22-temmuz « WordPress.com Tag Feed

Ben bu seçimden ne anladım?

Harfiyen — Sun, 15 Jun 2008 04:45:16 +0000

Tanıklık ettiğim ve az çok hatırladığım ilk seçimim 1977 seçimleriydi. Dokuz yaşındaydım ve nedenini pek çözememekle birlikte o yaşta bile memleket meselelerine meraklıydım.

Televizyonun karşısına tüneyip çok geç saatlere kadar sonuçları takip ettiğimizi hatırlıyorum. Hatta hafızam beni yanıltmıyorsa, yattığımızda birinci parti başkaydı, kalktığımızdaysa başka.

Bu seçimler beni hayal kırıklığına uğrattı.

Saat 19:00 da ilk sonuçlar geldiğinde skor belli olmuştu.

En hayvani hata payı bile AK Parti’yi tek başına iktidar olmaktan alıkoyamazdı.

Aylarca süren tansiyon, 30 saniyede bitiverdi yani.

Bi’tür erken boşalma gibi…

Oysa gecenin daha uzun sürmesini, daha heyecanlı olmasını isterdim.

Yapacak bi’ şey yok. Hız çağındayız ve iyi/kötü tüm sonuçlarına da katlanmamız gerek.

Peki ben bu seçimden ne anladım?

Yıllar sonra bu seçimden aklımda kalanlar ne olacak?

Meydanlardan malzeme çok çıkmadı. Sıkıcı sıkıcı polemikler dışında pek hikaye yok.

Medya da meydanlara ayak uydurunca, yorum yapan milyarlarca bilirkişinin, vatandaşın vıdı vıdısından başka bi’ numara yok.

Ancak çeşitli vesilelerle dile getirdiğim Necmettin Erbakan’ın televizyon şovları bağımlılık yarattı diyebilirim.

Aşağı yukarı on kişilik bir taraftar gurubu oluşturduk. Hocamızı televizyonda yakaladık mı birbirimize hemen haber verir olduk.

Peki ne öğrendik Erbakan Hoca’nın derslerinden.

Ders: 20′nci yüzyıl Haçlı Seferleri (HS 101), üç kredi…

Ders: Firavunlar Tarihi (FT 103), iki kredi…

Ders: İsrail Vilayetleri’nin gelişimi (ISVI 202), üç kredi…

Ders: Leopar Tankları’nda verimlilik (LEO 401), dört kredi…

Ders: Milli Görüş ve parti kapattırma teknikleri (MG 402), üç kredi…

Hocam sınava hazırız, dersimizi çalıştık!!!

Başka?…

Deniz Baykal…

Nedense bana hep Cliff Barnes karakterini hatırlatıyor. Hani Dallas dizisinin meşhur kaybedeni vardı ya? En kazanabileceği anda bile JR Ewing’e kaybetmesiyle nam salmıştı bu arkadaş.

22 Temmuz seçimleriyle ilgili tuttuğum notlar arasına şöyle bir kayıt düşüyorum: Deniz Baykal, Türk Siyaset Tarihi’nin Cliff Barnes’ıdır.

Başka?…

Başka da bi’şey yok gibi… Yani oturup “Artık Türk halkının siyasi vizyonu dayatılandan çok daha ileridir” gibi büyük cümleli analizler yapacak halim de yok.

Ne diyelim?

İyi oldu diyelim, hayırlara vesile olur diyelim…

Pantalon solcusu

divâne.. — Wed, 25 Jul 2007 06:32:48 +0000

Dertleri zevk edinmek kavramı vardır ya, halkımızın “sado/mazo” özelliğini yansıtır…

Bazı
gazeteci arkadaşlar da buna benzer bir “yanılma tiryakiliği”
geliştirdiler, yanıla yanıla bunu sevmeye başladılar. Yanılmadan
edemiyorlar.

