Op de 23dingen-site en verder op internet heb ik geprobeerd het verschil te ontdekken tussen wiki, blog en google docs. Er zijn inderdaad verschillen.

Ten eerste het uiterlijk: een wiki en een blog hebben de opbouw van een website, terwijl een google document het uiterlijk van een document (word, excel etc. ) heeft.
Een blog heeft één eigenaar/redacteur, terwijl een google document en een wiki door verschillende mensen wordt onderhouden. Nóg meer web 2.0 dus.
Wat betreft de toepassing van deze 3 vormen, denk ik dat een wiki door z’n web-opbouw met navigatie en zoekfunctie het handigst is om binnen een organisatie als tool te gebruiken. Ik denk dan aan bijvoorbeeld een eerste-hulp-bij-computerproblemen-wiki, waarin je algemeen voorkomende problemen met bijvoorbeeld tekstverwerking of het eigen systeem kunt beschrijven en er de oplossingen bij kunt vermelden. Dit kan op gebruikersniveau, maar ook op systeembeheerdersniveau. Of zo’n wiki ook buiten de eigen organisatie beschikbaar zou moeten zijn weet ik niet.

*klik* de krant
voor een groter beeld ¹

Enkele dagen geleden had ik het over sociale netwerkjes rond de eigen catalogus (ik had dit ding nog niet gelezen!). Toen wees Hetty me op de website van de bibliotheek van Hengelo en de mogelijkheden van My Discoveries voor Aquabrowser.

My Discoveries.
Ik had er van gehoord door bovenstaand bericht en was positief verrast toen. Ook ik had al gemerkt dat onze leners geregeld anders omgaan met trefwoorden dan de catalografen. Door deze ingreep krijgen de leners een stem. Ik kon me echter wel voorstellen dat niet iedereen daar even gelukkig mee zou zijn.

Na de voorbije dingen (en alle lectuur) lijkt het me een natuurlijke ontwikkeling. Ik zie het zelfs al voor me dat leners uiteindelijk zelf bibliografische beschrijvingen zullen invoeren. 
Soit.

Ik heb My Discoveries uitgeprobeerd bij Openbare Bibliotheek Amsterdam. Met een eigen account. 
De uitleg is helder. Het is allemaal heel gebruiksvriendelijk. 
Ik ben ook wel benieuwd hoe het zich in de toekomst zal ontwikkelen.

En in Vlaanderen?
Een artikel dat ik deze zomer in Bibliotheekblad las en dat hier wel past is ‘Zoeken in de catalogus: 10 trends’. Je kan het ook hier vinden.

¹ Of lees het hele ‘kranten’artikel hier.
  De krant werd hiermee gemaakt.

Last.fm
Last.fm kende ik al langer, maar iTunes bleef mijn voornaamste muziekbibliotheek wanneer ik achter de computer zat.
Sinds het begin van deze 23 dingen heb ik ook een eigen account bij last.fm en gebruik ik iTunes en last.fm samen. Of beter, ik luister nog steeds via iTunes, maar alles wat ik beluister komt vanzelf in mijn bibliotheekje bij last.fm.
Ik ben dus eerder een passieve gebruiker. Iedereen mag dan wel meegenieten van mijn bibliotheek, ik bekijk ook af en toe de suggesties van last.fm, maar zelf ben ik nog geen andere muziekprofielen gaan opzoeken.

In tussentijd heb ik ook wat andere sociale ’streaming music’ websites bezocht:

Finetune
Bij finetune is het leuke dat je je eigen speellijst kan samenstellen (met een beperking van drie nummers per artiest). Ze omschrijven het zelf als ‘mix tape evolved’. Vermeldenswaard is de ‘I’m lazy’ button en de audiospeler waarmee je je speellijst op je blog kan plaatsen. Verder is er ook een radiofunctie, vergelijkbaar met deze van last.fm. Het sociale aspect is minder nadrukkelijk aanwezig dan bij last.fm, maar ook hier is het mogelijk om vrienden toe te voegen of uit te nodigen.

Deezer
Maar dan heb je Deezer nog niet bezocht. Ook hier kan je je eigen speellijst samenstellen en dan zónder beperking. Hoe dat mogelijk is kan je onder andere hier lezen. Een heel gebruiksvriendelijke website en een mooie audiospeler voor op je blog.

