aryan « WordPress.com Tag Feed

Personal Ads: Looking for Love in Prison

jollyjudd — Sun, 08 Jun 2008 02:02:37 +0000

Hello boys, girls, and completely sick perverts who just got excited because I said "boys" and "girls",

Prisoners in federal penitentiaries are very hardened people. However, even the most coarse individuals have a soft side, as is evidenced here by the "Personals" ads that have been placed on the shower room walls at SCI Greene, a maximum security penitentiary in Waynesburg, Pennsylvania.

Shown below are some very hard-edged men who are spending their lives in prison. They don't want to spend all of their time alone, so they are looking for love.

NAME: "Rusty Rectum" Oliver Dubois

PRISON ID : P213212210121

AGE: 46

IN PRISON FOR: Engaging in forced sexual intercourse with multiple male minors

MAXIMUM POSSIBLE CIRCUMFERENCE OF ASSHOLE: 6 inches

GAY BEFORE PRISON? : Yes

LIKES: Shaved balls, younger men, underdeveloped penises, candy bars, polka music, Victoria's Secret underwear

DISLIKES: Women, profanity, drugs.

COMMENTS FROM PRISONER: Hi there little boys! My name is Rusty Rectum, and I'm looking for a special young man who wants to be accompanied by a grown-up around the prison. I'm not into smoking, drinking or drugs, so if you are, I'll make sure I let you know how much of a "Bad Boy" you are and give you a thorough spanking. If you boys wanna know what really makes my anus quiver, I'll let you know that I like to wear women's lingerie. Buy me a pair of silk panties and I'm all yours! Smoochie Smooches!!!!!!

NAME: Aaron Gerber

PRISON ID: 473092634037

AGE: 38

IN PRISON FOR: Multiple racially motivated homicides

MAXIMUM POSSIBLE CIRCUMFERENCE OF ASSHOLE: 5.75 inches

GAY BEFORE PRISON? : No

LIKES: Talking about Hitler, conspiring theories about how the Jews and Blacks are at fault for him being incarcerated, lifting weights, vanilla ice cream, white sheets.

DISLIKES: Hispanics, Asians, African Americans, Jews, Muslims, Hindus, Arabs, Homosexuals, Native Americans, Olive complected caucasians.....anyone who isn't an Aryan Christian.

COMMENTS FROM PRISONER: Hey what's up. My name is Aaron, and I've always lived by one rule and one rule only: "If it ain't white, it ain't right!" WOOO YEA motherfucker! That's what I'm talking about! I'm definitely a tough guy, so if you're looking for a partner who will forcefully steal other people's biscuits in the mess hall for you, then I am your brave Aryan knight in shining armor.

I do have a sensitive and respectful side. When I'm dating a guy in prison, I'm not one to push my partner into having sex if he doesn't want to right away. I completely understand that sometimes you need to take some time to get used to another person before making that kind of a commitment. I usually give a guy at least a half an hour to decide whether or not he wants to have sex with me before I gut him with a prison shank and force feed my cock down his throat.

I'm looking for a 100% pure Christian Aryan brother to pass the time with. We can talk about awesome Hitler was and still is, and fantasize about assassinating women and minorities that are in positions of power together.

What are you waiting for? Hit me up!!!

NAME: Veremus Cromulus

PRISON ID : 646546568934

AGE: 33

IN PRISON FOR: 15 counts of 1st degree murder. All victims were selected in advance, imprisoned in his house, murdered and then eaten

MAXIMUM POSSIBLE CIRCUMFERENCE OF ASSHOLE: 0 inches, he sealed it shut in order to appease his "Spirit Warlock" named Drago.

GAY BEFORE PRISON? : No

LIKES: The taste of blood, the smell of blood, puddles of blood, blood that has thick chunks in it, the sound of human flesh being torn apart with a metal blade, and his spirit warlock Drago

DISLIKES: Animal cruelty, pollution, war, music that promotes violence

COMMENTS FROM PRISONER: Come hither my beautiful creature! I thirst for knowledge. I seek a very intelligent male acquaintance. I must have your brain to umm, heh heh, "experiment" with. All of our minds belong to the great Drago. Please help appease the great one by submitting to his will and putting your spirit rightfully back in his arms. If I fail to retrieve adequate brains for my master, he will kill us all!!!!!!!!!!

NAME: Paul Reubens, aka: Pee Wee Herman

PRISON ID : 9353845639

AGE: 44

IN PRISON FOR: Indecent exposure, necrophilia

MAXIMUM POSSIBLE CIRCUMFERENCE OF ASSHOLE: 23 inches

GAY BEFORE PRISON? : Yes

LIKES: Playing, black cowboys with permed hair, talking chairs, red bicycles

DISLIKES: FRANCIS!!!!!!!!!!!!!!!

COMMENTS FROM PRISONER: Hi everyone, I'm Pee Wee Herman, heh heh! I like to get tied up and beaten by other men. But be wary, if at any point in time I utter the "secret word" while you're having your way with me, that means Captain Carl is on his way, so you'll need to screeeeeam reeeeeal loud, pull the Planet of the Apes action figure out of my rectum, and finish up fast! I'm looking for a manly man to have fun and play games with. We can have adventures all over the prison yard and create magical memories that will last a lifetime.

What's that? You think I'm a PANSY?

I know you are but what am I? HAAAAAAAAA heh heh heh heh!

Chris de Burgh with Aryan – East/West pop fusion!

Sholeh Johnston — Mon, 02 Jun 2008 16:33:30 +0000

Came across this collaboration between Chris De Burgh and Iranian
pop band Aryan. Now, I’m not a pop-lover, and have never listened much
to Chris, but this video made me happy. It’s a rare fusion between an
established Western musician with an Iran-based group. Though western
influences have been used and fused with Iranian styles of music for
decades now, it is seldom the case that within Iran east and west come
together physically, and with such good quality as this.

I hope to see more collaborations like this on in the future!

~★ WhiteLadyPride has Been Suspended!

thevegetachannel — Tue, 27 May 2008 18:30:51 +0000

~★ WhiteLadyPride has returned.

Date: May 26, 2008, 08:32 PM
Subject: Our Comrade WhiteLadyPride is back!
Body:
Our sister is back Comrades, please show her you support & subscribe now. For the 14 Words... Rahowa!

http://youtube.com/user/OrionAryan

Show your "support" of this channel by flagging it into the ground instead.

The suspended account "WhiteLadyPride" was a notorious supporter of many racist/nazi accounts.

Who is an Aryan?

Vivek — Mon, 19 May 2008 23:51:06 +0000

I type this today as a chapter that needs to be read by many Indians and Neo-Nazis of the Earth. I think most people learnt in history of humans groups would agree that this term "Aryan" is the most misunderstood and most tossed word. Many people use this term, either to point that they and "their ancestors" were superior to othersgain, what is "superior"? Well, I think it is just a term like "better than", quiet vaguely defined. However, each have their own idea of it which are similar, but yet distinct. Its become a sort of mania in some circles. But how many have actually read this term "Aryan" in a text, tried to understand its origins and meaning? The first arrival of this term occurs in Sanskrit (Indian) and Avestan (Iranian) works. In the Avestan works it refers to a group of people who came from a land named Airyanem Vaejah into Iran. I have done some reading and thinking on this theory for some time and I think this land Airyanem Vaejah is a place in or around Kashmir. My explaination would be lengthy, but feel free to ask me. In the Indian texts however, it seems to have no racial connotations. Like for example, in the Ramayana the Vanars have been refered to as "Aryas". The Vanars are "humans with tails", often interpretted as 'monkeys'. The terms Arya and Aryan, are both from the root term in Avestan and Sanskrit which means "noble, animcable, friendly, honourable". The term also comes in the Mahabharata and clearly shows that it is only this meaning and not of a race. The Pandavas when they kill their war arts teacher Dronacharya through deceit feel ashamed and call themselves "Anarya" (Not-Aryan), however before that they are refered to as Aryas! Why? Because it was their degraded thought and action that, which degraded them. How did this term come into common use? Here goes:

Corruption of the word Aryan

It started in my opinion from the Thule Society's adoptation of the term. The Thule society is a Theosophic society that has its beginnings in the late 19th century (i.e. 1800s). Madame Helena Petrovna Blavatsky better known as H.P. Blavatsky was the founder and made much of the beliefs. Members can read about her, my knowledge of her personal history is quiet vague. But the important part is her ideology, which was Theosophy. Theosophy is a wrong ideology in my opinion which says that all religions have some truths and that Theosophy is the only truth and it recognizes "the little truths" from all religions. The Thule society (which is a Theosophic society) adopted this term "Aryan" for what they called the "fifth root race" on Earth. This theory is another matter and I think many may know it, but for those who haven't read it there is no space to explain what "root races" in their concept means. But more importantly, here it was the Thule society that first "took" the term from Asia It was staright from the Avestan texts.

In the original ideology of the Thule society "Aryan" meant "All of present day mankind" this is a wrong meaning again, but didn't create any social trouble. Later it was the National Socialism Party of Germany (Nationalsozialismus) better known as Nazi Party that adapted the name of their "race" when in truth the term "Aryan" never even occurs in Europe once before the Nazi era ! Later under Adolf Hitler they even adopted the Swastika as an "Aryan symbol" and used it for atrocities. The origins of the Swastika however lies in India, which is why it continues to be called "Swastika" by the Sanskrit word. All of this was baseless nonsense, which ultimately lead to a bunch of mentally enslaved humans who worked under him. From all this, I think the Germans had a hand in destroying much of the true ideas and corrupting them from India. Unfortunately, Germans today will feel upset about Hitler's atrocities, but really needn't. It is truly unfortunate that a whole population feels burdened by the world for one idiot. This idea of a "white Aryan" is imprinted in the heads of many and I include highly educated induviduals here, who use terms like "Western Aryans", "Nordic Aryans" or "Pure Aryans", they haven't read or followed the term down history, which is clear.

Why are we stuck to the race meaning?

The answer is because our societies have seen races exhibit different "characters" in history, and this is the basis of stereotyping. Many fail to think or see beyond race. There are few who view races of man as "non-existent" but that view is incorrect too in my opinion. Some would go so far to say that we are all intellectually and physically equal in our traits. But the truth is we are different and lets accept that and THEN be at peace! Its clear; why are so many Nobel prize winners Jews? Why is it that a Black is always at the lead in a Olympic sprint or Marathon? The answer is our genetic make up. Of course these are not the sole factors, much of it depends on up bringing, but genetic make up is one factor. Now many induviduals in India who call themselves "Aryans" or "Aryan descendants" with their idea of "White Aryans" are doing nothing but resting under the "glory umbrella" of white Germanic or Central Asian populations who they see as "superior". But what do they know of history? Nothing. They are merely facinated by the Colonial Era, in which the Europeans swung the Earth conquoring people and destroying their homes. And that comes to them as an idea of supremacy. Some (many?) of the North Indians who wish to differentiate themselves from South Indians for unspeakably low views of them advocate this theory of being related to "white skinned Aryans". They distinct themselves from South Indian by seeing themselves as "pure, handsome, powerful, smarter, (all 'good' traits)". These people are in all ways white supremacists but fail to even know that they are ! Whether Europeans are white supremacists today or not I won't know, but they keep quiet on the matter, either for the fear of the Earth or for a changed psyche from their colonial fathers of the past. This statement on white European populations might be considered racist, but this is a sensitive topic and I am dealing it quiet bluntly. In European past they were taught and they did think that they were 'better' than all other humans, which led the British to adopt an idea that they were the "civilizing force" on Earth. But what would the Earth have been with Victorian ideals? Not happy, I can say that. But of course this idea of them as a civilizing force doesn't exist today, atleast not in a majority. Though some induvidual Britons might hold that view. But white supremacy is taking a radical new shift to India to the minds of certain Indians. I know members of communities where they continually try to prove that they have a link with white populations who they see as warring, heoric people. The question is why? And many of these Indians fail to see what great things were said of Indians by the foreign world. The Greeks praised the Indians greatly. If one has read Indica the book of the Greek historian Arrian, Indians would be quiet flattered by the praises. Some of which include on how an arrow when unleashed by an Indian archer can't be stopped by even the strongest armour. Other praises are more on the nature of Indians, like they were so righteous that they didn't conqueor people outside their lands even if they had the resources and power to do so, this was Arrian's view though. When I read later European history its quiet appaling that the people who engaged in frequent wars, "witch hunts", and senseless onslaught of 'different' people considered themselves civilized. Tolerance in Europe is less, its an historic fact. The great rock structures one rests in or the thick fur dresses one clads oneself with is not a great sign of civilized humans. I see the Flavian amphitheatre, a magnificent structure, a good architecture, used for what? Yes, for gory battles, blood slaughters, butchering humans and animals, immolation of criminals! Very civilized indeed! The Rennaissance was a very great period in Europe, filled with bright ideas, great thinkers, patrons of art and sciences, a rational approach to matters. I wish the world has many more of those. But on the matter of the "Aryans", this affinity for the word or seeing whites as superiors who came to destroy black populations is pure speculation and a product of a white supremacist mind. Most people who are slightly white supremacists don't even know it ! The German Indologist, Max Muller who made the Aryan Invasion Theory himself admitted towards the end of his life that it was a made up theory, with no evidence and done to promote white supremacy into India. The more we research the more evidence we find against the Aryan Invasion Theory. It was an effort to link anything of India with Europeans. There are many misunderstandings of the Vedic people too which can't be addressed here, but the bottom line is the mind set of many has become so racial that they fail to see anything in any other way.

Conclusion

So who is an Aryan? In ancient India it was a term to refer to anyone who is noble, even irrelevant of the fact whether or not he is leanrt (in the Vedas, arts and sciences). This term is a complimentary term akin to the English useage of "Gentleman" you can't have a race of Gentlemen, nor would true Gentlemen go aroud destrying people through senseless wars and deceit. The entier concept of a "superior warring white Aryan" is a product of such violent thought and an evaluation without consideration of history or the texts in which the term appears.

