Η εταιρεία πώλησης και ενοικίασης ακινήτων «RealtyTrac» σε έκθεσή της σημειώνει ότι περισσότερα από 243.300 ακίνητα βρίσκονταν τον περασμένο μήνα σε κάποιο στάδιο κατάσχεσης. Αριθμός που αντιστοιχεί σε ένα ακίνητο ανά 519 νοικοκυριά!

Πρόκειται για το μεγαλύτερο μηνιαίο ποσοστό από το Γενάρη του 2005, όταν εκδηλώθηκαν τα πρώτα σημάδια της κρίσης.

Την ίδια περίοδο, τον περασμένο Απρίλη, οι τραπεζικές κατασχέσεις έφθασαν τις 54.574 (!), κατά 145% περισσότερες σε σχέση με τον Απρίλη του 2007. Από τους υπεύθυνους της αγοράς ακινήτων εκτιμάται ότι ο ρυθμός των κατασχέσεων θα ενταθεί τους επόμενους μήνες για να φθάσει στο τέλος της χρονιάς τις 60.000 κατασχέσεις το μήνα. Με δύο λόγια, στο τέλος του 2008 οι κατασχέσεις σπιτιών θα έχουν ξεπεράσει το 1 εκατομμύριο συνολικά!

Εν τω μεταξύ συνεχίζεται η κατάρρευση της αμερικανικής αγοράς κατοικίας, η χειρότερη μετά την κρίση του 1929, με τις τιμές να μειώνονται διαρκώς και ένας μεγάλος αριθμός κατοικιών να μένουν απούλητες. Υπολογίζεται ότι στα τέλη Μάρτη ήταν διαθέσιμες προς πώληση 4,06 εκατομμύρια κατοικίες, αριθμός κατά 40.000 μεγαλύτερος έναντι της αντίστοιχης περσινής περιόδου.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι μέσα σε λίγες μέρες έπεσε στο κενό η απόφαση της κυβέρνησης Μπους να διαθέσει 15 δισεκατομμύρια δολάρια για να «στηρίξει» τα νοικοκυριά που βρίσκονται λίγο πριν τη διαδικασία κατάσχεσης του σπιτιού τους. Το μέτρο όχι μόνο δεν οδήγησε σε μείωση των κατασχέσεων, αλλά αντιθέτως οι αγωγές των τραπεζών αυξήθηκαν γιατί οι τραπεζίτες μυρίστηκαν ζεστό χρήμα και έσπευσαν...

Το πρόβλημα εμφανίζεται με ιδιαίτερη ένταση σε ορισμένες Πολιτείες. Συγκεκριμένα, η Νότια Καλιφόρνια, η περιοχή του Λας Βέγκας, η Νότια Φλόριδα και περιοχές της Αριζόνας έχουν τα υψηλότερα ποσοστά. Στη Νεβάδα το ποσοστό των κατασχέσεων είναι τετραπλάσιο σε σχέση με το εθνικό ποσοστό, με αποτέλεσμα πάνω από το 10% των νοικοκυριών να αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα.

1. Στοιχεία για το δημοσίευμα αυτό αντλήσαμε από την ιστοσελίδα http://www.realtytrac.com και το τηλεγράφημα του «Associated Press» (14 Μάη).

«Η μεγαλύτερη απόδειξη της ιστορικής αποτυχίας του καπιταλιστικού μοντέλου, είναι οι πρόσφατες διατροφικές κρίσεις» κατά τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγο Τσάβες.

Ο πρόεδρος Τσάβες έκανε τις δηλώσεις αυτές αμέσως μετά την ανακοίνωση της προώθησης ενός οικονομικού προγράμματος 100 εκατομμυρίων δολαρίων, με σκοπό την αντιμετώπιση και ελαχιστοποίηση του αντίκτυπου από την απειλή της συνεχούς ανόδου των τιμών των τροφίμων παγκοσμίως, στο οποίο συμφώνησαν οι πρόεδροι της Βολιβίας, της Νικαράγουας, της Βενεζουέλας και ο αντιπρόεδρος της Κούβας, Εβο Μοράλες, Ντανιέλ Ορτέγκα, Ούγο Τσάβες και Κάρλος Λάγκες αντίστοιχα.

Η συμφωνία έγινε στο πλαίσιο της έκτακτης Συνόδου της Μπολιβαριανής Εναλλακτικής Λύσης για την Αμερική (ALBA), που πραγματοποιήθηκε στο Καράκας όπου οι τέσσερις συμφώνησαν επίσης σε πλειάδα εμπορικών συνεργειών για την ανάπτυξη της γεωργίας και κατηγόρησαν από κοινού τις ΗΠΑ για πιέσεις στην παραγωγή βιοκαυσίμων.

