Κλαίω μα ποιος ακούει
Μιλάω. Μιλάω μα ποιος με νιώθει

Πάω να κλείσω την πόρτα, κάνει κρύο κι είναι βράδυ
κακός συνδυασμός όταν σου λείπει αυτό το "χάδι"
Αυτό που οι μάνες σου αρνήθηκαν, αυτό που οι φίλοι δε νοιαστήκαν
Όλοι μας έχουμε δαίμονες να πολεμήσουμε
απλώς δε θέλουμε όλοι να κερδίσουμε
Σε κάθε μάχη λένε πώς υπάρχει ένας χαμένος
αλλά εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι ένα και ένα κάνει δύο

Το πάντα μέσα στην επικαιρότητα  και με  ανθρωπιστικές ανησυχίες Indiblog, ανακηρύσσει  "Αθλήτρια των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου"  την Βραζιλιάνα, αλλά αγωνιζόμενη με τα χρώματα της Γεωργίας,παίκτρια του beach Volley Cristine "saka" Santana.

Σημαντικό ρόλο στην απόφαση έπαιξαν οι επιδόσεις της στο εξαιρετικό αυτό σπορ, o πόλεμος στην Γεωργία και το ότι στα (πολύ) νιάτα του ο Ίνδικτος άκουγε Carlos Santana

Επειδή στα πάντα όμως υπάρχει και μιά πίσω όψη...

.

.

.

...σημαντικότερο ρόλο έπαιξε αυτό!!!

.

.

.

Καλό τετραήμερο

Η μελαγχολία στην αρχή φαίνεται γλυκιά και μυρωδάτη, μα σιγά σιγά σε κλείνει μέσα της και σε θλίβει. Πρέπει να ξυπνήσεις εγκαίρως. Έτσι και με την αδράνεια. Για μια ώρα κάνει ίσως καλό, πρόσεχε όμως, μη σε παρασύρει. Είναι εθιστική. Σαν το κάπνισμα. Και μετά θες να κάνεις κάτι, αλλά δεν μπορείς. Δεν μπορείς γιατί βαριέσαι. Βαριέσαι τόσο που προτιμάς να βαριέσαι από οτιδήποτε άλλο.

Γιατί τουλάχιστον, η βαρεμάρα δεν απαιτεί να κάνεις κάτι. Απαιτεί να μην κάνεις απολύτως τίποτα. Ακόμα κι αν αυτό ακούγεται εύκολο, είναι στην πραγματικότητα πολύ δύσκολο. Το να μην κάνεις τίποτα είναι απολύτως δύσκολο. Είναι φοβερό και καταστροφικό. Είναι άθλιο. Οι μέρες περνούν κι εσύ απλώς κοιτάς το ρολόι. Αν δε βαριέσαι να το κάνεις κι αυτό.

Αδράνεια, βαρεμάρα, τέλμα, κατάθλιψη. Όροι που συνορεύουν.

Αδράνεια. Κακή φάση.

Μέσα σε λιγότερο από 3 λεπτά της ώρας η "σοβαρή" κρατική ΝΕΤ στο δελτίο ειδήσεων έχρισε Βασίλισσα  της  Disco την  Gloria Gaynor (ενώ εγώ, όπως και όλος ο κόσμος, εδώ και 30+ χρόνια ξέρουμε ότι είναι η Donna Summer) και καπάκι έχρισε Βασίλισσα της Pop την Britney Spears (την ποιά;  ) ενώ όλη την προηγούμενη βδομάδα η ίδια εκπομπή επέμενε ότι Βασίλισσα είναι η Madonna!!! (και μέχρι την συναυλία  της στο ΟΑΚΑ θα συνεχίσει να το κάνει)

Μου θύμισε και έναν ρεπόρτερ του ΑΝΤ1 ο οποίος περιέγραφε την "εισβολή" των Δημάρχων της Ηλείας αποκαλώντας διαρκώς και παρά τις συνεχείς διορθώσεις της anchorwoman, τον Εθνικό  Κήπο, Βασιλικό !!!