Two-14

jesterr89 — Wed, 30 Apr 2008 10:36:35 +0000

Meet Dion Milam. The 30-year-old California inmate may be the scariest looking criminal TSG has ever seen. Milam, who wears "Aryan" and "Honor" tattoos above his eyebrows and a swastika tat on his neck, was charged in a methamphetamine case (his brother-in-law allegedly tried to mail the drug into the Stanislaus County Jail, where Milam is being held on a murder charge). The below mug shot was taken earlier this year following Milam's arrest in the murder case. Milam, who pulled a gun on sheriff's deputies, got roughed up a bit as he resisted arrest.

Dark and lonely on a summer's night.
Violate the virgin, Kill the nun.
Watchdog barking, will he bite?

Marry the harlot, enslave the king.
Slipped in his window. Broke his neck.
Then his house, they start to wreck.
No sense of reason, not a hint of tact.

Kiss the pistol, marry the knife,
Daisies and roses, peaches and cream,
Stay away from me, I'll slit your throat
Try to shank me again, I swear I'll fucking scream!

30/4/08 Adriel

Stamp on Tagore’s India Genetic map blurs lines

barunroy — Fri, 25 Apr 2008 01:13:54 +0000

New Delhi, April 24: A mammoth effort to analyse genetic variations across Indian populations has blurred the lines that separate caste and religious groups, kindling memories of a 98-year-old verse from Rabindranath Tagore.

The Indian Genome Variation (IGV) project analysed 75 genes from 1,871 people drawn from 55 diverse caste, religious and tribal communities. Scientists also expect the project to throw light on how genes influence diseases, susceptibility to infections, and response to medicines.

The study by a consortium of six Council of Scientific and Industrial Research (CSIR) laboratories and the Indian Statistical Institute, Calcutta, has provided the strongest genetic evidence yet to suggest that several populations have intermingled in India over the centuries.

Dravidian lineages have mixed with Indo-Europeans, Austroasiatics have mingled with Dravidians, and bridge populations in central India are blends of Dravidian, Indo-European and Himalayan groups.

“When people move, genes move with them,” said Partha Mazumder, a senior project scientist at the statistical institute in Calcutta. “Genes carried by migrating humans cluster into groups, and different populations acquire some genetic distinctiveness.”

The scientists consider some of the findings about genetic proximity and disease risk data as so sensitive that they have decided not to make the identities of the communities public — for now.

“We had intense debates on whether to reveal the names of communities,” said Mitali Mukerjee, project coordinator at the Institute of Genomics and Integrative Biology (IGIB), New Delhi.

“I don’t think scientists are prepared yet to understand the full social ramifications if such information is made public,” Mukerjee said. “For medical applications, we don’t need names. Data about disease susceptibility genes will be made available to doctors and researchers,” she said.

The study, published this month in the Journal of Genetics, has shown that some Hindu caste groups are genetically closer to Muslims in the same geographical region than to their own caste cousins elsewhere in India.

The findings show differences between caste and tribal populations, but researchers believe this is because of the ancestry and relative isolation of tribal groups.

“The social hierarchy of caste groups is not fully reflected in their genetic profile,” said Mazumder, who’s been trying to use genetics to piece together migratory histories of populations.

The analysis has also indicated that Kashmiri Pandits and Kashmiri Muslims are genetically similar and share genetic similarities with Dravidian groups. It has also shown that some Dravidian-speaking population groups in south India have Indo-European lineage.

“This opens up a number of intriguing questions about the ancestry and movement of Dravidian populations,” Mukerjee said.

“The map we’ve got shows a remarkable coincidence with what Tagore appeared to have sensed,” said Samir Brahmachari, the director-general of the CSIR, who, as former director of the IGIB, served as project chairman.

Brahmachari said the study results stirred his memories of Tagore’s 1910 poem Bharat-tirtha that has the lines: Aryan and non-Aryan, Dravidian and Chinese... Pathan, Mughal/All have merged into one body.…

The study of genetic variations can help determine risk to disease and infections and even response to drugs.

The analysis has shown that a genetic mutation called CCR5 which provides natural protection to individuals from infection with HIV is not present or is present in low frequency in most Indian populations

In the coming months, scientists hope to use genetic variation studies to understand how genes influence risk of a range of diseases — malaria to diabetes to brain disorders.

“We don’t want to label communities as carriers of disease-related genes nor do we want to raise false alarms,” said Saman Habib, a project scientist at the Central Drug Research Institute, Lucknow, who plans to use the data to find out why different populations respond differently to malaria. [The Telegraph]

Republican Candidate Speech to Hitler Admirers

mdking — Wed, 23 Apr 2008 23:20:19 +0000

Ya know, the stories are just writing themselves today. A Republican candidate in Indiana's 2nd distrist, Tony Zirkle decided to rub elbows with the Aryan nation as he campaigns for office. The money's all green, right? Yeah, the occasion was Hitler's 119th birthday. The bigoted audience played dress-up in Hitler clothes, and the candidate addressed the crowd like it was all good.

Zirkle defends his appearance, "Hey, I've spoken on an African-American radio station."

Mistress Alexia - Gallery I

dexagon — Wed, 23 Apr 2008 22:51:03 +0000

Mistress Alexia - Gallery I

Her Son Bir Baslangic

dexagon — Wed, 23 Apr 2008 14:35:11 +0000

Kadere inanmak da olasilik dahilindeydi, ama o hep bu olasiligi gozardi etmisti.. Hayatini kendisinin belirleyecegini sanmisti, ne buyuk bir yanilgi. Korkularini gostermemeye calistikca, daha da guclu sekilde ortaya cikiyordu.. Kendisinden buyuk bir gucun varligi , siyrilip kurtulamayacagi sekilde onu kendisine cekiyordu..

Ipler baglanmis ve her saniye, onceden belirlenmis ona yaklastiriyordu onu belki de hayati boyunca.. Ama o bu ipleri sona yaklastikca farketmisti.. Olacagina ihtimal dahi vermiyordu boyle bir seyin.. Buna benzer hikayeler duymus ama bir turlu inanmak istememisti.. Oyle ya o her seferinde kendini tasmalamak isteyenlere karsi mucadele ediyordu ve kimse bunu basaramamisti.. Ama asil gozden kacirdigi boynuna baglanmak istenen seyden kurtulmaya calisirken ayagina baglanan ve hem de siki sikiya baglanan ipti..

Simdi kendi sonuna dogru gelirken , kurbanlarn hikayeleri anlatilirken zihninde canlanan korku dolu insan tiplemesinden eser yoktu kendisinde.. Bu kabullenmislik degilse neydi ? Gorebildigi alan yerin en fazla yarim metre kadar ustuydu , tum bu dusunceler icinde yerde suruklendigini vucudundaki yanma hissi hatirlatmisti ona..

Gecen her saniye, tas zeminde biraz daha aciyla kivranarak ilerlemesini sagliyordu.. Ve yolun sonunda onu bekleyen neydi ? Hayatina son verecek olan celladi mi, aslinda tum bu olan bitenin oyun oldugunu soyleyecek biri mi ya da en son tercih edecegi sey: ayaklarinin altinda olmaktan sonunda mutluluk ve huzur duymaya baslayabilecegi bir kadin.. Aslinda kendine bile itiraf edemedigi en buyuk zaafi miydi yoksa bu tercih edecegi en son sey..

Sonuna yaklastigini artik gorebiliyordu.. Gozunun ucunda yere kadar sarkan bir latex elbise belirdi.. Guclukle secebiliyordu los ortamda , ki hucreye sizan isik huzmesi cizmenin celik topugundan yansiyarak yardimci oldu.. Yardim herhalde bu durumda aklina gelebilecek en son seydi.. Sandalyede oturan her kimse sarsilmaz bir kararlilikla bekliyordu hamlesini yapacagi ani..

Ayagin yavas yavas kalktigini gordu.. Bir metronom gibi inip kalkan kamcinin sesini duyabiliyordu deri eldiven uzerindeki yankisiyla.. Artik hareket etmiyordu, iste olmasi gereken noktadaydi.. Ayagin tabani sanki milimetrelerle cizilmis bir yere iner gibi yanagina inmisti sertce.. Ayagin saga sola hareketleri ile eziliyordu yuzu.. Hepsi bu kadar mi diye dusundugu anda kamci indi sirtina..

Bu aci vermek icin yapilmis bir hareket degildi ama rolleri tam anlamiyla belirlemekteydi.. Mutlak hakimiyet ve mutlak bagimlilik.. Bir sigara tabakasi aildi ve icinden ozemle eldivenden cikmis el bir tane sigara aldi ve tabaka tekrar tek elle kapandi.. Icine dustugu kiskaci cagristiran daramatik bir sesti.. Sigara ozenle agizliga yerlestirildi masanin uzerinde duran kalin mumun atesinde yandi, duman ortaliga yayilmaya baslamisti..

O dumandan bir nefes cekebilmek icin basini kaldirmak istedi, ama imkansizdi.. Elleri iki yana ayrildi , zihninin yarattigi ve asla olmayan ip kisisel gercekliginde de yok olmustu.. Ama bu kez de bu durumdan kurtulmak istemiyordu.. Hayatini bu sekilde gecirebilirdi ya da bu da bir sonraki sonunu hazirlayan bir baslangicti..

Domme'lar, Kis ve İstanbul ...(Jason Bourne)

dexagon — Wed, 23 Apr 2008 12:27:15 +0000

BDSM denen, hayatlarımızı kendine, kendini tutkularımıza, günahlarımıza esir eden, tasmanın ucundan tutan elin sisli puslu olduğu bu merede en çok yakışan mevsim hangisidir düşündünüz mü hiç?

Bence kıştır.

Yaz aylarıyla hımbıllaşıp gevşeyen doğanın sarsıcı bir gerçeklikle silkinip asıl dirilişini yaşadığı mevsimdir kış.

Üstünlüklerine samimiyetle inandığımdan benim için her biri ayrı saygınlıkta ve domme, ama genlerinde yatandan bihaber olanların çoğunluğu oluşturduğu yalnız kadınları şevkatle sarmalayan tek mevsimdir aslında. İçtenmiş gibi gözüken, aklınıza gelebilecek tüm günahlara vize veriyormuşçasına cömert bir maskeyle dolaşan, fakat rutubetli İstanbul öğlenlerinde yalnızlığın kara humma gibi zihnimize sülük gibi yapışmasına sebep olan yaz aylarından daha merttir kış.

Denizden, sahile yaklaşan karayel, sedef kakmalı deri bir kırbaç gibi Caddebostan sahillerini kamçıladığında dalgakıranların itaatini izlediniz mi hiç hayranlıkla. Ya da bu ritüeli hüzünlü gözlerle izleyen, haylidir tenine yürekten bir erkeğin teni değmemiş olan orta yaşlı kadınların sahil yürüyüşlerine tanık oldunuz mu?

En domme, en sert, en güçlü olanının dahi dokunduğunuzda 4 yaşındaki bir kız çocuğunun masumiyetine dönüşmelerini sağlayan coğrafyaları vardır. Göremeyenlerin, bunu görememe sebepleri o kadınların bu zaafı sakladıklarından değildir. Bir kadının gözlerine nasıl bakılacağını bilmediğinizdendir. İstanbul' un erkekleri, gezegenin diğer kalanı gibidir.

Ama İstanbul'un kadınları, İstanbul gibidir.

En emin olduğunuz anda sizi dünyanın en şaşırtıcı sürpriziyle başbaşa bırakıp geleceğinizi yakabilir, ya da mutlulukla cilalayabilirler.

Mahur Erenköy sabahları nasıl ki akıl almaz bir huzurla, sahra ıssızlığını aynı anda üflüyorsa, kadınları da öyledir. En anaç anlarında bile merhametin uğramadığı insafsızlıklarını kınlarından çıkartıp kalbinize saplayıverirler. Ölmez, ama hayat boyu kanarsınız.

İstanbul' da, kadınları gibidir. Siz ne kadar bakmayı bilirseniz, o da o denli güzelliklerini gösterir size. Bu dünyanın içinde ayrı bir özerk gezegen gibidir. Kadınları bu yüzden özeldir.

Hangi kentten gelmiş olursa olsun, her kadını kendi kahkaha, gözyaşı, mutluluk, hüzün, ahlak ve ahlaksızlıklarıyla yoğurmayı başarır. Boğaz Köprüsünden geçerken camı aralayıp Anadolu Kavağına bakarken gözleri esen lodosla yalanan bir kadın artık nereliyse, "oralı" olamaz, İstanbul' ludur.

Tapılası, birbirinden farklı tad ve dokulara sahip binlerce ayak, parmak arası terliklerle vedalaşarak yüksek ökçeli kışlık ayakkabılara, çizmelere, yeni ikametlerine geçecekler. İnsanın yüzünü yakarcasına keskin esen fırtınaların ardından yağan yağmurlarla raksedecekler, yağmurun nemi çizmelere sızacak ve naylon çoraplardan izin kopartarak tabanlardaki terle flörte başlayacaklar.

Vapurla seyahat edenler, sabah gazetelerini okuyan kadınların topuklarından kurtulmuş parmak uçlarında sallanan ruganlarını izleyerek martılara simit atmayı ihmal edecekler.

Taksim Meydanında yüzlerce yüksek ökçenin ritmik sesleri birbirine karışacak, trafiğin gürültüsüyle birleşerek isimsiz Jazz şarkılarına dönüşecekler.

Kimi kadınlar uzun kışlık mantolarının kol kanat gerdiği bacaklarındaki tutkulu köle öpücüklerinin hazzıyla yürüyecek, kimileriyse itaatkar erkeklerin bakışlarını tahlil için cafelerde pusuya yatacak.

İstanbul' un dominantları da, İstanbul gibidir ...