Radio.blog.club
De spelertjes van radio.blog.club heb ik al op redelijk wat blogs zien prijken. Maar toen ik een kijkje wou nemen kreeg ik volgende boodschap:

‘Radio.blog.club is an environment designed for artists (and their producers) so they can directly benefit from their creations and promote their works.
We are presently working on new tools that will implement this environment. To facilitate their integration, we have decided to give this website a short break before coming back with a still more innovating and more equitable service.
Stay tuned.’

Jammer, maar zeker nog een bezoekje waard.
Ze verwijzen ondertussen door naar een website die gebruik maakt van radio.blog:

Radio.Jazz.Club. One theme, one list.
Wat doen ze daar?

‘We pick a theme (more or less at random) . Around it, we compose a playlist of jazz (or salsa or blues or whatever) tracks and make it streamable through a Radio.blog widget.
We then add informative (or historical or quirky) infos. And voila!’.
Lees hier verder.

Het lijkt me wel iets om ook in de bibliotheek zo’n pagina aan te bieden - een soort archief van de ’streamable’ speellijsten- samengesteld zowel door bibliotheekpersoneel als door leners.

Last.fm is dan wel de sociaalste en de manier waarop muziek.bibliotheek.be ermee aan de slag gaat is heel mooi en geeft de catalogus een meerwaarde. Maar voor de bibliotheekblog lijken de andere, zoals Deezer, meer mogelijkheden te bieden.

En dan volgt nu de slideshow waar ik het gisteren over had. Althans, ik heb er twee dia’s uitgehaald. Bekijk de volledige slideshow hier.

*klik* de foto voor een groter beeld

*klik* de foto voor een groter beeld

Allebei zonnige, vredige foto’s…
alleen, ik krijg sinds kort bij de tweede dia heel vreemde (waan)voorstellingen van ‘de bibliotheekmedewerker’.

Het volgende stukje uit het rapport van het VCOB zal er wel iets mee te maken hebben. Maar eerst nog dit: het gaat ook hier weer om een heel klein stukje uit een groter geheel en de schrijvers beginnen dit hoofdstuk met de woorden dat ’deze complexe thematiek onderwerp uitmaakt van verdere studie’. Hier volgt het stukje:

‘Een grondige doorlichting van de medewerkers dringt zich dan ook op. Er dient een concreet plan gemaakt te worden, dat rekening houdt met het huidige personeelsbestand en haar intrinsieke mogelijkheden. De uitvoering van dit plan moet de medewerkers voorbereiden op hun nieuwe taak, en dit door educatie, coaching en sensibilisatie. Er moet geëvalueerd worden of er nieuwe (jongere) profielen nodig zijn, die spontaan en intuïtief omgaan met de nieuwe 2.0-informatiewereld.’

Helemaal mee eens. En dan:

‘De groep van medewerkers moet zo snel mogelijk een grote afvaardiging hebben van zogenaamde “digital natives”: personen voor wie de digitale wereld onlosmakelijk deel uitmaakt van hun dagelijks bestaan. Dit in tegenstelling tot de “digital immigrants”: personen die de digitale vaardigheden hebben moeten aanleren. Hoe groter de groep “natives” in het personeelsbestand, hoe makkelijker de transformatie zal verlopen.’

*gil*
Ik ben een ‘digital immigrant’!
Al deze ‘inburgeringscursussen’ ten spijt… dit is vanaf nu mijn label.

Dit alles om uit te leggen dat ik, eveneens sinds kort, een warme band heb met die vrouw bij haar boekenmobiel op de eerste foto. Mijn plezier kon dus niet op toen ik vanmorgen op deze post terecht kwam !

Maar ik ging het eigenlijk hebben over sociale netwerken… Kijk hier heb je er nog eentje !

De uitleg op 23 Dingen over installatie en gebruik van Delicious vond ik erg duidelijk. Was ook geen probleem om het te installeren. Wel weer een nieuw wachtwoord moeten verzinnen omdat Delicious persé een combinatie wil van cijfers en letters. Als ik dat  van tevoren had geweten…..