Deniz Baykal’a ateş püskürüyorlar (her seçimde
olduğu gibi)… Baykal bir bıraksa “CHP şahlanacak, oylarını ikiye
katlayacak, iktidara gelecek”… Çünkü halk sol istiyormuş. Tabii,
CHP’nin sağa kaydığını söyleyenlerin yanısıra, bu partiye hâlâ
utanmadan ve sıkılmadan sol diyenler bile var (emekli memur
gazeteleri)… Bu arada birçok sersem de, bizim yıllardır yazdığımız
gerçeği, yani “Baykal’ın aslında iktidara gelmek melmek istemediğini,
ölünceye kadar ana muhalefet lideri konumundan çok memnun olduğunu”
yeni yeni anlamaya başladı…

Kimisi de ufaktan ufaktan gene
Mustafa Sarıgül ismini ısıtmaya çalışıyor, o adamın da neresinin sol
olduğunu bugüne kadar anlayabilmiş değiliz. Şunların birine sarmısak,
birine soğan assalar belki işimiz kolaylaşacak.

Hayatımda ilk
kez pantalon diktirmeye gittiğimde, terzi Nazmi bana “abi sağcı mısın
solcu mu” diye sormuştu, ne demek istediğini önce anlayamamıştım…

Bunlar da olsalar olsalar “pantalon solcusu” olurlar, o kadar!

CHP’yi ne Mustafa Sarıgül kurtarabilir, ne Mahzun Kırmızıgül, ne de Yılmaz Morgül.

CHP
sağa da kaysa iktidara gelemez, sola da kaysa iktidara gelemez, ortada
da dursa iktidara gelemez, amuda da kalksa iktidara gelemez.

(Birtakım kart tilkilerin yönlendirmeleri doğrultusunda koalisyona giremez demedim, tek başına “salt” iktidardan sözediyorum.)

CHP
bir memur partisidir. Devletin partisidir, bürokrasinin partisidir.
Bürokratik oligarşinin partisidir. Yani, adında halk kelimesi geçen
parti, halkın partisi değildir.

Sağa kaysa, sağcılığı “ondan daha iyi yapanlar” vardır, aslı varken kimse taklidini seçmez. Bunu, geçen pazar günü de gördük.

Sola kaysa, evet, solda kimse yoktur ama halk sol istemiyor ki!

CHP’nin
hiçbir umar yolu, çıkar yolu yoktur. CHP, “hileli ve şaibeli” 1946
seçimlerini bir yana bırakırsak iktidarı ilk serbest ve doğru dürüst
seçimde, 1950 yılında kaybetmiştir, bir daha da geri dönememiştir.
Dönemez, dönemeyecektir.

Bürokrasinin dönem dönem “teşrifatı bir
yana bırakarak” iktidara doğrudan ve sertçe el koyması, CHP’nin dönmesi
anlamına gelmez. “Arkadaşlarıdır” gelenler.

CHP, dönem dönem “ortanın solu” ayakları çekse de dönemeyecektir, dönem dönem “ulusalcı takılsa” da dönemeyecektir.

Baykal
ve emirerleri, bunu çok iyi biliyorlar. Bildikleri için de
“yiyemeyecekleri yemeğin önüne oturmuyorlar”… Baykal son derece
gerçekçi bir adam, ve kendisine kızmak şöyle dursun, “partisini hiç
olmazsa bu noktalarda tuttuğu için” kutlamak bile gerekir. “Yüzme
geyiklerini” bıraktığınız gün bunu göreceksiniz.

İdris Küçükömer’e küfür eden budalalardan çok daha gerçekçidir Deniz Baykal.

Görevi,
gerçek görevi, bürokrat oligarşinin çıkarları doğrultusunda, halkın
kilit iktidar noktalarını ele geçirmesini mümkün mertebe önlemektir,
bunu da iyi kötü başarmıştır.