Tam insafsızlıklarına, hoyratlıklarına, size yaşattıkları öksüzlüğe isyan noktasına geldiğinizi hissettiğiniz anda anne karnındaki huzurunuzu aratmayacak ufak bir dokunuşla teninizde karnavallar yaşatırlar.

Dengesizliklerinden mi?

Hayır...

Biz erkeklerin denge fukaralığından.

Hep yaşadığımız anın içine sıkıştığımız ve geçmişle geleceği ıskaladığımızdan. Doğamızda var bu.

İstanbul, içinde yaşayan kadınları kendine benzetir. O kadınlar da kendilerine ait erkekleri, köleleri...

İstanbullu olabilmenin yolu, kadınlarından geçer bu yüzden.

Ardarda açılan yüzbinlerce latex fermuarının hışırtısını andıran bir uğultuyla boşalacak yakında yağmurlar.

İstanbul "kadınlarını" sarmalayacak, kadınlar erkekleri İstanbullu yapacak ...

20 Soru - Chilek

dexagon — Wed, 23 Apr 2008 10:06:10 +0000

Marcel Proust, Bernard Pivot ve James Lipton’a tesekkurlerimle..

20 soru kosemin bugunku konugu etkileyici arkadasim Chilek..

Istegimi kirmadi ve blogum icin kendisi 20 soruyu cevapladi..

Tesekkurler Chilek..

1- en sevdiğiniz kelime?

ÇiLeK

2- nefret ettiğiniz kelime?

(Bir “kelime” olduğundan emin olmamakla birlikte) “ yoff ”

3- ne sizi heyecanlandırır?

Zeka parıltısı görmek

4- heyecanınızı ne öldürür?

Salaklık

5- en sevdiğiniz ses nedir?

Dalga sesi

6- nefret ettiğiniz ses nedir?

Karaktersiz Kadın Sesi ( Karaktersiz olan kadın Değil Ses / Sesin karakterinden bahsediyorum!!!!)

7- hangi mesleği yapmak istemezsiniz?

Polis olmak istemem ASLA !

8- hangi doğal yeteneğe sahip olmak isterdiniz?

En önemlisine sahip olduğumu biliyorum, Görüyorum.

9- kendiniz olmasaydınız kim olurdunuz?

Olmazdım sanırım

10- nerede yaşamak isterdiniz?

Huzur bulduğum yerde

11- en önemli kusurunuz nedir?

Asla unutmamak, Hiçbirşeyi!

12- size en fazla keyif veren kötü huyunuz hangisi?

İstediğim kadar ve istediğim herşeyi yiyip ASLA kilo almayarak etrafımdakileri delirtmek :)

13- kahramanınız kim?

Don Kişot

14- en çok kullandığınız küfür?

Pussycat’e saygılarımla onun yüzünden alışarak “ a .q .”

15- şu anki ruh haliniz?

Şımarık

16- hayat felsefenizi hangi slogan özetler?

“ OLduğumda ÖLeceğim.”

17- mutluluk rüyanız nedir?

İşimde en iyisi olmak

18- sizce mutsuzluğun tanımı?

Mutlu olmama hali ;)

19- nasıl ölmek isterdiniz?

Öldüğümde bir önemi kalmayacak sanırım

20- öldüğünüzde cennete giderseniz Tanrı'nın kapıda size ne söylemesini istersiniz?

‘HOŞ’geldin.

20 Soru - Pussycat

dexagon — Tue, 22 Apr 2008 23:09:33 +0000

Marcel Proust, Bernard Pivot ve James Lipton'a tesekkurlerimle..

20 soru kosemin ilk konugu herkesin en azindan nickini bildigi Pussycat..

Yogun calismalar sonucu ulastim ve blogum icin kendisi 20 soruyu cevapladi..

Tesekkurler Pussycat..

1- en sevdiğiniz kelime?

Neden?

2- nefret ettiğiniz kellime?

Demagoji

3- ne sizi heyecanlandırır?

Sadizm =)

4- heyecanınızı ne öldürür?

Hevessizlik

5- en sevdiğiniz ses nedir?

Viyolonsel

6- nefret ettiğiniz ses nedir?

Törpü

7- hangi mesleği yapmak istemezsiniz?

Doktorluk

8- hangi doğal yeteneğe sahip olmak isterdiniz?

Hayır diyebilmek (doğa üstü; uçabilmek… )

9- kendiniz olmasaydınız kim olurdunuz?

Kendim olmasaydım, var olmazdım…

10- nerede yaşamak isterdiniz?

New York (lakin İstanbul’un havasına, suyuna, taşına, toprağına… :) )

11- en önemli kusurunuz nedir?

Geç kalmak

12- size en fazla keyif veren kötü huyunuz hangisi?

Alkol, sigara

13- kahramanınız kim?

He-man (ironi?)

14- en çok kullandığınız küfür?

‘Yorumsuz…’

15- şu anki ruh haliniz?

Yorgun

16- hayat felsefenizi hangi slogan özetler?

2. kere düşünme

17- mutluluk rüyanız nedir?

Ne şekilde olduğu önemli değil sadece huzurlu olabilmek…

18- sizce mutsuzluğun tanımı?

Yalnız kalmak

19- nasıl ölmek isterdiniz?

Hızlı ve eğlenceli…

20- öldüğünüzde cennete giderseniz Tanrı'nın kapıda size ne söylemesini istersiniz?

“ Görüp görebileceğin bundan ibaret, fazla bir şey bekleme…”

(Bari önceden bilelim bu sefer…)

OWK Queen's Guard

dexagon — Tue, 22 Apr 2008 17:12:23 +0000

Kralice'nin Muhafizlari'nin gorevi OWK topraklari ustunde gecerli kanun, kararname ve direktiflerin uygulanmasini saglamaktir.. Bunun otesinde polis gucu, zindan koruma ekibi, gumrukler, guvenlik ve koruma gorevlerini yurutur ve kriminal olaylarda sorusturma birimi olarak gorev yapar..

Not: Daha fazla resim icin ismin ustune tiklayin.. Click on the names to see the full gallery..

Kralice'nin Muhafizlari'nin Yapisi

Headmistress of the Queen´s Guard

Lady Officers

Guardesses

Madame Danielle

Amsterdam'da Bir Garip Hikaye (Onur666)

dexagon — Tue, 22 Apr 2008 11:59:02 +0000

tamı tamına 3 ay olmuştu, Paris'ten Amsterdam'a, abimin yanına taşınalı...ve tam 1 ay olmuştu, abimin "sıkıldım Honoré... buralar senin artık" diyip gidişinin üzerinden...evet benimdi artık "buralar"...ha bu arada adım Jacop, abimin bana Honoré demesinin sebebini tam çözememekle beraber Paris'te sanat eğitimi almama bağlıyorum...ama seviyorum o ismi ne hikmetse daha az sıradan bir isim gibi geliyor kulağa...neyse uzatmayacağım...dedim ya benimdi artık "buralar", peki ya neydi artık benim olan "buralar"...aslen Maltalıyız, ailem babamın "yuppiliği" nedeniyle 70'lerde Amsterdam'a yerleşmiş...burada da abim Silvio ve ben gelmişiz dünyaya...babam ben Paris'teyken ölünce, annem Malta'ya geri döndü...neyse işte şimdi burdayım, ve abimin "buralar" derken kastettiği coffeshop'u işletiyorum...çevredeki diğer coffeshoplara göre ufacık bi dükkan bizimkisi adı Zion...burayı işletmek kolay gelirdi bana Silvio başındayken...zira sadece dumanlanmak için uğrardım...şimdi anlıyorum kazın ayağının asıl şeklini...

hareketsiz aylardaydık, şehirde hemen hemen hiç turist yoktu, bi kaç junkee dışında dükkanıma uğrayan yoktu...böyle oluca abimin dealer'ı Jay Jay'in el altından sağladığı müthiş Jamaica otunun tadını ben yalnız başıma çıkaracağım diye seviniyordum bir yandan da...işler gayet kesat olduğu için de sık sık kapıyı kilitleyip arkadaki atölyemde duman etkili resimler yapıyordum...asıl anlatmak istediğim de burda başlıyor zaten...bir gün ayaklarımı uzatmış babamın eski çubuğuna süper kalite Jamaica mahsulünden doldurmuş üflüyordum, ilk deneyişimdi bunu, hatta J.J "böylesini Grassoppers(amsterdamın en büyük ve popüler coffeshop'u) 'da bile bulamzsın" demişti...

bir kaç nefesten sonra J.J' e hak vermeye başlamıştım...eski pikapta abimin Edit Piaf plaklarından biri çalıyordu...kadını hayal etmeye çalışıyordum...çok net bir sesi vardı, acaba nasıldı saçları, siyah olmalıydı, düz ve kısa küt kesilmiş...ancak bir süre sonra - ki ne kadar o süre kestiremiyorum - ne kadar uğraşırsam uğraşayım gözümün önünde, sarışın 30lu yaşlarda, kendinden emin ifadeli bir kadın beliriyordu......ilk seferinde sadece şaşırmıştım, ancak önemsememiştim pek...fakat her seferinde adını hatırlayamadığım o eski fransızca şarkının tam da aynı yerinde karşımda belirip o kelimeleri fısıldıyordu bana...nedense her seferinde farklıydı...yüzü aynıydı saçı da hatta dudağının gülümserkenki sağa kıvrılışı da - ve buna bayılıyordum- ama kıyafetleri değişiyordu hep...ve ayakkabıları...neden dikkatimi çekmişti bilemiyorum her seferinde birbirinde farklı ayakkabılar oluyordu ayağında...sık sık parmaklarını gösteren ucu açık yüksek ökçeli ayakkabılar, bazen de dizine kadar yükselen siyah çizmeler...dikkatim aynı anda hem yüzündeki hafif buğulu ifadede hem de ayaklarında oluyordu...ve ben muhtemelen salak salak bakıyordum dumanlı zihinmin yaratısı bu kadına, gerçekte olsa komik bulurdu muhtemelen beni...

zaman geçiyordu...ve artık öğleden sonra 3-6 arasını bu esrarengiz ziyaretçiye ayırıyordum...Jamaica malının da sonu geliyordu...umrumda değildi bu, Esrarengiz kadının uzun süre kalmasını istiyordum yanımda artık...kafam netleşse de yüzünü ve ayaklarını hatta yanındaki beyaz kediyi bile en ince ayrıntısına kadar hatırlıordum....

günler günleri kovalarken, ben rengarenk ama hep aynı rüyalarla gündüzümü geceye karıştırmış bu esrarengiz ziyaretçiyi resmetmeye karar vermiştim..önce boşlukta bir dudak belirdi fırçamın ucundan, muzur bir kıvrımla bitiyordu gülümsemesi...kırmızısı hiç bilmediği bir kırmızıydı o dudağın, hiç duyulamış sesler fısıldamak için kimsenin daha önce görmediği bir dansla aralanırdı...sonra bir yay çizdi fırçam ve bir yüz belirdi ansızın, sonra içine çekildiğimi hissetiğim bir çift göz sıçradı fırçamın ucundan...bakmıyordum bile bunları yapmak için kozmik tuvalime, gözlerim kör ancak tüm benliğim gözlerimdi ve yerleri buluyordu fırçam açığa çıkartıyordu hem de nerdeyse ezbere...zarif bir vücut hafif yana kaykılmış, sanki az önce güzel bir felakete neden olmuş da onu izliyor gibi, bir kaç çizgizi hafif kalkık, resimdeki kadın öyle baktıkça ben utanıyordum, utandıkça daha da belirginleştiriyordum Onu...düzgün bir çift bacak zarif bilekler, bir çift kan kırmızı ayakkabı içinden her biri bana seslenen parmakalar...hiç görmediğim ama her ayrıntısını bildiğim ayaklar..."neden, nasıl oluyor bu, kimsin sen" dedkçe her ayrıntı patlıyordu zihnimde...ne kadar sürdü, birkaç saat mi,bir kaç günmü? bilemiyordum...ta ki bi akşam dizlerimin üzerinde uyanana kadar...tuvalin içinde ayakta dikilmiş bana bakıyordu...güç bela doğruldum...çok güçsüz hissediyordum, üstüm başım boya içindeydi, ağzım kupkuruydu...karnım sırtıma yapışmış bi vaziyette lavaboya yürüdüm...gözümü kapayınca tablodaki kadını götüyordum...

kafamı musluğun altına sokup bir süre toparlanmayı bekledim soğuk suyun etkisiyle...nasıl bir obsesyona dönüşmüştü duman sefam,nasıl bir oyun oynuyordu çarpık zihnime,neden öyle bir kadın yaratmıştı otun etkisiyle çarpılan zihnim ve neden etkileniyordum o kadından...sorulara cevap bulamama yaramasa da kendime biraz da olsa gelememi sağlamıştı soğuk su...aynadaki yansımam yemeden içmeden geçen o ayin vari zamanda ne hale geldiğimi hiç kıvırmadan direk çarpı vermişti suratıma...tam anlamıyla bitik görünüyordum...bişeyler yemem şarttı...ve de su...dudaklarım kurumuştu...içim kavruluordu...musluğu yeniden açıp ağzımı dayadım kana kana içiyordum...gözlerimi gayri ihtiyari kapamıştım; 'elinde kilden bir testi vardı sanki 1000yıl öncesine ait, tek ayağını dayamıştı dudağıma ve dizinden aşağı döküyordu suyu,teninin yanık şekerimsi aromasıyla karışan buz gibi su ferahlatıyordu benliğimi...' aniden irkilerek açtım gözlerimi, zihnim artık ayıkken oyunlar oynuyordu bana...görüntünün şokunyla bir miktar su genzime kaçmıştı...öksürüyordum deli gibi iki büklüm...