Ook het installeren van de knoppen leverde weinig problemen op. Meteen maar wat bookmarks toegevoegd en voorzien van tags. Er verschijnt een overzichtelijk lijstje in de sidebar van Delicious. Van de bestaande bookmarks meteen driekwart weggemikt. Ik denk, dat ik Delicious regelmatig zal gaan gebruiken want ik vind het erg handig.

Het Meebo- programma’tje staat al een tijd op mijn weblog, omdat ik dat in het begin al had geinstalleerd als gatget behorende bij WordPress. Ik heb er tot nog toe niets mee gedaan, maar eigenlijk is het een variatie op ICQ (maar dan zonder de typmachinegeluiden), waar ik wel al wat ervaring mee heb. Ik denk dat het in de toekomst bruikbaar is als hulpmiddel bij het coachen van mijn groepje. Dovobi heeft het ook geinstalleerd, dus morgen ga ik kijken of ze online is.

Bibliotheken en sociale netwerken.
Er is zoveel over geschreven. 
Onervaren als ik ben kan ik bijna niet anders dan herhalen, eruit halen wat mijn aandacht trok. Maar lees, voor het grotere verhaal, vooral zelf de volledige artikels.

Marshall Breeding (2007) verwoordt het zo:

‘I think that the more that library professionals use social networking environments like Facebook, the more that they will discover good ways to use it to improve library services and to expand their outreach.’

en iets verder:

‘Social networking sites such as Facebook fall within the “trends of our users that we just can’t ignore” category. Today, Facebook seems to be the one with the most immediate interest to the library community. While Facebook itself may not last forever as one of the top social networking sites, the evolution of the Web toward a more social and collaborative flavor seems to be a trend that we can count on.’

Uit de conclusie van dit rapport door het Online Computer Library Center (OCLC):

‘For example, many libraries have initiated broadcast services on their Web sites; RSS feeds and blogs are among the most common. No doubt, these are useful services. But if our goal is to create a social library, focusing on these broadcast services is likely leading us in the wrong direction—perpetuating the traditional concept (brand) of the library as a supplier of information, an institution, not a place for idea generation and exchange.’

‘Becoming engaged in the social Web is not about learning new services or mastering new technologies. To create a checklist of social tools for librarians to learn or to generate a “top ten” list of services to implement on the current library Web site would be shortsighted.’

‘The social Web is being created by opening the doors to the production of the Web, dismantling the current structures and inviting users in to create their content and establish new rules.
Open the library doors, invite mass participation by users and relax the rules of privacy. It will be messy. The rules of the new social Web are messy. The rules of the new social library will be equally messy. But mass participation and a little chaos often create the most exciting venues for collaboration, creativity, community building—and transformation. It is right on mission.

Het komt er dus op aan het uit te proberen.
Ook de pioniers zijn klein begonnen door te bloggen, te chatten, enz… en door erover te blijven praten.
Een initiatief als de bibliotheek 2.0 ning maakt dit mogelijk. En is grensoverschrijdend.

Meer over sociale netwerken in de volgende post.

Maar kijk het hoeft ook niet altijd zo groots van opzet zijn.

Ook lokaal is er heel wat mogelijk.
Een bibliotheek die al een hele tijd, en met veel bescheidener middelen, een sociaal netwerk(je) rond haar lokale catalogus probeert op te bouwen is de bibliotheek van Boutersem.
Klik bijvoorbeeld eens hier .

En stel jezelf de vraag:
‘Who are you trying to connect with’ ?

‘It’s the same with social network sites - you need to establish a target audience, and then work on finding that audience.
Once you do that, my guess is this - the friends you want to attract probably don’t include me or a library from the other side of the country!’
Bron: ‘Don’t friend me’  - David Lee King.

We worden wel een beetje verwend: 

‘In 2007 werd de Vlaamse Centrale Catalogus (Open Vlacc) toegevoegd tot de bibliografische bronnen van LibraryThing.
Open Vlacc is nu niet alleen een achtergrondbestand voor alle Vlaamse openbare bibliotheken, maar ook voor alle boekenliefhebbers ter wereld.
Dankzij Open Vlacc kan je nu ook makkelijk Nederlandstalige literatuur terugvinden in LibraryThing en toevoegen aan je eigen bibliotheek’.
Bron: VCOB (alweer)

Een mooi staaltje web 2.0 filosofie!
Maar dat is nog niet alles: het is ook allemaal heel gebruiksvriendelijk gemaakt.