Misyonu, dikta sökmeyince
bulunmuş bir uzlaşmayı, “çifte Ankara hükümeti sistemini” mümkün
mertebe korumaktır. Halka bırakılmak zorunda kalınan “mevzileri”
terketmek, “tutabilecekleri hatta” direnmek…

Vallahi,
Eskişehir-Kütahya çarpışmalarının ardından “askerlik ilminin icabatını
yerine getirerek” oraları bırakıp Sakarya ırmağının doğusuna çekilmek
gibi bir şey ha!

Sayın Baykal politikacı olmasa, örneğin
gençliğinde bıraktığı bilim adamı kimliğini hatırlasa, tabii bir de
dili varsa, kurtuluş savaşımızın da aslında bir “halk savaşı” falan
olmadığını, bir bürokrat mücadelesi olduğunu, halkın alt tarafı
“İstanbul hükümeti tarafından değil de ona başkaldıran Ankara hükümeti
tarafından askere alındığını” kabul edecek…

Aklıma gelmişken, hem ona hem de size sorayım:

İnönü hangi serbest seçimi kazanmıştı da önce milletvekili sonra da cumhurbaşkanı seçilmişti yahu? 1939 mu, 1943 mü?

Peki Atatürk? 1927 mi, 1935 mi?

Yani
şu, CHP’nin, katılma oranı yüzde kaç olursa olsun yüzde 100 oy
topladığı seçimler mi? O zaman iktidar çantada kekliktir tabii. Boşuna
mı birtakım huysuz ihtiyarlar “aah o otuzlu yıllar” diye ağlaşıyorlar?

Technorati Tags: sol, baykal, sağ, halk, iktidar

"Her halk hakettiği yönetimle idare edilir."

ozguremreozturk — Mon, 23 Jul 2007 12:33:44 +0000

Bir düşünürün sözüdür:

“Her halk hakettiği yönetimle idare edilir.”

Gerçekten böyle mi?

Seçimler hakkında yorum yapmayacağım. Sonuçlar belli. Halkın yorumu da ortada.

Burada önemli olan halkın bu yorumunun ülkeye katacakları, ülkeden götürecekleridir.

Halk aptal mıdır? Asla. Halk çok mu eğitimlidir? Hayır bu da değil.

İşin sosyolojik yanını falan da boşverelim. Bizim işimiz değil. Zaten kimse çözebilmiş de değil. Çözebilseler bu kadar uçurum olmazdı.

İşin bence dikkate değer tarafı şudur. Türkiye insanları 22 Temmuz’da bir tarihe tanıklık etmişlerdir. Türkiye’de sadece bir kez yapılabilen, iktidar partisinin oylarını arttırarak tek başına hükümet etme imkanı bulabilmesi olayı, tekrarlanmıştır.

Bu çok önemli bir durumdur. Halkın tepkilerini algılayamayan, sırça köşklerde siyaset yapan politikacılar, gerçek anlamda “Poli-tika”cı olarak algılanmış, ve halk tarafından sınav notları kırık not olarak verilmiştir.

2002′deki seçimler, ardından gelen yerel seçimler bunun sinyallerini hep içerdi aslında.

Sadece CHP değil, bugün belki de en önemli dersi DYP-ANAP kurmayları çıkartmalıdır. Stratejinin ne denli önemli olduğunu, krizlerin nasıl yönetilmesi gerektiğini hepimiz gördük. DYP-ANAP’ın güdük çocuğu DP sıkıntılı doğmuş ve iyi yönetilemeyen bir süreçle bir de sakat kalmıştır.

Türk halkı, merkez sağın devamının sadece bir isimle değişikliğiyle sağlanamayacağını, bunun dürüstçe ne olduğunu söyleyerek yapılması gerektiğini ve bu adresin bugünden sonra AKP olduğunu göstermiştir.

Ders çok, almasını bilene.

Güçsüz muhalefetler güçlü iktidarlar doğurur.

CHP ve DYP-ANAP’ın basiret eksikliği, bu seçimdeki sonucun sebebidir.

Şimdi sorumluluk sahipleri, sorumluluklarını yerine getirmelidir.