III

"TAK! TAK! TAK!" biri kapıyı vuruyordu...gözlerimi araladım buz gibi fayansta boylu boyuna uzanmıştım, yorgunluğa daha fazla dayanamamıştı bedenim..."TAK! TAK! TAK!" biri kapıyı vuruyordu...hala...sürünerek banyo eşiğinden aşırdım bedenimi...içeri vuran ışık gözümü alıyordu kapıdaki her kimse seçemiyordum...sağa sola tutuna tutuna kalktım dizlerim taşımamakta ayak diriyordu sahiplerini...bu küçük ama haklı ihanete kulak asmadım...yalpalayarak kapıya doğru ilerledim, doğrusu eskivlerim başarısızdı bi kaç sandalyeyi devirdim..."TAK!TAK!TAK!" kapıya vuruyordu biri ve ben biliyordum...

camın arkasında kise yoktu...ama yemin edebilirdim birinin az önce (ve belki baygınken de ) kapıyı vurduğunu...zihnim gene mi oyun oynuyordu...emin olmak için açtım kapıyı...kimse yoktu...sonra bileklerime yumuşak bir sürtünme hissettim...bir kedi...beyaz bir kedi...olayları bir birine bağlamakta zorlanıyordum..eğildim hemen atlayı verdi kucağıma...benbeyaz güzel uzun tüylü bir kediydi...tasması da vardı...sahipliydi...heralde yemek yada biraz hovardalık için dışarı çıktı ve öncesinde demlenmek için buraya uğradı...kötü bi espiri yeteneğim olduğunu miyawlamadan hatırlattı bana kedi..."oooh onu bulmuşsunuz!!!" sesin içinde sewinç ve tanıdıklık yüreğimi yerinde sıçratmıştı...o an hissettiklerimi anlatacak kelimem yok benim...hangi söz grubunu kullansam sıradanlaşıyor dile geldiğinde...

kulaklarımdaki yanma, göğsümdeki tam-tamlarla bir olup başımı dönürüp beni içeri doğru ittiler adeta...sarı saçlarının ardından halime biraz acıyan biraz da merak eden gözlerle bana bakarak içeri girdi o da...kedisi kucağımdaydı hala..."iyimisin? oturmak ister misin, doğrusu buna ihtiyacın var giibi görünüyor" dedi...sesi güzeldi...bu kelime yeterliydi...sesi güzeldi...gözünün önüne düşen saçı da güzeldi 'tıpkı yaptığım tablodaki gibi', dudakalrı belirgin di sağ tarafa doğru güzel bir yaya çiziyordu gülümserken 'tablodaki gibi'...ona kucağımdaki kediyi beceriksizce verdim ve bir iskemle çekip oturdum...kediyi kokladı yüzündeki gülümseme yayıldı..."sağol Rita iyiki sana rastlamış...yoksa napardı sokakta.sonra görüşürüz o halde." dedi...sanırım bu felce uğramış halime anlam verememiş ve biraz da sıkılmıştı...arkasını döndü...bişey yapmalıydım...yüksek ökçeli terliklerinin zemindeki titreşimlerinin de yardımıyla zar zor seslenebildim arkasından "sizi görüyorum!"...doğrusu mükemmel derecede manalı bir giriş cümlesi olmuştu tam hay salak diye kendimi paylıyordum ki döndü "pardon?nasıl yani?" dedi..."bilmiyorum" dedim -bilmiyordum- "nasıl açıklayabileceğimi,ama sizi her ayrıntınıza kadar gördüm tanıdım" dudakları her zamanki hafif alaycılığıyla karışık bir şaşkınlıkla aralandı bana doğru yürümeye başladı - diz kapakları çok güzeldi-..."bir sandalye çekti karşıma oturdu "anlayamadım" dedi, "nasıl görüyorsunuz beni ve tanıyorsunuz" dedi...terliğini biraz da sabırsızca sallıyordu ayağında, tırnakları gene kırmızıydı..."açıklayabilir miyim bilmiyorum, yani denerim ama sözle ne kadar becerebilirim emin değilim...ama arkada size göstermek isteyeceğim ve görmeniz gereken bir şey var" dedim daha cümlem bitmeden gene salakça bir cümle kurduğumu farketmiştim hemen ekledim " yalnış anlamayın ben ressamım yani burayı işletiyorum ama aslında ressamım adım Jacob" iskemleden kalkıp elimi uzatmaya çabalarken bitkinliğimin etkisiyle dizlerimin üzerine ve onun ayaklarının dibine düşütüm...telaşlandı doğrulmaya çabalamadım...ona bu şekilde yakın olmak hoşuma gitmişti dumanlı hülyalarımdaki gibi...beni kaldırmaya yeltendi ama "biraz böyle oturayım ve lütfen şu arkadaki odaya gidip bakın" dedim "merak etmeyin kıpırdayabileceğimi zannetmiyorum" diyerek gülümsedim...halimi hem komik buluyor hem de bu tuhaf tesadüften hoşlanıyordu...ışıldıyordu anlamlı gözleri " peki kıpırdama yerinden"dedi "ama bunu sana güvenmediğim için değil kendini daha fazla yormaman için istiyorum" dedi ve o meşhur gülüşüne bir de göz kırpması ekledi...yanımdan geçerken kokusunu yakalamak amacıyla derin bir nefes çektim...hafif bir vanilya ve çikolata kokusu doldu ciğerlerime...vakur yürüyordu...merakla,telaşla,korkuyla yürüse bile vakurdu...arkasından izledim onu...mermerden oyulmuştu sanki...pembe beyaz bir teni vardı...her hattı güzel kavislerden oluşuyordu...omuzu, beli, dirseği, kalçaları, baldırları, topukları...keyifliydi onu izlemek...tüm şaşkınlığımı bir yana atmıştım, deliriyor bile olsam umrumda değildi...acaba deliriyormuydum...hala bir uyuşturucu tribinde miydim?kapıdan içeri girdi...ben başımı öne eğdim...ne olacaktı merak ediyordum...

oracacıkta oturmuş olmakta olanları düşünüyordum, paristeki günlerimde de kimi zaman gerçeklikle kurguyu karıştırırdım, okuldayken iyi oluyordu bu durum, yaptığım çalışmaların içi bomboş da olsa sınırlarda dolaşan bir adam imajı normalde 5 para etmeyen işlerimi 'şeklim' dolayısıyla hep ilgi çekici yapmıştı...ama şimdi olan neydi, şu geçen 1 ay...ayık gezmeyen bir ressam olsam işin felsefesine uyacağından gene dert etmeyecektim, ama bir işletmeciydim de ne boktan bir hal almıştı durum...benden de tam bekleneceği gibi, dükkanın kasası tam takırdı...beceremiyordum bu işi...ama dert ettiğim bu da değildi...rahatsız olduğum ama bir yandan da olmaması için hiç bir şey yapmadığım şey gerçekten kurguyla gerçeği karıştırıyor olabileceğimdi...yani şimdi burda onun içerden gelmesini bekliyordum, ama hiç de emin değildim onun gerçekten var olduğuna...bu düşünce sanırım çimdikledi kaba etimi ve ayağa doğrulamadan emekleyerek arkaya yöneldim,gözlerim onun gerçekliğini kanıtlayacak izler arıyordu yerde...kapıya vardım, başımı içeri uzattım kedisini yere bırakmıştı...kuyruğu bileklerini okşuyordu...ellerini kavuşturmuş kendini seyrediyordu -gerçekten de tablodaki kadın kendisiydi-...kedi ayaklarına sürtünüyordu...ilkkez yaptığım tabloya ayık gözlerle bakıyordum tablonun merkezinde düşlerimin de merkezini oluşturan kadın tüm zarifliği ve ihtişamıyla duruyordu,muhtemelen ihtişam benim algıladığım bir şeydi o resimden zira kadın gerçekten zarifti...ama ihtişamlıydı da işte...yüzü rönesans madonnaları kadar güzeldi ama asla sizi suçlu ve kötü hissettiren o masumlukta bakmıyordu gözleri, aksine günahkarlığımı anlıyor ve onaylıyordu dudağındaki kıvrık gülümsemeyle ve dahasını da bekliyordu kalkık kaşı...çalışırkenki kafa dumanım tabloda da vardı, kadın dumanların içinde asılı duruyordu, ayak parmakları hafifçe aralıktı duman o aralıklardan geçiyordu...kedi odadaki gerçek kadının bacakalarını okşuyordu, duman da tablodaki kadının tüm bedenini....gözlerim daha tablonun aşağılarını izlemeye koyulmuştu, bir kaç ufak erkek bedeni cansız yatıyordu yerde, kadının gözlerindeki günah davetinin sonucuna katlanmışlardı, bir kaçı da sonlarını secde etmiş bekliyorlardı, biri vardı ki muhtemelen bendim o, diğerlerinden daha bir cesaretle başını kaldırmış kadına bakıyordu...ve kadın 'dahası' diye fısıldıyordu...

kedi miyavladı usulca, kadın eğildi kucakladı onu...sessizdi.. şaşkınlıktan mı, cüretimden duyduğu rahatsızlıktan mı emin değildim...yüzünü görmeden anlayamzdım ki...sonra döndü kapıda diz çökmüş halde beni gördü...gülümsüyor olması içimi rahatlatmıştı...tek kelime etmedi...kapıya yanaşıp üzerimden atladı...tezgahın arkasına masaların yanına geçti, bir iskemleye oturdu kediyi yeniden yere bıraktı...bıraktığı yerde kaldı o da bir açıklama bekliyordu heralde...ben gene iki büklüm onlara doğru yanaştım...açıkcası görüntü gerçekten komik olmalıydı, dükkanın içinde bir oraya bir buraya 4 ayak üzerinde dolanıp duruyordum...hala güçsüzdüm...güç bela doğrulup tam karşısında bir iskemleye yığdım bedenimi...bir sigara yaktı...kadın hakkında hiç bir bilgim yoktu, ama hani vardırya kimi insanlar, ufacık bir yer fıstığını bile keyşfle sanki bir ziyafet çekermiş gibi yerler,bu kadın öyle biriydi işte...öyle bir çektiki sigarasının ilk nefesini sigaraya acıdım ama o kadının ciğerleri olmayı istedim o an...ben tüm bu saçma düşüncelerle boğuşurken "adım Heliné" deyiverdi..."hiç bir anlam veremsem de, tablonu çok beğendim, gerçekten benim ordaki, yüzümüzün benzerliğinden ötede ama bu söylediğim...anlayabiliyor musun?" anlıyordum tabi beni de delimiyim ben diye kıvrandıran bu durumdu..."sizce delimiyim ben" dedim..."muhtemelen" dedi gülümseyerek, hem içtendi konuşurken hem de önemsizdim onun için...ne bekliyordum ki, böyle boktan bi tablo yüzünden boynuma sarılmasını mı? "şaka yapıyorum, açıkcası etkilendim, sorgulamaktan da vaz geçtim nasıl yaptınız neden diye" dedi..."ama hoşuma gitti, ben yazgıya inanırım...evim bu cadde üzerinde ve muhtemelen de gördünüz beni buralarda, ve burda sattığınız şeylerden de kullandığınızı düşünürsek..."dedi gülüyordu gene bunları söylerken..."belki" dedim..."peki şu size bir şey ifade ediyor mu : 'seni utandırmayı seviyorum' " diye sordum...iskemlesinde oturuyordu bacak bacak üzerine attı..."bunu gördüğüm düşlerde kulağıma fısıldıyordunuz" dedim...kalktı, heralde gidecekti...kapıya ilerledi,kedi oturuyordu hala...kapının sürgüsünü çekti...jaluzileri indirdi...tekrar bana doğru yürüdü...kulağıma eğildi "kaç yaşındasın jacop"dedi..."yir..yirmi sek..iz" diyebildim zar zor...ateş basmıştı kulaklarımı..."evet gerçekten de güzel utanıyorsun" dedi....

bir sorgu memuru gibi dolanıyordu etrafımda,ağır ağır...bir oyun başlamıştı sanki...içimden bu ne kötü bir zamanlama diye geçiriyordum...berbat görünüyordum, bitkindim, olan biten üzerinde hiç bir hakimiyetim yoktu.hakimiyet için çabaladıkça daha da zayıf düşüyordum...ve o sanırım zihnimi okuyordu...yada gene zihnim zırvalıyordu..."nasıl ve neden çizdin o tabloyu, ne neden oldu bunu yapmana merak ediyorum" diye fısıldadı kulağıma birden...nefesi ense kökümü kulağımı ve sol yanağımı baştan çıkarmaya yetmişti...kedi de benle beraber aynı hipnotizma etkisinde onu izliyordu...ben susyordum o miyawlamıyordu...

"bir duş almalısın..." diye seslendi, ayak seslerinden uzaklaştığı anlaşılıyordu...ne kadar rahattı...iskemlemde doğrulmayı başardım birkaç denememden sonra...eski model küvete su dolduruyordu...yüzümdeki şaşkınlıktan keyif aldığı aşikardı artık..."gir biraz dinlen su iyi gelir...ben de buraya bir iskemle çeker oturur hikayeni dinlerim senden" dedi...bin yıldır tanışıyorduk ve ben onun bir dediğini iki etmezmişim gibi "peki" diyebildim...dışarı çıktı,ben gömleğimden kurtulmaya çalışırken...su çok sıcaktı ama eklemlerimin varlığını hatırlattı bana..dayanmaya çalışarak girdim içine...O da kapıdaki yerini almıştı...bacak bacak üstüne atmış bana bakıyordu...gözlerine bakamıyordum çok sık ve uzunca...su o kadar iyi geldi ki bu teklifi yaptığı için kendimi teşekkür borçlu hissediyordum ona karşı..."adınızı...ha.hala öğrenemedim" dedim...gülümsedi " aslına bakarsan adım da vahiy edilmiştir sana diye düşünüyordum...adım Heliné...bilmen gerekenler tablodakinden fazlası değil adım dışında..."dedi ve "doğrusu çok etkilendim o resimden...kendimi resmetmeye kalksam bundan çok farklı olmazdı"diye devam etti...sivri burunlu yüksek ökçeli terliğini tutan baş parmağına takılıyordu gözüm...ordan ayak çukurundaki toz pembesi kavise,ordan ayak bileğine,half-halında biraz dolandıktan sonra güçlü bileklerine..daha yukarı çıkmadan yakalıyordum bakışlarımı...farkında mıydı?muhtemelen ...gerçi karşısında küvette çırılçıplaktım...daha kötü ne olabilirdi ki...