Ψυχραιμία παιδιά, ΕΝΑΣ είναι ο Βασιλιάς

και ένας ο Αυτοκράτορας

(δύο δλδ, ο John Belushi και ο σωσίας του, όποιος ξέρει, ξέρει)

Δεν εννοώ ότι θα χωρίσουν όλοι. Αλλά όλοι θα χάσουν από κάτι, θα χαθούν και λοιπά. Μπορεί αυτοί οι δυο άνθρωποι που αντάλλαξαν βέρες και όχι μόνο, να μείνουν μαζί χρόνια, πολλά χρόνια, ως το τέλος της ζωής τους ή του ενός από αυτούς. Πέθαναν όμως ερωτευμένοι; 9 στους 10 όχι. Ίσως πέθαναν αγαπημένοι, όχι όμως ερωτευμένοι. Εκείνος ο ένας στους 10 που πεθαίνει ερωτευμένος είναι καλό να επικοινωνήσει με την ανθρωπότητα για να αποδείξει ότι υπάρχει πρώτον, και δεύτερον να μας πει πώς τα κατάφερε. Δεν υπάρχουν μυστικά όμως.

Ο έρωτας μεταλλάσσεται, είναι πολυμορφικός, σαν κάποιους ιούς. Η διαφορά αυτών των ιών με τον έρωτα είναι ότι αυτοί δε σκοτώνονται. Σκοτώνουν. Οκ, κι ο έρωτας μπορεί να σκοτώσει, αλλά όχι από μόνος του. Χρειάζεται τη συμμετοχή ενός αυτοκαταστροφικού ανθρώπου.

Με το γάμο, αλλάζεις ρόλο, αλλάζεις τίτλο. Είσαι η γυναίκα κάποιου ή ο άντρας κάποιας. Διαφοροποιείσαι κατευθείαν από την προηγούμενη υπόστασή σου. Δεν είσαι ελεύθερος κι ωραίος, δεν είσαι μόνος κι υπεύθυνος για τις επιλογές σου. Πασχίζεις όλη σου τη ζωή να μάθεις να είσαι μόνος, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό, κι έρχεται ένα μυστήριο κι ένας παππάς να σου αλλάξουν την πορεία. Αυτόματα πρέπει να σκέφτεσαι για 2, ή και περισσότερους, στην περίπτωση που έχεις και παιδιά. Εχεις ένα ρόλο και πρέπει να μάθεις να λειτουργείς σύμφωνα με αυτόν. Είναι σα να είσαι τραγουδιστής. Δε γίνεται να μην τραγουδάς, αυτός είναι ο ρόλος σου. Αν δεν τραγουδήσεις τον χάνεις. Αυτό παθαίνουν οι άνθρωποι στο γάμο. Κρίση ταυτότητας. Οντολογική ανασφάλεια. Ποιος είμαι, γιατί είμαι και άλλα τέτοια. Δεν είσαι πια ο Μήτσος. Είσαι ο Μήτσος, ο άντρας της Κατίνας. Κι ότι κάνεις έχει αντίκτυπο σε αυτήν, αλλά και στην κοινωνία γιατί σε συλλογίζεται πια σαν τον άντρα κάποιας. Δεν είσαι μόνος.

Αυτό όμως δεν ήθελες να πετύχεις με το γάμο; Το να μην είσαι μόνος. Να έχεις ένα στήριγμα, κάποιον να γερνάτε και να σέρνεστε μαζί. Τον βρήκες λοιπόν. Δεν είσαι μόνος, ποτέ δεν θα είσαι. Ακόμα κι αν το θέλεις. Δε γίνεται. Το έχασες αυτό το προνόμιο που σε βάραινε τόσο. Εκτός βέβαια αν πάρεις διαζύγιο. Τότε είσαι ξανά μόνος μέσα στη μοναξιά σου.

Γιατί όμως χάνεται ο έρωτας; Γιατί φεύγει, γιατί πεθαίνει τόσο άδοξα; Περιμένεις τον απόλυτο έρωτα σε όλη σου τη ζωή, υποκλίνεσαι μπροστά του και μετά αυτός πεθαίνει. Γιατί; Είναι η ειρωνεία της ζωής και του χρόνου. Τα διαβρώνει όλα.

Η αγάπη, ίσως αυτή να είναι η μόνη που μπορεί να ξεφύγει. Αλλά τι είναι αγάπη και πότε ξέρεις ότι αγαπάς πραγματικά; Πόσους ανθρώπους αγάπησες για λίγο, πόσους νόμιζες ότι αγαπάς και πόσους αγαπάς τελικά; Και γιατί να είναι πια τόσο δύσκολο να καταλάβεις αν αγαπάς; Γιατί να μπερδεύεις την οικειότητα, την συμπόνοια, τη συνήθεια, το δέσιμο, τον πόνο με την αγάπη; Γιατί το μόνο αγνό συναίσθημα να είναι τόσο περίπλοκο σε σημείο που να μοιάζει αστείο να το αποκαλείς αγνό; Ίσως γι΄αυτό δεν καταλαβαίνουμε πότε και αν αγαπάμε. Ίσως να φταίει που δεν είμαστε αγνοί. Δεν φταίει η αγάπη, εμείς φταίμε. Δεν φταίει ο γάμος. Εμείς φταίμε.