Ο Ντανιέλ Ορτέγκα αναφέρθηκε στη σημασία του ζητήματος για το μέλλον των κατοίκων της Λατινικής Αμερικής και δη αυτών που ζουν στις φτωχότερες χώρες ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην άνοδο κατά 70% της τιμής του ρυζιού και του σταριού κατά 130%, σε σχέση με το 2007.

Εκτός όμως των χωρών της ALBA, κινήσεις συντονισμού για κοινή αντιμετώπιση της κρίσης γίνονται και από ηγέτες των χωρών της Λατινικής Αμερικής. Μετά την πρωτοβουλία του προέδρου της Νικαράγουας για την Κεντρική Αμερική, όπου ήδη η κυβέρνηση της Ονδούρας και της Γουατεμάλας έχουν συμφωνήσει να συμμετάσχουν στην πρωτοβουλία, προσχώρησε και ο πρόεδρος του Εκουαδόρ Ραφαέλ Κορέα. Σύμφωνα με την Πρένσα Λατίνα Κορέα, συναντήθηκε με τον υπουργό Εξωτερικών της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο και με την πρόεδρο της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες κατά την πρόσφατη επίσκεψή της, όπου τους πρότεινε «να καταλήξουμε από κοινού σε μία περιφερειακή στρατηγική για να αντιμετωπίσουμε πιθανές ελλείψεις σε βασικά είδη διατροφής». Κατά τον Κορέα ανάμεσα στα άμεσα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, είναι το να κρατηθούν με διατάγματα χαμηλές οι τιμές των βασικών ειδών στις λαϊκές αγορές και η απόδοση ενός ποσού ύψους 30 δολαρίων με μορφή επιδότησης σε φτωχούς ή χωρίς εισοδήματα.

Σε όλη τη Λατινική Αμερική, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Προγράμματος για τη Διατροφή του ΟΗΕ, 72 εκατομμύρια άνθρωποι, που αναλογούν στο 14% του συνολικού της πληθυσμού, υποφέρουν από την πείνα. Σύμφωνα με στοιχεία της Οικονομικής Επιτροπής για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική για το 2004, περισσότεροι από 220 εκατομμύρια Λατινοαμερικάνοι ζουν στη φτώχεια. Επίσης, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, 600 χιλιάδες παιδιά υποφέρουν από χρόνιο υποσιτισμό. Η διατροφική ανεπάρκεια είναι πιο έντονη στις ιθαγένικες περιοχές, όπου το 72,3%, που κάνουν αγροτικές δουλειές, υποφέρουν περισσότερο και το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών δεν παρακολουθούν ούτε καν τη βασική εκπαίδευση στο σχολείο, και βεβαίως πάρα πολύ δύσκολα θα φθάσουν στο Πανεπιστήμιο.

Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε ως από μηχανής θεός η ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ, ανακοινώνοντας την έκτακτη χρηματοδότηση της Bear Stearns με σκοπό την εξαγορά της από την JP Morgan. Δύο μέρες αργότερα, την Κυριακή, η JP Morgan ανακοίνωσε ότι εξαγοράζει την Bear Stearns για μόλις 2 δολάρια τη μετοχή, 90% κάτω από το κλείσιμο της Παρασκευής...

Και να σκεφθεί κανείς ότι η Bear Stearns, που ιδρύθηκε το 1923, ήταν από τις ελάχιστες αμερικανικές τράπεζες που επέζησαν του κραχ του '29.

Φυσικά, όπως σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις εξαγορών και συγχωνεύσεων, τα πρώτα θύματα θα είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της Bear Stearns. Το αμερικανικό κανάλι CNBC μετέδωσε την περασμένη Δευτέρα ότι περίπου το μισό των 14.000 εργαζομένων της Bear Stearns θα χάσουν τη δουλειά τους.

Και όπως ο ίδιος ο πρόεδρος της ομοσπονδιακής τράπεζας των ΗΠΑ προειδοποίησε, πριν δεκαπέντε μέρες, τη Γερουσία, ένας αριθμός αμερικανικών τραπεζών «από 50 έως και 150...» αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της πτώχευσης!