Bu seçimde bir önemli durumda, partilerin tanıtımları için yapmış olduğu mecra seçimleridir.

AKP, özellikle outdoor ve online medyayı mükemmele yakın kullanmıştır.

Erol Olçak, bir çok büyük! reklamcıyı bu seçimde alaşağı etmiştir. Bu süreç, onun bulduğu muhteşem sloganlardan oluşmamıştır. Bu süreç, Erol Olçak ve ekibinin seçimi ve AKP’nin halka tekrar sunumunu, aylar öncesinden kurguladığı ve sanki yeni bir ürünün lansmanı olacak çok büyük bir reklam kampanyası olarak algılamasındandır.

Bu lansmanı yapabilmek için aylar öncesinden Outdoor mecralar satın alınmış, online tanıtım için düğmeye basılmıştır.

Bugün, kampanyanın online ayağını yürüten Zap Medya’nın ortaklarından Uğur Şeker ile birlikteydim. Karşılarındakinin bir parti değil, sanki bir şirket gibi davrandığını ve bunun ciddi bir ivme kattığını söylüyor işlerine.

Bu temelde bir işin ne kadar “istendiğinin” kanıtıdır.

İstemek başarmak oldu bu seçimde.

Ülkemize ve insanlarımıza hayırlı olsun.

Dünya basının gözü Türkiye’de..

suerty — Sat, 21 Jul 2007 10:22:07 +0000

Türkiye’de seçim öncesi atmosferi değerlendiren Financial Times, seçim kararının cumhurbaşkanlığı krizinin ardından alındığını hatırlatırken, New York Times da seçimlerde kadın adayların başarı sağlamasının mümkün olmadığını iddia ediyor. Guardian ise yapılan antlerde İslami görüşün laiklik, Askerin ise demokrasi karşısında etkili olduğunu söylüyor.

İSTANBUL - 22 Temmuz seçimleri öncesinde, dünya basınındaki Türkiye yorumlarında artış gözleniyor. İngiltere’nin önde gelen gazetelerinden Financial Times, Türkiye seçimleri için özel olarak ayırdığı bölümünde seçim kararının cumhurbaşkanlığı krizinin hemen ardından alındığını söylerken, krizin seçimden sonra nasıl çözüleceğinin de belli olmadığını yazdı.

Financial Times, haberinde, Türkiye’de Avrupa Birliği’ne olan kızgınlığın seçim kampanyalarına da yansıdığını ve kimsenin bu konudan bahsetmediğini vurguluyor.

AKP’yle ordu arasındaki ilişkilerin de ele alındığı yazıda, iki tarafın da Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne girmesi hedefini paylaştığı belirtiliyor. Ancak, Avrupa Birliği’nin Türkiye’nin üyeliği karşısında takındığı hasmane tutumun, şiddetli bir milliyetçi tepki doğurduğu da vurgulanıyor.

Yazıda “Türkiye’nin İslam ve demokrasinin feneri olduğu, AKP’nin Avrupa’daki Hıristiyan Demokrat partilere benzediği ve Türklerin Batı ile Doğu arasında köprü işlevi göreceği söylemi ortadan kalktı. Almanya, Avusturya, Fransa ve Hollanda gibi ülkelerin Türkiye karşıtı tutumu tepkiye yol açtı” görüşüne de yer veriliyor.

Financial Times, Ankara’nın NATO üzerinden Washington’la yıllardır sürdürdüğü ittifakın da, ABD’nin Irak’ı işgali ve Kuzey Irak’taki Kürtler’e verdiği destek nedeniyle sarsıldığını belirtti.

Gazete, “Bugün kimse ne AB’yi ne de NATO’yu konuşuyor. Çünkü ikisi de artık zehirli kurumlar oldu” ifadesine yer veriyor.