Ο άνθρωπος από τη φύση του αποζητά τη συντροφιά και τη συντροφικότητα. Έχει την ανάγκη να είναι με άλλους, να ζει μαζί τους. Γι΄αυτό δε ζούμε ακόμα σε καλύβες στα βουνά. Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για να είναι μόνος. Ο άνθρωπος, όντας μόνος, ή θεός ή θηρίο έλεγε ο Αριστοτέλης, αν θυμάμαι καλά. Κοινώς, ο άνθρωπος δεν μπορεί και δε θέλει στην τελική, να είναι μόνος. Παρ΄όλα αυτά παντρεύεται για να μείνει μόνος για πάντα. Γιατί τίποτα δε χωρίζει πιο πολύ δύο ανθρώπους από τη σύγχυση των ρόλων, από τη σιγουριά και την ανασφάλεια. Γιατί ο γάμος προσφέρεται για να δίνει ασφάλεια και τελικά σου δίνει απλόχερα το αντίθετο. Μετά από χρόνια γάμου η πρώτη ερώτηση που σου έρχεται να κάνεις στο συζυγικό υποκείμενο, είναι "πώς σε λένε;". Υποθέτω. Δε θέλω να γίνομαι αφοριστική. Υπάρχουν και πετυχημένοι γάμοι. Σε εισαγωγικά.

.

Τι πάει να πεί αυτό;

Έλα μου ντε. Το διάβασα στους τίτλους με τα θέματα (στο super, που λέμε στο Ντεπώ) που υπάρχει κάτω στην οθόνη της TV την ώρα που τυχαία παρακολουθούσα την εκπομπή Μένουμε Ελλάδα στην ΝΕΤ, στην οποία εκπομπή ένας τύπος, που Χειμώνα Καλοκαίρι φορά βερμούδα (κοντοβράκι που λέμε στο Ντεπώ), ότι και καλά δηλαδή είναι πολύ extreme sportsman και μιά κοπέλα τύπου "έχω μέσο" (bluetooth δλδ)  παρουσιάζουν διάφορα μέρη της Ελλάδας και διάφορα παραδοσιακά έθιμα τύπου bungee Jumping, rafting, mountain bike κοκ (and so on δλδ).

Μια εκπομπή τύπου Κυριακή στο Χωριό (άλλα για άλλες μέρες, εναλλακτικές you know)

Πέτυχα την παρουσίαση του εναλλακτικού νησιού στο τέλος την ώρα που η εκπομπή μας έκανε εναλλακτικές προτάσεις, ότι δλδ μπορούμε να φάμε και αστακομακαρονάδα!!! (και γαμώ τα εναλλακτικά).

Μείναμε στο τέλος με την απειλή υπόσχεση ότι θα δούμε και άλλα εναλλακτικά νησιά.

Σας παρακαλώ επειδή λογω ζέστης ΚΑΙ ηλικίας δεν τα πιάνω και πολύ εύκολα βοηθήστε με.

Τι πάει να πεί "Εναλλακτικό Νησί"

α) ένα μέρος που δεν είναι στην θάλασσα αλλά είναι στο βουνό και εμείς το λέμε "εναλλακτικά" Νησί;

β) ένα Νησί που μαζεύει εναλλακτικούς (alternative you know)

γ) ένα Νησί στο οποίο πάμε εναλλακτικά από το να πάμε σε ένα άλλο;

ή

δ) ένα νησί που ΔΕΝ πάμε επειδή εναλλακτικά πάμε σε ένα άλλο (είναι προφανές ότι όλα τα νησιά έτσι είναι "εναλλακτικά")

ε) Αααα όλα και όλα, φέτος πάμε βουνό (μην μας πέσει και κανένας εναλλακτικός στο κεφάλι)

Αυτά.

Σας χαιρετώ με εναλλακτικούς χαιρετισμούς!!!

τελείωνε έτσι

"...σε λίγα χρόνια θα γαμάμε με κουπόνια"

Ε λοιπόν αυτή η εκπληκτική είδηση που ψάρεψα από το NBC5 δείχνει πόσο μπροστά ήταν πάντα οι Έλληνες Χούλιγκανς.

