sumy w gotówce, a i pod względem wychowania dorastających dzieci w UE jest chyba trochę ciekawiej. W mojej obecnej sytuacji wygrywa to porównanie więc UE. Strasznie brakuje mi jednak łopotu żagla nad głowa gdy nasz jachcik Zygus pruł dziobem lśniące wody Waitemata harbour między wulkanem Rangitoto a Achilles point, w Auckland.

Pozdrawiam, ciepło i kończę tym wpisem ten blog. Nie będzie on już kontynuowany.

Adam, Den Haag, 01-05-2008

Naukowców zatrudnili miejscowi Aborygeni. Chcieli sprawdzić, czy na terenie miejscowej kopalni nie ma jakichś pozostałości po ich przodkach, które mogłyby ulec zniszczeniu w związku z rozbudową zakładu.

Znalezione narzędzia zostaną dokładnie przebadane. Naukowcy liczą, że są na nich pozostałości, które zdradzą dietę pradawnych Australijczyków. Planują też przebadać kilkanaście podobnych miejsc w okolicy.

Zdaniem profesora Iaina Davidsona z University of New England w Armidale znalezisko jest ważne, bo pokazuje, że ludzie zasiedlili bardziej suche tereny Australii wcześniej niż dotychczas sądzono. - Bardzo szybko nauczyli się jak tam przetrwać - ocenia archeolog.

Najstarsze stanowiska archeologiczne w Australii mają co najmniej 40 tysięcy lat.

Na podstawie National Geographic. Jest zdjęcie ostrza.

Szczątki mają od 900 do 2900 lat. Do małych mieszkańców Palau należą te starsze, zaś młodsze są pozostałością po ludziach zwykłych rozmiarów. Tysiące kości nagromadziła w jaskiniach woda.

Pigmeje z Palau mieli od 94 do 120 cm wzrostu i ważyli 32-41 kg. Rozmiarami przypominają więc Homo floresiensis - małych ludzi z indonezyjskiej wyspy Flores, których szczątki odkryto w 2003 r. Jednak według Bergera ludzie z Palau mieli dwa razy większe mózgi niż Homo floresiensis, które miały tylko około 400 cm sześć. objętości. Zdrowi Homo sapiens mają trzy-cztery razy więcej.

Zdaniem Bergera znalezione w Palau szczątki należą do Homo sapiens. W przypadku szczątków z Flores naukowcy toczą zaś zażarty spór o to, czy należą one do skarłowaciałych - co czasami zdarza się na małych wyspach - Homo sapiens, czy też do nowego gatunku ludzi, który wyewoluował z Homo erectus.

Zdaniem Bergera niektórzy mali mieszkańcy Palau mają jednak - podobnie jak Homo floresiensis - pewne cechy prymitywne np. brak wystającej bródki czy duże zęby. Wydaje się więc bardzo prawdopodobne, że są one skutkiem karłowacenia. To oznacza, że najpewniej mali ludzie z Palau będą często używani przez przeciwników teorii, że szczątki z Flores należą do nieznanego gatunku ludzi.

Na podstawie National Geographic. Film. Zdjęcia.

W 1954 roku lokalne władze ogłosiły konkurs na projekt gmachu opery w Sydney, który miał stanąć blisko portu. Otrzymały 234 prace. Zwyciężył Duńczyk Jørn Utzon. Uwzględnił on położenie opery i uznał, że powinna przypominać pełnomorskie jachty, które często zawijają do Sydney. Zaprojektował więc dach złożony z cienkich, przenikających się żelbetowych łupin, wyglądających jak wydęte na wietrze żagle.

Była to bardzo odważna propozycja, gdyż nikt jeszcze nie stworzył budowli tak skomplikowanej pod względem konstrukcyjnym. Jednak jury wybrało "żagle" Duńczyka, podkreślając w uzasadnieniu, że opera może stać się dzięki nim jedną z najwspanialszych budowli świata. Uzasadnienie nie przekonało wszystkich. Wśród krytyków był m.in. znany wloski architekt Luigi Nervi, który uznał propozycję Utzona za przykład antyfunkcjonalizmu.

Kamień węgielny położono w 1959 roku, ale budowa ślimaczyła się niemiłosiernie. Jednak im bardziej były widoczne żelbetowe żagle, tym mniej było krytyków budowli. W końcu po ponad 14 latach prac budynek był gotowy. 20 października 1973 roku operę oficjalnie otwarła królowa Elżbieta, która specjalnie w tym celu przyleciała do Australii. Od tego czasu opera jest nie tylko symbolem Sydney, ale też całej Australii i współczesnej architektury.