"rasta bir tip vardır buralara takılır..arkadaşım adı Jay Jay ve bu kafenin bazı ihtiyaçlarını karşılar...bir gün jamaika mahsulü olduğunu söylediği bir kaç torba ot aldım ondan burda satmak için...ancak pek kalabalık değil burası gördüğünüz gibi... ve neredeyse hepsini ben içtim ...ilk denememde gördüm sizi...edit paif çalıyordu, onu hayal etmeye çabalıyordum sanırım...çok net hatırlıyorum...onu görmeye çabaladıkça siz iyice belirdiniz karşımda..."dedim ve durakladım...ilk kez böylesine uzun bir cümle kurmuştum ona ve sanırım soluklanma vaktimdi..."eee devam et" dedi...mola istemiyordu anlaşılan..."sonraları ziyaretleriniz daha sık ve uzun olmaya başladı, sırf sizi görmek için dükkanı kapalı tutup içip durdum...her seferinde geldiniz...ve seni utandırmayı seviyorum dediniz...her defasında" ve işte gene utanmıştım...ayak değiştirdi bir sigara yaktı..."evet" dedi "tenin kızarmıyor ama sesin azalıyor ve bakışlarını nereye koyacağını şaşırıyorsun utanınca"dedi ufak bir kahkaha eşliğinde...sandalyesini içeri çekti biraz daha küvete yanaşmıştı...sudan daha sıcak olmuştu bedenim...tek ayağını küvetin kenarına koydu...bakamıyordum...sudaki baloncuklarla ilgileniyordum..ve eminim çok komik görünüyordum o an..."resimde yerde cansız yatan bedenlerin yanında hayatta kalmış ve 'bana' uzanan figür sensin değil mi?".......sessizlik...kalp atışlarım....damlayan musluk...dudağındaki kıvrık gülümseme...ayak parmakları...o soru....sessizlik..."evet benim o"...kıyamet kopmamıştı...aksine rahatlamıştım..."neden öyle çizdin kendini?neden kendini de yanımda dikilmiş elini belime dolamış çizmedin de öyle minacık çizdin?" tenimdeki ısı suyu fokurdatacak mı acaba diye merak ediyordum....köşeye sıkışmıştım...sorusunun cevabını ben de bilmiyordum...efsunlanmış gibiydim o resimi çizdiren şey her ne ise onun tarafından...gerçi karşımdaydı o resmi çizmeme sebep olan 'her ne ise'...ve hin hin bakıyordu bana...küvetin kenarına dayadığı ayağı zaten pek de sağlıklı düşünemeyen aklımı karıştırıyordu...fetişist değildim aslında...bu kadını görene kadar değildim...aslında sadece ayakları değildi beni etkileyip salağa çeviren...rahatlığı, gülümsemesi, sigaraya davranışı, oturuşu, sesi...ama başlangıç noktası nedense ayaklarıydı...kendimi onlara doğru atılıp dokunmamak için zzor tutuyordum...ben tutmuyordum aslında o tutuyordu..."seni dinliyorum hadisene" dedi gülümseyerek "takılma ayakalrıma rahat duramazlar pek"...oyun oynadığı barizdi...-toparlan be oğlum, en azından katıl oyununa sende- "bilmiyorum...emin değilim ama hülyalarımda sizi gördüğümden beri böyle hissediyorum...tüm kontrolümü elinize geçirmişsiniz gibi" doğrusu alkışlamam gerekirdi kendimi, ne yüzümdeki yanma hissine ne de göğsümde çalan davullara kulak asmadan dalmıştım Onun oyununa..."ve bundan da şikayetçi değilim...yani değildim...o sırada resmi çizerken.."diye düzelttim hemen iplerimi hemen vermeyi reddeder gibi ve sanki ipler onda değilmiş gibi...ben konuşup konuşmalarımı kafamda kendi kendime yorumlarken o birden ayağımı suya soktu, öyle bir irkildim ki küvetin içinde kayıp sulara gömüldüm...

VII

gülümsemesi kaybolmuştu, parmakları dizimin bir karış üzerindeydi hemen, gülümsemiyordu ama gözlerindeki ışıltı, bu oynadığı oyun her neyse, ondan çok hoşlandığını söylüyordu...elim istemsizce uzandı ve deydi ayak tabanına...ve çekmedim elimi,çekemiyordum ki...ne muntazam diziliydi parmakları...ben dokundukça oynatıyordu onları...tam avucuma almıştım ki çekiverdi ayaklarını sudan...abuk subuk bir yutkunma düğüm oldu gırtlağımda...utançla açlık birbirine girmişti...kaynar sular dökülüyordu kafamdan aşağı ama ben arzıca bundan keyif alıyordum,saçlarımı savura savura...dudaklarım aralık ona bakıyordum o ise sigarasıyla ilgileniyordu gene ben orda yokmuşum gibi..."sudan çık" dedi bir anda...işte gene o hipnoz etkisi...apar topar çıktım sudan...peşisıra takip ediyordum onu başka bir seçeneğim yokmuşcasına...tablonun olduğu odaya girdi, ve tam önünde dikildi...yaklaştım ürkek ürkek...kafamı ellerinin arasına aldı, yüzünü yüzüme yaklaştırdı "kalbinin avuçlarımda atması çok hoş...ama biraz da ayaklarımda atsın" dedi ve beni aşağı bastırdı...diz çökmüştüm önünde...tablodakinin aynısı olmuştu görüntümüz...ne yapacaktım nasıl yapacaktım emin değildim...yüzümü yaklaştırdım gayri ihtiyari ayaklarına...çıplak bıraktığı ayağını yüzüme bastırdı yavaşça, tam yanağıma...yüzüm alev alevdi,o bastırdıkça nabzımı hissedebiliyordum tabanında...nabzım belirginleştikçe o bastırıyordu...ayağını kulanarak başımı çevirdi,şimdi burnum ve dudaklarım tabanındaydı ve teninin aroması başımı döndürüyordu, bu dükkandaki hiç bir uyuşturucu bu hale getiremezdi insanı...kokusu sinirlerimi uyardıkça iştahlanıyordum..dudaklarımı araladım hafiften tadı daha da arttırdı sarhoşluk etkisini...o yüzümle oynadıkça ben kayboldum, ben kayboldukça o tabanlarıyla yeniden yarattı beni, ben her yeniden varoluşumda biraz daha cesaretlendim, cesaretlendikçe yeni bir mana kazandım tabanlarının altında, kelimelendiremiyordum ne ozaman ne de şimdi, ama anlıyordum, kader, yazgı, tesadüf, karma adı her ne haltsa...apaçık bulmuştu beni bir şekilde işte!..bu yazgının tohumları Jamaica'da bir tarlada atılmıştı, zenci bir çiftçi yetiştirmişti onu, tek motorlu ufak bir uçağı olan biri Amerikalıya satmıştı yazgımı, o da ülkesine getirmişti, ordan Bronx'a, California'ya Vegas'a gitmişti, bir ro-ronun içindeki arabalardan birine zulalamıştı bir Türk ve Avrupa'ya gelmişti yazgım o zulada, sonra yazgım abime bu dükkanı bana teslim ettirdi, sonra J.J kuzeninden bir telefon aldı ve yazgımı getirdi bana J.J ve işte şimdi o yazgının sonucunun yada yazgının ta kendisinin ayaklarının altında anlıyordum tüm anlamımı...iliklerime kadar mutluydum, ufalmak hiç bu kadar keyifli olmamıştı...

kemerini çıkardı zincir deri karışımı değişik bir kemerdi...saçımdan tutup kaldırdı başımı...kemeri boynuma geçirdi...sıktı...inledim huzurla...ışıldadı gözleri, ben yutkunurken, gülümsedi gene kıvırarak dudağını...ve "hoş geldin yeni hayatına oyuncağım" dedi...

Plastik Kablo ve Zavallı Bilekler (Onur666)

dexagon — Tue, 22 Apr 2008 11:39:40 +0000

Zihnimde mi yankılanıyordu bu ses yoksa 1 metre kadar üzerinde sallandığım taş zeminde mi, emin değilim...ama gittikçe yaklaşıyordu...
Eklem yerlerim bilmem kaçıncı saatten sonra yalvarıp bağırmayı bırakmıştı...şimdi sadece, ince ama keskin bir sızı kalmıştı plastik kabloların sardığı ve tüm ağırlığımı taşıyan -en zavallı yerim olan- bileklerimde...

TAK!TAK!TAK!
duyuyorum sigarasının dumanını üflüyor şimdi!...duruyor...bilmiyorum ne kadar yakın bana...bilmiyorum,lanet bantlardan göremiyorum,o görüyor mu beni...ve bilmiyorum ne kadar dayanır bileklerim...ama o biliyor...herşeyi bildiği gibi...ve görüyor ve bekliyor...ne kadar daha direnebilirim teslim olmamaya...teslim olmamak mı(?)...burda tavanda asılı olan kim be adam!neden direniyorsun mini minnacık olmamaya...ya da nasıl direnirsin hala...tek gerçek direnç bileklerinde şimdi...kan sızan,morarmış zavallı bileklerinde...

"yaptığın holywood,sibel can ve isveç diyetlerinden daha çok işe yaramış bak benim belirlediğim şeyleri yemen...ve tabii ki içmen..." aklımda dönüp duruyordu her kelimedeki dehşetengiz vurgusuyla bu son cümlesi,ben paslı,kırık eski aynada, gerçeğimden daha az zavallı olan yansımama bakarken...
morluklar,çizikler ve kabuk bağlamaya yüz tutmuş yaralarla kaplı derimin altında eski birikimlerimden eser kalmamıştı...ki açık açık görebiliyordum, hala şiddetle inip kalkan göğüs kafesimi sarmalayan kaburgalarımı...
tavanda geçen bir kaç geceden sonra yere inmiş olmama sevinemiyordum artık...zira soğuk taş zemin,temas etmeden daha sıcak görünüyordu bana...

3 gün...3kere ışık girdiğini gördüm, şu ufak pencere bozması gedikten...demek ki 3 gün olmuş, en azından bayılmadan 3 kere gördüm ordan güneşe ait olduğunu umud ettiğim ışığı...peki ne kadar bilinçsiz yattım...GÜNLERDİR BURADAYIM ALLAHIM!...buranın dışında bir yerlerde bir hayatım vardı..belki bir iki gün sorun olmazdı...ama en iyi ihtimalle bir haftadır burdayım...

bilmiyorum...emin değilim...gerçekten istemesem, kimin gücü yeterdi ki aslında buna...bu tutsaklığa...dillema tepelerinde dolanıp durmak bedenimdeki zonklamalardan daha rahatsız edici...
kaç gün oldu...bu neden bu kadar önemli...hep yeni bir hayat istememiş miydim?peki ya o mermerden oyulmuş surattaki gülümseme ne demişti sana:"yeni yaşamına hoş geldin..."

gerçekten inanmamıştım arabasının bagajına sığacağımı söylediğinde...sonuçta küçük bir arabaydı...ama fiyakalıydı...

sarsıntılardan önce rahat bile sayılırdım. aslında..bir süre asfalt yolda ilerledik...ama sadece bir süre...sonra sekmeler ve zıplamalarla çalkalanmış kola gibi hissetmeye başladım kendimi...ellerim boynum ve bacaklarım mühendis işi bir el becerisiyle bağlanmıştı...-küçükken- kurbanlık hayvan taşındığını çok görmüştüm böyle....bir cenin pozisyonundayım ve kordonum beni kıskıvrak yakalamış..ne ironik, oysa hiç birzaman iddia etmemiştim doğuştan bir köle olduğumu..."i was born to die!" ve kabinin içine sızan şarkıdan dilime takılan buydu...
araba durdu...müzik durdu...Tak!Tak!ayak sesleri...ve dev silüetinin ardında sonsuz bir ışıma...sonunda gelmiştim mezbahama...

plastik kablo ve zavallı bilekler: son/mutlakiyet

Konsatrasyon,adaptasyon...

O kadar çok gürültü geliyordu ki aralık kalmış pencereden...hava da bir ayaza yazmış gece...hele hele kaba etlerse açıkta kalan, böylesi rüyalar pek normal...ancak o sesler...dışarlıklı sesler...zerzevatçı,sucu ve tüpçü...ne olurdu tamamalyabilseydim rüyamı...ne olurdu bir 15 dakika geç başlasaydınız bu sabah mesaiye...
şimdi yattığım yerde düşünüyorum,'nedir elimde kalan ve nedir aslolan;
"yıldızlaaaar suuuuu ve badades soğaaaan!"

Kolenin Aski, Ve Kapanan Pencereler.. (Jason Bourne)

dexagon — Mon, 21 Apr 2008 19:17:37 +0000

Aşkın, BDSM oryantasyonuna halel getirdiğine, bu özel duruşun tutkusuna zarar verdiğine inanırdım "asıl ben"i henüz keşfettiğim yıllarda.

Büyük konuşurudm bu mevzuuya dair o sebeple..Hem de çok büyük.

Ve Tanrı' nın en büyük hazlarından birisinin, büyük konuşan kullarına o büyük lokmaları yalatıp yutturmak olduğunu da pek bilmezdim, ama gün geldi, öğrendim.

Bundan yaklaşık üç bucuk yıl önce yuttum o büyük lokmaları. Aniden aklıma düşüşünün sebebiyse, acımı katladı. Öğrendim ki, o zamanlar, o da bana aşıkmış.