Γυναίκα στην Αμερική κατηγορείται ότι εκδιδόταν με αντάλλαγμα και ΚΟΥΠΟΝΙΑ ΒΕΝΖΙΝΗΣ!!!

Ιδού:

Authorities said Wednesday a Kentucky woman was arrested on suspicion of trading sex for gasoline.Police said 34-year-old Angela ------ was nabbed during a police stakeout at a Days Inn last weekend with customer ------. ------ admitted to using a $100 Speedway gasoline card to pay for Eversole's services, police said .

Πού είναι η μπάλα; οεο

α) Άξια πρωταθλήτρια Ευρώπης η Ισπανία και να σκεφτεί κανένας ότι έπαιζε δίχως τους Πάρντο, Μάρκες, Άαρον του Ηρακλή!!! (με μισή ομάδα το πήραν λέμε) :-)

β) Πως ακριβώς λέν τον μαλάκα που αποφάσισε να κυκλοφορούν οι νταλίκες τα Σαββατοκύριακα στις εθνικές οδούς;

Το λέω γιατί το Σάββατο που επέστρεφα από την μιάς λωρίδας εθνική οδό στην Σιθωνία της Χαλκιδικής , επί 20χλμ (που μας πήρε μισή ώρα) έκανα διάφορες σκέψεις και προτάσεις για την σεξουαλική του ζωή, ειδικά τις στιγμές που από το προπορευόμενο τριαξονικό έβρεχε χαλίκια.

Ενδιαφέρον είχε επίσης να βλέπεις στον μεγάλο δρόμο, στο ύψος της Καλλικράτιας, μπετονιέρα στο αριστερό ρεύμα να περνά ΙΧ που πήγαιναν με 100!!!

γ) είναι δυνατόν η Pizza (delivery μιλάμε) όταν στην Θεσσαλονίκη, η Margarita ας πούμε, έχει € 5,40 - 6,70 (τσέκαρα όλα τα διαφημιστικά που έχω) στην Νικήτη να έχει 8,00!!! (και 9,50 οι υπόλοιπες).
Φυσικά είναι.
Είναι επίσης δυνατόν καθημερινές να μην υπάρχει νερό από τις 20:00 έως τις 10 το πρωί ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ; (τα ΣΚ δεν έχει σχεδόν ποτέ).
Σοβαρή βλάβη μας είπαν (πολύ σοβαρή, από το 1977 κρατά αυτή η ιστορία)
δ) άκουγα αυτές τις μέρες τον εξαιρετικό δίσκο των My Brightest Diamond,Tear it Down
πάρτε μιάν ιδέα:

My Brightest Diamond: Disappear

Μπορώ να ζω χωρίς να γράφω, απλώς αυτό κάνει διαφορετική τη ζωή μου. Είναι μια ανακούφιση, μια ανάγκη που ικανοποιείται. Δε γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Ούτε πιο γαμάτος. Γίνομαι απλώς πιο..
εγώ.

1) Σκάσαμε στην ζέστη, που μαζί με την υγρασία κάνουν την ζωή μου πολύ δύσκολη και σαν να μην έφτανε αυτό η μπόχα από τα σκουπίδια, που στην γειτονιά μου τουλάχιστον παραμένουν σε μορφή μικρού λόφου, κάνουν το άνοιγμα των παραθύρων δύσκολη υπόθεση.

update

άποψη από την παιδική χαρά που πάω τα κορίτσια στα σύνορα του εξωτικού Ντεπώ με το μαγευτικό Βυζάντιο.

Και μιά από την παραλία  :-(

Μιά απορία.

Αφού δεν μαζεύουν τα σκουπίδια όχι λόγω απεργίας αλλά επειδή είναι κλειστός ο ΧΥΤΑ, γιατί δεν μαζεύουν τουλάχιστον αυτά από τους κάδους της ανακύκλωσης που υποτίθεται παν στα εργοστάσια ανακύκλωσης και όχι στους ΧΥΤΑ; ή μήπως οι "μπλέ" κάδοι είναι μούφα;

2) ΤΕΛΟΣ η δουλειά για φέτος. Κάτι η ζέστη, κάτι μιά ατυχία (ένα ολόκληρο μπουκάλι μπύρας έπεσε στην τσάντα των Σι Ντι και γάμησε ΟΛΑ τα εξώφυλλα αλλά και αρκετά δισκάκια), κάτι ότι κουράστηκα, η φετινή σεζόν έλαβε τέλος και μιάς που κάτι προτάσεις από Χαλκιδική ήταν αστείες από οικονομική άποψη, αποφάσισα να πέσω σε θερινή νάρκη.