NYT: GENÇLER AKP’YE GÜVENMİYOR
ABD’nin New York Times gazetesi seçimlerde kadın adayların çok ses getiremeyeceğini iddia etti ve genç Türk seçmenlerin internet ortamında ateşli siyasi tartışmalar gerçekleştirdiğini yazdı. NYT “Genç Türkler internette oy mücadelesi veriyor” adlı haberinde, ailelerin gençlerin siyasete “bulaşmasına” izin vermemesi yüzünden bu seçmen grubunun Youtube’da ve sohbet odalarında fikirlerini tartıştığını yazdı.

22 Temmuz seçimlerinde yüzbinlerce genç seçmenin ilk defa oy kullanacağını belirten makale, AKP’nin başarısında bu seçmen grubunun etkisinin belirleyici olacağını vurguladı. NYT, yapılan anketlerde AKP’nin oy oranı yüzde 40’ın üzerinde görünse de, internetteki genç seçmenin AKP’ye güvenmediğini iddia etti.

‘KADIN VEKİL SAYISI ARTMAYACAK’
NYT, kadın adaylarla ilgili haberinde de, seçimin Meclis’teki kadın milletvekili sayısını arttırmayacağını yazdı. Gazete, aktivistlerin kadın milletvekili sayısında 2002’deki yüzde 4,4 oranından yüzde 10’a yükselmesini hedeflediğini, fakat kadın adayların sayısının azlığı ve listelerde geride bulunmasının seçilmelerine engel olduğunu vurguladı.

NYT ayrıca, “Türk kadınlarının birçoğu akademi ve hukuk dünyasında önemli pozisyonlara sahip olsa da, kırsaldaki milyonlarca eğitimsiz kadın reformlardan faydalanamadı” ifadesine yer verdi.

AKP TÜRKİYE’NİN YENİ ORTA SINIFINI TEMSİL EDİYOR
Ünlü İngiliz gazetesi The Guardian muhabiri Ian Traynor yayınladığı Türkiye raporunda ilginç detaylara yer verdi. Yapılan son anketlerde İslamın laiklik, Askerin de demokrasi karşısında güç kazandığı söylenen raporda Recep Tayyip Erdoğan, Yaşar Büyükanıt ve Atatürk seçimlerin kilit isimleri olarak değerlendirdi.

Erdoğan’ın kurduğu AKP’nin Türkiye’nin yeni orta sınıfını ve muhafazakar kesimi temsil ettiğini söyleyen Guardian, parti her dine karşı demokratik düzen üzerine kurulmuş; Avrupa’daki Hristiyan partiler gibi değil yorumunu kullandı. Seçimlerde bir diğer önemli ismin General Büyükanıt olacağını söyleyen söyleyen gazete, Büyükanıt’ın Erdoğan Hükümetinin bazı tutumlarına karşı olduğunu söyledi. Atatürk’ten ülkenin babası olarak bahseden Guardian, Atatürk Çin’deki Mao ve Sovyet Rusya’sında ki Lenin’i hatırlatıyor diye yazdı.

DEMOKRAT PARTİ AKP’NİN KOALİSYON PARTNERİ OLABİLİR.
Seçimlere 1 gün kala diğer partileri de yorumlayan gazete CHP, MHP ve DP’nin seçimlerde AKP’nin en büyük rakipleri olacağını savundu. Gazete CHP’yi Laikliğin güçlü savunucu olarak değerlendirirken Deniz Baykal’dan deneyimli politikacı olarak söz etti. Ayrıca gazete MHP iktidara uzak ama büyük bir grup yorumunu kullanırken Demokrat Parti’nin olası bir koalisyon durumunda AKP’nin en yakın partneri olacağını iddia etti. Gazete DP’nin baraj sorunu yaşayacağını düşünmüyor.

NTVMSNBC.COM-SUERTY

Gaziosmanpaşa Seçim Anketi

erkek — Fri, 20 Jul 2007 09:39:51 +0000

Gaziosmanpaşa’da seçim sonuçları ne olur? Tahminler nelerdir? Konu hakkında pek bir bilgim olmasada gaziosmanpaşada belediyenin büyük hizmetleri olduğu bir gerçek. Ben uygulamalardan özellikle park bahçe uygulamalarından çok memnunum. İnşallah yakın zamanda kültür merkezimizde hizmete girdiğinde daha da güzel olucak ilçemiz.