O aşkı hükmetmenin doğasına serpiştirip yakıştıramadığından, ben aşkımı köleliğimin önüne geçer mi diye tedirgin olduğumdan birbirimize söyleyemedik.

Şairin dediği gibi, "Gözleri, kıyametim olurdu" o zamanlar...

Geri çekilir miydiniz? Size yaklaşan hazdan kaçar mıydınız? Sizi mahvolmaya razı edecek bir hazzın ışıklarıyla gözlerinizin kamaşmasından korkar mıydınız?

Beraber mahvolacağınız birini bulmak...

Bu bir şans mı, şanssızlık mı?

Belki öyle birini aramayız, korkarız öyle bir arayışa girmekten ama ya karşımıza çıkarsa o, sıradan mutluluklarla mutsuzlukların sınırladığı hayatımızı parçalayacak, bize varlığından bile haberdar olmadığımız zevkler verecek, bizi elimizden tutup yok oluşun kenarına etimizi hazdan uyuşturarak götürecek birine rast gelirsek... İşte sahibim olan kadın, öyle biriydi.

Doğuştan sahip olduğum, memleketim, dinim, adım v.b. hakedilmemiş, otomasyon olarak beraberimde gelen sıfatlarımdan, çalıp emek vererek kazandığım sıfatlara, kariyerime varıncaya dek hepsinden bir celsede vazgeçmek, ve sahip olacağım tek sıfatın "O" na ait olmaktan ibaret kalmasını istemiştim. Her insanın, oranları değişmekle beraber sahip olduğu "emniyet kemer" lerinden soyunup sadece bana reva göreceklerine adamıştım kendimi. Ve her gün, binlerce erkeğin binlerce kadına sarfetiği "aşk" bence böyle yaşanması gereken bir cesaretti.

Esareti kabullenişim, cesaretimden değil miydi. Kölelik bu yüzden herkesin harcı olamayacak kadar özel bir sıfat değil miydi?

Evet, kesinlikle öyleydi. Ama o da ben de aşkın hummasından zihnimize inen perdeyi aralamayı beceremedik.

"Benimle yokluğa yürürsen sana varlığında tatmadığın bir zevk vereceğim," derdi gözleri...Ve ben yürümekte bir an olsun tereddüt etmedim. Ama "Size aşığım" diyemedim. O da diyemedi.

Lilith' in soyundan geldiğine inandığım dominant kadınların, diğer kadınlardan farklı olarak hayatımıza kattıkları o akıl almaz ve delilik sınırına yaklaştıran tutkunun bir benzeri var mıdır. Tanrı neden bu dehşet verici güzelliğin içine bazılarımızı salarken aşkı bunca renk içinde sadece GRİ renkte bıraktı?

Domme kadınların, başka hiçbir zaman, başka hiçbir yerde söyleyemeyecekleri sözcükleri fısıldayan dudakları, onların içlerinde bir başka canlı gibi taşıdıkları dişiliklerini ılık ve telaşlı soluklarıyla nasıl yeniden doğuruyor, terli saç dipleri, istekle gerilen bereketli kasıkları, kölelerinin enzimleriyle yakamozlanan tabanları, kapanan gözleriyle ölümün büyük unutuşuna dokunarak, nasıl yeni bir hayata ancak özgürlüğümüzü öldürerek can veriyor?..

O kadar benden, tenimdendi ki, herhangi bir yerde adı zikredilerek "...... kim?" diye sorsalar, "Benim" demekten imtina etmezdim.
O kadar korkardım ki onun hayatıma dokunmaktan vazgeçmesinden, uyurken göz kapaklarına gizlenmek ve hiç çıkmamayı dilerdim.

Birbirimize aşkımızı hiç söyleyemedik.

O bna bunu itiraf etseydi, gözümde zayıf düşmesi ya da dünyevileşmesi şöyle dursun, her hücremi uğrattığı işgal daha da büyür, zaten katışıksız olan itaatim ve sadakatim bambaşka bir renk kazanırdı.

Ben de ona itiraf ettiğimde aramızdaki katmanların nasıl değişeceğini bilemediğimden hep korkmuştum.

O yıllarda, bana dair hislerinin sadece bildik domme duyumsamalarından ötede bir coğrafyada olduğunu hissetmiştim ama inanmama engel olmuştu duyduğum ürperti.

Uzun zaman öncesinde bir yıla yakın zaman boyu ilişki yaşadığım bir kız arkadaşıma rastlamıştık. Sahibem masada kahvesini yudumlarken ben kitap reyonundan alışveriş yapıyordum. Daha teslimiyetimin başlangıcında "sosyal hayatım ya da kadınlarla birlikteliğim noktasında özgür olduğumu, tenimin değil, ruhum ve kişiliğimin paha ettiğini söylemiş ve sınırları netlemişti. Buna rağmen bir başka kadınla beraberlik bir yana, tenime bir başkasının değmesinden dahi irite olacak kadar bağlanmıştım O' na...

Rastlaştığım eski sevgilimle birbirimize hal hatır sorduktan sonra, sarılarak vedalaştık. Ben, eski sevgilimin içinde hep ukdeydim. O da bu ukdeyi hissettirircesine sevgiyle sarılıverdi bana. O bana sımsıkı sarılmış haldeyken, omuzlarının arkasından beni izleyen Sahibemin gözlerindeki ifadenin kanatıcı öfkesini görmüştüm.

Ve işin kötü yanı, o da bunu "gördüğümü", kokusunu aldığımı anlamıştı.

Domme kadınların diğer bildik kadınlarla ortaklaşa yegane paydalarından biri de bu çığlık atarak çok şey söyleyen bakışlarıdır. O sıradaki ses, gerçekten hem ürkütücü hem de çok üzücüdür.

Çünkü yapmaya hazırlandığı hareketin, bütün hayalleri ebediyen yok edeceğini bilir.
Erkek bu sesi duymadığında, kendini ve erkeğini hayat boyu yaralayacak hamleyi yapmak için yola çıkar.

Hemen hemen her konuda çok karmaşık duyguları, olayların her türlü ayrıntısını tek tek fark eden büyük bir algılama yeteneği olmasına rağmen kadının intikamı genellikle tek ve basit bir hamledir.

Bir erkeğin canını en fazla bir başka erkeğin acıtacağını içgüdüleriyle bilir.

Bu darbeyi indirmeden önce sesi yeniden yumuşar, davranışları sokulganlaşır, erkeğin kendini tamamıyla güvende hissetmesini sağlar, ruhundaki yarayı ve intikam isteğini saklar.

Kaplanın pençesi açılır.

"Hedefinin" iyice yakına gelmesini sağlar.

Erkeğin kendini iyice güvende hissettiğine, iyice kendine yakın durduğuna inandığında da vurur.

Kendilerini kibrin körlüğüne kaptırmış bütün erkekler bu pençe indiğinde şaşırırlar.

Daha önceki bütün işaretlere, gözyaşlarına, soğuklaşan sese, gizli yakarışlara, yeniden beliren yakınlığa karşın erkek tamamen hazırlıksız yakalanır.

Ait olduğum o hanomefendi gibi vahşi olanlar, tarih boyunca unutulmayacak ve dilden dile gezecek bir biçimde, erkeğin bütün varlığını, güvenini, ruhunu parçalayacak bir şahmerdan gibi korkunç bir vuruşla alırlar intikamlarını.

Kalabalıkların önünde yaralanan kadınlar ise intikamlarını kalabalıkların önünde alırlar.

Ondan sonra ağlayan, yakınan, söylenen, Victor Hugo'nun deyimiyle "sevilmediği için bayağılaşan" erkekler görürsünüz.

Böyle bir darbe aldığında ağır biçimde yaralanmayan bir erkek yoktur.

Ve, bu darbe bir erkeğin kendi varlığının çevresinde oluşturduğu parlak zırhı parçalar, onun altından onun varlığının özü çıkar.

Sanırım bir erkeğin nasıl biri olduğunu en iyi bu zamanlarda anlarsınız.En derininde gizli olan, bir ceset gibi suyun yüzüne vurur.Bayağılığı, çirkinliği, güçsüzlüğü, ucuzluğu ya da tam tersi soyluluğu, gücü, zarafeti böyle zor durumlarda anlaşılır.
Erkeklerin aralarındaki farkları onların acıyı taşıma biçimlerinde görürsünüz.

Çünkü o pençe ruhlarına yapıştığında hiçbiri kendini saklayamaz.

Benim derinliklerimden, suyun üzerine çıkan suretse aşkım olmuştu sadece. Ve ben, o hamleyi ancak aşık bir kadının yapabileceğini tahlil edemeyecek kadar karmaşıktım o yıllarda.

Bir gün, her zaman olduğu gibi Moda' daki evine çağırdı beni, gittim.

İçeri girer girmez dizlerimin üzerinde beklemeye koyuldum. Her taşı hafızama mühürlü o upuzun koridordan yüksek ökçeli çizmeleriyle ağır adımlarla yürüyerek karşıma geldi. Merhametsizliği, gücü, sevgiyi, tutkuyu, öfkeyi, huzuru aynı anda emziren o düş kapanı gibi gözlerine bakmam için eliyle çenemde tutarak kafamı kaldırarak, şöyle demişti bana;

- Bitti Burak, artık özgürsün. Çıkıp gideceksin, ve bana gerekçeme dair tek soru sormayacaksın.

O cümlenin bitiminde yüreğimdeki sarsıntıyı, ruhumun nasıl acıdığını bugün dahi aynı tesirle hatırlıyorum. Gözlerimdeki yakarışı, bakışlarını kaçırmadan izlemeye çalıştı, yapamadı. Salona doğru yürüyerek sigarasına uzandı. Arkası bana dönük olduğu halde ağızlığına takarak yaktığı sigarasından derin bir nefes çektikten sonra "Sana git dedim" diyerek koltuğa oturdu.

Evden çıkıp, gözlerimden akan sicim gibi yaşlarla merdivenleri indim. Yere yıkılmamak için kendimle savaşıyordum. Sokakta yürüyerek ilerlerken hayata felç inmesinin ne demek olduğunu ilk kez deneyimledim, tattım. Nasıl ki gözlerine izni olmaksızın başımı kaldırıp bakamıyor idiysem, o anda da geri dönüp pencereden sırtıma dek işleyen bakışlarıyla karşılaşmaya cesaret edemiyordum. Ama biliyordum, benim gidişimi izliyordu...

Yıllar sonra öğrendim ki, benim soğuk umarsız bir ifade görmekten korkarak geri dönüp bakmadığım o gözlerde sadece mayıs sabahlarının kızıllığını andıran bir uykusuzluk ve gözyaşı varmış.

Keşke baksaydım.

Keşke baksaydım ve ona aidiyetimin ilk ve son itaatsizliğini yaparak kapısına gelerek gözlerinin en dip noktasına kitlenerek "Siz söylemeseniz de biliyorum. Ama ben söyleyeceğim. Kendi tenimden, canımdan, hayata dair her şeyden daha fazla seviyorum sizi, sonsuz bir aşkla titriyorum, ve bu hep böyle kalacak. Sizin bana duyduğunuz aşk, sadece çok az köpeğe nasip olacak ayrıcalıklı bir gurur yaşatacak bana. Gücünüze duyduğum hayranlık artacak..." diyebilseydim.

Ne O söyleyebildi, ne de ben.

Ben o pencereye dönüp bakamadım.

Hayatı ıskalamamanın en önemli yaşam sanatı olduğunu daha iyi biliyorum artık.

O Pencere, hem O' nun hem de benim geleceklerimizin, mutluluğumuzun üzerine kapandı.

Söyleyemedik işte, Tanrı ve hayat bizi affetsin...

Dominant, Guclu Ama Yalniz Kadinlar (Jason Bourne)

dexagon — Mon, 21 Apr 2008 19:05:46 +0000

Her birimizin hayatlarının başkenti, güçlerine pazarlıksız teslimiyet için hayatlarımızı emnyet kemerlerinden sıyırarak ellerne bıraktığımız dominant kadınlar.

Özde hükmetmeyi, yönetmeyi, kontrolü seven, ama her biri Tanrı' nın ruhlarına üflediği farklı doğalar farklı karakterlerle hayatlarını sürdüren dominant kadınlar var.

Ve her nedense güçlerine, bağımsız duruşlarına hayranlık duyduğumuz bu kadınların ciddi bir çoğunluğunun ne kadar onulmaz bir yalnızlık acısıyla, ne denli tuhaf gel-gitler yaşadıklarını göremez çoğumuz.

Onlar her ne kadar "Tanrıça" nitelemesiyle anılsalar da yalnızlığın, onları da yaratan Tanrı' ya mahsus olduğu gerçeği, tenlerimizi tutuşturan aidiyet tutkusunun önüne geçemez.

Hizmet edebilmek ve hazlarına adanmak üzere biraraya geldiğiniz o kadınların, siz ayrılıp geri döndüğünüzde nasıl bir koza içine girdiğini düşündünüz mü hiç. Beni çok yaralar işte bu, hem de çok...

Yalnızlıklarını paylaşmak ya da deşifre etmeyi, tıpkı kölelerle sex yapmak kadar tartışılmaz bir dogma sayan kadınların yalnızlıkları hiçbirimizin ıssızlığına benzemeyecek kadar çığlık çığlığa ve ürperticidir.

Sadece bir kaç saat önce hayatınızı avuçları içinde küçücük bir saka kuşunu kavrarcasına tutan o hanımefendinin sessizliğe büründükten sonraki ruh rengini bilir misiniz?

Endorfin, ter, kan ve toksinlerle bezeli o mekandan geride kalanl aksesuar ve aparatlar toparlanıp gardroplardaki istirahatgahlarına çekildikten sonra buz gibi acıbadem sütleriyle makyajlarını temizleyen dominantların, cenin misali dizlerini karınlarına çekerek nevresimlerine şevkat beklercesine nasıl sarıldıklarını göremezsiniz. Görmenizi de istemezler. Bu hallerini zayıflık ya da güçsüzlük gibi sığ sıfatlarla başlıklandırmanızı istemez, tahammül edemezler çünkü.