3) Γελούσα σαν τον χαζό μόνος μου.

Αφότου έκανε το ΠΑΣΟΚ άνω κάτω με την επιστολή του, ο κ. Σημίτης (aka Κινέζος) πήγε στο Μέγαρο Μουσικής και παρακολούθησε Κινέζικη Όπερα!!!

Άμα λέμε κάνει τον Κινέζο!!!

4) Πεσμένο το DNA του έθνους φέτος ε;

Έτσι είναι, όταν ο επαγγελματικός αθλητισμός έχει αναχθεί σε Εθνική Υπόθεση...

(...και όταν γράφουμε στα @ρχιδι@ μας το ότι τα Ελληνόπουλα είναι τα πρώτα σε παχυσαρκία στην Ευρώπη...)

...κάνουμε μεταγραφές DNA...

5) Ένα ένα τα παλιά Μπλογκς κλείνουν ή αναστέλλουν την λειτουργία τους. Αυτά τουλάχιστον που ΔΕΝ θέλησαν να ασχοληθούν ούτε με τον φόνο του Σεριανόπουλου ούτε με τον Κούγια, ούτε με θεματολογία τύπου Espresso. Κρίμα.

Το blogroll μου σε λίγο θα έχει συλλεκτική και μόνο αξία.

6) Άρχισα το 1978 (λόγω σεισμού, που αναγκαστικά ήμασταν δυό μήνες στους δρόμους και στα κάμπινγκ) να κάνω παρέα με μεγαλύτερα παιδιά αλλά και με ξένους. Εκτός του ότι τότε κάπνισα το πρώτο μου τσιγάρο, πήγα στο πρώτο μου κλάμπ και ήπια και το πρώτο μου ποτό (ετών 12 λέμε) ασχολήθηκα για πρώτη φορά με το UK top 40!!!

Τότε ήταν αυτό.

Σήμερα; Αυτό :-(

Κουράγιο παιδιά με την ζέστη, καλοκαίρι είναι θα περάσει.

Αν και εφόσον αυτά ισχύουν δεν καταλαβαίνω γιατί ο πλάστης ανθρώπων επέλεξε να έχουν τρίχες και οι γυναίκες. Δύο τινά υπάρχουν. Πρώτον, είναι μισογύνης. Δεύτερον, το έκανε για να μην τις υποβαθμίσει σε σχέση με την προστασία από το κρύο. Βέβαια, αυτό θα ήταν λίγο κουτό, γιατί τότε θα έπρεπε να έχουμε ξυρισμένα πόδια μόνο τα καλοκαίρια και για να το κάνεις αυτό πρέπει ή να είσαι κνείτισα, ή να μην έχεις γκόμενο, ή να μην θέλεις να αποκτήσεις στο τέλος τέλος. Ή να στο απαγορεύει κάποιος κάπου κάποτε (το ξύρισμα, όχι τον γκόμενο). Από την άλλη ίσως να το έκανε επειδή οι γυναίκες έχουν μια τάση προς το ανικανοποίητο και τη γκρίνια, οπότε αποφάσισε ότι αφού ούτως ή άλλως θα παραπονιόμαστε, δεν έχει τόση σημασία αν θα έχουμε τρίχα ή όχι. Κακώς. Μέγα σφάλμα. Φαντάσου να το κανε για να μας τιμωρεί!;

Τελικά καταλήγω ότι τα τινά δεν ήταν μόνο δύο.

Πώς το έλεγαν οι Chumbawamba;

"I get knocked out...but i get up again..."

Βάρα κυρ Κώστα

UPDATE

Το ποστ αφορούσε τον Βερνίκο, αλλά τώρα που το βλέπω, ελπίζω να αφορά και την ομάδα.

"I get knocked out...but i get up again...You're never going to
Keep me down"

Πρίν 30 ακριβώς χρόνια τον Ιούνιο έγινε στην Θεσσαλονίκη σεισμός 6,5 ρίχτερ.

30 χρόνια μετά έγινε στην Ηλεία, πάλι μήνα Ιούνιο σεισμός 6,5 ρίχτερ.

Τι κοινό έχουν τα δύο γεγονότα;

Την ΑΥΣΤΡΙΑ και την ΓΕΡΜΑΝΙΑ!!!

Το 1978 την ώρα του σεισμού (23:20) βλέπαμε τον αγώνα Αυστρία - Γερμανία για το Mundial της Αργεντινής.