Geçen seçimler gibi AKP ve CHP’nin büyük çoğunlukta oy alacağı kesin gibi. Birde DTP’nin bağımsız adayıda ilgi çekici kampanyalar ve yandaşlarının desteğiyle iyi oy alacağını düşünüyorum. Bağımsız aday faktörünün en çok CHP’yi etkileyeceği kesin gibi.

Peki sizlerin varsayımları ya da tahminleri nelerdir?

Ulusalcı/Bush'çu İlhan Selçuk ile MHP

divâne.. — Tue, 17 Jul 2007 11:12:53 +0000

TAMER KORKMAZ - Zaman

Ulusalcı
Cephe “CHP-MHP koalisyonu” hayaliyle yaşıyor. Adları “Ulusalcı” ama
“Milli” değiller! Bütün mesele de bu ya…AKP’ye olan husumetleri ön
planda. AKP’nin bir kez daha seçim zaferi elde edecek olması uykularını
kaçırıyor…

Asıl dertleri ise Ankara’daki “gizli iktidarı” kaybetmiş olmaları! Derindeki gerçek budur…

***

Adının CHP ile birlikte anılması MHP’nin aleyhinedir. MHP lideri
ve yöneticileri arada bir “CHP ile koalisyon yok” deseler de bu malum
senaryoya hak ettiği cevabı hâlâ verebilmiş değiller…

Mahşerin Kanaltürk’teki Atlısı’ndan Cumhuriyet’in Cuntacı
Patronu’na değin son dönemde MHP’ye güzelleme gönderen tiplere şöyle
bir bakınız. Hepsi MHP’ye yıllar yılı kin beslemiş simalar: Şu sıralar
sarf ettikleri “kulağa hoş gelen” sözler MHP teşkilatına ve tabanına
olan nefretlerinin bittiği anlamına gelmiyor. Taktik bir adım. Tuzak
bir sevgi. Kendilerini “kurnaz tilki” olarak görüyorlar!

Bugünkü MHP’ye övgüler sıralayan İlhan Selçuk diyor ki: “Ben
laik Atatürk Cumhuriyeti’nin var oluşu ve bütünlüğü için dün bana
işkence etmiş olanlarla bugün el ele vermeyi yurtseverliğin gereği
sayıyorum”

12 Mart döneminde Selçuk’a işkence edenler MHP’li değildi ki!
Bu cümlesinde dahi Selçuk’un bilinçaltı kendisini ele veriyor. Keşke
Devlet Bahçeli İlhan Selçuk’a bu tarihi gerçeği hatırlatabilseydi…

Tam bu noktada çok daha büyük bir gerçek var: İlhan Selçuk’a
Ziverbey’de işkence yaptıran da, Cumhuriyet’in patronunu 12 Mart
öncesinde 9 Mart’çı sol cuntanın içinde istihdam eden de aynı
mekanizmadır!

Ziverbey’deki işkenceli sorgulama, Devletin Sol Eli’nin 9 Mart,
Sağ Eli’nin de 12 Mart olduğunun anlaşılamaması için düzenlenmiş bir
operasyondur. Operasyonu kendi ekibinden Memduh Ünlütürk’e yaptırtan
dönemin İstanbul Sıkıyönetim Komutanı Faik Türün’dü. Sonradan AP’den
milletvekili oldu.