Oysa bence en güçlü anlarındandır bu dominant kadınların. Herhangi bir erkeğin gölgesine ya da bir dost kucağına değil, yine ve sadece kendilerine sığınacak kadar güçlüdürler. Halbuki yalnızlıkları ve yüreklerindeki öksüzlüklerini de tamlayabilmesi gerekmez mi esaretlerindeki kölelerin?

Nedense güçleri ve karakteristik farklılıklarına karşın onların da kadın olduklarını unutur çoğu. Ki bence bu bencilliğin zirvesidir. Sadece inandıkları ve daima görmek istedikleri o dimdik ikonayı isterler. Latexlerin ardındaki tenin de duygularla ürpererek acıyabileceğini pek düşünmezler.

Akşam çökerken, karlı dağların arasından ilerleyen adam ıssız bir yamaca dayanmış bir ev görür.

Eve yaklaştığında kapı açılır ve elinde tüfeğiyle, düşman bakışlı genç bir kadın belirir.

- Hemen git buradan, der, yoksa ateş ederim.

Adam yorgundur, açtır, uykusuzdur, yaralıdır.

Sadece o geceyi geçirecek bir yer aradığını, kötü bir niyeti olmadığını anlatmaya çalışır ama kadın hep aynı cümleyi tekrarlamaktadır.

- Hemen git buradan, yoksa ateş ederim.

Kadının kararlı olduğunu gören adam çaresizce arkasını dönüp yürümeye başlar. Kadın, ya adamın yıkılmak üzere olduğunu anlatan bitkin yürüyüşüne acıdığından ya da adamın gerçekten sığınmaktan başka bir niyeti olmadığını sezdiğinden arkasından seslenerek çağırır.

- Gel.

Adamı eve alır. İçerde bir de bebek vardır.

Yemek ısıtıp adama verir. Sonra ona, alet edevatın durduğu soğuk bir odada yer gösterir.

Adam o kadar yorgundur ki, bir yatağın olmamasına aldırmaz, yere bir battaniye serip yatar.

Biraz sonra kapısı açılır ve geceliğiyle kadın gözükür.

- İstersen, der, içerde yatabilirsin.

Adam eşyalarını toplayıp içeri girer, kadının yatak odasında ne yapacağını bilemeden ayakta durur.

Kadın, adama bakar,

- Yanıma yatıp, başka bir şey yapmadan bana sarılır mısın?

Adam kadının yanına yatar, kadına sarılır. O halde birlikte uyurlar.

Amerikan İç Savaşı'nda yaşanan dramları anlatan filmdeki birçok acı içinde galiba beni en çok etkileyen, kocası savaşa gittikten sonra o dağ başında yapayalnız yaşayan kadının o cümlesi oldu.

- Yanıma yatıp, başka bir şey yapmadan bana sarılır mısın?

Hem ruhları hem tenleri, duyguların ve dokunuşların binbir çeşidine açık ve duyarlı olan kadınlar hayatın içinde tek başlarına kaldıklarında, hissettikleri yalnızlık bir erkeğinkinden çok daha yoğun ve derin olur. İçlerinde gezdirdikleri o ıssız bahçelerden yükselen yabanyemişi kokularının keskinliğini, seslerinin hafifçe solduğunu, neşeli gülüşlerin altında bir hüznün ve asla itiraf edilmek istenmeyen bir ürkekliğin fısıltısının titreştiğini hissedersiniz.

Çalınmayan bir piyano gibi dururlar hayatın içinde, tuşlarının tozlanacağından, bir daha hiçbir zaman o eski parlak tınılarının duyulmayacağından endişe ederler. Geceleyin, gün boyu hangi kimlikle dolaşıyorlarsa o kimlikten soyunup yalnız bir kadın olduklarında, yataklarına yorgunca otururlar.

Siz, o evi terkederken kürek kemiğinizdeki kamçı acısıyla sızlarken, onlar ıssız yataklarında "aslında en güçlü oldukları" hallerini gizlemekten yorgun, ve sizdeki sızıdan daha büyük bir acıyla kalakalırlar. Ve belki de bu ıssızlığı sonlandıracak şu cümleyi telaffuza cesaret ettiklerinde değişecektir hayatları;

- Yanıma yatıp, başka bir şey yapmadan bana sarılır mısın?

Kadinlarin Golgesi (Jason Bourne)

dexagon — Mon, 21 Apr 2008 18:46:47 +0000

"Köle" sıfatına haiz, bu yaftayı taşıyarak yaşamını taçlandırmayı seçenlere, kutbun diğer ucunda yaşayan domme kadınlar tanışma seremonilerinde bir çok soru sorarlar.

Adımızı, mesleğimizi, ikamet ettiğimiz lokasyonu, sınırlarımızı ya da sınırsızlıklarımızı v.b.

Ama tuhaftır ki, çok azı en keskin ve yanıtı her şeyi tek celsede nete getirecek o soruyu sorar.

"NEDEN KÖLESİN?"

Her birimizin bu soruya vereceği yanıtlar muhteliftir şüphesiz. Fakat benim, sayısını anımsayacağım kadar nadiren karşılaştığım bu soruya yanıtım hep aynıdır. Kadınların hem mental, hem de kimyasal üstünlüklerine yürekten inandığım için... Tanrı her birinin doğasına ruhundan bu gücü üflemiştir, kimileri keşfeder, kimileri yaşadıkları sosyal çevre ve türlü etkenler yüzünden tetiklenemediğinden DNA' larında yatan bu kudretten bihaber yaşantısını sürdürür.

Erkeksi, daha kaba, daha sert olan erkek, aldatıldığını ancak kadın kendisine söylediğinde anlıyor. Daha kırılgan, daha zayıf, hatta daha kadınsı olan erkek ise aldatıldığını kadının davranışlarındaki çok küçük değişikliklerden seziyor. Ama ikisinin de aldatılmaya tepkisi hemen hemen aynı. İkisi de aynı soruları soruyorlar.

İlk öğrenmek istedikleri "diğer herifin" yatakta nasıl olduğu, nasıl seviştiği.
Bir kadın asla bu sığ sularda debelenmez. Ve hatta bir kadını, beraber olduğu erkeğin bir başka kadınla sevişmesinden daha çok, o kadına sarılarak uyuması ya da duygusal titreşimler yaralar.
Bir örümcek türü var.

Garip bir biçimde çiftleşiyorlar, çiftleşirken erkek vücudunu dişinin başının önüne doğru eğiyor.

Çiftleşmeye başladıklarında, ikisinin bedeni bütünleştiğinde, dişi örümcek de erkeği yemeğe başlıyor.

Erkek dişiyi döllerken, dişi erkeği yiyor.

Çiftleşme bittiğinde erkek de kelimenin gerçek anlamıyla bitiyor, dişi onu yemiş oluyor.

İki örümcek çiftleşmeye başlarken, erkek bunun kendi sonu olacağını, öleceğini biliyor.

Ama birlikte olmak nasıl bir haz veriyorsa, erkek ölümü, öldürülmeyi, parçalanmayı daha baştan kabul ediyor.

Doğa bazen böyle insafsız şakalar yapıyor. Ölüm gibi her canlıyı ürküten büyük bir tehdit yarattıktan sonra, o tehdidi bile unutturabilecek inanılmaz bir haz yaratabiliyor. Ve, eğer o hazzı size tattıracak birine rastlarsanız yok olmaya aldırmıyorsunuz.

Bütün hayatınızdan vazgeçebiliyorsunuz.

Biriktirdiğin ne varsa, para, ün, itibar, aile, iş bir kenara itebiliyorsunuz. Ölüm korkusundan bile daha büyük bir cazibeye dokunabilme karşılığında, ölümden bile beter olana, canlı canlı yenmeye, yavaş yavaş tükenmeye ve üstelik o tükenişten zevk almaya koşuyorsunuz.

Alıyorsunuz da...

Daha da beteri, siz ölümü bile aşan muhteşem bir hazzı yaşarken, size bakanların, sizi seyredenlerin, böyle bir hazzı hiç tatmamış, varlığından haberdar olmayanların, kendi küçük limanlarında küçük sandallarıyla gezmenin olağanüstü yolculuklar olduğunu sananların, sizi küçümseyeceğini, ne karşılığında hayatınızdan vazgeçtiğinizi anlamayacağını, sizi akılsız bulacağını biliyorsunuz.

Aşksız bir sevişmenin, bir kadının bilincinin gizli bölmelerinde nasıl değerlendirildiğini, kendisini bundan dolayı farkında olmadan nasıl suçlayabileceğini kim bilebilir?

Bir kadın sadece sevişmek için değil ama "o erkekle" sevişmek istediği için, "o erkeği" sevdiği için seviştiğini düşündüğünde, ruhun her zaman affedilmeye hazır istekleri, bedenin her zaman suçlanan arzularına kendi damgasını vurmuş oluyor, "aşk" sevişmeyi kutsuyor, onu ruhun erdemli çeşmesinde yıkayarak yeniden vaftiz ediyor.

Ama biz erkekler sadece içine sıkıştığımız dakikaların telaşıyla kendi sığ sularımızda boğuluyoruz.

Yeni bir hayatın oluşumu için gereken fizyolojik şartları oluşturmak için neden Tanrı bizleri değil de kadınları seçti dersiniz? Neden bir hayatı dünyayla buluşturabilenler biz değiliz de kadınlar? Neden onlar doğurganlık gibi kutsal bir emanete bizden daha çok layık görüldüler. "Pipi" lerimizin ucundan ayıklanacak bir kaçmilimlik et parçasının korkusuyla ağaç tepelerine tırmanan erkeklerden kaçı o sürecin birbirinden sancılı anlarını empatiyle düşündü?

Ben, günahı severim. Bu sevgi, bir günahkar olmamdan, günahın baş döndürücü girdaplarında kayboluşun olağanüstü hazlarına düşkünlüğümden değildir sadece.İnsanoğluna sunulabilecek en büyük ödül olan cennette doğmalarına rağmen Havva'yla Adem'in uğruna o cennetten kovulmayı bile göze almaları bize günahın çıldırtıcı çekiciliği hakkında bir fikir verir zaten.

Tanrı' ya en yakın olan ilk insanın kanına ilahi güçten daha çok nüfuz edebilen tek güçtü kadın.

Dominant güdülerinin farkında olmayan kadınların dahi gözlerinde, tavırlarında şu özgüveni görürsünüz, adeta derler ki; " Şu koca dünyada, yanında ben olmadan, tek başına hiçbir şeyi kusursuz yapamayacağını biliyorum; ikimiz birlikte olmadan, kadınları baştan çıkarmada bile mükemmel olamayacaksın. Şimdi beni anlamaya başlıyor musun? Ben senin yaşamınım, hayatının diğer yarısı benim. Ben yanında olmazsam, sen ne tam bir insan, ne gerçek bir sanatçı, ne doğru dürüst bir oyuncu, ne de yolcu olabilirsin, aynı şekilde ben de sen yanımda olmadan gerçek bir kadın olamam.'

Erkeklerin belki de hiçbir zaman ulaşamayacağı böylesine korkunç bir bağlanışın şahikasına ulaştığında, kadın, yeryüzünde yaşayan herkesten ayrıldığına, eşsizleştiğine, kaderi değiştirecek bir gücü ele geçirdiğine inanır; öylesine koyu bir kedere ve öylesine parlak bir mutluluk hayaline sahiptir ki geceleyin gökyüzünde ışıklar içinde yanan bir gökkuşağı gibi yaşar.

En koyu karanlık ondadır. En yakıcı parlaklık da... İşte o zaman, büyük bir inançla fısıldar.

- Seni en çok ben severim... Kimse seni benim gibi sevemez.
Hissettiği sevginin bütün engelleri yok edebileceğini haykırır.

"Bir yargıç gibi seni huzuruma çağırıyorum. Seni yepyeni bir yaşama uyandırmak istiyorum, yürümekte olduğun yoldan seni çekip alıyor, bağlı olduğun bütün kuralları söküp atıyorum, çünkü tüm bunlardan daha güçlüyüm, çünkü ben seni seviyorum."

Sevdiği erkeğin aldırmazlığına, "alçaklığına", yalanlarına, korkaklığına, sevgiyi kavrayamayan sığlığına rağmen bir çöl gecesi gibi ıssız ve soğuk geçen yaşamını bir mucizeye çevireceğine olan inancı hep o aşktan beslenir. Bir kadın, hissettiği ve kendisini değiştiren büyük aşkın erkeği nasıl değiştiremediğini, erkeğin, karşısında elmastan yontulmuş bir heykel gibi duran bu aşktan nasıl etkilenmediğini hiç kavrayamaz.

Aşık bir kadının korkusuzluğu, aşkına olan güveni, mucizelere olan inancı yanında herkes biraz korkak, güçsüz ve zavallı kalır. Sevdiği erkeğin kendisi kadar güçlü olamadığını görür kadın.Ona rağmen sevmekten vazgeçmez. Erkekteki bütün zaafları kendisinin iyileştirebileceğine, onun korkularını kendisinin geçirebileceğine, onun açgözlü mutsuzluğunu doygun bir mutluluğa çevirebileceğine olan güvenini hayatın kendisi bile sarsamaz.

Biz erkeklerse kadınların himayelerindeyken görkemliş kanatlarıyla gökyüzünde elipsler çizen albatrolslar gibiyizdir. Ama kadınlar eletek çekip bizi kendimizle bıraktıklarında hayatın güvertesine sertçe düşeriz. Ve tıpkı o güverteye düşen albatrosları pipolarıyla iteleyerek dalga geçen balıkçılar gibi, hayat da bizi dilediğince itekler.