Δεν ξαναείδα ποτέ την Εθνική Αυστρίας σε αγώνα. (την Γερμανία θες δεν θές την βλέπεις)

Εχθές μετά από 30 χρόνια αποφάσισα να ξαναδώ αγώνα της Αυστρίας (για το euro 2008 ) και σαν να μήν έφτανε αυτό 3 ώρες μετά έπαιζε και η Γερμανία!!!

Τα αποτελέσματα γνωστά :-(

Καλού κακού στις 16 Ιουνίου (4 μέρες πρίν την 30στη επέτειο του σεισμού της Θεσσαλονίκης) τον αγώνα Αυστρίας - Γερμανίας δείτε τον έξω από το σπίτι. (Outdoors που λέμε στο εξωτικό αλλά σεισμογενές Ντεπώ)

(αυτές είναι προγνώσεις και αφήστε Παπαζάχο, ΒΑΝ, Τσελέντη και λοιπές δυνάμεις να λέν ότι θέλουν)

2) Προς ΝΕΤ. Πόσο "πρωτοφανής" μπορεί να είναι ένας σεισμός 6,5 Ρίχτερ σε μία χώρα που κατά μέσο όρο έχει λίγο πάνω από 1 σεισμό 6,5 Ρίχτερ τον χρόνο;

Το ρωτάω δηλαδή γιατί εχθές άκουγα την λέξη "πρωτοφανής" κάθε 10" , ίσως γιατί η κατάληξη ήταν "Πρωτοφανής η κινητοποίηση της Κρατικής Μηχανής" (πονηρούληδες από την μύγα ξύγκι)

Το προηγούμενο ΜΕ θύμισε ατάκα από ειδήσεις σε ιδιωτικό κανάλι "Είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει αυτό το πρωτοφανές γεγονός"!!!

3) Φθινόπωρο λοιπόν ξανά.

Χάρη στο Φεστιβάλ Βιβλίου εδώ και 15 ώρες βρέχει ασταμάτητα, πράγμα καλό βέβαια αλλά εγώ ήδη ξεκίνησα την θερινή σεζόν, που πάει να πεί ότι σιγά σιγά σταματάω την δουλειά (ήδη τέλος το Pulp γιά φέτος). Το νέο προσωρινό πρόγραμμα είναι Πε Πα 35, Κυ Urban.

Μην δούμε ξαφνικά μια μέρα στα πρωτοσέλιδα

και είναι πάντα καλοκαίρι.

[summer is not a season but a state of mind]

Δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου. :-(

2) τα της Έκθεσης τα είπαμε (τα λέει και ο έντεκα διεξοδικότερα ως συνήθως).

Ελπίζω απλά του χρόνου να μην την κάνουν πάλι πάνω στις Πανελλήνιες (Διαβάζουν/αγοράζουν βιβλία και οι μαθητές και οι καθηγητές you know).

3) Σούπερ τα παιδιά από το Muzine και δεν το λέω μόνο για το πάρτυ αλλά γενικά για την συμπεριφορά τους. Ευγενικοί, γνώστες τις μουσικής, φιλόδοξοι αλλά και προσγειωμένοι. Χάρηκα που τους γνώρισα. Το καλό τους γούστο και οι καλές τους προθέσεις φαίνονται στο περιοδικό.

(κρίμα που δεν μπόρεσαν να έρθουν και άλλοι. Άγγελε, Μάρκο next time)

4) Έγραψα ΑΥΤΟ για την συναυλία του Μπάμπη Παπαδόπουλου. Ρίξτε μιά ματιά.

Πάω να πάρω τον ανεμιστήρα μου και να λιώσω στον καναπέ.

Άντε γειά  :lol:

(το κάνω καθημερινά αυτό, ακούω τις ειδήσεις σαν παραμύθι, που στην περίπτωση της ΝΕΤ δεν απέχει και πολύ, και με παίρνει ο ύπνος)

Anw λόγω ζέστης χθές δεν τα κατάφερα. Οι ειδήσεις τελείωσαν, άρχισε το Έχει Γούστο και ξαφνικά ακούω την (ενοχλητική) φωνή της Καλομοίρας. Οκ και η Τσουκαλά πίσω από την φούστα της Καλομοίρας. Μόνο ο Prime minister Καλάπας δεν έκανε δηλώσεις ακόμα για την Eurovision. Πρίν προλάβω να αλλάξω κανάλι βλέπω δίπλα της τον Κώστα Καπετανίδη πράγμα που με ενέπνευσε για το παρακάτω ποστ.