Zdjęcia na licencji Creative Commons Attribution 2.5. Autorem górnego jest Christian Mehlführer, a dolnego Diliff.

Premier NZ, pani Helen Clark w wywiadzie dla NZ Herald skomentowała ten raport jako niepełny i polityczny jednak nie zaprzeczyła danym podawanym w raporcie danym.

Sam fakt iz premier NZ komentuje ten raport jest dosyć ciekawy.  Niemozliwosc zakupu własnego mieszkania jest dla wielu mlodych Kiwi (i nowych immigrantow) bardzo dużym problemem. Teoretycznie wiec oczekują od rządu NZ jakiś kroków w celu umożliwienia zakupu pierwszego mieszkania lub domu. Rzad NZ poza deklaracjami w mediach realnie robi w tym kierunku tyle co nic ( znamy to az za dobrze z PL) i dlatego tez wiele młodych Kiwi decyduje sie na emigracje do Australii czy UK.

Pochodzenie Polinezyjczyków i ich związki z Melanezyjczykami (mapa) były już przedmiotem wielu badań genetycznych, których wyniki nierzadko były sprzeczne. Naukowcy z USA, Nowej Zelandii, Tajwanu i Papui Nowej Gwinei postanowili więc przeprowadzić badania na szerokiej grupie 952 osób z 41 żyjących na Pacyfiku społeczności, podczas których brali pod uwagę ponad 800 genetycznych markerów.

Okazało się, że Polinezyjczycy nie są spokrewnieni z mieszkańcami Melanezji, choć to właśnie z tego regionu przybyli przodkowie Polinezyjczyków. Charakterystyczne dla Polinezyjczyków geny są jednak bardzo rzadkie wśród mieszkańców Melanezji, nawet w tych społecznościach, które używają języków bardzo podobnych do polinezyjskich.

Krewniakami Polinezyjczyków są za to tajwańscy Aborygeni, których od dawna wielu naukowców uważało za ich przodków, a także mieszkańcy Mikronezji.

Badania potwierdziły też ogromne zrożnicowanie genetyczne mieszkanców Melanezji, którzy w dużej mierze pochodzą od ludzi przybyłych do tej części świata 50-30 tys. lat temu. Były to niewielkie grupki, które żyły w izolacji. To właśnie doprowadziło do wielkiego zróżnicowania melanezyjskich genów.

Przodkowie Polinezyjczyków, którzy przypłynęli do Melanezji trochę ponad 3 tys. lat temu dorzucili do tej puli niewiele swoich genów, choć część Melanezyjczyków zaczęła mówić językiem przybyszów i korzystać z ich osiągnięć kulturalnych. Przybysze tymczasem popłynęli dalej na wschód, by zasiedlić bezludne wyspy Polinezji. Badania wykazały, że jej mieszkańcy są bardzo mało zróżnicowani genetycznie, co świadczy o ich pochodzeniu od jednej społeczności.

Na podstawie Newswise. Więcej wieści o Polinezyjczykach.

Barley i jego koledzy określili wiek osady w Nukuleka dzięki znalezionej tam tzw. ceramice Lapita. Zaczęto ją wytwarzać około 3500 lat temu w leżącej na zachód od Polinezji Melanezji (mapa). To właśnie wytwarzający ceramikę Lapita mieszkańcy Melanezji zasiedlili bezludne wyspy Polinezji.

Polinezyjskie katamarany w Tonga. William Hodges, 1773/1774

Zdaniem archeologów przybysze wybrali Nukulekę na swoją siedzibę, bo skusiła ich szeroka plaża i pełna smacznych skorupiaków laguna. Badania wykazały, że pierwsi mieszkańcy Tonga chętnie jadali też żółwie i ptaki.

Zasiedlenie całego archipelagu Tonga zajęło przybyszom około sto lat. Potem wyruszyli na wschód i zasiedlili całą Polinezję, docierając w końcu do Wyspy Wielkanocnej.

Na podstawie Matangi Tonga (zdjęcia).

Mężczyzna ożywiony informacją, że syn sprawia problemy w szkole, przełożył go przez kolano i trzy razy uderzył otwartą dłonią w pośladki.

Fot. Ciemnogród w akcji.