Via zoeken.bibliotheek.be kan je, gebruik makend van de link in de zijbalk, onmiddelijk jouw keuze gaan toevoegen aan je eigen LibraryThing collectie, recensies van andere lezers bekijken, enz…

Vanuit een lokale catalogus is het wellicht wat te ingewikkeld om zo’n link te leggen - ik heb me niet verdiept in de techniek - maar dankzij de handige bibliotheek.be widget kan elke bibliotheek - met een omwegje - een snelle toegang tot diezelfde dienst aanbieden.

Daar sta ik dan met mijn GoodReads account.

‘Spelenderwijs leren is geen nieuw concept. Het is iets heel natuurlijks, het maakt deel uit van onze opvoeding. Ieder kind leert op die manier. Naarmate we ouder worden vervreemden we echter van deze manier van leren. Op de werkvloer heeft spelenderwijs leren zelfs een negatieve connotatie: je moet werken en niet spelen. Met dit programma heb ik expliciet het spelenderwijs leren willen benadrukken. Voor bibliotheek-mensen die voortdurend met nieuwe informatie- en communicatiekanalen worden geconfronteerd, is het immers heel belangrijk dat we ermee experimenteren, we moeten ermee spelen. Ik zeg altijd: “Sta jezelf en anderen toe om te spelen”. We moeten die manier van ontdekken stimuleren, omdat we zo op een betere manier onze gebruikers en hun informatienoden kunnen ondersteunen.’
Bron: Helene Blowers : ‘Sta jezelf en anderen toe om te spelen’ 
door Karolien Selhorst (2008).

Ik was helemaal vergeten hoe uitgeteld je kon zijn van al dat spelen. Door dit stukje nog eens boven te halen weet ik weer waarom ik het doe. 

Ook hierin komen de ongeschreven regels op de werkvloer ter sprake. Dat er bovendien nog bibliotheken bestaan waar internettoegang voor het personeel gelimiteerd wordt blijft voor mij onvoorstelbaar.

Ik las hieromtrent ook dit .
En voelde me helemaal opgelucht na het bekijken van dit filmpje.

Het lijkt wel lente !
Eerlijk, Ik had er nog nooit van gehoord, en plots lijkt de hele wereld te Twitter-en.

Twit2art  CC-BY-NC-ND

TwittEarth is een mashup/screensaver die gebruik maakt van Twitter. 

Ik zoek het verder nog wat uit, Twitter en bibliotheken… maar wanneer u hier ondertussen een vertraging opmerkt, dan zit ik wellicht weer naar mijn screensaver te staren.

Werkdruk… qué?

Van Doppinda kreeg ik een uitnodiging om deel te nemen aan de Krakercompetitie d.m.v. een bestand in Google Docs. Omdat ik weinig tijd had was mijn bijdrage beperkt, maar het gebruikvan een online document is reuze handig. A la minuut zie je wat een ander heeft toegevoegd en dat bespaart een hoop onnodig werk.
Ik vind het niet geschikt om als chatbox te gebruiken. Daarvoor zijn al zoveel andere programma’s voor.

Ik heb net een gmailaccount aangemaakt voor de workshops, met de bedoeling om alle bestanden zoals cursusmateriaal,  powerpointpresentaties etc. op Google Docs te zetten. Op zich ging dat wel, maar echt mooi ziet het er niet uit. Het wordt nogal uit z’n verband gerukt en het lettertype wordt niet overal goed weergegeven. Toch maar 2 collega’s een uitnodiging gestuurd.
Bij het uitprinten blijkt, dat het document weer door elkaar gegooid is. Plaatjes staan op een andere plek.
Misschien toch niet zo’n goed idee om een document met opmaak en al te uploaden?

It’s all about sharing

Death by PowerPoint door Alexei Kapterev.
Ik wou hier iets vertellen over het effect van PowerPoint-presentaties, maar dia 7 van deze ‘preso’ (tja,… been there, done that…) zegt genoeg. Verwonderd dat je je er nadien zo weinig van herinnert?