Γνώρισα τον Καπετανίδη όταν δούλευε barman στο θρυλικό eL Lay, ένα από τα πρώτα mainstream rock (?)bar της Θεσσαλονίκης, κάτι ανάμεσα στο Belair και τον Θερμαϊκο.

Το μαγαζί βρισκόταν στην Στρατηγού Καλλάρη. Είναι το super market δίπλα στο Residents. Στα μέσα της δεκαετίας του '80 ήταν τόπος συνάντησης όλης της ''ψαγμένης" Θεσσαλονίκης, αλλά περνούσε και το γνωστό νυφοπάζαρο.

Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι το eL Lay πρίν γίνει bar ήταν club και μάλιστα club που σε εποχές που ενώ όλα τα club έπαιζαν καρέκλες και γκεράπικα στο eL Lay o DJ έβαζε Love Will Tear Us Apart  με τα pitch τσιταρισμένα στο +8 (αθάνατα ΜΚ2) δείχνοντας από το 1983 ποιά θα είναι η χορευτική μουσική του αύριο.

Από διακόσμηση το μαγαζί ήταν μάλλον New Wave. Άδειο, με τεράστιους καθρέφτες, κερκίδες στο βάθος, κυκλικό μπάρ και ο DJ  (μαζί με την ξεκλείδωτη συνήθως κάβα  χεχεχε)  στο πατάρι.

Φοβερές μουσικές, σκληρή σχετικά πόρτα, πολύς κόσμος, ειδικά την πρώτη χρονιά, και που και που και λίγο ξύλο.

Τι έχει μείνει από το eL Lay;

Αυτό

είναι μιά πλαστική μάρκα εισόδου (που έμεινε αχρησιμοποίητη λόγω της ξεκλείδωτης κάβας που λέγαμε {και του αρκετού τελικά ξύλου})

:lol:

2) Πάντα με μαγεύουν τα άστρα, όχι οι αστρολογίες και οι παπαριές, τα ίδια τα άστρα.

Τώρα που σκάει ο τζίτζικας, αγοράστε ένα ζευγάρι κιάλια (το πολύ €50) και ξαμοληθείτε στις ερημιές να μελετήσετε τον ουρανό. Ως τότε διαβάστε ένα μοναχικό αστέρι στον Γαλαξία της μπλογκόσφαιρας.

3) θέλω εδώ και καιρό να γράψω για το Ντεπώ, την ιστορία του και την ιστορία της οικογένειας μου εκεί.

Ήρθε μετά αυτό το κείμενο και ΜΕ έκοψε τα πόδια. Δεν θα μάθω ποτέ να γράφω έτσι.

4) πήγα το Σάββατο εδώ μαζί με τις κόρες μου. Τελικά δεν ήταν για παιδιά όπως και εγώ αλλά και πολλοί άλλοι είχαμε νομίσει, ή μάλλον ήταν για παιδιά από 15 έως και 50βάλε χρονών. Τα κορίτσια πέρασαν σούπερ αλλά μας τα χάλασε τελικά η βροχή (ξαναπήγαν πάντως, δίχως εμένα, χτές).

Η ΑΘΗΝΑ συνεχίζει...

(Μπράβο Αθηνά)

Άντε και καλή δροσιά.

Υ.Γ. 'Ασχετο αλλά νομίζω ότι το Ντεπώ πρέπει να έχει την μεγαλύτερη αναλογία blogger ανά κάτοικο.

1) ΔΕΝ υπάρχει ίχνος πεζοδρομίου ακάλυπτο από αυτοκίνητα σε όλο το Βότση και στο Βυζάντιο.

Αυτό ίσως να είναι μιά καλή ιδέα, θα το τσεκάρω και θα σας πω, όποιος ξέρει κάτι ας ενημερώσει.

2) Αν ξανακούσω την Καλομοίρα να μιλάει αυτά τα ακατάληπτα Ελληνικά, η αν ξανακούσω το τραγούδι της ή ακόμα και το όνομα της , θα πάθω παράκρουση.

Enough is enough λέμε με την κωλοeurovision τους.

Ακόμα και οι κόρες μου με ρώτησαν αν ΜΕ αρέσει το φουστάνι της. Από την στιγμή που τους είπα ότι δεν την είδα με κοιτάν σαν Ούφο. (με το δίκιο τους βέβαια, αλλά για λάθους λόγους)

3) Μέσα σε 1500 μέτρα, σε μιά αραιοκατοικημένη περιοχή είδα τρία παιδάκια με μπλούζες της Manchester United. Χθές στο τελευταίο πέναλτι ακουγόταν πανηγυρισμοί από διπλανά σπίτια.