To pierwszy wyrok wymierzony na mocy ustawy która weszła w życie w tym roku, delegalizując wszelkie, w tym wcześniej dozwolone "rozsądne" użycie przemocy wobec dzieci.

Policję zawiadomił krewny rodziny.

W kontekście doniesienia warto zauważyć, że mimo zaostrzania walki z opętanymi sadystycznym szałem rodzicami, szkoły nowozelandzkie doświadczają coraz większych, a nie coraz mniejszych patologii.

Jest to paradoks niewytłumaczalny na obecnym poziomie rozwoju nauki.

Według badań przeprowadzonych przez Szkołę Medyczną Uniwersytetu Otago, co piąty licealista w Dunedin (jedno z największych miast nowozelandzkich) nosi do szkoły broń.

Secondary Principals Association (zrzeszające dyrektorów nowozelandzkich szkół średnich), twierdzi że przemoc w szkołach wzrasta nieprzerwanie - według sekretarza stowarzyszenia Toma Robsona, przypadek Kamo High School w Whangarei, gdzie wprowadzono ochroniarzy aby bronić uczniów przed dwoma nadaktywnymi kolegami, staje się typowy.

Źródła: Herald Sun, Australian and New Zealand Journal of Public Health, One News

Jeden z dwóch nastolatków z południowego Auckland był na zwolnieniu warunkowym podczas popełnienia morderstwa. Kasanova Langi lat 19 odsiadywał wyrok za włamanie (w przeliczeniu na jednego mieszkańca jest ich tutaj 2 razy tyle co w Polsce), gdy wraz z Kaiser Matautia lat 20 zaatakowali 36 letniego George Simiona w Mangere. Napad ten miał miejsce na parkingu pod supermarketem. Pan Simion mieszkaniec Nowej Zelandii pochodzenie Rumuńskiego zmarł następnego dnia w szpitalu Middlemore z powodu obrażeń głowy wywołanych upadkiem i pobiciem.

Langi i Matautia zostali skazani odpowiednio na 4 i 3/4 roku oraz 5 lat wiezienia za morderstwo i rozbój po rozprawie przed sędzia Graham Lang w sadzie High Court w Auckland. Obydwaj skazani muszą odbyć co najmniej polowe wyroku (2 lata i 2,5 roku) zanim będą mogli ubiegać się o zwolnienie warunkowe

Generalnie ciągły wzrost brutalnych przestępstw w NZ powoduje dużą presje na system penitencjarny. Liczba więźniów odsiadujących wyroki za ciężkie przestępstwa wzrosła o 40% w ciągu ostatnich siedmiu lat. Powoduje to nadmierne odciążenie systemu oraz personelu.

W Christchurch szkolny projekt odkrył wiele bakterii odpornych na antybiotyki w świeżych kurczakach sprzedawanych w supermarketach.

Jane Millar, 17-letnia uczennica szkoły imienia Sw. Małgorzaty wykryła w kurczakach bakterie odporne na antybiotyki stosowane do leczenia ludzi. Co ciekawe okazało się ze niektóre z bakterie byly odporne nie tylko na antybiotyki masowo dodawane do paszy dla drobiu (np. Apramycin by nie chorował) ale tez na antybiotyki stosowane w do leczenie poważnych infekcji u ludzi. Wykryto bakterie odporne na gentamicin and tobramycin używane do leczenia ludzi i pochodzące z tej samej grupy antybiotyków.

Okazuje się ze ozywanie antybiotyków w rolnictwie jako dodatku do pasz prowadzi do poważnych skutków dla ludzi i nie jest wcale takie bezpieczne jak uważano do tej pory. Opiekun naukowy John Atkin, naukowiec z medycznego laboratorium z Southern Community Laboratories byl bardzo zaskoczony ilością i różnorodnością wykrytych bakterii odpornych na antybiotyki.

Kolejny mit na temat zdrowego jedzenia z Nowej Zelandii pryska.

 W komentarzu dziennikarz bardzo ostro krytykuje postawę pani Agness Kaku która odważnie publikuje informacje na temat NZ, nawet te które nie pokazują życia w NZ w różowym świetle. Z tego komentarza wynika ze jak któremuś z imigrantow nie podoba się wiele rzeczy w NZ to ma się pakować i wyjechać. Z komentarza wynika ze NZ to piękny (prawda to) i tolerancyjny kraj. Rząd NZ wydaje miliony dolarów by zachęcić nowych imigrantow (najlepiej bogatych) do przyjazdu NZ Na miejscu to już agenci imigracyjni i od nieruchomości i inni specjaliści od naciągania zajmą się ich pieniędzmi.