En toch, ook ik zal binnenkort één van de (naar schatting) 300 miljoen PowerPointgebruikers zijn. En aldus A. Kapterev: ‘It will never work completely for the first time. Trust me’. Ik vertrouw hem.

Iets zegt me dat ik volgend lijstje web 2.0 toepassingen nog geregeld nodig zal hebben:

280 Slides
Onmiddellijk aan de slag. Handig wanneer je geen PowerPoint op je computer hebt.
Je presentaties zijn te downloaden als .ppt en .pptx, als .pdf en als open document of te presenteren via je browser. Delen kan via SlideShare, via mail of door te linken/embedden.
Een snelle tour ?

SlideShare
’s Werelds grootste. Heel wat web 2.0 presentaties zijn daar terug te vinden.
Ook de visuele recensies van Marina Noordegraaf ( zie ook ding # 16 ).
Doe snel de tour.

ScreenToaster
Neemt je acties op je beeldscherm op en doet niet meer dan dat. Nadien kan je je presentatie op het web plaatsen of linken/embedden. Heel basic, maar daar hou ik wel van.
Bekijk hier hun demo.

En nu, oefenen ! En passie !

Voor de medebloggers uit Nederland.

Ook het vcob is aanwezig op YouTube.
Met dit filmpje werd in 2007 de nieuwe imagocampagne van de Vlaamse bibliotheken ingeleid.

In de bib vind je de chaos van het volle leven, maar wel netjes gerangschikt. Je treft er 243 moorden en 65 affaires op 2 vierkante meter. En die kan je allemaal uitproberen, zonder risico. De bib inspireert, laat je fantasie op hol slaan, biedt antwoorden en oplossingen. Voor iedereen, hoe oud, jong, zelfverzekerd of vertwijfeld je ook bent. Niemand is onder één noemer te vangen, je bent veelzijdiger dan je zelf denkt. En de bibliotheek wil net zo veelzijdig zijn.
Bron: vcob

Natuurlijk vind ik het de moeite waard om dit medium te gebruiken in de bibliotheek.
Het is een hele uitdaging om sprekende beelden te vinden, uniek voor jouw organisatie.

Amnesty International France is daar mijns inziens mooi in gelukt met de animatiefilm ‘Ink’ van Erik Vervroegen, uit de ‘vos signatures ont du pouvoir’-serie.

Gevonden via Osocio.

‘Hop naar ding # 16!’, dacht ik… en ‘hop!’ erover.

YouTube en Flickr zijn immens populair dus zullen we er maar gebruik van maken… zeker? 
Ik heb niet zozeer een probleem met die populariteit. Het zijn alleen plaatsen waar ik eerder toevallig - zelden als vertrekpunt - terechtkom en vlug weer wegklik. Lichtjes overvoed.

Het gaat in deze context natuurlijk niet over het esthetische aspect, wel over het sociale. Dankzij dit filmpje (!) denk ik er al heel wat genuanceerder over.

Om de mensen te bereiken hoef je bovendien geen dure investeringen te doen - bewijzen de filmpjes van Lee LeFever - met wat durf en creativiteit geraak je al een heel eind.
En daar schort het soms aan binnen sommige organisaties, denk ik.

En zo strandde ik bij ding # 16 in oeverloos gepieker over personeelsbeleid en krabbenmanden. 
Op zoek naar een vorm van dialoog las ik onder andere ‘De bibliotheek anders bekeken’ - meer erover vind je hier.
En om toch een beetje bij de beelden te blijven deze ‘visuele boekrecensie’: Alice in Organisatieland. Toch maar eens dat boekje van Johan Boudewijns lezen.

Of, de podcast van arthus.

Oosah!
Je laadt je .mp3 op, je stopt het bij je podcasts en je kopieert de code naar je blog - in je bericht of in een zijbalk. Heel eenvoudig, zoals je hier kan horen.

Podplaza!
Zij bieden je bovendien een leuke audiospeler aan.
Het handige hiervan is dat je kan kiezen of je de hele show (al je podcasts) wil laten horen of een enkele episode.
De keerzijde echter:
de code is in javascript en daar houdt WordPress niet van. Martijn van PodPlaza kan het alleen maar bevestigen: het wachten is op een authorisatie van WordPress. Ik ben een alternatief van Martijn aan het uitproberen, maar tot nu toe zonder succes.