Bu isimler sadece vagondu. Lokomotif, 12 Mart’ı icra eden “İçimizdeki Amerika” idi…

Selçuk’un da dahil olduğu cunta sol darbe örgütlemişti. Ancak
darbenin kapı kolu 12 Mart’ta ellerinde kalıvermişti. Hal böyle iken,
askeri mahkeme onları Ziverbey’den hemen sonra beraat ettirdi! Mahkeme
beraat kararı verirken MİT ajanının tanıklığına itibar etmedi; MİT’in
sanıkları takibini yasadışı buldu. Bütün bunlar, MİT ile o askeri
mahkeme 12 Mart darbecilerinin iki dudağı arasında iken oluverdi!

İlhan Selçuk eski tüfek solcu sıfatıyla yıllar yılı “Amerikan
karşıtı kalem” rolünü başarıyla oynadı. Hâlâ daha çok iyi oynuyor:
Bakınız, Selçuk sütununda (Kasım 2006) Bush’a “Türkiye’ye müdahale
edin” diye açık mektup yazmıştı. Kendi gazetesine bomba atanların
peşini “özenle” takip etmeyen (edemeyen değil) bir Selçuk’tan söz
ediyorum. İlhan Bey bu bombalama işinin perde arkası aydınlanır diye
korkuyor olmasın!

Selçuk’un yazarı Hikmet Çetinkaya, bütün foyası ortaya çıkan
Ulusalcı VKGB derneğinin “dinci-faşist” bir yapılanma olduğundan söz
ederken yani gerçeği hasıraltı etme telaşıyla saçmalarken fena halde
komik oluyor!

28 Şubat’ın BÇG’ci/ EMASYA’cı/Ulusalcı kalıntılarını “dinci”
gösterebilmek hakikaten müthiş bir hayal gücüne sahip olmayı
gerektirir…

VKGB’nin “Muzaffer Tekin/Veli Küçük/Şener Eruygur/ Cumhuriyet
Mitingleri” ile aynı kapıya çıktığı net bir biçimde anlaşılmışken
“dinci-faşist” illüzyonu berbat bir numara…

Başka? Cumhuriyet bir taraftan MHP’ye güzellemeler gönderiyor.
Diğer yandan darbeci/ulusalcı çeteye “faşist” etiketi yapıştırıp hedef
şaşırtıyor!

Final: Cumhuriyet’in/Ulusalcılar’ın/28 Şubat Kalıntıları’nın tüm foyaları meydandadır: Ne yapsalar beyhude…

Technorati Tags: Ulusalcı Cephe, MHP, CHP

Bu hatayı da yapın

divâne.. — Thu, 12 Jul 2007 15:49:02 +0000

Engin Ardıç

Sıcaklar iyice bastırıp
beyinler haşlama olunca, emekli memurluktan politikacılığa geçiş
yapmaya çalışan birtakım milletvekili adayları “Atatürk aslında İmam
Maturidi’nin yolunda yürüyordu” diyecek kadar zırvalamaya başladılar
ya…

Biz de Sayın Nusret Demiral’ı hatırladık.

Kendisi emekli başsavcı.

Hani şu “Uğur Mumcu’nun katili ortaya çıkarılınca onu bırakıp haberi yapan gazetecileri gözaltına alan adam” canım…

Ezanın Türkçe okunmasını istemiş, bu yüzden ayağının tozuyla girdiği politika dünyasından bir anda çıkıvermişti…

Her faşist hareketin içinde bir “radikal kanat” vardır. Bunlar kısa sürede tasfiye edilirler.

Bizde
de “şamancılar” vardı bir ara, “bir Arap dini olan İslam’ı bırakalım,
Orta Asya’da atalarımızın dini olan şamancılığa dönelim” diyorlardı,
kendilerini kapının önünde buldular.

Almanya’da da, “nasyonal
sosyalist” hareketin içindeki “sosyalist” kelimesini ciddiye alanlar
vardı… Liderleri de, hem emekli yüzbaşı hem de eşcinsel Ernst Röhm…
Partinin radikal hizibi… Orada “tasfiye” denilince “partiden kovmak”
falan değil düpedüz “gebertmek” anlaşıldığından, 1934 yılında şu ünlü
Uzun Bıçaklar Gecesi’nde, koynuna almış olduğu oğlanıyla birlikte takır
takır vuruldu.