Η κυβέρνηση Μπους και η διοίκηση της Fed, υπέρμαχοι των αρχών της «φιλελεύθερης οικονομίας», έσπευσαν να προσφέρουν χείρα βοηθείας στην Bear Stearns, ενώ αφήνουν αβοήθητους εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανούς που βλέπουν τα σπίτια τους στον πλειστηριασμό εξαιτίας της αδυναμίας τους να αποπληρώσουν τα δάνειά τους.

Ομως, η παρέμβασή τους αυτή έρχεται να αποδείξει ότι οι κρατικομονοπωλιακές παρεμβάσεις, όπως και αν ονομάζει η αστική οικονομική και πολιτική θεωρία τη μορφή της διαχείρισης, είναι πάντα παρούσα και μάλιστα δραστική. Μπροστά στον κίνδυνο μιας γενικής κατάρρευσης του ισχυρότερου πυλώνα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, του τραπεζικού συστήματος, παρεμβαίνουν για τη σωτηρία του συστήματος. Αυτό που επαγγελλόταν ο Κέυνς με τη δική του θεωρία της κρατικής παρέμβασης. Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο διάστημα στις μεγάλες οικονομικές εφημερίδες, όπως η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» και η «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», οι αναλυτές και οι αρθρογράφοι (ξανα)ανακάλυψαν τον ...Κέυνς. (Ριζοσπάστης 23/3/2008)

Οι σχέσεις Αμερικής και Τουρκίας βρίσκονται στο χειρότερο σημείο των τελευταίων ετών,πιο άσχημα και απο την άρνηση της Τουρκιας να επιτρέψει την εισβόλη της Αμερικής στοΙράκ απο το εδαφός της.Η αναγνώριση τελικά της γενοκτονίας των Αρμενιών απο το κονγκρέσο είχε ως αποτέλεσμα την ανακάλεση του Τούρκου πρέσβη απο τη Ουάσινγκτον για διαβουλεύσεις στην Άγκυρα.Οι Τούρκοι λένε οτι θα απαντήσουν στην "πρόκληση" των ΗΠΑ με το κλείσιμο της βάσης στο Ιντσιρλίκ και αποκλεισμό των Αμερικάνικων εταιρειών απο διαγωνισμούς στην Τουρκία.                                                                                                               Το ψήφισμα που ζήτησε ο Ερντογάν απο την τουρκική εθνοσυνέλευση για εισβολή στο βόρειο Ιράκ καθώς και οι διαρκώς βελτιούμενες οικονομικές-με την υπογραφή συμφωνιών αξίας δεκάδων εκατομυρίων δολλαριών για την έρευνα υδρογονοανθράκων- και στρατιωτικές,με την ανταλλαγή πληροφοριών για τους Κούρδους αντάρτες οι οποίοι αποτελούν κοινό πρόβλημα,με το Ιράν είναι επίσης ένα αγκάθι στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ.Οι ΗΠΑ δεν θέλουν με τίποτα να δημιουργηθεί έκρυθμη κατάσταση στο Ιρακινό Κουρδιστάν το οποίο αποτελεί και το μόνο αξιόπιστο σύμμαχο που έχουν στο Ιράκ,κάτι το οποίο έχουν γνωστοποιήσει στην Τουρκία και διπλωματικά,με την υπυργό εξωτερικών και με το υπουργείο αμύνης,αλλά και στρατιωτικά,μη ξεχνάμε τη σύλληψη 11 τούρκων στρατιωτών τών ειδικών δυνάμεων στο Ιράκ αλλά και τις αναχαιτίσεις τουρκικών αεροσκαφών απο αμερικάνικα στο εναέριο χώρο του Ιράκ.                                                                                                                                                                           Βέβαια τα πράγματα μπορεί να μη χειροτερέψουν περισσότερο και οι δύο χώρες να τα βρούν μεταξύ τους,αυτό όμως συνήθως σημαίνει οτι για όποιες παραχωρήσεις κάνει η Τουρκία, στο θέμα των Κούρδων,  θα διεκδικήσει ανταλλάγματα κάπου αλλόυ και η Αμερική θα τη διεκολύνει.Η Τουρκία πιθανότατα να στραφεί προς τα δυτικά της αφού διαπιστώσει οτι μια κρίση ή/και σύγκρουση με τις ΗΠΑ δεν την συμφέρει ή δε θα της αποφέρει τα κέρδη που νόμιζε και τότε μάλλον θα έχει και την υποστήριξη των ΗΠΑ, είμαστε άραγε προετοιμασμένοι για αυτό το ενδεχόμενο διπλωματικά και στρατιωτικά;Μήπως θα έπρεπε να προετοιμαζόμαστε;