Ciekawa jest podawana suma ze w zeszłym roku nowi imigranci przywieźli z sobą 3.3 mld dolarów. Wygada na to ze rząd NZ dokładnie monitoruje ilość dolarów przywożonych przez nowych imigrantow...

Poziom komentarza nie spełnia moim zdaniem poziomemu jakiego bym oczekiwał od dziennikarza telewizji krajowej, w dodatku takie podejście: "albo wam się wszystko podoba albo won" ma się nijak do "tolerancyjności" która jakoby panuje w NZ według oficjalnej propagandy.

Niestety sam parę razy widziałem takie podejście do tematu, ale nie dziwi mnie to specjalnie . Często zakompleksieni ludzie w tym większość Polaków reaguje podobnie jak ktoś z zewnątrz narzeka na Polskę – Polacy uważają ze maja wyłączność na narzekanie na swój kraj.

NZ to bez wątpienia piękny kraj gdzie można naprawdę znaleźć miłych i normalnych ludzi i zbudować sobie nowe życie. Niestety nie jest to ani w 10% tak łatwe jak pokazują to reklamówki. Nowi imigranci są w dużej mierze traktowani jak “surowiec naturalny” i niewielu osoba udaje się naprawdę przebić. Nie uważam tez za słuszna takiej agresji medialnej z jaka spotkała się pani Agness Kaku . Niestety naraziła się potężnemu lobby firm imigracyjnych które obracają w NZ milionami dolarów i maja duże wpływy w mediach i rządzie.

Sam fakt ze NZ jest największym źródłem imigrantow dla Australii, oraz fakt ze mimo agresywnej polityki imigracyjnej ilość ludzi w NZ jest ciągle taka sama dajw duzo do myslenia.

Numer alarmowy 111 znowu znajduje sie pod krytyka. O godzinie 6 rano dwie przerażone nastolatki ubrane jedynie częściowo (jedna jedynie w ręcznik) próbowały wezwać policje korzystając z telefonu znajdującego się z jednym z domów w dzielnicy Sandringham (Auckland). Według ich zeznań ludzie mieszkający w sąsiednim domu zabrali im kluczyki do samochodu i wieźli je w swoim domu wbrew ich woli.

Pod adresem który opisały mieści się dom w którym mieszkają członkowie gangu Kings Cobras a w śród sąsiadów nazywany jest "House of terror".

Policja mimo ze została poproszona by nie przysyłała radiowozu pod adres z którego dzwoniono gdyż mieszkańcy tego domu obawiali się zemsty gangu. Oczywiście policja w końcu przyjechała pod ten adres. Obecnie właściciele tego domu obawiają się o swoje życie, wczoraj o 20:30 przyłapano jednego z członków gangu próbującego wejść do ich ogrodu.

Dziewczyny dzwoniły piec razy pod numer 111. Pierwsza rozmowa została przerwana, następnie cztery razy dzwoniły powtarzając szczegóły porwania. Po ponad godzinie Polica w końcu przysłała radiowóz pod adres pod który była proszona by nie przyjeżdżała oznakowanym radiowozem.

Wykres pokazujacy wzrost ilosci brutalnych przestepstw w NZ w ostatnich 10 latach. Zrodlo: www.interest.co.nz

Cala ta historia przypomina historie Iraena Asher, która zaginęła bez wieści w 2004 roku.

• 10 października 2004 Iraena Asher zadzwoniła pod numer 111 po pomoc

• policja zdecydowała się żeby wysłać po nią... taksówkę by ja odebrać z Piha.

• Taksówka omyłkowo pojechała do Paihia Rd w dzielnicy Onehunga (3 godziny jazdy samochodem od Piha)

• Ciala Ireny Asher nie odnaleziono do dzisiaj.