Waar ik ondertussen wel in geslaagd ben, is een WordPress audio player te plaatsen en er de url van mijn .mp3 - door dropbox ‘gehost’, dit lukt me niet vanuit Oosah, noch vanuit Podplaza - in te plakken.
Niet echt een podcast natuurlijk, maar het is wel zoiets dat ik zocht.
Hier kan je hem uitproberen.

Waarom ik daar zo lang heb op zitten zoeken lees je in mijn volgende post.

Samen met Siepeltje heel even gespeeld in de zandbak.

Vroeger was het spelen in de zandbak toch leuker.

Hier vinden julie mijn bijdrage aan de 23 dingen wiki. Favoriete muziek

Wie zoekt op internet, wordt vaak verwezen naar Wikipedia. Dit is by far de meest bekende wiki. Het grootste voordeel van  wikipedia is dat iedereen content kan creëren Dit vormt zowel de kracht als de zwakte van wikipedia. Bekende schandalen waarbij content op wikipedia is aangepast zijn die van Jimmy Wales en  Mabel Wisse Smit.

Je moet Wikipedia natuurlijk nooit als wetenschappelijke bron gebruiken. Maar voor triviale vragen vind ik het erg nuttig.

Met de Wikiscanner heb je in ieder geval de mogelijkheid om te achterhalen welke bedrijven of instellingen achter de vele anonieme aanpassingen van artikelen in de Nederlandse Wikipedia schuilgaan.

Ik heb zelf verschillende wiki’s bekeken, die van Deventer ziet er wel leuk uit,maar ikzelf zie liever een website of een weblog waar de content goed wordt onderhouden.

Waar blijft de tijd als je ‘t zo druk hebt….
Ik ben er al een tijdje naar op zoek. Maar helaas, ik kan ‘t maar niet vinden..

Ik heb altijd gezegd dat de tijd sneller gaat naarmate je ouder wordt..

En wat blijkt, het is ook nog zo….!!!

Elk stadia in je leven heeft een eigen versnelling….
0-4     jaar, willen lopen, praten en ontdekken                1 e versnelling
5-7     jaar, wil om te leren fietsen, lezen, sporten ed     2 e versnelling
8-12   jaar, graag naar de grote school willen..               3 e versnelling
12-15 jaar, hunkeren naar een brommer                         4 e versnelling
16-17 jaar, besturen van een gemotoriseerde 4 wieler   5 e versnelling
18-21 jaar, huisje, boompje, beestje (of kids…!)          6 e versnelling / overdrive
21- ..  jaar, weer zorgeloos jong willen zijn        achteruit (gang)…..!!!!!!

Ik heb wel geleerd dat je moet genieten van elke versnelling waar je op dat moment in beweegt…..
Want voor je het weet, sta je in de garage voor een grote beurt, en merk je dat de onderdelen sneller versleten zijn, dan je lief is….

Ik denk dat een heleboel toepassingen binnen web 2.0 toepasbaar  zijn in de bibliotheek.
Ik zit zelf niet in de directe dienstverlening, maar ben wel betrokken bij het tot stand komen van de website en de digitale nieuwsbrief. Daarbij zou bijvoorbeeld een blog een rol kunnen spelen.
Door klanten direct toegang te geven tot een medium als een blog, is het mogelijk om de mensen meer bij de bibliotheek te betrekken. Of er gebruik van gemaakt wordt is een tweede; dat zal mede afhankelijk zijn van de manier waarop je het aanbied.
Het publiek (vooral 40plus) zal er waarschijnlijk ook aan moeten wennen.

Het gebruik van RSS lijkt me vooral voor het inlichtingenwerk een aanvulling.

Flickr: legio toepassingen.
Foto’s die in de bibliotheek gemaakt zijn kunnen in origineel formaat in een Flickr -account worden ondergebracht. Zo zijn ze gemakkelijk te hergebruiken, bijvoorbeeld voor nieuwsbrieven en jaarverslagen en je belast je eigen systeem niet onnodig.

Met foto-editing kun je natuurlijk allerlei creatieve dingen doen: aankondigingen, posters, flyers etc. maar ook op de website zijn veel toepassingen denkbaar. Sinds kort worden foto’s bv. van de kinderboekenweek en andere activiteiten rechtstreeks als Flickr-slideshow op de website getoond.
De virtual tour door de bibliotheek aan de hand van foto’s vond  ik ook een goed idee.