Ama bir kadını asla.

"Seni en çok ben seviyorum," demeyi bilmez bir erkek, ne bunu diyebilecek bir güveni, ne sevgiler arasında "en çok" olmasını sağlayacak bir rekabete tahammülü, ne bütün ruhunu karşısındakine açacak bir cesareti, ne de sevginin gücüne böylesine bir inancı vardır.

Sevginin ona hayatı değiştirecek bir güç vereceğine değil, onu hayatı kaybetmesine yol açacak bir güçsüzlükle sakatlayacağına inanır. Sevmek durmaktır. Erkek, durmaktan korkar, o kendi varlığını sadece hareket halindeyken hissedebilir çünkü, durduğunda saçları kesilen Samson gibi gücünü yitireceğini sanır.

Köle olduklarının idrakında olan erkekler ve idrak edemeyen erkekler vardır aslında. Özgür doğmayız. Her erkek, bir kadının rahminden doğar, ve kadınların gölgeleri ölene dek üzerilerine düşecektir.

Görebilenler vardır, ve göremeyenler.

Latin Phrases- IV (R-V)

dexagon — Mon, 21 Apr 2008 17:14:54 +0000

===================================

Reddite ergo quæ Cæsaris sunt Cæsari et quæ Dei sunt Deo
Sezar'a Sezar'ın olanı, Tanrı'ya Tanrı'nın olanı verin. (Yuhanna İncili, İsa'nın sözü)

Radix malorum est cupiditas
Açgözlülük bütün kötülüklerin anasıdır.

Reddite ergo quae sunt Caesaris, Caesari
Sezar'ın hakkı Sezar'a.

Reductio ad absurdum
Olmayana ergi (mantıkta bir metod)

Rem acu tetigisti
Üzerine parmağınızı koydunuz (Tam üstüna bastınız, doğru tahmin anlamında)

Repetitio est mater studiorum
Tekrar öğrenmenin anasıdır.

Requiescat in pace (R.I.P.)
Barış (nur) içinde yatsın.

Res ipsa loquitur
Halin icabından anlaşılabileceği gibi (Hukuk terimi: yani bir şey söylemeye gerek yok, olay kendi kendini anlatacak kadar açık)

Rigor mortis
Ölüm katılığı (Bütün dillerde adlî tıpta halen kullanılan bir terim)

Roma die uno non aedificata est
Roma bir günde kurulmadı

S

=====================================

Sæpe morborum gravium exitus incerti sunt
Çoğu zaman ağır hastalıkların sonucu belirsiz olur.

Salus ægroti suprema lex
Hastanın iyiliği en üstün yasadır.

Sapiens dominabitur astris
Bilge kişi yıldızlara hükmeder.

Sapientia est potentia
Bilgelik güçtür.

Scio me nihil scire
Bildiğim tek şey hiçbir şey bilmediğimdir.(Socrates)

Semper fidelis
Her zaman sadık (ABD Deniz Birlikleri dövizi) - çoğu zaman semper fi olarak kısaltılır

Senatus Populusque Romanus (S.P.Q.R.)
Senato ve Roma Halkı

Sine qua non
Olmazsa olmaz

Si tacuisses, philosophus mansisses
Eğer sessiz kalmış olsaydın, bir filozof olarak kalabilirdin.

Si vales, valeo
Sen iyiysen ben de iyiyim.

Si vis amari, ama
Sevilmek istiyorsan önce sev.

Si vis pacem, para bellum
Eğer barış istiyorsan savaşa hazırlan.

Si vis pacem, para iustitiam
Eğer barış istiyorsan adalet hazırla (üsttekine gönderme)

Sic
Yani, böylece (basımda kullanıldığında dizgi hatası ya da yanlışlık olmadığını belirtir.)

Sic ad nauseam
Bıkana kadar böyle.

Sic transit gloria mundi
İşte dünyanın ihtişamı böyle geçiyor. (yeni Papa ilan etme törenlerinde söylenir)

Silent leges inter arma
Savaş olduğunda kanunlar susar.

Similia similibus curantur
Benzer benzerini iyileştirir.

Sine die
Belli bir tarih belirtmeksizin.

Sine labore non erit panis in ore
Çalışmadan ağzında ekmek olmaz.

Sine scientia ars nihil est
Bilgi olmadan sanat bir hiçtir.

Si vis amari, ama
Sevilmek istiyorsan sev.

Solem lucerna non ostenderent
Güneş fenerle gösterilmez (bariz olaylar için)

Soli sol soli
Yeryüzünün tek güneşine (Louis XIV-Güneş Kral-'a ithafen)

Sotto voce
Alçak sesle

Spes salutis
Kurtuluş umudu

Spoliatis arma supersunt
Yağmalananın kalan tek şeyi silahlarıdır.

Statu quo
Daha önce içinde bulunulan durum

Statu quo ante bellum
Savaştan önce içinde bulunulan durum

Sui generis
Kendine özgü

Summum ius summa inuria.
Ne kadar çok kanun,o kadar az adalet (Cicero)

Summum jus, summa injuria
Hukukun zirvesi, haksızlığın zirvesidir. (Kurallar çok katı uygulandığında söylenir)

Sursum corda!
Kalpler yukarı! (cesaretlendirme amacıyla söylenir)

Sutor, ne supra crepidam
Ayakkabıcı, ayakkabının daha yukarısı değil! (Bilmediğimiz şeyler hakkında konuşmamalıyız anlamında. Apelle (Yunan ressam) çizmekte olduğu ayakkabı hakkında bir ayakkabıcıya danışır. Ayakkabıcı resmin geri kalanı hakkında da yorum yapmaya başlayınca Apelle onu nazikçe sınırları aşmaması için uyarır)

Her zaman sadık (ABD Deniz Birlikleri dövizi) - çoğu zaman semper fi olarak kısaltılır

Senatus Populusque Romanus (S.P.Q.R.)
Senato ve Roma Halkı

Sine qua non
Olmazsa olmaz

Si tacuisses, philosophus mansisses
Eğer sessiz kalmış olsaydın, bir filozof olarak kalabilirdin.

Si vales, valeo
Sen iyiysen ben de iyiyim.

Si vis amari, ama
Sevilmek istiyorsan önce sev.

Si vis pacem, para bellum
Eğer barış istiyorsan savaşa hazırlan.

Si vis pacem, para iustitiam
Eğer barış istiyorsan adalet hazırla (üsttekine gönderme)

Sic
Yani, böylece (basımda kullanıldığında dizgi hatası ya da yanlışlık olmadığını belirtir.)

Sic ad nauseam
Bıkana kadar böyle.

Sic transit gloria mundi
İşte dünyanın ihtişamı böyle geçiyor. (yeni Papa ilan etme törenlerinde söylenir)

Silent leges inter arma
Savaş olduğunda kanunlar susar.

Similia similibus curantur
Benzer benzerini iyileştirir.

Sine die
Belli bir tarih belirtmeksizin.

Sine labore non erit panis in ore
Çalışmadan ağzında ekmek olmaz.

Sine scientia ars nihil est
Bilgi olmadan sanat bir hiçtir.

Si vis amari, ama
Sevilmek istiyorsan sev.

Solem lucerna non ostenderent
Güneş fenerle gösterilmez (bariz olaylar için)

Soli sol soli
Yeryüzünün tek güneşine (Louis XIV-Güneş Kral-'a ithafen)

Sotto voce
Alçak sesle

Spes salutis
Kurtuluş umudu

Spoliatis arma supersunt
Yağmalananın kalan tek şeyi silahlarıdır.

Statu quo
Daha önce içinde bulunulan durum

Statu quo ante bellum
Savaştan önce içinde bulunulan durum

Sui generis
Kendine özgü

Summum ius summa inuria.
Ne kadar çok kanun,o kadar az adalet (Cicero)

Summum jus, summa injuria
Hukukun zirvesi, haksızlığın zirvesidir. (Kurallar çok katı uygulandığında söylenir)

Suum cuique
Herkes hak ettiğini bulur.

===================================

Tarde venientibus ossa
Geç kalanlara, kemikler. (Yemeğe geç kalanlar için söylenir.)

Tempora mutantur et nos mutamur in illis
Zaman hareket ediyor, biz de onunla birlikte değişiyoruz.

Tempori servire
Şartlara uyum sağlamak

Tempus fugit, aeternitas manet
Zaman uçar,sonsuzluk kalır.

Testis unus, testis nullus
Tek şahit, hiç şahit (tek şahit bir olayı kanıtlamak için yeterli olmaz anlamında)

Timendi causa est nescire
Korkunun sebebi cehalettir. (Seneca)

Timeo Danaos et dona ferentes
Yunanlar'dan korkuyorum, özellikle hediye getirdikleri zaman. (Virgile'in kitabından alıntı. Şehirdekilerin Truva Atı'nı şehre sokmak istemesi üzerine Laocoon tarafından söylenmiştir. İçten pazarlıklı birinin size belirgin bir sevgiyle yaklaşması durumunda söylenir.)

Timeo hominem unius libri
Tek kitabı olan insandan korkarım.

Tres faciunt collegium
Topluluk için üç kişi gerekir

Tu quoque mi fili
Sen de mi oğlum? (Shakespeare'den alıntı, Jül Sezar'ın Decimus Junius Brutus'ten yediği darbe ile düşmesi sırasında söylediği düşünülür)

Tu secanda marmora. Locas sub ipsum funus, et sepulchri. Immemor, struis domos
Ölüm karşına gelmiş. Sen mezarını düşünecek yerde mermer yontturup evler yaptırmaktasın. (Horatius)

==================================

Ubi bene, ibi patria
Neresi güzelse, orası vatandır.

Ubi concordia, ibi victoria
Nerde dirlik varsa orda zafer vardır.

Ubi fumus, ibi ignis
Duman varsa ateş de vardır. (Ateş olmayan yerden duman çıkmaz)

Ubi tu Gaius, ibi ego Gaia
Sen nerde olursan, Gaius, ben de Gaia, orada olacağım. (Romalıların evlilik sırasındaki ettiği bağlılık yemini)

Ultima cave
Sonuncuya hazırlıklı ol (Saatten bahsediyor. Güneş saatleri üzerine yazılan geleneksel yazı)

Ultima ratio regum
Kralların son çaresi (Cardinal de Richelieu tarafından silahların üzerine yazdırılmıştır)

Ultra posse nemo obligatur
Kimse yapabileceğinin ötesinde zorlanamaz.

Ulula cum lupis, cum quibus esse cupis
Kurtlarla dolaşan ulumayı öğrenir.

Unum castigabis, centum emendabis
Bir hatanın önüne geçmek yüz tanesini engellemektir.

Urbi et orbi
Şehir (Roma) için ve dünya için

Usus magister est optimus
Tecrübe (ya da pratik) en iyi öğretmendir. (Yani teorik olarak öğrenilen bir ders alıştırmalarla desteklenmelidir.)

Ut ameris, amabilis esto
Sevilmek için sevecen ol.

Ut sis nocte levis, sit cena brevis
Eğer iyi bir gece geçirmek istiyorsan, akşam yemeğini kısa tut.

Ut supra
Yukarıdaki gibi

Uti, non abuti
Kullan ama suistimal etme

====================================

Vade retro satana
Geri çekil, şeytan!

Væ victis!
Yazık yenilenlere (altta kalanın canı çıksın)! (Brennus, Galya komutanı, Roma'yı aldıktan sonra)

Vasa vana plurimum sonant
En fazla sesi boş çanaklar çıkarır.

Veni vidi vici
Geldim, gördüm, yendim (Jül Sezar)

Verba docent, exempla trahunt
Kelimeler öğretir, örnekler yol gösterir.

Verba volant, scripta manent
Söz uçar, yazı kalır.

Verbatim
Kelimesi kelimesine.

Veritas odium parit
Dürüstlükten nefret doğar. (her doğru söylenmek için uygun değildir anlamında)

Veritas odium parit, obsequium amicos
Dürüstlük düşmanları, yalakalık dostları doğurur.

Veritatem dies aperit
Zaman gerçeği açığa çıkarır.

Versus
..e doğru.(İngilizce'de yanlış olarak "karşısında" anlamında kullanılır.kısaltması: vs.)

Veto
Engelliyorum!

Vi Veri Veniversum Vivus Vici
Gerçeğin gücü evreni fethettirir.

Vice versa
Karşılıklı olarak

Vide supra
Daha yukarsını gör.

Video meliora proboque deteriora sequor
İyi yolu görüyor ve takdir ediyorum, ancak kötü yolu seçiyorum. (Ovidius, Dönüşümler ; Médée'ye verilen söz)

Vinum aqua miscere
Şarabına su katmak

Vir prudens non contra ventum mingit
Akıllı adam rüzgara karşı işemez.

Vir sapit qui pauca loquitur
Geçek bilge az konuşandır.

Virtus post nummos
Erdemden önce para

Visita Interiora Tellus Rectifacando Inveniens Occultam Lapidem. (VITRIOL)
Dünyanın merkezini ziyaret et, orada gizli taşı bulacaksın (her insanın hakikati kendi içinde bulacağını anlatır)

Volens nolens
İsteniyor mu istenmiyor mu

Vox clamans in deserto
Çölde haykıran bir ses (Jean le Baptiste tarafından "Kimsin?" sorusuna cevaben söylenmiştir)

Vox populi vox dei
Halkın sesi tanrının sesidir.

V.S.L.M
«Votum Solvit Libens Merito »nun kısaltılmışı. Adağını yerine getirdi, isteyerek, ve olması gerektiği gibi.

Vulgum pecus
Ortalama/bayağı insanlar

Vulnerant omnes, ultima necat
Her geçen dakika yaralar, sonuncusu öldürür. (Saatten bahsediyor. Güneş saatleri üzerine yazılan geleneksel yazı)

Vulpes pilum mutat, non mores
Tilkinin derisi değişir huyu değişmez