Cały artykuł dostępny jest tutaj: Hospital pays mums $100 to go home early

Niestety zdaniem wielu osób włącznie z autorem tej stronki państwowy system opieki zdrowotnej w NZ jest tragiczny. A prywatny jest bardzo drogi i mało dostąpmy, a czasem tez nie lepszy niż państwowy. Mimo ze w NZ płaci się dosyć wysokie podatki duża ich cześć zamiast trafiać tam gdzie potrzeba to wydawana jest na rozbudowę sektora publicznego. Eufemizm “rozbudowa sektora publicznego” określa w skrócie zatrudnianie masy nowych urzędników (często z klucza politycznego) zamiast lekarzy czy pielęgniarek których brakuje. Lekarzy i pielęgniarek trudno znaleźć w NZ gdyż Australia oferuje im znacznie lepsze warunki pracy i rozwoju zawodowego nie mówiąc nawet o wyższych pensjach i niższych podatkach. Wykres pochodzi ze stron www.interest.co.nz

Studnię wykopał Paul Gauguin, jeden z najwybitniejszych francuskich malarzy końca XIX wieku, który w Atuona spędził ostatnie dwa lata życia. Po jego śmierci w 1903 r. wyspiarze, którzy nie korzystali ze studni, bo czerpali wodę ze źródeł, wypełnili ją śmieciami znalezionymi w domu malarza.

Zdaniem specjalistów znalezione zęby należały do Gauguina. Miejscowi bowiem nie jedli cukru, więc ich zęby nie powinny być zepsute. Morfiny artysta używał najpewniej, by uśmierzyć dolegliwości związane z syfilisem i poważnymi chorobami skóry.

Wyniki przeprowadzonych w 2000 roku wykopalisk opisała znawczyni Gauguina Caroline Boyle-Turner w wydanym w tym miesiącu inauguracyjnym numerze rocznika Van Gogh Studies.

Na podstawie The Art Newspaper.

Czarodziej z Hiva Oa, Paul Gauguin, 1902 r.

Na przyklad rodzina z 2 dzieci z jedna osoba pracujaca i zarabiajaca rocznie 100.000 w NZ  przyniesie do domu 69,202 $ a w Australii 80.781 $, nie mowiac juz o tym ze zarobki sa duzo wyzsze.

Doktor pierwszego kontaktu Dr Donald Ian McDonald z Auckland potwierdzil otrzymanie $260,000 od tej starszej pary ale zaprzecza by bylo to nieprawidlowe zachowanie. Sprawa to jest rozpatrywana przez trybunal dyscyplinarny pracownikow medycznych w Auckland.

Wczoraz trybunal otrzymal zeznania yla swoje zeznania potwierdzajac ze od stycznia 1999 do listopada 2004 zaplacila panu McDonald'owi sume 260.000 NZ$. Nastepne 60.000 NZ$ zaplacili w tym samym czase partnerce lekarza.

Trybunal dowiedzial sie rowniez ze starsze malzenstwo zmienilo testament w marcu 2005 przepisujac swoja dzialke w Mairangi Bay (warta 800.000 NZ$) doktorowi McDonald.
 

Osoby nalezace do gangu oficjalnie byly Chinskimi studentami przebywajacymi w NZ na nauke.

http://www.nzherald.co.nz/section/1/story.cfm?c_id=1&objectid=10477177

Pani Tolley komentuje najnowsze statystyki przestepczosci. Pokazuje wzrost brutalnych przestepstw wsrod mlodych ludzi w wieku od 14 do 16 lat o 47% procent od czasu gdy obecny rzad Labourzystowski zostal wybrany. Od roku 1999 liczba przestepstw wsrod doroslych wzrosla nastepujaco:

brutalne przestepsta 32%,
wlamania 55% ,
napady 70%

Państwo Trezise chcieli wyemigrować z deszczowej Anglii do pięknej Nowej Zelandii. Ich marzenie popsuła jednak... waga. Nowa Zelandia po prostu nie chce przyjmować otyłych imigrantów. Dlaczego? Bo leczenie grubych ludzi za dużo kosztuje.

http://www.dziennik.pl/Default.aspx?TabId=14&ShowArticleId=67915

W momencie zatrzymania pani Bunkle posiadala butelke wina warta $15.20 oraz dwie paczki kawy kazda po $7.19 w swojej torebce gry probowala opuscic supermarket "Pak'n Save" w Paraparaumu's dnia 16 Pazdziernika. W momencie zatrzymania miala przy sobie okolo 200 $ w gotowce.

Zostala wybrana do parlamantu w roku 1999 i zostala ministrem do spraw konsumentow, oraz ministrem ropzwoju ekonomicznego. Wczesniej juz toczyly sie przeciw niej postepowania wyjasniajace ale oczycily ja z zarzutow.