امروز آلبالوها و آلو جنگلی هایی رو که دیشب ریختم تو قابلمه و با آب جوشوندم، صاف کردم تا لواشک درست کنم. دیروز چند تا گردوی تازه پوست کندم و خوردم. الان دست هام شبیه دست  کولی های فال گردو فروش سر چهارراه هاست.  رفتم انتشارات روزنه کار. چه کتاب فروشی خوب و دوست داشتنی ایه. (خیابون تخت طاووس- خیابون جم(فجر) کوچه حجت- پلاک 3) کتاب راهنمای بازیگران بهزاد رحیمیان رو خریدم به رسم هدیه برای پسری که قبل از کنکور فیلم دیدن رو دوست داشت. حالا اگه این یک سال اخیر که من ندیدمش از نظر روحی متحول نشده باشه و هنوز به فیلم علاقه داشته باشه، خوبه. چند تا کتاب داشت با عنوان نمایشنامه های رادیوئی.  به نظر کار خوبی می اومد. اینی که من گرفتم یک نمایشنامه از ویلیام فاکنر و یکی از اوهنری داره. البته در اصل داستان کوتاهی بوده که به صورت نمایشنامه اجرا شده. 

فیلم زن "گریه او" یادتونه؟ فکری ام یک سریال ازش بسازم.

 توضیح واضحات : تصادفا این پایینیه من نیستم که گیر کردم بین مناسبات و آدم ها و کارهایی که هیچ ربطی بهم ندارن؟ آقای اولد فشن؟

پ.ن : لینک وبلاگم کار نمی کنه. اینم خونه خانوم گلابی : http://measer-pear.blogspot.com/2008/07/blog-post_17.html

1- شمال شهر : شمال شهر ما خیلی جای خوب و تمیز و خوش باصفا یی است. اگر می بینید که اهالی این قسمت از شهر در هیچ گونه سواپی شرکت نمی کنند به این خاطر است که الان در هالیدی هستند و دارند در سواحل زیبای جزایر قناری این رو- اون رو می شوند که یکنواخت برنزه شوند. آنوقت شما انتظار دارید که پاشن بیان کتاب ها و فیلم ها و نوارکاست های درپیت ما را بخرند؟ آنها به اصول کپی رایت متعهد بوده و اریجینال هرچیز را از فیری شاپ ها و مراکز خرید شهرهای بزرگ خریداری می کنند و آنچه را که نمی خواهند، همینطوری به کسی می بخشند.

2- شمال شرقی و شرق : ساکنان این مناطق سنتی تر اند. آنها معمولا حجره ای چیزی در بازار دارند و سرشان به دخل و خرجشان است. عده ای از آنها به زودی به شمال شهر نقل مکان می کنند. عده ای هم به دلیل چک های برگشتی روانه زندان می شوند. این مردمان اصیل عقیده ای به اینجور قرطی بازی ها (چه فرهنگی و چه خاله زنکی) ندارند و اگر احیانا در جایی چیزی در خصوص سواپ خواندند، یک شانه را بالا داده و می گویند : برو فکر نان باش که خربزه آب است. آنها معمولا جاهای دور نمی روند و همان دور و بر خانه خودشان هستند کلاً.

3- شمال غربی و غرب : براساس آمار و ارقام موجود، بیشتر وبلاگ نویسان و فرهنگیان و قشر مستضعف و متفکر و  کلا باحال ها در این مناطق سکنا دارند. نمیدانم به خاطر خاک این مناطق است یا به خاطر زلزله خیز بودنش که مردمانش اینقدر هیجان انگیز و جالب توجه اند. آنها در هرگونه امر خیر، شر، محیرالعقول و غیره پیش قدم هستند. بیشترین مهدکودک ها، بیمارستان ها، مدرسه ها و دانشگاه ها در همین دور وبرها هستند. حتی خانه ما و دختراینها .

4- مرکز شهر: البته همه کتاب فروشی ها و سینماها مال مردمان این منطقه است ولی در آمارگیری اخیری که بین سینماروندگان و کتاب خران به عمل آمده باز هم دیده شده که از غرب شهر به مرکز رفته و کتاب خریده و به سینما رفته اند. گاهی هم به کافی شاپ. البته ما یک آشنایی هم در حوالی مرکز شهر داریم که اتفاقا بسیار اهل کتاب و فیلم و اینهاست ولی این روزها خیلی سرش شلوغ است و آدم  انتظاری از او ندارد.

خوب از نوشته بالا به راحتی می توانید نتیجه گیری کنید که قطب فرهنگی-هنری شهر ما در کجا قرار دارد. حال با شماست که اگر به نوشته فوق اعتراضی دارید با آمدن به سواپ فرهنگی خانوم دختر مشت محکمی بر دهان امپریالیزم و نویسنده این وبلاگ بزنید.

زنانی که در سواپ شرکت نمی کند معمولا خجالتی ترند. از محیط های جدید و رویارویی با آدمهای جدید کمی می ترسند. هرگونه جمعی بدون شوهر، نامزد، دوست پسر و کلا موجودات مذکر به نظرشان کسالت بار می آید-بر منکرش لعنت- به نظرشان کلا این جور کارها وقت تلف کردن است. که چی مثلا؟ حوصله ندارند و دلشان می خواهد عصر جمعه را در کنار خانواده بگذرانند. ولی آنها زنان سواپ باز را نمی شناسند و از قدرت حیرت انگیزشان در ایجاد محیط های فرح بخش  بی اطلاع اند . شایان ذکر است که آن دسته از عزیزانی که به دلیل آمدن ناگهانی مهمان نمی توانند بیایند جزو دسته اول هستند.علی ایحال (از این کلمه  متنفرم . دارم تنفرزدایی می کنم که با خوندنش تو نامه های اداری کهیر نزم) بقیه جمله یادم رفت.

همین جمعه سواپ داریم. انواع ساعت دیواری و مچی ، سی دی، کتاب، پارچه، ادوات و ابزار فیتنس(عکسشو بیارید) و همه چیز پذیرفته می شود.

پ.ن بسیار مهم : امروز سی دی های سریال لاست رو از آقا فیلمیه می گیرم. هیجان زده ام. منو دریابید..

پی نوشت : جریان اینه که ما چند نفر هر دو سه ماه یک بار دور هم جمع میشیم و هرچی به ذهنمون می رسه و دیگه به کارمون نمیاد می بریم و به هم می فروشیم یا با چیزی معاوضه می کنیم. اگزمپل : دفعه پیش یک وارمر چینی که قوریش شکسته بود، با 5 تا نوار کاست "شناخت موسیقی کلاسیک" طاق زدم. هردو بسیار خرسند بودیم. بعضی چیزهارو همینطوری به هم می بخشیم. بعضی از لباسهارو آخر سواپ جمع می کنیم و میدیم به خیریه. این بار من چند قلم وسیله منزل هم دارم که میخوام بفروشم. از قرار یک میز ناهارخوری 8 نفره، یک دست مبل 7 نفره، 2 تخته فرش ماشینی و یخچال و فریزر پارس. به همین دلیل تا روز دوشنبه پذیرای دوستان هستم. ضمنا دوستان هم می توند وسایلشونو بیارن خونه ما و تا روز دوشنبه شانس خودشونو امتحان کنن. ولی خوب دعوت کردن از آدم ها که بیان و این مجموعه رو ببینن هم داستانیه. هرکس می تونه به دوستان و آشنایان خودش خبر بده. طبعاً منظورم از همه، دوستانیه که باهاشون مراودات ایمیلی و وبلاگی و غیره دارم.

به امید دیدار