(Hemi de nasyonal, hemi de sosyalist, size uyar mı İlhan Bey?)

Çok
rica ediyorum, eğer bir CHP-MHP koalisyonu kurulursa, ilk iş olarak
“ezanın Türkçe okunması” fikrini de yeniden ortaya atınız. Hatta, bunu
uygulayınız.

Ki, bir dahaki seçimde barajı bile göremeyesiniz!

Nasyonal sosyalistler, ezanın Türkçe okunmasını ilericilik sanırlar.

Martin
Luther’in yaptığına benzer bir “din reformu” arzusundadırlar…
(Basında, bazı kadınlar başları açık olduğu halde cuma namazı kılınca
bunu “İslam’da da protestanlık hareketi başladı” şeklinde yorumlayıp
sevinen şaşkınlar yok muydu? Yaşar Nuri’nin “namazı günde üç vakite
indirmek” şeklindeki muhteşem reform tasarısını bu tabloda nereye
koyacağız? Acaba o da bir “Türk Calvin’i Yaşar” falan mıdır, fok balığı
Yaşar gibi?)

Aslında onları dürtükleyen dürtü, Fransız Devrimi’nde Robespierre ve arkadaşlarının “kilise düşmanlığı” örneğidir.

Ezan
Türkçe okunmalıdır, çünkü bu ülkede müezzin “Allahüekber” deyince
hiçkimse anlamamakta, “bu adam niçin minareye çıkmış bağırıyor, bizi
bir yere mi çağırıyor” diye herkes birbirine sormaktadır!…

Cahil halka “Tanrı uludur” denilecektir ki anlasın! Sonra gider oyunu karşıdevrimcilere verir.

“Bilirim bildiririm, Tanrı’dan başka yoktur tapacak”…

Çünkü
“Allah-ü ekber, la ilahe ill’Allah” deyince herkes şaşırıyor, ne demek
ola ki bu?… Arapça bir şey… İçinde Allah geçiyor, eşek değiliz,
artık o kadarını anladık da, la ilahe ne mânâ?

Hayya es selah…
Hayya el felah… Ne demek bu yahu? “Selahaddin”deki selah mı? Felah
deyince de fellahı mı çağırıyor? Nereye çağırıyor acaba? Ne yapmaya?
Kahveye, okey oynamaya mı?

Yani peygamber efendimiz keşke
İngiliz olsaydı da, ezan da İngilizce okununca çoluk çocuk hiç olmazsa
iki kelime İngilizce öğrense, derslerinde faydası dokunsaydı vallahi.

Nasyonal
sosyalist bir arkadaşım var, kendisi aynı zamanda derin bir devlet
görevlisi, çok da sevdiğim bir arkadaştır… Benden on yaş büyük, Milli
Şef yetiştirmesi… Hayatında ilk kez Arapça ezan duyduğunda çok
şaşırmış, dehşete kapılmış… Durup durup anlatır.

Ben de hayatımda ilk kez Türkçe ezanı, kırkımdan sonra, bir belgesel dizide, şu ünlü “Demirkırat” belgeselinde duymuştum.

Bende bıraktığı izlenim, yalnızca “gülünçlük” oldu.

Sayın
müstakbel başbakanımız Deniz Baykal, sayın müstakbel başbakan
yardımcımız Devlet Bahçeli, sayın koalisyon mimarı İlhan Selçuk…
Kamubuyurum Tüz Bölemi ile Ulusalcı Eylem Bölemi başbuğları, saylavları
ve düşünürleri… Çok rica ediyorum, ezanı Türkçe okutunuz.

Ki
bir daha “kamutay” yüzü göremeyesiniz… Çünkü 1950 yılında niçin
iktidardan gidip elli yedi yıldır bir daha da gelemediğinizi hâlâ
anlamış değilsiniz.

Technorati Tags: chp, mhp, türkçe ezan