Picnik uitgeprobeerd. Erg leuk, gemakkelijk te gebruiken programma’tje.
Hieronder een gefilterde foto.

Als je veel tijd hebt, is dit een fantastische bezigheid. Helaas heb ik dat de laatste tijd niet gehad, maar in de toekomst wil ik er zeker meer induiken.
Met het programma’tje Mosaic aan het stoeien geweest en een soort impressie van Nederland Leest gemaakt (zie hieronder)

De foto’s zijn niet allemaal even goed gelukt en om eerlijk te zijn heb ik ook het een en ander van internet geplukt.

Dit lijkt me op zich wel een leuke manier om foto’s van bepaalde activiteiten op de website te laten zien.

Je kunt de afzonderlijke foto’s waarschijnlijk op de een of andere manier wel linken aan een groter formaat.

Kulturhuset Kopenhagen  Originally uploaded by tenaanval

Behalve interessante verhalen heb ik nog een paar opvallende weetjes overgehouden aan het symposium in Kopenhagen. Voor een volledig beeld veeg ik die hier even allemaal bij elkaar.

Het eerste wat me opviel was het Kulturhuset. De bijeenkomsten vonden plaats in verschillende Kulturhuseten in Kopenhagen. Dat waren allemaal zelfstandige, volksuniversiteitachtige gebouwtjes. Er zat nooit een bibliotheek in, het paradepaardje van Kopenhagen was die van Vanlose, daar waren de bibliotheek en het Kulturhuset door een terras met elkaar verbonden. Toen ik bij wat Denen informeerde hoe dat precies zat met die link tussen de bibliotheek en het Kulturhuset kreeg ik een wat glazige blik als antwoord. “Nee, dat waren twee hele verschillende dingen, die zaten nooit in hetzelfde gebouw”. Toen ik uitlegde dat wij in Nederland in de veronderstelling zijn dat dat in Scandinavië altijd combinatiegebouwen zijn werd daar een beetje lacherig op gereageerd. Heb ik dat nou gewoon altijd verkeerd begrepen of heeft de OBD ons altijd verkeerd voorgelicht?

*

Ik hoorde van bibliotheken in Australië en Denemarken dat ze hun leners een smsje sturen, twee dagen voordat hun geleend materiaal terug moet, als herinnering. Als de lener dat wil kan hij ook kiezen voor een mailtje in plaats van een smsje. (gratis!) Ik vind het een geweldige service die door de klanten zeer gewaardeerd wordt. Het kost je wel wat extra inkomsten want het scheelt een hoop boetegeld volgens de Australiërs maar volgens mij win je er zoveel goodwill mee, dat valt wel tegen elkaar weg.

*

Iets anders wat me opviel was dat alle bibliothecarissen die ik sprak (zowel uit Europa als uit de overzeese gebiedsdelen) de 23 dingen hadden gedaan of aan het doen waren. Er ontstond zelfs enige animositeit tussen de Amerikanen en de Australiërs over wie het uitgevonden had. Ik heb altijd gedacht dat het van Helene Blowers kwam maar blijkbaar liggen de wortels in Nieuw-Zeeland.

*

Op het congres liepen ook een aantal studenten van de Deense bibliotheekschool rond. Van een van hen hoorde ik dat het daar een 5-jarige, universitaire opleiding is. Ook in Denemarken loopt het aantal leerlingen terug, de twee Deense bibliotheekopleidingen hebben nu gezamelijk nog maar 7000 in plaats van 9000 leerlingen zoals 15 jaar geleden, heel verontrustend…. Een Amerikaanse studente vertelde dat het op haar universiteit nu heel hip is om bibliotheekvakken te volgen. Als je er een béétje bij wil horen moet je echt wel iets in die richting gedaan hebben. Ze reageerde oprecht geshockeerd toen ik zei dat in Nederland niemand (maar dan ook echt niemand) meer een opleiding volgt richting Openbare bibliotheken. Toch wel hoopgevend eigenlijk.

Hoop dat inmiddels duidelijk is dat het héél nuttig was in Kopenhagen?