Τέτοια είναι η επιθυμία για έναν τίτλο από τις ομάδες μας που πανηγυρίζουμε τίτλους άλλων. (το παραπάνω σχόλιο δεν αφορά τους φιλάθλους του Ηρακλέους βέβαια που πανηγυρίζουν έναν τίτλο κάθε χρόνο) (ΟΚ στο βόλεϋ, μην γελάτε)

Αγαπητέ πελάτη,
Θα θέλαμε να ζητήσουμε συγνώμη για την αναστάτωση που προξενήσαμε στην όμορφη χώρα σας και να σας πληροφορήσουμε ότι μετά την εξέταση του δεύτερου δείγματος στο εργαστήριο της Κολωνίας έγινε φανερό ότι έχει γίνει κάποιο λάθος, η ποσότητα ηλιελαίου που έχετε αγοράσει από εμάς δεν περιείχε τελικά ορυκτέλαιο άλλα χασισέλαιο. Ελπίζω αυτή η είδηση να σας καθησυχάζει και η συνεργασία μας να συνεχιστεί.
Μετά τιμής
κ. ΣούΛηΒα

Η νέα αυτή εξέλιξη έφερε τα πάνω κάτω στην αγορά,

Καταρχήν εκτόξευσε την τιμή από τις κονσέρβες στα ύψη, στην πλατεία Ναυαρίνου τα νταλαβέρια (deals που λέμε στο εξωτικό Ντεπώ) γίνονται πλέον με κονσέρβες σαρδέλας και τόνου και σε σπάνιες περιπτώσεις με μαγιονέζες των 250ml. Στις χωματερές έχουν αμοληθεί όλα τα αλάνια και σαν σε ένα σύγχρονο eldorado ψάχνουν να βρούν τα μπουκάλια με ηλιέλαιο που τόσο άκριτα πέταξαν οι νοικοκυρές. Τα σούπερ μάρκετ εμφάνισαν τα στοκ ηλιελαίου που είχαν ντεμέκ αποσύρει και τα πουλάν σε μπουκαλάκια των 30ml αλλά με δελτίο για να μην πέσει η τιμή.

...εν τω μεταξύ, παρτίδα μαγιονέζας με χασισέλαιο βρέθηκε στο κυλικείο της Βουλής, μέχρι να γίνει αντιληπτό, είχαν ήδη ψηφιστεί μέσα σε κλίμα συναίνεσης και ευφορίας νομοσχέδια που αφορούσαν την πώληση στους Γερμανούς της Αστυνομίας του Στρατού και της Αγροφυλακής, την κρατικοποίηση των Cannabis Shops, την αδελφοποίηση της Ελλάδας με την Τζαμάικα, την αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα "Ηλιαχτίδα του Βορρά", την ένταξη των bloggers στα βαρέα και ανθυγιεινά και την πρόωρη συνταξιοδότηση τους και την αλλαγή του Εθνικού ύμνου με το

Aquarius/Let The Sunshine In

Ξαφνικά το γιατί μου φαίνεται περίεργη λέξη. Και θυμίζει γατί. Το οποίο δε γουστάρω. Αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος.

Γιατί;
Γιατί κλάνει το γατί.

Δεν μ' αρέσει να δανείζω πράγματα. Αλλά θα σου δώσω τα γυαλιά. Θα πάρω άλλα, αν πάθουν κάτι, δε με νοιάζει. Τα φόρεσα εξάλλου και δε με ενδιαφέρει αν θα τα' χω κειμήλιο.

Oreo. Coca- cola. Εθισμός. Τσιγάρο.

Κάθε φορά φτάνει αυτή η γαμημένη ώρα που φεύγω και πάντα διαπιστώνω ότι ήθελα κι άλλο. Ότι αρκεί ένα βήμα έξω από την πόρτα σου για να μου λείψεις.

Μου αρέσουν οι απλοί άνθρωποι, αντιπαθώ τους ψωνισμένους, αλλά κυρίως τους φαντασμένους.

New personal computer. Yeah

" True value comes from knowing what to keep and what to throw away"

Τα λόγια δεν είναι για μας
απλά φοβίζουν
όσο γελάν τα μάτια σου
αναπνέω

Δεν αλλάζω σελίδα
δεν ελπίζω σε κάτι
γιατί γνωρίζω ό,τι θα ήθελες ίσως
να ήταν ψέμα

Τελικά το κενό φεύγει
όλα πεθαίνουν
εκτός από τα ανεκπλήρωτα
τα επικίνδυνα λάθη